PL213370B1 - Stopa podporowa do górniczej obudowy chodnikowej - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stopa podporowa do górniczej obudowy chodnikowej, przeznaczona do posadowienia elementów obudowy wykonanych z typowych kształtowników górniczych o różnej wielkoś ci.

Znane dotychczas stopy podporowe produkowane są w różnych wielkościach, odpowiednio do wielkości kształtownika obudowy, w oparciu o normę PN-88/G-15000/06 określającą wymiary stóp podporowych odpowiednio do wielkości kształtowników.

Znana jest z polskiego wynalazku, numer patentu 190942 górnicza stopa podporowa, spawana, charakteryzująca się tym, że płyta podporowa posiada przyspawane bolce oporowe tak, aby jeden z bolców oporowych znajdował się wewnątrz kształtownika łuku ociosowego, zaś bolce oporowe na zewnątrz kształtownika, po wewnętrznej stronie kołnierzy, przy czym parametry stopy są korzystnie dobrane do wytrzymałości na ściskanie skał spągowych oraz do wielkości kształtownika łuku ociosowego, zapewniając stabilne, pewne i rozłączne posadowienie łuku ociosowego w stopie górniczej.

Znana z patentu 190942 górnicza stopa podporowa, spawana, w wariancie podporowo-kotwiowym, charakteryzuje się tym, że płyta podporowa posiada zaczep kotwiowy, wykonany na przykład z pręta stalowego o przekroju okrągłym, stabilnie i nierozłącznie połączonego z płytą podporową, natomiast parametry stopy są korzystnie dobrane do odpowiednich parametrów użytkowych kotwi.

Znana jest również ze zgłoszenia polskiego wynalazku, numer zgłoszenia P-349947 stopa podporowa, dwustronna, górniczej obudowy chodnikowej, wykonana z blachy stalowej, posiadająca z obu stron występy górne uniemożliwiające przesunięcie stopy względem kształtownika obudowy po jego posadowieniu na spągu oraz dolne występy utrudniające przesunięcie stopy wraz z posadowionym kształtownikiem obudowy względem spągu wyrobiska pod wpływem działania sił od strony górotworu.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji stopy podporowej uniwersalnej, przeznaczonej dla różnych kształtowników korytkowych, każdy o konkretnej wielkości.

Stopa podporowa, według wynalazku, składająca się z płyty głównej i wsporników ustalających położenie elementów obudowy górniczej na płycie, to jest wspornika wewnętrznego i dwóch wsporników zewnętrznych, charakteryzuje się tym, że na płycie głównej stopy umieszczone są dwa symetryczne wsporniki zewnętrzne o krzywoliniowych powierzchniach oporowych, których zarys w połączeniu z płytą główną jest wklęsły, a ich środki rozstawione są symetrycznie na określoną odległość oraz są w określonej odległości od wspornika wewnętrznego, przy czym stosunek pomiędzy tymi określonymi odległościami wynosi 1,8 do 2,2, natomiast wspornik wewnętrzny posiada zewnętrzną powierzchnię krzywoliniową.

Korzystnie w stopie podporowej według wynalazku, powierzchnie oporowe wsporników zewnętrznych są dodatkowo zakrzywione wokół osi równoległej do płyty głównej, natomiast wysokość wspornika wewnętrznego jest korzystnie większa od wysokości wsporników zewnętrznych o około 30%.

Zaletą stopy podporowej według wynalazku jest jej uniwersalność pozwalająca na wykorzystywanie jej do posadowienia kształtowników korytkowych o różnej wielkości, uzyskana dzięki usytuowaniu wsporników na płycie głównej, z których wsporniki zewnętrzne mają krzywoliniowe powierzchnie oporowe, które z odpowiednim luzem są oddalone od krawędzi kołnierzy wszystkich kształtowników obudowy, natomiast różnica wysokości pomiędzy wspornikami ułatwia montaż posadowienia obudowy górniczej.

Ponadto stopa podporowa według wynalazku, dzięki powierzchniom oporowym wsporników zewnętrznych, korzystnie zakrzywionym wokół osi równoległej do płyty głównej, dodatkowo ułatwia posadowienie obudowy górniczej na płycie podporowej.

Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stopę podporową w widoku z przodu, fig. 2 - w widoku z góry z zarysem trzech różnych kształtowników obudowy, posadowionych na płycie, fig. 3 przedstawia w widoku z przodu stopę podporową z dodatkowo zakrzywionymi powierzchniami oporowymi wsporników zewnętrznych, fig. 4 w widoku z góry stopę z dodatkowo zakrzywionymi powierzchniami oporowymi wsporników zewnę trznych oraz z zarysem trzech różnych kształtowników obudowy, a fig. 5 - przekrój A-A przez stopę podporową z zarysem końca kształtownika obudowy stawianego na płycie podporowej.

W stopie podporowej, na płycie głównej 1 umieszczone są dwa symetryczne wsporniki zewnętrzne 3 o krzywoliniowych powierzchniach oporowych 4, których zarys w połączeniu z płytą główną 1 jest wklęsły, a ich środki rozstawione są symetrycznie na określoną odległość a oraz są w określonej odległości b od wspornika wewnętrznego 2, przy czym stosunek pomiędzy odległością a do

PL 213 370 B1 odległości b wynosi 1,8 do 2,2, natomiast wspornik wewnętrzny 2 posiada zewnętrzną powierzchnię krzywoliniową.

Wsporniki zewnętrzne 3 są z odpowiednim luzem oddalone od krawędzi kołnierzy wszystkich kształtowników obudowy, dla których przeznaczona jest stopa, a wysokość wspornika wewnętrznego 2 jest korzystnie większa od wysokości wsporników zewnętrznych 3.

W spawanej stopie podporowej według wynalazku powierzchnie oporowe 4a mogą być korzystnie zakrzywione wokół osi równoległej do płyty głównej 1.

Spawaną stopę podporową według wynalazku stosuje się tak, że ustawia się ją na spągu wyrobiska w miejscu posadowienia elementu obudowy, na przykład łuku ociosowego lub stojaka obudowy prostej, a następnie dostawia się ten element w pozycji pionowej do wspornika wewnętrznego 2 i opuszcza tak, aby kołnierze kształtownika trafiły pomiędzy wsporniki zewnętrzne 3.

Spawaną stopę podporową, w której powierzchnie oporowe 4a są zakrzywione wokół osi równoległej do płyty głównej stosuje się tak, że ustawia się ją na spągu wyrobiska w miejscu posadowienia elementu obudowy, na przykład łuku ociosowego lub stojaka obudowy prostej, a następnie dostawia się ten element w pozycji poziomej do wspornika wewnętrznego 2 i podnosi się go do pozycji pionowej, co sprawia, że kołnierze kształtownika obudowy trafiają pomiędzy wsporniki zewnętrzne 3.

Claims (3)

1. Stopa podporowa, składająca się z płyty głównej i wsporników ustalających położenie elementów obudowy górniczej na płycie, to jest wspornika wewnętrznego i dwóch wsporników zewnętrznych, znamienna tym, że na płycie głównej (1) umieszczone są dwa symetryczne wsporniki zewnętrzne (3) o krzywoliniowych powierzchniach oporowych (4), których zarys w połączeniu z płytą główną (1) jest wklęsły, a ich środki rozstawione są symetrycznie na określoną odległość (a) oraz są w określonej odległości (b) od wspornika wewnętrznego (2), przy czym stosunek pomiędzy określoną odległością (a) do określonej odległości (b) wynosi 1,8 do 2,2, natomiast wspornik wewnętrzny (2) posiada zewnętrzną powierzchnię krzywoliniową.

2. Stopa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnie oporowe (4a) wsporników zewnętrznych (3) są dodatkowo zakrzywione wokół osi równoległej do płyty głównej (1).

3. Stopa podporowa według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość wspornika wewnętrznego (2) jest większa od wysokości wsporników zewnętrznych (3) o około 30%.