PL211156B1

PL211156B1 - Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych

Info

Publication number: PL211156B1
Application number: PL386469A
Authority: PL
Inventors: Wilhelm Mülle
Original assignee: Thiele Gmbh & Co Kg
Priority date: 2006-04-24
Filing date: 2007-04-11
Publication date: 2012-04-30
Also published as: PL386469A1; US20090095035A1; CN101395402A; DE112007001534A5; US7690183B2; WO2007124713A1; CN101395402B; DE202006006731U1; DE112007001534B4

Abstract

Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych z dwiema połówkami zamka, które posiadają każdorazowo odcinek tylny, przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, i przylegające do niego od strony zakończeń odcinki kopułowe, przy czym każdorazowo jeden z odcinków kopułowych posiada czop ryglujący (16) ustawiony poprzecznie do płaszczyzny podziału zamka łańcucha, który to czop na powierzchni zwróconej do innego odcinka kopułowego, przy jego wolnym zakończeniu posiada żebrowy występ ograniczający kieszeń, sięgającą od jednej do drugiej powierzchni bocznej połówek zamka, przy czym kieszeń ta przewidziana jest do przejmowania dopasowanego do zarysu kieszeni, żebra widlastego innej połówki zamka, charakteryzuje się tym, że kieszeń (23) posiada leżące na zewnątrz zasadniczo prostoliniowe zbocza (27, 28), zwrócone do powierzchni bocznych (20, 21), przy czym kąt zawarty między zboczami (27, 28) ma wartość od 120° do 150°.

Description

(21) Numer zgłoszenia: 386469 (51) Int.Cl.

(22) Data zgłoszenia: 11.04.2007 F16G 15/02 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

11.04.2007, PCT/DE07/000631 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

08.11.2007, WO07/124713

Opis patentowy przedrukowano ze względu na zauważ one błędy (54)

Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych

(30) Pierwszeństwo: 24.04.2006, DE, 202006006731.0	(73) Uprawniony z patentu: THIELE GMBH & CO. KG, Iserlohn, DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 14.04.2009 BUP 08/09	(72) Twórca(y) wynalazku: WILHELM MϋLLE, Frondenberg, DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 30.04.2012 WUP 04/12	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Urszula Borowska-Kryśka

PL 211 156 B1

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy zamka łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych z dwiema połówkami zamka, które posiadają każdorazowo odcinek tylny, przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, i przylegające do niego od strony zakończeń odcinki kopułowe, przy czym każdorazowo jeden z odcinków kopuł owych posiada czop ryglują cy ustawiony poprzecznie do płaszczyzny podział u zamka łańcucha, który to czop na powierzchni zwróconej do innego odcinka kopułowego, przy jego wolnym zakończeniu posiada żebrowy występ ograniczający kieszeń, sięgającą od jednej do drugiej powierzchni bocznej połówek zamka, przy czym kieszeń ta przewidziana jest do przejmowania dopasowanego do zarysu kieszeni, żebra widlastego innej połówki zamka.

W opisie DE 19743025 C1 przedstawiono znany ze stanu techniki zamek blokujący dla okrągłych łańcuchów stalowych, który posiada dwie identyczne połówki zamka, które każdorazowo posiadają zasadniczo prostokątny przekrój poprzeczny z prosta powierzchnią tylną, płaskimi powierzchniami bocznymi, wypukłe zakrzywionymi powierzchniami czołowymi i leżące obok środkowej płaszczyzny poprzecznej wybrania dla okrągłych członów łańcucha, skierowane do środkowej płaszczyzny podziału. Przy jednym zakończeniu każdej połówki zamka jest przewidziany występ z konsolą, wystającą w kierunku są siedniej ś ciany bocznej a przy drugim zakoń czeniu przewidziany jest wystę p z wnę k ą , dopasowana do tej konsoli. Na występie wyposażonym we wnękę wystaje czop, który obok występu zaczepia konsolę w kieszeni. Główne osie wzdłużne konsoli, wnęk, czopów i kieszeni przebiegają pod kątem do środkowej płaszczyzny poprzecznej. Między wybraniami każdej połówki zamka przewidziana jest krzywka oporowa. W przypadku tego zamka blokującego wszystkie złącza na czop, przyczyniają się do przejmowania sił wzdłużnych, dzięki czemu osiąga się dużą siłę przełomu i dużą liczbę cykli zmiany obciążenia. Stwierdzono jednak, że trzpienie napinające, usytuowane od strony zakończenia, przez które przechodzą otwory poprzeczne wykonane w czopach, również podlegają wysokim naprężeniom ścinającym. Z drugiej strony nie powinno się rezygnować z zaryglowania przy zakończeniach, aby połówki zamka w przypadku przeciążenia nie mogły rozsunąć się.

W opisie DE 20 2004 009 459 U1 przedstawiony jest zamek ł a ń cucha dla stalowych ła ń cuchów członowych, z dwiema częściami zamka w rozmieszczeniu obrotowo symetrycznym względem siebie i łączonych w jedną cał o ść w kierunku wzdł u ż nym, przy czym ka żda część zamka obejmuje nasadkę żebra środkowego do ukształtowania żebra środkowego w przypadku zmontowanych części zamka, i przy czym łukowate odcinki od strony zakończenia każdej części zamka tworzą każdorazowo jeden z dwóch członów sprzęgłowych, ukształtowanych komplementarnie względem siebie. Wzajemne zaryglowanie połówek zamka następuje w obszarze żebra środkowego poprzez trzpienie napinające, które osadzone są w odpowiednich otworach. W odcinkach końcowych, każdorazowo ukształtowane są podcięte żebra ryglujące, które mieszczą się w skonfigurowanej uzupełniająco kieszeni innej połówki zamka. Dzięki podcięciu w żebrach ryglujących, względnie kieszeni przewidzianej do przejmowania żebra ryglującego, połówki zamka są wzajemnie ryglowane. Żebro ryglujące, względnie kieszeń ryglująca przenoszą siły rozciągające, działające na zamek łańcucha na każdorazowo inną połówkę zamka, tak, że żebra ryglujące spełniają podwójną rolę, ponieważ równocześnie zapobiegają temu, żeby połówki zamka mogły oddzielić się od siebie w kierunku wzdłużnym.

Zadaniem leżącym u podstaw wynalazku jest przedstawienie konstrukcji zamka łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych, który ma możliwość większego obciążenia a zwłaszcza lepiej zapobiega odcięciu połówek zamka pod obciążeniem.

Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych według wynalazku charakteryzuje się tym, że kieszeń posiada leżące na zewnątrz zasadniczo prostoliniowe powierzchnie nośne, zwrócone do powierzchni bocznych, przy czym kąt zawarty między powierzchniami nośnymi ma wartość od 120° do 150°.

Korzystnie, powierzchnie chwytne żebra widlastego, zwrócone do powierzchni nośnych obejmują ten sam kąt, co powierzchnie nośne kieszeni.

Powierzchnie nośne i powierzchnie chwytne przy wzajemnie sprzężonych połówkach zamka usytuowane są z luzem względem siebie.

Korzystnie, w zamku łańcucha według wynalazku odcinek kopułowy, na którym umieszczony jest czop ryglujący posiada wybranie, do kształtowego włączania krzywki innych połówek zamka dopasowanej do wybrania, przy czym siły rozciągające działające na zamek łańcucha, wprowadzane są poprzez krzywkę i wybranie do, za każdym razem innych połówek zamka.

Czop ryglujący tworzy część powierzchni czołowej odcinka kopułowego, przy czym wolne zakończenie jest częścią składową powierzchni tylnej połówki zamka.

PL 211 156 B1

W zamku łańcucha odcinki tylne połówki zamka posiadają wsporniki ś rodkowe, które są zaryglowane między sobą.

Korzystnie, wspornik środkowy posiada rowek przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, a drugi wspornik środkowy posiada sprężynę, pasującą do rowka, przy czym przez rowek i sprężynę przeprowadzony jest, co najmniej jeden otwór poprzeczny do przejmowania trzpienia ryglującego.

Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych, zgodny z wynalazkiem posiada dwie połówki zamka, które posiadają każdorazowo odcinek tylny, przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, i przylegające do niego od strony zakończeń odcinki kopułowe, przy czym każdorazowo jeden z odcinków kopułowych posiada czop ryglujący wystający poprzecznie do płaszczyzny podziału zamka łańcucha. Czop ryglujący, na powierzchni zwróconej do innego odcinka kopułowego, przy jego wolnym zakończeniu, posiada żebrowy występ ograniczający kieszeń, sięgający od jednej do drugiej powierzchni bocznej połówek zamka, przy czym kieszeń ta przewidziana jest do przejmowania, dopasowanego do zarysu kieszeni żebra widlastego, innej połówki zamka.

W przypadku zamka ł a ń cucha wedł ug wynalazku, zasadnicze jest to, ż e kieszeń posiada leżące na zewnątrz, skierowane do ścian bocznych zasadniczo prostoliniowe powierzchnie nośne, przy czym kąt zawarty między zboczami leży w obszarze 120° do 150°.

Próby wykazały, że ukształtowanie występu, względnie powierzchni nośnych ma zasadniczy wpływ na obciążalność zamka łańcucha, ponieważ występ ten, przy bardzo silnym obciążeniu, pod wpływem sił poprzecznych może się oderwać. Bardzo małe występy okazują się jednak wadliwe, podobnie jak występy o dużych wymiarach. Próby wykazały, że zwłaszcza nie jest pożądane, aby powierzchnie nośne kształtować, jako zasadniczo równoległe względem siebie, względnie pod ostrym kątem. Przeciwnie, jest korzystne, gdy kąt zawarty między powierzchniami nośnymi leży w obszarze 120° do 150°. Również przy tej geometrii możliwe jest przejęcie dużych sił poprzecznych, przy czym wysiłek produkcyjny przy w ten sposób ukształtowanych kieszeniach jest tylko nieznacznie większy niż przy czopach ryglujących bez kieszeni.

Ponadto, ukształtowanie czopa ryglującego, zgodnie z wynalazkiem, ze względu na jego zdolność, umożliwia przejmowanie dużych sił poprzecznych, które umożliwiają przemieszczenie wzajemnego zaryglowania za pomocą trzpienia napinającego do wspornika środkowego między odcinkami tylnymi połówek zamka. Dzięki temu nie są potrzebne już, wymagane do tej pory otwory poprzeczne w odcinkach kopułowych, znajdujących się od strony zakończeń i dlatego również nie istnieją już uwarunkowane istnieniem otworów poprzecznych lokalne nieciągłości w przebiegu naprężeń, ponieważ nieciągłości te w końcu mogą prowadzić do szczytu naprężeń i wcześniejszego rozłączenia połówek zamka. W obszarze żebra środkowego naprężenia styczne, przejmowane przez zderzające się okrągłe łańcuchy stalowe są mniejsze, tak, że przy odpowiednim zwymiarowaniu, może być wystarczający pojedynczy otwór z jednym trzpieniem ryglującym.

Jako szczególnie celowe rozwiązanie przewidziano, że wspornik środkowy posiada rowek przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, a drugi wspornik środkowy posiada sprężynę, pasującą do rowka, a przez rowek i sprężynę przeprowadzony jest, co najmniej jeden otwór poprzeczny do przejmowania trzpienia ryglującego. Teoretycznie, rowek i sprężyna w obszarze wspornika środkowego mogłyby być w postaci jednego ramienia, tak, że jedynie przez dwie nakładki wystające środkowo przepuszczony jest trzpień ryglujący. Jednakże, przy ukształtowaniu tego rodzaju powstają większe naprężenia ścinające w trzpieniu napinającym, niż przy klasycznym usytuowaniu rowka i sprężyny. W każdym przypadku przy połówkach zamka, podczas odkuwania chodzi jeszcze o symetryczne elementy, przy czym asymetria powstaje dopiero póź niej, poprzez obróbkę wiórową . Asymetria jest uwarunkowana wyłącznie poprzez konfigurację wspornika środkowego. Bez ukształtowania wspornika środkowego połówki zamka są zresztą skonfigurowane identycznie.

Aby można było przejąć maksymalnie siły poprzeczne, względnie, aby wprowadzić minimalne momenty gnące na żebrowy występ czopu ryglującego, przewidziano, że żebro widlaste zaczepione w kieszeni posiada skierowane do powierzchni nośnych powierzchnie chwytne, które usytuowane są względem siebie pod tym samym kątem co powierzchnie nośne kieszeni. Dzięki takiemu dopasowanemu zarysowi kieszeni i żebra widlastego, zachodzenie na siebie w kierunku poprzecznym jest maksymalne, co poprawia obciążalność zamka łańcucha.

Zaletą jest również to, że powierzchnie nośne kieszeni i powierzchnie chwytne żebra widlastego nie stykają się ze sobą, lecz usytuowane są względem siebie z pewnym luzem. Oznacza to, że przeważnie, poprzez czop ryglujący i kieszeń nieprzenoszone są żadne siły wzdłużne przenoszone przez

PL 211 156 B1 łańcuch. Czop ryglujący służy jedynie tylko do przejmowania sił poprzecznych, które przykładowo wzbudzane są przez przeniesione siły wzdłużne.

Do przejmowania siły wzdłużnych, na zamku mogą być przewidziane dowolnie skonfigurowane powierzchnie sprzęgłowe. Korzystnie, odcinek kopułowy, do którego przymocowany jest czop ryglujący posiada wybranie, służące do kształtowo zamykanego zaczepienia krzywki dopasowanej do wybrania, przy czym działające na zamek łańcucha siły wzdłużne są wprowadzane poprzez krzywkę i wybranie, za każ dym razem do innej po ł ówki zamka. Wybrania i krzywki leżą dalej w obszarze działania głównej siły rozciągającej, to znaczy w obszarze płaszczyzny podziału zamka łańcucha. Korzystnie jest, gdy główne osie wzdłużne wybrań i krzywek są usytuowane pod jednym kątem do poprzecznej płaszczyzny środkowej zamka łańcucha. Przy tym, kąt zawarty między głównymi osiami wzdłużnymi poprzecznej płaszczyzny środkowej był określony, jako tak mały, że osiowy ruch względny połówek zamka przy montażu zamka blokowego zwiększa się nieznacznie. Poślizgowi powierzchni krzywek i wybrań znajdujących się we wzajemnym kontakcie zapobiega skośne ustawienie krzywek i wybrań w stosunku do poprzecznej płaszczyzny środkowej połówek zamka.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek łańcucha w stanie zmontowanym, fig. 2 - przekrój przez zamek łańcucha według fig. 1 wzdłuż linii A-A, fig. 3 przedstawiony, jako dolny na fig. 1 zamek łańcucha w widoku z boku, fig. 4 - zamek blokują cy wedł ug fig. 3, w kierunku patrzenia na jego odcinek tylny, fig. 5 - zamek blokujący według fig. 3 w widoku z góry, fig. 6 - przedstawiony na fig. 1 w płaszczyźnie rysunku, górny zamek blokujący w widoku z boku, fig. 7 - zamek blokujący według fig. 6 w widoku z góry i fig. 8 - przekrój wzdłuż linii B-B na fig 6.

Fig. 1 przedstawia zamek łańcucha 1 z dwiema połówkami; zamka 2, 3, zasadniczo skonfigurowanymi w kształcie litery L, które każdorazowo posiadają jeden odcinek tylny 4, 5, przebiegający w kierunku wzdł u ż nym, to znaczy w kierunku jego pł aszczyzny podział u TE - TE i przylegają ce do niego od strony zakończeń, odcinki kopułowe 6, 7, 8, 9.

Odcinki tylne 4, 5 połówek zamka 2, 3 posiadają wsporniki środkowe 10,11, poprzez które odcinki tylne 4, 5 są podparte względem siebie, tak, że zapobiega się powstawaniu środkowego przewężenia zamka łańcucha pod obciążeniem rozciągającym. Fig. 2 przedstawia przekrój wzdłuż linii A-A, to znaczy wzdłuż poprzecznej płaszczyzny środkowej MQE zamka łańcucha, przy czym sprężyna 12, połówki zamka 2, przedstawionej w płaszczyźnie rysunku, jako górna, zaczepiona jest w rowku 13 przy wsporniku środkowym 11, dolnej połówki zamka 3. W obszarze rowka 13 i sprężyny 12 usytuowany jest otwór poprzeczny 14, w którym osadzony jest trzpień ryglujący 15 w postaci trzpienia naprężającego.

Zasadniczo, w przypadku zamka łańcucha według wynalazku, obok ukształtowania wsporników środkowych 10, 11, ukształtowane są odcinki kopułowe 6, 7, 8, 9. Fig. 3 przedstawia widok dolnej połówki zamka 3, która w płaszczyźnie rysunku prawego odcinka kopułowego 6 dzieli się na dwa obszary szczytowe. Po pierwsze, należy wskazać czop ryglujący 16, usytuowany powyżej powierzchni częściowej TE, który skierowany jest do góry, poprzecznie do powierzchni częściowej TE zamka łańcucha 1, tak, że każda połówka zamka 2, 3, w pewnym sensie skonfigurowana jest w kształcie litery L. Czop ryglujący 16 jest częścią składową powierzchni czołowej 17 odcinka kopułowego 6 od strony zakończenia, przy czym jego wolne zakończenie 18 sięga do płaszczyzny powierzchni tylnej 19 odcinka tylnego 4 drugiej połówki zamka 2. Odpowiednio do zarysu członów łańcucha, przeznaczonych do połączenia, również powierzchnie czołowe 17 zamka łańcucha 1 są zaokrąglone.

Czop ryglujący 16, na wolnym zakończeniu 18 posiada występ 22 w postaci żebra, wystający z powierzchni bocznej 20, (porównaj fig. 4 i 5), skierowany do powierzchni bocznej 21 zamka ł a ń cucha 1, tak, że pod występem 22 ograniczona jest kieszeń 23. Ta kieszeń 23 zaznaczona jest na fig. 5 linią przerywaną.

Do odcinka kopułowego 6 zalicza się poza tym wybranie 24, które służy do kształtowego włączenia krzywki 25, drugiej połówki zamka, dopasowanej do wybrania 24. Wybranie 24 i krzywka 25 służą do przenoszenia sił działających w kierunku wzdłużnym, to znaczy w kierunku powierzchni częściowej TE zamka łańcucha 1. Aby zapobiec wyślizgnięciu się krzywki 25 z wybrania 24, główna oś wzdłużna HA wybrania 24, względnie główna oś wzdłużna HN krzywki 25 tworzy z środkową płaszczyzna poprzeczna kąt W, który leży w obszarze od 3° do 7° (fig. 3). Czop ryglujący 16 z występem 22 i utworzona przez niego kieszenią 23 leż y na zewną trz gł ównego kierunku wzdł u ż nego, to znaczy na zewnątrz powierzchni częściowej TE i służy głównie do przejmowania sił poprzecznych, które działają poprzecznie w stosunku do powierzchni częściowej TE. Siły poprzeczne przejmowane są przez występ 22, jak również przez żebro widlaste 26, dopasowane do kieszeni 23.

PL 211 156 B1

Na fig. 5 jest widoczne, że powierzchnie nośne 27, 28 kieszeni 23, leżące na zewnątrz i zwrócone do ścian bocznych 20, 21 są ukształtowane prostoliniowo, przy czym powierzchnie nośne 27, 28 tworzą kąt W1, który leży w zakresie 120° do 150°. Ten sam kąt jest zawarty również między powierzchniami chwytnymi 29, 30, żebra widlastego 26, zwróconymi do powierzchni nośnych 27, 28. Przejście między powierzchniami chwytnymi 29, 30 względnie powierzchniami nośnymi 27, 28 jest za każdym razem zaokrąglone.

Występ 22 wzdłuż całej długości posiada stałą szerokość. Odpowiednio do tego, jest on wyposażony w większy promień niż obszar przejściowy między powierzchniami nośnymi 27, 28. Również powierzchnie nośne występu ustawione są pod kątem W1 względem siebie, który to kąt odpowiada kątowi W1 między powierzchniami nośnymi kieszeni 23 (fig. 5).

Szerokość B występu 22 jest tak zwymiarowana, że krzywka 25 przy zachowaniu kąta W (fig. 3) może być przeprowadzona ukośnie obok na przednią powierzchnię występu 22, tak, że krzywka 25 we wspólnym położeniu zabudowy z jej zewnętrzną krawędzią 31 jest umieszczona pod występem 22. Oznacza to, że występ 22 sięga nie tylko do wnętrza kieszeni 23, lecz dalej, również poprzez najgłębszy obszar wybrania 24, co jest widoczne na podstawie fig. 5.

Fig. 4 pokazuje, że w powierzchni tylnej 19 połówki zamka 3, w obszarze żebra widlastego 26, ukształtowana jest wnęka 32. W ten sposób po usunięciu czopa ryglującego 16, na połówkach zamka 2,3 może być osadzony trzpień, tak, że poprzez ten trzpień mogą być wykonywane uderzenia na czop ryglujący 16, aby rozdzielić połówki zamka 2, 3.

Podczas gdy połówka 3 według fig. 5 w obszarze wspornika środkowego 10, posiada rowek 13, który utworzony jest poprzez dwie leżące naprzeciw siebie nakładki, poprzez które przechodzi otwór poprzeczny 14, druga połówka zamka 2 posiada, zgodnie z fig. 6 i 7, centralną sprężynę 12, na jej wsporniku środkowym 11.

Na fig. 6 wyraźnie widać, że odcinki kopułowe połówki zamka 2 nie różnią się od takich odcinków na fig. 3. Ponadto dla tej połówki zamka 2 stosowane są oznaczenia wprowadzone już na fig. 3 do 5. Należy się tu powołać na wyżej przedstawiony opis.

W koń cu na fig. 8 jeszcze raz przedstawiona jest szczególna konfiguracja powierzchni noś nych 27, 28 w obszarze kieszeni 23 czopa ryglującego 16.

Zakreskowane obszary na fig. 7 pokazują z jednej strony przekrój cząstkowy przez czop ryglujący 16, w obszarze kieszeni 23, a z drugiej strony w lewym obszarze rysunku, pokazują przekrój cząstkowy przez wybranie 35, które służy do włączenia w łańcuch członu łańcucha.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zamek łańcucha dla okrągłych łańcuchów stalowych z dwiema połówkami zamka, które posiadają każdorazowo odcinek tylny, przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, i przylegające do niego od strony zakończeń odcinki kopułowe, przy czym każdorazowo jeden z odcinków kopułowych posiada czop ryglujący ustawiony poprzecznie do płaszczyzny podziału zamka łańcucha, który to czop na powierzchni zwróconej do innego odcinka kopułowego, przy jego wolnym zakończeniu posiada żebrowy występ ograniczający kieszeń, sięgającą od jednej do drugiej powierzchni bocznej połówek zamka, przy czym kieszeń ta przewidziana jest do przejmowania dopasowanego do zarysu kieszeni, żebra widlastego innej połówki zamka, znamienny tym, że kieszeń (23) posiada leżące na zewnątrz zasadniczo prostoliniowe powierzchnie nośne (27, 28), zwrócone do powierzchni bocznych (20, 21), przy czym kąt zawarty między powierzchniami nośnymi (27, 28) ma wartość od 120° do 150°.
2. Zamek łańcucha według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie chwytne (29, 30) żebra widlastego (26), zwrócone do powierzchni nośnych (27, 28) obejmują ten sam kąt (W1), co powierzchnie nośne (27, 28) kieszeni (23).
3. Zamek łańcucha według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie nośne (27, 28) i powierzchnie chwytne (29,30) przy wzajemnie sprzężonych połówkach zamka (2, 3) usytuowane są względem siebie z luzem.
4. Zamek łańcucha według zastrz. 1-3, znamienny tym, że odcinek kopułowy (6), na którym umieszczony jest czop ryglujący (16) posiada wybranie (24), do kształtowego włączania krzywki (25) innych połówek zamka dopasowanej do wybrania (24), przy czym siły rozciągające działające na zamek łańcucha, wprowadzane są poprzez krzywkę (25) i wybranie (24) do, za każdym razem innych połówek zamka (2, 3).

PL 211 156 B1
5. Zamek łańcucha według zastrz. 1-4, znamienny tym, że czop ryglujący (16) tworzy część powierzchni czołowej (17) odcinka kopułowego (6, 8), przy czym wolne zakończenie (18) jest częścią składową powierzchni tylnej (19) połówki zamka (1, 2).
6. Zamek łańcucha według zastrz. 1, znamienny tym, że odcinki tylne (19) połówki zamka (1, 2) posiadają wsporniki środkowe (10, 11), które są zaryglowane między sobą.
7. Zamek łańcucha według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik środkowy (10) posiada rowek (13) przebiegający w kierunku wzdłużnym zamka łańcucha, a drugi wspornik środkowy (11) posiada sprężynę (12), pasującą do rowka (13), a przez rowek (13) i sprężynę (12) przeprowadzony jest co najmniej jeden otwór poprzeczny (14) do przejmowania trzpienia ryglującego (15).