PL223524B1 - Chwytacz elementów przesuwanych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest chwytacz elementów przesuwanych, przeznaczony do amortyzacji i stabilizacji w położeniu krańcowym elementów przesuwanych, takich jak drzwi lub podobne elementy do zamykania otworów.

W przypadku drzwi przesuwanych ręcznie, często występuje konieczność stabilizacji ich pozycji w położeniu krańcowym lub zabezpieczenia przed przesuwaniem pod wpływem pochylenia toru jazdy, wiatru, drgań, lub innych zdarzeń. Najczęściej są to różnego typu elementy blokujące, takie jak rygle zatrzaski lub zapadki. Mogą być stosowane łącznie z odbojem lub innym elementem sprężystym amortyzującym energię kinetyczną drzwi. Wymaga to jednak ręcznego domknięcia drzwi z odpowiednią siłą i prędkością, aby pokonać opór elementu sprężystego i nie dopuścić do ruchu wstecznego drzwi, co może to być uciążliwe dla użytkowników, zwłaszcza w przypadku drzwi o dużym ciężarze.

Drzwi podwieszane, przesuwane i składane, mogą być wyposażone w różnego rodzaju mechanizmy z amortyzatorami, które umożliwiają częściowe wytłumienie energii kinetycznej i spowolnienie ruchu drzwi aż do zatrzymania w określonej pozycji. Taki mechanizm może utrudniać szybkie zamknięcie lub pozycjonowanie drzwi w sytuacjach, które tego wymagają, na przykład w obecności małych zwierząt domowych.

Z opisu patentowego US 6438795 znane jest urządzenie zderzakowe z korpusem mocowanym w szynie jezdnej. Do korpusu jest zamocowany amortyzator tłumiący uderzenie wózka poruszającego się w szynie oraz sprężyna płaska z profilowanym końcem. Sprężyna płaska odgina się do góry po zetknięciu z wózkiem a następnie zaczepia o występ w górnej części wózka. Stabilizuje to położenie wózka i zawieszonych na nim drzwi. Skuteczność tego rozwiązania zależy od charakterystyki sprężyny płaskiej, doboru odpowiedniego amortyzatora, oraz dopasowania występu uformowanego w górnej części wózka.

Z opisu patentowego JP 2006028890 znany jest chwytacz elementów przesuwanych zapobiegający nadmiernemu przesunięciu elementu przesuwanego po odbiciu od elementów krańcowych. Chwytacz ma obudowę z cylindrem, w którym jest osadzony suwak złożony z tłoka współpracującego ze sprężyną powrotną i tłoczyska, na końcu którego jest zamocowany magnes. Obudowa jest mocowana do elementu przesuwanego, takiego jak drzwi. Na przedłużeniu osi tłoczyska jest umieszczony nieruchomy element metalowy, który przyciąga magnes. W przypadku odbicia drzwi od elementów krańcowych tłoczysko napina sprężynę powrotna umieszczoną w cylindrze, co powoduje zatrzymanie ruchu wstecznego elementu przesuwanego i jego powrót do elementu krańcowego. Rozwiązanie to wymaga zastosowania magnesu, który w położeniu spoczynkowym zajmuje pozycję w gnieździe w ykonanym w obudowie. Nie zapobiega to gwałtownemu odbiciu drzwi od elementów krańcowych.

Celem wynalazku jest opracowanie chwytacza elementów przesuwanych, który będzie umożliwiał szybkie ręczne pozycjonowanie elementu przesuwanego i jego samoczynną stabilizację w skrajnym położeniu, a także będzie działał jako amortyzator.

Chwytacz elementów przesuwanych, złożony z amortyzatora, suwaka ze sprężyną powrotną osadzoną w nieruchomej obudowie, sprężystego uchwytu zamocowanego do suwaka, oraz współpracującego z tym uchwytem zaczepu mocowanego do elementu przesuwanego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że amortyzator jest zamocowany w obudowie pomiędzy ścianką tylną obudowy a elementem oporowym przytwierdzonym do suwaka, sprężyna powrotna składa się dwóch sprężyn śrubowych usytuowanych po obu stronach osi wzdłużnej suwaka, osadzonych pomiędzy podstawą suwaka a ścianką przednią obudowy, zaś sprężysty uchwyt jest usytuowany w przedniej części suwaka od strony zaczepu. Ponadto w korpusie suwaka jest wykonane podłużne gniazdo prowadzące, w którym jest umieszczony trzpień zamocowany w ściance dolnej obudowy, stanowiący ogranicznik ruchu suwaka.

Korzystnym jest, jeżeli sprężysty uchwyt składa się z dwóch sprężystych ramion zakończonych łukowymi wygięciami tworzącymi obejmę zaczepu, zaś pomiędzy sprężystymi ramionami jest zamocowany odbój.

Korzystnym jest także, jeżeli długość podłużnego gniazda prowadzącego jest mniejsza od odległości pomiędzy podstawą suwaka a ścianką przednią obudowy.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia wytłumienie energii kinetycznej elementu przesuwanego po jego przesunięciu do skrajnego położenia otwartego lub zamkniętego oraz zabezpiecza w tym położeniu przed przypadkowym przesunięciem, z zachowaniem możliwości łatwego ręcznego uwolnienia od chwytacza. Chwytacz ma zwartą konstrukcję zespoloną w jednej obudowie mocowanej

PL 223 524 B1 do elementu nieruchomego, a do elementu przesuwanego mocowany jest zaczep. Wzajemne usytuowanie amortyzatora, sprężyn śrubowych i suwaka umożliwia skrócenie obudowy, a zastosowanie odboju w uchwycie sprężystym umożliwia skrócenie tej części chwytacza.

Wynalazek jest objaśniony w przykładzie wykonania uwidocznionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia chwytacz w przekroju wzdłużnym, a fig. 2 przedstawia chwytacz w przekroju A-A z fig. 1.

Jak przedstawiono na fig. 1, chwytacz elementów przesuwanych, składa się z amortyzatora 10 i suwaka 1, do którego jest zamocowany sprężysty uchwyt 3 usytuowany w przedniej części suwaka 1 od strony zaczepu 2. Sprężysty uchwyt 3 współpracuje z zaczepem 2 mocowanym do elementu przesuwanego 12. Amortyzator 10 jest zamocowany w nieruchomej obudowie 7 pomiędzy ścianką tylną 8 obudowy 7 a elementem oporowym 5 przytwierdzonym do suwaka 1.

Jak przedstawiono na fig. 2, w obudowie 7 jest osadzona sprężyna powrotna złożona z dwóch sprężyn śrubowych 6 usytuowanych po obu stronach osi wzdłużnej suwaka 1. Każda sprężyna śrubowa 6 jest osadzona pomiędzy podstawą 11 suwaka 1 a ścianką przednią obudowy 7. W korpusie suwaka 1 jest wykonane podłużne gniazdo prowadzące, w którym jest umieszczony trzpień 9 zam ocowany w ściance dolnej obudowy 7, stanowiący ogranicznik ruchu suwaka 1. Długość podłużnego gniazda prowadzącego jest mniejsza od odległości pomiędzy podstawą 11 suwaka 1 a ścianką przednią obudowy 7. Sprężysty uchwyt 3 składa się z dwóch sprężystych ramion zakończonych łukowymi wygięciami tworzącymi obejmę zaczepu 2, zaś pomiędzy sprężystymi ramionami jest zamocowany odbój 4.

Działanie chwytacza jest następujące.

W położeniu spoczynkowym sprężyny śrubowe 6 są wstępnie napięte, a trzpień 9 opiera się o przednią część podłużnego otworu prowadzącego wykonanego w korpusie suwaka 1. W tym położeniu amortyzator zajmuje pozycję początkową. Podczas powolnego przesuwania elementu przesuwanego 12 w kierunku chwytacza, w momencie zetknięcia się zaczepu 2 ze sprężystym uchwytem 3 jego ramiona odginają się a zaczep 2 zajmuje pozycję w obejmie utworzonej przez łukowo wygięte końce ramion. W przypadku szybszego przesuwania elementu przesuwanego 12, część energii kinetycznej drzwi przejmuje odbój 4, powodując odbicie i zmianę kierunku ruchu elementu przesuwanego 12. Podczas ruchu wstecznego uchwyt 3 przytrzymuje zaczep 2, co powoduje ruch całego suwaka 1 i zaciśnięcie sprężyn śrubowych 6 pomiędzy podstawą suwaka 1 a ścianką przednią obudowy 7, a także wydłużenie amortyzatora 10. Zaciskanie sprężyn śrubowych 6 powoduje zwolnienie ruchu elementu przesuwanego 12. Maksymalny zakres przesunięcia suwaka 1 wyznacza trzpień 9 w momencie zetknięcia się z tylną krawędzią podłużnego otworu prowadzącego usytuowaną od strony podstawy 11. W tym położeniu amortyzator 10 zajmuje pozycję końcową. W przypadku zatrzymania ruchu suwaka 1 i elementu przesuwanego 12 przed uwolnieniem zaczepu 2 przez sprężysty uchwyt 3, siła napięcia sprężyn śrubowych 6 powoduje powrót suwaka 1 wraz z elementem przesuwanym 12 do położenia spoczynkowego, przy czym energia ruchu powrotnego jest tłumiona przez amortyzator 10. W tym położeniu element przesuwany 12 jest zabezpieczony przed przypadkowym przesunięciem za pomocą sprężystego uchwytu 3 obejmującego zaczep 2. Jeżeli podczas ruchu wstecznego nastąpi uwolnienie zaczepu 2 wraz z elementem przesuwanym 12, to pod działaniem sprężyn śrubowych 6 suwak 1 zajmie położenie spoczynkowe. Wymuszone odłączenie zaczepu 2 od sprężystego uchw ytu 3 umożliwia dalszy swobodny ruch elementu przesuwanego 12 i jego ręczne pozycjonowanie.

Obudowa 7 chwytacza może być zamocowana do przegrody z zamykanym otworem lub szyny jezdnej drzwi podwieszanych. Zaczep 2 może być zamocowany bezpośrednio do elementu przesuwanego lub do wózka drzwi podwieszanych przemieszczającego się w szynie jezdnej.

Claims (3)

1. Chwytacz elementów przesuwanych, złożony z amortyzatora, suwaka ze sprężyną powrotną osadzoną w nieruchomej obudowie, sprężystego uchwytu zamocowanego do suwaka, oraz współpracującego z tym uchwytem zaczepu mocowanego do elementu przesuwanego, znamienny tym, że amortyzator (10) jest zamocowany w obudowie (7) pomiędzy ścianką tylną (8) obudowy (7) a elementem oporowym (5) przytwierdzonym do suwaka (1), sprężyna powrotna składa się dwóch sprężyn śrubowych (6) usytuowanych po obu stronach osi wzdłużnej suwaka (1), osadzonych pomiędzy po dstawą (11) suwaka (1) a ścianką przednią obudowy (7), zaś sprężysty uchwyt (3) jest usytuowany w przedniej części suwaka (1) od strony zaczepu (2), przy czym w korpusie suwaka (1) jest wykonane

PL 223 524 B1 podłużne gniazdo prowadzące, w którym jest umieszczony trzpień (9) zamocowany w ściance dolnej obudowy (7), stanowiący ogranicznik ruchu suwaka (1).

2. Chwytacz według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężysty uchwyt (3) składa się z dwóch sprężystych ramion zakończonych łukowymi wygięciami tworzącymi obejmę zaczepu (2), zaś pomiędzy sprężystymi ramionami jest zamocowany odbój (4).

3. Chwytacz według zastrz. 1, znamienny tym, że długość podłużnego gniazda prowadzącego jest mniejsza od odległości pomiędzy podstawą (11) suwaka (1) a ścianką przednią obudowy (7).