PL228232B1 - Łącznik, zwłaszcza dla obciążników wędkarskich - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest łącznik, zwłaszcza dla obciążników wędkarskich.

Znane są metody wędkowania, zwłaszcza tzw. odległościowe, gdzie stosuje się specjalne spławiki oraz odpowiednio dobrane obciążenie, aby położenie spławika w wodzie było pionowe, a jego zanurzenie na właściwej głębokości.

Znane obciążenia mają różne ukształtowanie, od kształtów kulistych, walcowych, wrzecionowatych, po prostopadłościenne itp., i w większości mają trwale osadzony łącznik dla dołączenia kolejnego ciężarka.

Znane są również rozwiązania obciążników, w których wykonana jest przelotowa szczelina dla osadzenia rozprężnego łącznika (agrafki).

Rozwiązanie usuwalnego obciążnika znane jest z opisu opatentowanego wynalazku FR959600. Obciążnik ma rdzeń ze stali i ołowiany korpus ze szczeliną boczną. Ponadto posiada element do zawieszania, który ma dwa sprężyste ramiona z ukształtowanym po jednej stronie oczkiem. Swobodne końce są zakończone zaczepami, przy czym końce obydwu sprężystych ramion oraz oczko, są usytuowane na zewnątrz obciążnika, po przeciwnych stronach szczeliny. Podobne rozwiązanie obciążnika znane jest z opisu ochronnego wzoru użytkowego KR200147062 (Y1). Natomiast z opisu patentowego DE4105706 (C1) znany jest obciążnik usuwalny, o dużym ciężarze właściwym, którego korpus posiada gniazdo z rozłącznie umieszczonym jednoczęściowym elementem mocującym z wystającymi obustronnie uszkami. W elemencie mocującym uszka utworzone są przez części łukowe połączone podstawą, i przechodzą w równoległe do podstawy i usytuowane naprzeciw siebie ramiona. Ponadto ramiona są odchylone przeciwnych do siebie kierunkach w odniesieniu do osi podstawy. Z opisu patentowego KR100958433B1 znane jest rozwiązanie obciążnika w kształcie wydłużonego owalu z zaciskiem utworzonym z pręta, dla którego obciążnik ma przelotowy otwór z wydrążeniem, w którym jest osadzona tuleja dodatkowym kołnierzem, dla zaokrąglonego zaczepu na końcu zacisku, drugi górny koniec jest dostępny z zewnątrz. Natomiast część sprężynująca zacisku jest osadzona wewnątrz otworu, i tworzy ją część zacisku, której końce są odgięte w przeciwnych kierunkach.

Łącznik, zwłaszcza dla obciążników wędkarskich, utworzony z jednoelementowego drutowego odcinka, w którym podstawa po obydwu stronach ma zagięcie przechodzące w przyległe ramiona sprężyste, i jest wyposażona w zaczep, charakteryzuje się tym, że ramiona są tak usytuowane względem siebie, że ramię z podstawą oraz drugie ramię z zagięciem wyznaczają płaszczyzny, które zamiennie przez obrót wokół podstawy posiadają położenie poziome, przy czym podstawa z przyległym ramieniem tworzy zagięcie pod kątem ostrym β.

Każde ramię ma długość równą lub mniejszą od 120% długości podstawy.

Ramię jest nachylone pod kątem γ do powierzchni kąta β.

Kąt γ zawiera się w zakresie od 5° do 30°.

Element zaczepowy z podstawą tworzy kąt rozwarty a, przy czym kąt rozwarty a oraz kąt ostry β leżą w różnych płaszczyznach.

Element zaczepowy leży w całości lub tylko jednym końcem w jednej płaszczyźnie z zagięciem.

Zagięcie jest owalne i ma taki wymiar poprzeczny, że rzut ramienia na powierzchnię kąta β znajduje się między ramieniem i podstawą.

Kąt rozwarty a ma zakres 100° do 150°.

Kąt ostry β ma zakres 10° do 30°.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia usunięcie lub wymianę obciążników w dowolnym miejscu łączenia bez zagrożenia uszkodzeniem linki (żyłki) lub samego obciążnika. Ukształtowanie łącznika pozwala na łatwe jego przesuwanie w otworze, jak również pewne utrzymywanie połączenia elementów, uzyskane przez wydłużenie ramion łącznika oraz wzajemne ich usytuowanie.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 i fig. 2 przedstawiają widok z góry łącznika, fig. 3 i fig. 4 przedstawiają widok łącznika z boku, a f ig. 5 przedstawia w przekroju poprzecznym łącznik osadzony w obciążniku, fig. 6 przedstawia widok ogólny łącznika.

Łącznik utworzony jest z jednoelementowego drutowego odcinka, z nierdzewnego materiału np. stali sprężystej, w którym podstawa 1 po obydwu stronach ma zagięcie 2 i 3 przechodzące w przyległe ramiona 4 i 5 sprężyste. Obydwa ramiona 4 i 5 są tak usytuowane względem siebie, że ramię 4 z podstawą 1 oraz drugie ramię 5 z zagięciem 3 wyznaczają płaszczyzny, które zamiennie przez obrót wokół

PL 228 232 B1 podstawy 1 posiadają położenie poziome. Podstawa 1 oraz przyległe ramię 4, tworzą w jednej płaszczyźnie zagięcie 2 pod kątem ostrym β, i wyznaczają obszar w kształcie odwróconej litery V, w ramach którego ramię 4 przemieszcza się pod wpływem sił ściskających, występujących przy wkładaniu łącznika w szczelinę B obciążnika A. Natomiast drugostronnie podstawa 1, ma element zaczepowy 6, znajdujący się przed zagięciem 3, który ukształtowany jest jako odcinek zasadniczo ukośny w stosunku do podstawy, i stanowi ograniczenie dla przemieszczania się łącznika. Podstawa 1 z elementem zaczepowym 6 tworzy kąt rozwarty a w zakresie 100° do 150°, przy czym kąt rozwarty a oraz kąt ostry β leżą w różnych płaszczyznach. Element zaczepowy 6 jest połączony z zagięciem 3, które przechodzi w drugie ramię 5, i wyznaczają drugą płaszczyznę położenia ramienia. Wymiar poprzeczny „d” zagięcia 3, które ma kształt owalny, jest tak dobrany, że rzut ramienia 5 nad powierzchnią kąta β znajduje się między ramieniem 4 i podstawą 1. Zagięcie 3 może posiadać również inny kształt figury płaskiej np. zbliżony do obrysu trójkąta z zaokrąglonym wierzchołkiem lub inny dogodny do uchwycenia. Natomiast element zaczepowy 6 leży w całości lub tylko jednym końcem θ' w jednej płaszczyźnie z zagięciem 3. Ramię 5 jest nachylone pod kątem γ do powierzchni kąta β, przy czym kąt γ zawiera się w zakresie od 5° do 30°. Każde ramię 4 i 5 ma długość równą lub mniejszą niż 120% długości L podstawy 1, przy czym parametr ten determinuje łatwość przesuwu łącznika w obydwu kierunkach na całej długości szczeliny obciążnika. Wymiar podstawy 1 jest powiązany z długością szczeliny, i gdy długość ramienia 4 jest większa od długości L podstawy - jego koniec znajduje się poza szczeliną. Natomiast ramię 5 przemieszczające się w kierunku góra-dół, w szczelinie znajduje się w położeniu sąsiadującym z drugim ramieniem 4. Łącznik może być wykonany w wariancie lustrzanego odbicia, jak pokazano na fig. 2.

Claims (1)

1. Łącznik, zwłaszcza dla obciążników wędkarskich, utworzony z jednoelementowego drutowego odcinka, w którym podstawa po obydwu stronach ma zagięcie przechodzące w przyległe ramiona sprężyste, i jest wyposażona w zaczep, znamienny tym, że ramiona /4/ i /5/ są tak usytuowane względem siebie, że ramię /4/ z podstawą /1/ oraz drugie ramię /5/ z zagięciem /3/ wyznaczają płaszczyzny, które zamiennie przez obrót wokół podstawy /1/ posiadają położenie poziome, przy czym podstawa /1/ z przyległym ramieniem /4/ tworzy zagięcie /2/ pod kątem ostrym β.

   Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że każde ramię /4/ i /5/ ma długość równą lub mniejszą od 120% długości L podstawy /1/.

   Łącznik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że ramię /5/ jest nachylone pod kątem γ do powierzchni kąta β.

   Łącznik według zastrz. 3, znamienny tym, że kąt γ zawiera się w zakresie od 5° do 30°. Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że element zaczepowy /6/ z podstawą /1/ tworzy kąt rozwarty a, przy czym kąt rozwarty a oraz kąt ostry β leżą w różnych płaszczyznach. Łącznik według zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że element zaczepowy /6/ leży w całości lub tylko jednym końcem /67 w jednej płaszczyźnie z zagięciem /3/.

   Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że zagięcie /3/ jest owalne i ma taki wymiar poprzeczny d, że rzut ramienia /5/ na powierzchnię kąta β znajduje się między ramieniem /4/ i podstawą /1/.

   Łącznik według zastrz. 5, znamienny tym, że kąt rozwarty a ma zakres 100° do 150°. Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że kąt ostry β ma zakres 10° do 30°.

   PL 228 232 Β1