PL211450B1 - Zespół dolny złącza szynowego kolei podwieszonej - Google Patents

Abstract

Zespół złącza posiada gniazdo osadcze (1) przytwierdzone do jednej szyny jezdnej (2) oraz czop złączny (3) przytwierdzony do drugiej szyny jezdnej (4). W części gniazda (1), która wystaje poza szynę (2) i zachodzi pod sąsiednią szynę jezdną (4), znajduje się otwór ustalający (6), w którym tkwi część zasadnicza (10) czopa złącznego (3). Czop (3) ma na górze nosek (11), który stanowi przedłużenie części zasadniczej (10) tego czopa (3). Gniazdo osadcze (1) jest wyposażone w bruzdę (8) usytuowaną na wystającej części tego gniazda (1), na górze.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół dolny złącza szynowego kolei podwieszonej, w którym sąsiadujące szyny są ze sobą połączone przegubowo-wychylnie.

Zespół dolny złącza szynowego, znany z powszechnego stosowania w górniczych kolejach podwieszonych, składa się z gniazda osadczego oraz czopa złącznego skojarzonego z tym gniazdem. Oba elementy zespołu są sztywno przytwierdzone do dolnych powierzchni szyn jezdnych, przy czym gniazdo osadcze jest przytwierdzone do jednej szyny jezdnej, a czop złączny do szyny sąsiedniej. Czołowe powierzchnie szyn jezdnych są skośnie ścięte i tworzą klinową szczelinę, rozszerzającą się ku górze. Kąt rozwarcia szczeliny może zmieniać swoją wielkość w pewnym zakresie. Dolne końce sąsiadujących ze sobą szyn jezdnych są przy tym utrzymywane w stałym zbliżeniu do siebie.

Gniazdo osadcze posiada postać kształtowej, wydłużonej płytki o szerokości zbliżonej do szerokości dolnej powierzchni szyny jezdnej. Gniazdo przylega swoją jedną częścią do szyny, do której jest przynależne i jest przyspawane tą częścią do tej szyny. Druga część gniazda jest wyposażona w prostokątny otwór ustalający i wystaje poza przynależną szynę jezdną zachodząc pod szynę sąsiednią. Górna powierzchnia wystającej części gniazda osadczego jest płaska na całym swym obszarze i jest pochylona do dołu, tworząc z sąsiadującą szyną jezdną poziomą szczelinę klinową rozszerzającą się w miarę oddalania się od styku szyn jezdnych.

Czop złączny posiada kształt zbliżony do ściętego prostopadłościanu o prostokątnej podstawie. Czop jest przytwierdzony swoją większą podstawą do końca szyny jezdnej. W zespole złącza szynowego czop jest umieszczony w otworze ustalającym gniazda osadczego przytwierdzonego do sąsiedniej szyny jezdnej i żadnym swoim fragmentem nie wykracza poza koniec tej części gniazda, która zachodzi pod szynę z czopem.

Według wynalazku zespół dolny złącza szynowego kolei podwieszonej, posiadający gniazdo osadcze przytwierdzone do jednej szyny jezdnej, wystające poza tę szynę i zachodzące pod sąsiednią szynę jezdną zaopatrzone w otwór ustalający usytuowany w wystającej części gniazda oraz posiadający czop złączny przytwierdzony do sąsiedniej szyny jezdnej, skojarzony z otworem ustalającym gniazda osadczego charakteryzuje się tym, że czop złączny ma na górze nosek, stanowiący przedłużenie części zasadniczej tego czopa i przytwierdzony wraz z tą częścią do szyny jezdnej. Nosek jest usytuowany wzdłuż szyny jezdnej i zwrócony w stronę drugiego końca tej szyny.

Korzystnie gniazdo osadcze jest wyposażone w bruzdę usytuowaną na górnej powierzchni wystającej części tego gniazda, wzdłuż szyny jezdnej, na przestrzeni od otworu ustalającego do wolnego końca gniazda.

Korzystnie koniec nosek czopa złącznego wykracza poza kraniec wystającej części gniazda osadczego.

Korzystne jest wykonanie noska czopa złącznego o prostokątnym zarysie kształtu w przekroju poprzecznym.

Korzystne jest również wykonanie bruzdy gniazda osadczego w postaci prostokątnego wgłębienia o wymiarach dostosowanych do swobodnego umieszczenia noska czopa złącznego.

Zaletą wynalazku jest zwiększenie wytrzymałości i sztywności szyny jezdnej z czopem złącznym, a tym samym zwiększenie wytrzymałości i sztywności całego złącza szynowego.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół dolny złącza szynowego w przekroju podłużnym, wraz z widokiem z boku na fragmenty szyn jezdnych, fig. 2 - gniazdo osadcze w przekroju, fig. 3 - gniazdo osadcze w widoku z góry, fig. 4 - czop złączny w widoku z boku, z uwidocznionym kładem przekroju poprzecznego, a fig. 5 przedstawia czop złączny w widoku z góry.

Zespół dolny złącza szynowego składa się z gniazda osadczego 1 przytwierdzonego do jednej szyny jezdnej 2 oraz czopa złącznego 3 przytwierdzonego do sąsiedniej szyny jezdnej 4. Szyny jezdne 2, 4, wykonane z odcinków dwuteownika, posiadają ukośnie ścięte końce, które w złączu szynowym tworzą szczelinę klinową 5, rozszerzającą się ku górze.

Gniazdo osadcze 1, wykonane w postaci kształtowej płytki o obrysie prostokątnym i zaokrąglonych końcach, jest przyspawane do dolnej półki przynależnej szyny jezdnej 2, przy końcu tej szyny 2.

Gniazdo 1 wystaje poza koniec przynależnej szyny 2 i zachodzi pod dolną półkę sąsiedniej szyny jezdnej 4. W wystającej części gniazda 1 znajduje się prostokątny otwór ustalający 6, rozszerzający się łagodnie ku dołowi. Górna powierzchnia wystającej części gniazda 1 jest pochylona do dołu

PL 211 450 B1 w stronę wolnego końca gniazda 1 i tworzy z półką sąsiedniej szyny 4 poziomą szczelinę klinową 7, rozszerzającą się w miarę oddalania się od styku szyn jezdnych 2 i 4.

Gniazdo osadcze 1 jest wyposażone w bruzdę 8 usytuowaną na górnej stronie jego wystającej części. Bruzda 8 ma postać prostokątnego wgłębienia rozciągającego się od otworu montażowego 6 do wolnego końca gniazda 1. Dno bruzdy 8 posiada takie samo pochylenie w tę samą przy otworze ustalającym 6 dno bruzdy 8 jest zaokrąglone do dołu i łączy się z tym otworem 6 łagodnym łukiem.

Na górnej powierzchni tej części gniazda osadczego 1, która jest przyspawana do szyny jezdnej 2, znajduje się wybranie 9. Górne krawędzie tej części gniazda 1 są zukosowane.

Czop złączny 3 posiada część zasadniczą 10 wykonaną w formie graniastosłupa o prostokątnych podstawach: większej na górze i mniejszej na dole oraz nosek 11 usytuowany w górnej strefie, przy jednej ściance bocznej, stanowiący górne, jednostronne przedłużenie części zasadniczej 10. Nosek 11 posiada w przekroju poprzecznym postać prostokąta, którego szerokość jest mniejsza od szerokości bruzdy 8 gniazda ustalającego 1, a wysokość jest mniejsza od głębokości tej bruzdy 8.

Górne krawędzie części zasadniczej 10 czopa złącznego 3 oraz noska 11 są zukosowane.

Claims (5)

1. Zespół dolny złącza szynowego kolei podwieszonej, posiadający gniazdo osadcze przytwierdzone do jednej szyny jezdnej, wystające poza tę szynę i zachodzące pod sąsiednią szynę jezdną zaopatrzone w otwór ustalający usytuowany w wystającej części gniazda oraz posiadający czop złączny przytwierdzony do sąsiedniej szyny jezdnej, skojarzony z otworem ustalającym gniazda osadczego, znamienny tym, czop złączny (3) ma na górze nosek (11), stanowiący przedłużenie części zasadniczej (10) tego czopa (3) i przytwierdzony wraz z tą częścią (10) do szyny jezdnej (4), usytuowany wzdłuż szyny jezdnej (4) i zwrócony w stronę drugiego końca tej szyny (4).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazdo osadcze (1) jest wyposażone w bruzdę (8) usytuowaną na górnej powierzchni wystającej części tego gniazda (1), wzdłuż szyny jezdnej (4), na przestrzeni od otworu ustalającego (6) do wolnego końca gniazda (1).

3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że koniec noska (11) czopa złącznego (3) wykracza poza kraniec wystającej części gniazda osadczego (1).

4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że nosek (11) czopa złącznego (3) posiada prostokątny zarys kształtu w przekroju poprzecznym.

5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że bruzda (8) gniazda osadczego (1) posiada kształt prostokątnego wgłębienia o wymiarach dostosowanych do swobodnego umieszczenia noska (11) czopa złącznego (1).