PL226259B1

PL226259B1 - Sposób i urządzenie do konfekcjonowania drewna opałowego, zwłaszcza kominkowego

Info

Publication number: PL226259B1
Application number: PL402977A
Authority: PL
Inventors: Piotr Pilch
Original assignee: Pilch Piotr Pro Tek
Priority date: 2013-03-05
Filing date: 2013-03-05
Publication date: 2017-07-31
Also published as: EP2796377B1; EP2796377A3; PL402977A1; EP2796377A2; PL2796377T3

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do konfekcjonowania drewna opałowego, zwłaszcza kominkowego, znajdujące zastosowanie szczególnie przy przygotowywaniu stosunkowo niewielkich porcji handlowych w opakowaniach wiotkich, zwłaszcza w siatkach z tworzyw.

Znane są duże instalacje do pakowania kształtek drewnianych i drewna opałowego w duże jednostki na paletach. Przykładowo, znane jest z opisu patentowego nr DE 10 2006 032 919 A1 urządzenie do transportu i pakietowania drewnianych prostopadłościanów, które wyposażone jest w przenośnik dostawczy transportujący kształtki drewniane pojedynczo oraz w przenośnik odbierający. Na przenośniku dostawczym kształtki drewniane leżą na szerokiej ścianie poprzecznie w stosunku do ich długości, a na przenośniku odbierającym ułożone są na ich wąskiej ścianie na sztorc. Do zmiany położenia służy urządzenie przeładunkowe, które podnosi drewniane kształtki prostopadłościenne leżące na szerokiej ściance i przekazuje je w ustawieniu na sztorc na przenośnik odbierający, gdzie podlegają pakietowaniu. Rozwiązanie to nie może być wykorzystane przy pakowaniu szczap drewna opałowego w niewielkie opakowania handlowe, jako które zdefiniowane są masą, a nie kształtem.

Znana jest również, na przykład z wynalazku niemieckiego nr DE 3 511 993, metoda sortowania i układania kawałków tarcicy o różnych kształtach i/lub różnych właściwościach. Zgodnie z tym sposobem masę kawałków tarcicy sortuje się według określonych własności i każdy z sortymentów kierowany jest na odrębny przenośnik. Przenośniki te służą jako oddzielne, pośrednie magazyny i transportowane nimi kawałki tarcicy umieszczone są w oddzielnych pojemnikach zgodnie z ich kształtem i/lub własnościami. Kawałki o najczęstszych wspólnych cechach kierowane są do przypisanych im pojemników, natomiast całkowicie nietypowe podlegają ręcznemu sortowaniu i konfekcjonowaniu. Posortowane kawałki tarcicy każdego typu podawane są na maszynę, która wkłada je w pojemniki. Sposób ten wymaga bardzo rozbudowanego układu przenośników, co limitowane jest najczęściej ograniczonymi możliwościami powierzchniowymi zakładów przeróbczych drewna. Dodatkowo stwierdzić trzeba, że w odniesieniu do drewna opałowego nie ma potrzeby zbyt dokładnego sortowania szczap, a wystarczającym parametrem dominującym w odniesieniu do tych szczap jest ich długość umożliwiająca włożenie do komory spalania kominka. Następną niedogodnością przemysłowego pakowania drewna opałowego jest jego konfekcjonowanie w pojemnikach paletowych o dużych gabarytach, przystosowanych do transportu trakcja kolejową. Pojemniki takie w miejscu przeznaczenia muszą być rozładowane, a zawarte w nich drewno konfekcjonowane w opakowania będące przedmiotem obrotu detalicznego. Zazwyczaj roboty te są z konieczności wykonywane ręcznie.

Ponadto, znane jest, na przykład z niemieckiego opisu patentowego nr DE 433 025 A1, urządzenie sortujące do ciętego drewna, które posiada zasobnik sortujący podzielony przez urządzenie blokujące na obszar wstępnego składowania i obszar zbierania przystosowany do kryteriów sortowania drewna. Urządzenie posiada nachylony przenośnik podający drewno na stanowisko rozładowcze, gdzie za pomocą urządzenia transportującego posortowane kształtki drewna podawane są grawitacyjnie do odpowiednich komór. Każda z komór podzielona jest przez uchylne ramiona blokujące na część wstępnego składowania i na część odbierającą. We wnętrzu komory znajduje się przesuwna w pionie jednostka transportująca, która obniżając się podaje posortowane drewno luzem odebrane z części wstępnego składowania na środek dalszego transportu. Jednostka transportująca może stanowić element nośny dla załadowanego pojemnika, który po napełnieniu w części odbierającej komory zabierany jest przez środek dalszego transportu. Urządzenie to jest przydatne w przypadku konieczności składowania ciętego drewna według założonych kryteriów lub właściwości, co komplikuje zasadniczo jego budowę. W przypadku drewna opałowego kominkowego, ciętego tylko na jeden wymiar długości, operacja sortowania jest zbędna.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu i urządzenia do konfekcjonowania drewna opałowego, zwłaszcza kominkowego, które umożliwi pakowanie szczap drewna zdefiniowanych tylko co do długości całkowicie mechanicznie do niewielkich pojemników, szczególnie do siatkowych worków z tworzywa.

Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że w trakcie wymuszonego przemieszczania szczap wzdłuż trasy przenośnika transportowego usuwa się na bieżąco szczapy niewłaściwie ułożone oraz o zbyt dużej długości, a podczas załadowywania grawitacyjnego szczap z rampy załadunkowej do pojemnika pojemnikowi temu nadaje się ruch oscylacyjny o kierunkach przeciwnych wzdłużnemu ukierunkowaniu szczap i jednocześnie opuszcza się go w dół wraz ze wspierającą go od dołu płytą podporową.

PL 226 259 B1

Korzystnie, pojemnik opuszcza się w dół skokowo po załadowaniu każdej kolejnej szczapy o wielkość dobraną do pojemności załadowywanego pojemnika, a gdy osiągnie się pełne opuszczenie pojemnika wlot stanowiska zamyka się, usuwa się napełniony pojemnik i w końcu wprowadza się nowy pojemnik do załadowania szczapami.

Istota urządzenia według wynalazku polega na tym, że ma nachylony przenośnik transportowy, odbierający szczapy z podajnika, o postaci przenośnika zabierakowego, którego bieżnia utworzona jest z wzdłużnej prowadnicy i zamocowanych do niej z obydwóch stron, pochyłych, wzdłużnych blach, co tworzy profil nieckowy. We wzdłużnej prowadnicy umieszczone są przesuwnie kształtowe zabieraki, rozstawione między sobą w odległości nie mniejszej od długości pojedynczej, standardowej szczapy i zamocowane do cięgna bez końca. Pod wylotem kosza zrzutowego, usytuowanego na wysypie przenośnika transportowego usytuowana jest poprzecznie do trasy przenośnika transportowego rampa załadunkowa, mająca postać przenośnika łańcuchowego zgrzebłowego z wyodrębnionymi, oddzielonymi od siebie za pomocą ścianek zamocowanych do zgrzebeł przedziałami dla szczap drewna. Dennica rampy załadunkowej wyposażona jest w co najmniej dwa, oddzielone od siebie na jej trasie i zamykane suwliwie przynależnymi pokrywami okna stanowiące wloty stanowisk do napełniania pojemników. W każdym stanowisku do napełniania pojemnika szczapami zainstalowana jest płyta podporowa dla pojemnika, która osadzona jest przesuwnie w kierunkach góra-dół na pionowych prowadnicach konstrukcji wsporczej, a jej ruch w dół sprzężony jest z uchylnymi klapami dozującymi do pojemnika szczapy podane przez okno rampy załadunkowej. Na płycie podporowej osadzona jest z ograniczoną swobodą ruchów w płaszczyźnie poziomej platforma, połączona z tą płytą podporową za pomocą mechanizmu oscylacyjnego.

Korzystnym jest takie wykonanie urządzenia, w którym oś wzdłużna zsuwni z podajnika, przez którą podawane są na przenośnik transportowy szczapy oraz oś wzdłużna przenośnika transportowego w rzucie na płaszczyzną poziomą wyznaczają kąt ostry, zbliżony wartością do 30°, co ułatwia układanie się szczap na przenośniku transportowym. Jednocześnie oś rampy załadunkowej w rzucie na płaszczyznę poziomą tworzy z osią wzdłużną przenośnika transportowego kąt zbliżony do prostego.

W celowym wykonaniu pod trasą przenośnika transportowego zamocowana jest osłona nachylona w kierunku ułożonego obok niego przenośnika przepadu. Trasy przenośnika transportowego i przenośnika przepadu tworzą w widoku z boku układ zbliżony do obróconej o 90° w prawo wokół wierzchołka jej podstawy litery V, gdzie po obróceniu górne ramię litery V wyznacza pozycję przenośnika transportowego, jej dolne ramię - pozycję przenośnika przepadu, a w punkcie wspólnym tych ramion usytuowany jest przesyp z przenośnika przepadu na przenośnik transportowy.

Ze względów praktycznych korzystnym jest, gdy przesyp z przenośnika przepadu na przenośnik transportowy zlokalizowany jest na trasie przenośnika transportowego powyżej zsuwni z podajnika.

Dla zachowania płynności przechodzenia szczap podawanych z przenośnika transportowego, w koszu zrzutowym zamontowany jest krotki podajnik taśmowy.

Najlepiej jest, gdy podajnik taśmowy ma taśmę o szorstkiej strukturze okładek, ułatwiającej osuwanie się szczap w koszu zrzutowym.

Pożądaną jest taka konstrukcja przenośnika transportowego, w której na odcinku przed wlotem do kosza zrzutowego jego wzdłużna prowadnica nie posiada wzdłużnych blach, a powyżej trasy zamocowane jest ramię zrzutowe o ruchu wahadłowym, bądź o kresowo obrotowym, wykonywanym w płaszczyźnie poprzecznej do osi wzdłużnej przenośnika transportowego, wykonywanym bezpośrednio za każdym mijającym zabierakiem.

Dla ułatwienia pracy ramię zrzutowe ma oś obrotu przesuniętą względem osi wzdłużnej bieżni przenośnika transportowego w kierunku jej krawędzi bocznej.

W celu uporządkowania ruchu szczap na trasie przenośnika transportowego, jego nieckowata bieżnia wyposażona jest w zamocowane ukośnie do powierzchni wzdłużnych blach płaty kierujące, których zbieżność ukierunkowana jest przeciwnie do kierunku ruchu zabieraków przenośnika transportowego.

Jednocześnie, zabieraki w korzystnym wykonaniu mają kształt zbliżony do teownika, którego pozioma półka wystająca ponad wzdłużną prowadnicę trasy przenośnika transportowego ma szerokość mniejszą od prześwitu między płatami kierującymi.

Dla takich korzystnych wykonań płaty kierujące nachylone są w widoku z góry na bieżnię pod kątem ostrym do osi wzdłużnej bieżni przenośnika transportowego, zbliżonym do 30°- 50°.

PL 226 259 B1

Ułatwione układanie szczap na wzdłużnej prowadnicy występuje zwłaszcza wtedy, gdy płaty kierujące w dolnej części przenośnika transportowego nachylone są względem osi wzdłużnej tego przenośnika pod kątem zbliżonym do 35°, natomiast w górnej części - pod kątem zbliżonym do 40°.

W najbardziej pożądanym wykonaniu rampa załadunkowa dla każdego okna stanowiącego wlot stanowiska do napełniana pojemników posiada dwie, współdziałające ze sobą pokrywy, z których pierwsza pokrywa otwiera okno poprzez przesunięcie, a druga pokrywa zamyka otwarte okno przy przesuwaniu w tym samym kierunku, co pierwsza pokrywa. Po zamknięciu okna obydwie pokrywy łącznie przesuwane są do pozycji wyjściowej, zamykającej okno tego stanowiska.

W celu zapobiegania niepożądanym skutkom ewentualnego zakleszczenia się szczapy na rampie załadunkowej, jej napęd wyposażony jest korzystnie w sprzęgło przeciążeniowe.

W korzystnym wykonaniu stanowiska do napełniania pojemników ma ono w górnej części, bezpośrednio poniżej otworów wlotowych z rampy załadunkowej zewnętrzne, rozchylane blachy, stanowiące mocowanie ślizgowe zwiniętych, elastycznych worków siatkowych, zabezpieczające jednocześnie przed zaczepianiem wpadających szczap o włókna bocznych ścian worków, będących zapełnianymi pojemnikami.

Najprostszym rozwiązaniem, zapewniającym oscylacyjne zamocowanie platformy na płycie podporowej stanowiska jest takie, w którym płyta podporowa wyposażona jest w napęd z pionowym wałkiem, na którym osadzona jest korba z mimośrodowym występem, do którego zamocowany jest jeden koniec łącznika, połączonego drugim końcem z platformą.

Możliwym jest wykorzystanie sprężyny jako łącznika w tym mechanizmie oscylacyjnym i wówczas płyta podporowa winna mieć po bokach stałe listwy odbojowe, ograniczające skok platformy.

Dla utrzymania załadowywanego wiotkiego pojemnika w trakcie załadowywania szczapami celowym jest wyposażenie platformy w opartą na niej U-kształtną osłonę, do wnętrza której wchodzi załadowywany pojemnik.

Usprawnieniem konstrukcji stanowiska jest również wyposażenie go w dolnej części w wyłącznik krańcowy, wyznaczający najniższą pozycję załadowywanego pojemnika.

Zasadniczą zaletą sposobu według wynalazku jest wyeliminowanie zaburzeń przy załadowywaniu szczap drewna opałowego, wynikających z niewłaściwego ułożenia szczap na przenośniku zabierakowym, uniemożliwiającego prawidłową pracę rampy załadunkowej. Realizowane jest to zarówno przez płaty kierujące, jak i w końcowej fazie transportu przez ramię zrzutowe, dzięki czemu niewłaściwie ułożone szczapy zrzucane są na przenośnik przepadu i ponownie kierowane na przenośnik transportowy, bez konieczności interwencji ręcznej pracownika obsługi. Samo zaś urządzenie ma prostą i zwartą konstrukcję, której wydajność może być regulowana prędkością ruchu zabieraków przenośnika transportowego i prędkością łańcucha rampy załadunkowej oraz uchylnych klap stanowiska załadunkowego.

Korzystne rozwiązanie stanowiska załadowywania pojemnika umożliwia równoległe przygotowanie pojemnika do załadunku w trakcie trwania ładowania do poprzedniego pojemnika. Stanowisko to umożliwia przy tym, dzięki opuszczanej płycie podporowej i wyłącznikowi krańcowemu, regulowanie stopnia załadowania pojemników z siatki tworzywowej według aktualnych potrzeb handlowych. Dodatkową zaletą sposobu i urządzenia według wynalazku jest jego samodzielna, automatyczna praca, zapewniająca wysoki komfort i bezpieczeństwo pracy obsługi.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia uproszczony widok przestrzenny urządzenia do konfekcjonowania drewna opałowego, fig. 2 urządzenie w widoku z góry, fig. 3 - stanowisko do napełniania pojemników z fragmentem rampy załadunkowej w widoku przestrzennym od strony zadawania i odbierania pojemnika, fig. 4 - przekrój pionowy przez cześć górną stanowiska wzdłuż osi wzdłużnej rampy, fig. 5 - widok na mechanizm nadający załadowanym pojemnikom ruchy oscylacyjne, a fig. 6 - przekrój poprzeczny przez trasę przenośnika transportowego.

Urządzenie 1 do konfekcjonowania szczap drewna opałowego w wiotkich workach siatkowych składa się z zamontowanego na sztywnej konstrukcji 2 nachylonego w górę przenośnika transportowego 3, kosza zrzutowego 4 oraz zlokalizowanej poniżej kosza zrzutowego 4 rampy załadunkowej 5 (fig. 1, fig. 2). Szczapy podawane są z nie narysowanego podajnika przez zsuwnię 6, której oś wzdłużna O1 w rzucie na płaszczyznę poziomą nachylona jest względem osi wzdłużnej O2 przenośnika transportowego 3 pod kątem α zbliżonym do 30°. Z kolei przenośnik transportowy 3 ma postać przenośnika zabierakowego, którego bieżnia 7 utworzona jest z wzdłużnej prowadnicy 8 z zamocowanymi do niej pochyło wzdłużnymi blachami 9. W bieżni 7 umieszczony jest łańcuch bez końca 10

PL 226 259 B1 z zamocowanymi do niego zabierakami 11 o kształcie zbliżonym do litery T z górną półką wystającą ponad bieżnię 7. Zabieraki 11 rozstawione są w odległości L od siebie, niewiele większej od długości normatywnej szczapy drewna opałowego. Na powierzchni wzdłużnych blach 9 rozmieszczone są naprzemiennie płaty kierujące 12 usytuowane pod kątem β do osi wzdłużnej O₂ przenośnika transportowego 3 zbliżonym do 35°. Prześwit L1 (fig. 6) pomiędzy płytami kierującymi 12 jest większy od szerokości S zabieraków 11. W górnej części przenośnika transportowego 3 zlokalizowany jest kosz zrzutowy 4, w którym umieszczony jest krótki podajnik taśmowy 13, którego taśma ma szorstką strukturę okładek. Przed wlotem 14 do kosza zrzutowego 4 przenośnik transportowy 3 nie ma zamocowanych do wzdłużnej prowadnicy 8 wzdłużnych blach 9 i na tym odcinku nad wzdłużną prowadnicą 8 usytuowane jest ramię zrzutowe 15 o ruchu wahliwym lub okresowo obrotowym z tak dobranym momentem przelotu nad wzdłużną prowadnicą 8, że następuje on tuż za mijającym stanowisko ramienia zrzutowego 15 każdym zabierakiem 11. Pod trasą przenośnika transportowego 3 na odcinku pozbawionym wzdłużnych blach 9 usytuowana jest pochyła osłona 16 ze zlokalizowanym poniżej niej zabierakowym przenośnikiem przepadu 17. W widoku z boku na urządzenie 1 trasy przenośnika transportowego 3 i przenośnika przepadu 17 tworzą układ zbliżony do obróconej o 90° w prawo litery V, której górne ramię po obróceniu wyznacza pozycję przenośnika transportowego 3, a dolne ramię - przenośnika przepadu 17. W punkcie wspólnym tych ramion usytuowany jest przesyp 18 z przenośnika przepadu 17 na przenośnik transportowy 3. Przesyp 18 zlokalizowany jest na trasie przenośnika transportowego 3 powyżej zsuwni 6 z podajnika szczap. Pod wylotem 19 kosza zrzutowego 4 zlokalizowana jest rampa załadunkowa 5, której oś O3 w rzucie na płaszczyznę poziomą zlokalizowana jest poprzecznie pod kątem y zbliżonym do prostego względem osi wzdłużnej O2 przenośnika transportowego 3. Rampa załadunkowa 5 ma postać przenośnika zgrzebłowego, którego zgrzebła 20 wyposażone są w pionowe ścianki 21, przy czym odległości L2 między sąsiednimi ściankami 21 jest nieco większa od normatywnej długości szczap załadowywanego drewna. Napęd rampy załadunkowej 5 wyposażony jest w sprzęgło przeciążeniowe. W dennicy 22 rampy załadunkowej 5 wykonane są dwa przelotowe okna 23 zasuwane i odsłaniane za pomocą przynależnych pokryw 24a i 24b.

Poniżej każdego okna 23 (fig. 3, fig. 4) usytuowane są stanowiska 25 do napełniania pojemników szczapami drewna. Pojedyncze stanowisko 25 do napełniania pojemników ma w górnej części zewnętrzne, rozchylane blachy 26, stanowiące mocowanie elastycznego napełnianego worka, a pomiędzy nimi zlokalizowane są uchylne klapy 27 służące do ukierunkowanego zrzucania każdej szczapy do załadowywanego worka. W dolnej części stanowiska 25 przesuwnie na pionowych prowadnicach 28 osadzona jest płyta podporowa 29, uruchamiana w kierunkach góra-dół za pomocą napędu 31 i linki 31a. Opuszczanie w dół płyty podporowej 29 następuje skokowo i jest zbieżne z otwieraniem uchylnych klap 27 wrzucających szczapy do worka, przy czym skok obniżania płyty podporowej 29 dobrany jest do pojemności załadowywanego worka. W najniższym położeniu płyty podporowej 29 stanowisko posiada wyłącznik krańcowy, którego zadziałanie powoduje zamknięcie okna 23 pokrywami 24a, 24b, co umożliwia wyciągnięcie załadowanego worka i założenie nowego, pustego. Od góry na płycie podporowej 29 osadzona jest platforma 30 wyposażona w U-kształtną osłonę 32 dla podtrzymywania z boków załadowywanego worka. Platforma 30 zamocowana jest do płyty podporowej 29 ruchomo, z umożliwieniem oscylacji na boki w kierunkach poprzecznych względem ułożenia wrzucanych do worka szczap drewna. Ruch oscylacyjny realizowany jest przez napęd 38 (fig. 5) zamocowany do płyty podporowej 29, na którego wale 33 osadzona jest korba 34 z zaczepem 35 mimośrodowym, z którym połączone jest jednym końcem cięgno 36 zamocowane drugim końcem do platformy 30. Cięgno 36 może mieć postać sprężyny i w takim przypadku z obydwóch boków stanowisko 25 wyposażone jest w listwy odbojowe 37.

Pocięte na wymiar wzdłużny szczapy drewna z podajnika, gdzie pozbawiane są zanieczyszczeń, przez zsuwnię 6 podawane są na przenośnik transportowy 3, gdzie są transportowane po bieżni 7 w górę ku koszowi zrzutowemu 4. Dzięki płatom kierującym 12 wpadające bezładnie ze zsuwni 6 szczapy w miarę ruchu zabieraków 11 zostają ukierunkowane długością zgodnie z osią O2 przenośnika transportowego 3, lecz może wystąpić jeszcze sytuacja wspólnego przeniesienia przez jeden zabierak 11 kilku ułożonych zgodnie szczap, względnie przedostanie się z podajnika 6 szczapy o większej długości, która będzie wystawać nad poprzedzający ją zabierak 11 przenośnika transportowego. W takiej sytuacji spiętrzone szczapy, względnie leżące na zabierakach 11, zostają zrzucone ramieniem zrzutowym 15 i po pochyłej osłonie 16 wpadają na przenośnik przepadu 17, który ponownie przemieszcza je i wrzuca przez rampę 18 na przenośnik transportowy 3, natomiast szczapy zbyt długie z przenośnika przepadu 17 są usuwane na zewnątrz urządzenia 1. Szczapy z przenośnika trans6

PL 226 259 B1 portowego 3 wpadają do kosza zrzutowego 4 i z udziałem podajnika taśmowego 13 podawane są na rampę załadunkową 5, wpadając między ścianki 21 zgrzebeł 20 równolegle swą długością do tych ścianek 21. Szczapy są przesuwane zgrzebłami 20 po dennicy 22 do najbliższego otwartego okna 23 czynnego stanowiska 25 i przez nie wpadają zatrzymując się na uchylnych klapach 27, które każdorazowo otwierają się i zamykają, przez co następuje uspokojone wpadanie kolejnych szczap do ładowanego worka. Zewnętrzne rozchylane blachy 26 służą nie tylko do mocowania worka, ale również osłaniają ten worek przed zaczepieniem się końców wrzucanych szczap, co powodowałoby zaburzenie ułożenia szczap w worku. Każdy cykl otwarcia uchylnych klap 27 powoduje skokowe obniżenie położenia płyty podporowej 29, umożliwiające dalsze ładowanie szczap ze stosunkowo krótka drogą spadania. Wraz z obniżaniem się płyty podporowej 29 w trakcie załadowywania worka realizowane są boczne ruchy oscylacyjne platformy 30 położonej na płycie podporowej 29, realizowane przy pomocy mechanizmu mimośrodowego napędzanego napędem 38. Ruch ten pozwala na możliwie pełne zapełnienie załadowywanego worka, bez pozostawienia wolnych przestrzeni w jego wnętrzu. Po zadziałaniu wyłącznika krańcowego następuje zamknięcie okna 23, co umożliwia zdjęcie załadowanego worka ze stanowiska 25 i założenie nowego. W trakcie wyciągania załadowanego worka szczapy po zamkniętym pokrywani 24a, 24b oknie 23 przemieszczane są do drugiego stanowiska 25, gdzie okno 23 jest otwarte i następuje równoległe do wyciągania worka załadowywanie drugiego worka na tym następnym stanowisku 25. Otwieranie zamkniętego okna 23 i jego zamykanie realizowane jest fazowo (fig. 4). Najpierw przesuwana jest pokrywa 24a otwierając okno 23, które pozostaje otwarte do chwili całkowitego załadowania worka. Po załadowaniu worka zamykanie okna 23 realizowane jest pokrywą 24b dosuwaną do pokrywy 24a. Po dosunięciu obydwie pokrywy 24a, 24b łącznie przesuwają się do pozycji wyjściowej cały czas zamykając okno 23. Cykl otwierania i zamykania okna 23 powtarza się okresowo.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób konfekcjonowania drewna opałowego, zwłaszcza kominkowego, zgodnie z którym pocięte na jednakowy i/lub zbliżony wymiar wzdłużny szczapy podaje się na przenośnik transportowy i transportuje się je do kosza zrzutowego, z którego jednakowo ukierunkowane szczapy podaje się na zlokalizowaną pod nim rampę załadunkową, wyposażoną w stanowiska do napełniania podstawionych na nich pojemników, stanowiących opakowanie porcji handlowej szczap, znamienny tym, że w trakcie wymuszonego przemieszczania szczap wzdłuż trasy przenośnika transportowego (3) usuwa się na bieżąco szczapy niewłaściwie ułożone oraz o zbyt dużej długości, a w trakcie załadowywania grawitacyjnego szczap z rampy załadunkowej (5) do pojemnika załadowywanemu pojemnikowi nadaje się ruch oscylacyjny o kierunkach przeciwnych wzdłużnemu kierunkowaniu szczap, a jednocześnie w miarę napełniania pojemnika opuszcza się go w dół wraz ze wspierającą go od dołu płytą podporową (29).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że pojemnik opuszcza się skokowo po załadowaniu każdej kolejnej szczapy o wielkość dobraną do pojemności załadowywanego pojemnika, a po osiągnięciu założonego pełnego opuszczenia pojemnika wlot stanowiska (25) zamyka się, usuwa się napełniony pojemnik oraz wprowadza się nowy pojemnik.
3. Urządzenie do konfekcjonowania drewna opałowego, zwłaszcza kominkowego, na którego sztywnej konstrukcji wsporczej zamontowany jest usytuowany ukośnie w górę przenośnik transportowy drewna, wyposażony w dolnej części w podajnik szczap ze zsuwnią pochyłą, a w górnej części w kosz zrzutowy, skierowany wylotem w dół nad zlokalizowaną pod nim rampę załadunkową, posiadającą wyodrębnione stanowiska do napełniania szczapami pojemników, przy czym pojedyncze stanowisko do napełniania pojemników ma w górnej swojej części uchylne klapy, a od dołu płytę podporową zamocowaną przesuwnie w kierunkach pionowych, na której wspiera się załadowywany pojemnik zamocowany od góry do konstrukcji stanowiska, znamienne tym, że nachylony przenośnik transportowy (3), odbierający szczapy z podajnika (6) ma postać przenośnika zabierakowego, którego bieżnia (7) utworzona jest ze wzdłużnej prowadnicy (8) i zamocowanych do niej pochyłych wzdłużnych blach (9), a we wzdłużnej prowadnicy (8) umieszczone są przesuwnie kształtowe zabieraki (11) rozstawione między sobą w odległości (L) nie mniejszej od długości pojedynczej standardoPL 226 259 B1 wej szczapy zamocowane do cięgna (10) bez końca, natomiast pod wylotem (19) kosza zrzutowego (4) usytuowana jest poprzecznie do trasy przenośnika transportowego (3) rampa załadunkowa (5) mająca postać przenośnika łańcuchowego z wyodrębnionymi, oddzielonymi od siebie za pomocą ścianek (21) zamocowanych do zgrzebeł (20) przedziałami dla szczap, którego dennica (22) wyposażona jest w co najmniej dwa, oddalone od siebie, zamykane suwliwie przynależnymi im pokrywami (24a, 24b) okna (23) stanowiące wloty stanowisk (25) do napełniania szczapami pojemników, przy czym płyta podporowa (29) każdego stanowiska (25), osadzona przesuwnie w kierunkach góra-dół na pionowych prowadnicach (28) sprzężona jest ruchowo z uchylnymi klapami (27), przy czym na płycie podporowej (29) osadzona jest z ograniczoną swobodą ruchów w płaszczyźnie poziomej platforma (30) połączona z tą płytą podporową (29) za pomocą mechanizmu oscylacyjnego (38, 33, 34, 35, 36).
4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że oś wzdłużna (O1) zsuwni (6) z podajnika oraz oś wzdłużna (O2) przenośnika transportowego (3) transportującego szczapy w rzucie na płaszczyznę poziomą wyznaczają kąt (α) ostry, zbliżony do 30°, natomiast oś (O3) rampy załadunkowej (5) w rzucie na płaszczyznę poziomą tworzy z osią wzdłużną (O2) przenośnika transportowego (3) kąt (γ) zbliżony do prostego.
5. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że pod trasą przenośnika transportowego (3) ma zamocowana osłonę (16) nachyloną w stronę ułożonego obok niego przenośnika przepadu (17), przy czym trasy przenośnika transportowego (3) i przenośnika przepadu (17) tworzą w widoku z boku układ zbliżony do obróconej o 90° wokół wierzchołka jej podstawy litery V, gdzie po obróceniu górne ramię litery V wyznacza pozycję przenośnika transportowego (3), a dolne ramię - pozycję przenośnika przepadu (17), a w punkcie wspólnym tych ramion usytuowany jest przesyp (18) z przenośnika przepadu (17) na przenośnik transportowy (3).
6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że przesyp (18) z przenośnika przepadu (17) na przenośnik transportowy (3) zlokalizowany jest na trasie przenośnika transportowego (3) powyżej zsuwni (6) z podajnika.
7. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że kosz zrzutowy (4) wyposażony jest w krótki podajnik taśmowy (13).
8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że podajnik taśmowy (13) ma taśmę o szorstkiej strukturze okładek.
9. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że na odcinku przed wlotem (14) do kosza zrzutowego (4) wzdłużna prowadnica (8) przenośnika transportowego (3) nie posiada wzdłużnych blach (9), a powyżej niej zamocowane jest ramię zrzutowe (15) o ruchu wahadłowym, wykonywanym w płaszczyźnie poprzecznej do osi wzdłużnej (O2) bieżni (7) przenośnika transportowego (3), wykonywanym bezpośrednio za każdym zabierakiem (11).
10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że ramię zrzutowe (15) ma oś obrotu (O1) przesuniętą względem osi wzdłużnej (O2) bieżni (7) w kierunku jej krawędzi bocznej.
11. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że nieckowata bieżnia (7) przenośnika transportowego (3) wyposażona jest w zamocowane ukośnie do powierzchni wzdłużnych blach (9) płaty kierujące (12), których zbieżność ukierunkowana jest przeciwnie do kierunku ruchu zabieraków (11) przenośnika transportowego (3).
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że zabieraki (11) w widoku czołowym mają kształt zbliżony do teownika, którego pozioma półka wystająca nad wzdłużną prowadnicę (8) ma szerokość (S) mniejszą od prześwitu (L1) między płatami kierującymi (12).
13. Urządzenie według zastrz. 11 albo 12, znamienne tym, płaty kierujące (12) nachylone są w widoku z góry na bieżnię (7) pod kątem (β) ostrym do osi wzdłużnej (O₂) bieżni (7) zbliżonym do 30° + 50°.
14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że w dolnej części przenośnika transportowego (3) płaty kierujące (12) nachylone są do osi wzdłużnej (O2) pod kątem zbliżonym do 35°, a w górnej części przenośnika transportowego (3) nachylone są pod kątem (β) zbliżonym do 40°.
15. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że rampa załadunkowa (5) dla każdego okna (23) stanowiącego wlot do stanowiska (25) do napełniania pojemnika posiada dwie pokrywy (24a, 24b), z których pierwsza pokrywa (24a) otwiera okno (23), a druga pokrywa

PL 226 259 B1 (24b) zamyka otwarte okno (23), przy czym po zamknięciu okna (23) obydwie pokrywy (24a, 24b) łącznie przesuwane są do pozycji wyjściowej, zamykającej okno (23) stanowiska (25).
16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że rampa załadunkowa (5) ma napęd zgrzebeł wyposażony w sprzęgło przeciążeniowe.
17. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że każde stanowisko (25) ma w górnej części zewnętrzne rozchylane blachy (26) stanowiące mocowanie zwiniętych elastycznych pojemników, zabezpieczające przed zaczepieniem szczap o włókna tych pojemników.
18. Urządzenie według zastrz. 3 albo 17, znamienne tym, że płyta podporowa (29) stanowiska (25) wyposażona jest w napęd (38) z zamocowaną na wale (33) korbą (34), do mimośrodowego występu (35), do której zamocowany jest łącznik (36) zamocowany z drugiego końca do platformy (30).
19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że łącznik (36) ma postać sprężyny, a po bokach płyta podporowa (29) ma stałe listwy odbojowe (37).
20. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że w dolnej części stanowiska (25) jego platforma (30) wyposażona jest w U-kształtną osłonę (32), do której wchodzi załadowany pojemnik.
21. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że stanowisko (25) do napełniania pojemnika ma w swej dolnej części wyłącznik krańcowy, wyznaczający najniższą pozycję załadowanego pojemnika.