PL224412B1 - Sposób modyfikacji montmorylonitu - Google Patents

Sposób modyfikacji montmorylonitu

Info

Publication number
PL224412B1
PL224412B1 PL400170A PL40017012A PL224412B1 PL 224412 B1 PL224412 B1 PL 224412B1 PL 400170 A PL400170 A PL 400170A PL 40017012 A PL40017012 A PL 40017012A PL 224412 B1 PL224412 B1 PL 224412B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
montmorillonite
weight
parts
modified
water
Prior art date
Application number
PL400170A
Other languages
English (en)
Other versions
PL400170A1 (pl
Inventor
Cezary Dębek
Original Assignee
Inst Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników filed Critical Inst Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników
Priority to PL400170A priority Critical patent/PL224412B1/pl
Publication of PL400170A1 publication Critical patent/PL400170A1/pl
Publication of PL224412B1 publication Critical patent/PL224412B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)
  • Pigments, Carbon Blacks, Or Wood Stains (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób modyfikacji montmorylonitu (MT) za pomocą polimerów. Montmorylonit modyfikowany wykazuje właściwości wzmacniające w kompozytach z polimerami, elastomerami i kauczukami.
Nanokompozyty polimerowe to układy znane dopiero od kilkunastu lat. Aktualnie jest to intensywnie rozwijana gałąź nauki o polimerach zarówno w zakresie badań podstawowych i aplikacji praktycznych. Termin nanokompozyty polimerowe oznacza materiał, w którym w matrycy polimerowej rozproszone są cząstki napełniacza, przy czym przynajmniej jeden z wymiarów cząstek nie przekracza 100 nm.
W zależności ile wymiarów cząstek napełniacza nie przekracza podanej granicy wyróżnia się trzy rodzaje nanonapełniaczy:
a) wszystkie trzy wymiary są poniżej granicy, do takich napełniaczy należą m .in. strącana krzemionka, fulereny, sadza;
b) tylko dwa wymiary są poniżej granicy, do takich napełniaczy natężą m.in. Whiskersy i nanorurki;
c) tylko jeden z wymiarów nie przekracza granicy, takimi napełniaczami są warstwowe glinokrzemiany (grubość pojedynczej warstwy wynosi około 1 nm, długość od 200 do 1000 nm).
Ze względu na dostępność, relatywnie niską cenę, przedmiotem wielu prac są nanokompozyty z napełniaczami warstwowymi: montmorylonit, hektoryt i saponit. Najczęściej stosowany jest montmorylonit o wzorze ogólnym: (Mx[Al4-xMgx](Si8)O20)(OH)4.
Montmorylonit (MT) to kopalina pochodzenia wulkanicznego o warstwowej strukturze krystalicznej składającej się z trzech wzajemnie połączonych kowalencyjnie warstw tworzących pakiet. Grubość pakietu MT wynosi 0,96 nm, długość 200-1000 nm. Od pięciu do dziesięciu wzajemnie równoległych pakietów, połączonych siłami van der Walsa tworzy cząstkę pierwotną MT o grubości ~7-12 nm. W przestrzeni między pakietami (galery lub interlayer) o szerokości 0,3 nm znajdują się jony m.in. wapnia, sodu, potasu, które neutralizują ujemny ładunek zgromadzony na powierzchni pakietów. Cząstki pierwotne formują się w agregaty.
Powierzchnia MT doskonale zdyspergowanego - do poziomu poszczególnych pakietów, wynosi 2 około 700-760 m /g. Aby możliwe było osiągnięcie takiego stopnia dyspersji MT w matrycy polimerowej niezbędne jest wprowadzenie w przestrzenie międzypakietowe substancji organicznych (interkalacja), które ułatwiają wnikanie polimerów a w następstwie odseparowanie pakietów (eksfoliacja). Modyfikacja taka możliwa jest dzięki zdolności MT do wymiany jonów międzypakietowych na np. kationy alkiloamoniowe, Wymiana jonów (w zależności od stopnia podstawienia, zastosowanej soli amoniowej, warunków reakcji) powoduje wzrost odległości między pakietami do około 2,6 nm, zmniejszenie energii powierzchniowej, poprawę zwilżalności hydrofobowej.
MT interkalowany kationami amoniowymi w zależności od matrycy polimerowej, zastosowanych modyfikatorów, warunków procesu mieszania pozwala na uzyskanie kompozytów interkalowanych cząsteczkami polimeru a niekiedy również nanokompozytów eksfoliowanych.
Eksfoliowane nanokompozyty z zawartością 2-5% napełniacza charakteryzują się: lepszymi właściwościami mechanicznymi, barierowymi (dla gazów, rozpuszczalników), dobrymi właściwościami optycznymi (przezroczystość), wzrostem stabilności termicznej i odporności na spalanie.
Z opisu patentowego EP 1626067 znana jest modyfikacja polimerów z grupy polisacharydów, peptydów, białek, za pomocą cząstek mineralnych w celu podniesienia odporności na palenie. Ujawniona poprawa odporności na palenie modyfikowanych polimerów za pomocą między innymi MT nie polega na zastosowaniu polimerów rozpuszczalnych w wodzie przy udziale plastyfikatorów modyfikujących MT.
Znana jest także publikacja Joanny Pagacz i Krzysztofa Pielichowskiego „Modyfikacja krzemianów warstwowych do zastosowań w nanotechnologii”, Politechnika Krakowska, Czasopismo Techniczne Chemia-1 (2007), która koncentruje się na zastosowaniu krzemianów warstwowych, między innymi montmorylonitu, jako nanododatków w kompozytach polimerowych. Aby umożliwić wnikanie makrocząsteczek polimeru pomiędzy warstwy glinokrzemianu, konieczne jest poddanie jego procesowi organofilizacji. W artykule przedstawiono ogólną charakterystykę krzemianów warstwowych oraz opisano ogólną charakterystykę krzemianów warstwowych, a także ujawniono metody organofil izacji krzemianów warstwowych w aspekcie ich zastosowania w nanokompozytach polimerowych. Organofilizacja za pomocą oligomerów w odniesieniu do istoty przedmiotowego wynalazku jest
PL 224 412 B1 całkowicie odmiennym procesem i wiąże się z innym zjawiskiem i mechanizmem modyfikacji MT. W artykule brak jest nawet wzmianki o modyfikacji montmorylonitu w wodzie polimerem rozpuszczalnym w wodzie przy zastosowaniu plastyfikatora.
Sposób modyfikacji montmorylonitu według wynalazku polega na tym, że montmorylonit modyfikuje się w środowisku wodnym za pomocą polimerów rozpuszczalnych w wodzie, takich jak dekstryna lub poliwinylopyrolidon albo polialkohol winylowy, które dodaje się w ilości 3-10 części wagowych na 6 części wagowych montmorylonitu zmiękczanych plastyfikatorem rozpuszczalnym w wodzie, takiego jak gliceryna i/lub glikol polioksoetylenowy o różnym stopniu polimeryzacji w ilości 12-27 części wagowych na 24 części wagowych montmorylonitu oraz ewentualnie dodaje się anionowy surfaktant ekranujący ładunek krawędziowy montmorylonitu, taki jak dodecylosulfonian sodowy w ilości 0-1 części wagowych na 6 części wagowych montmorylonitu. Modyfikację prowadzi się w temperaturze otoczenia.
Nieoczekiwanie okazało się, że jeśli do zdyspergowanego w wodzie montmorylonitu (MT) doda się polimer w wodzie rozpuszczalny oraz zmiękczacz polimeru mieszający się z wodą a także opcjonalnie surfaktant anionowy, następnie zawiesinę wysuszy się. rozdrobni i wprowadzi do matrycy polimerowej w stanie plastycznym otrzyma się interkalowane i/lub eksfoliowane nanokompozyty o właśc iwościach lepszych niż przy wykorzystaniu MT modyfikowanego kationami alkiloamoniowymi. Zmodyfikowany według przedmiotowego wynalazku MT dodany do innej matrycy polimerowej ulega w niej eksfoliacji, co potwierdziły przeprowadzone badania wynalazku Dodatek polimeru rozpuszczalnego w wodzie do wodnej dyspersji MT powoduje interkalację pakietów MT i ich rozsunięcie do rozmiarów ułatwiających wnikanie między pakiety innych makrocząsteczek będących w stanie zbliżonym do cieczy. MT może adsorbować 5 razy więcej wody niż sam waży, przy pełnym nasyceniu zajmuje objętość 12-15 razy większą niż w stanie suchym, Jest to możliwe dzięki wnikaniu wody w przestrzenie międzypakietowe. Przy maksymalnym nasyceniu między pakietami może znajdować się do 50 warstw cząsteczek wody, co powoduje istotne ich rozsunięcie umożliwiające wnikanie innych cząstek np. polimerów rozpuszczalnych w wodzie, co ułatwia interkalację i eksfoliację w matrycy polimerowej tak spreparowanego napełniacza.
Przeprowadzone badania WAXS (szerokopasmowego rozpraszania promieni rentgenowskich) dla wybranych próbek modyfikowanego MT i kompozytów potwierdzają słuszność istoty przedmiotowego wynalazku. Dyfraktogramy WAXS modyfikowanego MT i kompozytów: kopolimeru styren-butadien-styren (SBS) i kauczuku akrylonitrylo-butadienowego (NBR) zawierają jego niewielkie ilości. Modyfikacja MT w zawiesinie wodnej za pomocą polimeru rozpuszczalnego w wodzie powoduje zwiększenie odległości międzywarstwowej z 0,3 nm do 1,8 nm, na co wskazuje dyfraktogram WAXS przedstawiony na rysunku 1.
W kompozycie SBS zawierającym 2% wag. modyfikowanego MT obserwuje się dalszą interkalację i rozsunięcie warstw do odległości 5 nm, co uwidoczniono na dyfraktogramie WAXS na rysunku 2. Dość mała intensywność piku może wskazywać na częściową eksfoliację modyfikowanego MT. W przypadku kompozytu NBR zawierającego 6 części wagowych modyfikowanego MT stwierdzono natomiast pełną eksfoliację napełniacza, na co wskazuje dyfraktogram WAXS przedstawiony na rysunku 3.
W celu przedstawienia korzyści płynących z metody modyfikacji montmorylonitu przedstawiono właściwości mechaniczne kompozytów triblokowego kopolimeru styren-butadien-styren (SBS) zawierających handlowo dostępny montmorylonit modyfikowany kationami alkiloamoniowymi (Cloisit 15A, Southern Clay) tabela 1 oraz właściwości mechaniczne kompozytów SBS zawierających montmorylonit modyfikowany według wynalazku za pomocą dekstryny, gliceryny i dodecylosulfonianu sodu, ozn aczany - MTdgs).
Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania nie ograniczając jego zakresu.
P r z y k ł a d I
Cloisit 15A w w ilości 1, 2, 4% wagowych, w przeliczeniu na montmorylonit, mieszano mechanicznie z kopolimerem SBS (triblokowy kopolimer styren-butadien-styren o zawartości styrenu 27-31% Voroneż, DST-30R-01) następnie wytłaczano sznury za pomocą laboratoryjnej wytłaczarki Brabender o parametrach ślimaka: L/D=22, D=18 mm, stopień sprężania 3. Wytłaczarka zaopatrzona była w okrągłą dyszę o średnicy 1,5 mm. Mieszanie prowadzono w profilu temperaturowym układu uplastyczniającego wytłaczarki: zasilanie 140°C, sprężanie i dozowanie 165°C, głowica 175°C. Obroty ślimaka wynosiły 60 obr./min. Wytłoczone sznury chłodzono na powietrzu. W celu uzyskania
PL 224 412 B1 dobrego stopnia wymieszania czynność wytłaczania powtarzano czterokrotnie. Po każdym wytłaczaniu sznur cięto na 20 cm odcinki, mieszano i wytłaczano ponownie. Końcowe wytłaczanie prowadzono z szybkością poniżej 10 obr./min. W ten sposób otrzymano sznury o średnicy około 1,6 mm, które następnie poddano badaniom mechanicznym opierając się o PN-ISO 37:98. Wyniki przedstawiono w tabeli 1.
T a b e l a 1
Właściwości mechaniczne kompozytów SBS z komercyjnym montmorylonitem interkalowanym solą amoniową (w przeliczeniu na czysty montmorylonit).
Właściwość/Próbka SBS-0 bez nap. SBS-1 Cloisit 1% SBS-2 Cloisit 2,5% SBS-5 Cloisit 5%
TSb [MPa] 8,4 8,2 8,1 6,9
Se 100% [MPa] 2,1 2,3 2,5 2,6
Se 200% [MPa] 2,5 3,5 3,6 3,4
Se 300% [MPa] 3,1 4,9 4,9 4,5
Eb [%] 539 486 453 448
TSb - wytrzymałość na zerwanie
Se 100, 200, 300 - naprężenie przy wydłużeniu 100, 200, 300%
Eb - wydłużenie przy zerwaniu
P r z y k ł a d II
W zlewce o poj. 1 litr zdyspergowano 6 g MT w 500 g wody destylowanej, dyspersję odstawiano na 24 godz., następnie, przy stałym mieszaniu (obroty 1000-2000/min), dodawano 6 g dekstryny, po rozpuszczeniu całości polimeru dodano 6 g gliceryny i 10 g 10% roztworu dodecylosulfonianu sodowego. Na drugi dzień dyspersję wylewano do kuwety, wstawiano do suszarki i odpędzano wodę w 70°C przez 72 godz., po powstaniu filmu dalej suszono przez 48 godz. pod zmniejszonym ciśnieniem, w 70°C, wysuszoną folię zrywano i łamano lub cięto na małe kawałki. Rozdrobniony, modyfikowany montmorylonit w ilości 1,2, 4% wagowych, w przeliczeniu na montmorylonit, mieszano mechanicznie z granulatem kopolimeru SBS, następnie wytłaczano sznury za pomocą laboratoryjnej wytłaczarki Brabender o parametrach ślimaka; L/D=22, D=18 mm, stopień sprężania 3. Wytłaczarka zaopatrzona była w okrągłą dyszę o średnicy 1,5 mm. Mieszanie prowadzono w profilu temperaturowym układu uplastyczniającego wytłaczarki: zasilanie 140°C, sprężanie i dozowanie 165°C, głowica 175°C. Obroty ślimaka wynosiły 60 obr./min. Wytłoczone sznury chłodzono na powietrzu. W celu uzyskania dobrego stopnia wymieszania czynność wytłaczania powtarzano czterokrotnie. Po każdym wytłaczaniu sznur cięto na 20 cm odcinki, mieszano i wytłaczano ponownie. Końcowe wytłaczanie prowadzono z szybkością poniżej 10 obr./min. W ten sposób otrzymano słabo zabarwione na brązowo, o dużej przezroczystości sznury, o średnicy około 1,6 mm, które następnie poddano badaniom mechanicznym opierając się o PN-ISO 37:98. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.
T a b e l a 2
Właściwości mechaniczne kompozytów SBS z montmorylonitem interkalowanym dekstryną (w przeliczeniu na czysty montmorylonit), zmiękczanym gliceryną oraz zawierającym dodecylosulfonian sodu (MTdgs)
Właściwość/Próbka SBS-1 MTdga 1% SBS-2 MTdga 2% SBS-4 MTdga 4%
TSb [MPa] 10,1 9,7 10,6
Se100% [MPa] 2,2 1,8 2,1
Se 200% [MPa] 2,3 2,3 2,2
Se 300% [MPa] 2,5 2,8 2,4
Eb [%] 705 752 787
P r z y k ł a d III
W zlewce o poj. 1 litr zdyspergowano 8 g MT w 500 g wody destylowanej, dyspersję odstawiano na 24 godz., następnie, przy stałym mieszaniu (obroty 1000-2000/min), dodawano 4 g polialkoholu winylowego (PVA), po rozpuszczeniu całości polimeru dodano 9 g PEG 400. Na drugi dzień dyspersję
PL 224 412 B1 wylewano do kuwety, wstawiano do suszarki i odpędzano wodę w 70°C przez 72 godz., po powstaniu filmu dalej suszono przez 48 godz. pod zmniejszonym ciśnieniem, w 70°C, wysuszoną folię łamano lub cięto na małe kawałki.
Rozdrobniony, modyfikowany montmorylonit w ilości 0, 1, 2, 4% wagowych, w przelic zeniu na montmorylonit, mieszano mechanicznie z granulatem Santoprene 8201-60 (PP/EPDM TPV), następnie wytłaczano sznury za pomocą laboratoryjnej wytłaczarki Brabender o parametrach ślimaka: L/D=22, D=18 mm, stopień sprężania 3. Wytłaczarka zaopatrzona była w okrągłą dyszę o średnicy 1,5 mm. Mieszanie prowadzono w profilu temperaturowym układu uplastyczniającego wytłaczarki: zasilanie 140°C, sprężanie i dozowanie 165°C, głowica 175°C. Obroty ślimaka wynosiły 60 obr./min. Wytłoczone sznury chłodzono na powietrzu. W celu uzyskania dobrego stopnia wymieszania czynność wytłaczania powtarzano czterokrotnie. Po każdym wytłaczaniu sznur cięto na 20 cm odcinki, mieszano i wytłaczano ponownie. Końcowe wytłaczanie prowadzono z szybkością poniżej 10 obr./min. W ten sposób otrzymano sznury o średnicy około 1,6 mm, które następnie poddano badaniom mechanicznym opierając się o PN-ISO 37:98. Właściwości mechaniczne przedstawiono w tabeli 3.
T a b e l a 3
Właściwości mechaniczne kompozytów Santoprene/MT modyfikowany polialkoholem winylowym i plastyfikowany PEG 400 (MTpvpeg)
Rodzaj badania Sant-0 MTpvpeg 0% Sant-1 MTpvpeg 1% Sant-2 MTpvpeg 2% Sant-4 MTpvpeg 4%
TSb [MPa] 4,9 5,8 5,6 5,9
Eb [%] 373 466 385 430
Se 100% [MPa] 2,2 2,8 2,9 2,7
Se 200% [MPa] 3,3 3,9 3,8 3,7
Se 300% [MPa] 4,2 4,5 4,2 4,4
Et [%] 40 42 25 25
Dla porównania w tabeli 4 przedstawiono właściwości mechaniczne Santoprene zawierającego montmorylonit Cloisit 15A modyfikowany solą amoniową.
T a b e l a 4
Właściwości mechaniczne kompozytów Santoprene/Closit 15A
Rodzaj badania Sant-0 Cloisit 0% Sant-2,5 Cloisit 2,5% Sant-5 Cloisit 5% Sant-10 Cloisit 10%
TSb [MPa] 4,9 4,6 3,1 2,6
Eb [%] 373 404 248 147
Se 100% [MPa] 2,2 2,1 2,2 2,5
Se 200% [MPa] 3,3 3,1 2,9 -
Se 300% [MPa] 4,2 3,9 - -
Et [%] 40 60 50 68
P r z y k ł a d IV
W zlewce o poj. 1 litr zdyspergowano 6 g MT w 500 g wody destylowanej, dyspersję odstawiano na 24 godz., następnie, przy stałym mieszaniu, dodawano 10 g poliwinylopirolidonu, po rozpuszczeniu całości polimeru dodano 4 g gliceryny i 1 g 10% roztworu dodecylosulfonianu sodowego. Na drugi dzień dyspersję wylewano do kuwety, wstawiano do suszarki i odpędzano wodę w 70°C przez 72 godz., po powstaniu filmu dalej suszono przez 48 godz. pod zmniejszonym ciśnieniem, w 70°C, wysuszoną folię zrywano i łamano lub cięto na małe kawałki.
PL 224 412 B1
Modyfikowany montmorylonit w ilości 2, 4, 6 części wagowych, w przeliczeniu na MT, dodano do mieszanek kauczuku NBR (KER N33, 33% merów akrylonitrylowych, Dwory S.A.), sieciowanego siarkowym, półaktywnym systemem sieciującym (siarka 1 części wagowych, stearyna tech. 2 części wagowych, tlenek cynku 5 części wagowych, disiarczek tetrametylotiuramu - TMTD 1,5 części wagowych, poli-1,2-dihydro-2,2,4-trimetylochinolina - TMQ 1,5 części wagowych, N-cykloheksylo-2-benzotiazolilosulfenamid - CBS 1,5 części wagowych, plastyfikowany ftalanem dibutylu 5 części wagowych i stabilizowany przeciwstarzeniowo (N-izopropylo-N'-p-fenylenodiamina - IPPD 1 części wagowych). Mieszanie prowadzono dwuetapowo. W pierwszym etapie za pomocą minimiksera Brabender o pojemności 150 cm , otrzymywano przedmieszki NBR z modyfikowanym montmorylonitem i plastyfikatorem ftalanowym. Mieszanie prowadzono w zakresie temperatur 120-150°C. Obroty rotorów miksera wynosiły 70 rpm. Kolejność wprowadzania składników była następująca: NBR, po jego plastyfikacji - ok. 3-4 min stopniowo dodawano modyfikowany montmorylonit (przez około 2 min), po 5 min. mieszania dodawano plastyfikator i mieszano jeszcze przez kolejne 3 min. W ten sposób otrzymano przezroczyste przedmieszki o wizualnie bardzo dobrej dyspersji napełniacza. W drugim etapie, za pomocą walcarki laboratoryjnej (na zimnych walcach) dodawano zespół sieciujący i środek przeciwstarzeniowy, mieszanie-walcowanie prowadzono standardowo. Z mieszanek kauczukowych wykonano wulkanizaty do badań właściwości mechanicznych, mieszanki wulkanizowane w czasie t90+3 min. Badania właściwości mechanicznych wykonano zgodnie z PN-ISO 37:98. Przebieg procesu wulkanizacji badano stosując reometr bezrotorowy (Monsanto MDR 2000) w temperaturze 160oC, przez 30-120 min, przy kącie oscylacji 0,5°, zgodnie z normą PN-ISO 6502, Twardość Shore A oznaczano według PN-80/C-04 238. Wyniki badań mechanicznych wulkanizatów przedstawiono w tabeli 5.
T a b e l a 5
Wyniki statycznych badań mechanicznych wulkanizatów NBR zawierających 0, 2, 4, 6 części wagowych (na 100 części wagowych NBR) montmorylonitu modyfikowanego PVP i plastykowanego gliceryną (MTpvg)
Składnik/Symbol NBR-0 NBR-2 NBR-4 NBR-6
TSb [MPa] 2,1 4,8 5,3 5,1
Eb [%] 263 385 410 384
Et [%] - 5 10 5
Rozdzierność [kN/m] 8,4 9,9 8,5 12,6
Twardość [°Sh A] 49 49 49 49
Dodatek modyfikowanego montmorylonitu powoduje wzrost właściwości wytrzymałościowych wulkanizatów NBR. Jest on większy około 30% w porównaniu do próbek napełnianych montmorylonitem modyfikowanym solami amoniowymi (Cloisit 15A).
P r z y k ł a d V
W zlewce o poj. 1 litr zdyspergowano 8 g MT w 500 g wody destylowanej, dyspersję odstawiano na 24 godz., następnie, przy stałym mieszaniu, dodawano 3 g dekstryny, po rozpuszczeniu całości polimeru dodano 3 g PEG 2000 i 4 g 10% roztworu dodecylosulfonianu sodowego. Na drugi dzień dyspersję wylewano do kuwety, wstawiano do suszarki i odpędzano wodę w 70°C przez 72 godz., po powstaniu filmu dalej suszono przez 48 godz. pod zmniejszonym ciśnieniem, w 70°C, wysuszoną folię zrywano i łamano lub cięto na małe kawałki.
Rozdrobniony, modyfikowany montmorylonit w ilości 2, 4, 6 części wagowych w przeliczeniu na MT, mieszano mechanicznie z granulatem termoelastoplastycznego kopolimeru blokowego poliestrowo-polieterowego (Hytrel 4056), następnie wytłaczano sznury za pomocą laboratoryjnej wytłaczarki Brabender o parametrach ślimaka: L/D=22, D=18 mm, stopień sprężania 3. Wytłaczarka zaopatrzona była w okrągłą dyszę o średnicy 1,5 mm. Mieszanie prowadzono w profilu temperaturowym układu uplastyczniającego wytłaczarki: zasilanie 150°C, sprężanie i dozowanie 180°C, głowica 195°C. Obroty ślimaka wynosiły 60 obr./min. Wytłoczone sznury chłodzono na powietrzu. W celu uzyskania dobrego stopnia wymieszania czynność wytłaczania powtarzano czterokrotnie. Po każdym wytłaczaniu sznur cięto na 20 cm odcinki, mieszano i wytłaczano ponownie. Końcowe wytłaczanie prowadzono
PL 224 412 B1 z szybkością poniżej 10 obr./min. W ten sposób otrzymano słabo zabarwione na brązowo, o dużej przezroczystości sznury, o średnicy około 1,6 mm, które następnie poddano badaniom mechanicznym opierając się o PN-ISO 37:98. Wyniki przedstawiono w tabeli 6.
T a b e l a 6
Właściwości mechaniczne kompozytów Hytrel/MT modyfikowany dekstryną, plastyfikowany PEG 2000 z dodatkiem (MTmdpeg)
Właściwość/Symbol Hyt-0 Hyt-1 Hyt-2 Hyt-4
TSb [MPa] 20,5 26,6 28,0 28,2
Se 100% [MPa] 7,5 7,7 7,8 7,8
Se 200% [MPa] 8,5 8,1 8,3 8,6
Se 300% [MPa] 9,6 9,0 9,3 9,7
Eb [%] 796 851 866 822
Twardość IRHmikro °IRH 91 90 91 93
Chociaż wynalazek został objaśniony za pomocą wybranych przykładów realizacji, to jest zrozumiałe, że możliwe są jego wielorakie modyfikacje, z wyjątkiem ograniczeń zawartych w zastrzeżeniu patentowym.

Claims (3)

  1. Sposób modyfikacji montmorylonitu, znamienny tym, że montmorylonit modyfikuje się w środowisku wodnym za pomocą polimerów rozpuszczalnych w wodzie, takich jak dekstryna lub poliwinylopyrolidon albo polialkohol winylowy, które dodaje się w ilości 3-10 części wagowych na 6 części wagowych montmorylonitu zmiękczanych plastyfikatorem rozpuszczalnym w wodzie, takiego jak gliceryna i/lub glikol polioksoetylenowy o różnym stopniu polimeryzacji w ilości 12-27 części wagowych na 24 części wagowych montmorylonitu oraz ewentualnie dodaje się anionowy surfaktant ekranujący ładunek krawędziowy montmorylonitu, taki jak dodecylosulfonian sodowy w ilości 0-1 części wagowych na 6 części wagowych montmorylonitu, przy czym modyfikację prowadzi się w temperaturze otoczenia.
    PL 224 412 B1
    Rysunki
    Natezenie rozpraszania [imp./s]
    Rys. 1 Dyfraktogram WAXS próbki modyfikowanego montmorylonitu za pomocą dekstryny z zaznaczoną odległością międzywarstwową.
    PL 224 412 B1
    Natezenie rozpraszania [imp./sj
    Rys.
  2. 2 Dyfraktogram WAXS próbki SBS 2% wagowych modyfikowanego montmorylonitu (w przeliczeniu na MT) z zaznaczoną odległością międzywarstwową.
    PL 224 412 B1
    Rys.
  3. 3 Dyfraktogram WAXS próbki NBR z 6 części wagowych modyfikowanego montmorylonitu (w przeliczeniu na MT) z zaznaczoną odległością międzywarstwową.
PL400170A 2012-07-30 2012-07-30 Sposób modyfikacji montmorylonitu PL224412B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400170A PL224412B1 (pl) 2012-07-30 2012-07-30 Sposób modyfikacji montmorylonitu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400170A PL224412B1 (pl) 2012-07-30 2012-07-30 Sposób modyfikacji montmorylonitu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL400170A1 PL400170A1 (pl) 2014-02-03
PL224412B1 true PL224412B1 (pl) 2016-12-30

Family

ID=50023125

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL400170A PL224412B1 (pl) 2012-07-30 2012-07-30 Sposób modyfikacji montmorylonitu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL224412B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL443132A1 (pl) * 2022-12-12 2024-06-17 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników Sposób otrzymywania sflokulowanego montmorylonitu
PL443133A1 (pl) * 2022-12-12 2024-06-17 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników Sposób otrzymywania interkalowanego montmorylonitu

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL443132A1 (pl) * 2022-12-12 2024-06-17 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników Sposób otrzymywania sflokulowanego montmorylonitu
PL443133A1 (pl) * 2022-12-12 2024-06-17 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych I Barwników Sposób otrzymywania interkalowanego montmorylonitu

Also Published As

Publication number Publication date
PL400170A1 (pl) 2014-02-03

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Wu et al. Rubber–pristine clay nanocomposites prepared by co-coagulating rubber latex and clay aqueous suspension
Wang et al. Structure and properties of strain‐induced crystallization rubber–clay nanocomposites by co‐coagulating the rubber latex and clay aqueous suspension
EP2668227B1 (en) Elastomeric nanocomposites, nanocomposite compositions, and methods of manufacture
Gu et al. Preparation and properties of organo-montmorillonite/cis-1, 4-polybutadiene rubber nanocomposites by solution intercalation
Ismail et al. Curing characteristics, tear, fatigue, and aging properties of bentonite‐filled ethylene‐propylene‐diene (EPDM) rubber composites
Mohamed Radiation induced modification of NBR and SBR montmorillonite nanocomposites
PL224412B1 (pl) Sposób modyfikacji montmorylonitu
Batistella et al. The influence of dispersion and distribution of ultrafine kaolinite in polyamide-6 on the mechanical properties and fire retardancy
Acharya et al. Ethylene propylene diene terpolymer/ethylene vinyl acetate/layered silicate ternary nanocomposite by solution method
Amarasiri et al. Natural rubber latex-clay nanocomposite: use of montmorillonite clay as an alternative for conventional CaCO3
Tang et al. Enhanced mechanical properties of rubber/clay nanocomposite via compounding butadiene-styrene-vinyl pyridine rubber-contained clay gel with styrene butadiene rubber
Mainil et al. Morphology and properties of SAN‐clay nanocomposites prepared principally by water‐assisted extrusion
Zhang et al. Mechanical and thermal properties of kaolin/Natural rubber nanocomposites prepared by the conventional two-roll mill method
KR101504940B1 (ko) 내열성과 내구성이 우수한 자동차 라디에이터호스고무 및 이를 위한 나노 콤포지트 조성물
ABD ELAHI et al. Preparation and evaluation of the microstructure and properties of natural rubber/sodium-montmorillonite nanocomposites
Tsou et al. Dispersion of layered organosilicates in isobutylene-based elastomers
KR101658393B1 (ko) 자동차 라디에이터 호스 고무용 나노 콤포지트 조성물 및 이의 제조방법
JP2004359894A (ja) ゴム組成物及びゴム成形品
KR100705794B1 (ko) 화학적으로 표면처리된 나노클레이를 포함하는 타이어용고무조성물
KR100840541B1 (ko) 나노세라믹을 이용한 고무바닥재 조성물
KR100458130B1 (ko) Epdm 고무/층상점토광물로 이루어진 나노 복합체의제조방법
KR100759097B1 (ko) 나노클레이로 보강된 타이어 에이펙스용 고무조성물
CN117186561A (zh) 一种原位插层型有机蒙脱土/炭黑/橡胶纳米复合材料及其制备方法
Yehia et al. Preparation and characterization of polymer-clay nano composites for specific applications
Wongwilatnurak et al. Prototype of geocell from natural rubber: effect of dual-phase fillers on physical properties of rubber compounds reinforced with silica and carbon black