PL218458B1 - Spągnica obudowy górniczej - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest spągnica obudowy górniczej, która jest podzespołem zmechanizowanej obudowy ścianowej, stosowanej przy wydobyciu kopalin, zwłaszcza węgla kamiennego.

Znane są rozwiązania wynalazcze, przedstawiające konstrukcję spągnicy sekcji obudowy zmechanizowanej i jej współpracę z mechanizmami umieszczonymi na spągnicy lub powiązanymi funkcjonalnie ze spągnicą.

Z wzoru użytkowego nr Ru 52 901 pt. „Sztywna spągnica górniczej obudowy zmechanizowanej znana jest spągnica, której konstrukcja zapewnia stosunkowo niewielką wysokość całkowitą, co ma znaczenie zwłaszcza w obudowach niskich. Spągnica składa się z dwóch podzespołów, sztywno połączonych łącznikiem. Łącznik jest tak skonstruowany, że całkowicie mieści się w górnej części obszaru wyznaczonego przez kontur tężnika spągnicy, powiększonego o grubość blachy składowej łącznika. Korzystnie, wysokość łącznika nie przekracza połowy wysokości tężnika bocznego spągnicy, co daje większą przestrzeń w dolnej części spągnicy, na umieszczenie układu przesuwnego sekcji obudowy. Jednocześnie łącznik jest przesunięty bardziej do tyłu spągnicy, zajmując długość nie większą niż 2/3 długości całej spągnicy i pozostawiając większy obszar z przodu, dla pracowników obsługujących obudowę. Rozwiązanie według wzoru użytkowego jest proste w wykonaniu, jednak nie zapewnia łatwego montażu i demontażu współpracujących ze spągnica mechanizmów i jest przeznaczone w zasadzie tylko do pracy z obudowami niskimi, ze sztywną spągnicą.

Z polskich opisów patentowych nr 162 645 i nr 202 298 oraz wynalazku PL nr 216 324, znane są rozwiązania konstrukcyjne, w których zespół spągnicy obudowy współpracuje z innymi mechanizmami, głównie z urządzeniem podnoszenia spągnic.

W opisie patentowym nr 162 645 pt. „Górnicza obudowa zmechanizowana do pracy w pokładach o miękkim spągu, jest przedstawiona konstrukcja spągnicy dzielonej, z mechanizmem podnoszenia spągnicy umieszczonym w przedniej części spągnicy i siłownikiem przesuwu sekcji. Konstrukcja mechanizmu podnoszenia zawiera jarzmo o kształcie zbliżonym do litery U, którego zakończenie stanowi siłownik podnoszenia, a ramionach ma otwory w których jest osadzony sworzeń łączący siłownik przesuwu ze spągnica. Czołowe powierzchnie wzdłużnych tężników spągnicy są równoległe do podłużnych gniazd sworznia, a ramiona jarzma mają oporowe prowadniki, wspierające się na czołowych powierzchniach tężników spągnicy. Rozwiązanie pozwala na współpracę ze spągnica jednolitą jak i dzieloną, ale jego niedogodnością jest umieszczenie zespołu podnoszenia spągnic na wierzchu konstrukcji spągnicy, co zwiększa ryzyko uszkodzenia w czasie pracy obudowy.

Opis patentowy nr 202 298 pt. „Zespół podnośnika hydraulicznego, zwłaszcza obudowy górniczej, przedstawia konstrukcję spągnicy dzielonej, do której w środkowym obszarze jest umocowany mechanizm podnoszenia spągnic, poprzez kształtowe jarzmo. Obie części spągnicy są połączone ze sobą, od strony ociosu, poprzeczną belką. Belka stanowi ramię oporowe dla przesuwnika, który jest cylindrem połączony przegubowo z belką, a jego wysuwny tłok jest skierowany w stronę zawału. W przedniej części konstrukcji spągnicy jest zamontowane urządzenie podnoszenia spągnic, którego siłownik jest usytuowany w zasadzie pionowo względem spągnicy. Siłownik końcem swojego cylindra wspiera się na belce urządzenia przesuwu, a końcówką tłoka wspiera się na poziomym ramieniu jarzma, poprzez głowicę o kulistym kształcie. Rozwiązanie według wynalazku jest bardzo skomplikowane i utrudnia montaż i demontaż połączeń pomiędzy konstrukcją spągnicy, urządzenia przesuwu i urządzenia podnoszenia spągnic.

Znane jest także z wynalazku PL nr 216 324 pt. „Układ podnoszenia spągnic sekcji obudowy górniczej rozwiązanie, w którym z konstrukcją spągnicy jest funkcjonalnie związane urządzenie podnoszenia spągnic, a jego siłownik jest wsparty na belce układu przesuwnego. Siłownik urządzenia podnoszenia spągnic jest umieszczony wewnątrz portalu spągnicy, a jego cylinder ma w dolnej części stałą obejmę z wymienną wkładką, umieszczoną pomiędzy wycięciami tężników spągnicy. Tłoczysko siłownika ma kształtową głowicę, której kulista powierzchnia w czasie wysuwu tłoczyska opiera się o blachę oporową portalu spągnic. Przed opadnięciem siłownika w dół, zabezpiecza przewężenia zlokalizowane poniżej głowicy tłoczyska, wspierające się kształtowo w uchwycie klamrowym. Rozwiązanie wynalazku zmniejsza ilość połączeń i poprawia sposób montażu w zespole spągnicy i urządzenia podnoszenia spągnic, ale ma wadę polegającą na znacznym skomplikowaniu budowy siłownika podnoszenia i jego umocowania w portalu spągnicy.

PL 218 458 B1

Celem wynalazku jest uniknięcie wad i niedogodności znanych rozwiązań i opracowanie rozwiązania, które zapewnia prostą budowę i poprawne działanie zarówno spągnicy, jak i współpracującego z nią mechanizmu podnoszenia spągnic.

Cel ten uzyskano według wynalazku, konstruując spągnicę obudowy górniczej, która ma portal umocowany do przedniej części swoich konstrukcyjnych segmentów, zbudowany z trzech połączonych ze sobą kształtowych elementów: blachy środkowej i blach bocznych. Za portalem spągnica ma pomiędzy wewnętrznymi tężnikami umieszczony segment z kształtowym otworem i wybraniem, w którym jest umieszczony rozłącznie siłownik podnoszenia spągnic z kształtowymi wypustkami. Dolna krawędź blachy środkowej portalu jest usytuowana na poziomie równym lub wyższym z dolnymi krawędziami blach bocznych tak, aby wysokość tej krawędzi nad powierzchnią belki układu przesuwnego była możliwie największa. Kształtowe wypustki siłownika podnoszenia spągnic, korzystnie mają postać dwóch okrągłych czopów umocowanych prostopadle do zewnętrznej powierzchni cylindra siłownika, naprzeciw siebie. Wewnętrzny segment spągnicy, z kształtowym otworem, ma co najmniej dwa otwory montażowe, w których są umieszczone przetyczki blokujące obrót siłownika podnoszenia spągnic. Kształtowy otwór ma wycięcia na umieszczenie wypustek siłownika, korzystnie wzdłuż osi podłużnej segmentów spągnicy. Wielkość wybrania w wewnętrznym segmencie spągnicy, umożliwia opuszczenie siłownika do pozycji transportowej.

Korzystnie, wysokość opuszczenia siłownika jest regulowana poziomem umocowania elementów oporowych, które wspierają się na dolnej krawędzi wybrania w wewnętrznym segmencie.

Spągnica obudowy górniczej według wynalazku jest przedstawiona w przykładzie wykonania na rysunku, którego fig. 1 ukazuje widok z przodu na konstrukcję portalu spągnicy, fig. 2 - widok z góry na portal i wewnętrzny segment spągnicy z zespołem siłownika podnoszenia spągnic, fig. 3 - przekrój wzdłużny przez konstrukcję spągnicy z wybraniem wewnętrznego segmentu, a fig. 4 - fragment przekroju wewnętrznego segmentu.

Spągnica obudowy górniczej jest zbudowana z segmentów 1, ograniczonych od zewnątrz tężnikami zewnętrznymi 2, a od wewnątrz tężnikami wewnętrznymi 3, pomiędzy którymi jest umieszczony segment 8. Do przedniej części segmentów 1 jest umocowany portal zbudowany z blachy środkowej 5 i dwóch bocznych blach 6 i 7. Dolna krawędź środkowej blachy 5, jest usytuowana w wysokości „h nad powierzchnią belki 4 układu przesuwnego obudowy. W wewnętrznym segmencie 8 spągnica ma wykonany kształtowy otwór 9 i wybranie 13, w którym jest zamocowany rozłącznie siłownik 10 podnoszenia spągnic. Siłownik 10 ma na zewnętrznej powierzchni swojego cylindra dwa czopy 14, którymi jest umieszczany w otworze 9 i obracany o 90° w stosunku do osi spągnicy i blokowany dwoma pionowymi przetyczkami 12, które tkwią w otworach montażowych 11.

Wielkość i kształt otworu 9 i wybrania 13 w wewnętrznym segmencie 8 spągnicy są tak dobrane, że siłownik 10 zespołu podnoszenia spągnic, demontuje się i opuszcza do pozycji transportowej. Wysokość opuszczenia siłownika jest regulowana wysokością umocowania elementów oporowych 15, które są umieszczone na zewnętrznej powierzchni cylindra siłownika 10 i po jego opuszczeniu, opierają się na dolnej krawędzi wybrania 13. Spągnice obudowy górniczej według wynalazku można zastosować zarówno w obudowach zmechanizowanych posiadających spągnice o konstrukcji jednolitej, jak i dzielonej, w której dwa podzespoły są połączone zespołem w kształcie portalu.

Rozwiązanie jest wykorzystane zwłaszcza w konstrukcjach, gdzie jest wymagana duża wysokość podnoszenia spągnic, czyli przy stosunkowo dużych gabarytach siłownika podnoszenia spągnic. Jednocześnie rozwiązanie zapewnia sprawny montaż i demontaż elementów współpracujących ze spągnica, a także ułatwia transport sekcji obudowy, szczególnie dla niskich sekcji (obniżenia wysokości obudowy transportowanej). Pod względem wykonania, rozwiązanie daje zmniejszenie liczby operacji technologicznych i oszczędność materiału.

Oznaczenia rysunkowe (spągnica obudowy górniczej)

- segmenty spągnicy

- tężniki zewnętrzne

- tężniki wewnętrzne

- belka układu przesuwnego

- środkowa blacha portalu

6, 7 - boczne blachy portalu „h - wysokość od dolnej krawędzi środkowej blachy (5) do powierzchni belki (4)

- wewnętrzny segment spągnicy

- kształtowy otwór w segmencie (8)

PL 218 458 B1

- siłownik podnoszenia spągnic

- otwory montażowe

- przetyczki

- wybranie

- kształtowe wypustki (czopy) siłownika podnoszenia spągnic (10) 15 - elementy oporowe cylindra siłownika (10)

- dolna krawędź wybrania (13)

Claims (6)

1. Spągnica obudowy górniczej zbudowana z dzielonych segmentów wzmocnionych tężnikami, pomiędzy którymi jest umieszczona belka układu przesuwnego, a nad belką urządzenie podnoszenia spągnic, połączone z konstrukcją spągnicy i wyposażone w pionowo usytuowany siłownik, znamienna tym, że ma portal umocowany do przedniej części segmentów (1), zbudowany z trzech połączonych ze sobą kształtowych elementów: blachy środkowej (5) i blach bocznych (6), (7), a za portalem ma, pomiędzy wewnętrznymi tężnikami (3), umieszczony segment (8) z kształtowym otworem (9) i wybraniem (13), w którym jest umieszczony rozłącznie siłownik (10) podnoszenia spągnic z kształtowymi wypustkami (14).

2. Spągnica obudowy górniczej według zastrz. 1, znamienna tym, że dolna krawędź blachy środkowej (5) jest usytuowana na poziomie równym lub wyższym z dolnymi krawędziami blach bocznych (6), (7) tak, aby wysokość (h) ponad powierzchnią belki (4) układu przesuwnego była możliwie największa.

3. Spągnica obudowy górniczej według zastrz. 1, znamienna tym, że kształtowe wypustki (14) siłownika (10) korzystnie mają postać dwóch okrągłych czopów umocowanych prostopadle do zewnętrznej powierzchni cylindra siłownika (10), naprzeciw siebie.

4. Spągnica obudowy górniczej według zastrz. 1, znamienna tym, że jej segment (8) z kształtowym otworem (9), ma co najmniej dwa otwory montażowe (11), w których są umieszczone przetyczki (12) blokujące obrót siłownika (10), przy czym kształtowy otwór (9) ma wycięcia na umieszczenie wypustek (14) siłownika (10), korzystnie wzdłuż osi podłużnej segmentów spągnicy (1).

5. Spągnica obudowy górniczej według zastrz. 1, znamienna tym, że ma wielkość wybrania (13) w wewnętrznym segmencie (8) umożliwiającą opuszczenie siłownika (10) do pozycji transportowej.

6. Spągnica według zastrz. 5, znamienna tym, że korzystnie wysokość opuszczenia siłownika (10) jest regulowana poziomem umocowania elementów oporowych (15), które wspierają się na dolnej krawędzi (16) wybrania (13).