PL212014B1 - Środek przeciw kretom - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek przeciw kretom.

Krety stwarzają określone niedogodności dla działkowców, przydomowych ogródków jak również w parkach i innych obszarach, gdzie pojawianie się kretów powoduje niszczenie korzeni roślin, zubożanie gleby w pożyteczne dżdżownice a także powstawanie tuneli i kopców niszczących wygląd terenu zielonego. Istnieją również miejsca, gdzie istnienie kretów może być poważnym zagrożeniem dla życia ludzi. Do miejsc takich zalicza się lotniska czy autostrady.

Krety zamieszkujące łąki i pola Europy i Azji Środkowej, mimo iż są uciążliwymi szkodnikami w Polsce są chronione. Z tego powodu jedynie w miejscach, w których obecność kretów stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi dozwolone jest ich zabijanie. Na pozostałych obszarach można jedynie krety odstraszać. Silne, łopatowate łapy z mocnymi zagiętymi do tyłu pazurami są przystosowane do kopania podziemnych tuneli. Szczególnie silne i duże są łapy przednie o zredukowanych kościach przedramienia. Kret odżywia się dżdżownicami, larwami owadów, drobnymi kręgowcami, które lokalizuje dzięki czułemu słuchowi oraz włosom czuciowym na pysku i ogonie, czułym na drgania. Ta cecha spowodowała powstanie szeregu rozwiązań polegających na odstraszaniu kretów poprzez montowanie odstraszaczy wibracyjnoakustycznych. Kret na głębokości 20-50 cm wykopuje system podziemnych tuneli o średnicy 6 cm, rozciągających się na długość około 100-200 m (czasem do 1 km) i terytorium około 2000-6000 m². Korytarze drąży z prędkością 12-15 m/godz., wypychając jednorazowo 100-150 g ziemi, które następnie patroluje co kilka godzin. Przy tak dużym terytorium zajmowanym przez pojedynczego osobnika bardzo trudno jest w sposób skuteczny wyrugować go z określonego terenu. Dodatkowo pojawiające się kopce dochodzą nawet do 90 cm wysokości.

Oprócz odstraszaczy wibracyjnych stosuje się głównie dwa typy środków przeciw gryzoniom polnym, w szczególności kretom. Pierwszą grupę stanowią środki zanęcające, posiadające atrakcyjny dla szkodnika zapach, umieszczone w pułapce. W przypadku kreta musi on po złapaniu być przeniesiony na inne terytorium. Drugą grupę stanowią środki o nieprzyjemnym zapachu, które odstraszają gryzonia od przebywania w określonym miejscu. Niestety w przypadku kretów, o czym wspomniano szeroko powyżej, ich zdolność do szybkiego budowania nowych, długich korytarzy powoduje jedynie przeniesienie się kreta o kilka metrów od nasypanego środka odstraszającego. Skuteczność tego typu środków jest niewielka.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr PL 172856 środek do zwalczania gryzoni, na przykład szczurów, myszy i norników, zawierający, obok stałej i/lub płynnej pożywki, jako substancje czynne, co najmniej jedną z witamin D oraz chlorofacinon, korzystnie w stosunku od 10:1 do 1:2.

Polski opis patentowy nr 185220 dotyczy pianek gryzoniobójczych na podstawie polimerów hydrofilowych. Pianki są złożone z następujących składników: a) gryzoniobójczej substancji czynnej, b) hydrofilowego polimeru o średnim ciężarze cząsteczkowym w zakresie 2000-60000 (określonym metodą chromatografii żelowej -GPC) należącego do grupy obejmującej poliuretany o długim łańcuchu, poliestry, poliestropoliole, polistyreny, polibutadien, polimery kwasu maleinowego o łańcuchu zmodyfikowanym grupami karboksylowymi albo aminowymi, c) alifatycznego kwasu tłuszczowego o dł ugim ł a ń cuchu C6-C22, takiego jak kwas palmitynowy, kwas dodekanowy i kwas stearynowy albo soli takiego kwasu z metalem alkalicznym lub z metalem ziem alkalicznych bądź też jego soli amonowej oraz ewentualnie d) dalszych środków pomocniczych z grupy obejmującej barwniki, emulgatory, rozpuszczalniki, środki konserwujące oraz substancje wabiące i nęcące.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 185636 znany jest ś rodek gryzoniobójczy w postaci świec, składający się z dwu mieszanek A i B, użytych w proporcji 5-7:1, przy czym mieszanka A zawiera wagowo 50-55% apatytu, 30-35% glinu, 7-10% KNO3 oraz 5% pochodnych celulozy, a mieszanka B zawiera wagowo 30-35% apatytu, 15-20% glinu, 5-10% siarki, 25-30% KCIO3, 3-5% KNO3 oraz 5-8% pochodnych celulozy.

Z polskiego opisu zgł oszeniowego nr P-373359 znany jest ś rodek do odstraszania kretów i innych gryzoni polnych, produkowany w postaci ciekłych lub stałych form aplikacyjnych z dodatkami znanych i stosowanych preparatów i substancji pomocniczych i uzupełniających takich jak mineralne wypełniacze jak: perlit, vermikullit, bentonity i zeolity naturalne i sztuczne, mączki węglanowe, krzemionkowe, drzewne i inne, wraz z dodatkami środków powierzchniowo czynnych, emulgatorów, stabilizatorów, środków regulujących kwasowość, preparatów zagęszczających i żelujących, atraktantów, barwników, przeciwutleniaczy, koagulantów, alkoholi alifatycznych i aromatycznych, poliglikoli i estrów. Środek charakteryzuje się tym, że jako substancję biologicznie czynną zawiera heksametylenotetraPL 212 014 B1 minę i/lub jej sole z następującymi kwasami: chlorowodorowym, bromowodorowym, fluorowodorowym, jodowodorowym, siarkowym, fosforowym, cytrynowym, glukonowym, winowym, wersenowym, szczawiowym, mlekowym, octowym, maleinowym, jabłkowym, adypinowym, amidosulfonowym, sorbowym i mrówkowym w iloś ci od 0,01 do 100,0% wagowych.

Środki wskazane powyżej ze względu na swą postać są sypane lub rozlewane miejscowo w ś rodowisku bytowania gryzoni, jednak ich zasię g jest ograniczony a co za tym idzie skuteczny na małej powierzchni. Zwłaszcza w przypadku kretów rezultat jest praktycznie niezauważalny. Jedynie środki w postaci świec wydzielających dym są zdecydowanie bardziej skuteczne.

Znany jest z opisu patentowego JP 6001705 środek odstraszający krety, zawierający nośnik aktywny generujący gazowy amoniak pod wpływem reakcji na powietrzu. Dodatkowo środek może zawierać substancję czynną emitującą zapach odstraszający krety. Środek najkorzystniej stosuje się w postaci tabletkowanej. W opisie japońskim nie wspomina się w jaki sposób zabezpiecza się użytkownika przed niebezpiecznym działaniem substancji wydzielającej amoniak pod wpływem powietrza. Najprawdopodobniej każda tabletka lub porcja środka pakowana jest hermetycznie i próżniowo. Skoro reakcja zachodzi pod wpływem powietrza to konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie środka czy porcji środka przed dostępem powietrza. W przeciwnym przypadku środek ten byłby niebezpieczny już w opakowaniu. Ponadto możliwe jest użycie samego nośnika aktywnego a dodatek substancji czynnej jest opcjonalny.

Celem wynalazku jest opracowanie środka o uniwersalnym zastosowaniu, bezpiecznego dla człowieka a równocześnie skutecznego wobec kretów.

Środek według wynalazku składa się z 10 - 99,5% wagowych nośnika aktywnego rozkładającego się z wydzieleniem produktów gazowych pod wpływem wilgoci przy czym nośnik ewentualnie zawiera do 70% wagowych, licząc na masę całkowitą preparatu, nośnika nieaktywnego, oraz 0,5 - 90% wagowych otoczki substancji czynnej lub mieszaniny substancji czynnych naniesionych na nośnik lub mieszaninę nośników.

Substancja ta tworzy otoczkę na grudce nośnika zabezpieczając go przed nieoczekiwanym i groźnym w skutkach kontakcie z człowiekiem. Jako nośnik aktywny korzystnie stosuje się wę glan lub wodorowęglan amonu, urotropinę, węglik wapnia (karbid). Jako nośnik nieaktywny korzystnie stosuje się keramzyt. Substancja czynna może należeć do grupy substancji odstraszających lub bójczych. Jako substancje czynne odstraszające stosuje się związki wybrane z grupy: karbaminian amonu, geraniol, kwas pelargonowy, kwas laurynowy, kwas kapronowy, pyretryny, octan (Z,E)-tetradeka-9,12-dienylu, mieszanina cis- i trans- p-mentan-3,8-diolu, ekstrakt z melii indyjskiej, olejek lawendowy, 2,2,2-trialkilo-N-metyloacetamid, picaridin lub ich mieszaniny; korzystnie metylo-nonylo keton. Jako substancje czynne bójcze stosuje się związki wybrane z grupy: warfarin i jego pochodne sodowe,

2-(2-(4-chlorofenylo)fenyloacetylo)indan-1,3-dion, 4-hydroksy-3-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna, (R)-1,2-0-(2,2,2-trójchloroetylideno)-a-D-glukofuranozę, fosforek glinu, 3-[3-(4'-bromo[1,1'-dwufenylo]-4-ylo)-3-hydroksy-1-fenylopropylo]-4-hydroksy-2-benzopiron, 3-(3-difenylo-4-ylo-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)-4-hydroksykumaryna, 4-hydroksy-3-(3-(4'-bromo-4-difenylo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna, sproszkowane kaczany kukurydzy (ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych z dnia 11.12.2007 r. (Dz.UE nr L325/3 st. 30 i 54), mieszaninę cis- i trans- 4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny, 3-[3-(4'-bromo[1,1'-bifenylo]-4-ylo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftalenylo]-4-hydroksy-2H-1-benzotiopiron 2-on lub ich mieszaniny; korzystnie fosforek glinu.

Nośniki można mieszać ze sobą a następnie nanosić na ich powierzchnię substancję czynną lub ich mieszaniny. Można również nanosić różne substancje czynne z tej samej grupy oddzielnie na różne nośniki a następnie całość mieszać ze sobą.

Środek według wynalazku stosuje się poprzez wsypywanie po kilka grudek do kopców. Po pewnym czasie wilgoć pochodząca z ziemi powoduje rozkład nośnika z wydzieleniem produktów gazowych, które rozprzestrzeniając się po korytarzach unoszą drobiny substancji czynnej. Dzięki temu substancja czynna skutecznie roznoszona jest przez gaz po dużym obszarze korytarzy, zapewniając wypłoszenie lub zabicie - jeśli jest to dozwolone - szkodników.

Środek według wynalazku otrzymuje się poprzez natryskiwanie substancji czynnej na powierzchnię nośnika w trakcie mieszania lub wstrząsania. W przypadku substancji czynnych ciekłych dokonuje się bez4

PL 212 014 B1 pośrednie natryskiwanie. Substancje stałe można natryskiwać po uprzednim rozpuszczeniu w łatwo lotnym rozpuszczalniku lub wodzie, w zależności od właściwości substancji czynnej.

Środek według wynalazku jest skuteczny i bezpieczny dla użytkownika. Zabezpieczenie łatwo rozkładających się nośników przez warstwę substancji czynnej powoduje, że dopiero po pewnym czasie rozpada się otoczka chroniąca łatwo rozkładający się nośnik. Ilość wilgoci dostarczona z ziemi musi najpierw osłabić otoczkę aby móc wejść w reakcję z nośnikiem. Środek jest bezpieczny gdyż reakcja rozpoczyna się po pewnym czasie i zachodzi dopiero wewnątrz kopca. Środek można przechowywać bez specjalnych środków ostrożności chroniąc go jedynie przed długotrwałym działaniem wilgoci.

Przedmiot wynalazku został zilustrowany przykładami.

P r z y k ł a d I

W mieszalniku umieszczono granulowany węglan amonu w ilości 56 kg. Po włączeniu mieszalnika, w trakcie mieszania, na węglan amonu natryskiwano olejek lawendowy w ilości 24 kg. Olejek lawendowy pokrył cienką warstwą powierzchnię węglanu amonu. Otrzymany produkt konfekcjonowano w puszki.

P r z y k ł a d II

W pojemnikach umieszczono po 495 g karbidu w postaci grudek. Opakowania ustawiono na transporterze i przesuwano pod urządzeniem dozującym, rozpylającym metylo-nonylo keton w ilości 5 g na każdą porcję. W trakcie rozpylania metylo-nonylo ketonu pojemniki były wstrząsane aby zapewnić równomierne pokrycie karbidu substancją czynną. Otrzymano produkt odstraszający.

P r z y k ł a d III

W mieszalniku umieszczono grudki karbidu w ilości 49,5 kg. Po włączeniu mieszalnika, w trakcie mieszania, na karbid natryskiwano metylo-nonylo keton w ilości 0,5 kg, który pokrył cienką warstwą powierzchnię karbidu. Otrzymany produkt odstraszający konfekcjonowano w puszki.

P r z y k ł a d IV

W pojemnikach umieszczono po 410 g karbidu w postaci grudek. Opakowania ustawiono na transporterze i przesuwano pod urządzeniem dozującym, rozpylającym warfarin w ilości 90 g na każdy pojemnik. W trakcie rozpylania warfarinu opakowania były wstrząsane aby zapewnić równomierne pokrycie karbidu substancją czynną. Otrzymano produkt bójczy, który konfekcjonowano w puszki.

P r z y k ł a d V

Do mieszalnika wsypano: 40 kg karbidu, 40 kg węglanu amonu oraz 10 kg keramzytu. Po włączeniu mieszalnika na całość natryskiwano 10 kg karbaminianu amonu. Otrzymano produkt bójczy, który konfekcjonowano w puszki.

P r z y k ł a d VI

Do dwóch mieszalników wsypano odpowiednio: 50 kg karbidu i 20 kg keramzytu. Po włączeniu mieszalników zawartość pierwszego z nich, zawierającego karbid natryskiwano 15 kg fosforku glinu a keramzyt natryskiwano 15 kg 3-(3-difenylo-4-ylo-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)-4-hydroksykumaryny. Oba nośniki wymieszano razem a otrzymany produkt bójczy konfekcjonowano w puszki.

P r z y k ł a d VII

Produkt otrzymany według przykładu III testowano na polu o powierzchni 4 ha, na którym bytowały krety. Zliczono ilość kopców na całej badanej powierzchni. Do kopców wrzucano po 2-3 grudki preparatu. Zaobserwowano, że ilość kopców nie ulega wzrostowi, co świadczy o braku obecności kretów na badanej powierzchni.

Claims (9)

1. Środek przeciw kretom zawierający substancję czynną i nośnik, znamienny tym, że składa się z 10-99,5% wagowych nośnika aktywnego rozkładającego się z wydzieleniem produktów gazowych pod wpływem wilgoci, przy czym nośnik ewentualnie zawiera do 70% wagowych, licząc na masę całkowitą preparatu, nośnika nieaktywnego, oraz 0,5-90% wagowych otoczki substancji czynnej lub mieszaniny substancji czynnych naniesionych na nośnik lub mieszaninę nośników.

2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nośnik aktywny stosuje się węglan lub wodorowęglan amonu, urotropinę lub węglik wapnia.

3. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nośnik nieaktywny stosuje się keramzyt.

PL 212 014 B1

4. Środek według zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że jako substancję czynną stosuje się substancję odstraszającą lub bójczą.

5. Środek według zastrz. 1 do 4, znamienny tym, że jako substancję czynną odstraszającą stosuje się związki wybrane z grupy: karbaminian amonu, Geraniol, kwas pelargonowy, metylo-nonylo keton, kwas laurynowy, kwas kapronowy, pyretryny, octan (Z,E)-tetradeka-9,12-dienylu, mieszanina cis- i trans- p-mentan-3,8-diolu, ekstrakt z melii indyjskiej, olejek lawendowy, 2,2,2-trialkilo-N-metyloacetamid, Picaridin lub ich mieszaniny.

6. Środek według zastrz. 1 do 4, znamienny tym, że jako substancję czynną bójczą stosuje się związki wybrane z grupy Warfarin i jego pochodne sodowe, 2-(2-(4-chlorofenylo)fenyloacetylo)indan-1,3-dion, 4-hydroksy-3-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna, (R)-1,2-0-(2,2,2-trójchloroetylideno)-a-D-glukofuranoza, fosforek glinu, 3-[3-(4'-bromo[1,1'-dwufenylo]-4-ylo)-3-hydroksy-1-fenylopropylo]-4-hydroksy-2-benzopiron, 3-(3-difenylo-4-ylo-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)-4-hydroksykumaryna, 4-hydroksy-3-(3-(4'-bromo-4-difenylo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna, sproszkowane kaczany kukurydzy, mieszanina cis- i trans- 4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny, 3-[3-(4'-bromo[1,1'-bifenylo]-4-ylo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftalenylo]-4-hydroksy-2H-1-benzotiopiron-2-on lub ich mieszaniny.

7. Środek według zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że substancja czynna lub mieszanina substancji czynnych naniesiona jest na mieszaninę nośników.

8. Środek według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się mieszaninę nośników aktywnych i nieaktywnych.

9. Środek według zastrz. 1 do 5 oraz 8, znamienny tym, że różne substancje czynne nanosi się oddzielnie na różne nośniki a następnie miesza ze sobą.