PL228064B1 - Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła - Google Patents

Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła

Info

Publication number
PL228064B1
PL228064B1 PL411645A PL41164515A PL228064B1 PL 228064 B1 PL228064 B1 PL 228064B1 PL 411645 A PL411645 A PL 411645A PL 41164515 A PL41164515 A PL 41164515A PL 228064 B1 PL228064 B1 PL 228064B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
solvent
range
reactor
complex
dmf
Prior art date
Application number
PL411645A
Other languages
English (en)
Other versions
PL411645A1 (pl
Inventor
Zbigniew Wielgosz
Janusz Stasiński
Janusz Stasinski
Regina Jeziórska
Sławomir Pawłowski
Sebastian Firlik
Original Assignee
Inst Chemii Przemysłowej Im Prof Ignacego Mościckiego
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Przemysłowej Im Prof Ignacego Mościckiego filed Critical Inst Chemii Przemysłowej Im Prof Ignacego Mościckiego
Priority to PL411645A priority Critical patent/PL228064B1/pl
Publication of PL411645A1 publication Critical patent/PL411645A1/pl
Publication of PL228064B1 publication Critical patent/PL228064B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyethers (AREA)

Abstract

Sposób wytwarzania metodą ciągłą poli(tlenku fenylenu) o założonym, regulowanym ciężarze cząsteczkowym, przez polimeryzację utleniającą 2,6-dimetylofenolu (DMF) z zastosowaniem kompleksu aminy drugorzędowej z solą miedzi (II), polega na tym, że polimeryzację prowadzi się przy ustalonym stosunku objętościowym rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik i z ustaloną ilością kompleksu katalitycznego, przy czym proces prowadzi się w trzech etapach kolejno oligomeryzacji, polimeryzacji i finalizacji, w układzie co najmniej trzech połączonych reaktorów przepływowych (I, II, III) z zapewnionym systemem mieszania, grzania i chłodzenia.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania metodą ciągłą poli(tlenku fenylenu) o założonym, regulowanym ciężarze cząsteczkowym, przez polimeryzację utleniającą 2,6-dimetylofenoIu (DMF).
Poli(tlenek fenylenu), w skrócie PPE lub PPO, który otrzymuje się w procesie utleniającej pol imeryzacji DMF w obecności katalizatorów, jest polimerem termoplastycznym, stosowanym głównie w mieszaninach z innymi termoplastami, zwłaszcza z polistyrenem wysokoudarowym. PPE charakteryzuje się wysoką temperaturą zeszklenia (Tg ~ 215°C) oraz dużą lepkością w stanie stopionym, co utrudnia proces jego przetwórstwa. Dostępne na rynku handlowe gatunki PPE to przede wszystkim mieszaniny (blendy) z innymi termoplastami jak polistyren, poliamid, poliolefiny, poliestry. W zależności od użytego polimerowego modyfikatora oraz jego zawartości w mieszaninie, mieszaniny PPE odznaczają się obniżoną Tg, lepszymi właściwościami przetwórczymi, wyższą udarnością i większą odpornością na rozpuszczalniki organiczne, w porównaniu do homopolimeru PPE, przy zachowaniu korzyści wynikających z jego zastosowania. Handlowe gatunki homopolimeru PPE charakteryzują się liczbowo średnim ciężarem cząsteczkowym (Mn) w przedziale 7 000-30 000, co odpowiada granicznej liczbie lepkościowej GLL = 0,40-0,60 dL/g, mierzonej w chloroformie w temperaturze 25°C. Najbardziej korzystne jest wytwarzanie PPE o zdefiniowanym ciężarze cząsteczkowym, mieszczącym się w przedziale Mn od 20 000 do 30 000, co odpowiada wartości GLL = 0,45-0,55 dL/g i masowemu wskaźnikowi szybkości płynięcia MFR = 0,01-10,0 g/10 min. Istotny jest przy tym powtarzalny, precyzyjny, docelowy ciężar cząsteczkowy polimeru, umożliwiający wytwarzanie mieszanin PPE o określonych właściwościach.
Znane są dwie metody polimeryzacji DMF. Polimeryzacja w roztworze polega na przepuszczaniu tlenu przez silnie mieszany roztwór DMF i katalizatora w toluenie, benzenie lub innym rozpuszczalniku organicznym zdolnym do rozpuszczenia surowca i powstającego poli(tlenku fenylenu). Met oda ta została zastosowana w wielu procesach otrzymywania PPE. W opisie patentowym US 4503214 ujawniono sposób, według którego PPE otrzymywany jest w kaskadzie dwóch reaktorów, a rozpuszczalnikiem jest toluen lub benzen. Polimeryzację w roztworze zastosowano w procesach według opisów patentowych US 4675377, EP 0194584 i US 3405092. Są one przykładami zastosowania reaktorów rurowych do realizacji tego procesu, najczęściej w toluenie jako rozpuszczalniku.
Sposoby otrzymywania poli(tlenku fenylenu) metodą w roztworze są obarczone wieloma niedogodnościami wynikającymi z konieczności operowania roztworami polimeru o dużej lepkości, która utrudnia dezaktywację katalizatora i wymaga szybkiego i dokładnego wymieszania czynnika dezaktywującego z roztworem polimeru. Dużą trudność sprawia też oddzielenie polimeru od rozpuszczalnika.
Poli(tlenek fenylenu) można wytwarzać także metodą strąceniową. Polega ona na zastosowaniu rozpuszczalnika, lub mieszaniny rozpuszczalników, które rozpuszczają DMF i katalizator a nie rozpuszczają wielkocząsteczkowego polimeru. Metoda ta pozwala uniknąć wad polimeryzacji w ro ztworze, gdyż otrzymana zawiesina polimeru ma lepkość o wiele mniejszą od roztworu polimeru, pozwala też na łatwe oddzielenie polimeru od roztworu macierzystego poprzez filtrację.
Sposób periodyczny, w którym zastosowano metodę strąceniową, ujawniony w opisie patentowym PL 57910, pozwala na lepsze wykorzystanie objętości reaktora, gdyż nie wymaga wprowadzania dodatkowego medium celem wytrącenia polimeru z roztworu. Periodyczny sposób prowadzenia syntezy poli(tlenku fenylenu) ma jednak taką wadę, że nie otrzymuje się polimeru o stałych, niezmiennych parametrach. Otrzymane szarże różnią się właściwościami, więc opracowano proces ciągły pozbawiony wad związanych z cyklicznością procesu jak i z dużą lepkością roztworu polimeru.
Sposób realizacji procesu ciągłego wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metodą strąceniową został ujawniony w opisie patentowym PL 142983. Sposób ten polega na wprowadzaniu od dołu do reaktora rurowego roztworów katalizatora i DMF, tlenu oraz zawracanego polimeru w mieszaninie ro zpuszczalników, która rozpuszcza katalizator i surowce, ale nie rozpuszcza powstającego polimeru. W przytoczonych przykładach użyto mieszaniny toluenu i etanolu. Mieszanina reakcyjna porusza się ku górze z prędkością przekraczającą 1 m/s i jest ona odbierana ze szczytu reaktora. Z części zawiesiny jest oddzielany produkt, a część jest zawracana i podawana do reaktora ze świeżym surowcem i katalizatorem. Odbierane jest także ciepło reakcji.
Wadą ww. sposobu jest odbieranie jako produktu części polimeru, który zawiera znaczne ilości oligomerów. Produkt taki ma charakter polimeru bimodalnego, a w najlepszym wypadku charakteryzuje się dużą polidyspersją, w związku z czym wykazuje gorsze właściwości użytkowe. Ponadto wystęPL 228 064 B1 puje dodatkowy problem, polegający na zdolności oligomerów do sklejania ziaren polimeru i zaklejania porów w filtrach, używanych do oddzielenia polimeru od roztworu macierzystego. Przy zwiększonej ilości oligomerów cząstki polimeru ulegają sklejeniu w jednolitą masę, nieprzepuszczalną dla cieczy, powodując zablokowanie filtra, a także utrudniając pracę wymiennika ciepła.
W sposobie według wynalazku wykorzystuje się metodę strąceniową, przy czym proces prowadzi się w sposób ciągły.
Stwierdzono nieoczekiwane zależności pomiędzy działaniem określonego kompleksu katalitycznego oraz składem układu rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik produktu a uzyskanym ciężarem cząsteczkowym homopolimeru PPE. Według wynalazku, regulacja ciężaru cząsteczkowego w układzie rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik polega na ustaleniu dwóch parametrów: odpowiedniego stężenia alkoholu w mieszaninie z toluenem, wyrażanego w procentach objętościowych, oraz odpowiedniego stężenia kompleksu katalitycznego, wyrażonego jako stosunek molowy DMF/Cu, w zależności od oczekiwanego ciężaru cząsteczkowego PPE, wyrażonego przez GLL. Niezależnie od wykorzystania powyższych nieoczekiwanych zależności, w procesie ciągłym prowadzonym według wynalazku, wyeliminowano szereg niedogodności i niekorzystnych zjawisk zachodzących w procesach znanych i omówionych wyżej.
Przedmiotem wynalazku jest wytwarzanie w sposób ciągły PPE o założonym, regulowanym ciężarze cząsteczkowym w układzie reaktorów przepływowych. W reaktorach przepływowych zapewnione jest intensywne mieszanie, co pozwala na właściwe rozprowadzenie tlenu w mieszaninie reakcyjnej, umożliwiając optymalną szybkość przereagowania z DMF.
Sposób wytwarzania metodą ciągłą poli(tlenku fenylenu) o założonym, regulowanym ciężarze cząsteczkowym, przez polimeryzację utleniającą 2,6-dimetylofenolu (DMF), w układzie rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik, z zastosowaniem kompleksu aminy drugorzędowej z solą miedzi (II), według wynalazku polega na tym, że polimeryzację prowadzi się przy ustalonym stosunku objętościowym rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik w zakresie odpowiednio od 70/30 do 30/70, i z ustaloną ilością kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu(II), w zakresie 100-1000, przy czym proces prowadzi się w trzech etapach kolejno oligomeryzacji, polimeryzacji i finalizacji, w układzie co najmniej trzech połączonych reaktorów przepływowych z zapewnionym systemem mieszania, grzania i chłodzenia, a średni czas przebywania mieszaniny reakcyjnej w każdym etapie wynosi od 1 do 4 godzin.
W sposobie według wynalazku korzystnie jako rozpuszczalnik stosuje się toluen, a jako nierozpuszczalnik metanol lub etanol.
Korzystnie w sposobie według wynalazku stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 200-900.
Korzystnie, w przypadku zastosowania etanolu jako nierozpuszczalnika, stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 200-600.
Korzystnie, w przypadku zastosowania metanolu jako nierozpuszczalnika, stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 300-900.
Korzystnie w sposobie według wynalazku jako kompleks katalityczny stosuje się kompleks morfoliny z solą miedzi (II).
Korzystnie jako kompleks katalityczny stosuje się kompleks morfoliny z bromkiem miedzi (II), korzystniej z obecnością wolnego bromowodoru.
Korzystnie stosuje się kompleks katalityczny morfoliny z bromkiem miedzi (II) z obecnością wolnego bromowodoru, wytworzony przez reakcję tlenku miedzi (II) z wodnym roztworem bromowodoru, rozpuszczenie soli w metanolu lub etanolu, a następnie poddanie reakcji z morfoliną.
Korzystnie w sposobie według wynalazku stosuje się kompleks katalityczny, w którym stosunek molowy Cu(II)/HBr/morfolina zawiera się w zakresie od 1/2/20 do 1/10/200, korzystniej w zakresie 1/4/60 do 1/6/100.
Korzystnie sposobem według wynalazku poli(tlenek fenylenu), przeznaczony do przetwórstwa metodą wtryskiwania i wytłaczania, wytwarza się ustalając stosunek objętościowy toluen/etanol w zakresie od 85/15 do 35/65, korzystniej w zakresie od 80/20 do 50/50.
Korzystnie sposobem według wynalazku poli(tlenek fenylenu), przeznaczony do przetwórstwa metodą wtryskiwania i wytłaczania, wytwarza się ustalając stosunek objętościowy toluen/metanol w zakresie od 90/10 do 35/65, korzystniej w zakresie od 85/15 do 40/60.
PL 228 064 B1
Korzystnie etapy oligomeryzacji i polimeryzacji prowadzi się w temperaturze nie przekracz ającej 35°C.
W etapie finalizacji korzystnie mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do temperatury 50-70°C, korzystniej 60-65°C, i utrzymuje się w tej temperaturze od 2 do 4 godzin.
Korzystnie proces prowadzi się w każdym etapie od 2 do 3 godzin.
Sposób ciągły wytwarzania PPE według wynalazku można realizować w układzie przedstawi onym na rysunku 1. Układ reakcyjny/polimeryzacyjny składa się z trzech reaktorów przepływowych (I-III) w kształcie pionowych walców połączonych ze sobą w taki sposób, że przelew reaktora pierwszego zasila dół reaktora drugiego, a przelew reaktora drugiego zasila dół trzeciego. Gotowy produkt reakcji wyprowadzany jest górą z trzeciego reaktora. W każdym z reaktorów realizowany jest inny etap procesu wytwarzania poli(tlenku fenylenu). W reaktorze (I) następuje oligomeryzacja - powstawanie małocząsteczkowego poli(tlenku fenylenu). W reaktorze (II) przebiega proces polimeryzacji - stopniowego wzrostu masy cząsteczkowej aż do uzyskania wartości ostatecznej. W reaktorze (III) następuje finalizacja procesu - dezaktywacja katalizatora i wygrzewanie a poza tym reaktorem produkt poddaje się końcowej obróbce tj. wirowaniu, przemywaniu i suszeniu.
Każdy z reaktorów wyposażony jest w pionowe mieszadło turbinowe posiadające jedną, a lepiej dwie lub trzy turbiny rozmieszczone wzdłuż długości wału, zapewniające efektywne mieszanie zawartości reaktorów. Prędkość obrotowa turbiny reaktora (I) oraz (II) zawiera się między 500 a 1000 obr/min.) a reaktora (III) między 150 a 300 obr/min. Duża prędkość obrotowa mieszadeł reaktorów (I) oraz (II) jest niezbędna dla wytworzenia ruchu burzliwego masy reakcyjnej i silnego rozdrobnienia pęcherzyków wprowadzanego tlenu a tym samym uzyskania efektywnego pochłaniania go przez mieszaninę reakcyjną.
Każdy z reaktorów posiada płaszcz grzejno-chłodzący umożliwiający utrzymanie właściwej temperatury układu reakcyjnego.
W ścianie reaktorów (I) oraz (II) poniżej każdej z turbin zamontowane są króćce (2-4) umożliwiające wprowadzanie tlenu do układu reakcyjnego. Wprowadzanie tlenu może być realizowane jednym króćcem w każdym z reaktorów, bądź z wykorzystaniem dwóch łub trzech króćców. W przypadku wprowadzania tlenu więcej niż jednym króćcem rozdział strumienia gazowego może być następujący: dla układu dwóch inżektorów - 70% (2) i 30% (3) a dla układu trzech inżektorów - 50% (2), 30% (3) i 20% (4). Zamiast króćców można zastosować bełkotkę (lub układ bełkotek) umieszczoną wewnątrz reaktora.
Zgodnie ze sposobem według wynalazku ciągły proces wytwarzania poli(tlenku fenylenu) przebiega następująco.
Do reaktora (I) przez króciec zasilający w dolnej części reaktora wprowadza się za pomocą pompy dozującej roztwór monomeru i katalizatora. Roztwór powstaje przez zmieszanie rozpuszczonego w toluenie i alkoholu (metanolu lub etanolu) DMF oraz katalizatora będącego roztworem powstałym po zmieszaniu tlenku miedzi (II), kwasu bromowodorowego, alkoholu (metanolu lub etanolu) oraz morfoliny. Wydajność pompy dozującej i objętość robocza reaktorów są tak dobrane aby średni czas przebywania cieczy w każdym z reaktorów mógł zawierać się między 1 a 4 godzinami, ale najlepiej wynosił około 2,5 godziny.
Roztwór reakcyjny kontaktuje się w reaktorze (I) z gazowym tlenem. Następuje reakcja oligomeryzacji. Ewentualny nadmiar nie związanego tlenu odprowadzany jest z góry reaktora (I) i rozcieńczany azotem tak aby stężenie tlenu opuszczającego reaktor nie przekraczało 8% obj. Oligomer DMF opuszcza reaktor (I) przelewem i zasila dół reaktora (II), w którym kontaktuje się, w warunkach intensywnego mieszania, z kolejnymi porcjami tlenu. Zachodzi proces zwiększania masy cząsteczkowej. Ewentualny nadmiar nie związanego tlenu odprowadzany jest z góry reaktora (II) i rozcieńczany azotem tak aby stężenie tlenu opuszczającego reaktor nie przekraczało 8% obj.
Zarówno proces oligomeryzacji jak i polimeryzacji jest silnie egzotermiczny dlatego reaktory (I) i (II) są intensywnie chłodzone tak, aby utrzymać w nich temperaturę układu reakcyjnego poniżej 35°C.
Wytworzona zawiesina poli(tlenku fenylenu) opuszcza reaktor (II) przelewem i zasila dół reaktora (III). W reaktorze (III) zachodzą finalne stadia procesu wytwarzania polimeru. Układ katalityczny ulega dezaktywacji na skutek doprowadzanego od dołu reaktora kwasu octowego. Dodatkowo, w zależności od stosunku alkoholu do toluenu w roztworze reakcyjnym, z kwasem octowym może być wprowadzana dodatkowa ilość alkoholu w celu zmniejszenia spęcznienia ziarna polimeru i dobrego wytrącenia poli(tlenku fenylenu) z mieszaniny reakcyjnej. Reaktor (III) jest ogrzewany do temperatury 60-65°C w celu łatwiejszego usunięcia produktu ubocznego 3,3',5,5'-tetrametylodifenochinonu
PL 228 064 B1 (TMDCh). Zawartość reaktora jest mieszana za pomocą mieszadła turbinowego. Po przejściu przez reaktor (III) zawiesina polimeru jest kierowana następnie do wirowania, przemywania i suszenia.
Kompleks katalityczny Cu/HBr/morfolina, stosowany korzystnie w sposobie według wynalazku, nie wykazuje aktywności katalitycznej w znanych i stosowanych sposobach otrzymywania PPE w roztworze toluenu. Wprowadzenie do toluenu alkoholu, a więc prowadzenie procesu otrzymywania PPE w układzie rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik polimeru uaktywnia działanie zastosowanego kompleksu katalitycznego. Kompleks, który składa się z bromku miedzi (II) i morfoliny, oraz bromowodoru jest bardzo aktywnym katalizatorem procesu utleniającej polimeryzacji DMF w układzie toluen/alkohol. Sposób jego otrzymywania oraz zastosowane ilości molowe składników mają istotny wpływ na jego aktywność. Kompleks otrzymuje się najkorzystniej przez reakcję tlenku miedzi (CuO) ze stężonym wodnym roztworem bromowodoru (najlepiej 48% wag. - produkt handlowy). Produkt reakcji rozpuszcza się w alkoholu po czym dozuje morfolinę, utrzymując temperaturę poniżej 35°C. Otrzymany kompleks katalityczny jest całkowicie rozpuszczalny w środowisku reakcji, co ułatwia jego kontakt z r eagentami podczas procesu otrzymywania PPE. Aktywność kompleksu katalitycznego zależy od zastosowanych stosunków molowych składników. Stosunek molowy bromowodoru i miedzi (II) (HBr/Cu) zawiera się w przedziale od 2 do 10, a zwłaszcza w przedziale od 4 do 6. Stosunek molowy miedzi (II) i morfoliny (Cu(II)/morfolina) zawiera się w przedziale od 20 do 200, a zwłaszcza w przedziale od 60 do 100. Stosunki molowe między wszystkimi składnikami kompleksu katalitycznego w przeliczeniu na 1 mol użytego Cu (II) (Cu/HBr/morfolina) zawierają się w przedziale od 1/2/20 do 1/10/200, a zwłaszcza od 1/4/60 do 1/6/100.
Poli(tlenek fenylenu), otrzymany sposobem według wynalazku, posiadający GLL = 0,40-0,60 dL/g może być stosowany w przetwórstwie metodą wtryskiwania lub wytłaczania, zwłaszcza w mieszaninach z innymi polimerami (polistyren, poliamidy, poliolefiny i inne).
W poniższych przykładach sposób postępowania był analogiczny jak to przedstawiono w przykładzie 1, ale niektóre specyficzne parametry procesu ulegały zmianom, co opisano w kolejnych przykładach i zestawiono w Tabeli 1.
P r z y k ł a d 1
Przygotowanie kompleksu katalitycznego
Do kolby szklanej zawierającej 13,0 g tlenku miedzi (II) dodaje się 149,0 g kwasu bromowodorowego (48%). Po rozpuszczeniu, wprowadza się 1600 cm metanolu a następnie 1170 g morfoliny. Przez cały czas utrzymuje się temperaturę poniżej 35°C.
Przebieg procesu polimeryzacji 3
W mieszalniku poj. 60 dm3 wyposażonym w mieszadło, termoparę i płaszcz grzejno-chłodzący, przygotowuje się roztwór do polimeryzacji przez zmieszanie 23,1 dm toluenu, 21,5 dm metanolu oraz 10 kg stopionego DMF. Do roztworu DMF dodaje się kompleks katalityczny przygotowany w sposób jak wyżej.
3
Reaktor metalowy (I) o średnicy 0,25 m i wysokości 1 m (pojemności 50 dm ) wyposażony jest w mieszadło turbinowe (średnica 120 mm, 800 obr/min), płaszcz grzejno-chłodzący, termoparę, króćce wlotowe: tlenu (bełkotka zanurzona w cieczy reakcyjnej), azotu (na wylocie gazów z reaktora), króciec zasilający z pompy dozującej oraz króciec przelewowy, regulatory dopływu tlenu i azotu, chłodn icę oparów, miernik gazowy oraz tlenomierz.
3
Reaktor napełnia się 10 dm roztworu do polimeryzacji i uruchamia mieszadło. Po ustaleniu 3 w reaktorze temperatury 20-25°C rozpoczyna się zasilanie bełkotki tlenem w ilości 120 dm3/h. Utrzymuje się temperaturę mieszaniny reakcyjnej 27-30°C. Po 1 godzinie uruchamia się pompę dozującą i ustawia przepływ roztworu do polimeryzacji tak, aby zawartość mieszalnika została przepompowana 3 do reaktora w czasie około 2 godz. Zwiększa się dopływ tlenu do bełkotki do 345 dm /h obserwując jednocześnie wskazania tlenomierza. Zawartość tlenu w odgazach z reaktora nie przekracza 8% obj.
Po opróżnieniu zawartości mieszalnika przygotowuje się kolejną porcję roztworu do polimeryza3 cji i kontynuuje dozowanie pompą do reaktora (I) przez 3 godz. przy przepływie tlenu ok. 270 dm /h.
Powstały oligomer przepływa przelewem reaktora (I) i zasila dół reaktora (II). W reaktorze (II), identycznym jak (I), roztwór oligomeru kontaktuje się z tlenem wprowadzanym przez bełkotkę w ilości 3 ok. 65 dm /h. Kontroluje się wskazania tlenomierza. Zawartość tlenu w odgazach z reaktora nie przekracza 8% obj.
Zawartość reakcyjna ulega stopniowemu przekształceniu w polimer o żądanym ciężarze cząsteczkowym, wynikającym z zastosowanego stosunku objętościowego rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik i ilości użytego kompleksu katalitycznego. Zawiesina polimeru wypływa przelewem z reaktora (II) i zasila dół
PL 228 064 B1 reaktora (III), o wymiarach jak reaktor (I), gdzie kontaktuje się z roztworem kwasu octowego w metanolu (70% obj.), podawanym za pomocą pompy dozującej (5) z wydajnością 0,4 dm /h. Reaktor grzany jest do temperatury 60°C. Po opuszczeniu reaktora zawiesina poli(tlenku fenylenu) kierowana jest do wirowania, przemywania i suszenia.
Produkt reakcji prowadzonej według przykładu 1 charakteryzuje się GLL = 0,51 dL/g i MFR = 0,9 g/10 min.
P r z y k ł a d 2
Postępuje się opisano jak w przykładzie 1. Roztwór do polimeryzacji przygotowuje się mieszając 27,5 dm toluenu, 17,2 dm etanolu oraz 10 kg stopionego DMF z przygotowanym, zgodnie z opisem powyżej, kompleksem katalitycznym otrzymanym przez zmieszanie 16,25 g tlenku miedzi (II), 3
241,4 g kwasu bromowodorowego (48%) z 1100 cm etanolu oraz 1440 g morfoliny. Dalsze postępowanie jest analogiczne jak w przykładzie 1.
W reaktorze (III) zawiesina polimeru kontaktuje się z roztworem kwasu octowego w etanolu 3 (70% obj.), podawanym za pomocą pompy dozującej (5) z wydajnością 0,5 dm /h. Reaktor grzany jest do temperatury 65°C. Po opuszczeniu reaktora (III) zawiesina poli(tlenku fenylenu) kierowana jest do wirowania, przemywania i suszenia
Tak otrzymany poli(tlenek fenylenu) charakteryzuje się GLL = 0,49 dL/g i MFR = 0,4 g/10 min.
P r z y k ł a d 3
Proces prowadzi się przy zastosowaniu układu dwóch bełkotek do wprowadzania tlenu (pozycja 2 i 3) w reaktorach (I) i (II). Rozdział całkowitego strumienia tlenu wynosi 70% dla pozycji (2) i 30% dla pozycji (3).
Roztwór do polimeryzacji przygotowuje się mieszając 26,8 dm toluenu, 5,2 dm metanolu oraz 10 kg stopionego DMF z przygotowanym, zgodnie z opisem powyżej, kompleksem katalitycznym otrzymanym przez zmieszanie 9,29 g tlenku miedzi (II), 105,5 g kwasu bromowodorowego (48%) 3 z 1500 cm metanolu oraz 814,3 g morfoliny.
3
Reaktor (I) napełnia się 10 dm roztworu do polimeryzacji i uruchamia mieszadło. Po ustaleniu 3 w reaktorze temperatury 20-25°C rozpoczyna się zasilanie bełkotki (2) tlenem w ilości 120 dm /h. Utrzymuje się temperaturę mieszaniny reakcyjnej 27-30°C.
Po 1 godzinie uruchamia się pompę dozującą i ustawia przepływ roztworu do polimeryzacji tak, aby zawartość mieszalnika została przepompowana do reaktora w czasie ok. 2 h. Zwiększa się 3 dopływ tlenu do bełkotki (2) do 345 dm /h obserwując jednocześnie wskazania tlenomierza. Zawartość tlenu w odgazach z reaktora nie przekracza 8% obj. Po 1 godzinie rozpoczyna się zasilanie bełkotki (3) tlenem w ilości 105 dm /h zmniejszając jednocześnie przepływ do bełkotki (2) do 240 dm /h. Zawartość tlenu w odgazach z reaktora (I) nie przekracza 8% obj.
Po opróżnieniu zawartości mieszalnika przygotowuje się kolejną porcję roztworu do polimeryza3 cji i kontynuuje dozowanie pompą do reaktora (I) przez 3 h przy przepływie tlenu 190 dm /h (bełkotka (2) i 80 dm3/h (bełkotka (3).
Dalsze postępowanie jest analogiczne jak w przykładzie 1, z tym, że w reaktorze (II) sumarycz33 ny przepływ tlenu wynosi 65 dm /h i jest rozdzielony na dwa strumienie: 45 dm /h przez bełkotkę (2) 3 i 20 dm /h przez bełkotkę (3). W reaktorze (III) spęczniona zawiesina polimeru kontaktuje się z roztworem kwasu octowego w metanolu (2,6% obj.), podawanym za pomocą pompy dozującej (5) z wydaj3 nością 7,0 dm /h. Dozowany metanol powoduje wytrącenie polimeru z zawiesiny. Reaktor (III) grzany jest do temperatury 60°C.
Tak otrzymany poli(tIenek fenylenu) charakteryzuje się GLL = 0,52 dL/g i MFR = 0,2 g/10 min.
P r z y k ł a d 4
Roztwór do polimeryzacji przygotowuje się mieszając 27,9 dm toluenu, 8,3 dm etanolu oraz 10 kg stopionego DMF z przygotowanym, zgodnie z opisem powyżej, kompleksem katalitycznym otrzymanym przez zmieszanie 10,41 g tlenku miedzi (II), 154,4 g kwasu bromowodorowego (48%) 3 z 1000 cm3 etanolu oraz 912 g morfoliny. Dalsze postępowanie jest analogiczne jak w przykładzie 1, z tym, że po 1 -godzinnym nasycaniu tlenem pierwszej porcji roztworu do polimeryzacji, uruchamia się pompę dozującą i ustawia przepływ roztworu do polimeryzacji tak, aby zawartość mieszalnika została przepompowana do reaktora w czasie około 2,5 h. Zwiększa się dopływ tlenu do bełkotki do 3
275 dm3/h obserwując jednocześnie wskazania tlenomierza. Zawartość tlenu w odgazach z reaktora nie przekracza 8% obj.
Po opróżnieniu zawartości mieszalnika przygotowuje się kolejną porcję roztworu do polimeryza3 cji i kontynuuje dozowanie pompą do reaktora (I) przez 3,5 h przy przepływie tlenu 235 dm3/h.
PL 228 064 Β1
W reaktorze (II) przepływ tlenu wynosi 55 dm3/h. W reaktorze (III) zawiesina polimeru kontaktuje się z roztworem kwasu octowego w etanolu (3,2% obj.), podawanym za pomocą pompy dozującej (5) z wydajnością 5,5 dm3/h. Reaktor grzany jest do temperatury 65°C.
Tak otrzymany poli(tlenek fenylenu) charakteryzuje się GLL = 0,50 dL/g i MFR 0,5 g/10 min.
Tabela 1. Zestawienie przykładów
Przykład Metanol [%obj.] Etanol [% obj.] Toluen [%obj.] DMF/Cu [mol/mol] GLL [dL/g] MFR [g/10 min]
1 50 - 50 500 0,51 0,9
2 - 40 60 400 0,49 0,4
3 20 - 80 700 0,52 0,2
4 - 25 75 625 0,50 0,5
Zastrzeżenia patentowe

Claims (14)

1. Sposób wytwarzania metodą ciągłą poli(tlenku fenylenu) o założonym, regulowanym ciężarze cząsteczkowym, przez polimeryzację utleniającą 2,6-dimetylofenolu (DMF), w układzie rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik, z zastosowaniem kompleksu aminy drugorzędowej z solą miedzi (II), znamienny tym, że polimeryzację prowadzi się przy ustalonym stosunku objętościowym rozpuszczalnik/nierozpuszczalnik w zakresie odpowiednio od 70/30 do 30/70, i z ustaloną ilością kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu(ll), w zakresie 100-1000, przy czym proces prowadzi się w trzech etapach kolejno oligomeryzacji, polimeryzacji i finalizacji, w układzie co najmniej trzech połączonych reaktorów przepływowych z zapewnionym systemem mieszania, grzania i chłodzenia, a czas prowadzenia procesu w każdym etapie wynosi od 1 do 4 godzin.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się toluen, a jako nierozpuszczalnik metanol lub etanol.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 200-900.
4. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że w przypadku zastosowania etanolu jako nierozpuszczalnika stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 200-600.
5. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że w przypadku zastosowania metanolu jako nierozpuszczalnika stosuje się ilość kompleksu katalitycznego, wyrażoną jako stosunek molowy DMF/Cu (II), ustaloną w zakresie 300-900.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kompleks katalityczny stosuje się kompleks morfoliny z solą miedzi (II).
7. Sposób według zastrz. 1 albo 6, znamienny tym, że jako kompleks katalityczny stosuje się kompleks morfoliny z bromkiem miedzi (II), korzystniej z obecnością wolnego bromowodoru.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się kompleks katalityczny morfoliny z bromkiem miedzi (II) z obecnością wolnego bromowodoru, wytworzony przez reakcję tlenku miedzi (II) z wodnym roztworem bromowodoru, rozpuszczenie produktu reakcji w metanolu lub etanolu, a następnie poddanie reakcji z morfoliną.
9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się kompleks katalityczny, w którym stosunek molowy Cu(ll)/HBr/morfolina zawiera się w zakresie od 1/2/20 do 1/10/200, korzystniej w zakresie od 1/4/60 do 1/6/100.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że poli(tlenek fenylenu), przeznaczony do przetwórstwa metodą wtryskiwania i wytłaczania, wytwarza się ustalając stosunek objętościowy toluen/etanol w zakresie od 85/15 do 35/65, korzystniej w zakresie od 80/20 do 50/50.
PL 228 064 B1
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że poli(tlenek fenylenu), przeznaczony do przetwórstwa metodą wtryskiwania i wytłaczania, wytwarza się ustalając stosunek objętościowy toluen/metanol w zakresie od 90/10 do 35/65, korzystniej w zakresie od 85/15 do 40/60.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etapy oligomeryzacji i polimeryzacji prowadzi się w temperaturze nie przekraczającej 35°C.
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w etapie finalizacji mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do temperatury 50-70°C, korzystniej 60-65°C, i utrzymuje się w tej temperaturze od 2 do 4 godzin.
14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces prowadzi się w każdym etapie od 2 do 3 godzin.
PL411645A 2015-03-18 2015-03-18 Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła PL228064B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411645A PL228064B1 (pl) 2015-03-18 2015-03-18 Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411645A PL228064B1 (pl) 2015-03-18 2015-03-18 Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL411645A1 PL411645A1 (pl) 2016-09-26
PL228064B1 true PL228064B1 (pl) 2018-02-28

Family

ID=56942348

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL411645A PL228064B1 (pl) 2015-03-18 2015-03-18 Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL228064B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL411645A1 (pl) 2016-09-26

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US6436326B1 (en) Forming slurry of reactive components and continuously feeding into continuous reactor
JP6616894B2 (ja) 熱安定性および加工性が向上したポリアルキレンカーボネートを含む樹脂組成物の経済的製造方法
JP3619579B2 (ja) ポリカーボネート固相重合用オリゴマー粒状体の製造方法
CN106700064B (zh) 一种半芳香族聚酰胺生产方法及半芳香族聚酰胺
EP3161039A1 (en) Process for the preparation of a semi-crystalline semi-aromatic polyamide
CN104039866A (zh) 通过环氧化物单体聚合制备高分子量聚合物的方法
JP2653378B2 (ja) 粒状重合体の製造方法
CN112313054B (zh) 由初级材料和次级材料制备缩聚物熔体的方法
CA2183022C (en) Process for the batchwise preparation of poly-p-phenylene terephthalamide
PL228064B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) metoda ciagła
KR20070004687A (ko) 바이모달 폴리올레핀 제조에 있어서의 촉매 배치
JPS6213368B2 (pl)
ES2398377T3 (es) Procedimiento para la preparación simultánea de poliamidas con al menos dos viscosidades diferentes
CN101223211B (zh) 生产聚苯并咪唑的两阶段熔融聚合工艺
CN106188521A (zh) 合成聚合物多元醇用高分子分散剂
JPS629611B2 (pl)
JPH0662730B2 (ja) オキシメチレンコポリマの製造方法
US20080269455A1 (en) Process for Production of Polybenzazole Polymer and the Polymer
JPH0327572B2 (pl)
RU2248377C1 (ru) Способ получения порошков ароматических сополимеров
CN119158503A (zh) 一种用于丁二酸型聚碳酸聚醚多元醇的列管反应装置
PL229964B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(tlenku fenylenu) o dużym ciężarze cząsteczkowym
CN119186403A (zh) 一种用于合成聚碳酸酯聚醚多元醇的列管反应器
CN101263179A (zh) 聚苯并唑聚合物的制造方法及其聚合物
KR20170061904A (ko) 폴리알킬렌 카보네이트의 제조 방법