PL224706B1 - Drogowa bariera ochronna - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest drogowa bariera ochronna, przeznaczona do zwiększenia bezpieczeństwa na drogach, wiaduktach, nasypach oraz wszędzie tam gdzie blisko drogi znajdują się obiekty i przeszkody stałe. Drogowa bariera ochronna wykorzystywana jest także do rozdzielania strumieni ruchu w ciągach komunikacyjnych.

Znana jest do tego celu z polskiego opisu patentowego nr 192339 bariera drogowa dla ciągów komunikacyjnych wykonana z betonu, z dużą liczbą połączonych ze sobą czołowo elementów ściennych do przejmowania energii kinetycznej uderzenia przez samochód, z których każdy jest za pomocą co najmniej jednego elementu mocującego połączony z co najmniej jednym, umieszczonym na podłożu, na przykład nawierzchni drogowej, nawierzchni mostu i innych, elementem kotwiącym, przy czym co najmniej jeden element mocujący jest osadzony przesuwnie względem co najmniej jednego elementu kotwiącego, zaś element ścienny jest za pomocą swego co najmniej jednego elementu mocującego osadzony przesuwnie pomiędzy położeniem spoczynkowym i położeniem przesuniętym o zadany odstęp względem położenia spoczynkowego. Co najmniej jeden element kotwiący bariery stanowi zakotwiony na podłożu element szynowy, ustawiony w przybliżeniu prostopadle do wzdłużnego wymiaru elementu ściennego i przyporządkowany prowadzonemu przesuwnie elementowi mocującemu.

Znana jest również z polskiego opisu zgłoszeniowego P.311384 drogowa bariera ochronna wykonana z betonu, zbudowana z posadowionych słupków i prowadnicy do przejmowania energii kinetycznej. Bariera posiada elastyczno-sprężystą wkładkę, umieszczoną pomiędzy elementami oporowymi słupków, a prowadnicą bariery, dodatkowo konstrukcja wyposażona jest w elementy prowadzące, umożliwiające przemieszczanie się prowadnicy bariery.

Znany jest również z polskiego opisu wzoru użytkowego nr 54951 element zapory drogowej przeznaczony do współpracy z innymi segmentami tworzącymi liniową barierę oddzielającą dwa przeciwne pasy ruchu. Rozwiązanie ma postać wielokątnej bryły, która w przekroju poprzecznym stanowi ścięty, zbieżny ku górze, dwustopniowy stożek wsparty na prostokątnej podstawie, który w płaszczyźnie czołowej i tylnej posiada przebiegające równolegle do pionowej osi pionowe wgłębienia, w których zamocowane są łączeniowe uchwyty przesunięte względem siebie. W podstawie elementu rozciąga się wzdłużnie trapezowy, technologiczny otwór. W części górnej bocznych ścianek rozmieszczone są montażowe otwory.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji bariery drogowej, zwiększającej bezpieczeństwo użytkownikom, podczas przemieszczania się w ciągach komunikacyjnych.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest to, że każda podstawa mocująca segmentów tworzących drogową barierę ochronną ma w centralnej części wydłużony otwór osadczy przebiegający wzdłuż jej wysokości, a od góry posiada otwarte gniazdo o wyoblonej powierzchni, natomiast element do przejmowania energii kinetycznej stanowi głowica, której dolna część ma kształt odpowiadający kształtowi gniazda podstawy mocującej i posiada od dołu rozłączne kotwy zabezpieczające, zamocowane elastycznie do podstawy mocującej.

Korzystnym jest jeśli otwarte gniazdo podstawy mocującej posiada poślizgową wkładkę.

W porównaniu ze znanymi konstrukcjami barierka według wynalazku zapewnia zmniejszenie skutków energii uderzeniowej, działającej na pojazd, dzięki przejęciu części energii kinetycznej pojazdu przez rozłączną głowicę o dużej masie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie drogową barierkę ochronną w przekroju poprzecznym, a fig. 2 - dwie stykające się podstawy mocujące w widoku z góry.

Drogową barierę ochronną tworzy szereg betonowych segmentów o zarysie prostokąta połączonych ze sobą stykowo krótszymi bokami. Każdy segment składa się z podstawy mocującej 1 oraz elementu do przejmowania energii kinetycznej w postaci głowicy 2. Podstawa mocująca 1 ma w centralnej części wzdłużny otwór osadczy 3 przebiegający wzdłuż jej wysokości, a od góry ma otwarte gniazdo 4 o wyoblonej powierzchni, w którym osadzona jest poślizgowa wkładka 5. Głowica 2 segmentu ma dolną część 6 w kształcie odpowiadającym kształtowi podstawy mocującej 1, a od spodu posiada rozłączne kotwy zabezpieczające 7, które poprzez zespoły sprężynowe 8 są elastycznie zamocowane do podstawy mocującej 1. Masa głowicy 2 segmentu musi być adekwatna do średniej masy uczestników ruchu z uwzględnieniem ich średniej prędkości na danym odcinku, w celu częściowego pochłonięcia przez nią energii kinetycznej w chwili uderzenia w barierę przez uczestnika ruchu. Na rozproszenie energii uderzenia wpływa również wyoblenie powierzchni styku obydwu części segmentu oraz poślizgowa wkładka 5, która ułatwia przemieszczenie głowicy 2.

Claims (2)

1. Drogowa bariera ochronna utworzona z szeregu, stykających się ze sobą krótszymi bokami, segmentów betonowych posiadających podstawy mocujące oraz elementy do przejmowania energii kinetycznej, znamienna tym, że każda podstawa mocująca /1/ ma w centralnej części wydłużony otwór osadczy /3/ przebiegający wzdłuż jej wysokości, a od góry posiada otwarte gniazdo /4/ o wyoblonej powierzchni, natomiast element do przejmowania energii kinetycznej stanowi głowica /2/, której dolna część /6/ ma kształt odpowiadający kształtowi gniazda /4/ podstawy mocującej /1/ i ma od dołu rozłączne kotwy zabezpieczające /7/, zamocowane elastycznie do podstawy mocującej /1/.

2. Drogowa bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że otwarte gniazdo /4/ podstawy mocującej /1/ posiada poślizgową wkładkę /5/.