PL214399B1 - Sposób otrzymywania pochodnych antybiotyków antracyklinowych i otrzymane nowe pochodne antybiotyków antracyklinowych - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 214399 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 381654 ^{(51) Int.Cl.}

C07H 15/252 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 03.02.2006

Sposób otrzymywania pochodnych antybiotyków antracyklinowych i otrzymane nowe pochodne antybiotyków antracyklinowych

	(73) Uprawniony z patentu: INSTYTUT BIOTECHNOLOGII I ANTYBIOTYKÓW, Warszawa, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 06.08.2007 BUP 16/07	(72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	MAŁGORZATA WĄSOWSKA, Warszawa, PL JANUSZ OSZCZAPOWICZ, Warszawa, PL IRENA OSZCZAPOWICZ, Warszawa, PL AGNIESZKA OWOC,
31.07.2013 WUP 07/13	Nowy Dwór Mazowiecki, PL
	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Zofia Kiewlicz

PL 214 399 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania pochodnych antybiotyków antracyklinowych i otrzymane nowe pochodne antybiotyków antracyklinowych.

Do pochodnych antybiotyków antracyklinowych, których wytwarzanie jest przedmiotem wynalazku, zalicza się związki o wzorze ogólnym 1, w którym:

R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksy₃ lową, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę N,N-dietylową, Ν,Ν-dipropylową, N,N-dizopropylową, Ν,Ν-dibutylową lub Ν,Ν-diizobutylową lub też R³ i R⁴ wraz z atomem azotu tworzą grupę N,N-1”,4”-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową, N,N-1”,7”-heptametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl albo R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają indolil, indolinyl, tiazolidynyl, imidazolil lub 1,2,4-triazolil, zaś X oznacza 0 lub X oznacza cząsteczkę HCI.

W przypadku gdy X oznacza 0 uzyskuje się wolne zasady wymienionych pochodnych o wzorze ogólnym 1, natomiast gdy X oznacza cząsteczkę HCl otrzymuje się chlorowodorki pochodnych o wzorze ogólnym 1.

Antybiotyki antracyklinowe stanowią cenną grupę cytostatyków skutecznych w terapii wielu nowotworów, a szczególnie białaczek i różnych rodzajów nowotworów litych. Pomimo wysokiej skuteczności leki te wykazują szereg zależnych od dawki działań niepożądanych, które w znacznym stopniu ograniczają zakres ich stosowania. Jednym ze sposobów ograniczania działań niepożądanych antracyklin są chemiczne modyfikacje cząsteczek tych cytostatyków (M. Wąsowska, I. Oszczapowicz, „Modyfikacje antybiotyków antracyklinowych”, Farmacja Polska 60, 853-868, 2004).

W opisie patentowym nr PL 186762 (1997) oraz w polskim zgłoszeniu patentowym nr P. 376208 (2005) przedstawiono zastosowaną przez nas modyfikację, polegającą na zastąpieniu grupy aminowej znajdującej się w położeniu 3' grupą amidynową, w wyniku czego uzyskano amidynoantracykliny o wzorze ogólnym 1, wykazujące w porównaniu do macierzystych antybiotyków antracyklinowych znacznie polepszone właściwości biologiczne.

Zgodnie z wymienionym opisem nr PL 186762 oraz zgłoszeniem patentowym nr P. 376208 ₁ (2005), związki o wzorze ogólnym 1, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową,

R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym lub ekwatorialnym, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub też R³ i R⁴ wraz z atomem azotu tworzą grupę Ν,Ν-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl, zaś X oznacza 0 lub X oznacza cząsteczkę HCl, wytwarzano w wyniku reakcji macierzystego antybiotyku antracyklinowego z acetalem, będącym pochodną N-formyloaminy.

PL 214 399 B1

Należy podkreślić, że acetale są związkami bardzo reaktywnymi, lecz jednocześnie nietrwałymi i wymagającymi wieloetapowej syntezy. Dodatkową wadą acetali jest bardzo trudne i mało wydajne ich otrzymywanie, zwłaszcza w przypadkach zastosowania jako substratów amin zawierających podstawniki tworzące znaczną zawadę przestrzenną.

Zgodnie ze zgłoszeniem patentowym nr P. 376208, w reakcji powstawania pochodnych antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym znaczenie R¹, R², R³, R⁴ oraz X podano uprzednio, zaś grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym lub ekwatorialnym, to jest związków posiadających w położeniu 3' cząsteczki daunozaminy grupę amidynową, two₁ rzą się również związki o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylo₂ wą, zaś R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową. Związki o wzorze ogólnym 2 powstawały w wyniku przegrupowania pochodnych o wzorze ogólnym 1, prowadzącego do wytworzenia w pozycjach 3' i 4' układu cyklicznego.

Jako pochodne o wzorze ogólnym 2 ujawniono:

- 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicynę

- 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodoksorubicynę

- 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenoidarubicynę.

Ujawniono także, że związki o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ i R² przedstawiono uprzednio, powstają przy wytwarzaniu pochodnych daunorubicyny, doksorubicyny i idarubicyny o wzorze ogólnym 1, otrzymywanych według zgłoszenia patentowego nr P. 376208, w którym R¹, R², R³, R⁴ oraz X podano uprzednio, zaś grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, natomiast przy otrzymywaniu analogicznych pochodnych epidaunorubicyny i epidoksorubicyny, w których grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu ekwatorialnym, wymieniony proces nie zachodzi.

Reakcję o zbliżonym charakterze, prowadzącą również do powstania cyklicznego układu obserwowano w przypadku reakcji amidyny z aminoetanolem, jednakże proces ten zachodził głównie w przypadku zastosowania niepodstawionej amidyny (Douglas G. Neilson. Imidates including cyclic imidates, p. 446, in The chemistry of amidines and imidates, edited by Saul Patai, John Wiley & Sons, London, New York, Sydney, Toronto, 1975).

Przeprowadzone przez nas badania przebiegu reakcji powstawania oraz właściwości pochod12 nych o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oraz R² przedstawiono powyżej wykazały nieoczekiwanie, że ₁ związki te w obecności amin tworzą amidynoantracykliny o wzorze ogólnym 1, w którym znaczenie R¹, 2 3 4

R², R³ i R⁴ oraz X określono uprzednio, zaś grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym.

Celem wynalazku było, w oparciu o wymieniony proces, opracowanie nowej metody zapewniającej wytwarzanie z wysoką wydajnością i o wysokiej czystości pochodnych antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym znaczenie R¹, R², R³, R⁴ oraz X przedstawiono powyżej, przy 12 zastosowaniu jako substratów cyklicznych związków o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ i R² określono uprzednio.

PL 214 399 B1

Według wynalazku sposób otrzymywania pochodnych antybiotyków antracyklinowych o wzorze 12 ogólnym 1, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru lub ₃ grupę hydroksylową, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę Ν,Ν-dietylową, Ν,Ν-dipropylową, Ν,Ν-dizopropylową, N,N-dibutylową lub Ν,Ν-diizobutylową lub też R³ i R⁴ wraz z atomem azotu tworzą grupę N,N-1”,4”-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową, N,N-1”,7”-heptametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl albo R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają indolil, indolinyl, tiazolidynyl, imidazolil lub 1,2,4-triazolil, zaś X oznacza 0, z wytworzeniem wolnych zasad lub X oznacza cząsteczkę HCl, z wytworzeniem chlorowodorków polega na tym, że jako substrat stosuje się ₁ związek o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, zaś ₂

R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową, który w roztworze chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego zawierającej 1-2 atomy węgla lub w alkoholu metylowym poddaje się reakcji z aminą drugorzędową, zawierającą 2-9 atomów węgla, w stosunku molowym substratu oraz aminy od około 1:0,1 do 1:20 i miesza, po czym uzyskaną mieszaninę reakcyjną kolejno zagęszcza się, odparowuje z chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego, zawierającą 1-2 atomy węgla lub z alkoholem metylowym, po czym do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego, zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy, pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy, uzyskując związki w postaci wolnych zasad o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza 0 lub uzyskaną mieszaninę reakcyjną kolejno zagęszcza się, odparowuje z chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego, zawierającą 1-2 atomy węgla lub z alkoholem metylowym, po czym do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego, zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się kolejno roztwór chlorowodoru oraz eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy i miesza, następnie pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci chlorowodorków o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza cząsteczkę chlorowodoru lub też uzyskaną mieszaninę reakcyjną oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej, eluat odparowuje się, do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy, pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci wolnych zasad o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza 0 albo eluat odparowuje się, do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się kolejno roztwór chlorowodoru oraz eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy i miesza, następnie pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci chlorowodorków o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza cząsteczkę HCl albo też związki o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ podano uprzednio, zaś X oznacza 0 przekształca się w chlorowodorki o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ przedstawiono uprzednio, zaś X oznacza cząsteczkę HCl, w wyniku dodania do roztworu związku o wzorze ogólnym 1, w którym w którym R¹, R², R³ i R⁴ przedstawiono powyżej, zaś X oznacza 0, w chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego, zawierającej 1-2 atomy węgla lub w alkoholu metylowym lub w ich mieszaninie kolejno roztworu chlorowodoru oraz eteru alifatycznego zawierającego 4-6 atomów węgla lub eteru naftowego, pozostawienia do krystalizacji, przesączenia, przemycia i wysuszenia.

Sposobem według wynalazku jako pochodne antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ oraz X określono powyżej uzyskuje się pochodne daunorubicyny, doksorubicyny lub idarubicyny, przy czym jako substraty stosuje się związki o wzorze ogólnym 2, w któ12 rym R¹ i R² przedstawiono uprzednio będące również pochodnymi wymienionych antybiotyków.

Według wynalazku jako aminy drugorzędowe, zawierające od dwóch do dziewięciu atomów węgla stosuje się aminy alifatyczne, cykloalifatyczne lub cykliczne zawierające dodatkowo atom siarki lub atom/atomy azotu, takie jak Ν,Ν-dietyloamina, N,N-dipropyloamina, N,N-diizopropyloamina, Ν,Ν-dibutyloamina, N,N-diizobutyloamina, N-metylo-N-1-fenyloetyloamina, zarówno racemat jak i izomery

PL 214 399 B1 optyczne, pirolidyna, piperydyna, 2-metylopiperydyna, 3-metylopiperydyna, 4-metylopiperydyna, morfolina, 2-metylomorfolina, 2-metoksymorfolina, N-metylopiperazyna, heksametylenoimina, heptametylenoimina, indol, indolina, tiazolidyna, imidazol lub 1,2,4-triazol, w stosunku molowym substratu o wzo12 rze ogólnym 2, w którym R¹ i R² określono uprzednio oraz aminy drugorzędowej od około 1:0,1 do 1:20, korzystnie od 1:1 do 1:16.

Sposobem według wynalazku jako chlorowcopochodne węglowodorów alifatycznych, zawierające 1-2 atomy węgla, stosuje się chloroform, chlorek metylenu lub chlorek etylenu. Związek 2, w któ12 rym R¹ oraz R² podano powyżej, stosuje się w stężeniu wynoszącym od 0,1 do 17% (m/v), zaś do wydzielenia pochodnej o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ oraz X przedstawiono uprzednio stosowane są etery alifatyczne zawierające 4-6 atomów węgla, takie jak eter dietylowy, di-n-propylowy lub diizopropylowy lub też eter naftowy.

Kolejnym aspektem wynalazku są otrzymane podanym powyżej sposobem nowe pochodne an₁ tybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę me₂ toksylową, R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę Ν,Ν-dietylową, Ν,Ν-dipropylową,

N,N-diizopropylową, Ν,Ν-dibutylową albo Ν,Ν-diizobutylową lub też R i R wraz z atomem azotu tworzą grupę N,N-1”,4”-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową, N,N-1”,7”-heptametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl, albo R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają indolil, indolinyl, tiazolidynyl, imidazolil lub 1,2,4-triazolil, zaś X oznacza 0 z wytworzeniem wolnych zasad lub X oznacza cząsteczkę HCl z wytworzeniem chlorowodorków zaś X oznacza 0 z wytworzeniem wolnych zasad, takie jak:

pochodne daunorubicyny: chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5''-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenofomiamidyno)-daunorubicyna, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dizopropyloformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-diizobutyloformamidyno)-daunorubicyny i 3'-deamino-3-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-daunorubicyna, pochodne doksorubicyny: chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyna, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-doksorubicyny i 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)doksorubicyna, oraz pochodne idarubicyny: chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny, 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicynę, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-idarubicyna, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-idarubicyny i 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-idarubicyna.

Wymienione nowe związki, podobnie jak pochodne opisane w polskim zgłoszeniu patentowym nr P.376208, w porównaniu do macierzystych antybiotyków antracyklinowych, odznaczają się bardziej korzystnymi właściwościami biologicznymi, takimi jak znaczne obniżenie toksyczności, w tym także kardiotoksyczności i przełamywanie bariery oporności, przy jednoczesnej zachowanej lub wyższej aktywności przeciwnowotworowej. Przykładowo dla chlorowodorku: 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”5”-pentametylenofbrmamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7''-heptametylenoformamidyno)-doksorubicyny oraz dla chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7''-heptametylenoforma6

PL 214 399 B1 midyno)-idarubicyny wartości LD50 oznaczone na myszach wynoszą odpowiednio 18,0, 20,1, 26,0 oraz 22,2 mg/kg, zaś wartości indeksu oporności (RI) oznaczone na wrażliwej (LoVo) i opornej na doksorubicynę (LoVo/Dx) linii komórkowej - odpowiednio 1,9, 1,5, 2,0 oraz 2,1. Natomiast dla daunorubicyny uzyskano wartości odpowiednio 3,1 mg/ml oraz 84,8, co wskazuje na znacznie wyższą toksyczność oraz brak przełamywania bariery oporności przez ten macierzysty antybiotyk.

W reakcji prowadzonej sposobem według wynalazku stwierdzono różną reaktywność związków 12 o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oraz R² określono uprzednio. Przykładowo związek, w których 12

R¹ oznacza grupę metoksylową, zaś R² oznacza atom wodoru, taki jak 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyna reaguje sposobem według wynalazku z aminami z większą szybkością niż ₁ w przypadku zastosowania jako substratu związku o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oznacza atom ₂ wodoru, zaś R² oznacza grupę hydroksylową, będącego 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenoidarubicyną. Przykładowo w reakcji wymienionych pochodnych z heksametylenoiminą maksimum zawartości wytworzonych pochodnych, to jest 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyny i 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-idarubicyny uzyskano odpowiednio po 4 oraz po 5 godzinach (przykłady 20 oraz 73).

Ponadto ujawniono różną reaktywność związków o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oraz R² określono uprzednio, wobec zastosowanych sposobem według wynalazku różnych amin drugorzędowych. Przykładowo 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyna w reakcji z Ν,Ν-dipropyloaminą wykazuje wysoki stopień przereagowania (94,4%) lecz maksimum zawartości pochodnej o wzorze 1, w którym R¹ oznacza grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru, zaś R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę Ν,Ν-dipropylową, będącą 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-daunorubicyną uzyskuje się dopiero po 7 dniach prowadzenia reakcji (przykład 36). W przypadku natomiast reakcji prowadzonej przez taki sam okres czasu, z analogiczną ilością heksametylenoiminy, która zawiera identyczną ilość atomów węgla jak Ν,Ν-dipropyloamina, z tą różnicą, że znajdują się one w układzie cyklicznym, już po 4 godzinach prowadzenia procesu (przykład 20) uzyskano 96,1% pochodnej o wzorze 1, w którym R¹ oznacza grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru, zaś R³ wraz z R⁴ wraz z atomem azotu tworzą układ heksametylenoiminy, czyli pochodnej będącej 3'-deamino-3'-(N,N-1”6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyną.

Wśród zastosowanych drugorzędowych amin najbardziej reaktywne okazały się aminy cykliczne takie jak heptametylenoimina, heksametylenoimina i morfolina, zaś najmniej reaktywne - diizoalkiloaminy.

Ilość zastosowanej aminy wywiera również znaczny wpływ na wydajność procesu według wynalazku. Przykładowo w reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny z 0,5, 1,0, 4,0, 7,0, 8,0, 10 lub z 18 molami morfoliny uzyskuje się maksymalną zawartość pochodnej będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, taką jak odpowiednio: 17,5, 64,2, 84,1, 85,1, 86,8, 89,1 oraz 90,1%. Przedstawione wyniki wskazują, że w przypadku zastosowania morfoliny, konieczny jest co najmniej 3-4 krotny jej nadmiar, zaś dalsze zwiększanie tego nadmiaru wpływa w mniejszym stopniu na podwyższenie wydajności (przykłady 1 oraz 4-9).

Stwierdzono także, że stężenie substratu będącego związkiem o wzorze ogólnym 2, w którym

2 3

R¹, R² oraz R³ określono uprzednio, przy stosowanej jednakowej ilości aminy, ma wyraźny wpływ na wydajność procesu sposobem według wynalazku. Przykładowo wraz ze zwiększaniem stężenia substratu od 0,2 do 15,4 mg/ml wyraźnie wzrasta maksymalna zawartość pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, odpowiednio od 82,1 do 89,2%, przy czym jednocześnie czas osiągnięcia maksymalnego stężenia ulega wyraźnemu skróceniu z 20 do 2 dni (przykłady 10-14).

Stwierdzono także wpływ rodzaju rozpuszczalnika na szybkość procesu prowadzonego sposobem według wynalazku. Przykładowo w reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny z morfoliną prowadzonej w chloroformie maksimum zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną wynoszące 89,7%, uzyskano po 4 godzinach prowadzenia procesu, natomiast przy użyciu chlorku metylenu lub chlorku etylenu wymienione wartości wynoszą odpowiednio 92,4% po 3 godzinach oraz 73,0% po 3 dniach prowadzenia reakcji (przykłady 1, 15 i 16). Najniższą wydajność uzyskano przy zastosowaniu jako rozpuszczalnika alkoholu metylowego (przykład 17).

W przypadku zastosowania takich amin jak 2-metylopiperydyna, 3-metylopiperydyna lub 4-metylopiperydyna na chromatogramach HPLC wystąpiły dwa pasma o bardzo zbliżonych wartościach czasów retencji (RT), co może wskazywać na występowanie izomerów E i Z (cis, trans). Ze względu

PL 214 399 B1 na obecność podwójnego wiązania C=N, izomeria tego typu występuje w związkach zawierających ugrupowanie amidynowe, przy czym izomery E i Z ulegają zazwyczaj szybkiej wzajemnej przemianie, w wyniku czego na chromatogramach HPLC obserwuje się głównie jedno uśrednione pasmo. W przypadkach natomiast, gdy ze względów strukturalnych taka przemiana jest spowolniona lub zahamowana, stwierdza się występowanie dwóch pasm odpowiadających izomerom E i Z. W obecności grupy metylowej w położeniach 2, 3 lub 4 pierścienia piperydyny grupa ta stanowi zawadę przestrzenną hamującą w dużej mierze wzajemną transformację izomerów. W reakcji prowadzonej sposobem według wynalazku obserwuje się również wpływ położenia tej grupy w cząsteczce piperydyny na wzajemny stosunek izomerów E i Z w uzyskanej pochodnej, wynoszący przy zastosowaniu 4-metylopiperydyny 10:13 i odpowiednio dla 3-metylopiperydyny 10:53 oraz dla 2-metylopiperydyny 1:20 (przykłady 25-27).

Ujawniono ponadto, że reakcja prowadzona sposobem według wynalazku z aminą optycznie czynną przebiega z różną szybkością z poszczególnymi izomerami w porównaniu do racematu, będącego mieszaniną tych izomerów. Przykładowo przy zastosowaniu (±)-N-metylo-1-fenyloetyloaminy oraz R(+)-N-metylo-1-fenyloetyloaminy i S(-)-N-metylo-1-fenyloetyloaminy obserwowano różne szybkości reakcji oraz różne maksymalne stężenia powstających pochodnych. Dla DL-N-metylo-1-fenyloetyloaminy maksymalna zawartość pochodnej będącej 3'-deamino-3'-[(±)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyną, otrzymana po 4 dniach prowadzenia procesu wynosiła 88,0%, natomiast dla R(+)-N-metylo-1-fenyloetyloaminy i S(-)-N-metylo-1-fenyloetyloaminy maksymalna zawartość pochodnych, będących kolejno 3'-deamino-3'-[R(+)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)formamidyno]-daunorubicyną oraz 3'-deamino-3'-[S(-)-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyną wynosiła odpowiednio 72,8% po 9 dniach prowadzenia reakcji oraz 73,5% po 4 dniach trwania reakcji (przykłady 45-47).

Pochodne o wzorze ogólnym 1, uzyskane sposobem według wynalazku, tworzą się w wyniku 12 otwarcia pierścienia w związkach o wzorze ogólnym 1, w którym R¹ oraz R² podano uprzednio i następnie przyłączenia drugorzędowej aminy. Przy powstawaniu związków w takim procesie istnieje zawsze możliwość wytworzenia pochodnych zróżnicowanych pod względem stereochemiczym. W sposobie według wynalazku przebieg reakcji kontrolowany metodą HPLC wskazywał na obecność tylko jednego związku, będącego pochodną daunorubicyny, doksorubicyny lub idarubicyny, co świadczy o wysokiej czystości stereochemicznej uzyskanych pochodnych o wzorze ogólnym 1. Przykładowo podczas reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylideno-daunorubicyny z heksametylenoiminą, kontrolowanej metodą HPLC w warunkach podanych w przykładzie 1, obserwuje się powstawanie tylko jednego nowego pasma o RT=15,9-16,1, odpowiadającego pasmu chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-1,6'-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyny, wytworzonego porównawczo według sposobu podanego w zgłoszeniu patentowym nr P. 376208. W reakcji prowadzonej sposobem według wynalazku nie obserwowano natomiast obecności pasma o RT=16,8-16,9, odpowiadającemu pasmu 3'-deamino-3'-(N,N-1',6'-heksametylenoformamidyno)-epidaunorubicyny, w którym grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu ekwatorialnym, co wskazuje na czystość stereochemiczną powstającej pochodnej uzyskanej sposobem według wynalazku. 3'-deamino-3'-(N,N-1',6'-heksametylenoformamidyno)-epidaunorubicyna, w ilości około 3% pojawiała się dopiero po 20 dniach prowadzenia reakcji.

Jedną z najważniejszych zalet sposobu według wynalazku jest możliwość otrzymania pochodnych antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³, R⁴ oraz X określono uprzednio, w przypadkach zastosowania jako substratów amin, z których jest mało wydajne, bardzo trudne lub wręcz niemożliwe wytworzenie acetali. Takim przykładem jest reakcja 3'-deamino-3'-N,4'₁

-O-metylidenodaunorubicyny z indoliną, w wyniku której uzyskano pochodną o wzorze 1, w którym R¹ 2 3 4 oznacza grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru, zaś R³ i R⁴ wraz z atomem azotu tworzą indolinyl (przykład 51), natomiast uzyskanie wymienionej pochodnej sposobem według zgłoszenia patentowego nr P. 376007 okazało się niemożliwe. Ponadto sposobem według wynalazku otrzymywanie związków o wzorze ogólnym 1, w którym znaczenie R¹, R², R³, R⁴ oraz X określono uprzednio, przebiega korzystnie w jednoetapowym procesie, wymagającym obecności jedynie związku o wzorze ogólnym 2, w którym znaczenie R¹, R² podano powyżej, aminy drugorzędowej oraz rozpuszczalnika organicznego. Proces izolacji wytworzonej pochodnej jest również stosunkowo prosty, gdyż wymaga usunięcia nadmiaru zastosowanej aminy, a następnie wyizolowania otrzymanej pochodnej o wzorze ogólnym 1, w postaci wolnej zasady (X oznacza 0) lub chlorowodorku (X oznacza cząsteczkę HCl).

Dodatkową zaletą sposobu według wynalazku jest wysoka wydajność otrzymanych pochodnych. W przypadku zastosowania sposobem według wynalazku, niektórych amin na przykład heksa8

PL 214 399 B1 metylenoiminy lub heptametylenoiminy uzyskuje się w mieszaninie reakcyjnej odpowiednie pochodne o wzorze ogólnym 1 z wydajnością 95-96%, zaś po izolacji odpowiednio 85-87%. Wydajność ta jest wyższa niż uzyskana dla pochodnych daunorubicyny (73,6-74,5%), sposobem według opisu patentowego nr PL 186762. Istotną zaletą sposobu według wynalazku jest także wysoka czystość wytworzonych pochodnych o wzorze ogólnym 1, sięgająca dla analogów daunorubicyny nawet 98,0%, podczas gdy według opisu patentowego nr PL 186762 czystość analogicznych pochodnych tego antybiotyku wynosiła maksymalnie 96,6%. Poniższe przykłady ilustrują wynalazek nie ograniczając jednak jego zakresu.

P r z y k ł a d 1.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,074 mmola) mola) rozpuszczono w 3 chloroformu, wkroplono 65 μΐ (0,74 mmola) morfoliny i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 10 dni.

Przebieg reakcji w przykładzie 1 i w następnych przykładach kontrolowano metodą HPLC, przy zastosowaniu systemu firmy Waters, kolumny Chromolith Performance RP-18e, 100-4,6 mm wraz z odpowiednią prekolumną oraz fazy zawierającej w 1 litrze 50 ml alkoholu metylowego, 450 ml acetonitrylu, 500 ml wody, 1,44 g laurylosiarczanu sodowego oraz 0,8 ml 85%-owego kwasu ortofosforowego.

Zgodnie z wymienioną metodą oznaczano procentową zawartość substratu (RT= 10,2-10,4), zawartość wytworzonej pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną (RT w zakresie 8,6-8,8), a także zawartość nieznacznych ilości produktów degradacji, pojawiających się w czasie trwania procesu, takich jak macierzystej daunorubicyny (RT w granicach 6,5-6,6 minuty) oraz N-formylodaunorubicyny (RT w zakresie 2,5-2,6).

Jak wynika z tabeli 1, w której zamieszczono uzyskane wyniki maksymalna zawartość 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, występująca po 4 godzinach mieszania wynosi 89,7%, a następnie ze względu za stwierdzoną uprzednio odwracalność reakcji, rozpoczyna się powolny spadek tej zawartości do 78,8% po 10 dniach prowadzenia reakcji.

Z tego względu w przykładzie 2 izolację 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, będącej produktem reakcji prowadzono po 4 godzinach prowadzenia reakcji.

T a b e l a 1

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami morfoliny

RT		Zawar	rtość (w %)
Czas \ reakcji	10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	18,6	0,3	1,4	77,1
1 godzina	15,8	0,9	1,2	80,9
2 godziny	15,0	1,0	1,1	81,1
3 godziny	9,9	1,3	1,3	85,6
4 godziny	7,0	1,4	1,3	89,1
1 dzień	7,9	2,0	1,4	85,5
4 dni	7,1	2,2	1,8	84,9
8 dni	6,2	3,6	3,8	83,9
10 dni	6,9	4,8	4,8	78,8

P r z y k ł a d 2.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 1 lecz stosowano 400 mg (0,74 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny rozpuszczonej w 30 chloroformu. Do otrzymanego roztworu wkroplono 0,65 ml (7,4 mmola) morfoliny i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 4 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano dwukrotnie po 20 ml chloroformu i ponownie odparowano. Pozostałość rozpuszczono w 3 ml mieszaniny chloroform-alkohol metylowy i oczyszczano na żelu krzemionkowym 60 firmy Merck (70-230 ASTM) stosując do elucji mieszaninę chloroformu i alkoholu metylowego. Połączone frakcje zawierające,

PL 214 399 B1 według oznaczeń metodą HPLC w warunkach podanych uprzednio, pochodną o wzorze 1, będącą 3'-deamino-3'-(N,N-4”-okso-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną zagęszczono do objętości 9 ml, stopniowo dodano eter dietylowy i pozostawiono do krystalizacji w temperaturze 8-10°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto dwukrotnie eterem etylowym i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 28-30°C. Uzyskano 3-deamino-3-(N,N-4-oksa-1”,4”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicynę z wydajnością 85,2%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 95,9%.

Widmo IR (KBr): 1693 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(CI) m/z: (M+H)⁺.

Dla wzoru C32H37N2O11 obliczono: 625,23973, znaleziono: 625,23955.

Dla wzoru C32H37N2O11 obliczono: N 4,23%, znaleziono: N 4,32%.

P r z y k ł a d 3.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 2 lecz pozostałość uzyskaną po odparowaniu eluatu rozpuszczono w alkoholu metylowym, dodano kolejno 0,25 N roztwór chlorowodoru w alkoholu metylowym oraz eter di-n-propylowy i pozostawiono do krystalizacji w temperaturze 6-8°C. Wydzielony osad przesączono, przemyto eterem di-n-propylowym, a następnie eterem dietylowym i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskano chlorowodorek 3-deamino-3-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 81,8%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,5%.

Widmo IR (KBr): 1695 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Dla wzoru C32H37N2O11CI obliczono: N 4,23%, znaleziono: N 4,19%.

Widmo ¹H NMR (500 MHz, DMSO-d6, ppm):

1,19, d, J=6,5, 3H, CH3 przy C6'; 1,64 i 2,04-2,07, m, 2H, H2'; 2,08-2,21, m, 2H, H8; 2,27, s, 3H, COCH3; 2,9, s, 2H, H10; 3; 3,50-3,77, m, 9H, H, H4' oraz 8H, z pierścienia morfoliny; 3,79, d, J=11,5, Η, H3'; 3,97, s, 3H, OCH3; 4,23, q, J=6,5, H, H5'; 4,95, s, Η, H7; 5,32, m, H, H1'; 7,62, m, Η, H3; 7,82-7,96, 2H, H1 i H2; 8,08, s, H, N=CH-N.

P r z y k ł a d y 4 - 9.

Przygotowano 6 roztworów przygotowanych według przykładu 1, do których dodawano różne ilości morfoliny, od 0,5 do 18 mmoli. Po uzyskaniu w mieszaninie poreakcyjnej optymalnej zawartości 3-deamino-3-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, produkt izolowano według przykładu 2. Wyniki uzyskane metodą HPLC, obrazujące maksymalne zawartości w roztworze 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny oraz pozostałych składników mieszaniny reakcyjnej oraz końcowe wydajności wyizolowanej pochodnej ilustruje tabela 2.

P r z y k ł a d 10.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 100 ml chloroformu, dodano 13,1 μΐ (0,15 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 22 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(Ν,Ν-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 3. Maksymalną zawartość pochodnej w mieszaninie reakcyjnej, wynoszącą 82,1% uzyskano po 20 dniach reakcji.

T a b e l a 2

Reakcja 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z różnymi ilościami morfoliny

Nr przykładu	Ilość moli morfoliny	Optymalny czas reakcji	Zawartość (w %)	Końcowa wydajność pochodnej (w %)
RT 10,2-10,4 (substrat)	RT 6,5-6,6 (daunorubicy- na)	RT 2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	RT 8,6-8,8 (pochodna)
4	0,5	2 dni	77,0	2,1	1,6	17,5	13,8
5	1,0	2 dni	40,2	2,0	1,32	64,2	51,6
6	4,0	1 dzień	10,1	2,2	2,1	84,1	76,8
7	7,0	5 godzin	9,5	1,9	1,4	85,1	78,0
8	8,0	4 godziny	8,0	1,4	1,3	86,8	80,1
9	18,0	3 godziny	2,0	1,5	1,4	90,1	85,9

PL 214 399 B1

T a b e l a 3

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 0,2 mg/ml) z 4 mmolami morfoliny

Y-y RT Czas reakcji ^y	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	92,7	1,1	0,7	3,4
1 godzina	87,7	1,3	0,8	8,5
4 godziny	83,1	1,4	0,9	10,2
1 dzień	78,2	3,1	1,1	14,1
4 dni	68,2	4,7	1,0	22,5
8 dni	33,3	2,7	2,3	59,5
12 dni	15,6	3,5	2,4	76,7
20 dni	4,1	4,4	2,6	82,1
22 dni	6,1	4,2	2,1	80,5

P r z y k ł a d 11.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 12 ml chloroformu, dodano 13,1 μΐ (0,15 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, a także zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 4. Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 83,5% uzyskano po 7 dniach reakcji.

P r z y k ł a d 12.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,018 mmola) rozpuszczono w 2 ml chloroformu, dodano 6,5 μl (0,075 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 11 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-dauno-rubicyny oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 5. Maksymalną zawartość wytworzonej pochodnej, wynoszącą 87,0% uzyskano po 3 dniach reakcji.

P r z y k ł a d 13.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,018 mmola) rozpuszczono w 1,0 ml chloroformu, dodano 6,5 μl (0,075 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 4 dni. Według oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, a także zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej, w warunkach przedstawionych w przykładzie 1, maksymalną zawartość tej pochodnej, wynoszącą 88,5% uzyskano po 2 dniach reakcji. Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 6.

T a b e l a 4

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 1,6 mg/ml) z 4 mmolami morfoliny

\ RT Czas ^y reakcji ^y	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	85,3	1,4	1,1	10,5
1,5 godziny	62,9	2,1	1,0	32,7
3 godziny	54,0	2,2	1,4	40,7
1 dzień	50,5	2,3	1,3	44,5
2 dni	45,9	2,3	1,5	48,0
7 dni	10,1	3,5	2,0	83,5
8 dni	11,3	3,7	2,9	80,7
10 dni	18,5	4,7	4,2	71,0

PL 214 399 B1

T a b e l a 5

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 5,0 mg/ml) z 4 mmolami morfoliny

RT Czas reakcji ^x	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	24,6	1,4	3,8	67,8
1 godzina	18,3	1,6	3,7	74,6
3 godziny	16,3	1,8	1,5	76,7
4 godziny	15,9	1,9	1,6	76,9
1 dzień	15,4	2,0	2,0	78,9
2 dni	9,5	2,2	2,0	84,1
3 dni	8,5	2,6	3.3	87,0
7 dni	9,0	3,3	6,0	77,9
10 dni	9,6	5,8	7,5	73,7

T a b e l a 6

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 10,0 mg/ml) z 4 mmolami morfoliny

^χ RT Czas reakcji ^x	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	17,9	1,4	3,8	72,9
1 godzina	17,3	1,6	3,7	74,6
3 godziny	16,3	1,8	1,5	76,7
4 godziny	15,9	1,9	1,6	76,9
1 dzień	12,9	2,1	2,0	78,9
2 dni	3,5	2,2	2,0	88,5
3 dni	4,5	2,6	3,3	87,0
7 dni	10,5	3,1	6,0	78,9
10 dni	12,5	5,7	7,5	72,7

P r z y k ł a d 14.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 1,3 ml chloroformu, dodano 13,1 μΐ (0,075 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 3 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, a także zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej podano w tabeli 7. Maksymalną zawartość tej pochodnej, wynoszącą 89,2% uzyskano po 2 dniach reakcji.

P r z y k ł a d 15.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 3 lecz 400 mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,74 mmola) rozpuszczono w 30 ml chlorku metylenu, dodano 0,65 ml (7,4 mmola) morfoliny i mieszano w ciągu 2 dni. Według oznaczeń metodą HPLC po 15 minutach reakcji uzyskano 81,2% pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną, zaś maksymalną zawartość tej pochodnej wynoszącą 92,4% otrzymano po 3 godzinach prowadzenia reakcji. Po oczyszczeniu zagęszczonej mieszaniny reakcyjnej metodą chromatografii kolumnowej według przykładu 2, eluat zagęszczono, pozostałość rozpuszczono w chloroformie i dalej postępowano jak w przykładzie 3 uzyskując chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-penta12

PL 214 399 B1 metylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 84,2% i o czystości według oznaczeń metodą

HPLC 98,0%.

T a b e l a 7

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 15,4 mg/ml) z 4 mmolami morfoliny

RT Czas reakcji Y.	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	8,6-8,8 (pochodna)
15 minut	18,9	1,3	2,8	73,5
1 godzina	17,0	1,6	3,7	74,6
3 godziny	16,3	1,8	1,5	79,0
4 godziny	14,1	1,9	1,6	81,1
1 dzień	10,1	2,0	2,0	83,9
2 dni	4,5	2,2	2,1	89,2
3 dni	4,9	2,6	3,3	87,9

P r z y k ł a d 16.

Postępowano jak w przykładzie 15 lecz jako rozpuszczalnik stosowano chlorek etylenu. Według oznaczeń metodą HPLC maksymalną zawartość 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, wynosząca 73,0% uzyskano po 3 dniach prowadzenia reakcji. Końcowy produkt będący chlorowodorkiem 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny otrzymano z wydajnością 64,5% i o czystości według oznaczeń metodą HPLC 95,5%.

P r z y k ł a d 17.

Postępowano jak w przykładzie 13 lecz jako rozpuszczalnik stosowano alkohol metylowy i mieszano w ciągu 7 dni. Maksymalną zawartość 3'-deamino-3'-(N,N-4-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, wynoszącą 64,9% otrzymano po 6 dniach prowadzenia reakcji.

P r z y k ł a d 18.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 2 lecz stosowano 400 mg (0,74 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny rozpuszczonej w 30 ml chloroformu. Do otrzymanego roztworu wkroplono 0,3 ml (3,0 mmole) piperydyny i mieszano. Po 4 godzinach produkt izolowano według przykładu 3 i otrzymano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(Ν,Ν-1”,5”-pentametylenoformamidyno)daunorubicyny z wydajnością 82,9%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 98,0%.

Widmo IR(KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo ¹H NMR (200 MHz, DMSO-d6, δ ppm):

1,18, d, J=6,4 Hz, 3H, CH3 przy C6'; 1,42-1,66, m, 7H, Η, H2'; i 3CH2 - protony β i γ z pierścienia piperydyny; 2,06-2,19, m, 3H, H2' i H8; 2,28, s, 3H, COCH3; 2,92, s, 2H, H10; 3,34-3,64, m, 5H, H, H4' i protony a z pierścienia piperydyny; 3,76, d, J=10,8 Hz, Η, H3'; 3,96, s, 3H, OCH₃; 4,22, q, J=6,4 Hz, Η, H5'; 4,88-4,96, m, Η, H7; 5,27-5,33, m, Η, Η1; 7,58-7,64, m, 1H, H3; 7,82-7,90, m, 2H, H1 i H2; 8,03, s,, N=CH-N.

P r z y k ł a d 19.

Postępowano analogicznie jak w próbie 15 lecz stosowano 400 mg (0,74 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny oraz 0,62 ml (7,4 mmola) pirolidyny i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną zagęszczono, dodano dwukrotnie po 25 ml alkoholu metylowego odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej zgodnie z przykładem 3. Produkt izolowano przez zagęszczenie frakcji zawierających wytworzoną pochodną, rozpuszczenie pozostałości w alkoholu metylowym, dodanie kolejno roztworu chlorowodoru w alkoholu metylowym, eteru dietylowego i pozostawienie do krystalizacji. Wydzielony produkt odsączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,4”-tetrametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 80,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,8%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

PL 214 399 B1

Widmo ¹H NMR (200 MHz, DMSO-d6, δ ppm):

1,17, d, J=6,4 Hz, 3H, CH3, przy C6'; 1,54-1,70, m, Η, H2'; 1,77-1,98, m, 4H, protony β z pierścienia pirolidyny; 2,03-2,19, m, 3H, H, H2' i 2H, H8; 2,28, s, 3H, COCH3; 2,92, s, 2H, H10; 3,37-3,67, m, 5H, H, H4' i 4H - protony α z pierścienia pirolidyny; 3,77, d, J=10,8 Hz, Η, H3'; 3,96, s, 3H, OCH₃,; 4,22, q, J=6,4 Hz, Η, H5'; 4,93-4,97, m, Η, H7; 5,28-5,32, m, Η, Η1'; 7,59-7,62, m, Η, H3; 7,82-7,87, m, 2H, H1 i H2; 8,21, s, H, N=CH-N.

P r z y k ł a d 20.

Postępowano jak w przykładzie 1 lecz otrzymano roztwory dwóch próbek zawierające po 40 mg (0,074 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny w 3 chloroformu. Do jednej z tych prób (1 próba) wkroplono 53 μl (0,47 mmola), zaś do drugiej (2 próba) 133 μl (1,18 mmola) heksametylenoiminy i mieszano w ciągu 9 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 8.

P r z y k ł a d 21.

Postępowano analogicznie jak w próbie 3 lecz stosowano 400 mg (0,74 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny oraz 0,53 ml (4,7 mmola) heksametylenoimimy i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 4 godzin. Produkt izolowano przez zagęszczenie mieszaniny reakcyjnej, kilkakrotne odparowanie z alkoholem metylowym, dodanie kolejno roztworu chlorowodoru w alkoholu metylowym oraz eteru naftowego i pozostawienie do krystalizacji. Wydzielony produkt odsączono, przemyto eterem naftowym i wysuszono. Otrzymano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 86,5%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 95,9%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(CI) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637.27611, znaleziono: 653.27629.

Widmo ¹H NMR (200 MHz, DMSO-d6, δ ppm):

1,17, d, 3H, J=6,4 Hz, CH3 przy C6'; 1,43-1,72, m, 9H, H, H2' i 4H - protony β i γ z pierścienia heksametylenoiminy; 2,02-2,20, m, 3H, H, H2' i 2H, H8; 2,27, s, 3H, COCH3 2,94-2,96, m, 2H, H10; 3,36-3,64, m, 4H, H, H4' i 4H - protony α z pierścienia heksametylenoiminy; 3,76, d, J=10,8 Hz, Η, H3'; 3,97, s, 3H, OCH3; 4,21, q, J=6,4 Hz, (1H) H5'; 4,93-4,98, m, Η, H7; 5,24-5,28, m, 1H, Η2; 7,59 -7,63, m, H, H3; 7,82-7,91, m,2H, H1 i H2; 8,04, s, H, N=CH-N.

T a b e l a 8

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny z 6,4 (próba 1) oraz z 16 mmolami (próba 2) heksametylenoiminy

rt-. RT Czas reakcji	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	15,9-16,1 (pochodna)
15 minut	70,1/63,0*)	1,5/1,4	3,2/3,0	24,1/30,8
1 godzina	58,4/27,9	1,2/1,1	3,6/3,0	34,1/66,2
2 godziny	1,4/0,8	1,0/1,0	1,4/1,3	94,2/95,3
3 godziny	1,5/0,9	1,1/1,0	1,3/1,3	95,3/95,4
4 godziny	1,1/1,0	1,2/1,4	1,3/1,1	96,0/96,1
1 dzień	0,7/0,9	1,5/1,5	1,4,/1,4	95,7/94,4
2 dni	0,2/0,6	1,8/1,9	1,6/1,4	94,0/93,7
6 dni	0,2/0,1	2,8/2,2	2,6/2,2	92,4/93,7
7 dni	0,2/0,2	3,0/2,0	2,8/2,5	91,3/92,1
9 dni	1,8/1,6	3,3/2,8	3,5/2,9	88,8/89,8

*⁾ 3,2/3,0 zawartość w próbie 1 i w próbie 2

PL 214 399 B1

P r z y k ł a d 22.

Postępowano jak w przykładzie 20 lecz jako rozpuszczalnik stosowano chlorek metylenu oraz 0,47 mmola heksametylenoiminy. Według oznaczeń metodą HPLC maksimum zawartości 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyny, wynoszące 97,1% otrzymano po 1,5 godziny prowadzenia reakcji, zaś po izolacji przeprowadzonej według przykładu 3 chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,6”-heksametylenoformamidyno)-daunorubicyny uzyskano z wydajnością 87,9%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 97,1%.

Dla wzoru C34H41N2O10Cl obliczono: N 4,16%, znaleziono: N 4,07%.

P r z y k ł a d 23.

Postępowano jak w przykładzie 1 i otrzymano roztwór zawierający 40 mg (0.074 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny w 3,0 ml chloroformu, do którego wkroplono 93,4 μΐ (0,74 mmola) heptametylenoiminy. Otrzymany roztwór mieszano w ciągu 5 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej będącej 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)daunorubicyną oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 9.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 96,9% uzyskano po 3,5 godzinach mieszania.

T a b e l a 9

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami heptametylenoiminy

K. RT Czas reakcji	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	19,5-19,7 (pochodna)
15 minut	40,9	3,1	1,9	52,8
1 godzina	8,3	2,8	1,4	79,0
2 godziny	4,3	2,1	1,4	89,0
3,5 godziny	0,6	1,2	1,1	96,9
1 dzień	1,0	1,2	1,4	95,9
2 dni	1,0	1,2	1,5	95,3
3 dni	1,2	1,1	1,4	95,0
4 dni	1,7	2,1	1,6	94,1
5 dni	2,1	2,4	1,7	93,0

P r z y k ł a d 24.

Postępowano analogicznie jak w próbie 23 lecz stosowano 400 mg (0,74 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny oraz 0,93 ml (7,4 mmola) heptametylenoiminy i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 4 godzin. Produkt izolowano przez zagęszczenie mieszaniny poreakcyjnej, oczyszczenie pozostałości metodą chromatografii kolumnowej, dodanie do zagęszczonego eluatu kolejno roztworu chlorowodoru w chloroformie oraz eteru diizopropylowego i pozostawienie do krystalizacji. Wydzielony produkt odsączono, przemyto eterem diizopropylowym, a następnie eterem dietylowym i wysuszono. Otrzymano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)daunorubicyny z wydajnością 86,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 97,1%.

Widmo IR (KBr) 1695 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Dla wzoru C35H43N2O10CI obliczono N: 4.08%, znaleziono N: 3.98%.

P r z y k ł a d 25.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 1,5 ml chloroformu, dodano 43,8 μΐ (0,37 mmola) 4-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 12 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-3''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 10. Wytworzona sposobem według wynalazku pochodna występuje w postaci dwóch pasm o RT= 16,3-16,4 oraz 17,5-17,6.

PL 214 399 B1

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą łącznie 86,5%, uzyskano po 2 dniach prowadzenia reakcji.

T a b e l a 10

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami 4-metylopiperydyny

RT	Zawartość (w %)
Czas	10,2-10,4	(6,5-6,6)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	Pochodna
reakcji M.	(substrat)	(daunorubicyna)	16,3-16,4	17,5-17,6
15 minut	77,3	1,6	2,7	7,8	8,6
1 godzina	68,5	2,2	3,2	11,5	12,2
4 godziny	31,3	2,2	3,5	24,8	35,8
1 dzień	5,4	3,6	4,2	37,5	46,5
2 dni	2,8	4,4	5,0	37,3	49,2
4 dni	3,0	4,8	6,2	37,0	48,0
7 dni	8,5	5,0	8,4	37,0	37,6
9 dni	10,5	5,2	9,1	36,6	35,7
12 dni	15,9	5,9	9,8	32,2	31,8

P r z y k ł a d 26.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 1,5 ml chloroformu, dodano 43,4 μl (0,37 mmola) 3-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości wytworzonej pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 11. Wytworzona sposobem według wynalazku pochodna występuje w postaci dwóch pasm o RT=15,7-15,8 oraz 16,6-16,7.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą łącznie 75,8% uzyskano po 1 dniu prowadzenia reakcji.

T a b e l a 11

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami 3-metylopiperydyny

Y-. RT	Zawartość (w %)
Czas reakcji	10,2-10,4	6,5-6,6	10,2-10,4	Pochodna
(substrat)	(daunorubicyna)	(N-formylo- daunorubicyna)	15,7-15,8	16,6-16,7
15 minut	81,9	2,3	4,0	1,8	7,2
1 godzina	62,0	2,5	4,5	4,3	22,0
2 godziny	61,1	2,5	4,7	5,1	22,9
4 godziny	60,9	2,4	4,8	6,4	23,6
1 dzień	7,8	8,4	5,8	12,8	63,0
4 dni	5,3	9,6	6,8	11,8	61,8
8 dni	9,9	7,7	8,6	9,7	59,7
10 dni	11,4	7,8	8,9	9,2	57,9

P r z y k ł a d 27.

mg 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (0,037 mmola) rozpuszczono w 1,5 ml chloroformu, dodano 43,4 μl (0,37 mmola) 2-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości wytworzonej pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej

PL 214 399 B1 ilustruje tabela 12. Wytworzona sposobem według wynalazku pochodna występuje w postaci dwóch pasm o RT=12,1-12,2 oraz 15,6-15,7.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą łącznie 83,0% uzyskano po 20 dniach mieszania.

P r z y k ł a d 28.

800 mg (1,48 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny rozpuszczono w 60 ml chloroformu dodano 1,7 ml (14,8 mmola) 4-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 2 dni. Następnie mieszaninę poreakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, do pozostałości dodano 30 ml chloroformu i ponownie odparowano. Uzyskaną pozostałość rozpuszczono w mieszaninie chloroform-metanol i oczyszczano na żelu krzemionkowym według przykładu 2. Końcowy produkt wydzielano w postaci chlorowodorku zgodnie z przykładem 3. Uzyskano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 79,8%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,6%.

Widmo IR (KBr) 1692 cm^-1 pasmo grupy C=N.

T a b e l a 12

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami 2-metylopiperydyny

RT	Zawartość (w %)
Czas χ. reakcji χ.	10,2-10,4	6,4-6,7	2,5-2,6	pochodna
(substrat)	(daunorubicyna)	(N-formylo- daunorubicyna)	12,1-12,2	15,6-15,7
15 minut	93,3	0,3	2,8	1,0	1,2
2 godziny	90,4	1,8	4,1	0,9	1,5
4 godziny	85,2	2,6	3,3	1,4	6,5
1 dzień	47,7	1,9	3,0	4,5	42,0
2 dni	46,8	1,7	1,8	4,6	43,9
12 dni	27,6	2,6	2,9	4,2	58,7
20 dni	8,1	1,9	4,6	4,1	78,9
23 dni	8,9	2,0	4,7	4,0	76,2

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637,27610, znaleziono: 637,27596.

Dla wzoru C34H41N2O10CI obliczono: N 4,17%, znaleziono: N 4,09%.

P r z y k ł a d 29.

Postępowano jak w przykładzie 28 lecz stosowano 14,8 mmola 3-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 1 dnia. Po oczyszczeniu mieszaniny poreakcyjnej metodą chromatografii kolumnowej z otrzymanego eluatu izolowano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny według przykładów 2 oraz 3, z wydajnością 67,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,6%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637,27610 znaleziono: 637,27628.

Dla wzoru C34H41N2O10Cl obliczono: N 4,17% znaleziono: N 4,27%.

P r z y k ł a d 30.

800 mg (1,48 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny rozpuszczono w 60 ml chloroformu dodano 1,7 ml (14,8 mmola) 2-metylopiperydyny i mieszano w ciągu 20 dni. Następnie mieszaninę poreakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, do pozostałości dodano 30 ml alkoholu metylowego i ponownie odparowano. Uzyskaną pozostałość rozpuszczono w mieszaninie chloroform-metanol i oczyszczano na żelu krzemionkowym według przykładu 2. Końcowy produkt wydzielano w postaci chlorowodorku zgodnie z przykładem 3. Uzyskano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 77,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,6%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

PL 214 399 B1

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637,27610 znaleziono: 637,27629.

Dla wzoru C34H41N2O10CI obliczono: N 4,17%, znaleziono: N 4,22%.

P r z y k ł a d 31.

Postępowano jak w przykładzie 30 lecz po oczyszczeniu mieszaniny poreakcyjnej metodą chromatografii kolumnowej z otrzymanego eluatu izolowano 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicynę według przykładu 2, z wydajnością 74,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,6%.

Widmo IR (KBr) 1692 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637,27610 znaleziono: 637,27601.

Dla wzoru C34H40N2O10 obliczono: N 4,39%, znaleziono: N 4,29%.

P r z y k ł a d 32.

400 mg (0,63 mmola) 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, wytworzonej według przykładu 31, rozpuszczono w 35 ml alkoholu metylowego, dodano 1,5 ml (7,5 mmola) 0,5 M roztworu chlorowodoru w alkoholu metylowym, a następnie eter dietylowy i pozostawiono do krystalizacji w temperaturze 5-8°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono. Uzyskano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5''-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 83,5%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,8%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H41N2O10 obliczono: 637,27610 znaleziono: 637,276124.

Dla wzoru C34H41N2O10CI obliczono: N 4,17%, znaleziono: N 4,04%.

P r z y k ł a d 33.

Postępowano jak w przykładzie 25 lecz stosowano jako rozpuszczalnik chlorek metylenu oraz 38 μl (0,37 mmola) Ν,Ν-dietyloaminy i mieszanie kontynuowano w ciągu 12 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicyną oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 13.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 91,3% otrzymano po 5 dniach mieszania.

T a b e l a 13

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami Ν,Ν-dietyloaminy

A- RT Czas reakcji	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	12,2-12,4 (pochodna)
15 minut	86,9	1,1	0,8	8,8
1 godzina	76,1	1,1	1,0	20,4
4 godziny	36,1	2,3	1,9	56,6
1 dzień	32,2	2,5	2,3	61,1
3 dni	16,2	2,4	2,1	78,1
5 dni	2,9	1,8	1,9	91,3
9 dni	5,6	1,9	1,8	88,0
12 dni	7,9	2,0	1,7	85,6

P r z y k ł a d 34.

Postępowano jak przykładzie 30 lecz stosowano 1,49 ml (14,4 mmola) Ν,Ν-dietyloaminy oraz jako rozpuszczalnik chlorek metylenu i mieszanie kontynuowano w ciągu 5 dni. Końcowy produkt, będący chlorowodorkiem 3'-deamino-3'-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicyny, izolowany zgodnie z przykładem 3, otrzymano z wydajnością 81,2%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 97,1%.

PL 214 399 B1

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C32H39N2O10 obliczono: 611,26045 znaleziono: 611,26037.

Dla wzoru C32H39N2O10Cl obliczono: N 4,33% znaleziono: N 4,24%.

P r z y k ł a d 35.

Postępowano jak w przykładzie 34 i wytworzoną po 5 dniach mieszaninę reakcyjną podzielono na dwie części. Z pierwszej z nich odparowano rozpuszczalnik, zaś do pozostałości dodano trzykrotnie po 30 ml chlorku metylenu i każdorazowo odparowywano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzoną pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu, dodano eter dietylowy i pozostawiono do krystalizacji. Wydzielony osad przesączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono. Otrzymano 3'-deamino-3'-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicynę z wydajnością 85,2%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 95,9%.

Dla wzoru C32H38N2O10 obliczono: N 4,59%, znaleziono: N 4,51%.

Z drugiej części mieszaniny reakcyjnej odparowano rozpuszczalnik, po czym trzykrotnie dodawano po 30 ml chlorku metylenu i każdorazowo odparowywano pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskaną pozostałość rozpuszczono w 25 ml alkoholu metylowego, dodano kolejno 0,5 M roztwór chlorowodoru w alkoholu metylowym oraz eter dietylowy, i pozostawiono do krystalizacji. Wydzielony osad przesączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono. Otrzymano chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicyny z wydajnością 86,7%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 95,9%.

Dla wzoru C32H39N2O10Cl obliczono: N 4,33%, znaleziono: N 4,28%.

P r z y k ł a d 36.

Postępowano jak w przykładzie 25, lecz stosowano 50,7 μl (0,37 mmola) Ν,Ν-dipropyloaminy. Mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości otrzymanej pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-daunorubicyną oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 14.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 94,4% uzyskano po 7 dniach prowadzenia reakcji.

P r z y k ł a d 37.

Postępowano zgodnie z przykładem 30 lecz stosowano 1,97 ml (14,4 mmola) Ν,Ν-dipropyloaminy i reakcję prowadzono w ciągu 7 dni. Produkt oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej według przykładu 2, zaś izolację końcowego produktu z zagęszczonego eluatu przeprowadzono według przykładu 3.

Wydajność chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-daunorubicyny wynosiła 83,3%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,7%.

Widmo IR (KBr) 1692 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H43N2O10 obliczono: 639,29175, znaleziono: 639,29149.

Dla wzoru C34H43N2O10CI obliczono: N 4,15%, znaleziono: 4,07%.

T a b e l a 14

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami Ν,Ν-dipropyloaminy

Yy RT Czas ^y reakcji ^y	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,6 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	19,9-20,0 (pochodna)
15 minut	92,3	0,9	2,2	1,3
1 godzina	88,3	1,2	1,0	6,2
4 godziny	63,8	1,2	1,9	29,2
1 dzień	56,0	1,1	1,0	40,1
2 dni	30,2	1,1	1,0	66,3
4 dni	18,0	1,0	0,9	78,1
7 dni	2,6	1,0	0,8	94,4
10 dni	3,8	0,7	0,7	92,2

PL 214 399 B1

P r z y k ł a d 38.

Postępowano jak przykładzie 30 lecz stosowano 14,4 mmola N,N-diizopropyloaminy i mieszano w ciągu 9 dni. Końcową pochodną będącą chlorowodorkiem 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-daunorubicyny izolowano z mieszaniny poreakcyjnej według przykładu 3, z wydajnością 83,5%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,1%.

Widmo IR (KBr) 1695 cm^-1 pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C34H43N2O10 obliczono: 639,29175, znaleziono: 639,29159.

Dla wzoru C34H43N2O10CI obliczono: N 4,15%, znaleziono: 4,24%.

P r z y k ł a d 39.

Postępowano jak w przykładzie 25, lecz stosowano 62,3 μl (0,37 mmola) Ν,Ν-dibutyloaminy. Mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości uzyskanej 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-daunorubicyny oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 15.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 86,9% otrzymano po 8 dniach prowadzenia reakcji.

P r z y k ł a d 40.

800 mg (1,48 mmola) 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny rozpuszczono w 65 ml chloroformu dodano 2,49 ml (14,8 mmola) Ν,Ν-dibutyloaminy i mieszano w ciągu 8 dni. Następnie mieszaninę poreakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, do pozostałości dodano dwukrotnie po 30 ml chloroformu i ponownie odparowano. Otrzymaną pozostałość rozpuszczono w mieszaninie chloroform-metanol i oczyszczano na żelu krzemionkowym według przykładu 2. Końcowy produkt wydzielano w postaci wolnej zasady, będącej 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)daunorubicyny z wydajnością 81,0%. Uzyskany produkt rozpuszczono w alkoholu metylowym, dodano kolejno roztwór chlorowodoru w alkoholu metylowym oraz eter di-n-propylowy i pozostawiono do krystalizacji w temperaturze 8-10°C. Wydzielony krystaliczny osad odsączono, przemyto kolejno eterem di-n-propylowym oraz eterem dietylowym i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 28-30°C. Chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-daunorubicyny otrzymano z wydajnością 73,4%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,2%.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C36H47N2O10 obliczono: 667,32305 znaleziono: 667,32293.

Dla wzoru C36H47N2O10CI obliczono: N 3,99%, znaleziono: N 3,88%.

T a b e l a 15

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami Ν,Ν-dibutyloaminy

rt. RT Czas rt^ reakcji rt.	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	39,9-40,1 (pochodna)
15 minut	86,8	2,2	2,1	4,9
2 godziny	79,9	0,9	1,9	13,9
4 godziny	72,9	1,3	1,4	18,9
1 dzień	34,9	1,2	1,5	57,9
2 dni	19,7	1,2	1,6	73,4
6 dni	9,9	1,3	1,9	85,3
8 dni	4,9	1,2	2,6	86,9
10 dni	6,9	1,3	2,9	84,9

P r z y k ł a d 41.

Postępowano jak w przykładzie 25, lecz stosowano 65 μl (0,37 mmola) Ν,Ν-diizobutyloaminy i mieszano w ciągu 14 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej

PL 214 399 B1

3'-deamino-3'-(N,N-diizobutyloformamidyno)-daunorubicyny oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 16.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 88,0% otrzymano po 12 dniach prowadzenia reakcji.

T a b e l a 16

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami Ν,Ν-diizobutyloaminy

''''Y RT Czas ^Y. reakcji	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	31,5-31,7 (pochodna)
15 minut	96,6	0,7	0,8	-
2 godziny	93,0	1,1	0,9	2,2
4 godziny	91,3	2,3	0,9	3,7
1 dzień	84,2	2,4	1,8	9,1
4 dni	33,7	2,5	1,5	60,9
6 dni	26,0	2,9	1,0	68,9
8 dni	21,6	1,9	1,0	73,5
12 dni	8,3	1,4	1,1	88,0
14 dni	8,8	1,5	2,2	84,5

P r z y k ł a d 42.

Postępowano jak przykładzie 40 lecz stosowano 2,51 ml (14,4 mmola) diizobutyloaminy i mieszanie kontynuowano w ciągu 12 dni. Końcowy produkt będący chlorowodorkiem 3-deamino-3'-(N,N-diizobutyloformamidyno)-daunorubicyny, izolowany według przykładu 3 otrzymano z wydajnością

80,2%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,1%

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C36H47N2O10 obliczono: 667,32305 znaleziono: 667,32318.

Dla wzoru C36H47N2O10CI obliczono: N 3,99%, znaleziono: N 4,10%.

P r z y k ł a d 43.

Postępowano jak w przykładzie 25 lecz stosowano 41 μl (0,37 mmola) N-metylopiperazyny i mieszano w ciągu 6 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3^,-(N,N-3-metyloaza-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 17.

Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 89,4% otrzymano po 1 dniu prowadzenia reakcji.

P r z y k ł a d 44.

Postępowano jak w przykładzie 40 lecz stosowano 1,64 ml (14,8 mmola) N-metylopiperazyny i mieszano w ciągu 30 godzin. Przy krystalizacji chlorowodorku 3'-deamino-3'-(N,N-3'-metyloaza-1'',5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny, izolowanego według przykładu 3 i uzyskanego z wydajnością 82,9%, stosowano eter naftowy oraz eter dietylowy.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,2%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C33H40N3O10 obliczono: 638,27135 znaleziono: 638,27124.

Dla wzoru C33H50N3O10CI obliczono: N 6,24%, znaleziono: N 6,16%.

PL 214 399 B1

T a b e l a 17

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami N-metylopiperazyny

\ RT Czas ^-y reakcji ^y	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	39,9-40,1 (pochodna)
15 minut	34,7	0,7	0,8	60,5
2 godziny	16,3	0,6	0,9	78,9
4 godziny	11,7	0,7	0,9	83,2
1 dzień	4,8	0,9	1,1	89,4
2 dni	4,7	1,2	1,5	87,7
4 dni	6,9	1,9	2,1	84,9
6 dni	7,7	2,8	2,6	83,4

P r z y k ł a d 45.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 25 lecz stosowano 54 μl (0,37 mmola) (±)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszano w ciągu 10 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-[(±)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 18.

Maksymalną zawartość otrzymanej pochodnej, wynoszącą 88,8% otrzymano po 4 dniach prowadzenia reakcji.

T a b e l a 18

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami (±)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy

Yy RT Czas ^y reakcji ^y	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	25,8-26,0 (pochodna)
15 minut	86,5	2,4	2,0	4,9
1 godzina	78,6	2,3	1,9	13,8
2 godziny	56,2	2,3	1,8	36,3
4 godziny	24,8	2,1	1,5	67,9
1 dzień	17,2	1,8	1,4	75,9
2 dni	12,8	1,9	1,4	79,8
4 dni	3,9	1,9	1,8	88,8
5 dni	5,5	2,1	1,9	86,8
7 dni	6,3	2,6	2,0	85,8
10 dni	7,8	2,7	2,2	83,9

P r z y k ł a d 46.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 45 lecz stosowano 54,4 μl (0,37 mmola) S(-)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszano w ciągu 9 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-[S(-)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 19. Maksymalną zawartość otrzymanej pochodnej, wynoszącą 73,5%) otrzymano po 4 dniach mieszania.

PL 214 399 B1

P r z y k ł a d 47.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 25 lecz stosowano 54,0 μl (0,38 mmola) R(+)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszano w ciągu 9 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości pochodnej, będącej 3'-deamino-3'-[R(+)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny oraz zawartości pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 20.

Maksymalną zawartość otrzymanej pochodnej, wynoszącą 72,8% otrzymano po 9 dniach prowadzenia reakcji.

T a b e l a 19

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami S(-)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy

X RT	Zawartość (w %)
Czas X. reakcji X.	10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	24,5-24,7 (pochodna)
15 minut	89,8	0,9	2,1	3,5
2 godziny	87,6	1,0	2,2	5,2
4 godziny	77,0	1,1	2,3	16,0
1 dzień	46,5	1,5	2,2	46,9
2 dni	33,2	1,4	2,1	60,3
4 dni	18,5	1,8	2,2	73,5
7 dni	21,8	2,8	2,5	69,8
9 dni	22,5	2,9	2,7	68,6

T a b e l a 20

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami R(+)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy

Χχ RT Czas Χχ reakcji ^x	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	22,2-22,4 (pochodna)
15 minut	89,5	2,4	2,9	1,8
2 godziny	83,9	2,2	2,5	7,9
4 godziny	75,6	2,0	2,4	16,9
1 dzień	54,8	2,1	2,6	37,8
2 dni	37,1	2,0	1,9	56,3
3 dni	29,8	2,5	2,4	61,8
5 dni	24,9	2,0	2,3	67,7
9 dni	17,8	2,4	2,5	72,8
10 dni	20,8	2,2	2,4	70,8

P r z y k ł a d 48.

Postępowano jak w przykładzie 40 lecz stosowano 2,15 ml (14,8 mmola) (±)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszanie kontynuowano w ciągu 4 dni. Następnie mieszaninę reakcyjną zagęszczono, oczyszczono na kolumnie według przykładu 2 i izolowano chlorowodorek 3'-deamino-3'-[(±)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny zgodnie z przykładem 3, z wydajnością

79,5%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,5%.

Widmo IR (KBr) 1690 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺,

PL 214 399 B1 dla wzoru C37H41N2O10 obliczono: 673,27610, znaleziono: 673,27588.

Dla wzoru C37H41N2O10CI obliczono: N 3,95%, znaleziono: N 3,86%.

P r z y k ł a d 49.

Postępowano jak w przykładzie 48 lecz stosowano 2,15 ml (14,8 mmola) S(-)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszano w ciągu 4 dni. Końcowy chlorowodorek 3'-deamino-3'-[(±)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny izolowano zgodnie z przykładem 3, z wydajnością 64,3%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 96,8%.

Widmo IR (KBr) 1692 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C37H41N2O10 obliczono: 673,27610, znaleziono: 673,27629.

Dla wzoru C37H41N2O10CI obliczono: N 3,95%, znaleziono: N 4,09%.

P r z y k ł a d 50.

Postępowano jak w przykładzie 48 lecz stosowano 2,16 ml (14,8 mmola) R(+)-N-metylo-N-(1-fenyloetylo)-aminy i mieszano w ciągu 9 dni. Końcowy chlorowodorek 3'-deamino-3'-[(±)-N-metylo-N-(1”-fenyloetylo)-formamidyno]-daunorubicyny izolowano zgodnie z przykładem 3, z wydajnością 63,1%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 97,1%.

Widmo IR (KBr) 1692 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C37H41N2O10 obliczono: 673,27610, znaleziono: 673,27631.

Dla wzoru C37H41N2O10CI obliczono: N 3,95%, znaleziono: N 4,04%.

P r z y k ł a d 51.

Do roztworu zawierającego 40 mg 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenodaunorubicyny (0,074 mmola) w 3 ml chlorku metylenu dodano roztwór zawierający 83 μl (0,74 mmola) indoliny w 0,4 ml chlorku metylenu i mieszano w ciągu 3 dni. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości wytworzonej pochodnej wskazywały na bardzo szybkie przereagowanie wyjściowej 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenodaunorubicyny do pochodnej będącej 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-daunorubicyną. Po 15 minutach stopień przereagowania do wymienionej pochodnej o RT=22,6-22,7 wynosił 91,5%, zaś po 3 dniach mieszania uległ obniżeniu do 90,7%.

P r z y k ł a d 52.

Postępowano jak w przykładzie 51 lecz jako rozpuszczalnik stosowano chlorek etylenu i mieszanie kontynuowano w ciągu 4 dni. Maksymalną zawartość 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenyleno-etylenoformamidyno)-daunorubicyny, wynoszącą 86,2%, otrzymano po 2 dniach mieszania.

P r z y k ł a d 53.

Postępowano jak w przykładzie 40 lecz stosowano 1,66 ml (14,8 mmola) indoliny i mieszano w ciągu 4 godzin. Mieszaninę reakcyjną zagęszczono pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano trzykrotnie po 30 ml chloroformu i każdorazowo odparowywano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w mieszaninie chloroformu i alkoholu metylowego, oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej i z zagęszczonego eluatu wydzielono 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-daunorubicynę z wydajnością 83,5%.

Czystość według oznaczeń metodą HPLC 95,9%.

Widmo IR (KBr) 1695 cm^-1, pasmo grupy C=N.

Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)⁺, dla wzoru C36H27N2O10 obliczono: 657,24480, znaleziono: 657,24496.

Dla wzoru C37H26N2O10 obliczono: N 4,04%, znaleziono: N 3,91%.

P r z y k ł a d 54.

Postępowano analogicznie jak w przykładzie 25, lecz stosowano 58 μl (0,74 mmola) tiazolidyny. Wyniki oznaczeń metodą HPLC zawartości wytworzonej pochodnej będącej 3'-deamino-3'-(N,N-2-tia-1',4'-tetrametylenoformamidyno)-daunorubicyną oraz pozostałych składników w mieszaninie reakcyjnej przedstawiono w tabeli 21. Maksymalną zawartość pochodnej, wynoszącą 70,8% uzyskano po 4 dniach prowadzenia reakcji.

P r z y k ł a d y 55 - 66.

Do roztworu zawierającego 40 mg 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenodoksorubicyny (0,074 mmola) w 3 ml chlorku metylenu, dodawano roztwór zawierający 0,74 mmola rozpuszczonej w 0,4 ml chlorku metylenu aminy, takiej jak morfolina, 2-metymorfolina, 2-metoksymorfolina, piperydyna,

PL 214 399 B1

4-metylopiperydyna, 3-metylopiperydyna, 2-metylopiperydyna, heptametylenoimina, N,N-dipropyloamina, Ν,Ν-dibutyloamina lub indolina i mieszano w ciągu kilku dni.

T a b e l a 21

Przebieg reakcji 3'-deamino-3'-N,4'-O-metylidenodaunorubicyny (o stężeniu 13,3 mg/ml) z 10 mmolami tiazolidyny

''Ά RT Czas reakcji	Zawartość (w %)
10,2-10,4 (substrat)	6,5-6,7 (daunorubicyna)	2,5-2,6 (N-formylo- daunorubicyna)	10,9-11,1 (pochodna)
15 minut	62,3	2,8	2,1	29,3
2 godziny	49,5	3,0	3,3	40,8
4 godziny	40,2	3,2	4,2	49,2
1 dzień	33,8	4,9	4,8	54,1
2 dni	23,5	5,0	4,9	63,0
4 dni	13,8	6,8	6,2	70,8
8 dni	15,8	7,2	7,6	66,8

Po oznaczeniu czasu, w którym zostało osiągnięte maksymalne stężenie wytworzonej pochodnej o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³, R⁴ oraz X określono uprzednio, reakcję powtarzano stosując 800 mg (1,48 mmola) 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenodoksorubicyny, jako rozpuszczalnik chlorek metylenu i mieszano do osiągnięcia maksymalnego stężenia wytworzonej pochodnej. Izolację pochodnej w postaci wolnej zasady lub chlorowodorku prowadzono według przykładu odpowiednio 2 lub 3.

Sposobem według wynalazku otrzymano następujące pochodne doksorubicyny: chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-oksa-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-oksa-1”-metoksy-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-dea-mino-3'(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny, 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicynę, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametyleno-formamidyno)doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropylo-formamidyno)-doksorubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-doksorubicyny oraz 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-doksorubicynę. Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 22.

T a b e l a 22

Reakcja 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenodoksorubicyny z różnymi aminami

Nr przykładu	Zastosowana amina	Maksymalna zawartość pochodnej w mieszaninie reakcyjnej (w %)	Wydajność wyizolowanej pochodnej (w %)	X*)	Zawartość azotu obliczono/ /znaleziono	Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)+, obliczono/ /znaleziono:
1	2	3	4	5	6	7
55	morfolina	91,5	80,2	HCl	4,14/4,05	641.23463/ /641.23458
56	2-metylo- morfolina	78,5	70,9	HCl	4,06/4,11	655,25028/ /655,25021
57	2-metoksy- morfolina	82,4	75,1	HCl	3,96/3,86	671,24519/ /671,24523
58	piperydyna	92,2	83,9	HCl	4,15/4,24	639,25537/ /639,25530

PL 214 399 B1 cd. Tabeli 22

1	2	3	4	5	6	7
59	4-metylo- piperydyna	85,8	76,4	HCl	4,07/4,16	653,27102/ /653,27111
60	3-metylo- piperydyna	75,9	68,9	HCl	4,07/3,99	653,27102/ /653,27093
61	2-metylo- piperydyna	83,5	76,2	HCl	4,07/4,12	653,27102/ /653,27089
62	2-metylo- piperydyna	84,6	79,5	0	4,29/4,20	653,27102/ /653,27095
63	heptamety- lenoimina	94,7	85,3	HCl	3,98/3,87	667,28667/ /667,28655
64	N,N-dipro- pyloamina	94,0	84,8	HCl	4,06/3/97	655,28667/ /667,28652
65	N,N-dibutylo- amina	90,6	82,2	HCl	3,89/3,79	683,31797/ /683,31785
66	indolina	89,7	79,4	0	3,95/4,07	673,23972/ /673,23963

*⁾ zgodnie ze wzorem ogólnym 1.

P r z y k ł a d y 67 - 76.

Postępowano jak w przykładach 55-66 lecz jako substrat stosowano 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenoidarubicynę, jako rozpuszczalnik chloroform, zaś jako aminy morfolinę, piperydynę, 4-metylopiperydynę, 3-metylopiperydynę, 2-metylopiperydynę, heptametylenoiminę, Ν,Ν-dipropyloaminę lub indolinę. Izolację pochodnej w postaci wolnej zasady lub chlorowodorku prowadzono według przykładu odpowiednio 2 lub 3. Otrzymane wyniki ilustruje tabela 23.

T a b e l a 23

Reakcja 3'-deamino-3'-N,4-O-metylidenoidarubicyny z różnymi aminami

Nr Przykładu	Zastosowana amina	Maksymalna zawartość pochodnej w mieszaninie reakcyjnej (w %)	Wydajność wyizolowanej pochodnej (w %)	X*)	Zawartość azotu obliczono/ /znaleziono	Widmo MS(Cl) m/z: (M+H)+, dla wzoru obliczono/znaleziono:
1	2	3	4	5	6	7
67	morfolina	89,1	81,2	HCl	4,44/4,39	595,22915/ /595,22904
68	piperydyna	78,5	70,1	HCl	4,45/4,40	593,24991/ 593,24980
69	4-metylo- piperydyna	82,4	76,1	HCl	4,36/4,29	607,26553/ /607,26542
70	3-metylo- piperydyna	72,2	66,0	HCl	4,36/4,41	607,26553/ /607,26540
71	2-metylo- piperydyna	80,5	71,1	HCl	4,36/4,39	607,26553/ /607,265622
72	2-metylo- piperydyna	82,5	73,9	0	4,61/4,52	607,26553/ /607,26549
73	heksametylenoimina **)	86,0	80,4	HCl	4,36/4,27	607,26556/ /607,26483
74	heptamety- lenoimina	86,1	79,5	HCl	4,26/4,182	621,28118/ /621,28107

PL 214 399 B1 cd. Tabeli 23

1	2	3	4	5	6	7
75	N,N-dipropylo- amina	84,6	79,1	HCI	4,35/4,27	609,28118/ /609,28109
76	indolina	88,2	79,5	0	4,44/4,35	627,23423/ /627,23412

*⁾ zgodnie ze wzorem ogólnym 1.

*⁾ maksymalną zawartość pochodnej w mieszaninie reakcyjnej uzyskano po 5 godzinach prowadzenia reakcji.

Sposobem według wynalazku otrzymano następujące pochodne idarubicyny: chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3''-oksa-1'',5''-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametyIenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicynę, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicynę, 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)idarubicynę, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heksametylenoformamidyno)-idarubicyny chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-idarubicyny, chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-idarubicyny oraz 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-idarubicynę.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób otrzymywania pochodnych antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru lub grupę ₃ hydroksylową, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę Ν,Ν-dietylową, N,N-dipropylową, N,N-diizopropylową, Ν,Ν-dibutylową albo Ν,Ν-diizobutylową lub też R³ i R⁴ wraz z atomem azotu tworzą grupę N,N-1”,4”-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową, N,N-1”,7”-heptametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl albo R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają indolil, indolinyl, tiazolidynyl, imidazolil lub 1,2,4-triazolil, zaś X oznacza 0 z wytworzeniem wolnych zasad lub X oznacza cząsteczkę HCl z wytworzeniem chlorowodorków, znamienny tym, że jako substrat stosuje 12 się związek o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, zaś R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową, który w roztworze chlorowocopochodnej węglowodoru alifatycznego zawierającej 1-2 atomy węgla lub w alkoholu metylowym poddaje się reakcji poddaje się

   PL 214 399 B1 reakcji z aminą drugorzędową, zawierającą 2-9 atomów węgla, w stosunku molowym substratu oraz aminy od około 1:0,1 do 1:20 i miesza, po czym uzyskaną mieszaninę reakcyjną kolejno zagęszcza się, odparowuje z chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub z alkoholem metylowym, po czym do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy, pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci wolnych zasad o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza 0 lub uzyskaną mieszaninę reakcyjną kolejno zagęszcza się, odparowuje z chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub z alkoholem metylowym, po czym do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się kolejno roztwór chlorowodoru oraz eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy i miesza, następnie pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci chlorowodorków o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza cząsteczkę HCl lub też uzyskaną mieszaninę reakcyjną oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej, eluat odparowuje się, do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym, lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy, pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci wolnych zasad o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono powyżej, zaś X oznacza 0 albo eluat odparowuje się, po czym do pozostałości ewentualnie rozcieńczonej chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą 1-2 atomy węgla lub alkoholem metylowym lub ich mieszaniną lub też do pozostałości bezpośrednio dodaje się kolejno roztwór chlorowodoru oraz eter alifatyczny zawierający 4-6 atomów węgla lub eter naftowy i miesza, następnie pozostawia do krystalizacji, sączy, przemywa i suszy uzyskując związki w postaci chlorowodorków o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ ₁ określono powyżej, zaś X oznacza cząsteczkę HCl albo też związki o wzorze ogólnym 1, w którym R¹,

   2 3 4

   R², R³ i R⁴ określono uprzednio, zaś X oznacza 0, przekształca się w chlorowodorki o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ określono uprzednio, zaś X oznacza cząsteczkę HCl w wyniku dodania do roztworu związku o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ przedstawiono uprzednio oraz X oznacza 0 w chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego zawierającej 1-2 atomy węgla lub w alkoholu metylowym lub w ich mieszaninie kolejno roztworu chlorowodoru oraz eteru alifatycznego zawierającego 4-6 atomów węgla lub eteru naftowego, pozostawienia do krystalizacji, przesączenia, przemycia i wysuszenia.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako pochodne antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1, w którym R¹, R², R³ i R⁴ oraz X określono uprzednio uzyskuje się pochodne daunorubicyny, doksorubicyny lub idarubicyny.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substraty stosuje się związki o wzorze

   12 ogólnym 2, w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, zaś R² oznacza atom wodoru lub grupę hydroksylową, będące pochodnymi daunorubicyny, doksorubicyny lub idarubicyny.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako chlorowcopochodne węglowodorów alifatycznych zawierające 1-2 atomy węgla stosuje się chloroform, chlorek metylenu lub chlorek etylenu.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o wzorze ogólnym 2, w którym R¹ i R² określono uprzednio, stosuje się w stężeniu od 0,1 do 17% (m/v).
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako aminy drugorzędowe zawierające od 2 do 9 atomów węgla stosuje się aminy alifatyczne, cykloalifatyczne lub cykliczne, zawierające dodatkowo atom siarki lub atom/atomy azotu takie jak N,N-dietyloamina, Ν,Ν-dipropyloamina, N,N-diizopropyloamina, Ν,Ν-dibutyloamina, N,N-diizobutyloamina, N-metylo-N-1-fenyloetyloamina zarówno racemat jak i izomery optyczne, pirolidyna, piperydyna, 2-metylopiperydyna, 3-metylopiperydyna, 4-metylopiperydyna, morfolina, 2-metylomorfolina, 2-metoksymorfolina, N-metylopiperazyna, heksametylenoimina, heptametylenoimina, indol, indolina, tiazolidyna, imidazol lub 1,2,4 triazol.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek molowy substratu o wzorze ogól12 nym 2, w którym R¹ i R² podano uprzednio do aminy drugorzędowej wynosi od około 1:0,1 do 1:20, korzystnie od 1:1 do 1:16.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako etery alifatyczne zawierające 4-6 atomów węgla stosuje się eter dietylowy, di-n-propylowy lub eter diizopropylowy.

   PL 214 399 B1
9. 9. Nowe pochodne antybiotyków antracyklinowych o wzorze ogólnym 1 w którym R¹ oznacza atom wodoru lub grupę metoksylową, R² oznacza atom wodoru lub grupę ₃ hydroksylową, grupa hydroksylowa w pozycji 4' znajduje się w położeniu aksjalnym, R³ oznacza atom wodoru lub grupę metylową, R⁴ oznacza grupę 1-fenyloetylową lub R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają grupę Ν,Ν-dietylową, N,N-dipropylową, N,N-diizopropylową, Ν,Ν-dibutylową albo Ν,Ν45

   -diizobutylową lub też R⁴ i R⁵ wraz z atomem azotu tworzą grupę N,N-1”,4”-tetrametylenową, N,N-3”-oksa-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,5”-pentametylenową, N,N-1”,6”-heksametylenową, N,N-1”,7”-heptametylenową lub N,N-3”-metyloaza-1”,5”-pentametylenową, niepodstawioną lub podstawioną takim podstawnikiem jak metyl lub metoksyl, albo R³ i R⁴ wraz z atomem azotu oznaczają indolil, indolinyl, tiazolidynyl, imidazolil lub 1,2,4-triazolil, zaś X oznacza 0 z wytworzeniem wolnych zasad lub X oznacza cząsteczkę HCl z wytworzeniem chlorowodorków, takie jak:

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyny

   - 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-daunorubicyna

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dietyloformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-diizopropyloformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-daunorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-diizobutyloformamidyno)-daunorubicyny

   - 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-daunorubicyna

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5''-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-doksorubicyny

   - 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)- doksorubicyna

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-doksorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-doksorubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dibutyloformamidyno)-doksorubicyny

   - 3'-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-doksorubicyna

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-3”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-2”-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyny

   - 3'-deamino-3'-(N,N-1''-metylo-1”,5”-pentametylenoformamidyno)-idarubicyna

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-1”,7”-heptametylenoformamidyno)-idarubicyny

   - chlorowodorek 3'-deamino-3'-(N,N-dipropyloformamidyno)-idarubicyny.

   - 3-deamino-3'-(N,N-O-fenylenoetylenoformamidyno)-idarubicyna.

   Departament Wydawnictw UP RP