PL213230B1 - Urzadzenie do strukturalnego skupiania lub osadzania swiatlowodów w jednym miejscu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek odnosi się do urządzenia do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub do ich osadzania, w szczególności w stykowych (łączeniowych) złączach światłowodów.

Urządzenia do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzania, tj. do tworzenia stykowych (łączeniowych) złącz światłowodów, konkretnie muf kablowych, są stosowane w kablowych sieciach światłowodowych dla ochrony złącz stykowych (łączeniowych) w miejscach łączenia dwóch kabli światłowodowych, jak również dla ochrony światłowodów lub włókien światłowodów w miejscach odgałęziania albo rozdzielania kabli światłowodowych. Mufy kablowe muszą przy tym zapewniać taką ciągłość połączeń między światłowodami, jak gdyby światłowodowe kable w ogóle nie były przerywane. Strukturalnemu skupianiu światłowodów w jednym miejscu i ich osadzaniu w celu tworzenia stykowych złącz ś wiatł owodów przypada zatem rozstrzygają ca, szczególna rola w gwarantowaniu, że zabiegi te nie wpłyną negatywnie na wł aś ciwoś ci przenoszenia sygnał ów przez włókna światłowodów.

Ze znanego stanu techniki jest wiadomo o wielu rozwiązaniach muf kablowych. Dla zilustrowania aktualnego stanu techniki odnieść się można na przykład do dokumentu EP 1 095 303 B1. W dokumencie tym prezentowane jest urządzenie, ukształtowane jako mufa dzwonowa, służące do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzania, czyli do tworzenia stykowych złącz.

US 6304707 opisuje urządzenie do rozprowadzania i magazynowania włókien światłowodowych, zawierające co najmniej dwa spośród następujących modułów - (i) modułu magazynującego zawierającego płytkę nośną podtrzymującą co najmniej jeden element magazynujący włókna światłowodowe, (ii) modułu rozdzielającego, zawierającego płytkę nośną podtrzymującą co najmniej jeden element rozdzielający włókna światłowodowe oraz (iii) modułu prowadnicowego zawierającego płytkę nośną podtrzymującą wiele występów prowadzących włókna światłowodowe. Każdy z modułów jest połączony bezpośrednio lub pośrednio z innym modułem.

US 6009225 opisuje kasetę stykową dla włókien światłowodowych zawierającą co najmniej jedno pierwsze urządzenie rozprowadzające w postaci tacki, element mocujący oraz co najmniej jedno drugie urządzenie rozprowadzające w postaci tacki przymocowane do elementu mocującego naprzeciw pierwszego urządzenia rozprowadzającego.

Wychodząc z powyższego za cel przedkładanego wynalazku postawione zostało zadanie stworzenia zupełnie nowego urządzenia do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzania, czyli do tworzenia złącz stykowych.

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub do ich osadzania, w szczególności mające postać mufy kablowej, w skład którego wchodzi rama i wiele kaset stykowych, przy czym wiele kaset stykowych rozmieszczonych jest jedna nad drugą po przedniej i tylnej stronie ramy, przy czym kasety są przymocowane do ramy obrotowo, charakteryzujące się tym, że elementy prowadzące włókna dla włókien światłowodowych są przymocowane na co najmniej jednej przebiegającej pionowo wąskiej stronie ramy, tak że w obszarze jednej lub każdej wąskiej strony włókna światłowodów są prowadzone z boku kaset stykowych lub z boku ramy, przy czym elementy prowadzące włókna znajdujące się w obszarze jednej lub obu wąskich stron tworzą co najmniej dwa biegnące pionowo kanały prowadzące dla włókien światłowodów, przy czym pierwszy kanał prowadzący jest przyporządkowany przedniej stronie ramy, natomiast drugi kanał prowadzący jest przyporządkowany tylnej stronie ramy, gdzie dwa kanały prowadzące są przestrzennie oddzielone od siebie co najmniej jedną, biegnącą pionowo ścianką działową, zaś w jednej lub we wszystkich ściankach działowych, w dolnej części, znajduje się przerwa, tak że włókna światłowodowe z pierwszego kanału prowadzącego mogą być skierowane do drugiego kanału prowadzącego, a w konsekwencji z przedniej strony ramy do tylnej strony ramy.

Korzystnie, elementy prowadzące włókna są zamocowane wyłącznie na jednej przebiegającej pionowo wąskiej stronie ramy oraz włókna światłowodów są poprowadzone z boku kaset stykowych wyłącznie w obszarze wspomnianej jednej wąskiej strony.

W innym korzystnym wariancie, elementy prowadzą ce wł ókna s ą zamocowane po bokach obu przebiegających pionowo wąskich stron ramy, oraz włókna światłowodów są poprowadzone z boku kaset stykowych w obszarze tych obu wąskich stron.

Korzystnie, kanały prowadzące zawsze są podzielone na dwa częściowe kanały prowadzące w taki sposób, ż e w obszarze przedniej strony ramy i tylnej strony ramy rozcią gają się co najmniej dwa

PL 213 230 B1 biegnące pionowo częściowe kanały prowadzące, przy czym w każdym przypadku co najmniej jeden wewnętrzny częściowy kanał prowadzący i co najmniej jeden zewnętrzny częściowy kanał prowadzący.

Korzystnie, dwa wewnętrzne częściowe kanały prowadzące, z których pierwszy przebiega w obszarze przedniej strony ramy, natomiast drugi w obszarze tylnej strony ramy, są oddzielone jeden od drugiego przez jedną lub przez każdą ściankę działową.

Korzystnie, przebiegające w obszarze przedniej strony i tylnej strony ramy częściowe kanały prowadzące, czyli wewnętrzny częściowy kanał prowadzący i zewnętrzny częściowy kanał prowadzący, są od siebie oddzielone przez wiele rozmieszczonych z odstępami listewek rozdzielających, przy czym między dwoma sąsiadującymi z sobą listewkami rozdzielającymi jest utworzona przerwa tak, że włókna światłowodowe w obszarze przedniej strony i w obszarze tylnej strony ramy mogą być kierowane z odpowiedniego wewnętrznego częściowego kanału prowadzącego do odpowiedniego zewnętrznego częściowego kanału prowadzącego.

Korzystnie, rozmieszczone w obszarze jednej lub każdej wąskiej strony elementy prowadzące włókna tworzą ponadto kanały prowadzące o krętym przebiegu, przy czym poszczególne włókna światłowodowe przez te kręte kanały prowadzące mogą być doprowadzane do kaset stykowych.

Urządzenie według wynalazku rozwiązuje problemy techniczne związane z rozwiązaniami ze stanu techniki.

Każdy z kanałów prowadzących jest zawsze podzielony na dwa częściowe kanały prowadzące i to w taki sposób, ż e w obszarze przedniej części ramy i w obszarze tylnej części ramy zawsze rozciągają się co najmniej dwa biegnące pionowo częściowe kanały prowadzące, z których co najmniej jeden częściowy kanał prowadzący leży wewnątrz i co najmniej jeden częściowy kanał prowadzący leży na zewnątrz. Umożliwia to uzyskanie szczególnie skutecznego strukturalnego osadzania włókna światłowodów w jednym miejscu.

Przykłady realizacji wynalazku są bliżej objaśnione figurami rysunku, nie stanowią one jednak żadnego ograniczenia. Na rysunkach:

Fig. 1: przedstawia zgodne z wynalazkiem urządzenie strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzania, w szczególności dla realizowania na światłowodach stykowych (łączeniowych) złącz, wykonane w postaci mufy dzwonowej, bez pokrywy przykrywającej, w perspektywicznym widoku z przodu,

Fig. 2: przedstawia perspektywiczny widok z przodu ramy zgodnej z fig. 1 mufy dzwonowej, zamontowanej na korpusie uszczelniającym,

Fig. 3: przedstawia perspektywiczny widok z przodu powiększonego szczegółu ramy z fig. 1 z zamocowanym na ramie mocowaniem dla kaset stykowych (łączeniowych),

Fig. 4: przedstawia perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 3 z zamocowanymi dodatkowo na ramie elementami prowadzącymi włókna,

Fig. 5: przedstawia perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 4 z zamocowanymi dodatkowo na ramie elementami prowadzącymi wiązki,

Fig. 6: przedstawia perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 5 z zamocowanymi dodatkowo na ramie kasetami stykowymi (łączeniowymi),

Fig. 7: przedstawia widok z boku wycinka ze zgodnego z wynalazkiem urządzenia, przedstawionego na fig. 1 do fig. 6, służącego do strukturalnego skupiania stykowych złącz światłowodów, ukształtowanego jako mufa dzwonowa,

Fig. 8: perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 6 wraz z poprowadzonymi w mufie dzwonowej wiązkami i włóknami światłowodów,

Fig. 9: perspektywiczny widok z przodu szczegółu fig. 7 w obszarze pionowych kanałów prowadzących dla włókien światłowodów,

Fig. 10: perspektywiczny widok z góry odpowiadającej fig. 1 do fig. 9 kasety stykowej (łączeniowej) zgodnego z wynalazkiem urządzenia o postaci mufy dzwonowej, służącej do strukturalnego skupiania stykowych złącz światłowodów,

Fig. 11: widok z góry kasety stykowej (łączeniowej) z fig. 10,

Fig. 12: widok z góry kasety stykowej (łączeniowej) z fig. 10 i fig. 11 z uwidocznieniem możliwych sposobów poprowadzenia włókien wewnątrz stykowej (łączeniowej) kasety,

Fig. 13: wizualizacja możliwych sposobów prowadzenia włókien zgodnie z fig. 12,

Fig. 14: perspektywiczny widok z przodu dalszego szczegółu zgodnego z wynalazkiem urządzenia, ukształtowanego jako mufa dzwonowa, dla odpowiadającego fig. 1 do fig. 13 skupiania w jednym miejscu stykowych złącz światłowodów, objaśniający sposób prowadzenia włókien,

PL 213 230 B1

Fig. 15: perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 14 z prezentacją alternatywnego sposobu prowadzenia włókien w kasecie stykowej (łączeniowej),

Fig. 16: perspektywiczny widok z przodu szczegółu z fig. 14 i fig. 15 z prezentacją alternatywnego sposobu prowadzenia włókien w kasecie stykowej (łączeniowej),

Fig. 17: perspektywiczny widok z przodu powiększonego wycinka szczegółu z fig. 14 do fig. 16,

Fig. 18: szczegół z fig. 17 z prowadzeniem włókien,

Fig. 19: widok z boku powiększonego wycinka szczegółu z fig. 14 do fig. 16,

Fig. 20: widok z góry powiększonego wycinka szczegółu z fig. 14 do fig. 16,

Fig. 21: analogiczny do fig. 1 perspektywiczny widok z przodu zrealizowanego jako mufa dzwonowa, zgodnego z wynalazkiem urządzenia służącego do strukturalnego skupiania w jednym miejscu stykowych złącz światłowodów, odpowiadającego rysunkom od fig. 1 do fig. 20, z wyciągniętą szufladą, przewidywaną do skupiania włókien światłowodów należących do nieprzyciętych wiązek,

Fig. 22: perspektywiczny widok z przodu urządzenia zgodnego z fig. 21 z objaśnieniem sposobu prowadzenia nieprzyciętych wiązek we wnętrzu wyciągniętej szuflady,

Fig. 23: perspektywiczny widok z przodu wycinka ze zgodnego z wynalazkiem urządzenia, zrealizowanego jako mufa dzwonowa, do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzania w formie wykonywania stykowych złącz światłowodowych, bez pokrywy przykrywającej, odpowiadającego drugiemu przykładowi realizacji wynalazku,

Fig. 24: wycinek urządzenia z fig. 23 z częściowo wychylonymi kasetami stykowymi (łączeniowymi),

Fig. 25: widok z boku wycinka urządzenia, zrealizowanego jako mufa dzwonowa, do strukturalnego skupiania w jednym miejscu stykowych złącz światłowodów zgodne z fig. 23 do fig. 24,

Fig. 26: perspektywiczny widok z góry stykowej (łączeniowej) kasety urządzenia, zrealizowanego jako mufa dzwonowa, do strukturalnego skupiania w jednym miejscu stykowych złącz światłowodów zgodne z fig. 23 do fig. 25,

Fig. 27: perspektywiczny widok z przodu powiększonego wycinka szczegółu z fig. 24,

Fig. 28: perspektywiczny widok z przodu innego powiększonego wycinka szczegółu z fig. 24 wraz z włóknem światłowodu,

Fig. 29: szczegół z fig. 28 w powiększeniu,

Fig. 30: perspektywiczny widok z góry powiększonego wycinka szczegółu z fig. 28 do fig. 29,

Fig. 31: prezentacja zgodnego z wynalazkiem urządzenia do strukturalnego skupiania w jednym miejscu stykowych złącz światłowodów, odpowiadającego fig. 23 do fig. 30, wyposażonego w kasety stykowe (łączeniowe) o różnej grubości,

Fig. 32 dalszy szczegół zgodnego z fig. 23 do fig. 31 urządzenia do strukturalnego skupiania w jednym miejscu stykowych złącz ś wiatłowodów, znajdujący się w obszarze prowadnic wiązek.

W dalszym ciągu, z powoływaniem się na fig. 1 do fig. 32, wynalazek urządzenia do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub do ich osadzania dla tworzenia stykowych złącz światłowodowych, mającego postać mufy kablowej, jest opisany szczegółowo. Przykładu pierwszego wariantu realizacyjnego dotyczą fig. 1 do fig. 22. Drugiego wariantu realizacyjnego zgodnej z wynalazkiem mufy dzwonowej dotyczą fig. 23 do fig. 32. Chociaż wynalazek szczególne korzyści może dać w mufach dzwonowych, zastosowanie jego jest moż liwe również w innych typach muf, na przykład w tak zwanej mufie typu Inline.

W pierwszej kolejnoś ci opisany zostaje przykł ad realizacyjny zgodny z fig. 1 do fig. 22. Tak wię c fig. 1 pokazuje zgodną z wynalazkiem mufę dzwonową 30 ze zdemontowaną pokrywą przykrywającą. W tego typu mufie dzwonowej 30 niepokazany na rysunku kabel światłowodowy jest do mufy dzwonowej 30 wprowadzany od dołu. Wprowadzenie kabla światłowodowego do mufy dzwonowej 30 następuje przez blok uszczelniający 31. W bloku uszczelniającym 31 znajdują się otwory 32 (patrz w szczególności fig. 2), przez które do mufy dzwonowej 30 wprowadzane są przewidywane do złączenia kable światłowodowe. Otwory 32 dla wprowadzenia kabla światłowodowego do mufy dzwonowej 30 funkcjonują według zasady dławnic. Konstrukcja i sposób działania takich bloków uszczelniających 31 dla zainteresowanych specjalistów jest tematem dobrze znanym i dlatego sprawa ta nie musi tu być bliżej objaśniana.

Do bloku uszczelniającego 31 przymocowany jest kabłąk 33 w kształcie litery „U. Ten ukształtowany jak „U kabłąk 33 swymi dwoma biegnącymi pionowo ramionami 34, a bardziej precyzyjnie końcowymi odcinkami tych ramion 34, zahacza o boczne wycięcia 35 w bloku uszczelniającym 31. Obydwa biegnące pionowo ramiona 34 kabłąka 33 są wzajemnie złączone poziomym ramieniem 36.

PL 213 230 B1

Dzięki temu ramię 36 zajmuje miejsce między obydwoma wycięciami 35 z zachowaniem pionowego odstępu względem bloku uszczelniającego 31

Na przebiegającym poziomo ramieniu 36 kabłąka 33 zamontowana jest rama 37 (patrz w szczególności fig. 2). Rama 37 utworzona jest w zasadzie z czterech biegnących pionowo części ramy 38 i dwóch części ramy 39 poziomych. Jak można zauważyć z fig. 2 na górnym końcu ramy 37, jak również na jej dolnym końcu, znajduje się wystająca część ramy 39. Po obu stronach poziomej części ramy 39 znajdują się dwie przebiegające pionowo części ramy 38. Poziome części ramy 39 są ukształtowane jako profile „U, natomiast części ramy pionowe są ukształtowane jako profile „L. Po każdej stronie poziomych części ramy 39 jedna z przebiegających pionowo części ramy 38 zawsze zahacza o oba równoległe ramiona „U. Następstwem tego jest, że znajdujące się w obszarze jednej strony poziomej części ramy 39 pionowe części ramy 38 zachowują odstęp między sobą. Odstęp określa szerokość ukształtowanej jako profil „U poziomej części ramy 39.

W tak ukształtowanej ramie 37 istnieje przednia strona 40 i tylna strona 41 Tak w obszarze przedniej strony 40, jak również w obszarze tylnej strony 41, zawsze są umieszczone dwie biegnące pionowo części ramy 38, które ograniczają z boku zarówno przednią stronę 40, jak również tylną stronę 41 W ramie 37 istnieją ponadto cztery wąskie strony, a mianowicie dwie wąskie strony 42 biegnące poziomo i dwie wąskie strony 43 biegnące pionowo.

Wąskie strony 42 biegnące poziomo są definiowane poziomymi częściami ramy 39. Natomiast dwie wąskie strony 43 biegnące pionowo definiowane są zawsze przez dwie sąsiadujące pionowe części ramy 38, które umocowane są na jednym końcu poziomej części ramy 39, czyli na położonych naprzeciw ramionach biegnącej poziomo, ukształtowanej jako profil „U części ramy 39.

Jak już wspomniano biegnące pionowo części ramy 38 ukształtowane są jako profile „L. Te ukształtowane jako profile „L biegnące pionowo części ramy 38 są przymocowane do poziomych części ramy 38 przy pomocy pierwszego ramienia 44. Drugie ramiona 45 biegnącej pionowo części ramy 38 są w stosunku do ramion 44 odchylone kątowo o około 90°. Jak widać z fig. 2 w ramionach 44 i 45 są umieszczone otwory: z jednej strony w pierwszych ramionach 44 są to otwory 46, a z drugiej strony w drugich ramionach 45 są to otwory 47.

W otwory 47 ukształtowanych jako profil „L drugich ramion 45, stanowiących część biegnących pionowo części ramy 38, są, zgodnie z fig. 3, wkomponowane elementy prowadzące włókna lub uchwyty 48 dla kaset stykowych (łączeniowych) 49. Kasety stykowe (łączeniowe) 49 na rysunku fig. 3 nie są pokazane, są natomiast uwidocznione na fig. 1, 6 lub 7. Uchwyty 48 dla kaset stykowych (łączeniowych) 49 przewidziane są zarówno na przedniej stronie 40, jak również na tylnej stronie 41 ramy 37. Kaseta stykowa (łączeniowa) 49 nadaje się do montowania w dwóch uchwytach 48, które leżą naprzeciw siebie albo na przedniej stronie 40, albo na tylnej stronie 41 ramy 37 na tej samej wysokości. Można więc wywnioskować, w szczególności z fig. 1, że w ten sposób zarówno na przedniej stronie 40, jak również na tylnej stronie 41 ramy 37 umieszczane są, jedna nad drugą, liczne kasety stykowe (łączeniowe) 49. Elementy prowadzące włókna względnie uchwyty 48 dla kaset stykowych (łączeniowych) 49 pozwalają na wychylanie kaset stykowych (łączeniowych) 49 wokół osi obrotu utworzonej wokół dowolnie wybranego uchwytu 48. Widać to szczególnie wyraźnie na fig. 6, który na przedniej stronie 40 ramy 37 pokazuje sześć odchylonych do dołu kaset stykowych (łączeniowych) 49 i równocześnie wiele kaset stykowych (łączeniowych) 49 odchylonych do góry. Elementy prowadzące włókna względnie uchwyty 48 dla kaset stykowych (łączeniowych) 49 są ukształtowane jako profile cylindryczne.

Fig. 4 pokazuje ramę 37 wraz z zamocowanymi na ramie 37 uchwytami 48 dla kaset stykowych (łączeniowych) 49 i z przymocowanymi dodatkowo do ramy 37 elementami prowadzącymi włókna 50. Ukształtowanie i konfiguracja elementów prowadzących włókna 50 stanowi o pierwszym aspekcie przedkładanego tu wynalazku.

Widać w szczególności z fig. 4, że elementy prowadzące włókna 50 są przyporządkowane jednej z biegnących pionowo wąskich stron 43 ramy 37. Elementy prowadzące włókna 50 są, w obszarze biegnącej pionowo wąskiej strony 43, nasunięte na ramiona 44 ukształtowanej jako profil „L i biegnącej pionowo części ramy 38, czyli na zakrzywione elementy kotwiczne 51, które wchodzą w wycięciach 46 w obszarze ramion 44. W ten sposób elementy prowadzące włókna 50 znajdują się wyłącznie w obszarze jednej z biegnących pionowo wąskich stron 43 ramy 37.

Jak to widać na fig. 4 do fig. 9 elementy prowadzące włókna 50 tworzą dwa biegnące pionowo kanały prowadzące 52 i 53. Pierwszy kanał prowadzący 52 przyporządkowany jest przedniej stronie 40 ramy 37. Drugi kanał prowadzący 53 przyporządkowany jest tylnej stronie 41 ramy 37. Pokazuje to

PL 213 230 B1 najlepiej fig. 7. Obydwa biegnące pionowo kanały prowadzące 52 i 53 są jeden od drugiego oddzielone przez również biegnącą pionowo ściankę działową 54. Jak to szczególnie dobrze pokazują fig. 5 i fig. 6 ścianka działowa 54 w dolnym odcinku ma przerwę 55. Znaczenie tej przerwy 55 będzie dalej omówione bardziej szczegółowo. Po bokach, obok biegnącej pionowo wąskiej strony 43 ramy 37 biegną więc obydwa pionowe kanały prowadzące 52 i 53, z tym, że pierwszy kanał prowadzący 52 przyporządkowany jest przedniej stronie ramy 37, natomiast drugi kanał prowadzący 53 przyporządkowany jest tylnej stronie ramy 37.

Z każdej z fig. 4 do fig. 9, można zauważyć, że każdy z obu biegnących pionowo kanałów prowadzących 52 i 53 jest rozdzielony na dwa, również mające przebieg pionowy, częściowe kanały prowadzące, a mianowicie na wewnętrzny częściowy kanał 56 i zewnętrzny częściowy kanał 57. W obszarze przedniej strony 40, której przyporządkowany jest pierwszy kanał prowadzący 52, przebiega w rezultacie wewnętrzny częściowy kanał prowadzący 56 i zewnętrzny częściowy kanał prowadzący 57. Podobnie w obszarze tylnej strony 41 przebiega leżący wewnętrznie częściowy kanał prowadzący i leżący zewnętrznie częściowy kanał prowadzący 57. Wynika z tego, że ścianka działowa 54 oddziela od siebie obydwa leżące wewnętrznie częściowe kanały prowadzące 56. Rozdzielenie leżących wewnętrznie częściowych kanałów prowadzących 56 od leżących wewnętrznie częściowych kanałów prowadzących 57 w obszarze przedniej strony 40 jak również tylnej strony 41 ramy 37 następuje przy pomocy listewki rozdzielającej 58. Duża liczba takich listewek rozdzielających jest umieszczona na całej wysokości ramy 37, przy czym między dwoma sąsiadującymi listewkami rozdzielającymi 58 zawsze są ukształtowane przerwy 59. Wynika z tego, że w obszarze ścianki działowej 54, odseparowującej oba częściowe kanały prowadzące 52 i 53 umieszczona lub przewidywana jest tylko jedna przerwa 55 w dolnym odcinku ścianki działowej 54. Dla odseparowania od siebie częściowych kanałów prowadzących 56, które leżą wewnątrz, od częściowych kanałów prowadzących 57, które leżą na zewnątrz, przewidziane są jednak liczne przerwy rozmieszczone na całej wysokości ramy 37. O znaczeniu przerw 59 między listewkami rozdzielającymi 58 będzie również, bardziej szczegółowo, mowa dalej. W ten sposób, jak widać w szczególności na fig. 7, cztery częściowe kanały prowadzące 56 względnie są umieszczone obok siebie w jednej płaszczyźnie, z boku i obok przebiegającej pionowo wąskiej strony 43 ramy 37.

Elementy prowadzące włókna 50 tworzą nie tylko biegnące pionowo kanały prowadzące 52, 53, ale także występujące w większej liczbie biegnące po krętej drodze kanały prowadzące 60 dla włókna światłowodów. Widać to na przykład na fig. 4. Biegnące krętą drogą kanały prowadzące 60 mają zakończenie (ujście) z jednej strony w zewnętrznych częściowych kanałach prowadzących 57 a z drugiej strony w przeznaczonych dla stykowych (łączeniowych) kaset 49 uchwytach 48, które ukształtowane są jako puste w środku obiekty cylindryczne. O znaczeniu przebiegających krętą drogą kanałów prowadzących 60 będzie również, bardziej szczegółowo, mowa dalej.

Jak widać to w szczególności na fig. 5 w dolnym odcinku ramy 37, a więc w obszarze kabłąka 33, umieszczone jest urządzenie kierujące względnie unieruchamiające 61, przeznaczone dla wiązek. To urządzenie kierujące względnie unieruchamiające 61, przeznaczone dla wiązek zawiera liczne kanały kierujące 62. Wszystkie te kanały kierujące 62 mają kręty przebieg i kończą się w obszarze biegnącej pionowo wąskiej strony 43, na której umieszczone są elementy prowadzące włókna i na której ukształtowane są biegnące pionowo kanały prowadzące 52, 53. W dolnym odcinku kanałów kierunkowych 62 są one zwrócone w stronę uszczelnienia 31 i przez to ku otworom 32 wewnątrz uszczelnienia 31. W przykładzie realizacyjnym odpowiadającym fig. 1 do fig. 22 kanały kierujące 62 są położone w związku z tym w jednej płaszczyźnie i kończą się w obszarze biegnącej pionowo wąskiej strony 43.

Powyżej kanałów prowadzących 62, jak również poniżej najniższych uchwytów 48 dla stykowych (łączeniowych) kaset 49, umieszczony jest płytkowy element 63 z ogranicznikiem 64 dla najniższej kasety stykowej (łączeniowej) 49. Jak to można zobaczyć w szczególności na fig. 7, najniższa kaseta stykowa (łączeniowa) 49 spoczywa w pozycji odchylonej do dołu lub do góry, opierając się o ogranicznik 64. To sprawia, że, jak pokazuje fig. 7, kasety stykowe (łączeniowe) 49 przyjmują położenie ukośne, odchylone od poziomu do dołu o 45°.

Jak to już wielokrotnie wspomniano kable światłowodowe, jakie są przewidywane do połączenia, zostają wprowadzone do wnętrza mufy 30 przez otwory 32 bloku uszczelniającego 31. W każdym takim kablu światłowodowym znajduje się wiele wiązek z żyłami, przy czym we wnętrzu pojedynczej żyły optymalnie znajduje się dwanaście włókien światłowodowych. Fig. 8 pokazuje kilka wiązek 65 z ulokowanymi w tych wiązkach 65 włóknami światłowodowymi 66. Sam kabel światłowodowy, jako

PL 213 230 B1 taki, na fig. 8 pokazany nie jest. Wiązki 65 są wprowadzane do kierujących kanałów 62 urządzenia kierującego 61 przez dolne odcinki kanałów kierujących 62 mniej więcej równolegle do siebie. Gdy tylko wiązki 65 są wprowadzone do kanałów kierujących 62 urządzenia kierującego 61, w preferowanym rozwiązaniu wiązki te zostają unieruchomione przy pomocy nie pokazanych chwytaków kablowych w kanałach kierujących 62. W bezpośredniej bliskości miejsca łączenia z wiązek 65 zostają usunięte otoczki i od tego miejsca dalej prowadzone już są same pojedyncze włókna światłowodowe 66. Z fig. 8 można zauważyć, że wszystkie prowadzone w wiązce 65 włókna światłowodowe 66 doprowadzane są do obszaru biegnącej pionowo wąskiej strony 43 ramy 37, w której ulokowane są elementy prowadzące włókna 50, za pośrednictwem kierujących kanałów 62. Włókna światłowodowe 66 są w ten sposób kierowane w obszar biegnących pionowo kanałów prowadzących 52 i 53, i są tym samym prowadzone wyłącznie w obszar biegnącej pionowo wąskiej strony 43, z boku obok kaset stykowych (łączeniowych) 48, czyli w obszar gdzie umiejscowione są elementy prowadzące włókna 50.

Przy przechodzeniu włókna światłowodów 66 od urządzenia unieruchamiającego 61 do elementu prowadzącego włókna 50 musi być rozstrzygnięte czy poszczególne włókna światłowodowe 66 mają być skierowane do stykowej (łączeniowej) kasety w obszarze przedniej strony 40, czy w obszarze tylnej strony 41. W związku z tym ważną rolę gra tu przerwa 55 w ściance działowej 54. Przerwa służy tu bowiem odprowadzeniu włókien światłowodowych 66 z obszaru przedniej strony 40 do obszaru tylnej strony 41 lub też z obszaru tylnej strony 41 do obszaru przedniej strony 40. Bezpośrednio po tym, jak zgodnie z powyższym włókna światłowodowe 66 opuszczą kanały kierujące 62 urządzenia kierującego 61, zostaje zdecydowane czy włókna światłowodowe 66 będą doprowadzone do biegnącego pionowo kanału prowadzącego 52 w obszarze przedniej strony 40, czy też biegnącego pionowo kanału prowadzącego 53 w obszarze tylnej strony 41. Sposób odprowadzania włókien światłowodowych 66 w obszarze przerwy 55 w ściance działowej 54 jest wyraźnie widoczny na fig. 7.

Po zdecydowaniu czy włókna światłowodowe 66 będą doprowadzone do kanału prowadzącego 52 przyporządkowanego przedniej stronie 40, czy też do kanału prowadzącego 53 przyporządkowanego tylnej stronie 41, i po tym, gdy w końcu włókna światłowodowe doprowadzone są do kaset stykowych (łączeniowych) 49, wszystkie włókna światłowodowe 66 w obszarze kanału prowadzącego 52 albo 53 są przede wszystkim poprowadzone w leżącym wewnątrz częściowym kanale prowadzącym danego kanału prowadzącego 52 lub 53.

Włókna światłowodowe 66 są prowadzone w leżących wewnątrz częściowych kanałach prowadzących 56 tak długo, aż osiągnięta zostaje wysokość, na której ulokowana jest ta kaseta stykowa (łączeniowa) 49, do której ma zostać doprowadzone włókno światłowodowe 66. Gdy odpowiednia wysokość jest już osiągnięta, wówczas stosowne włókno światłowodowe 66 zostaje odprowadzone, przez przerwy 59 w obszarze listewki rozdzielającej 58, z leżącego wewnątrz częściowego kanału prowadzącego 56 do zewnętrznego częściowego kanału prowadzącego 57. Widać to szczególnie dobrze na przykład na fig. 7 i fig. 9. Gdy włókna światłowodowe 66 osiągają odpowiednią wysokość kasety stykowej (łączeniowej) 49, na której te włókna światłowodowe 66 mają być wprowadzone, włókna światłowodowe 66 biegną najpierw w zewnętrznym częściowym kanale prowadzącym 57. Z tego zewnętrznego częściowego kanału prowadzącego 57 włókna światłowodowe są następnie wprowadzane do krętych kanałów prowadzących 60, współpracujących z uchwytami 48 odpowiedniej kasety stykowej (łączeniowej) 49. Szczególnie dobrze pokazują to w szczegółach fig. 9 jak również fig. 14.

Dzięki rozwiązaniu zgodnym z niniejszym wynalazkiem możliwym staje się szczególnie korzystne strukturalnie i oszczędne energetycznie skupianie włókna światłowodów w jednym miejscu lub ich osadzanie wewnątrz mufy kablowej. Włókna światłowodowe 66, po ich wyodrębnieniu z wiązki 65 i po usunięciu osłaniających je otoczek (koszulek), są w pierwszej kolejności wprowadzane w obszar jednej ze stron kasety stykowej (łączeniowej) 49. Włókna światłowodowe 66 są prowadzone do jednej ze stron kaset stykowych (łączeniowych) 49 lub do jednej ze stron ramy 37 wyłącznie w biegnących pionowo kanałach prowadzących 52 i 53. Bezpośrednio po tym jak wszystkie włókna światłowodowe 66 wprowadzone zostają w obszar którejś ze stron, włókna światłowodowe 66 są przeprowadzane albo do kanału prowadzącego 52, przyporządkowanego przedniej stronie 40 ramy 37, albo do kanału prowadzącego 53, przyporządkowanego tylnej stronie 41 ramy 37. Wewnątrz tych obu kanałów prowadzących włókna światłowodowe 66 przebiegają przede wszystkim w obszarze leżących wewnątrz częściowych kanałów prowadzących 56, aż nie zostanie osiągnięta wysokość kasety stykowej (łączeniowej) 49, do której dane włókna światłowodowe 66 mają być wprowadzone. Gdy wysokość ta zostaje osiągnięta włókno światłowodowe 66 jest przeprowadzane w obszar zewnętrznego częściowego

PL 213 230 B1 kanału prowadzącego 57 a potem, w ostatnim kroku, jest nawlekane do mającego kręty przebieg kanału prowadzącego 60, wiodącego włókno światłowodowe 66 do kasety stykowej (łączeniowej) 49.

Kasety stykowe (łączeniowe) 49 są unieruchamiane zatrzaskami w uchwytach 48 cylindrycznej tulejki 67. Przedstawia to szczególnie dobrze fig. 6. Cylindryczne tulejki 67 kasety stykowej (łączeniowej) 49 przedstawione są ze szczegółami na rysunkach od fig. 10 do fig. 12. Szczegóły te występują również na fig. 17 i fig. 18.

Cylindryczne tulejki 67 kasety stykowej (łączeniowej) 49 są wykonane jako puste w środku walce. Włókna światłowodowe 66 dla ich wprowadzenia do kasety stykowej (łączeniowej) 49 są poprowadzone przez tulejkę 67 i to w taki sposób, że kierunek wprowadzania włókna światłowodowych 66 do kasety stykowej (łączeniowej) 49 przebiega mniej więcej równolegle do jednej z osi obrotu danej kasety stykowej (łączeniowej) 49 zdefiniowanej przez tulejki 67. Fig. 18 pokazuje szczególnie dobrze sposób prowadzenia włókna światłowodowego 66 przez tulejkę 67 równolegle do osi obrotu kasety stykowej (łączeniowej) 49. W związku z tym ma znaczenie to, że tulejki 67 mają biegnące osiowo szczeliny, mają więc otwór 68 skierowany promieniście na zewnątrz. Położenie otworu 68 na tulejce 67 jest na przykład dobrze widoczne na fig. 10. Przez otwór 68 istnieje możliwość wprowadzania do tulejki 67, w kierunku zgodnym z promieniem, włókien światłowodowych 66. W ten sposób możliwe staje się szczególnie proste i oszczędne wprowadzanie włókien światłowodowych 66 z krętych kanałów prowadzących 66 do kasety stykowej (łączeniowej) 49.

Aby teraz zapewnić, że ułożone w tulejkach 67 włókna światłowodowe 66 nie będą wyskakiwać z cylindrycznych tulejek 67, zwłaszcza przy odchyleniach kaset stykowych (łączeniowych) 49 i że włókna nie będą przy tej okazji uszkadzane, z kasetami stykowymi 49 zintegrowane są listewki prowadzące 69, 70 (patrz w szczególności fig. 10 i fig. 11). Jak można wywnioskować zwłaszcza z fig. 19 listewki prowadzące 69, 70 są z kasetą stykową (łączeniową) 49 zintegrowane w ten sposób, że jedna z tych listewek prowadzących 69, 70 w każdym położeniu kasety stykowej (łączeniowej) 49 przykrywa w swoim rzucie otwór 68 w tulejce 67. Włókna światłowodowe 66 przylegają zawsze do leżącej naprzeciw otworu 68 wewnętrznej ściany 71 tulejki 67. W ten sposób jest zapewnione, że podczas odchylania kasety stykowej (łączeniowej) 49 włókna światłowodowe 66 zawsze pozostają wewnątrz tulejki 67 i nie mogą z niej wyskoczyć. Ponadto z boku, obok krętych kanałów 60 w obszarze zewnętrznych częściowych kanałów prowadzących 57 są ulokowane ścieżki (rowki) prowadzące 72, które służą prowadzeniu włókien światłowodowych 66 (patrz w szczególności fig. 14, 15, 16 i 18). Ścieżki (rowki) prowadzące 72 w obszarze zewnętrznych częściowych kanałów prowadzących 57 utrudniają wypadanie włókien światłowodowych 66 z zewnętrznych częściowych kanałów prowadzących 57. Ponadto ścieżki prowadzące 72 w obszarze zewnętrznych częściowych kanałów prowadzących 57 sprawiają również, że włókna światłowodowe 66 przylegają do wewnętrznej ściany 71 tulejki 67. Wynika to w szczególności z fig. 20. Widać z rysunku, że wewnętrzna ściana prowadzącej ścieżki 72 jest względem wewnętrznej ściany 71 tulejki 67 przesunięta do tyłu lub do środka i w ten sposób ustawiony zostaje przebieg przedstawiony przez fig. 20, lekko kręty lub lekko wygięty do tyłu, lub do środka włókien światłowodowych 66.

Dalszy aspekt przedkładanego tu wynalazku dotyczy sposobu prowadzenia włókien światłowodowych 66 wewnątrz kaset stykowych (łączeniowych) 49. Przewidywane jest, że biegnące w stykowych (łączeniowych) kasetach 49 włókna światłowodowe 66 są wewnątrz tych kaset stykowych (łączeniowych) 49 poprowadzone kołowo. Owe kołowe poprowadzenie włókien światłowodowych 66 ma tę zaletę, że podlegają one minimalnemu obciążeniu mechanicznemu. W ten sposób właściwości przewodzenia włókien światłowodowych 66 nie podlegają negatywnym wpływom.

Dla zapewnienia prowadzenia włókien światłowodowych 66 wewnątrz stykowych (łączeniowych) kaset 49 po łukach kół, w tych kasetach stykowych (łączeniowych) 49 są integralnie stworzone liczne kanały prowadzące lub prowadzące użebrowania. Fig. 11 pokazuje takie dwa zewnętrzne, półkoliste żebra prowadzące 73, jak również umieszczone w środkowym odcinku kasety stykowej (łączeniowej) 49 prowadzące żebra 24, których zewnętrzny kontur co najmniej odcinkowo definiuje segment koła. W pokazanym na fig. 11 przykładzie realizacji wynalazku, w środkowym odcinku stykowych (łączeniowych) kaset 49, umieszczone są łącznie cztery żebra prowadzące 74. Wszystkie zewnętrzne obrzeża żeber prowadzących 74 określają segmenty kół o różnej wielkości. Kołowe kanały 75 są ukształtowane między żebrami prowadzącymi umieszczonymi w środkowym obszarze kasety stykowej (łączeniowej) 49.

Na podstawie fig. 12 i fig. 13 widać, że żebra prowadzące 73, jak również żebra prowadzące 74, tworzą trzy upakowane jeden nad drugim, jak również wzajemnie się nakrywające elementy proPL 213 230 B1 wadzące włókna kołowe 76, 77 i 78. Elementy prowadzące włókna kołowe 76, 77 i 78 są przy tym tak wzajemnie zgrane, że obydwa zewnętrzne kołowe elementy prowadzące włókna kołowe 76 i 78 stykają się z sobą w środkowym odcinku kaset stykowych (łączeniowych) 49 i tam schodzą się z sobą stycznie. W obszarze tym jest następnie możliwe zmienianie promienia krzywizny dla włókien światłowodowych 66. Ponadto elementy prowadzące włókna kołowe 76, 77 i 78 są tak ustawione względem siebie, że włókna światłowodowe 66 mogą być, niezależnie od swojej długości, prowadzone w kasetach stykowych (łączeniowych) po krzywiznach o mniej więcej tym samym promieniu. Staje się przez to możliwe, dla każdej dowolnej długości włókien światłowodowych 66, zapewnienie wewnątrz kaset stykowych (łączeniowych) 49 prowadzenia włókna po krzywiznach kół, przy zachowaniu idealnych promieni gięcia, oraz stworzenie oszczędzających warunków osadzania włókien światłowodowych 66. Fig. 12 pokazuje na przykład, że w odniesieniu do prowadnicy kołowej 79 możliwa jest też owalna prowadnica włókien światłowodowych, przy czym prowadnica owalna 79 składa się z prowadnic kołowych 76 i 78. W związku z tym ma oczywiście znaczenie, że pomiędzy zewnętrznymi żebrami prowadzącymi 73 i wewnętrznymi żebrami prowadzącymi 74 tworzona jest przestrzeń 80 dla nadmiarów długości włókien światłowodowych 66. Wewnątrz tej przestrzeni spiętrzeniowej 80 następuje właściwe wyrównywanie długości włókien światłowodowych i tam właśnie, w komorze spiętrzeniowej 80, mniej lub bardziej silnie wyciska swe piętno owalno-kołowe prowadzenie włókna.

Fig. 14 do fig. 16 przedstawiają włókna światłowodowe 66, które wewnątrz kaset stykowych (łączeniowych) 49 są poprowadzone w różny sposób i różną metodą. Fig. 16 pokazuje kilka włókien światłowodowych 66, które z jednej strony prowadzone są owalnie, z drugiej zaś strony kołowo. W dalszym ciągu fig. 14 pokazuje miejsce realizacji styku 81 między dwoma przewidywanymi do połączenia włóknami światłowodowymi 66, które odkładane są w przewidzianym do tego obszarze kasety stykowej (łączeniowej) 49. We wnętrzu takiej stykowej (łączeniowej) kasety 49 możliwe jest gromadzenie czterech tego typu kablowych styków (połączeń) 81.

Zgodnie z kolejnym aspektem przedkładanego tu wynalazku w ramach 37 mufy dzwonowej 30 znajduje się, jako integralna część, wyciągana szuflada 82 służąca gromadzeniu nieprzyciętych wiązek 65. Szuflada 82 umieszczona jest pomiędzy biegnącymi pionowo częściami 38 ramy 37 i z tej ramy 37 może być wyciągana w kierunku poziomym. Szuflada 82 jest przy tym wyciągana z ramy 37 do biegnącej pionowo wąskiej strony 43 tej ramy 37, która znajduje się naprzeciw biegnącej pionowo wąskiej strony, do której przymocowane są elementy prowadzące włókna 50. Zgodnie z tym po jednej stronie ramy 37, lub po jednej stronie kasety stykowej (łączeniowej) 49, w obszarze elementów prowadzących włókna 50 poprowadzone są włókna światłowodowe 66. Do leżącej po przeciwnej stronie wąskiej strony 43 wyciągana jest z ramy 37 szuflada 82. Fig. 1 pokazuje szufladę 82 w położeniu wsuniętym do ramy 37, natomiast fig. 21 pokazuje tę szufladę w położeniu wyciągniętym z ramy 37. Fig. 22 pokazuje w szufladzie odłożone, nieprzycięte wiązki 65.

Aby móc uchwycić szufladę 82 w celu jej wyciągnięcia z ramy 37 na pionowo biegnącej stronie szuflady 82 przewidziane są uchwyty obsługowe 83. Te uchwyty obsługowe 83 służą równocześnie do bezpiecznego prowadzenia wiązek 65 we wnętrzu szuflady 82. Oprócz uchwytów obsługowych 83 na biegnących poziomo stronach szuflady 82 przewidziane są elementy prowadzące włókna 84. Również elementy prowadzące włókna 84 służą do bezpiecznego gromadzenia wiązek 65 we wnętrzu szuflady 82.

Jako pierwszy przykład realizacji przedkładanego wynalazku zgodnie z fig. 1 do fig. 22 proponowana jest mufa dzwonowa 30, wewnątrz której poprowadzone są, na stronę obok stosu kaset stykowych (łączeniowych), wszystkie włókna światłowodowe 66, po tym jak w obszarze urządzenia unieruchamiającego 61, jako pojedyncze, wyodrębnione zostały z wiązek 65 na drodze usunięcia izolacyjnych osłonek (koszulek). W ten sposób włókna światłowodowe 66 zostają wyłącznie poprowadzone pionowo do góry, po jednej stronie stosu kaset stykowych (łączeniowych) 49. Dodatkowo są na tej stronie przewidziane elementy prowadzące włókna 50, które zarówno w obszarze przedniej strony 40, ale też i w obszarze tylnej strony 41 ramy 37 tworzą biegnące pionowo kanały prowadzące 52, 53, które w danym przypadku podzielone są na częściowe kanały prowadzące, leżący wewnątrz częściowy kanał prowadzący 56 i zewnętrzny częściowy kanał prowadzący 57. Ponadto rozwiązaniem w duchu wynalazku jest takie prowadzenie włókien światłowodowych 66 z zewnętrznych częściowych kanałów prowadzących 57 do krętych kanałów prowadzących 60, że włókna światłowodowe 66 są kierowane przez tulejkę 67 kaset stykowych (łączeniowych) 49 do wnętrza kaset stykowych (łączeniowych). Dzięki zintegrowanym z kasetami stykowymi 49 kierownicom 69, 70 utrudnione jest wypadanie włókien światłowodowych 66 z tulejek 67, a przede wszystkim z promienistego otworu 68 tulejki. We10

PL 213 230 B1 wnątrz kaset stykowych (łączeniowych) 49 włókna światłowodowe 66 prowadzone są kołowo. Poza tym jest przewidziana szuflada 82 dla gromadzenia nieprzyciętych wiązek, wysuwanie której jest możliwe z ramy 37 na tę stronę, która leży naprzeciw tej strony, do której przymocowane są elementy prowadzące włókna 50. Jeśli idzie o kasety stykowe (łączeniowe) 50, to mogą one być mocowane w uchwytach 48 niezależnie od elementów prowadzących włókna 50. W ten sposób tworzona jest modułowa struktura urządzenia zgodnego z wynalazkiem.

Zgodne z fig. 1 do fig. 22 przedstawione powyżej formy realizacji wynalazku odnoszą się wszystkie do mufy dzwonowej 30, odpowiadającej pierwszemu przykładowi realizacji wynalazku. Dalej, w nawiązaniu do fig. 23 do fig. 32 opisany zostaje drugi przykład realizacji wynalazku. Ten drugi, zaprezentowany na fig. 23 do fig. 32 drugi przykład realizacji wynalazku odnosi się do mufy dzwonowej 85. Pod względem zasadniczych cech konstrukcyjnych dzwonowa mufa 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada fig. 23 do fig. 32, pokrywa się z dzwonową mufą 85 pierwszego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada fig. 1 do fig. 22. W celu uniknięcia niepotrzebnych powtórzeń dla tych samych zespołów zostają zastosowane te same odsyłacze liczbowe. Dalej omówione będą tylko różnice, jakie dzielą mufę 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada rysunkom od fig. 23 do fig. 32, od dzwonowej mufy 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada fig. 1 do fig. 22.

Pierwszą zasadniczą różnicą między dzwonową mufą 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku i dzwonową mufą 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku jest to, że w mufie dzwonowej 85 nie ma szuflady. W dzwonowej mufie 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku na obu biegnących pionowo wąskich stronach 43 ramy 37 rozciągają się, zgodne z ideą wynalazku, prowadzące elementy włókna 50. Pokazują to dobrze fig. 23 i fig. 24. Wynika z tego wprost, że w obszarze obu biegnących pionowo wąskich stron 43 ukształtowane są kanały prowadzące 52 i 53. Każdy z tych kanałów prowadzących 52 i 53 jest z kolei podzielony na częściowe kanały prowadzące, a mianowicie na leżące wewnątrz częściowe kanały prowadzące 56 i zewnętrzne częściowe kanały prowadzące 57. Po bokach, obok obu biegnących pionowo wąskich stron 43 a tym samym po obu stronach kaset stykowych (łączeniowych) 49 rozciągają się zawsze cztery częściowe kanały prowadzące 56 lub 57, ułożone obok siebie w jednej płaszczyźnie.

Jak to szczególnie dobrze widać na fig. 23 do fig. 25 druga różnica między dzwonową mufą 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku i dzwonową mufą 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku jest taka, że prowadzące kanały 52 i 53, jakie znajdują się w obszarze obu biegnących pionowo wąskich stron 43, są od siebie oddzielone nie tylko przez biegnącą pionowo ściankę działową, ale o wiele bardziej skutecznie przez dwie biegnące pionowo ścianki działowe 86 i 87, przy czym te obie ścianki działowe 86 i 87 znajdują się od siebie w pewnej odległości i ograniczają tym samym komorę wstępną 88. Jak ta komora wstępna 88 wygląda pokazuje najlepiej fig. 25. Do komory wstępnej 88 mogą być wprowadzane nieprzycięte wiązki przewodów. Komora wstępna 88 dzwonowej mufy 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada fig. 23 do fig. 32 przejmuje tym samym funkcję szuflady 82 dzwonowej mufy 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku, która odpowiada fig. 1 do fig. 22.

Jak można zorientować się z fig. 24 i fig. 25, w celu utworzenia przerwy 55, biegnące w zasadzie równolegle względem siebie i oddalone od siebie ścianki działowe 86 i 87 stykają się w dolnym odcinku. Przerwa 55 służy do tego, aby możliwe było odprowadzanie włókien światłowodowych z przedniej strony 40 w obszar tylnej strony 41, albo z obszaru tylnej strony 41 w obszar przedniej strony 40.

Druga różnica między obydwoma przykładami realizacji wynalazku dotyczy wykonania przeznaczonego dla wiązek urządzenia kierującego lub urządzenia unieruchamiającego 61. Widać to w szczególności na fig. 23 do fig. 25. W odróżnieniu od dzwonowej mufy 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku w mufie 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku, odpowiadającej fig. 23 do fig. 32, kanały prowadzące lub kierujące 89, utworzone przez urządzenie kierujące lub urządzenie unieruchamiające 61, nie wszystkie leżą w jednej płaszczyźnie. Również nie wszystkie kanały kierujące 89 kończą się w obszarze biegnącej pionowo wąskiej strony 43, ale połowa z tych kanałów kierujących 89 kończy się w obszarze pierwszej biegnącej pionowo wąskiej strony 43, natomiast druga połowa kanałów kierujących 89 kończy się w obszarze drugiej biegnącej pionowo wąskiej strony 43. Jak już wspomniano, w mufie 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku włókna światłowodowe w obszarze obu biegnących pionowo wąskich stron 43 są prowadzone po bokach obok kaset stykowych (łączenioPL 213 230 B1 wych) 49 w kierunku do góry. Dla tego wariantu wynalazku ma to zaletę, że kanały kierujące 89 również kończą się w obszarze obu biegnących pionowo wąskich stron 43.

Aby włókna światłowodowe, które przebiegają albo w obszarze przedniej strony 40 albo w obszarze strony tylnej 41, mogły być poprowadzone z kanałów prowadzących 52 lub 53 w obszarze pierwszej biegnącej pionowo wąskiej strony 43 w obszar kanałów prowadzących 52 lub 53 w obszarze drugiej biegnącej pionowo wąskiej strony 43, w przykładzie realizacyjnym z fig. 23 do fig. 32, w obszarze płytkowego elementu 63, jak również w obszarze przedniej strony 40, ale też i w obszarze tylnej strony 41, przewidziane są dwa cylindry zmiany kierunku 90 i 91. Widok cylindrów zmiany kierunku 90 i 91 pokazuje najlepiej fig. 23. Włókna światłowodowe, które zgodnie z tym mają być poprowadzone od jednej biegnącej pionowo wąskiej strony 43 w obszar innej biegnącej pionowo wąskiej strony 43, mogą być, przy pomocy tych cylindrów zmiany kierunku 90 i 91, i przy zachowaniu dopuszczalnego minimalnego promienia zginania, w łatwy sposób i oszczędną metodą prowadzone w dowolną stronę. Należy raz jeszcze podkreślić, że zmiana kierunku włókna z przedniej strony 40 do tylnej strony 41, albo też z tylnej strony 40 do przedniej strony 41, następuje przez przerwy 55, jakie są zlokalizowane po bokach obok biegnących pionowo wąskich stron 43 w obszarze kanałów prowadzących 52 i 53.

Kolejną różnicą między dzwonową mufą 30 pierwszego przykładu realizacji wynalazku i dzwonową mufą 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku jest odmienne konstrukcyjne rozwiązanie kaset stykowych (łączeniowych) 49. Kasety stykowe (łączeniowe) 49 dzwonowej mufy 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku najbardziej wyraźnie pokazane są na fig. 24 i fig. 26. Także dzwonowe mufy 85 drugiego przykładu realizacji wynalazku pozwalają na kołowe prowadzenie włókien światłowodowych w postaci trzech wzajemnie „upakowanych lub wzajemnie się nakrywających prowadnic kołowych, co w pierwszym przykładzie realizacyjnym wyjaśniane było w związku z fig. 13. Różnica między kasetami stykowymi dostrzegalna jest jednak w wykonaniu lub ukształtowaniu żeber prowadzących. Tak więc na przykład kaseta stykowa (łączeniowa) 49 drugiego przykładu realizacji wynalazku posiada dwa zewnętrzne półkoliste i listewkowe żebra prowadzące 73, natomiast nie ma w niej płasko ukształtowanych żeber prowadzących 74. W środkowym odcinku stykowej (łączeniowej) kasety 49 drugiego przykładu realizacji istnieją natomiast listewkowe żebra prowadzące 92. Te listewkowe żebra prowadzące 92, jak również listewkowe żebra prowadzące 73, definiują odcinkowo wycinki obwodu koła. W kasetach stykowych (łączeniowych) drugiego przykładu realizacji wynalazku nie ma jednak kanałów prowadzących między żebrami prowadzącymi 92, jakie znajdują się w środkowym obszarze stykowej (łączeniowej) kasety 49.

Ze względu na prowadzenie włókien światłowodowych jest to korzystne. Ponadto listewkowe ukształtowanie prowadzących żeber 92 w środkowym obszarze stykowej (łączeniowej) kasety 49 powoduje oszczędność materiałową i przez to zmniejszenie ciężaru.

Dalszą dotyczącą stykowej (łączeniowej) kasety różnicę między dwoma przykładami realizacji pokazuje fig. 31. Z fig. 31 wynika, że można stosować kasety stykowe (łączeniowe) 49 o różnych grubościach. Tak na przykład, zgodnie z fig. 31, kasety stykowe (łączeniowe) 49 dzwonowej mufy 85 w obszarze przedniej strony 40 dysponują podwójną grubością w porównaniu z kasetami stykowymi (łączeniowymi) 49 w obszarze tylnej strony 41. W kasetach stykowych (łączeniowych) 49 o podwójnej grubości lub wysokości skupiana być może większa liczba złącz stykowych. Jest szczególną cechą przyjętej w przedkładanym wynalazku zasady konstrukcyjnej, że kasety stykowe (łączeniowe) różnych grubości lub wysokości mogą być wymieniane w łatwy i prosty sposób bez dokonywania na mufie zmian konstrukcyjnych. W przypadku, gdy stosowane są kasety stykowe (łączeniowe) 49 o podwójnej grubości lub wysokości, wówczas dla kaset stykowych (łączeniowych) 49 zastosowanie znajduje tylko co drugi uchwyt 48. Dwa uchwyty 48, które znajdują się na tej samej wysokości naprzeciw siebie, tworzą dla kasety stykowej (łączeniowej) 49 oś obrotu. Te zaś uchwyty, które znajdują się bezpośrednio nad lub bezpośrednio pod tworzącymi oś obrotu uchwytami 48, przy stosowaniu kasety stykowej (łączeniowej) o podwójnej wysokości lub grubości pozostają wolne. Nie zachodzi więc konieczność dokonywania na uchwytach dla kaset stykowych (łączeniowych) jakichkolwiek konstrukcyjnych zmian.

Kolejna różnica między obydwoma przykładami realizacji przedkładanego tu wynalazku odnosi się do zabezpieczenia włókien światłowodowych 66, jakie skupione zostały w cylindrycznej tulejce 67 kaset stykowych (łączeniowych) 49, przed ich wyskakiwaniem z cylindrycznej tulejki 67 podczas wykonywania przez kasety stykowe (łączeniowe) 49 wahliwych ruchów. W pełnej zgodności z pierwszym przykładem realizacji, zaprezentowanym na fig. 1 do fig. 22, również w drugim przykładzie realizacji, zaprezentowanym na rysunkach od fig. 23 do fig. 32 z kasetą stykową (łączeniową) 49 zintegrowane są kierownice 69 i 70. Najbardziej wyraźnie pokazują to fig. 28 do fig. 30. W drugim przykładzie reali12

PL 213 230 B1 zacji, zgodnym z fig. 23 do fig. 32, kanały prowadzące 52 i 53, a wraz z nimi również zewnętrzne częściowe kanały prowadzące 57, są jednak przesunięte na zewnątrz w celu utworzenia przestrzeni (komory) wstępnej 88. Sprawia to, że w obszarze zewnętrznego częściowego kanału 57 nie działa funkcja prowadnicy 72 opisana w pierwszym, zgodnym z fig. 1 do fig. 22, przykładzie realizacji. Aby to zrównoważyć, w drugim, zgodnym z fig. 23 do fig. 32 przykładzie realizacji, w obszarze krętych kanałów prowadzących 60, w sąsiedztwie uchwytów 48 tulejki 67 stykowych (łączeniowych) kaset 49, są przewidziane żebra prowadzące 93. Te żebra prowadzące 93 są najwyraźniej widoczne na fig. 29. Żebra prowadzące 93 wystają przemiennie i są skierowane albo do góry, albo do dołu, przy czym włókna światłowodowe 66 prowadzone są w rowkowych wyżłobieniach 94 we wnętrzu żeber prowadzących 93. W przypadku odchyleń stykowej (łączeniowej) kasety 49 włókno światłowodowe 66 pozostaje stale w wyżłobieniu 94 i również stale leży w oparciu o żebro prowadzące 93. Unika się w ten sposób wyskakiwania włókien światłowodowych 66 z otworu 68 na tulejce 67.

Dalszy szczegół przedkładanego tu wynalazku, który może znaleźć zastosowanie zarówno w przykładzie realizacji zgodnym z fig. 1 do fig. 22, ale także w przykładzie realizacji zgodnym z fig. 23 do dalszych, pokazuje fig. 32. Tak więc fig. 32 pokazuje cztery leżące obok siebie kanały prowadzące 89 w obszarze urządzenia kierującego lub unieruchamiającego 61 dla wiązek. Zgodnie z ideą szczegółu pokazanego na rysunku fig. 32 i w związku z różnicą w stosunku do wyjaśnionego w nawiązaniu do pierwszego, zgodnego z fig. 1 do fig. 22 przykładu realizacji, sposobu mocowania wiązek przy pomocy chwytaków kabla, tu ma się do czynienia z unieruchamianiem wiązek w obszarze kanałów prowadzących 89 przy pomocy płyty przytrzymującej 95. Jak można zobaczyć na fig. 32 w obszarze kanałów prowadzących 98 są przewidziane szyny prowadzące 96, w które wsuwane być mogą płyty przytrzymujące 95. Wsuwanie płyt przytrzymujących 95 w szyny prowadzące 96 następuje w kierunku strzałki 97. Jak widać z fig. 32 w płycie przytrzymującej 95 znajduje się szczelinowe wycięcie. Gdy płyta przytrzymująca 95 jest zgodnie ze strzałką 97 wsuwana w odpowiednie szyny prowadzące 96, wówczas hakowaty element kotwiczny 98, który jest ograniczony przez szczelinę lub przez wycięcie, zostaje dociśnięty do środka, po czym, kiedy już płyta przytrzymująca 95 jest całkowicie wsunięta w szyny prowadzące 96, element kotwiczny 98 zostaje znów z powrotem uchwycony i sprowadzony do swojej pierwotnej pozycji, przez co dokonane zostaje unieruchomienie płyty przytrzymującej 95 w kanałach prowadzących 89. Zgodnie z wynalazkiem jedna strona płyty przytrzymującej 95 jest wykonana jako gładka, podczas gdy na położonej naprzeciw stronie płyty przytrzymującej 95 przewidziana jest listwa rozdzielająca 99. Płyta przytrzymująca 99 służy w ten sposób unieruchamianiu dwóch wiązek w kanałach prowadzących 89, przy czym po każdej stronie listwy rozdzielającej 99 umieszczona jest jedna wiązka. Jeśli w pokazanym na fig. 32 układzie zostają w kanałach prowadzących 89 unieruchomione dwie nowe wiązki, wówczas wiązki są najpierw skupione na gładkiej stronie właśnie wprowadzonej płyty przytrzymującej 95 a potem nowa płyta przytrzymująca 95 wsuwana jest w odpowiednie szyny prowadzące 96. Zauważyć przy tym należy, że w przypadku unieruchomienia pokazanego w fig. 32 możliwe jest osiowe przesunięcie wiązek.

Claims (7)

1. Urządzenie do strukturalnego skupiania światłowodów w jednym miejscu lub do ich osadzania, w szczególności mające postać mufy kablowej, w skład którego wchodzi rama (37) i wiele kaset stykowych (49), przy czym wiele kaset stykowych (49) rozmieszczonych jest jedna nad drugą po przedniej (40) i tylnej (41) stronie ramy (37), przy czym kasety są przymocowane do ramy (37) obrotowo, znamienne tym, że elementy prowadzące włókna (50) dla włókien światłowodowych (66) są przymocowane na co najmniej jednej przebiegającej pionowo wąskiej stronie (43) ramy (37), tak że w obszarze jednej lub każdej wąskiej strony (43) włókna światłowodów (66) są prowadzone z boku kaset stykowych (49) lub z boku ramy (37), przy czym elementy prowadzące włókna (50) znajdujące się w obszarze jednej lub obu wąskich stron (43) tworzą co najmniej dwa biegnące pionowo kanały prowadzące (52, 53) dla włókien światłowodów (66), przy czym pierwszy kanał prowadzący (52) jest przyporządkowany przedniej stronie (40) ramy (37), natomiast drugi kanał prowadzący (53) jest przyporządkowany tylnej stronie (41) ramy (37), gdzie dwa kanały prowadzące (52, 53) są przestrzennie oddzielone od siebie co najmniej jedną, biegnącą pionowo ścianką działową (54), zaś w jednej lub we wszystkich ściankach działowych (54), w dolnej części, znajduje się przerwa (55), tak że włókna światłowodowe (66) z pierwszego kanału prowadzącego (52) mogą być skierowane

PL 213 230 B1 do drugiego kanału prowadzącego (53), a w konsekwencji z przedniej strony (40) ramy (37) do tylnej strony (41) ramy (37).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy prowadzące włókna (50) są zamocowane wyłącznie na jednej przebiegającej pionowo wąskiej stronie (43) ramy (32), oraz że włókna światłowodów (65) są poprowadzone z boku kaset stykowych (49) wyłącznie w obszarze wspomnianej jednej wąskiej strony (43).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że elementy prowadzące włókna (50) są zamocowane po bokach obu przebiegających pionowo wąskich stronach (43) ramy (37), oraz że włókna światłowodów (66) są poprowadzone z boku kaset stykowych (49) w obszarze tych obu wąskich stron (43).

4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienne tym, że kanały prowadzące (52, 53) zawsze są podzielone na dwa częściowe kanały prowadzące (56, 57) w taki sposób, że w obszarze przedniej strony (40) ramy (37) i tylnej strony (41) ramy (37) rozciągają się co najmniej dwa biegnące pionowo częściowe kanały prowadzące (56, 57), przy czym w każdym przypadku co najmniej jeden wewnętrzny częściowy kanał prowadzący (56) i co najmniej jeden zewnętrzny częściowy kanał prowadzący (57).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że dwa wewnętrzne częściowe kanały prowadzące (56), z których pierwszy przebiega w obszarze przedniej strony (40) ramy (37), natomiast drugi w obszarze tylnej strony (41) ramy (37), są oddzielone jeden od drugiego przez jedną lub przez każdą ściankę działową (54).

6. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, znamienne tym, że przebiegające w obszarze przedniej strony (40) i tylnej strony (41) ramy (37) częściowe kanały prowadzące, czyli wewnętrzny częściowy kanał prowadzący (56) i zewnętrzny częściowy kanał prowadzący (57), są od siebie oddzielone przez wiele, rozmieszczonych z odstępami listewek rozdzielających (58), przy czym między dwoma sąsiadującymi z sobą listewkami rozdzielającymi (58) jest utworzona przerwa (59) tak, że włókna światłowodowe (66) w obszarze przedniej strony (40) i w obszarze tylnej strony (41) ramy (37) mogą być kierowane z odpowiedniego wewnętrznego częściowego kanału prowadzącego (56) do odpowiedniego zewnętrznego częściowego kanału prowadzącego (57).

7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienne tym, że rozmieszczone w obszarze jednej lub każdej wąskiej strony (43) elementy prowadzące włókna (50) tworzą ponadto kanały prowadzące (60) o krętym przebiegu, przy czym poszczególne włókna światłowodowe (66) przez te kręte kanały prowadzące (60) mogą być doprowadzane do kaset stykowych (49).