PL229825B1 - Zespół zamka drzwiowego wielopunktowego - Google Patents

Abstract

Zespół zamka drzwiowego wielopunktowego, zawiera wpuszczany w krawędź drzwi zamek główny (1) oraz zamek równoległy (2). Oba zamki zawierają zasuwki, które stanowią wysuwne płytki z ryglami, przy czym zasuwka zamka głównego (1) współpracuje z zabierakiem wkładki bębenkowej. Zamek główny (1) wyposażony jest w orzech (11) sterujący zapadką zamka i współpracujący ze sprężyną powrotną. Zamek główny (1) oraz zamek równoległy (2) wyposażone są w przesuwne w pionie listwy z zaczepami, na których osadzone są gniazda dolnego cięgła (5), łączącego zamek główny (1) z zamkiem równoległym (2). Listwa zamka głównego (1) oraz listwa zamka równoległego (2) zawierają pionowe szczeliny górne i osadzone są za pośrednictwem tych szczelin przesuwnie na trzpieniach zamków (1, 2). Pomiędzy pionowymi szczelinami, znajdują się w listwach szczeliny ukośne, wewnątrz których osadzone są wodziki. Zespół zamka zawiera zamek dodatkowy (3), którego zasuwka (4) zawiera gniazdo współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej. Listwa zamka dodatkowego (3) zawiera pionowe szczeliny, pomiędzy którymi znajduje się szczelina ukośna. Listwa zamka dodatkowego (3) zawiera zaczep, na którym osadzone jest gniazdo górnego cięgła, zakończonego górnym ryglem (29).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół zamka drzwiowego wielopunktowego, przeznaczony do wykorzystania zwłaszcza jako wyposażenie drzwi jednoskrzydłowych o zwiększonej odporności na włamanie.

Podwyższoną odporność na włamanie zamki wielopunktowe zawdzięczają rozwiązaniom polegającym na tym, że jeden zamek, na przykład zawierający orzech z klamką oraz/lub wkładkę bębenkową, obsługuje szereg zasuwek lub rygli wpuszczanych w dwie, trzy lub cztery krawędzie ościeżnicy. Obroty zabieraka zamka, poprzez co najmniej dwa cięgła sterują wysuwem zasuwki na dłuższej krawędzi drzwi, ale także wysuwem zasuwek lub rygli wysuwanych poprzez otwory w krótszych krawędziach drzwi, to znaczy zazwyczaj w krawędzi górnej i w krawędzi dolnej. Znane są również rozwiązania gdzie więcej niż jeden niezależny zamek w skrzydle drzwi obsługuje własną zasuwkę lub własny rygiel.

Znane rozwiązanie zamka drzwiowego przedstawiono w opisie chińskiego wzoru użytkowego nr CN 2556324. Rozwiązanie to dotyczy zamka drzwiowego z trójwymiarowym rdzeniem blokującym w kształcie krzyża, który składa się ze skrzynki zamka, mechanizmu pióra głównego, głowicy blokującej wstawianie rdzenia krzyżowego i urządzenia teleskopowego w górę. Górne urządzenie teleskopowe składa się z górnego przesuwnego sworznia i dolnego przesuwnego sworznia, które są zaopatrzone w ukośną szczelinę prowadzącą i poziomą szczelinę prowadzącą w środku. Główny mechanizm języczkowy jest tu połączony z płytą wsporczą za pośrednictwem głównego rygla blokującego. Otwór otwierający jest zamontowany po jednej stronie, która jest w pobliżu głowicy zamka, płyty wsporczej; szczelina prowadząca jest zamontowana w środku płyty wsporczej. Dwie szczeliny pozycjonujące są zamontowane po drugiej stronie płyty wsporczej. Główna płytka pozycjonująca język jest umieszczona poniżej płyty wsporczej. Jeden koniec płyty pozycjonującej jest połączony ze sprężyną, która jest tulejowana na kolumnie przez poziomą szczelinę pozycjonującą. Drugi koniec płytki pozycjonującej jest wkładany do poziomej szczeliny elementu prowadzącego; wypukłości w dolnej części płytki pozycjonującej są osadzone w szczelinie pozycjonującej na płycie wsporczej. Górne i dolne przesuwne śruby są odpowiednio usytuowane na górnej i dolnej stronie płyty wsporczej. W rozwiązaniu tym znajduje się ukośna szczelina tulejowana na kolumnie płyty wsporczej.

Inne znane rozwiązanie zamka wielopunktowego przedstawiono w brytyjskim opisie patentowym nr GB 2449467. Według tego znanego rozwiązania zamek wielopunktowy zawiera szereg wysuwanych zasuwek i zawiera główny zamek bębenkowy oraz co najmniej dwa zamki dodatkowe. W przykładowym wykonaniu zamek wielopunktowy zawierać może pięć wypuszczanych zasuwek lub trzy zasuwki. Blokadę zamka włącza się przez obrót uchwytem co uruchamia wzdłużny suwak, który w położeniu roboczym blokuje wsteczny ruch zasuwek.

W kolejnym rozwiązaniu znanym z opisu zgłoszenia wynalazku nr US 2009/019779 przedstawiono wielopunktowy zamek do drzwi przesuwnych. Według tego znanego rozwiązania zamek zawiera aktywne urządzenie blokujące oraz dwa bierne urządzenia blokujące, z których każde ma pasywny zatrzask. Aktywne urządzenie blokujące obejmuje zestawy otworów mocujących do przyjmowania i zabezpieczania zespołu uchwytu z przesuwnymi elementami zaczepowymi w co najmniej dwóch położeniach. Dźwignia uruchamiająca kołek zespołu aktywnego może być umieszczona w różnych miejscach w zespole uchwytu, w taki sposób aby otwory mocujące zespołu uchwytu pokrywały się z innym zespołem otworów w uchwycie tego aktywnego urządzenia blokującego, w zależności od położenia dźwigni. Uruchomienie aktywnego urządzenia blokującego przez ruch dźwigni przesuwa zatrzask aktywny i pasywny jednocześnie do pozycji pomiędzy stanem zablokowanym i odblokowanym.

W dalszym rozwiązaniu znanym z kanadyjskiego opisu patentowego nr CA 2,084,370 przedstawiono inne rozwiązanie bezpiecznego zespołu zamka wielopunktowego. Według tego znanego rozwiązania zespół blokujący zawiera główną kasetę zamka w połączeniu z kasetami skrajnymi, zamocowanymi do krawędzi drzwi. Elementy blokujące zawierają szereg ruchomych sworzni zatrzaskowych przystosowanych do pierwszego położenia zamkniętego w normalnym położeniu i do drugiego położenia zamkniętego dla zamknięcia drzwi poprzez wysunięcie wielu rygli. W alternatywnej postaci przeznaczonej do zastosowania w drzwiach przesuwnych, elementy blokujące zawierają sterowane kołki zatrzaskowe do łączenia okutej krawędzi drzwi z krawędzią ościeżnicy.

W opisie patentowym polskim nr PL 211356 przedstawiono kolejne rozwiązanie zamka wpuszczanego wielopunktowego. Według tego znanego rozwiązania, zamek posiada w zamku głównym obrotowo osadzony zabierak suwaka o kształcie wycinka koła z wysuniętym z jednej strony okrągłym zakończeniem współpracującym z wybraniem w korpusie zasuwki, oraz na obwodzie uzębienie współpracujące z uzębieniem suwaka. Pomiędzy zamkiem głównym z zamkiem pomocniczym umieszczona jest

PL 229 825 B1 listwa sterująca pośrednicząca. Zamek pomocniczy dodatkowo posiada suwak współpracujący z listwą pośredniczącą i listwę sterującą górną.

W innym dokumencie patentowym znanym z publikacji zgłoszenia międzynarodowego nr WO 2013//160918 przedstawiono kolejny zamek wielopunktowy zawierający zamek główny oraz dwa korpusy pośredniczące, górny i dolny. Korpusy górny i dolny pozawalają na przełożenie równoległego do dłuższej krawędzi drzwi ruchu listew pionowych sterowanych zamkiem głównym, na ruch prostopadły rygli do otworów w ościeżnicy. Rygle wyposażone są według tego znanego rozwiązania, w zapadki wysuwane z wnętrza rygla w kierunkach prostopadłych do kierunku ruchu rygla. Warunkiem uruchomienia powrotnego ruchu rygla dla otwarcia drzwi, jest uprzednie cofnięcie zapadki do gniazda w ryglu. Rygiel wraz z zapadką są sterowane za pośrednictwem przewidzianego do tego celu pręta pośredniego sterowanego zamkiem głównym.

Według wynalazku zespół zamka drzwiowego wielopunktowego, zawiera wpuszczany w krawędź drzwi zamek główny oraz zamek równoległy. Oba zamki zawierają skrzynki czyli obudowy oraz zasuwki, które stanowią zaopatrzone w wodzik i wysuwne płytki z ryglami. Zasuwka zamka głównego zawiera co najmniej jedno gniazdo współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej oraz z dolną zastawką. Zamek główny wyposażony jest w orzech z czworokątnym gniazdem klamki. Orzech, o znanej specjaliście konstrukcji steruje zapadką zamka i współpracuje ze spiralną sprężyną powrotną, która ma za zadanie samoczynny ruch powrotny klamki po jej naciśnięciu oraz ruch powrotny zapadki. Trzpień prowadzący zapadki zamka głównego osadzony jest przesuwnie i obrotowo między słupkami zamka. Zapadka zamka głównego sąsiaduje z blokadą zapadki. Zamek główny oraz zamek równoległy wyposażone są w przesuwne w pionie listwy z krańcowymi zaczepami na których osadzone są gniazda dolnego cięgła łączącego zamek główny z zamkiem równoległym. Listwa zamka głównego oraz listwa zamka równoległego zawierają pionową szczelinę górną oraz pionową szczelinę dolną i obie listwy osadzone są za pośrednictwem tych pionowych szczelin przesuwnie na stałych trzpieniach zamka głównego i zamka równoległego. W listwie zamka głównego oraz w listwie zamka równoległego, pomiędzy pionową szczeliną górną i pionową szczeliną dolną, znajduje się szczelina ukośna. Wewnątrz tej ukośnej szczeliny osadzony jest wodzik zasuwki.

Według wynalazku, zespół zamka drzwiowego charakteryzuje się tym, że zawiera także zamek dodatkowy, przy czym zasuwka tego zamka dodatkowego zawiera co najmniej jedno gniazdo współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej, przy czym przesuwna w pionie listwa zamka dodatkowego zawiera pionową szczelinę dolną oraz pionową szczelinę górną. Pomiędzy tymi pionowymi szczelinami, listwa zamka dodatkowego zawiera również szczelinę ukośną. Listwa zamka dodatkowego osadzona jest za pośrednictwem wymienionych pionowych szczelin przesuwnie n a trzpieniach zamka dodatkowego, oraz ta listwa zawiera zaczep na którym osadzone jest gniazdo górnego cięgła, zakończonego górnym wysuwnym ryglem.

W korzystnej wersji rozwiązania według wynalazku szczelina ukośna listwy zamka dodatkowego pochylona jest w przeciwnym kierunku w stosunku do kierunku ruchu zasuwki tego zamka dodatkowego, niż szczelina ukośna listwy zamka głównego oraz szczelina ukośna listwy zamka równoległego, które są pochylone w tym samym kierunku.

W korzystnej wersji rozwiązania według wynalazku, zamek główny w strefie wkładki bębenkowej może być wyposażony w osłonę przeciwprzewierceniową.

Zadaniem wynalazku jest podniesienie odporności zespołu zamka drzwiowego wielopunktowego poprzez zmianę konstrukcji elementów przeniesienia napędu oraz wyposażenie zespołu w trzeci zamek obsługiwany drugim kluczem

W rozwiązaniu według wynalazku, poprzez cięgło łączące uzyskano pracę równoległą zamka głównego oraz zamka równoległego. Cięgło łączy zaczep listwy zamka głównego z zaczepem listwy zamka równoległego i przekłada ruch zasuwki zamka głównego na taki sam ruch zasuwki zamka równoległego. Zaproponowana postać listew, z których każda wyposażona jest w dwie pionowe szczeliny prowadzące oraz jedną szczelinę ukośną oraz osadzenie ich przesuwnie na trzpieniach każdego z wymienionych zamków spowodowała, że zabierak bębenka zamka głównego obsługuje zarówno zamek główny jak i zamek równoległy. Umożliwia to podwojenie odporności zespołu zamka. Jednakże zarówno zamek główny jaki i zamek równoległy obsługiwane są w tym rozwiązaniu jednym kluczem do wkładki bębenkowej zamka głównego.

W rozwiązaniu zespołu zamka wielopunktowego według wynalazku zaproponowano zamek dodatkowy, jako trzeci zamek który jest obsługiwany własnym kluczem do własnej wkładki bębenkowej. Podniosło to dodatkowo klasę odporności całego zespołu zamka według wynalazku.

PL 229 825 B1

Przedmiot wynalazku przedstawiony został w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym poszczególne figury rysunku ilustrują:

Fig. 1 - zespół zamka drzwiowego w widoku z boku.

Fig. 2 - zespół zamka według fig. 1 w widoku od czoła.

Fig. 3 - zamek główny bez pokrywy.

Fig. 4 - zamek równoległy bez pokrywy.

Fig. 5 - zamek dodatkowy bez pokrywy.

Według wynalazku zespół zamka drzwiowego wielopunktowego, zawiera wpuszczany w krawędź drzwi zamek główny 1 wraz z zamkiem równoległym 2 oraz z zamkiem dodatkowym 3. Zamki 1, 2, 3 zawierają skrzynki czyli obudowy, nie pokazane na rysunkach znane pokrywy oraz zasuwki 4, które stanowią zaopatrzone w wodzik i wysuwne płytki z ryglami. W tym przykładzie wykonania każda z zasuwek ma 3 rygle, lecz w innych przykładach wykonania zasuwka może zawierać inną ilość rygli. Na rysunku fig. 1 oraz fig. 2 pokazano, że zamek główny 1 połączony jest z zamkiem równoległym 2 cięgłem 5. Natomiast zamek dodatkowy 3 jest sterowany niezależnie i połączony jest cięgłem 6 z ryglem 7 dla ryglowania górnej krawędzi drzwi.

Na rysunku fig. 3 pokazano zamek główny 1 po zdjęciu pokrywy. Zasuwka 4 zamka głównego 1, pokazana na rysunku fig. 3 zawiera zespół trzech rygli. Płytka 8 tej zasuwki 4 zamka głównego 1, znajdująca się wewnątrz skrzynki zamka zawiera w tym przykładzie wykonania dwa gniazda 9 współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej oraz z zespołem zastawek 10.

Na rysunku fig. 3 oraz fig. 5 pokazano zamki 1, 3 sterowane niezależnymi wkładkami bębenkowymi, jednak dla jasności rysunku samych wkładek, których konstrukcja jest znana, nie pokazano na rysunkach. Na wymienionych rysunkach fig. 3 oraz fig. 5 są jednak pokazane gniazda dla tych wkładek. Pokazany na rysunku fig. 2 zamek równoległy, który nie jest sterowany niezależną wkładką, również zawiera gniazdo dla wkładki bębenkowej, jednak wynika to z faktu, że w tym przykładzie wykonania, dla tego zamka równoległego 2 użyto obudowy z istniejącego zamka, która zawiera gniazdo dla wkładki, którego nie wykorzystano w zamku równoległym 2.

Zamek główny 1 wyposażony jest w orzech 11 z czworokątnym gniazdem klamki. Orzech 11 o znanej konstrukcji, steruje zapadką 12 zamka 1 i współpracuje ze sprężyną powrotną 13, która ma za zadanie samoczynny ruch powrotny klamki po jej naciśnięciu oraz ruch powrotny zapadki, jak również ze sprężyną spiralną 14 powrotu klamki. Klamki zamka głównego 1 nie pokazano na załączonym rysunku. Pokazano jedynie czworokątny otwór w orzechu 11 dla czworokątnego, znanego trzpienia klamki.

Zapadka 12 zamka 1 wyposażona jest w trzpień prowadzący na którym osadzona jest sprężyna powrotna 13 tej zapadki 12. Pokazano to na rysunku fig. 3. Na tym samym rysunku pokazano że wymieniony trzpień prowadzący zapadki 12 zamka głównego 1 osadzony jest przesuwnie i obrotowo między słupkami 15 zamka. Na rysunku fig. 3 oznaczono jeden słupek 15, jednak po drugiej stronie trzpienia prowadzącego zapadki 12 znajduje się taki sam słupek 15. Zapadka 12 zamka głównego 1 sąsiaduje jednocześnie z blokadą 16, która pozwala zablokować zapadkę 12 przed wsunięciem się do środka zamka 1. Jednocześnie blokada 16, po odblokowaniu z zewnątrz, po demontażu lub przed montażem zamka 1 pozwala zmienić konfigurację zamka głównego 1 z prawej na lewą lub odwrotnie. Określenia prawy zamek oraz lewy zamek są doskonale znane specjaliście znającemu się na budowie tego rodzaju zamków drzwiowych.

Zamek główny 1 oraz zamek równoległy 2 wyposażone są w przesuwne w pionie listwy 17, 18 z krańcowymi zaczepami 19, 20 na których osadzone jest górne i dolne gniazdo 21 dolnego cięgła łączącego zamek główny 1 z zamkiem równoległym 2. Na rysunku fig. 2 jest widoczne że okucia dolne i górne cięgła 5 są płaskie i zawierają wymienione gniazda 21.

Na rysunkach fig. 3 oraz fig. 4 pokazano, że listwa 17 zamka głównego 1 oraz listwa 18 zamka równoległego 2 zawierają pionową szczelinę górną 22 oraz pionową szczelinę dolną 23 i obie listwy 17, 18 osadzone są za pośrednictwem tych pionowych szczelin 22, 23 przesuwnie na stałych trzpieniach 24 zamka głównego 1 i zamka równoległego 2. W listwie 17 zamka głównego 1 oraz w listwie 18 zamka równoległego 2, pomiędzy pionową szczeliną górną 22 i pionową szczeliną dolną 23, znajduje się szczelina ukośna 25. Wewnątrz tej ukośnej szczeliny 25 zarówno w listwie 17 zamka głównego 1, jak i zamka równoległego osadzony jest przesuwnie wodzik 26 zasuwki 4 zamka głównego 1.

W przykładzie wykonania pokazanym na rysunku fig. 1 oraz fig. 2 pokazano, że zespół zamka drzwiowego według wynalazku korzystnie zawiera także zamek dodatkowy 3. Na rysunku fig. 5 pokazano w przykładzie wykonania, że płytka zasuwki 4 tego zamka dodatkowego 3 zawiera dwa gniazda

PL 229 825 B1 płytki 9 współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej, przy czym wkładka i zabierak wkładki nie zostały pokazane na tym rysunku, jako elementy znane specjaliście. Zamek dodatkowy 3, zawiera, podobnie jak zamki 1, 2, przesuwną w pionie listwę 27. Listwa 27 zawiera pionową szczelinę dolną 23 oraz pionową szczelinę górną 22. Pomiędzy tymi pionowymi szczelinami 22, 23, listwa 27 zamka dodatkowego 3 zawiera również szczelinę ukośną 28. Listwa 27 zamka dodatkowego 3 osadzona jest za pośrednictwem wymienionych pionowych szczelin 22, 23 przesuwnie na trzpieniach 24 zamka dodatkowego, oraz ta listwa 27 zawiera zaczep 20 na którym osadzone jest gniazdo 21 górnego cięgła 6, zakończonego górnym wysuwnym ryglem 29.

Na rysunkach fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 pokazano, że szczelina ukośna 25 listwy 17 zamka głównego 1 oraz szczelina ukośna listwy 18 zamka równoległego 2 są pochylone w tym samym kierunku, zaś szczelina ukośna 28 zamka dodatkowego 3 pochylona jest w przeciwnym kierunku.

W przykładzie wykonania pokazanym na załączonym rysunku pokazano, że kąt pochylenia szczelin ukośnych 25, 28 w listwach 17, 18, 27 zamka głównego 1, zamka równoległego 2 oraz zamka dodatkowego 3, w stosunku do kierunku ruchu zasuwek 4 w tych zamkach 1,2, 3 wynosi 40°. W innych przykładach wykonania ten kąt pochylenia może mieć inną przykładową wartość, mieszczącą się w granicach od 25° do 75°.

Sprężyna powrotna orzecha 11 klamki zamka głównego 1 w tym przykładzie wykonania rozwiązania według wynalazku stanowi sprężynę spiralną 14. Pokazano to na rysunku fig. 3.

W przykładzie wykonania pokazanym na rysunku fig. 1, zamek główny 1 w strefie wkładki bębenkowej jest wyposażony, w osłonę przeciwprzewierceniową 30. Osłona 30 pokazana jest również w przekroju na rysunku fig. 3. W tym przykładzie wykonania osłona jest uformowana ze stali hartowanej 60HRC. W innych przykładach wykonania zamek główny 1 nie zawiera takiej osłony.

Claims (3)

1. Zespół zamka drzwiowego wielopunktowego, zawierający wpuszczany w krawędź drzwi zamek główny oraz zamek równoległy, przy czym oba zamki zawierają skrzynki oraz zasuwki, które stanowią zaopatrzone w wodzik i wysuwne płytki z ryglami, przy czym zasuwka zamka głównego zawiera co najmniej jedno gniazdo współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej oraz z dolną zastawką, zaś zamek główny wyposażony jest w orzech z czworokątnym gniazdem klamki, sterujący zapadką zamka i współpracujący ze spiralną sprężyną powrotną, przy czym trzpień prowadzący zapadki zamka głównego osadzony jest przesuwnie i obrotowo między słupkami zamka, zaś zapadka sąsiaduje z blokadą zapadki, przy czym zamek główny oraz zamek równoległy wyposażone są w przesuwne w pionie listwy z krańcowymi zaczepami na których osadzone są gniazda dolnego cięgła łączącego zamek główny z zamkiem równoległym, gdzie listwa zamka głównego oraz listwa zamka równoległego zawierają pionową szczelinę górną oraz pionową szczelinę dolną i obie listwy osadzone są za pośrednictwem tych pionowych szczelin przesuwnie na stałych trzpieniach zamka głównego i zamka równoległego, przy czym w zamku głównym oraz w zamku równoległym, pomiędzy pionową szczeliną górną i pionową szczeliną dolną, znajduje się szczelina ukośna wewnątrz której osadzony jest wodzik zasuwki, znamienny tym, że zawiera zamek dodatkowy (3) przy czym zasuwka (4) tego zamka dodatkowego (3) zawiera co najmniej jedno gniazdo (9) współpracujące z zabierakiem wkładki bębenkowej, zaś przesuwna w pionie listwa (27) zamka dodatkowego (3) zawiera pionową szczelinę górną (22) oraz pionową szczelinę dolną (23) i pomiędzy tymi pionowymi szczelinami (22, 23) zawiera szczelinę ukośną (28), oraz ta listwa (27) zamka dodatkowego (3) osadzona jest za pośrednictwem tych pionowych szczelin (22, 23) przesuwnie na trzpieniach (24) zamka dodatkowego (3), gdzie wymieniona listwa (27) zawiera zaczep (20) na którym osadzone jest gniazdo (21) górnego cięgła (6), zakończonego górnym ryglem (29).

2. Zespół zamka według zastrz. 1, znamienny tym, że szczelina ukośna (28) zamka dodatkowego (3) pochylona jest w przeciwnym kierunku w stosunku do kierunku ruchu zasuwki (4) niż szczelina ukośna (25) listwy (17) zamka głównego (1) oraz szczelina ukośna (25) listwy (18) zamka równoległego (2).

3. Zespół zamka według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zamek główny (1) w strefie wkładki bębenkowej wyposażony jest w osłonę przeciwprzewierceniową (30).