PL223066B1 - Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II) - Google Patents

Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)

Info

Publication number
PL223066B1
PL223066B1 PL403583A PL40358313A PL223066B1 PL 223066 B1 PL223066 B1 PL 223066B1 PL 403583 A PL403583 A PL 403583A PL 40358313 A PL40358313 A PL 40358313A PL 223066 B1 PL223066 B1 PL 223066B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
nickel
ion exchanger
solution
washing
vii
Prior art date
Application number
PL403583A
Other languages
English (en)
Other versions
PL403583A1 (pl
Inventor
Wojciech Satora
Kamil Kozub
Paweł Gambal
Katarzyna Leszczyńska-Sejda
Grzegorz Benke
Krystyna Anyszkiewicz
Andrzej Chmielarz
Grażyna Machelska
Krystyna Witman
Witold Kurylak
Mieczysław Woch
Adriana Wrona
Marian Czepelak
Marcin Lis
Mariusz Staszewski
Małgorzata Osadnik
Piotr Tomczyk
Original Assignee
Inst Metali Nieżelaznych
Kghm Ecoren Spółka Akcyjna
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Metali Nieżelaznych, Kghm Ecoren Spółka Akcyjna filed Critical Inst Metali Nieżelaznych
Priority to PL403583A priority Critical patent/PL223066B1/pl
Publication of PL403583A1 publication Critical patent/PL403583A1/pl
Publication of PL223066B1 publication Critical patent/PL223066B1/pl

Links

Landscapes

  • Treatment Of Liquids With Adsorbents In General (AREA)
  • Manufacture And Refinement Of Metals (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób produkcji wysokiej czystości bezwodnego renianu(VII) niklu(II), przy użyciu metody jonowymiennej wykorzystującej roztwory rozpuszczalnych w wodzie soli niklu(II), stosowany zwłaszcza do otrzymywania proszków stopowych zawierających ren i nikiel, jak również do wytwarzania katalizatorów.
Pierwsze doniesienia na temat otrzymywania renianu(VII) niklu(II) w reakcji kwasu renowego(VII) z węglanem lub wodorotlenkiem niklu(II) pochodzą z lat trzydziestych XX wieku i zostały opisane przez dwie grupy naukowców, tj.: P. Robinsona i A. Rudge w 1931 roku oraz E. WilkeDorfurt i T. Gunzert w 1933 roku w Z. Anorg. Allg. Chem. W 1949 roku W. Smith i G. Maxwell w artykule w J. Am. Chem. Soc. przedstawili szczegółowe informacje wskazując, że renian(VII) niklu(II) można otrzymywać poprzez neutralizację kwasu renowego(VII) węglanem lub wodorotlenkiem niklu(II), a otrzymany w ten sposób Ni(ReO4)2-4H2O należy suszyć, w temperaturze 105°C, w celu uzyskania jego bezwodnej formy. Metoda ta była wystarczająca do otrzymywania soli potrzebnej do prowadzonych badań, nie nadaje się jednak do produkcji w większej skali, ponieważ nie rozwiązuje problemu zagospodarowania odpadów. W 1975 roku D. Shultze na podstawie analizy krzywych DTA przedstawił, że w trakcie stapiania następuje rozkład renianu(VII) niklu(II). W 1990 roku w Zh. Neorg. Khim opublikował wyniki badań rentgenografii strukturalnej wskazujące parametry sieciowe renianu(VII) niklu(II). Uznano, że związek ten charakteryzuje się budową heksagonalną, o strukturze typu Zr(MoO4)2 i jest zarazem izostrukturalny z Mg(ReO4)2.
W polskim patencie PL 209878 został opisany sposób przemysłowej produkcji bezwodnego renianu(VII) niklu(II), według którego Ni(ReO4)2 można otrzymywać w reakcji kwasu renowego(VII), zawierającego 15-500 g/dm Re, ze związkami niklu, użytymi z dużym nadmiarem stechiometrycznym. Uzyskany w ten sposób roztwór o pH minimum 5 należy kierować do odparowywania w celu wykrystalizowania uwodnionej formy renianu(VII) niklu(II). Opisana metoda charakteryzuje się zagospodarowaniem wszystkich roztworów odpadowych oraz odpadów stałych i pozwala na otrzymywanie bezwodnego renianu(VII) niklu(II), zawierającego minimum 10,5% Ni i 66,5% Re, praktycznie bez strat niklu i renu. Renian(VII) niklu(II) ma zastosowanie jako katalizator reakcji organicznych oraz jako substrat do produkcji proszków stopowych Ni-Re. W amerykańskim patencie Nr 4,968,818 ujawniono proces syntezy γ-butyrolaktonu z bezwodnika maleinowego lub bursztynowego z zastosowaniem jako katalizatora Ni(ReO4)2 naniesionego na żel krzemionkowy. W polskim patencie PL 211592 ujawniono sposób wytwarzania proszku stopowego Ni-Re z wykorzystaniem renianu(VII) niklu(II), w odmianach Ni(ReO4)2, Ni(ReO4)2-2H2O i/lub Ni(ReO4)2-4H2O. Przeznaczenie renianu(VII) niklu(II) do produkcji proszków stopowych, znajdujących swoje zastosowanie w przemyśle lotniczym i zbrojeniowym, czy w katalizie - stwarza konieczność otrzymywania Ni(ReO4)2 wysokiej czystości o zawartości zanieczyszczeń ograniczonej przeznaczeniem związku.
Metoda otrzymywania renianu(VII) niklu(II), z zastosowaniem wymiany jonowej pozwala na otrzymywanie z wysoką wydajnością, bez strat cennych metali czyli: niklu i renu, soli wysokiej czyst ości, o ustabilizowanych parametrach, w skali przemysłowej i charakteryzuje się zagospodarowaniem wszystkich roztworów odpadowych i odpadów stałych. Autorom nie są znane doniesienia na temat zastosowania metody wymiany jonowej wykorzystującej roztwory rozpuszczalnych w wodzie soli niklu(II) do otrzymywania bezwodnego renianu(VII) niklu(II).
Istotą wynalazku jest sposób otrzymywania wysokiej czystości bezwodnego renianu(VII) niklu(II) przez sorpcję jonów niklu(II) z roztworu rozpuszczalnych soli niklu(II), przy użyciu silnie kwaśnego kationitu, a następnie elucję roztworami kwasu renowego(VII) i odparowanie charakteryzujący się tym, że sole niklu(II), korzystnie siarczany(VI) lub azotany(V) rozpuszcza się w wodzie, aż do uzyskania stężenia powyżej 1,0 g/dm Ni, korzystnie 5,0 g/dm Ni. Powstały roztwór filtruje się i kolejno kieruje do etapu sorpcji, gdzie przepuszcza się go przez złoże umieszczone w kolumnach jonitowych w postaci silnie kwaśnej żywicy kationowymiennej, korzystnie w formie wodorowej, a następnie nie mniej niż trzy kolumny wypełnione żywicą ustawia się w systemie szeregowym. Złoże umieszcza się tak, aby stosunek jego wysokości do średnicy kolumn wynosił korzystnie powyżej sześć. Sorpcję prowadzi się w kierunku z góry na dół, korzystnie tak, aby zasorbowana ilość niklu w jonicie k ierowanym do etapu 3 elucji mieściła się w granicach 0,03-0,07 g Ni korzystnie 0,05 g Ni na 1,0 cm żywicy, stosując czas kontaktu roztworu ze złożem jonitu do 60 minut, korzystnie 25 minut. Następnie kolumnę ze złożem z zasorbowanym niklem na założonym poziomie odłącza się od pozostałych i kieruje się do etapu elucji, natomiast pozostałe kolumny pracują dalej w trybie sorpcji, przy czym złoże umieszczone
PL 223 066 B1 w odłączonej z trybu sorpcji kolumnie jonitowej przemywa się wodą zdemineralizowaną. Następnie prowadzi się elucję zasorbowanego w jonicie niklu korzystnie wodnymi roztworami kwasu renowego(VII) lub mieszaniną powstającą z połączenia pierwszej części popłuczyn po elucji z roztw orami kwasu renowego(VII), gdzie stężenie renu w roztworze eluującym wynosi 400-900 g/dm Re, korzystnie z dodatkiem 0-2%v/v stężonego HNO3, stosując do elucji na każdy 1 g niklu zasorbowanego w jonicie 10-20 g Re, w kierunku z góry na dół, z takim natężeniem przepływu, że roztwór eluujący kontaktuje się ze złożem jonitu korzystnie powyżej 60 minut. Wyciek powstający w trakcie elucji zbiera się, korzystnie w dwóch porcjach, pierwszą o objętości równej 0,2-1,5 dm na każdy 1,0 dm jonitu, a drugą o objętości równej 1,0-2,0 dm , korzystnie 1,75 dm na każdy 1,0 dm jonitu. Tak wyeluowane złoże jonitu przemywa się kolejno wodą zdemineralizowaną, a po wymyciu podłącza się do zestawu kolumn pracujących w trybie sorpcji korzystnie jako ostatnią w szeregu. Korzystnie mycie jonitu po 3 sorpcji prowadzi się wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, używając na każdy 1,0 dm 3 jonitu 1,0-3,0 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu do 30 minut, a następnie stosując na każdy 1,0 dm jonitu 0,5-1,5 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu korzystnie powyżej 60 minut, i tak powstały roztwór kieruje się do rozpuszczania soli niklu(II). Korzystnie mycie jonitu po elucji prowadzi się dwuet a3 powo wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, najpierw używając na każdy 1,0 dm jonitu 3
0,5-1,0 dm wody zdemineralizowanej tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu powy33 żej 15 minut, a następnie stosując na każdy 1,0 dm jonitu 1,0-3,0 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu do 30 minut, zaś popłuczyny powstające w pierwszym etapie mycia po elucji korzystnie zawraca się do etapu przygotowywania czynnika eluującego nikiel, a popłuczyny powstałe w drugim etapie mycia po elucji po połączeniu z roztworami powstałymi z mycia po sorpcji kieruje się do etapu rozpuszczania soli niklu(II). Korzystnie roztwory powstające w drugiej części elucji ze wszystkich kolumn przerabia się oddzielnie, dodając do podgrzanego roztworu brakującą stechiometryczną ilości niklu w stosunku do renu obecnego w roztworze, w postaci niklu metalicznego i/lub tlenku niklu(II), a roztwarzanie prowadzi się w zakresie temperatury wynoszącym 80-120°C korzystnie powyżej 100°C do 3 godzin, a następnie roztwór filtruje się i zatęża nie mniej niż do połowy jego objętości, w temperaturze nie większej niż 120°C, korzystnie z dodatkiem 30% wodnego roztworu nadtlenku wodoru, do stężenia H2O2 w roztworze nie więcej niż 5%, kolejno roztwór oziębia się do temperatury pokojowej, filtruje i odparowywuje do sucha, a wydzielony przez odparowanie uwodniony renian(VII) niklu(II) kieruje się do wstępnego etapu suszenia prowadzonego w zakresie temperatury wynoszącym od 100 do 130°C w czasie do trzech godzin, uzyskując częściowo uwodniony renian(VII) niklu(II), który następnie rozdrabnia się otrzymując renian(VII) niklu(II) o uziarnieniu wynoszącym poniżej 500 pm, i suszy w zakresie temperatury 150-170°C do uzyskania stałej masy. Korzystnie jonit z poszczególnych kolumn co 5-15 cykli kieruje się do etapu regeneracji 3 kwasem azotowym(V), prowadzonym w kierunku z góry na dół, stosując na każdy 1,0 dm3 jonitu 3
1,0-3,0 dm kwasu azotowego(V) o stężeniu 32%, przy czym czas kontaktu roztworu z jonitem wynosi poniżej 30 minut, a następnie jonit odmywa się od kwasu wodą zdemineralizowaną do pH neutralnego, a powstałe po regeneracji i z mycia po regeneracji roztwory łączy się kieruje się do zagospodar owania znanymi metodami.
PL 223 066 B1
Sposób według wynalazku został przedstawiony w poniższym schemacie.
Sposób według wynalazku został przedstawiony w dwóch przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I 800 g szesciowodnego azotanu(V) niklu(II) rozpuszczono w 4,4 dm roztworu
3 3 zawrotowego zawierającego 0,02 g/dm Re i 0,51 g/dm Ni dodając 29,0 dm wody. Otrzymany roz33 twór przefiltrowano uzyskując 32,3 dm klarownego roztworu zawierającego 5,08 g/dm Ni i 0,5 g osadu. Osad zagospodarowywano znanymi metodami, natomiast roztwór skierowano do etapu sorpcji 3 jonów niklu. Złoże kationitu silnie kwaśnego, o objętości 3,0 dm , umieszczono w trzech kolumnach, 3 o średnicy 5 cm każda, zawierających po 1,0 dm jonitu. Azotanowy roztwór zawierający 164,5 g Ni przepuszczono, przez szeregowy zestaw kolumn, kontrolując stężenie niklu w roztworze po sorpcji. Sorpcję prowadzono w temperaturze pokojowej, w kierunku z góry na dół. Po przepuszczeniu
12,5 dm roztworu, z natężeniem przepływu wynoszącym 2,5 dm /h, w momencie osiągnięcia stężenia 3 niklu 0,002 g/dm3 Ni w wycieku po pierwszej kolumnie, kolumnę tę odłączono z szeregu, prowadząc dalej sorpcję w pozostałych kolumnach w niezmienionych warunkach. Odłączoną z trybu sorpcji k oPL 223 066 B1 lumnę skierowano do mycia po sorpcji prowadzonego w kierunku z góry na dół. Do mycia jonitu zastosowano 1,5 dm wody zdemineralizowanej, którą przepuszczono z natężeniem przepływu wyno3 3 szącym 6,0 dm /h i kolejno 1,0 dm wody zdemineralizowanej, z natężeniem przepływu równym
3 3
1,0 dm /h, otrzymując 2,7 dm roztworu o stężeniu niklu 0,63 g/dm . Wymyty po sorpcji jonit z pierw3 szej kolumny poddano elucji stosując mieszaninę składającą się z 0,75 dm roztworu zawrotowego powstałego z pierwszego etapu mycia po elucji - zawierającego 155,0 g/dm Re i 3,7 g/dm Ni oraz
0,75 dm kwasu renowego(VII) zawierającego 850 g/dm Re. Stężenie kwasu azotowego(V) w po3 wstałej mieszaninie wynosiło 2,0 g/dm . Elucję jonów niklu, prowadzono w temperaturze pokojowej, 3 przepuszczając HReO4, w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu równym 1,0 dm /h. Uzy3 3 3 skano dwa wycieki po elucji, pierwszy o objętości 0,6 dm zawierający 0,01 g/dm Re i 0,14 g/dm Ni i drugi o objętości 1,75 dm zawierający 32,5 g/dm Ni i 366,0 g/dm Re, który skierowano do zatężania w celu uzyskania celowego produktu. Wyeluowane złoże jonitu kolejno przemyto wodą zdeminera3 lizowaną w kierunku z góry na dół. Stosowano najpierw 0,75 dm wody zdemineralizowanej z natęże3 3 3 niem przepływu równym 5 dm /h i następnie 1,5 dm z natężeniem przepływu wynoszącym 2,5 dm /h.
3
Uzyskano w ten sposób popłuczyny powstałe z pierwszego etapu mycia po elucji o objętości 0,75 dm zawierające 150,0 g/dm Re i 1,3 g/dm Ni, które zawrócono do etapu przygotowywania czynnika elu3 ującego. Natomiast popłuczyny powstałe w drugim etapie mycia po elucji o objętości 1,5 dm zawiera33 jące 0,04 g/dm Re i 0,27 g/dm Ni połączono z popłuczynami powstałymi z etapu mycia jonitu po sorpcji. W ten sposób otrzymano roztwór o objętości 4,2 dm zawierający 0,01 g/dm Re i 0,50 g/dm Ni, który zawrócono do etapu rozpuszczania soli niklu(II) w kolejnej szarży. Kolumnę po wymyciu podłączono jako ostatnią w zestawie kolumn pracujących w trybie sorpcji. Do roztworu właściwego uzy33 skanego z elucji (zawierającego 32,5 g/dm Ni i 366,0 g/dm Re) dodano 44,7 g tlenku niklu(II), roztwarzanie prowadzono w temperaturze wynoszącej 100°C, po trzech godzinach intensywnego mie3 szania roztwór przefiltrowano i zatężono do objętości 0,5 dm , w temperaturze 110°C, z dodatkiem 3 cm 30% wodnego roztworu nadtlenku wodoru. Tak otrzymany roztwór, po oziębieniu do temperatury pokojowej, przefiltrowano i odparowano do sucha. Wydzielony uwodniony renian(VII) niklu(II) wstępnie suszono w temperaturze 120°C przez godzinę. Otrzymano częściowo uwodniony renian(VII) niklu(II), który rozdrobniono uzyskując produkt o uziarnieniu wynoszącym poniżej 500 ąm. Rozdrobniony uwodniony renian(VII) niklu(II), suszono w 160°C do ustalenia stałej masy, czyli przez 8 godzin. Otrzymano bezwodny renian(VII) niklu(II), który przesypano do szklanego termoodpornego pojemnika i suszono przez kolejne pół godziny w temperaturze 130°C. Po upływie pół godziny pojemnik szklany zamknięto szczelnie. W konsekwencji przeprowadzonych działań otrzymano 960,5 g bezwodnego renianu(VII) niklu(II), który zawierał: 10,5% Ni; 66,6% Re i <2 ppm Bi; <3 ppm Zn; <2 ppm As; 10 ppm Co;
<10 ppm Mg; <3 ppm Cu; <5 ppm Mo; <5 ppm Pb; <10 ppm K; <5 ppm Na; <10 ppm Ca; <3 ppm Fe.
3
P r z y k ł a d II 800 g sześciowodnego siarczanu(VI) niklu(II) rozpuszczono w 32,5 dm wody.
Otrzymany roztwór przefiltrowano uzyskując 32,8 dm klarownego roztworu zawierającego 5,3 g/dm
Ni i 10 g osadu. Osad zagospodarowywano znanymi metodami, natomiast roztwór skierowano do 3 etapu sorpcji jonów niklu. Złoże kationitu silnie kwaśnego, o objętości 3,0 dm , umieszczono w trzech 3 kolumnach, o średnicy 5 cm każda, zawierających po 1,0 dm jonitu. Siarczanowy roztwór zawierający 175,0 g Ni przepuszczono, przez szeregowy zestaw kolumn, kontrolując stężenie niklu w roztworze po sorpcji. Sorpcję prowadzono w temperaturze pokojowej, w kierunku z góry na dół. Po przepuszczeniu
12,5 dm roztworu, z natężeniem przepływu wynoszącym 2,5 dm /h, w momencie osiągnięcia stężenia 3 niklu 0,002 g/dm Ni w wycieku po pierwszej kolumnie, kolumnę tę odłączano z szeregu, prowadząc dalej sorpcję w pozostałych kolumnach w niezmienionych warunkach. Odłączoną z trybu sorpcji k olumnę skierowano do mycia po sorpcji prowadzonego w kierunku z góry na dół. Do mycia jonitu za3 stosowano 1,5 dm wody zdemineralizowanej, którą przepuszczono z natężeniem przepływu wyno33 szącym 6,0 dm/h i kolejno 1,0 dm wody zdemineralizowanej, z natężeniem przepływu równym
3 3
1,0 dm3/h, otrzymując 2,8 dm3 roztworu o stężeniu niklu 0,60 g/dm3. Wymyty po sorpcji jonit z pierw3 szej kolumny poddano elucji stosując 1,5 dm3 roztworu kwasu renowego(VII) o stężeniu renu wyno3 szącym 500 g/dm3. Elucję jonów niklu, prowadzono w temperaturze pokojowej, przepuszczając 3
HReO4, w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu równym 1,0 dm3/h. Uzyskano dwa wycieki
3 3 po elucji, pierwszy o objętości 0,6 dm zawierający 0,01 g/dm Re i 0,15 g/dm Ni i drugi o objętości 1,75 dm zawierający 34,3 g/dm Ni i 363,0 g/dm Re, który skierowano do zatężania w celu uzyskania celowego produktu. Wyeluowane złoże jonitu kolejno przemyto wodą zdemineralizowaną, w kierunku 3 z góry na dół. Stosowano najpierw 0,75 dm wody zdemineralizowanej z natężeniem przepływu rów3 3 3 nym 5 dm /h i następnie 1,5 dm z natężeniem przepływu wynoszącym 2,5 dm /h. Uzyskano w ten
PL 223 066 B1 sposob popłuczyny powstałe z pierwszego etapu mycia po elucji o objętości 0,75 dm zawierające
3
150,5 g/dm Re i 1,2 g/dm Ni, które zawrócono do etapu przygotowywania czynnika eluującego. Na3 tomiast popłuczyny powstałe w drugim etapie mycia po elucji o objętości 1,5 dm zawierające
0,04 g/dm Re i 0,20 g/dm Ni połączono z popłuczynami powstałymi z etapu mycia jonitu po sorpcji. W ten sposób otrzymano roztwór o objętości 4,3 dm zawierający 0,01 g/dm Re i 0,39 g/dm Ni, który zawrócono do etapu rozpuszczania soli niklu(II). Kolumnę po wymyciu podłączano jako ostatnią w zestawie kolumn pracujących w trybie sorpcji. Do roztworu właściwego uzyskanego z elucji (zawie33 rającego 34,3 g/dm Ni i 363,0 g/dm Re) dodawano 40,7 g niklu metalicznego, roztwarzanie prowadzono w temperaturze wynoszącej 100°C, po trzech godzinach intensywnego mieszania roztwór prze3 filtrowano próżniowo i kolejno zatężono do objętości 0,6 dm , w temperaturze 110°C, z dodatkiem 3 cm3 30% wodnego roztworu nadtlenku wodoru. Tak otrzymany roztwór, po oziębieniu do temperatury pokojowej, przefiltrowano i odparowano do sucha. Wydzielony uwodniony renian(VII) niklu(II) wstępnie suszono w temperaturze 120°C przez godzinę. Otrzymano częściowo uwodniony renian(VII) niklu(II), który rozdrobniono uzyskując produkt o uziarnieniu wynoszącym poniżej 500 pm. Rozdrobniony uwodniony renian(VII) niklu(II), suszono w 160°C do ustalenia stałej masy, czyli przez 8 godzin. Otrzymano bezwodny renian(VII) niklu(II), który przesypano do szklanego termoodpornego pojemnika i suszono przez kolejne pół godziny w temperaturze 130°C. Po upływie pół godziny pojemnik szklany zamknięto szczelnie. W konsekwencji przeprowadzonych działań otrzymano 952,6 g bezwodnego renianu(VII) niklu(II), który zawierał: 10,5% Ni; 66,6% Re i <2 ppm Bi; <3 ppm Zn; <2 ppm As; 18 ppm Co; <10 ppm Mg; <3 ppm Cu; <5 ppm Mo; <5 ppm Pb; <10 ppm K; <5 ppm Na; <10 ppm Ca; <3 ppm Fe.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania wysokiej czystości bezwodnego renianu(VII) niklu(II) przez sorpcję jonów niklu(II) z roztworu rozpuszczalnych soli niklu(II), przy użyciu silnie kwaśnego kationitu, a nastę pnie elucję roztworami kwasu renowego(VII) i odparowanie, znamienny tym, że sole niklu(II), korzystnie siarczany(VI) lub azotany(V) rozpuszcza się w wodzie, aż do uzyskania stężenia powyżej
    1,0 g/dm Ni, korzystnie 5,0 g/dm Ni, a powstały roztwór filtruje się i kolejno kieruje do etapu sorpcji, gdzie przepuszcza się go przez złoże umieszczone w kolumnach jonitowych w postaci silnie kwaśnej żywicy kationowymiennej, korzystnie w formie wodorowej, następnie nie mniej niż trzy kolumny wypełnione żywicą ustawia się w systemie szeregowym, a złoże umieszcza się tak, aby stosunek jego w ysokości do średnicy kolumn wynosił korzystnie powyżej sześć, kolejno sorpcję prowadzi się w kierunku z góry na dół, korzystnie tak, aby zasorbowana ilość niklu w jonicie kierowanym do etapu elucji 3 mieściła się w granicach 0,03-0,07 g Ni korzystnie 0,05 g Ni na 1,0 cm żywicy, stosując czas kontaktu roztworu ze złożem jonitu do 60 minut, korzystnie 25 minut, następnie kolumnę ze złożem z zasorbowanym niklem na założonym poziomie odłącza się od pozostałych i kieruje się do etapu elucji, n atomiast pozostałe kolumny pracują dalej w trybie sorpcji, przy czym złoże umieszczone w odłączonej z trybu sorpcji kolumnie jonitowej przemywa się wodą zdemineralizowaną, następnie prowadzi się elucję zasorbowanego w jonicie niklu korzystnie wodnymi roztworami kwasu renowego(VII) lub mieszaniną powstającą z połączenia pierwszej części popłuczyn po elucji z roztworami kwasu renow e3 go(VII), gdzie stężenie renu w roztworze eluującym wynosi 400-900 g/dm Re, korzystnie z dodatkiem 0-2%v/v stężonego HNO3, stosując do elucji na każdy 1 g niklu zasorbowanego w jonicie 10-20 g Re, w kierunku z góry na dół, z takim natężeniem przepływu, że roztwór eluujący kontaktuje się ze złożem jonitu korzystnie powyżej 60 minut, przy czym wyciek powstający w trakcie elucji zbiera się, korzystnie w dwóch porcjach, pierwszą o objętości równej 0,2-1,5 dm na każdy 1,0 dm jonitu, a drugą o objętości równej 1,0-2,0 dm , korzystnie 1,75 dm na każdy 1,0 dm jonitu, i tak wyeluowane złoże jonitu przemywa się kolejno wodą zdemineralizowaną, a po wymyciu podłącza się do zestawu kolumn pracujących w trybie sorpcji korzystnie jako ostatnią w szeregu.
  2. 2. Sposób wg zastrz. 1, znamienny tym, że mycie jonitu po sorpcji prowadzi się wodą zdemine33 ralizowaną, w kierunku z góry na dół, używając na każdy 1,0 dm jonitu 1,0-3,0 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu do 30 minut, a następnie stosując na każdy 1,0 dm jonitu 0,5-1,5 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu korzystnie powyżej 60 minut, i tak powstały roztwór kieruje się do rozpuszczania soli niklu(II).
    PL 223 066 B1
  3. 3. Sposób wg zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że mycie jonitu po elucji prowadzi się dwuetapowo wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, najpierw używając na każdy 1,0 dm jonitu 3
    0,5-1,0 dm wody zdemineralizowanej tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu powy33 żej 15 minut, a następnie stosując na każdy 1,0 dm jonitu 1,0-3,0 dm wody zdemineralizowanej, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu do 30 minut, zaś popłuczyny powstające w pierwszym etapie mycia po elucji korzystnie zawraca się do etapu przygotowywania czynnika eluującego nikiel, a popłuczyny powstałe w drugim etapie mycia po elucji po połączeniu z roztworami powstałymi z mycia po sorpcji kieruje się do etapu rozpuszczania soli niklu(II).
  4. 4. Sposób wg zastrz. 1,2, lub 3, znamienny tym, że roztwory powstające w drugiej części elucji ze wszystkich kolumn przerabia się oddzielnie, dodając do podgrzanego roztworu brakującą stechiometryczną ilość niklu w stosunku do renu obecnego w roztworze, w postaci niklu metalicznego i/lub tlenku niklu(II), a roztwarzanie prowadzi się w zakresie temperatury wynoszącym 80-120°C korzystnie powyżej 100°C do 3 godzin, a następnie roztwór filtruje się i zatęża nie mniej niż do połowy jego objętości, w temperaturze nie większej niż 120°C, korzystnie z dodatkiem 30% wodnego roztworu nadtlenku wodoru, do stężenia H2O2 w roztworze nie więcej niż 5%, kolejno roztwór oziębia się do temperatury pokojowej, filtruje i odparowywuje do sucha, a wydzielony przez odparowanie uwodniony renian(VII) niklu(II) kieruje się do wstępnego etapu suszenia prowadzonego w zakresie temperatury wynoszącym od 100 do 130°C w czasie do trzech godzin, uzyskując częściowo uwodniony renian(VII) niklu(II), który następnie rozdrabnia się otrzymując renian(VII) niklu(II) o uziarnieniu wynoszącym poniżej 500 ąm, i suszy w zakresie temperatury 150-170°C do uzyskania stałej masy.
  5. 5. Sposób wg zastrz. 1,2, 3 lub 4, znamienny tym, że jonit z poszczególnych kolumn co 5-15 cykli kieruje się do etapu regeneracji kwasem azotowym(V), prowadzonym w kierunku z góry na dół, stosując na każdy 1,0 dm jonitu 1,0-3,0 dm kwasu azotowego(V) o stężeniu 32%, przy czym czas kontaktu roztworu z jonitem wynosi poniżej 30 minut, a następnie jonit odmywa się od kwasu wodą zdemineralizowaną do pH neutralnego, a powstałe po regeneracji i z mycia po regeneracji roztwory łączy się kieruje się do zagospodarowania znanymi metodami.
PL403583A 2013-04-18 2013-04-18 Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II) PL223066B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL403583A PL223066B1 (pl) 2013-04-18 2013-04-18 Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL403583A PL223066B1 (pl) 2013-04-18 2013-04-18 Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL403583A1 PL403583A1 (pl) 2014-10-27
PL223066B1 true PL223066B1 (pl) 2016-10-31

Family

ID=51753977

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL403583A PL223066B1 (pl) 2013-04-18 2013-04-18 Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL223066B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL444211A1 (pl) * 2023-03-23 2024-09-30 Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Metali Niezelaznych Sposób wytwarzania wysokiej czystości bezwodnego renianu (VII) niklu (ll) z półproduktów pochodzących z przemysłu miedziowego
PL448858A1 (pl) * 2024-06-14 2025-12-15 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Metali Nieżelaznych Sposób otrzymywania renianu(VII) niklu(ll) z wykorzystaniem materiałów odpadowych

Cited By (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL444211A1 (pl) * 2023-03-23 2024-09-30 Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Metali Niezelaznych Sposób wytwarzania wysokiej czystości bezwodnego renianu (VII) niklu (ll) z półproduktów pochodzących z przemysłu miedziowego
PL246329B1 (pl) * 2023-03-23 2025-01-07 Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Metali Niezelaznych Sposób wytwarzania wysokiej czystości bezwodnego renianu (VII) niklu (ll) z półproduktów pochodzących z przemysłu miedziowego
PL448858A1 (pl) * 2024-06-14 2025-12-15 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Metali Nieżelaznych Sposób otrzymywania renianu(VII) niklu(ll) z wykorzystaniem materiałów odpadowych

Also Published As

Publication number Publication date
PL403583A1 (pl) 2014-10-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CN108559843B (zh) 一种处理石煤酸浸液的方法
CN102417169A (zh) 一种含镁磷矿的酸解方法
CN102146513A (zh) 一种含钒矿石氧化酸浸湿法提钒方法
CN106345397A (zh) 一种高效去除水体中磷的新型吸附材料
CN110436595A (zh) 一种稀土工业废水的处理方法
CN103274491A (zh) 一种用镁铝水滑石吸附去除水中钒的方法
CN103290217B (zh) 高压蒸汽法处理锂矿石提锂工艺
CN108754191A (zh) 一种处理石煤酸浸液的方法
CN101481144B (zh) 一种铬铁矿制备铬酸钾的清洁生产方法
CN106319212B (zh) 一种碱性体系中常压分解白钨矿的方法
PL223066B1 (pl) Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)
CN105907962B (zh) 高纯含铍反萃液及其制备方法、氟铍酸铵、氟化铍和金属铍的制备方法
Nilchi et al. Studies on the adsorption behavior of trace amounts of 90Sr2+, 140La3+, 60Co2+, Ni2+ and Zr4+ cations on synthesized inorganic ion exchangers
RU2515154C1 (ru) Способ получения пентаоксида ванадия из ванадийсодержащего шлака.
CN105944728A (zh) 一种催化剂及其制备方法和应用
CN117732427A (zh) 一种锂铝水滑石吸附剂及其制备方法
CN103058162A (zh) 一种电子级高纯焦磷酸铜的制备方法
PL246329B1 (pl) Sposób wytwarzania wysokiej czystości bezwodnego renianu (VII) niklu (ll) z półproduktów pochodzących z przemysłu miedziowego
CN102153062A (zh) 一种电子级高纯焦磷酸锌的制备方法
CN108728656A (zh) 一种含稀土废料的分离回收方法
CN103241720A (zh) 一种磷酸淤渣制备非晶态磷酸铁的方法
CN102921959B (zh) 微波水热法制备金属铋粉体的方法
Radio et al. Crystal structure of double sodium-copper (II) paratungstate B: Na2Cu3 (CuOH) 2 [W12O40 (OH) 2]· 32H2O
CN101172619A (zh) 低温煅烧制备4a沸石分子筛的方法
CN103084221A (zh) 提高天然沸石离子交换能力和效率的方法