PL217733B1 - Sposób wytwarzania ościeżnicy, profil ościeżnicy oraz łącznik elementów ościeżnicy - Google Patents

Abstract

Sposób wytwarzania ościeżnicy, polegający na tym, że wytwarza się elementy ościeżnicy w postaci słupków pionowych oraz poprzeczki poziomej poprzez wyprofilowanie pasa blachy stalowej przy użyciu rolek, a następnie ucina się współpracujące ze sobą końce słupków i poprzeczki pod wymaganym kątem i każdy roboczy kraniec słupa łączy się z roboczym krańcem poprzeczki za pośrednictwem kątowego łącznika, a przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią profilu słupa lub poprzeczki a zewnętrzną powierzchnią ramienia łącznika wypełnia się klejem, charakteryzuje się tym, że pas blachy stalowe (3) profiluje się do postaci kształtownika otwartego z zamkami (4, 5) na obu wzdłużnych krawędziach, a następnie w te zamki (4, 5) wsuwa się elementy wzdłużnych bocznych krawędzi ramion łącznika.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania ościeżnicy przeznaczonej do zastosowania w budownictwie, profil elementów ościeżnicy oraz łącznik elementów ościeżnicy. Ościeżnica stanowi metalową ramę osadzoną trwale w ościeżu, służącą do zawieszenia skrzydła lub skrzydeł drzwi i współpracującą z przylgami skrzydła drzwi.

Ościeżnica stanowi ramę wokół otworu w ścianie obiektu budowlanego. Zwykle otwór komunikacyjny lub okienny w ścianie obiektu budowlanego ma kształt prostokątny i ościeżnica ma, co najmniej trzy elementy w postaci dwóch słupków pionowych oraz górnej poprzeczki poziomej. U dołu słupki pionowe połączone są progiem. Ościeżnice wytwarzane są z blachy stalowej z drewna lub z innych tworzyw niemetalowych. Przedmiot wynalazku dotyczy ościeżnic metalowych.

Znanych jest szereg sposobów wytwarzania ościeżnicy metalowej. Celem pierwszego etapu wytwarzania ościeżnicy metalowej jest przygotowanie poszczególnych elementów składowych ościeżnicy. Jak to powiedziano, zasadnicze elementy ościeżnicy stanowią pionowe słupki oraz co najmniej jedna pozioma poprzeczka. Elementy te wytwarza się z pasa blachy stalowej, zazwyczaj na rolownicy, gdzie w operacji krążkowania nadaje się materiałowi pożądany profil z jednej strony dla osadzenia w otworze w ścianie obiektu budowlanego, i z drugiej strony do współpracy z krawędziami drzwi lub okien. Otrzymany w operacji krążkowania na rolownicy profil tnie się z kolei na odcinki, odpowiadające długości słupków pionowych oraz poprzeczki górnej. Zwykle poprzeczka dolna jest zastąpiona przez próg drzwiowy. Tak więc, w większości zastosowań ościeżnica zawiera trzy zasadnicze elementy w postaci dwóch słupków pionowych połączonych u góry poprzeczką.

Znanym sposobem łączenia tych trzech elementów jest metoda spawania. Ukośnie przecięte, zwykle pod kątem 45°, współpracujące krańce ościeżnicy zestawia się zwykle w odpowiednim przyrządzie i przeprowadza się czynność spawania. Spawanie wykonywane jest zwykle u wytwórcy ościeżnic. Gotowa ościeżnica przewożona jest na plac budowy, gdzie wstawia się ją w otwór drzwiowy. Ponieważ ościeżnica stanowi dosyć delikatny wytwór przestrzenny, jego transport jest obarczony ryzykiem uszkodzenia, a ponadto ze względu na gabaryty, jest kosztowny. W innych znanych rozwiązaniach ościeżnicę wytwarza się w elementach, które są łączone na placu budowy. Sposób wytwarzania ościeżnicy polega w tym znanym rozwiązaniu na połączeniu słupów z poprzeczką połączeniami śrubowymi. Tego rodzaju rozwiązanie przedstawiono w opisie zgłoszenia międzynarodowego nr WO 2006/048438. Według tego znanego rozwiązania słup ościeżnicy łączy się z poprzeczką za pośrednictwem elementu pośredniego zawierającego dwa ramiona mocujące. Do tego elementu pośredniego dołącza się oba elementy ościeżnicy za pośrednictwem wkrętów. W innym rozwiązaniu, znanym z opisu patentowego USA nr US2002/0166299, do połączenia elementów składowych ościeżnicy zaproponowano kątowe nakładki na wewnętrzne powierzchnie tych płaszczyzn ościeżnicy, które są równoległe do powierzchni ściany, do której ościeżnica jest mocowana.

Inne znane rozwiązanie z wykorzystaniem wkrętów i elementu pośredniego, przedstawiono w opisie patentowym japońskim nr JP2005155055. Według tego znanego rozwiązania, narożnikowe części dwóch łączonych elementów ościeżnicy współpracują z łącznikiem, którego dwa elementy wsuwane są do wewnętrznych kieszeni tych łączonych elementów ościeżnicy. Elementy łącznika łączone są z elementami ościeżnicy za pośrednictwem wkrętów. Łącznik ma dwie symetryczne części, których zewnętrzne krawędzie opierają się na krawędziach wewnętrznych kieszeni wewnętrznych elementów ościeżnicy. Inny typowy element kątowy przedstawiono w kolejnym rozwiązaniu znanym z opisu patentowego wynalazku japońskiego nr JP2004339855. Każde z ramion tego elementu kątowego podlega wsunięciu do kieszeni na łączeniu słupa i poprzeczki, a następnie połączenie jest stabilizowane śrubami. Kolejne rozwiązanie przedstawiono w opisach patentowych USA nr US6047514 oraz nr US 2005135877A. W tym znanym rozwiązaniu ramiona łącznika kątowego są wsuwane do wnętrza kieszeni słupa i poprzeczki. Ramiona tego łącznika są również puste wewnątrz, a po montażu do ich wnętrza wprowadzana jest pianka poliuretanowa. Kolejne rozwiązanie kątowego elementu łączącego zostało przedstawione w japońskim opisie patentowym nr JP1107647. W tym znanym rozwiązaniu metalowe wkręty współpracują ze szczelinami w łączniku. Wkręcane wkręty powodują rozparcie szczelin i dodatkowe utwierdzenie ramion łącznika w kieszeniach elementów ościeżnicy. Inne znane rozwiązanie przedstawiono w opisie wynalazku europejskiego nr EP0810344, gdzie element kątowy łączący elementy ościeżnicy zawiera ukośne kanały biegnące równolegle do krawędzi styku obu elementów ościeżnicy. Po umieszczeniu obu ramion łącznika w kieszeniach elementów ościeżnicy, wstrzykiwany jest do tych kieszeni w ramionach łącznika środek klejący.

PL 217 733 B1

Znane, opisane wyżej rozwiązania, z wykorzystaniem łącznika o kątowym kształcie, znajdują zastosowanie do ościeżnic, których elementy mają profil zamknięty lub półzamknięty, który tworzy komory, w które mogą być wsunięte ramiona łącznika kątowego. Łącznik taki nie może być wykorzystany do łączenia elementów ościeżnicy o profilu otwartym. Ościeżnice o profilu otwartym, gdzie przekrój poprzeczny ma profil zbliżony do ceownika lub kątownika, łączone są w znanych rozwiązaniach zwykle połączeniami śrubowymi lub przez spawanie.

W przedstawionych wyżej znanych rozwiązaniach do połączenia lub do wzmocnienia połączenia słupka i poprzeczki ościeżnicy znajduje zastosowanie łącznik, przy czym zwykle jest to łącznik kątowy o dwóch ramionach połączonych pod kątem prostym. Ramiona mają przekrój zewnętrzny dostosowany do przekroju wewnętrznego kieszeni kształtownika zamkniętego, z którego wykonane są słupki i poprzeczka ościeżnicy. W szeregu rozwiązaniach, w powierzchni ramion łącznika uformowane są kieszenie dla środka klejącego. W większości znanych rozwiązań w ramionach łącznika ościeżnicy znajdują się otwory dla wkrętów lub śrub łączących kształtownik ościeżnicy z łącznikiem.

Według wynalazku, sposób wytwarzania ościeżnicy, polega na tym, że wytwarza się elementy ościeżnicy w postaci słupków pionowych oraz poprzeczki poziomej, poprzez wyprofilowanie pasa blachy stalowej przy użyciu rolek. Współpracujące ze sobą końce słupów i poprzeczki ucina się pod wymaganym kątem i każdy roboczy kraniec słupa łączy się z roboczym krańcem poprzeczki. Połączenie stabilizuje się za pomocą kątowego łącznika zawierającego dwa ramiona połączone ze sobą pod odpowiednim kątem, zwykle pod kątem prostym. Przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią profilu słupa lub poprzeczki, a zewnętrzną powierzchnią ramienia łącznika wypełnia się klejem. Pas blachy stalowej profiluje się do postaci kształtownika otwartego zawierającego zamek na każdej z obu wzdłużnych krawędzi. Następnie w te zamki wsuwa się boczne elementy wzdłużnych krawędzi ramion łącznika.

Według wynalazku, sposób wytwarzania ościeżnicy charakteryzuje się tym, że w trakcie profilowania wymienionego pasa blachy stalowej profiluje się kanał, przeznaczony do mocowania wzdłużnego elementu uszczelniającego. Dalej, w tym wyprofilowanym kanale mocuje się wzdłużny element uszczelniający styk ościeżnicy z przylgą skrzydła drzwi.

Według wynalazku, profil ościeżnicy ma postać pasa blachy stalowej, wyprofilowanego w formę kształtownika. Kształtownik stanowi profil otwarty w kształcie zbliżonym do kątownika. Na obu krawędziach wzdłużnych tego kątownika wyprofilowane są wzdłużne zamki.

Według tego wynalazku, profil ościeżnicy charakteryzuje się tym, że zamki ułożone są w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych, zaś wzdłuż krawędzi ościeżnicy współpracującej z przylgą skrzydła drzwi wyprofilowana jest listwa oporowa. Wymieniona listwa oporowa ma kształt kanału przeznaczonego do zamocowania wzdłużnego elementu uszczelniającego. Według wynalazku, profil ościeżnicy według wynalazku może posiadać wymieniony kanał jako skierowany szczeliną w kierunku do przylgi drzwi. Zapewnia to uszczelnienie styku ościeżnicy i przylgi skrzydła drzwi.

Według wynalazku, łącznik elementów ościeżnicy ma postać elementu kątowego zawierającego dwa połączone ze sobą ramiona. Jedne powierzchnie zewnętrzne ścian tych ramion są do siebie zasadniczo równoległe i równoległe do, co najmniej jednej, powierzchni ściany wewnętrznej profilu słupka i profilu poprzeczki ościeżnicy, zaś powierzchnie zewnętrzne pozostałych elementów ramion są do siebie prostopadłe. Na tych powierzchniach zewnętrznych ramion łącznika współpracujących z powierzchniami wewnętrznymi słupa i/lub poprzeczki ościeżnicy, korzystnie wyprofilowane są kieszenie dla środka klejącego. Wzdłużne krawędzie ramion łącznika zawierają elementy współpracujące z zamkami słupka i poprzeczki ościeżnicy.

Łącznik według wynalazku charakteryzuje się tym, że każde z ramion łącznika ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do kątownika zaś elementy ramion współpracujące z zamkami profilu otwartego ościeżnicy stanowią pióra wyprofilowane na krawędziach łącznika. Opisane wyżej ramiona łącznika zespolone są ze sobą najkorzystniej pod kątem prostym.

W ościeżnicy według wynalazku wykorzystano sposób łączenia słupków z poprzeczką przy wykorzystaniu kątowego łącznika, klejonego do wewnętrznych powierzchni profilu ościeżnicy. Nieoczekiwanie okazało się w wyniku prowadzonych badań, że istnieje możliwość zastosowania w konstrukcji ościeżnicy łącznika kątowego, klejonego, do elementów ościeżnicy o profilu w postaci kształtownika otwartego, zbliżonego kształtem do kątownika. Dla tego celu zaproponowano zamki na krawędziach profilu ościeżnicy w połączeniu z klejeniem elementów ościeżnicy. Rozwiązanie według wynalazku pozwoliło obniżyć materiałochłonność konstrukcji ościeżnicy, ale przede wszystkim pozwoliło dostarczać na plac budowy ościeżnicę w częściach i wykonywać montaż ościeżnicy na placu budowy, w trakcie prac wyposażeniowych obiektu.

PL 217 733 B1

Przedmiot wynalazku pokazano w przykładach wykonania na załączonych rysunkach, na których poszczególne figury przedstawiają:

fig. 1 - widok styku słupka z poprzeczką ościeżnicy w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 - przekrój ościeżnicy w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 3 - widok na ramiona łącznika w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 4 - widok na krawędź łącznika w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 5 - przekrój ramienia łącznika w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 6 - widok styku słupka z poprzeczką ościeżnicy w drugim przykładzie wykonania, fig. 7 - przekrój ościeżnicy w drugim przykładzie wykonania, fig. 8 - widok na ramiona łącznika w drugim przykładzie wykonania, fig. 9 - widok na krawędź łącznika w drugim przykładzie wykonania, fig. 10 - przekrój ramienia łącznika w drugim przykładzie wykonania.

Sposób wytwarzania ościeżnicy, polega na tym, że przygotowuje się elementy ościeżnicy w postaci słupków pionowych oraz poprzeczki poziomej, poprzez wyprofilowanie pasa blachy stalowej o przykładowej szerokości 186 mm i grubości 1,5 mm przy użyciu rolek. Podane wymiary są przykładowe i nie wykluczają użycia pasa blachy stalowej o innych wymiarach. Pas blachy stalowej profiluje się w postać profilu otwartego o kształcie zbliżonym do kątownika.

Współpracujące ze sobą końce obu słupów i łączącej je poprzeczki ucina się pod kątem 45° i każdy roboczy kraniec słupa łączy się z roboczym krańcem poprzeczki. Nie wyklucza się innych kątów połączenia słupka z poprzeczką. Połączenie stabilizuje się za pomocą kątowego łącznika zawierającego dwa ramiona połączone ze sobą pod kątem prostym. W innych przykładach wykonania ramiona łącznika mogą się łączyć pod innymi kątami.

Przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią profilu słupa oraz poprzeczki, a zewnętrzną powierzchnią ramion łącznika wypełnia się klejem na bazie żywic epoksydowych. Stosuje się do tego celu klej lekko pęczniejący, co skutkuje wypełnieniem szczelin pomiędzy powierzchniami elementów ościeżnicy i powierzchniami ramion łącznika a także kieszeni na powierzchni ramion łącznika. Pas blachy stalowej profiluje się do postaci kształtownika otwartego o zarysie zbliżonym do kątownika, co pokazano w dwóch przykładach wykonania na rysunkach fig. 4 oraz fig. 7. Ten profil otwarty zawiera na każdej z obu wzdłużnych krawędzi zamek w postaci zagiętej krawędzi wymienionego pasa blachy stalowej. Następnie w te zamki wsuwa się boczne krawędzie ramion łącznika. Zamki profiluje się w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych. W innych przykładowych zastosowaniach zamki mogą być usytuowane s stosunku do siebie pod innym kątem.

W trakcie profilowania wymienionego pasa blachy stalowej, w kolejnej operacji korzystnie profiluje się kanał (15) przeznaczony do mocowania wzdłużnego elementu uszczelniającego (9). Ten kanał pokazano na wymienionych rysunkach fig. 2 oraz fig. 7. Dalej, w tym wyprofilowanym kanale (15) mocuje się wzdłużną taśmę uszczelniającą (9) styk ościeżnicy z przylgą skrzydła drzwi. Wymieniony kanał (15) profiluje się jak to opisano poniżej w przykładach wykonania przestawiających technologię i kolejność operacji profilowania.

Jak to pokazano na załączonych rysunkach fig. 1, fig. 2, fig. 6 oraz fig. 7 profil słupka 1 oraz poprzeczki 2 ościeżnicy stanowi pas blachy stalowej 3, wyprofilowany w formę kształtownika otwartego. Ten kształtownik ma zasadniczo postać zbliżoną do kątownika. Na obu krawędziach wzdłużnych tego kształtownika wyprofilowane są wzdłużne zamki 4,5. Zamki 4,5 wyprofilowane są w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych, co pokazano na załączonych rysunkach fig. 2 oraz fig. 7. W innych przykładach wykonania, zamki 4,5 mogą być wyprofilowane w płaszczyznach leżących pod innymi kątami względem siebie.

Ościeżnica osadzona jest w ościeżu ściany 6. Wzdłuż krawędzi ościeżnicy współpracującej z przylgą skrzydła drzwi 7, wyprofilowana jest listwa oporowa 8. Wymieniona listwa oporowa 8 zawiera ukształtowany kanał 15 przeznaczony do zamocowania w nim taśmy uszczelniającej 9. Kanał 15 skierowany jest otwartą szczeliną w kierunku do przylgi skrzydła drzwi 7, co pokazano na załączonych rysunkach fig. 2 oraz fig. 7. Zapewnia to dobre uszczelnienie styku ościeżnicy 1,2 i przylgi skrzydła drzwi 7.

Jak to pokazano na załączonych rysunkach fig. 3 oraz fig. 8, łącznik słupka i poprzeczki ościeżnicy ma postać elementu kątowego zawierającego dwa połączone ze sobą kątowe ramiona 10,11. Powierzchnie zewnętrzne elementów ścian tych ramion są równoległe do, co najmniej jednej, powierzchni ściany wewnętrznej profilu słupka 1 i profilu poprzeczki 2 ościeżnicy. Na tych powierzchniach zewnętrznych ramion 10,11 łącznika współpracujących z powierzchniami wewnętrznymi słupka 1 i poprzeczki 2 ościeżnicy, wyprofilowane są kieszenie 12 dla środka klejącego. Łącznik według wynalazku zawiera elementy współpracujące z zamkami 4,5 słupka 1 i poprzeczki 2 ościeżnicy. Te elementy według przykładów wykonania

PL 217 733 B1 pokazanych na rysunkach fig. 2 oraz fig. 7, stanowią krawędzie wzdłużne ramion 10,11 łącznika. Każde z ramion 10,11 łącznika ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do kątownika. Elementy ramion współpracujące z zamkami 4,5 ościeżnicy mogą w innych przykładach wykonania stanowić specjalne pióra wyprofilowane na krawędziach ramion łącznika. Opisane wyżej ramiona łącznika zespolone są ze sobą pod kątem prostym.

Na rysunkach fig. 6, fig. 7, fig. 8, fig. 9 oraz fig. 10 pokazano drugi przykład wykonania profilu ościeżnicy oraz łącznika według wynalazku, o wyższej odporności ogniowej. W tym przykładzie wykonania, jak to pokazano szczegółowo na rysunku fig. 7, profil ościeżnicy zawiera dodatkową wzdłużną komorę 13 i odpowiednio dłuższe ramię 10 łącznika, jak również dodatkową krawędź styku 14 ościeżnicy z przylgą skrzydła 7 drzwi.

Claims (4)

1. Sposób wytwarzania ościeżnicy, polegający na tym, że wytwarza się elementy ościeżnicy w postaci słupków pionowych oraz poprzeczki poziomej, poprzez wyprofilowanie pasa blachy stalowej przy użyciu rolek, a następnie ucina się współpracujące ze sobą końce słupków i poprzeczki pod wymaganym kątem i każdy roboczy kraniec słupa łączy się z roboczym krańcem poprzeczki za pośrednictwem kątowego łącznika, a przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią profilu słupa lub poprzeczki a zewnętrzną powierzchnią ramienia łącznika wypełnia się klejem, przy czym pas blachy stalowej profiluje się do postaci kształtownika otwartego z zamkami na obu wzdłużnych krawędziach, a następnie w te zamki wsuwa się elementy wzdłużnych bocznych krawędzi ramion łącznika, znamienny tym, że w trakcie profilowania pasa blachy stalowej (3) profiluje się kanał (15) w którym mocuje się wzdłużny element uszczelniający (9).

2. Profil ościeżnicy w postaci pasa blachy stalowej, wyprofilowanego w formę kształtownika, przy czym kształtownik stanowi profil otwarty w postaci kątownika, który na krawędziach kątownika zawiera wzdłużne zamki, znamienny tym, że zamki (4,5) leżą w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych, zaś wzdłuż krawędzi ościeżnicy współpracującej z przylgą skrzydła drzwi (7) wyprofilowana jest listwa oporowa (8), która ma postać kanału (15) przeznaczonego do zamocowania wzdłużnego elementu uszczelniającego (9).

3. Profil ościeżnicy według zastrz. 2, znamienny tym, że kanał (15) skierowany jest szczeliną do przylgi skrzydła drzwi (7).

4. Łącznik elementów ościeżnicy w postaci elementu kątowego zawierającego dwa połączone ze sobą ramiona, gdzie powierzchnie zewnętrzne ścian tych ramion są do zasadniczo równoległe do, co najmniej jednej powierzchni ściany wewnętrznej profilu słupka i profilu poprzeczki ościeżnicy, przy czym na tych powierzchniach ramion łącznika współpracujących z powierzchniami wewnętrznymi słupa i/lub poprzeczki ościeżnicy, korzystnie wyprofilowane są kieszenie dla środka klejącego, gdzie na wzdłużnych krawędziach ramion łącznika znajdują się wzdłużne elementy współpracujące z zamkami słupka i poprzeczki ościeżnicy, znamienny tym, że każde z ramion (10,11) łącznika ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do kątownika, przy czym elementy ramion (10,11) współpracujące z zamkami (4,5) profilu otwartego ościeżnicy stanowią pióra wyprofilowane na krawędziach łącznika, zaś ramiona (10,11) zespolone są ze sobą pod kątem prostym.