PL212067B1 - Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae - Google Patents

Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae

Info

Publication number
PL212067B1
PL212067B1 PL381650A PL38165007A PL212067B1 PL 212067 B1 PL212067 B1 PL 212067B1 PL 381650 A PL381650 A PL 381650A PL 38165007 A PL38165007 A PL 38165007A PL 212067 B1 PL212067 B1 PL 212067B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cells
inhibitor
heteroaryl
virus
alkyl
Prior art date
Application number
PL381650A
Other languages
English (en)
Other versions
PL381650A1 (pl
Inventor
Gabriela Pastuch-Gawołek
Wiesław Szeja
Bogusław Szewczyk
Ewelina Król
Grzegorz Grynkiewicz
Original Assignee
Politechnika Śląska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Śląska filed Critical Politechnika Śląska
Priority to PL381650A priority Critical patent/PL212067B1/pl
Publication of PL381650A1 publication Critical patent/PL381650A1/pl
Publication of PL212067B1 publication Critical patent/PL212067B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie sulfidu i sulfotlenku glikozylowo heteroarylowego jako związków przeciwwirusowych zwłaszcza przeciwko wirusom zapalenia wątroby typu C z rodziny Flaviviridae.
Wirus zapalenia wątroby typu C (wzw c) został zidentyfikowany w 1989 r. i należy do szczególnie groźnych patogenów, powodując zakażenie milionów ludzi na świecie. (Choo, Q.L. i wsp., Science 244, 359. 1989). Wirus należy do rodziny Flaviviridae, małych wirusów, zawierających jednoniciowe RNA o dodatniej polarności jako materiał genetyczny. Jest on głównym patogenem powodującym wirusowe zapalenie wątroby prowadzące często do groźnych powikłań. W przypadku wirusa zapalenia wątroby typu C (wzw C, HCV) u około 80% zakażonych następuje ostre chroniczne zapalenie wątroby, co może stać się przyczyną marskości wątroby lub pierwotnego raka wątroby. Niesłychanie szybki wzrost liczby zakażeń wirusem HCV może doprowadzić do tego, że pod koniec obecnej dekady wirus HCV stanie się główną przyczyną śmiertelności spowodowanej przez wirusy i może stanowić znacznie ważniejsze zagrożenie niż zakażenia wywołane wirusem HIV. Możliwości leczenia wirusowego zapalenia wątroby są w obecnej chwili niewielkie, a skuteczność terapii bardzo niska. Stosowany jest najczęściej interferon α, sam lub w połączeniu z rybawiryną (analog guanozyny). Trwała odpowiedź na tego typu leczenie następuje u 10-20% chorych przy leczeniu samym interferonem, a przy leczeniu skojarzonym - u ok. 30% pacjentów (Mc Hutchison. J.G. i wsp., New England J. Med. 339, 1485, 1998). Zarówno interferon, jak i rybawiryną dają przy tym silne efekty uboczne, co czasami eliminuje możliwość ich stosowania. Terapia taka jest ponadto bardzo kosztowna i wymaga hospitalizacji, co ogranicza możliwości jej szerokiego stosowania.
Dla stworzenia nowych metod leczenia muszą powstać preparaty selektywnie hamujące adsorbcję wirusa, replikację jego materiału genetycznego oraz dojrzewanie cząstek wirusowych.
W wyniku badań stwierdzono nieoczekiwanie, że sulfidy glikozylowo heteroarylowe oraz sulfotlenki glikozylowo heteroarylowe stanowią nową klasę połączeń hamujących namnażanie się wirusa w komórkach ssaczych.
Wynalazek dotyczy zastosowania sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae. gdzie sulfidy o wzorze I i sulfotlenki o wzorze II zawierają jako podstawniki w części cukrowej estry kwasów karboksylowych (R=acyl) lub etery alkilowe (R=alkil) lub etery sililowe (R=SiR3, gdzie R=alkil, aryl), do wytwarzania środków przeciw wirusowych, w szczególności w stosunku do wirusa zapalenia wątroby typu C.
Jako podstawnik heteroarylowy stosuje się pochodne pirydyny, imidazolu, triazyny zawierające podstawniki elektronoakceptorowe.
Natomiast jako podstawnik glikozylowy stosuje się monosacharydy, disacharydy z wolnymi grupami hydroksylowymi lub podstawionymi rodnikiem acylowym, alkilowym, sililowym. Dążąc do poznania pierwszych etapów rozwoju wirusa, tj. jego adsorbcji na powierzchni komórki stosowano jako model badawczy pokrewnego wirusa zwierzęcego należącego do rodzaju Pestivirus w rodzinie Flaviviridae - wirusa klasycznej świńskiej gorączki (CSFV). Stosowanie modelu zastępczego jest konieczne, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu C nie namnaża się w hodowlach in vitro, a jedynym modelem zwierzęcym są małpy człekokształtne.
Kolejnym etapem była ekspresja genów glikoprotein E0 i E2 w systemie bakulowirusowym i badanie wpływu wybranych inhibitorów na powstawanie tych glikoprotein. Badania nad uczestniczącymi w adsorpcji glikoproteinami otoczkowymi HCV i CSFV doprowadziły do racjonalnego zaprojektowania selektywnych terapeutyków blokujących wejście wirusa do komórki gospodarza, a co za tym idzie jego namnażanie. Metodykę pracy i uzyskane wyniki przedstawiono na poniższych przykładach.
P r z y k ł a d 1.
Dawkę podawanego związku określono za pomocą testu cytotoksycznego z czerwienią obojętną. Na płytkę zawierającą komórki SK6 dodawano badany inhibitor zmieniając w szerokim zakresie jego ilość. Płytki inkubowano przez 48 godzin w temperaturze 37°C. Po dodaniu czerwieni obojętnej kontynuowano inkubację przez 3 godziny. Następnie dodano 1% wodno-alkoholowy roztwór kwasu octowego i oznaczono spektrofotometrycznie ilość uwolnionej czerwieni obojętnej mierząc absorbancję przy długości fali 490 nm. Wyniki przedstawiono w Tabeli 1 (kolumna 2 i 3).
Po ustaleniu optymalnej dawki inhibitora, czyli takiej, przy której przeżywalność komórek SK6 jest większa niż 50%, badano wpływ inhibitora na namnażanie się wirusa w tych komórkach. W tym celu do jednej płytki M-12 zawierającej komórki SK6 dodawano różne, ustalone wcześniej dawki
PL 212 067 B1 potencjalnego inhibitora, a po 30 minutach dodawano wirusa CSFV. Ma to na celu sprawdzenie, czy inhibitor blokuje wnikanie wirusa do komórki. Drugą płytkę M-12 z komórkami SK6 zakażano wirusem, a po 1,5 h (po tym czasie wirus jest już w komórkach) dodawano inhibitora, w celu sprawdzenia jak inhibitor wpływa na namnażanie się wirusa. Hodowle prowadzono przez 48 h, a po tym czasie przeprowadzano test IPMA (ImmunoPeroxidase Monolayer Assay) za pomocą surowicy poliklonalnej anty E0. Komórki zakażone CSFV są zabarwione na czerwono i widoczne gołym okiem, więc w ten sposób można porównać ilość i wielkość pseudołysinek w porównaniu z kontrolami (1 - komórki SK6 bez wirusa CSFV i bez inhibitora, 2 - komórki SK6 zakażone wirusem CSFV, ale bez dodatku inhibitora). Wyniki przedstawiono w Tabeli 2 (kolumna 4 i 5). Analiza danych wskazuje, że inhibitory GP-1, GP-4, GP-5, GP-6, GP-7 wykazywały hamowanie namnażanie się wirusa CSFV w komórkach nerki świńskiej SK6. W celu określenia ilości nowopowstałych cząstek wirusa CSFV pod wpływem działania różnych dawek inhibitorów, wykonano miareczkowanie supernatantów zebranych znad komórek SK6 z płytek po zakażeniu wirusem CSFV. Przykładowo w Tabeli 1 podano wyniki dla inhibitora GP7.
T a b e l a 1 Inhibitor GP7
Dawka Przeżywalność Inh. + Wirus Wirus + Inh.
60 μg/ml 86% Brak pseudołysinek Brak pseudołysinek
50 μg/ml 89% Brak pseudołysinek Brak pseudołysinek
20 μg/ml 95% Pojedyncze pseudołysinki Pojedyncze pseudołysinki
10 μg/ml 100% Liczne pseudołysinki Liczne pseudołysinki
P r z y k ł a d 2
Badanie wpływu syntetycznych inhibitorów N-glikozylacji na ekspresję genów glikoprotein E0 i E2 CSFV w systemie bakulowirusowym.
W tym celu przeprowadzono następujące doświadczenia:
1. Ustalenie dawki podawanego inhibitora za pomocą testu cytotoksycznego z 0,4% Trypan Blue.
2. Badanie wpływu inhibitora na ekspresję genów glikoprotein E0 i E2 CSFV w systemie Bakulowirusowym.
T a b e l a 2
WYNIKI - KOMÓRKI SSACZE:
1. Nazwa inhibitora 2. Dawka 3. Przeżywalność 4. Inhibitor + wirus 5. Wirus + inhibitor
1 2 3 4 5
GP-1 50 μg/ml 68%
40 μg/ml 86%
20 μg/ml 100% +++ +++
GP-2 15 μg/ml +++ +++
10 μg/ml 97% +++ +++
5 μg/ml 99% +++ +++
GP-3 140 μg/ml 90% + +
130 μg/ml 90% + +
120 μg/ml 93% ++ +
110 μ9/π! 95% ++ ++
GP-4 80 μg/ml 53% --- +
60 μg/ml 87% ++ ++
50 μg/ml 93% ++ ++
300 μg/ml 95% ++ ++
PL 212 067 B1 cd. tabeli 2
1 2 3 4 5
GP-5 6 μg/ml 95% ---
5 μg/ml 98% --- +
3 μg/ml 100% +++ +++
GP-6 12 μg/ml ---
10 μg/ml 94% --- +
5 μg/ml 94% ++ ++
GP-7 150 μg/ml 57% ...
140 μg/ml 60% ...
120 μg/ml 89% ...
100 μg/ml 100%
--- brak pozytywnych komórek (całkowite zahamowanie namnażania się wirusa CSFV lub brak ekspresji glikoprotein otoczkowych) + mała ilość pozytywnych komórek [%] (dobre zahamowanie namnażania się wirusa CSFV) ++ średnia ilość pozytywnych komórek [%] (średnie zahamowanie namnażania się wirusa CSFV) +++ duża ilość pozytywnych komórek (podobnie jak na kontroli) [%] (brak zahamowania namnażania się wirusa CSFV)
W serii doświadczeń ustalono dawki podawanego inhibitora za pomocą testu cytotoksycznego z 0,4% Trypan Blue. Test cytotoksyczny z 0,4% Trypan Blue służy do pomiaru przeżywalnoś ci komórek. Po inkubacji z Trypan Blue komórki martwe barwią się na kolor niebieski, a komórki żywe pozostają niezabarwione, dzięki czemu przy użyciu homocytometru (komory Thoma) możliwe jest określenie przeżywalności korzystając ze wzoru:
Ilość żywych komórek (niezabarwione) Ilość wszystkich komórek (żywe + martwe)
Przeżywalność (%)
W tym celu komórki owadzie po zadaniu inhibitorem inkubowano przez 48 godzin w temperaturze 27°C. Po odpłukaniu pożywką przeniesiono komórki do probówek Eppendorfa, pobrano 50 ul zawiesiny, wprowadzono do probówki Eppendorfa, dodano 50 ul roztworu Tryptan Blue, inkubowano przez 5 minut, nakroplono na komorę Thoma i policzono komórki.
Po ustaleniu optymalnej dawki inhibitora, czyli takiej, przy której przeżywalność komórek Sf9 jest większa niż 50%, badano wpływ inhibitora na namnażanie się bakulowirusów zawierających gen glikoproteiny E0 lub E2 w tych komórkach postępując podobnie jak w przypadku komórek nerki świńskiej SK6, które zakażano wirusem CSFV. W tym celu do jednej płytki M-12 zawierającej komórki Sf9 dodawano różne, ustalone wcześniej dawki potencjalnego inhibitora, a po 30 minutach dodawano bakulowirusa E0 lub E2. Miało to na celu sprawdzenie, czy inhibitor blokuje wnikanie bakulowirusa do komórki. Drugą płytkę M-12 z komórkami Sf9 zakażano bakulowirusem E0 lub E2, a po 1.5 h (po tym czasie bakulowirus jest już w komórkach) dodawano inhibitora, w celu sprawdzenia jak inhibitor wpływa na namnażanie się bakulowirusa. Hodowle prowadzono przez 48 h, a po tym czasie przeprowadzano test IPMA za pomocą surowicy poliklonalnej anty E0 lub E2. Komórki zakażone bakulowirusem są zabarwione na czerwono, więc w ten sposób można porównać ilość i wielkość komórek pozytywnych w porównaniu z kontrolami (1 - komórki Sf9 bez bakulowirusa E0 lub E2 i bez inhibitora, 2 - komórki Sf9 zakażone bakulowirusem E0 lub E2, ale bez dodatku inhibitora). Wyniki przedstawiono w Tabeli 3.
PL 212 067 B1
T a b e l a 3.
WYNIKI - KOMÓRKI OWADZIE:
Nazwa inhibitora Dawka Przeżywalność Inhibitor + bakulowirus Bakulowirus + inhibitor
GP-1 60 μg/ml 75% + +
40 μg/ml 87% ++ ++
20 μg/ml 98% +++ +++
10 μg/ml 100% +++ +++
GP-4 80 μg/ml 58% + +
60 μg/ml 60% ++ ++
40 μg/ml 71% ++ ++
20 μg/ml 75% +++ +++
GP-5 8 μg/ml 66% +++ +++
6 μg/ml 90% +++ +++
4 μg/ml 98% +++ +++
3 μg/ml 100% +++ +++
GP-6 15 μg/ml 53% --- ---
12 μg/ml 81% + +
10 μg/ml 90% ++ ++
5 μg/ml 95% +++ +++
GP-7 120 μg/ml 56% --- ---
100 μg/ml 60% + +
80 μg/ml 98% ++ ++
60 μg/ml 100% +++ +++
--- brak pozytywnych komórek (całkowite zahamowanie namnażania się bakulowirusa lub brak ekspresji glikoprotein otoczkowych) + mała ilość pozytywnych komórek [%] (dobre zahamowanie namnażania się bakulowirusa) ++ średnia ilość pozytywnych komórek [%] (średnie zahamowanie namnażania się bakulowirusa) +++ duża ilość pozytywnych komórek (podobnie jak na kontroli) [%] (brak zahamowania namnażania się bakulowirusa)
Analiza danych wskazuje, że inhibitory GP-6, GP-7 wykazywały hamowanie namnażania się bakulowirusa E0 lub E2 w komórkach owadzich Sf9.
PL 212 067 B1
GP 1 Sulfotlenek 4’-nitrofenylo-2,3.4,6-tetra- O-acetylo-P-D-glukopiranozylowy AcO-' A >Ac OAc 1 // \ A
GP2 Sulfotlenek 4'-nitrofenylo-2,3.4.6-tetra- O-benzylo-p-D-glukopiranozylowy BnO^ ΒιτΟ-, A)Bn AA ()Bn 2 jr A Ni Λ
GP3 Sulfotlenek fenylo-2,3,4,6-tetra-O- acetylo-P-D-glukopiranozylowy Ac(A AcO .OAc Aro- ./ \ Λ /
OAc 3
GP 4 Sulfotlenek fenylo-2,3,4,6-tetra-O- benzylo-P-D-glukopiranozylowy BnO''' Bn( i <>Hn < O _ \ ^O II \ \ s- O Bn 4 // \_
GP5 Sulfotlenek (5 '-nitro-2’ -pirydylo)- 2.3.4.6-tetra-O-acetylo-P-D- galaktopiranozylowy AcO AcO A- „OAc O ll OAc 5 j/ V -no2
GP6 Sulfotlenek (5'-nitro-2' -pirydylo)-per-O- acetylo-P-D-laktozylowy AcO ^,OAc AeO^ / A \ -O A- 0 II s-- -NO,
OAc 6 OAc
GP 7 S ulfid (5 -nitro-2 ’-pirydylo) per-O-acetylo-β- D-laktozylowy AcO OAc OAc AcO.^ 7 A) \ \ --ΛΖ OAc „s- <fT~NO. (4=7
Sposób otrzymywania sulfotlenków przedstawiono na poniższych przykładach.
Przepis ogólny
Tioglikozyd (0,01 mola) rozpuszczono w chlorku metylenu (100 ml) i ochłodzono do 0°C po czym dodano 60% kwas m-chloronadbenzoesowy (2,87g, 0,01 mola) i mieszano w temperaturze pokojowej kontrolując przebieg reakcji metodą tle. Przerywano reakcję nie czekając na całkowite przereagowanie tioglikozydu, aby ograniczyć ilość powstającego sulfonu. Mieszaninę poreakcyjną odmywano wodą (3 x 50 ml), suszono bezwodnym siarczanem magnezu i po odsączeniu środka suszącego zatężano na wyparce rotacyjnej. Surowy produkt oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej stosując układ rozpuszczalników toluen:octan etylu 4:1.
PL 212 067 B1
Produkt Czas reakcji [min] Wydajność [%]
GP-1 60 78* 81**
GP-2 40 51*
GP-3 30 77*
GP-4 30 78*
GP-5 40 48* 51**
GP-6 120 59* 68**
* wydajność liczona na wyjś ciowy tioglikozyd ** wydajność liczona na przereagowany tioglikozyd
2.3.4.6- tetra-O-acetylo-e-D-glukopiranozylo-(4-nitrofenylo) sulfotlenek, (GP-1) 1H NMR (mieszanina diastereoizomerycznych sulfotlenków) δ (ppm): 1.94, 1.98, 2.03, 2.13 (4s, 4xCH3CO), 3.74 (ddd, J=2.4 Hz, J=4.2 Hz, J=10.0 Hz, H-5), 3.98-4.21 (m, H-6a, H-6b), 4.50 (d, J1,2=9.5 Hz, H-1, 4.93 (dd~t, J=9.5 Hz, H-2), 5.19-5.36 (m, H-3, H-4), 7.95 (d, J=9.0 Hz, Ph), 8.41 (d, J=9.0 Hz, Ph)
2.03 (s, 4xCH3CO), 3.65 (ddd, J=2.2 Hz, J=5.4 Hz, J=9.8 Hz, H-5), 3.98-4.21 (m, H-6a, H-6b). 4.42 (d, J=9.8 Hz, H-1), 4.99 (dd~t, J=9.5 Hz, H-2), 5.19-5.36 (m, H-3, H-4), 7.86 (d, 1=9.0 Hz, H-Ph), 8.41 (d, J=9.0 Hz, Ph)
2.3.4.6- tetra-0-benzylo-e-D-glukopiranozylo-(4-nitrofenyIo) sulfotlenek, (GP-2) 1H NMR δ (ppm): 3.43 (ddd, J=2.0 Hz, J=5.1 Hz, J=9.8 Hz, H-5), 3.43 (dd, J=2.0 Hz. J=11.2 Hz,
H-6b), 3.49 (dd, J=5.1 Hz, J=11.2 Hz, H-6a), 3.60 (dd~t, J=9.3 Hz, H-4), 3.81 (dd~t, J=9.0 Hz, H-3).
4.01 (d, J=9.8 Hz, H-1), 4.10 (dd~t, 1=9.8 Hz, H-2), 4.24 i 4.31 (qAB, J=11.7 Hz, CH2Ph), 4.57 i 4.81 (qAB, J=10.7 Hz, CH2Ph), 4.94 (s, CH2Ph), 4.96 i 5.00 (qAB, J=10.5 Hz, CH2Ph), 7.14-7.38 (m, Ph), 7.79 (d, J=9.0 Hz, Ph), 8.25 (d, J=9.0 Hz, Ph)
2.3.4.6- tetra-O-acetylo-e-D-glukopiranozylo-fenylo sulfotlenek, (GP-3) 1H NMR (mieszanina diastereoizomerycznych sulfotlenków) δ (ppm): 1.71, 2.00, 2.01, (3s. 4xCH3CO), 3.62 (ddd, J=2.4 Hz, J=5.6 Hz, J=10.0 Hz, H-5), 4.03 (dd, J=2.4 Hz, J=12,4 Hz, H-6b), 4.14 (m, H-6a), 4.21 (d, J12=9.5 Hz, H-1), 5.01 (dd~t, J=9.5 Hz, H-2), 5.21-5.38 (m, H-3, H-4), 7.52-7.75 (m, Ph)
1.91, 1.96, 2.01, 2.08 (4s, 4xCH3CO), 3.72 (ddd, 3=2.9 Hz, J=3.9 Hz, J=10.0 Hz, H-5), 4.08-4.19 (m, H-6a, H-6b), 4.46 (m, H-1), 4.96 (m, H-2), 5.21-5.38 (m, H-3, H-4), 7.52-7.75 (m, Ph)
2.3.4.6- tetra-O-benzylo-e-D-glukopiranozylo-fenylo sulfotlenek, (GP-4) 1H NMR (mieszanina diastereoizomerycznych sulfotlenków) δ (ppm): 3.32 (ddd, J=2.4 Hz, J=4.6 Hz, J=9.8 Hz, H-5), 3.47-3.82 (m, H-3, H-4, H-6a, H-6b), 3.98 (d, 1=9.8 Hz, H-1), 4.01 (dd-t. J=9.8 Hz, H-2), 4.22 i 4.33 (qAB, J=12.0 Hz, CH2Ph), 4.57 i 4.64 (qAB, J=10.7 Hz, CH2Ph), 4.78-5.05 (m, CH2Ph), 7.15-7.70 (m, Ph)
3.47-3.82 (m, H-3, H-4, H-5, H-6a, H-6b), 4.45 (s, CH2Ph), 4.49 (d, 1=8.6 Hz, H-1), 4.78-5.05 (m, H-2, CH2Ph), 7.15-7.70 (m, Ph)
2.3.4.6- tetra-O-acetylo-e-D-galaktopiranozylo-(5-nitro-2-pirydylo) sulfotlenek, (GP-5) 1H NMR (mieszanina diastereoizomerycznych sulfotlenków) δ (ppm): 1.70, 1.81, 1.96, 2.13 (4s, 4xCH3CO), 3.78-4.24 (m, H-5, H-6a, H-6b), 5.03 (d, J1,2=10.2 Hz, H-1), 5.11 (dd, J=3.5 Hz, J=9.9 Hz, H-3), 5.41 (m, H-4), 5.81 (dd~t, J=9.9 Hz H-2), 8.14 (d, J=9.0 Hz, H-3pir), 8.73 (dd, J=2.0 Hz, J=8.8 Hz, H-4pir), 9.50 (d, J=1.8 Hz, H-6pir).
2.02, 2.04, 2.17, 2.18 (4s, 4xCH3CO), 3.78-4.24 (m, H-5, H-6a, H-6b), 4.63 (d, J1,2=10.2 Hz, H-1), 5.21 (dd, 1=3.5 Hz, 1=9.9 Hz, H-3), 5.41 (m, H-4), 5.76 (dd~t, J=10.1 Hz H-2), 8.27 (d, 1=8.7 Hz, H-3pir), 8.73 (dd, 1=2.0 Hz, J=8.8 Hz. H-4pir), 9.43 (d, 1=1.8 Hz, H-6pir).
2.3.4.6- tetra-O-acetylo-e-D-galaktopiranozylo-(1->4)-2,3,6-tn-O-acetylo-1-tio-e-D-glukopiranozylo-(5-nitro-2-pirydylo) sulfotlenek, (GP-6) 1H NMR (mieszanina diastereoizomerycznych sulfotlenków) δ (ppm): 1.56, 1.96, 2.02, 2.04, 2.06, 2.08, 2.14 (7s, 7xCH3CO), 3.72-4.18 (m, H-4, H-5, H-5', H-6a, H-6a' H-6b'), 4.49 (d, J, 2=7.8 Hz, H-1'), 4.54 (dd, J=2.4 Hz, 1=11.0 Hz, H-6b), 4.95 (dd, J=3.4 Hz, J=10.5 Hz, H-3'), 5.03 (d, J=9.7 Hz, H-1), 5.09 (dd, J=7.8 Hz, J=10.3 Hz. H-2'), 5.22 (dd~t, J=8.5 Hz, H-3), 5.34 (m, H-4), 5.48 (dd~t, J=9.5 Hz H-2), 8.10 (d, J=8.7 Hz, H-3pir), 8.71 (dd, J=2.4 Hz, J=8.7 Hz, H-4pir), 9.48 (d, 1=2.4 Hz, H-6pir).
PL 212 067 B1
1.87, 1.95, 1.97, 2.08, 2.09, 2.14, 2.15 (7s, 7xCH3CO), 3.45 (ddd, J=1.7 Hz, J= 4.8 Hz, J=9.8 Hz, H-5), 3.79 (dd~t, J=9.8 Hz, H-4), 3.81-4.16 (m, H-5', H-6a, H-6a', H-6b'), 4.27 (dd, 1=1.7 Hz, J=12.2 Hz, H6b), 4.48 (d, J1,2=7.8 Hz, H-1'), 4.61 (d, 1=10.0 Hz, H-1), 4.95 (dd, J=3.4 Hz, 1=10.5 Hz, H-3'), 5.07 (dd, J=7.8 Hz, 1=10.5 Hz, H-2'), 5.30-5.39 (m, H-3. H-4'), 5.48 (dd~t, J=9.8 Hz H-2), 8.18 (d, J=8.4 Hz, H-3pir), 8.73 (dd, 1=2.4 Hz, J=8.4 Hz, H-4pir), 9.42 (d, 1=2.4 Hz, H-6pir).
(5-nitro-2-pirydylo) 2,3,4,6-tetra-O-acetylo-e-D-galaktopiranozylo-(1--4)-2,3,6-tri-O-acetylo-1-tio-p-D-glukopiranozyd, (GP-7)
Tiocukier (0.01 mola) rozpuszczono w acetonie (100 ml), dodano 2-chloro-5-nitropirydynę (1.58 g, 0.01 mola) oraz węglan potasu (2.76 g, 0.02 mola) i mieszano w temperaturze pokojowej kontrolując przebieg reakcji metodą tle. Po 60 minutach zakończono reakcję, odsączano osad soli nieorganicznych, a przesącz zatężano. Surowy produkt poddawano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej stosując układ rozpuszczalników toluen:octan etylu 10:1. Uzyskano produkt w postaci krzepnącego oleju z 83% wyd. [α] = 40.8° (CHCl3, c 0.2).
1H NMR δ (ppm): 1.97, 2.03, 2.04, 2.07, 2.08, 2.17 (6s, 7xCH3CO), 3.80-4.19 (m, H-4, H-5, H-5', H-6a, H-6a' H-6b'), 4.46 (dd, J=1.5 Hz, J=12.0 Hz, H-6b), 4.50 (d, 1,2=7.8 Hz, H-1‘), 4.97 (dd, J=3.4 Hz, J=10.5 Hz, H-3'), 5.13 (dd, J=7.8 Hz. J=10.6 Hz, H-2'), 5.17 (dd, J=9.3 Hz, 1=10.5 Hz, H-2), 5.32-5.40 (m, H-3, H-4'), 5.88 (d, J=10.5 Hz, H-1), 7.34 (d, J=9.0 Hz, H-3pir), 8.26 (dd, J=2.7 Hz, 1=9.0 Hz, H-4pir), 9.26 (d, J=2.7 Hz, H-6pir).

Claims (3)

1. Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae, gdzie sulfidy o wzorze I i sulfotlenki o wzorze II zawierają jako podstawniki w części cukrowej estry kwasów karboksylowych (R=acyl) lub etery alkilowe (R=alkil) lub etery sililowe (R=SiR3, gdzie R=alki, aryl), do wytwarzania środków przeciwwirusowych, w szczególności w stosunku do wirusa zapalenia wątroby typu C.
2. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym jako podstawnik heteroarylowy stosuje się pochodne pirydyny, imidazolu, triazyny zawierające podstawniki elektronoakceptorowe.
3. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym jako podstawnik glikozylowy stosuje się monosacharydy, disacharydy z wolnymi grupami hydroksylowymi lub podstawionymi rodnikiem acylowym, alkilowym, sililowym.
PL381650A 2007-01-31 2007-01-31 Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae PL212067B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381650A PL212067B1 (pl) 2007-01-31 2007-01-31 Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381650A PL212067B1 (pl) 2007-01-31 2007-01-31 Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL381650A1 PL381650A1 (pl) 2008-08-04
PL212067B1 true PL212067B1 (pl) 2012-08-31

Family

ID=43035901

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL381650A PL212067B1 (pl) 2007-01-31 2007-01-31 Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL212067B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL381650A1 (pl) 2008-08-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
KR101646960B1 (ko) 신규한 황산화된 올리고사카라이드 유도체
KR20100102089A (ko) 2&#39;-불소-4&#39;-치환-뉴클레오시드, 제조 방법 및 용도
JPWO2002036602A1 (ja) 新規ピラゾール誘導体及びそれらを含有する糖尿病治療薬
JPH03504969A (ja) ピリミジン誘導体
CN105829334B (zh) 尿嘧啶核苷酸类似物及其制备方法和应用
MXPA04012802A (es) Ester 2&#39;-c-metil-3&#39;-o-l-valina de ribofuranosil-citidina para el tratamiento de infecciones por flaviviridae.
EP2578587B1 (en) Pyrazole derivatives
TWI418563B (zh) α-選擇性醣基化反應之方法
Fernández-Herrera et al. Synthesis and selective anticancer activity of steroidal glycoconjugates
Shamroukh et al. Anticancer evaluation of some newly synthesized N-nicotinonitrile derivative
EP2460810B1 (en) Novel flavanone derivative
Liu et al. Argusides B and C, two new cytotoxic triterpene glycosides from the sea cucumber Bohadschia argus Jaeger
CN114948974B (zh) 肝素五糖化合物在制备脓毒症药物中的应用
DK169240B1 (da) Fluorsubstituerede 4&#39;-demethylepipodophyllotoxinderivater, fremgangsmåde til deres fremstilling samt farmaceutiske præparater indeholdende samme
KR20120050441A (ko) 호흡기 질환 치료를 위한 약용 탄수화물
PL212067B1 (pl) Zastosowanie sulfidów i sulfotlenków glikozylowo heteroarylowych jako związków przeciwwirusowych, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae
Aoki et al. Myrmekiosides A and B, novel mono-O-alkyl-diglycosylglycerols reversing tumor cell morphology of ras-transformed cells from a marine sponge of Myrmekioderma sp
CN104610272B (zh) 环状黄酮或异黄酮类化合物及其用途
CN107304221B (zh) 三萜衍生物及其抗埃博拉病毒的用途
CN103275157B (zh) 一枝蒿酮酸含杂环和糖的酰胺类衍生物及制备方法和用途
Tevyashova et al. Reaction of the antitumor antibiotic olivomycin I with aryl diazonium salts. Synthesis, cytotoxic and antiretroviral potency of 5-aryldiazenyl-6-O-deglycosyl derivatives of olivomycin I
PL211936B1 (pl) Pochodne urydyny jako związki przeciwwirusowe, zwłaszcza przeciwko wirusom z rodziny Flaviviridae
CN103755762B (zh) 果同尼皂苷f及其衍生物的中间体、制备方法和用途及果同尼皂苷f衍生物
CN103275166B (zh) 地黄叶中两个三萜内酯类化合物在制备抗肿瘤类药物中的应用
CN107142298A (zh) 一种细胞周期阻滞剂6bar在人肺癌细胞中的应用

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20100131