PL223697B1 - Sposób wykonywania izolowanej płyty fundamentowej i izolowana płyta fundamentowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykonywania izolowanej termicznie zbrojonej płyty fundamentowej budynków, zwłaszcza budynków pasywnych oraz izolowana płyta fundamentowa budynku.

Znany i stosowany jest w praktyce budowlanej niemiecki system do wykonywania izolowanych płyt fundamentowych budynku o nazwie „Wolf Thermo Module”. System ten pozwala na szybkie wykonanie izolowanej termicznie żelbetowej płyty fundamentowej z pominięciem montownia i demontowania szalunku. W takim znanym rozwiązaniu funkcję i szalunku i izolacji termicznej pełni styropian owa niecka, w której układa się zbrojenie, a następnie jej wnętrze wypełnia betonem. Dno niecki tworzą styropianowe płyty o wymiarach ok. 120 x 70 cm, a jej obramowanie - bloki krawędziowe o długości około 50 cm. Naroża styropianowego obramowania niecki wykonuje się poprzez ukosowanie i sklejenie końców dwu bloków krawędziowych, a kolejne bloki krawędziowe łączy się w ciągłe obramowanie poprzez ich nawlekanie na specjalne profile stalowe, które po zabetonowaniu pozostają w konstrukcji. Poszczególne płyty ze sobą i z obramowaniem łączy się przez zazębienie obłych poziomych wyp ustów z obłymi poziomymi wpustami. Poziome obłe wpusty są integralną częścią dwóch krawędzi bocznych płyt lokowanych na dnie niecki oraz wewnętrznej części bloków krawędziowych, zaś poziome obłe wypusty są integralną częścią dwóch pozostałych krawędzi tych płyt. Wada takiego znanego rozwiązania jest brak gotowych elementów narożnikowych, mała długość bloków krawędziowych i łączenie ich tylko wewnętrznymi profilami, co mocno utrudnia w warunkach placu budowy uzyskanie i utrzymanie w trakcie betonowania wymaganej geometrii płyty. Stosunkowo niewielkie rozmiary płyt i wynikająca z nich duża liczba połączeń w dnie styropianowej niecki oraz obłość elementów łączących te płyty ze sobą i z obramowaniem nie zapewniający dostatecznej sztywności i mogą być prz yczyną powstawania w dnie płyty fundamentowej licznych mostków termicznych i w konsekwencji przemarzania płyty.

Celem wynalazku było opracowanie technologii szybkiego wykonywania izolowanej płyty fu ndamentowej budynku, pozbawionej wymienionych wyżej wad.

Cel ten spełnia sposób, w którym najpierw tworzy się na przygotowanym podłożu nieckę z lekkiego tworzywa izolacyjnego, korzystnie spienionego polistyrenu. Niecka ta ma dno z płyt z lekkiego tworzywa izolacyjnego oraz obramowanie z połączonych ze sobą bloków krawędziowych z lekkiego tworzywa izolacyjnego. Płyty denne ze sobą i z obramowaniem łączy się przez zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami, które są integralną częścią krawędzi bocznych płyt i wewnętrznej części bloków krawędziowych. W utworzonej niecce układa się zbrojenie i zalewa go materiałem wiążącym, korzystnie betonem. Sposób według wynalazku polega na tym, że przy tworzeniu niecki z tworzywa izolacyjnego, w jej narożach stosuje się monolityczne narożnikowe bloki krawędziowe, a na pozostałych odcinkach obramowania niecki stosuje się liniowe bloki krawędziowe. Przed zalaniem niecki materiałem wiążącym wszystkie bloki krawędziowe łączy się ze sobą za pomocą belek, korzystnie metalowych, umieszczanych w zagłębieniu znajdującym się na szczycie każdego bloku krawędziowego i tworzącym jednolity rowek obiegający całą tę nieckę.

W pierwszym wariancie sposobu według wynalazku stosuje się liniowe bloki krawędziowe, których długość jest co najmniej trzy razy większa od ich wysokości, korzystnie długość tych bloków w ynosi jest w przybliżeniu cztery razy większa od ich wysokości.

W innym wariancie sposobu według wynalazku do łączenia bloków krawędziowych poprzez umieszczenie belek w rowku obiegającym całą nieckę stosuje się prostokątne rury metalowe, przy czym przekrój poprzeczny tego rowka odpowiada zewnętrznemu zarysowi przekroju poprzecznego prostokątnej rury metalowej.

W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku stosunek wysokości do szerokości zewnętr znego zarysu przekroju poprzecznego prostokątnej rury metalowej wynosi od 1,8 do 2,2, korzystnie 2.

W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku sąsiednie bloki krawędziowe dodatkowo łączy się ze sobą za pomocą pionowych połączeń typu trapezowy wpust i pióro znajdujących się na obu końcach bloku krawędziowego i będących jego integralną częścią. Na jednym końcu bloku krawędziowego znajduje się co najmniej jeden trapezowy wpust, a na drugim końcu tego bloku znajduje się co najmniej jedno trapezowe pióro odpowiadające kształtem trapezowemu wpustowi. W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami łączące ze sobą poszczególne elementy niecki realizuje się przy pomocy wpustów i wypustów o zasadn iczo kwadratowych zarysach ich przekroju poprzecznego.

PL 223 697 B1

W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku długość boku kwadratu stanowiącego zarys przekroju poprzecznego poziomych wpustów i poziomych wypustów wynosi od 18% do 22% grubości płyty z lekkiego tworzywa izolacyjnego.

W kolejnym wariancie sposobu według wynalazku, do utworzenia niecki stosuje się bloki krawędziowe z płytkimi równoległymi nacięciami co najmniej na ich górnej i zewnętrznej powierzchni. Nacięcia te są prostopadłe do krawędzi niecki w danym miejscu i przebiegają w jednakowych od si ebie odstępach, korzystnie równych długości boku zarysu przekroju poprzecznego poziomych wpustów i poziomych wypustów.

W jeszcze innym wariancie sposobu według wynalazku, po stężeniu materiału wiążącego wyjmuje się belki łączące i zastępuje je listwami z materiału izolacyjnego, korzystnie tego samego, z którego wykonane są bloki krawędziowe.

Płyta fundamentowa według wynalazku składa się z niecki z lekkiego tworzywa izolacyjnego, korzystnie spienionego polistyrenu, wypełnionej zbrojeniem zalanym materiałem wiążącym, korzystnie betonem. Niecka ta ma dno zbudowane z płyt z lekkiego tworzywa izolacyjnego oraz obramowanie z połączonych ze sobą bloków krawędziowych z lekkiego tworzywa izolacyjnego. Płyty denne niecki ze połączone ze sobą i z obramowaniem przez zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami, które są integralną częścią krawędzi bocznych płyt i wewnętrznej części bloków krawędziowych. Płyta fundamentowa charakteryzuje się tym, że naroża obramowania niecki mają postać monolitycznych narożnikowych bloków krawędziowych, a pozostałe odcinki obramowania niecki mają postać liniowych bloków krawędziowych. Na szczycie każdego bloku krawędziowego znajduje się zagłębienie tworzące jednolity rowek obiegający całą nieckę.

W pierwszym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku długość liniowego bloku krawędziowego jest co najmniej trzy razy większa od jego wysokości, korzystnie długość tego bloku jest w przybliżeniu cztery razy większa od jego wysokości.

W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku sąsiednie bloki krawędziowe p ołączone są ze sobą za pomocą pionowych połączeń typu trapezowy wpust i pióro, znajdujących się na obu końcach bloku krawędziowego i będących jego integralną częścią. Na jednym końcu bloku krawędziowego znajduje się co najmniej jeden trapezowy wpust, a na drugim końcu tego bloku znajduje się co najmniej jedno trapezowe pióro odpowiadające kształtem trapezowemu wpustowi.

W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku na końcach bloków krawędziowych znajdują się trzy elementy pionowych połączeń typu wpust i pióro. W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku przekrój rowka na szczycie bloku krawędziowego płaszczyzną pionową prostopadłą do krawędzi płyty fundamentowej ma kształt prostokąta.

W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku, stosunek głębokości rowka na szczycie bloku krawędziowego do szerokości tego rowka wynosi od 1,8 do 2,2, korzystnie 2.

W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami, łączące poszczególne elementy niecki, realizuje się przy pomocy wpustów i wypustów o zasadniczo kwadratowych przekrojach poprzecznych.

W kolejnym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku długość boku kwadratu stanowiącego zarys przekroju poprzecznego poziomych wpustów i poziomych wypustów łączących wynosi od 18% do 22% grubości płyty z lekkiego tworzywa izolacyjnego.

W innym wariancie płyty fundamentowej według wynalazku bloki krawędziowe mają co najmniej na swej zewnętrznej i górnej powierzchni płytkie równoległe nacięcia. Nacięcia te są prostopadłe do krawędzi niecki w danym miejscu i przebiegają w jednakowych od siebie odstępach, korzystnie równych długości boku zarysu przekroju poprzecznego poziomych wpustów i wypustów.

W jeszcze innym wariancie płyty fundamentowej według rowek na szczycie bloków krawędzi owych wypełniony jest listwami z lekkiego materiału izolacyjnego, korzystnie tego samego, z którego wykonane są bloki krawędziowe.

Dzięki zastosowaniu monolitycznych bloków narożnikowych, stosunkowo długich bloków liniowych oraz systemu sztywnych połączeń kształtowych łatwo uzyskać podczas montażu oraz utrzymać w trakcie betonowania dokładność wymiarową budowanej płyty fundamentowej oraz szczelność izolacji. Dodatkowe łączenie bloków krawędziowych metalowymi belkami mocowanymi tylko na czas bet onowani pozwala na wykorzystanie tych belek na kolejnej budowie i jednocześnie znakomicie ułatwia wyrównywanie betonu. Wyeliminowanie z wnętrza bloków krawędziowych metalowych elementów przewodzących ciepło daje oszczędności materiałowe i poprawia parametry izolacyjne obramowania.

PL 223 697 B1

Wynalazek został przedstawiony w przykładzie realizacji na załączonym rysunku, przy czym fig. 1 do fig. 3 przedstawiają w rzucie prostokątnym liniowy blok krawędziowy, odpowiednio w widoku od góry, od zewnątrz i z boku, a fig. 4 i fig. 5 przedstawiają widoki perspektywiczne liniowego bloku krawędziowego odpowiednio od zewnątrz i od wewnątrz, fig. 6 i fig. 7 przedstawiają w rzucie prostokątnym wewnętrzny narożnikowy blok krawędziowy, odpowiednio w widoku z boku i od góry, a fig. 8 i fig. 9 przedstawiają widoki perspektywiczne tego wewnętrznego narożnikowego bloku krawędziowego odpowiednio od zewnątrz i od wewnątrz, fig. 10 i fig. 11 przedstawiają w rzucie prostokątnym zewnętrzny narożnikowy blok krawędziowy, odpowiednio w widoku z boku i od góry, a fig. 12 i fig. 13 przedstawiają widoki perspektywiczne tego zewnętrznego narożnikowego bloku krawędziowego odpowiednio od wewnątrz i od zewnątrz.

Do wykonania przykładowej płyty fundamentowej (fig. 19) wykorzystano krawędziowe bloki liniowe 1, krawędziowe bloki narożnikowe 2 i 3 oraz płyty 4, wykonane ze zmodyfikowanego spienionego polistyrenu o handlowej nazwie „PERIPOR” (BASF). Liniowy blok krawędziowy 1 ma wysokość H równą 500 mm i długość L równą 1950 mm podzieloną płytkimi nacięciami 5 na trzydzieści dziewięć odcinków o szerokości 50 mm. Wymiar ten stanowił moduł definiujący poprzez swoją wielokrotność podstawowe wymiary wszystkich elementów ze spienionego polistyrenu stosowane przy wykonywaniu płyty według wynalazku. Integralną cześć liniowego bloku krawędziowego 1 jest poziomy prostopadłościenny występ ulokowany przy podstawie tego bloku po jego stronie wewnętrznej. Wysokość tego występu wynosi 150 mm (trzy moduły), a szerokość - 100 mm (dwa moduły). Na górnej powierzchni tego występu znajduje się kwadratowy rowek 6 o boku A równym 50 mm (jeden moduł). Rowek 6 i sąsiadujący z nim kwadratowy w przekroju wpust 7 (także o boku boku A równym 50 mm) stanowią elementy kształtowego połączenia bloków krawędziowych 1, 2 3 z płytami 4 oraz płyt 4 między sobą realizowanego przez zazębienie poziomych wypustów 7 z poziomymi wpustami 6. Na jednym z końców liniowego bloku krawędziowego 1 znajdują się trzy trapezowy wpusty 8 odpowiadające kształtem i ulokowaniem trapezowym piórom 9 znajdującym się na przeciwległym końcu liniowego bloku 1. Trapezowe wpusty 8 wraz z trapezowym piórami 9 tworzą znane połączenie typu wpust i pióro zwane inaczej połączeniem na jaskółczy ogon. Wspomniane trapezowe elementy połączeniowe 8 i 9 umożl iwiają precyzyjne i sztywne łączenie ze sobą kolejnych bloków krawędziowych 1, 2 i 3. Na szczycie liniowego bloku krawędziowego 1 znajduje się wzdłużny rowek 10 o szerokość B równej 40 mm i głębokości C równej 80 mm. Wspomniane płytkie nacięcia 5 ułatwiają docinanie na placu budowy bloków krawędziowych do wymiarów wynikających z projektu budowlanego. Analogiczną konstrukcję ma zewnętrzny narożnikowy blok krawędziowy 2 otrzymany w wyniku wypełnienie metalowej formy spienionym polistyrenem. Taka technologia zapewnia uzyskanie bardzo precyzyjnych kątów i wymiarów liniowych. Zewnętrzny narożnikowy blok krawędziowy 2 o wysokości 500 mm dwa ramiona o długości 950 mm (dziewiętnaście modułów) każde. Podobnie jak blok liniowy 1 blok narożnikowy 2 na końcu jednego ramienia ma trzy trapezowe wpusty 8, a na końcu drugiego ramienia ma trzy trapezowe pióra, pozwalające na precyzyjne połączenie z sąsiednim krawędziowym blokiem liniowym lub narożnik owym. Na szczytach obu ramion bloku narożnikowego 2 znajduje się rowek 10 o takich samych wymi arach przekroju poprzecznego jak rowek 10 bloku liniowego 1, a przy jego podstawie znajdują się wpusty 6 i wypusty 7 do łączenia z płytami 4. Blok narożnikowy 2 ma także płytkie nacięcia 5 ułatwiające precyzyjne docięcie tego bloku na placu budowy. Wewnętrzny narożnikowy blok krawędziowy 3 ma wymiary identyczne jak zewnętrzny blok narożnikowy 2 i wyposażony jest w analogiczne elementy złączne 6, 7, 8 i 9, rowek na szczycie 10 i płytkie nacięcia 5. Przykładowa płyta 4 ma wymiary 900 na 1900 mm i grubość 250 mm, przy czym na jej bocznych krawędziach znajdują się prostopadle występy z wpustami 6 i wypustami 7, o takim samym kształcie i wymiarach jak występy z wpustami 6 i wypustami 7 liniowych bloków krawędziowych 1. Aby umożliwić łączenie ze sobą sąsiednich płyt 4 wpusty 6 zbiegające się przy wierzchołku płyty 4 będącym jednym końcem przekątnej otwarte są w jedną stronę, a wpusty 6 zbiegające się przy wierzchołku płyty 4 będącym drugim końcem tej przekątnej są otwarte w stronę przeciwną. Z opisanych wyżej bloków krawędziowych 1, 2 i 3 oraz płyt 4, na przygotowanym podłożu, wykonano nieckę z lekkiego tworzywa izolacyjnego i w rowku 10 obiegającym całą nieckę umieszczono odcinki zimnogiętej rury stalowej 11 o przekroju 40 x 80 mm. Po takim wzmocnieniu obramowania niecki w znany sposób ułożono w niej zbrojenie 12 i zalano je betonem 13. Do wyrównania górnej powierzchni betony 13 wykorzystano bazę jaką stanowiły górne powierzchnie stalowych rur 11. Po stężeniu betonu 13 z rowków 10 wyjęto rury 11 i zastąpiono je nieuwidocznion ymi na rysunku listwami ze spienionego polistyrenu.

Claims (21)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wykonywania izolowanej płyty fundamentowej, polegający na utworzeniu na przyg otowanym podłożu niecki z lekkiego tworzywa izolacyjnego, korzystnie spienionego polistyrenu, mającej dno z płyt z lekkiego tworzywa izolacyjnego i obramowanie z połączonych ze sobą bloków krawędziowych z lekkiego tworzywa izolacyjnego, przy czym płyty ze sobą i z obramowaniem łączy się przez zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami, które są integralną częścią krawędzi bocznych płyt i wewnętrznej części bloków krawędziowych, umieszczeniu w utworzonej niecce zbroj enia i zalaniu go materiałem wiążącym, korzystnie betonem, znamienny tym, że przy tworzeniu niecki z tworzywa izolacyjnego, w jej narożach stosuje się monolityczne narożnikowe bloki krawędziowe (2, 3), na pozostałych odcinkach obramowania niecki stosuje się liniowe bloki krawędziowe (1), przy czym przed zalaniem niecki materiałem wiążącym (13) wszystkie bloki krawędziowe (1, 2, 3) łączy się ze sobą za pomocą belek (11), korzystnie metalowych, umieszczanych w zagłębieniu (10) znajdującym się na szczycie każdego bloku krawędziowego (1,2, 3) i tworzącym jednolity rowek (10) obiegający całą nieckę.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się liniowe bloki krawędziowe (1), których długość (L) jest co najmniej trzy razy większa od ich wysokości (H).
3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że stosuje liniowe bloki krawędziowe (1), których długość (L) jest w przybliżeniu cztery razy większa od ich wysokości (H).
4. 4. Sposób według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienny tym, że do łączenia bloków krawędziowych (1,2, 3) poprzez umieszczenie belek (11) w rowku (10) obiegającym całą nieckę stosuje się prostokątne rury metalowe (11), przy czym przekrój poprzeczny rowka (10) odpowiada zewnętrznemu zarysowi przekroju poprzecznego prostokątnej rury metalowej (11).
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że stosunek wysokości (C) do szerokości (B) zewnętrznego zarysu przekroju poprzecznego prostokątnej rury metalowej (11) wynosi od 1,8 do 2,2, korzystnie 2.
6. 6. Sposób według jednego z zastrz. od 1 do 5, znamienny tym, że sąsiednie bloki krawędziowe (1, 2, 3) dodatkowo łączy się ze sobą za pomocą pionowych połączeń typu trapezowy wpust i pióro (8, 9) znajdujących się na obu końcach bloku krawędziowego (1,2, 3) i będących jego integralną częścią, przy czym na jednym końcu bloku krawędziowego (1, 2, 3) znajduje się co najmniej jeden trapezowy wpust (8), a na drugim końcu tego bloku (1, 2, 3) znajduje się co najmniej jedno trapezowe pióro (9) odpowiadające kształtem trapezowemu wpustowi (8).
7. 7. Sposób według jednego z zastrz. od 1 do 6, znamienny tym, że zazębienie poziomych wypustów (6) z poziomymi wpustami (7), łączące ze sobą poszczególne elementy (1, 2, 3, 4) niecki, realizuje się przy pomocy wpustów (6) i wypustów (7) o zasadniczo kwadratowych zarysach ich przekr oju poprzecznego.
8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że długość (A) boku kwadratu stanowiącego zarys przekroju poprzecznego poziomych wpustów (6) i poziomych wypustów (7) wynosi od 18% do 22% grubości (G) płyty (4) z lekkiego tworzywa izolacyjnego.
9. 9. Sposób według jednego z zastrz. od 1 do 8, znamienny tym, że do utworzenia niecki stosuje się bloki krawędziowe (1, 2, 3) z płytkimi równoległymi nacięciami (5) co najmniej na ich górnej i zewnętrznej powierzchni, przy czym nacięcia te (5) są prostopadłe do krawędzi niecki w danym miejscu i przebiegają w jednakowych od siebie odstępach, korzystnie równych długości (A) boku zarysu przekroju poprzecznego poziomych wpustów (6) i poziomych wypustów (7).
10. 10. Sposób według jednego z zastrz. od 1 do 9, znamienny tym, że po stężeniu materiału wiążącego (13) wyjmuje się belki łączące (11) i zastępuje je listwami z materiału izolac yjnego, korzystnie tego samego, z którego wykonane są bloki krawędziowe (1,2, 3).
11. 11. Izolowana płyty fundamentowa, składającą się z niecki z lekkiego tworzywa izolacyjnego, korzystnie spienionego polistyrenu, wypełnionej zbrojeniem zalanym materiałem wiążącym, korzystnie betonem, niecka ta ma dno zbudowane z płyt z lekkiego tworzywa izolacyjnego oraz obramowanie z połączonych ze sobą bloków krawędziowych z lekkiego tworzywa izolacyjnego, przy czym płyty te są ze sobą i z obramowaniem połączone przez zazębienie poziomych wypustów z poziomymi wpustami, które są integralną częścią krawędzi bocznych płyt i wewnętrznej części bloków krawędziowych, znamienna tym, że naroża obramowania niecki mają postać monolitycznych narożnikowych bloków krawędziowych (2, 3), a pozostałe odcinki obramowania niecki mają postać liniowych bloków krawędzio6

    PL 223 697 B1 wych (1), przy czym na szczycie każdego bloku krawędziowego (1, 2, 3) znajduje się zagłębienie (10) tworzące jednolity rowek (10) obiegający całą nieckę.
12. 12. Izolowana płyta fundamentowa według zastrz. 11, znamienna tym, że długość (L) liniowego bloku krawędziowego (1) jest co najmniej trzy razy większa od jego wysokości (H).
13. 13. Izolowana płyta fundamentowa według zastrz. 12, znamienna tym, że długość (L) liniowego bloku krawędziowego (1) jest w przybliżeniu cztery razy większa od jego wysokości (H).
14. 14. Izolowana płyta fundamentowa według jednego zastrz. od 11 do 13, znamienna tym, że sąsiednie bloki krawędziowe (1, 2, 3) połączone są ze sobą za pomocą pionowych połączeń typu trapezowy wpust (8) i pióro (9) znajdujących się na obu końcach bloku krawędziowego (1, 2, 3) i będących jego integralną częścią, przy czym na jednym końcu bloku krawędziowego (1, 2, 3) znajduje się co najmniej jeden trapezowy wpust (8), a na drugim końcu tego bloku (1,2, 3) znajduje się co najmniej jedno trapezowe pióro (9) odpowiadające kształtem trapezowemu wpustowi (8).
15. 15. Izolowana płyta fundamentowa według zastrz. 14, znamienna tym, że na końcach bloków krawędziowych (1,2, 3) znajdują się trzy elementy pionowych połączeń typu wpust i pióro (8, 9).
16. 16. Izolowana płyta fundamentowa według jednego zastrz. od 11 do 15, znamienna tym, że przekrój rowka (10) na szczycie bloku krawędziowego (1, 2, 3) płaszczyzną pionową prostopadłą do krawędzi płyty fundamentowej ma kształt prostokąta.
17. 17. Izolowana płyta fundamentowa według zastrz. 16, znamienna tym, że stosunek głębokości (C) rowka (10) na szczycie bloku krawędziowego do szerokości (B) tego rowka (10) wynosi od 1,8 do 2,2, korzystnie 2.
18. 18. Izolowana płyta fundamentowa według jednego z zastrz. od 11 do 17, znamienna tym, że zazębienie poziomych wypustów (6) z poziomymi wpustami (7), łączące poszczególne elementy (1, 2, 3, 4) niecki, realizuje się przy pomocy wpustów (6) i wypustów (7) o zasadniczo kwadratowych przekrojach poprzecznych.
19. 19. Izolowana płyta fundamentowa według zastrz. 18, znamienna tym, że długość (A) boku kwadratu stanowiącego zarys przekroju poprzecznego poziomych wpustów (6) i poziomych wypustów (8) wynosi od 18% do 22% grubości (G) płyty (4) z lekkiego tworzywa izolacyjnego.
20. 20. Izolowana płyta fundamentowa według jednego z zastrz. od 11 do 19, znamienna tym, że bloki krawędziowe (1, 2, 3) mają co najmniej na swej zewnętrznej i górnej powierzchni płytkie równ oległe nacięcia (5), przy czym nacięcia te (5) są prostopadłe do krawędzi niecki w danym miejscu i przebiegają w jednakowych od siebie odstępach, korzystnie równych długości (A) boku zarysu przekroju poprzecznego poziomych wpustów (6) i wypustów (7).
21. 21. Izolowana płyta fundamentowa według jednego z zastrz. od 11 do 20, znamienna tym, że rowek (10) na szczycie bloków krawędziowych (1, 2, 3) wypełniony jest listwami z lekkiego materiału izolacyjnego, korzystnie tego samego, z którego wykonane są bloki krawędziowe (1, 2, 3).