PL231373B1 - Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy - Google Patents
Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydyInfo
- Publication number
- PL231373B1 PL231373B1 PL416038A PL41603816A PL231373B1 PL 231373 B1 PL231373 B1 PL 231373B1 PL 416038 A PL416038 A PL 416038A PL 41603816 A PL41603816 A PL 41603816A PL 231373 B1 PL231373 B1 PL 231373B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- ethyl
- propyl
- trichlorophenoxy
- ionic liquids
- carbamoyl
- Prior art date
Links
Landscapes
- Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichIorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy w uprawach zbóż i rzepaku.
Ciecze jonowe to związki organiczne składające się z jonów, o temperaturze topnienia nie przekraczającej 100°C. W skład cieczy jonowych zazwyczaj wchodzą rozbudowane przestrzennie kationy tetraalkiloamoniowe, tetraalkilofosfoniowe, imidazoliowe oraz aniony nieorganiczne (heksafluorofosforanowy, azotanowy, itp.) bądź organiczne (salicylanowy, octanowy, itp.). Intensywne zainteresowanie cieczami jonowymi przypada na początek lat 90. XX wieku, kiedy to odkryto możliwości ich zastosowania jako medium wielu reakcji chemicznych. Ciecze jonowe coraz częściej są opisywane w literaturze jako grupa proekologicznych rozpuszczalników. Według prowadzonych badań nie powodują dezaktywacji enzymów, wobec czego mogą być wykorzystywane jako rozpuszczalniki reakcji biokatalitycznych. Z zalet cieczy jonowych należy wymienić wysoką stabilność termiczną i chemiczną, dobre przewodnictwo jonowe, niską, w wielu przypadkach, niemierzalną lotność. Plusem jest również potencjalna możliwość zaprojektowania związku o określonych właściwościach fizykochemicznych przez odpowiednią kombinację kationu i anionu. Kation cieczy jonowej odpowiada najczęściej za jej właściwości fizyczne takie jak: temperatura topnienia, lepkość, gęstość, podczas gdy anion kontroluje właściwości chemiczne. Aniony kwasów organicznych charakteryzują się często aktywnością biologiczną i w połączeniu z kationem pochodzenia organicznego tworzą nowej generacji związki wielofunkcyjne, o bardzo szerokim potencjale aplikacyjnym. Obecnie poziom rozwoju tematyki cieczy jonowych szybko postępuje pokazując ich szerokie zastosowanie także w procesach przemysłowych, m.in. jako rozpuszczalniki, efektywne katalizatory reakcji hydroformylowania i wiele innych.
N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid znany pod nazwą prochlorazu jest to fungicyd imidazolowy, szeroko używany w Europie, Australii, Azji i Ameryce Południowej jako środek zwalczający grzyby. Stosowany jest dolistnie w celu zwalczania chorób zbóż powodowanych przez: Pseudocercosporella herpotrichoides, Pyrenophora spp., Rynchosporium secalis, chorób rzepaku powodowanych przez: Alternaria spp., Botrytis cinerea czy Sclerotinia sclerotiorum. Można go również stosować w ochronie owoców i warzyw. Jest także stosowany po zbiorach w celu zapobiegania rozwoju chorób podczas przechowywania lub transportu owoców tropikalnych takich jak mango, papaje czy ananasy. Znajduje on zastosowanie również przy przedsiewnym zaprawianiu nasion zbóż. N-propyIo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid jest inhibitorem biosyntezy ergosterolu oraz wykazuje aktywności wypleniające. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w roku 2002 sklasyfikowała N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid jako związek o niskim stopniu toksyczności umieszczając go w III klasie toksyczności.
Jako przykładowe związki z grupy cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym o wzorze ogólnym 1 można wymienić:
• Azotan(V) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-triehlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, • Tiocyjanian 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-triehlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowy, • Heksafluorofosforan 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowy, • Bis(trifluorometylosulfonylo)imidek 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo) karbamoilo)imidazoliowy, • Azotan(III) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, • Tetrafluoroboran 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowy.
Istotą wynalazku są protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym o wzorze ogólnym 1, w których A oznacza anion nieorganiczny z grupy: azotan(V), lub azotan(III), lub heksafluorofosforan, lub tiocyjanian, lub bis(trifluorometylosulfonylo)imidek, lub tetrafluoroboran.
Sposób ich otrzymywania polega na tym, że N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid poddaje się reakcji protonowania z roztworem wodnym kwasu chlorowodorowego o stężeniu co najmniej 1% w stosunku molowym N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu do czynnika protonującego wynoszącym od 1:0,95 do 1:1,05, korzystnie 1:1, w rozpuszczalniku organicznym z grupy: acetonitryl, lub metanol, lub izopropanol, lub etanol, korzystnie
PL 231 373 B1 acetonitryl, w temperaturze od 20 do 70°C przez czas co najmniej 1 minuty, po czym odparowuje się rozpuszczalnik, a następnie mieszaninę poreakcyjną rozpuszcza się w rozpuszczalniku organicznym z grupy: metanol lub izopropanol, lub etanol, korzystnie metanol i poddaje się reakcji wymiany anionu z solą sodową lub potasową, lub litową bis(trifluorometylosulfonylo)imidku, albo kwasu azotowego(V), lub azotowego(III), lub heksafluorofosforowego, lub tiocyjanowego, lub tetrafluoroborowego w czasie co najmniej 1 minuty, po czym odsącza się powstały produkt uboczny chlorku sodu lub chlorku potasu, lub chlorku litu, z przesączu odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt suszy pod obniżonym ciśnieniem.
Drugi sposób otrzymywania polega na tym, że N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid poddaje się reakcji bezpośredniej z kwasem nieorganicznym z grupy: kwas azotowy(V), lub azotowy(III), lub bis(trifluorometylosulfonyIo)imidkowy, lub heksafluorofosforowy, lub tiocyjanowy, lub tetrafluoroborowy, w rozpuszczalniku z grupy: acetonitryl, lub metanol, lub etanol, lub izopropanol, lub etanol, korzystnie acetonitryl, w temperaturze od 20 do 80°C przez czas co najmniej 1 minuty, po czym odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, dalej produkt suszy pod obniżonym ciśnieniem.
Zastosowanie protonowych cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym o wzorze ogólnym 1, w których A oznacza anion nieorganiczny z grupy: azotan(V), lub azotan(III), lub heksafluorofosforan, lub tiocyjanian, lub bis(trifluorometylosulfonylo)imidek, lub tetrafluoroboran jako fungicydy.
Korzystnym jest, gdy ciecze jonowe stosuje się w postaci czystej albo w postaci roztworów wodno-alkoholowych o stężeniu minimum 10 ppm.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-ekonomiczne:
• opracowano efektywne metody otrzymywania protonowych cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, • wydajności reakcji otrzymywania cieczy jonowych są wysokie i mieszczą się w przedziale od 85 do 95%, • syntezowane ciecze wykazują właściwości grzybobójcze, są fungicydami, • aktywność fungicydową może być regulowana przez dobór odpowiedniego anionu nieorganicznego, • związki z anionami: azotowym(V), tetrafluoroborowym, heksafluorofosforanowym, bis(trifluorometylosulfonylo)imidkowym, tiocyjanianowym, mają postać cieczy w temperaturze pokojowej. Są to nowe niskotemperaturowe ciecze jonowe.
• otrzymane ciecze jonowe są dobrze rozpuszczalne w wielu rozpuszczalnikach organicznych, • otrzymane związki mają niemierzalną nad swą powierzchnią prężność par, • otrzymane ciecze jonowe charakteryzują się wysokim stopniem czystości, potwierdzonym spektroskopią NMR oraz analizą elementarną.
Sposób otrzymywania cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d 1
Otrzymywanie tiocyjanianu 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowego
W kolbie umieszczono 1,8 g (0,005 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 20 cm3 izopropanolu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 0,53 g 36% wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego. Całość mieszano w temperaturze 20°C przez 20 godzin. Po tym czasie odparowano rozpuszczalnik stosując wyparkę próżniową. Surowy półprodukt rozpuszczono w bezwodnym metanolu. Do kolby dodano 0,42 g (0,005 mola) tiocyjanianu potasu. Zawartość kolby mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie odsączono wytrącony produkt uboczny chlorek potasu. W końcowym etapie odparowano metanol, otrzymując gotowy produkt. Wydajność procesu wyniosła 95%.
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 0,88 (3H, t, J = 7,0 Hz); 1,68 (2H, m); 3,49 (2H, m); 3,85 (2H, t, J = 6,0 Hz); 4,16 (2H, t, J = 4,0 Hz); 7,42 (1H, s); 7,52 (1H, s); 7,68 (1H, s); 7,71 (2H, s); 7,73 (1H, m); 7,78 (1H, s); 8,75 (1H, s).
PL 231 373 B1 13C NMR (DMSO-de) δ [ppm] = 10,9; 20,3; 30,7; 48,0; 70,1; 119,3; 128,8; 128,9; 129,2; 136,7; 149,5; 150,2.
Analiza elementarna CHN dla C16H17CI3N4O2S (Mmol = 435,76 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 44,10; H = 3,93; N = 12,86;
Wartości zmierzone (%): C = 43,89; H = 4,15; N = 12,65.
P r z y k ł a d 2
Otrzymywanie azotanu(V) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowego
W kolbie umieszczono 3,77 g (0,01 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 25 cm3 etanolu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 1,6 g 60% kwasu azotowego(V). Całość mieszano w temperaturze 50°C przez 20 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik stosując wyparkę próżniową, otrzymując azotan(V) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy.
Wydajność procesu wyniosła 94%
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 0,89 (3H, t, J = 7,0 Hz); 1,70 (2H, m); 3,50 (2H, t, J = 8,0 Hz); 3,84 (2H, t, J = 7,0 Hz); 4,16 (2H, s); 7,56 (1H, s); 7,71 (2H, s); 7,75 (1H, s); 7,88 (1H, s); 9,01 (1H, s).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 10,9; 20,3; 48,0; 70,0; 119,3; 119,9; 129,0; 129,3; 129,3; 136,7; 149,5; 149,8.
Analiza elementarna CHN dla C15H17CI3N4O5 (Mmol = 439,68 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 40,98; H = 3,90; N = 12,74;
Wartości zmierzone (%): C = 41,32; H = 4,06; N = 12,96.
P r z y k ł a d 3
Otrzymywanie heksafluorofosforanu 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowego
W kolbie umieszczono 3,77 g (0,01 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 20 cm3 acetonitrylu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 1,06 g 36% wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego. Całość mieszano w temperaturze 60°C przez 12 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik stosując wyparkę próżniową. Surowy półprodukt rozpuszczono w izopropanolu. Do kolby dodano 1,84 g (0,01 mola) heksafluorofosforanu potasu. Zawartość kolby mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie odsączono wytrącony produkt uboczny. W końcowym etapie odparowano izopropanol, otrzymując oczyszczony produkt. Wydajność procesu wyniosła 87%.
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 0,89 (3H, s); 1,69 (2H, s); 3,49 (2H, s); 3,82 (2H, s); 4,14 (2H, s); 7,68 (1H, s); 7,70 (1H, s); 7,99 (1H, s).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 10,9; 20,2; 30,7; 48,2; 69,9; 119,3; 129,0; 129,3; 129,4; 149,1; 149,5.
19F NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = -68,30; -68,39; -70,90.
31P NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = -126,11; -131,96; -137,82; -143,68; -149,53; -155,39; -161,24 .Analiza elementarna CHN dla C15H17ChF6N3O2P(Mmol = 522,64 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 34,47; H = 3,28; N = 8,04;
Wartości zmierzone (%): C = 34,32; H = 3,57; N = 7,84.
P r z y k ł a d 4
Otrzymywanie azotanu(III) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowego
W kolbie umieszczono 1,8 g (0,005 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 15 cm3 metanolu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 0,53 g 36% wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego. Całość mieszano w temperaturze 50°C przez 20 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik organiczny i wodę stosując wyparkę próżniową. Surowy półprodukt rozpuszczono w etanolu. Do kolby dodano 0,30 g (0,005 mola) azotynu sodu. Zawartość kolby mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie odsączono wytrącony chlorek sodu. W końcowym etapie
PL 231 373 B1 odparowano etanol, otrzymując oczyszczony azotan(lll) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy w postaci ciała stałego, dla którego zmierzono temperaturę topnienia - wynosi ona 43-45°C, jest to ciecz jonowa. Wydajność procesu wyniosła 85%.
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-ck) δ [ppm] = 0,86 (3H, t, J = 8,0 Hz); 1,67 (2H, m); 3,46 (2H, t, J = 7,8 Hz); 3,85 (2H, t, J = 5,0 Hz); 4,17 (2H, t, J = 6,0 Hz); 7,07 (1H, s); 7,51 (1H, s); 7,69 (2H, s); 8,07 (1H, s); 8,79 (1H, s).
13C NMR (DMSO-ck) δ [ppm] = 10,9; 20,4; 47,6; 70,3; 118,4; 128,8; 128,9; 129,2; 136,9; 149,5; 151,6.
Analiza elementarna CHN dla C15H17CbN4O4(Mmol = 423,03 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 42,52; H = 4,04; N = 13,22;
Wartości zmierzone (%): C = 42,32; H = 4,18; N = 12,91.
P r z y k ł a d 5
Otrzymywanie bis(trifluorometylosulfonylo)imidku 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowego
W kolbie umieszczono 1,8 g (0,005 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 15 cm3 acetonitrylu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 0,53 g 36% wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego. Całość mieszano w temperaturze 70°C przez 20 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik stosując wyparkę próżniową. Surowy półprodukt rozpuszczono w bezwodnym etanolu. Do kolby dodano 1,25 g (0,005 mola) bis(trifluorometylosulfonylo)imidku litu. Zawartość kolby mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie odsączono wytrącony chlorek litu. W końcowym etapie odparowano etanol, otrzymując oczyszczony produkt. Wydajność procesu wyniosła 91%.
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 0,90 (3H, t, J = 8,0 Hz); 1,71 (2H, m); 3,50 (2H, t , J = 7,0 Hz); 3,84 (2H, t, J = 5,0 Hz); 4,16 (2H, s); 7,53 (1H, s); 7,70 (2H, m); 7,85 (1H, s); 8,31 (1H, s).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 10,9; 20,3; 48,1; 50,0; 70,0; 117,4; 129,0; 129,3; 133,4; 136,7; 147,3; 149,5; 149,8.
19F NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = -78,30.
Analiza elementarna CHN dla C17H17CbF6N4O6S2(Mmol = 657,82 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 31,04; H = 2,60; N = 8,52;
Wartości zmierzone (%): C = 31,43; H = 2,87; N = 8,20.
P r z y k ł a d 6
Otrzymywanie tetrafluoroboranu 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) imidazoliowego
W kolbie umieszczono 1,8 g (0,005 mola) N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowoium-1-karboksyamidu o czystości 97% oraz 15 cm3 acetonitrylu. Zawartość kolby mieszano do całkowitego rozpuszczenia związku. Następnie do kolby wprowadzono 0,53 g 36% wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego. Całość mieszano w temperaturze 70°C przez 20 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik stosując wyparkę próżniową. Surowy półprodukt rozpuszczono w bezwodnym etanolu. Do kolby dodano 0,55 g (0,005 mola) tetrafluoroboranu sodu. Zawartość kolby mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie odsączono wytrącony chlorek sodu. W końcowym etapie odparowano etanol, otrzymując gotowy produkt. Wydajność procesu wyniosła 93%
Strukturę związku potwierdzono przeprowadzając widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 0,91 (3H, t, J = 8,0 Hz); 1,70 (2H, m); 3,52 (2H, t, J = 7,0 Hz); 3,86 (2H, t, J = 5,1 Hz); 4,21 (2H, s); 7,56 (1H, s); 7,72 (2H, m); 7,83 (1H, s); 8,30 (1H, s).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm] = 10,9; 20,3; 48,1; 50,0; 70,1; 117,4; 129,0; 129,4; 133,3; 136,6; 147,4; 149,4; 149,8.
Analiza elementarna CHN dla C15H17BCl3F4N3O2(Mmol = 464,47 g/mol):
Wartości obliczone (%): C = 38,79; H = 3,69; N = 9,05;
Wartości zmierzone (%): C = 38,63; H = 3,88; N = 9,23.
Zastosowanie protonowych cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym jako środków grzybobójczych, fungicydów.
PL 231 373 Β1
Oznaczenie biologicznej aktywności wobec grzybów patogenicznych
Otrzymane ciecze: bis(trifluorometylosulfonylo)imidek 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, tiocyjanian 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, azotan(V) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, azotan(lll) 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, heksafluorofosforan 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy, tetrafluoroboran 1 -(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowy testowano wobec czterech gatunków grzybów: Sclerotinia sclerotiorum, Botrytis cinerea, Fusarium culmorum i Microdochium nivale (kolekcja IOR-PIB). Badane związki rozpuszczano w 4 ml 96% alkoholu etylowego, a następnie dodawano do sterylnego podłoża (PDA - Potato Dextrose Agar, Difco™), podgrzanego do 50°C. Stężenie preparatów w podłożu ustalono na 10, 100 i 1000 ppm (kationu - odpowiedzialnego za działanie fungistatyczne oraz substancji aktywnej zawartej w środku porównawczym Mirage 450 EC). Płynne podłoże zawierające pochodne prochlorazu wylano na płytki Petriego (0 50 mm). Krążki badanego grzyba o średnicy 4 mm wykładano na środek płytki. Na płytkach kontrolnych, grzyby rosły na pożywce z dodatkiem alkoholu etylowego. Badane preparaty porównywano do fungicydu Mirage 450 EC zawierającego prochloraz jako substancję aktywną. Płytki inkubowano w temperaturze pokojowej (około 21 °C), aż grzybnia w kontroli osiągnęła brzeg płytki. Następnie mierzono średnicę grzybni odejmując od pomiaru początkową średnicę krążka z grzybem (4 mm). Dla każdego obiektu wykonano 3 powtórzenia. Rezultaty poddano analizie Student-Newman-Keuls wyznaczając istotną różnicę pomiędzy kontrolą, a próbami z dodatkiem preparatów. W tabeli 1 przedstawiono hamowanie wzrostu grzybni Botrytis cinerea i Sclerotinia sclerotiorum przez ciecze jonowe, a w tabeli 2 hamowanie wzrostu grzybni Fusarium culmorum i Microdochium nivale przez ciecze jonowe.
Tabela 1
| Nr | Nazwa obiektu | Wzrost S. sclerotiorum [cm]/[% zahamowania wzrostu] | Wzrost S. cinerea [cm]/[% zahamowania wzrostu] | ||||
| 10 ppm . ....... | 100 ppm | 1000 ppm | 10 ppm | 100 ppm | 1000 ppm | ||
| Kontrola | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | |
| 1 | - | - | . * J | - | |||
| Bis(trifluorometylosulfonylo)imidek 1-(N- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |
| 2 | propyto-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo) | ||||||
| karbamoilo) imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| Tiocyjanian l-(N-propylo-N-(2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | Ί 0,0 b | |
| 3 | trichlorofenok5y)etylo)karbamoilo) | ||||||
| imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| Azotan(V) l-(N-propylo-N-(2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | ..................... 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |
| 4 | trichiorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazol | ||||||
| i owy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| Azotan] III) l-(N-propylo-N-(2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |
| 5 | trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) | ||||||
| imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| Heksafluorofosforan l-(N-propylo-N-(2- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| 6 | (2,4,5-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo) | 0,0 b | 0,0 b | ||||
| imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| 7 | Tetrafluoroboran l-(N-propylo-N-(2-(2,4,6trichlorofenoksy)etyio)karbamoilo) | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b |
| imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |
| 8 | Mirage 450 EC | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b |
| 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% |
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P =0,05, Student-Newman-Keuls)
PL 231 373 Β1
Tabela 2
| Nr | Nazwa obiektu | Wzrost F. cuimorum [cm]/[% zahamowania wzrostu] | Wzrost M. nivale [cm]/[% zahamowania wzrostu] | ||||||
| 100 | 1000 | 100 | 1000 | ||||||
| 10 ppm; | 10 ppm | ||||||||
| ppm | ppm I | ppm | PPm | ||||||
| 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | 4,60 a | ||||
| 1 | Kontrola | - | |||||||
| Bis(trifluorometylosulfonylo)imid | |||||||||
| 2 | ek l-(N-propylo-N-(2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | ||
| trichiorofenoksyjetylo) | |||||||||
| karbamoflojimidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| Tiocyjanian l-(N-propylo-N-(2- | |||||||||
| (2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| trichlorofenoksyjetylojkarbamoil | |||||||||
| o) imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| Azotan(V) l-(N-propylo-N-(2- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| 4 | (2,4,6- | ||||||||
| trichlorofenoksy)etyio)karbamoil | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| ojimidazoliowy | |||||||||
| Azotan(iil) l-(N-propyio-N-(2- | |||||||||
| (2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| >7 | trichlorofenoksy)etylo)karbamoil | ||||||||
| o) imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| Heksafluorofosforan 1-(N- | ....... | ||||||||
| propylo-N-(2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| trichlorofenoksyjetylojkarbamoil | |||||||||
| o) imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| Tetrafluoroboran l-(N-propylo-N- | |||||||||
| (2-(2,4,6- | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | |||
| f | trichlorofenoksy)etylo)karbamoil | ||||||||
| o) imidazoliowy | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | 100% | |||
| 8 | Mirage450 EC | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | 0,0 b | ||
| 100% | 100% | 100% __1 | 100% | 100% | 100% |
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P =0,05, Student-Newman-Keuls)
Opis wyników:
W tabeli 1 i 2 zestawiono wyniki przedstawiające wpływ protonowych cieczy jonowych na wzrost grzybów patogenicznych: Sclerotinia sclerotiorum, Botrytis cinerea, Fusarium culmorum i Microdochium nivale. Badano ciecze jonowe we wszystkich testowanych stężeniach (10, 100 i 1000 ppm) w 100% zahamowały wzrost grzybni, zastosowanych w doświadczeniu grzybów wskaźnikowych
Claims (6)
- Zastrzeżenia patentowe1. Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym o wzorze ogólnym 1, w których A oznacza anion nieorganiczny z grupy: azotan (V), lub azotan(lll) lub heksafluorofosforan, lub tiocyjanian, lub bis(trifluorometylosulfonylo)imidek, lub tetrafluoroboran.
- 2. Sposób otrzymywania protonowych cieczy jonowych określonych w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid poddaje się reakcji protonowania z roztworem wodnym kwasu chlorowodorowego o stężeniuPL 231 373 Β1 co najmniej 1% w stosunku molowym N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamidu do czynnika protonującego wynoszącym od 1:0,95 do 1:1,05, korzystnie 1:1, w rozpuszczalniku organicznym z grupy: acetonitryl lub metanol, lub izopropanol, lub etanol, korzystnie acetonitryl, w temperaturze od 20 do 70°C przez czas co najmniej 1 minuty, po czym odparowuje się rozpuszczalnik, a następnie mieszaninę poreakcyjną rozpuszcza się w rozpuszczalniku organicznym z grupy: metanol lub izopropanol, lub etanol, korzystnie metanol i poddaje się reakcji wymiany anionu z solą sodową lub potasową, lub litową bis(trifluorometylosulfonylo)imidku, albo kwasu azotowego(V), lub azotowego(lll), lub heksafluorofosforowego, lub tiocyjanowego, lub tetrafluoroborowego w czasie co najmniej 1 minuty, po czym odsącza się powstały produkt uboczny chlorku sodu lub chlorku potasu, lub chlorku litu, z przesączu odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt suszy pod obniżonym ciśnieniem.
- 3. Sposób otrzymywania protonowych cieczy jonowych określonych w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że N-propylo-N-[2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo]imidazolowo-1-karboksyamid poddaje się reakcji bezpośredniej z kwasem nieorganicznym z grupy: kwas azotowy(V), lub azotowy(lll), lub bis(trifluorometylosulfanylo)imidkowy, lub heksafluorofosforowy, lub tiocyjanowy, lub tetrafluoroborowy, w rozpuszczalniku z grupy: acetonitryl, lub metanol, lub etanol, lub izopropanol, lub etanol, korzystnie acetonitryl, w temperaturze od 20 do 80°C przez czas co najmniej 1 minuty, po czym odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, dalej produkt suszy pod obniżonym ciśnieniem.
- 4. Zastosowanie protonowych cieczy jonowych z kationem 1-(N-propylo-N-(2-(2,4,6-trichlorofenoksy)etylo)karbamoilo)imidazoliowym o wzorze ogólnym 1, w których A oznacza anion nieorganiczny z grupy: azotan(V), lub azotan(lll) lub heksafluorofosforan, lub tiocyjanian, lub bis(trifluorometylosulfonylo)imidek, lub tetrafluoroboran jako fungicydy.
- 5. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że ciecze jonowe stosuje się w postaci czystej.
- 6. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że ciecze jonowe stosuje się w postaci roztworów wodno-alkoholowych o stężeniu minimum 10 ppm.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL416038A PL231373B1 (pl) | 2016-02-04 | 2016-02-04 | Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL416038A PL231373B1 (pl) | 2016-02-04 | 2016-02-04 | Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL416038A1 PL416038A1 (pl) | 2017-08-16 |
| PL231373B1 true PL231373B1 (pl) | 2019-02-28 |
Family
ID=59579245
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL416038A PL231373B1 (pl) | 2016-02-04 | 2016-02-04 | Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL231373B1 (pl) |
-
2016
- 2016-02-04 PL PL416038A patent/PL231373B1/pl unknown
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL416038A1 (pl) | 2017-08-16 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| Fajkusova et al. | Anti-infective and herbicidal activity of N-substituted 2-aminobenzothiazoles | |
| PL221973B1 (pl) | Heterocyklokarboksyamidowa pochodna, zawierająca ją kompozycja do zwalczania mikroorganizmów i zakażeniu roślin oraz sposoby zwalczania albo zapobiegania zakażeniom uprawianych roślin | |
| Pernak et al. | Known triazole fungicides–a new trick | |
| TW201521584A (zh) | 抗微生物化合物及組成物 | |
| CN106397422A (zh) | 含手性噁唑啉的烟酰胺类化合物及作为农用杀菌剂的用途 | |
| CN119285547A (zh) | 氘代吡唑基甲酰胺类化合物及其制备方法和用途 | |
| Iniama et al. | Antimicrobial activities of synthesized Zinc (II) mixed ligand complexes derived from 2-acetylpyridine-4-phenylsemicarbazone and nitrogensulphurmonodentate ligands | |
| Kralova et al. | Structure-activity relationships of N-benzylsalicylamides for inhibition of photosynthetic electron transport | |
| CN108840823A (zh) | 一种烟酰腙席夫碱类化合物的合成方法及其在杀菌剂中的应用 | |
| PL231373B1 (pl) | Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy | |
| KR20220059951A (ko) | 질화 억제제 | |
| PL231439B1 (pl) | Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo) imidazoliowym i anionem organicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy | |
| Ololade et al. | Seasonal metal distribution in Ondo coastal sediment, Nigeria | |
| RU2632466C1 (ru) | N-алкоксикарбониламиноэтил-n'-арилмочевины, проявляющие рост-регулирующую активность | |
| PL220854B1 (pl) | Sole tebukonazolu oraz sposób ich wytwarzania | |
| Pilyugin et al. | 13C NMR spectra and biological activity of N-(1 H-benzimidazol-2-yl) benzamides | |
| PL219914B1 (pl) | Sole propikonazolu i sposób ich wytwarzania | |
| PL226009B1 (pl) | Protonowe ciecze jonowe tebukonazolu i propikonazolu z anionem dikamby oraz sposob ich wytwarzania | |
| Sharma et al. | Manganese (II) complexes of biological relevance: Synthesis and spectroscopic characterization of novel manganese (II) complexes with monobasic bidentate ligands derived from halo-substituted 1 H-indole-2, 3-diones | |
| EP4717693A1 (en) | Salts of 16,17-dihydrogibberellin-a5-13-acetate and 2,3-dehydro-16,17-dihydrogibberellin-a9, preparations containing these salts and use thereof | |
| PL235469B1 (pl) | Sposób otrzymywania protonowych soli cyprokonazolu zawierających anion nieorganiczny | |
| RU2349590C1 (ru) | N-(2-фурилалкил)-nhr карбамиды, проявляющие росторегулирующую и иммуномоделирующую активность, и способ их получения | |
| RU2551166C2 (ru) | Антидот гербицида 2,4-дихлорфеноксиуксусной кислоты на подсолнечнике | |
| Badiceanu et al. | Synthesis, characterization and antimicrobial evaluation of some new thioureas derived from 3-thiophenecarboxylic acid | |
| CN120718026A (zh) | 螺二氢吡唑酮-二氢吡咯类化合物及其应用 |