PL210366B1 - Przejazd przez torowisko, płyta przejazdu przez torowisko i sposób wykonania przejazdu przez torowisko - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest przejazd przez torowisko, zwłaszcza jednopoziomowy, płyta przejazdu i sposób wykonania przejazdu przez torowisko.

Wzmożony ruch kołowy powoduje, iż najsłabsze elementy systemów komunikacyjnych ulegają uszkodzeniu w pierwszej kolejności. Jednymi z takich elementów są jednopoziomowe przejazdy kolejowe i przejazdy tramwajowe, gdzie krzyżują się tory kolejowe lub tramwajowe i ciągi komunikacyjne, przeznaczone dla ruchu samochodów. Duże miejscowe obciążenia wywołują pęknięcia nawierzchni przejazdu, przez które woda dostaje się do coraz głębszych warstw, wspomagając powstawanie większych uszkodzeń, najpierw nawierzchni, a później podbudowy drogi i torowiska i mimo, że stosuje się coraz bardziej skomplikowane rozwiązania konstrukcyjne przejazdów, problem uszkodzeń przejazdów pozostaje nadal aktualny. Niektóre z tych rozwiązań są znane ze zgłoszeń wynalazków i opisów patentowych.

I tak, z publikacji o zgł oszeniu wynalazku nr P-300 909 pod tytuł em „Przejazd kolejowy prefabrykowany” znany jest przejazd kolejowy posiadający nawierzchnię drogową zbudowaną z płyt prefabrykowanych. Końce płyt prefabrykowanych, ułożonych pomiędzy szynami toru kolejowego, opierają się o amortyzator gumowy, który jest ułożony na stopce szyny. Natomiast płyty zewnętrzne jednym końcem opierają się o amortyzator gumowy ułożony na stopce szyny, a drugim końcem opierają się na podkładzie oporowym.

Z kolei z publikacji opisu patentowego nr PL 180 113 B1 znany jest jednopoziomowy przejazd kolejowy, którego głównym elementem jest obramowanie wraz z kotwami. Innymi elementami są moduły wewnętrzne i zewnętrzne, które w wymaganej ilości są ułożone na szerokości przejazdu kolejowego. Każdy wewnętrzny moduł tego przejazdu składa się z wewnętrznej warstwy nośnej i wewnętrznej wierzchniej warstwy, a każdy boczny moduł składa się z bocznej warstwy nośnej i bocznej wierzchniej warstwy jezdnej.

Znany jest również z publikacji opisu patentowego nr PL 183 967 B1 przejazd drogowy przez torowisko z nawierzchnią składająca się z przynajmniej dwóch połączonych ze sobą warstw, z których wierzchnia składa się elastomerowych płyt bieżnych, a spodnia jest ramą wykonaną z profili metalowych. Płyty bieżne tego przejazdu są połączone z ramą nośną za pomocą występów zagłębiających się w odpowiadających im kształtem wybraniach wykonanych w ramie nośnej.

Natomiast z publikacji amerykańskiego opisu patentowego nr US 4 691 863 znane jest skrzyżowanie przejazdu kolejowego składające się z płyt podporowych zakotwiczonych pomiędzy szynami i podkładami kolejowymi. Struktura wierzchnia tego przejazdu przybiera najczęściej kształ t litery Z, poprzez to, iż górne płyty są połączone panelami łączącymi z niższymi płytami, które z kolei są złączone z podkładami kolejowymi i płytami podporowymi. Płyty te z reguły ułożone są horyzontalnie. W celu zapewnienia szczelności połączeń przestrzeń pomiędzy górną i dolną płytą wypełniona jest materiałem nawierzchniowym.

Inne przejazdy, podobne do siebie, są znane z publikacji o zgłoszeniu wynalazku nr P-348 538 i nr P-348 539 pod tytułem „Przejazd kolejowy i/lub tramwajowy”. Każdy z tych przejazdów zbudowany jest z płyt betonowych, stanowiących wypełnienie elastycznego kształtowego elementu gumowego, które są podparte na podkładach kolejowych za pośrednictwem kształtowego elementu gumowego, który ściśle przylega do szyjki i stopki szyny na całej szerokości przejazdu. Płyty betonowe są podparte dodatkowo w środku przez element gumowy, posadowiony na podkładzie kolejowym.

Zgodnie z istotą wynalazku, przejazd przez torowisko zawierający wewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej pomiędzy szynami oraz zewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej na zewnątrz obok każdej z szyn, przy czym wewnętrzne płyty i zewnętrzne płyty mają powierzchnie górne usytuowane w jednej płaszczyźnie i są oparte co najmniej z jednej strony na podkładach kolejowych za pośrednictwem stóp posadowionych w gniazdach płyt, charakteryzuje się tym, że stopy, na których opierają się z obu stron wewnętrzne płyty, złączone ze sobą za pomocą elementów formujących połączenie i posadowione pomiędzy szynami, i stopy, na których opierają się z jednej strony zewnętrzne płyty złączone ze sobą za pomocą elementów formujących połączenie, i które z drugiej strony są oparte na posadowieniu, są wykonane z materiału sprężystego i mają kształt zbliżony do prostopadłościanu, który w przekroju poprzecznym w dolnej swej części ma kształt zbliżony do odwróconej litery „U” z występami, którymi obejmuje górną część podkładu, zaś w części górnej ma płaską lub lekko wypukłą powierzchnię stykającą się z powierzchnią gniazda płyty od jej spodniej strony.

PL 210 366 B1

Korzystnie, pomiędzy dwoma złączonymi ze sobą sąsiadującymi płytami jest umieszczony co najmniej jeden element sprężysty.

Korzystnie, połączenie dwóch sąsiadujących płyt jest ukształtowane z trzpienia łączącego i elementów profilowanych metalowych w kształcie litery „U” osadzonych końcami w sąsiadujących ściankach każdych dwóch połączonych ze sobą płyt, przy czym elementy profilowane jednej płyty są usytuowane na innym poziomie aniżeli elementy profilowane płyty z nią łączonej, a w otworach, uformowanych przez elementy profilowane i ściankę płyty, w której są osadzone elementy profilowane, jest osadzony trzpień łączący.

Korzystnie, połączenie dwóch sąsiadujących płyt jest ukształtowane z co najmniej dwóch zaczepów, które w stanie połączonym sczepiają się ze sobą, z których każdy jest osadzony końcem w ściance dwóch połączonych ze sobą płyt, przy czym zaczepy jednej płyty są usytuowane na innym poziomie aniżeli zaczepy płyty z nią złączonej.

Korzystnie, każda płyta w ściance przylegającej do innej płyty, w obszarze elementów profilowanych w kształcie litery „U”, ma wgłębienie usytuowane zasadniczo pionowo, a w przestrzeni utworzonej z wgłębień w dwóch przylegających do siebie ściankach płyt jest umieszczony trzpień łączący przechodzący przez otwory elementów profilowanych.

Zgodnie z istotą wynalazku, wewnętrzna płyta przejazdu przez torowisko mająca kształt prostopadłościanu charakteryzuje się tym, że w spodniej części płyty w pobliżu jej narożników są ukształtowane gniazda w postaci wgłębień, a w podłużnych ściankach bocznych płyty znajdują się profilowane elementy w kształcie litery „U” osadzone końcami w płycie, przy czym elementy profilowane osadzone na przeciwległych podłużnych ściankach bocznych płyty usytuowane są na innych poziomach, ale w takiej samej odległości od poprzecznych ścianek bocznych płyty.

Korzystnie, w podłużnej ściance bocznej płyty, która jest zwrócona do innej płyty, jest wgłębienie usytuowane poziomo, a przestrzeń, utworzona z wgłębień w dwóch przylegających do siebie ściankach, służy do umieszczenia w niej co najmniej jednego elementu sprężystego.

Korzystnie, w podłużnej ściance bocznej płyty, która jest zwrócona do innej płyty, w obszarze profilowanych elementów metalowych w kształcie litery „U”, znajduje się wgłębienie usytuowane zasadniczo pionowo, a z przestrzeni, utworzonej z wgłębień w dwóch przylegających do siebie ściankach, mającej kształt walca, są uformowane otwory.

Zgodnie z istotą wynalazku, sposób łączenia płyt przejazdu kolejowego, który zawiera wewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej pomiędzy szynami oraz zewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej na zewnątrz obok każdej z szyn, przy czym wewnętrzne płyty i zewnętrzne płyty mają powierzchnie górne usytuowane w jednej płaszczyźnie charakteryzuje się tym, że na podkładach kolejowych ustawia się stopy sprężyste o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu, który w przekroju poprzecznym w dolnej swej części ma kształt zbliżony do odwróconej litery „U” z występami, którymi obejmuje górną część podkładu, zaś w części górnej ma płaską lub lekko wypukłą powierzchnię stykającą się z powierzchnią gniazda płyty od jej spodniej strony, na których kładzie się płytę, którą przemieszcza się w poziomie do położenia, w którym stopy sprężyste znajdą się w gniazdach płyty, a płyta, która jest kładziona jako następna, jest dosuwana do płyty lub płyt wcześniej ułożonych, co powoduje ściśnięcie elementów sprężystych i ustawienie się osi otworów profilowanych elementów metalowych sąsiadujących płyt wzdłuż jednej linii, po czym w otwory profilowanych elementów metalowych wkłada się trzpienie doprowadzając do indywidualnego połączenia sąsiadujących ze sobą płyt.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie przejazd kolejowy, fig. 2 przedstawia przekrój A-A zaznaczony na fig. 1, fig. 3 przedstawia widok perspektywiczny wycinka przejazdu kolejowego, fig. 4 przedstawia płytę w widoku perspektywicznym od strony podwójnego profilowanego elementu metalowego, fig. 5 przedstawia płytę w widoku perspektywicznym od strony pojedynczego profilowanego elementu metalowego, fig. 6 przedstawia płytę wewnętrzną w widoku perspektywicznym od dołu, fig. 7 przedstawia połączenie płyt za pomocą profilowanych elementów metalowych i fig. 8 przedstawia połączenie płyt za pomocą zaczepów.

Przejazd kolejowy przedstawiony na fig. 1, 2 i 3 jest zbudowany z wewnętrznych płyt 11, 12, w najkorzystniejszym rozwiązaniu w kształcie prostokąta, ułożonych równolegle do siebie pomiędzy szynami 1, 2 jedna obok drugiej i połączonych ze sobą indywidualnie, jedna wewnętrzna płyta 11 z drugą wewnętrzną płytą 12 i jedna zewnętrzna płyta z drugą zewnętrzną płytą. Wewnętrzne płyty 11, i zewnętrzne płyty, ogólnie nazwane płytami, mają powierzchnie górne usytuowane w jednej płaszczyźnie. Wewnętrzne płyty 11, 12 spoczywają na podkładach kolejowych 3, 4, 5 za pośrednictwem

PL 210 366 B1 stóp sprężystych 14, 15, wykonanych z twardej gumy o małym współczynniku sprężystości lub sprężyn, lub innych podatnych elementów. Stopy sprężyste 14, 15, 114, 115, pokazane również na fig. 4, 5 i 6, mają kształt zbliżony do prostopadłościanu i mają w przekroju poprzecznym w dolnej swej części kształt zbliżony do odwróconej litery „U”, gdyż od spodu mają wgłębienie 16, 17, które swym kształtem jest ściśle dopasowane do podkładu kolejowego 2 i obejmuje go występami 18, 19 z dwóch stron. Płyty w swoich bocznych ściankach mają wgłębienia 21, 29, w których są umieszczone podłużne elementy sprężyste 22, 23, 24. Podłużne elementy sprężyste 22, 23, 24 mogą mieć dowolny przekrój poprzeczny, ale zalecane jest, aby miały przekrój kołowy, prostokątny lub kwadratowy. W bocznych ściankach płyt są osadzone profilowane elementy metalowe 25, 26, które współpracując z profilowanymi elementami metalowymi 125 sąsiadujących płyt, tworzą połączenie dwóch płyt 11, 12 sąsiadujących ze sobą. To połączenie może być wstępnie sprężone. Elementy łączące płyty mogą mieć formę samozatrzaskujących się lub sczepiających się ze sobą zaczepów lub zachodzących na siebie profilowanych elementów metalowych 25, 26, 27, 28. Profilowane elementy metalowe mają najczęściej kształt litery „U” i są osadzone końcami w sąsiadujących ściankach każdych dwóch połączonych ze sobą płyt. W danym połączeniu elementy profilowane danej płyty są usytuowane na innym poziomie, ale w takiej samej odległości od poprzecznych ścianek bocznych płyty, aniżeli elementy profilowane płyty z nią łączonej, a w otworach, uformowanych przez elementy profilowane i ściankę płyty, w której są osadzone elementy profilowane, jest osadzony trzpień łączący 31 przedstawiony na fig. 7. Podłużne elementy sprężyste 22, 23, 24, znajdujące się pomiędzy płytami we wgłębieniach 29 w ściance bocznej, uszczelniają połączenie dwóch płyt, a ponadto likwidują luzy w połączeniu dwóch sąsiadujących płyt 11, 12. Podobne połączenia występują pomiędzy pozostałymi wewnętrznymi płytami, które są posadowione między szynami. Płyty zewnętrzne 211, 212 posadowione poza obszarem znajdującym się między szynami 1, 2, w części znajdującej się nad podkładami kolejowymi, podobnie jak w przypadku płyt wewnętrznych, usytuowanych pomiędzy szynami, są ułożone na podkładach kolejowych za pośrednictwem stóp sprężystych 214, 215 posadowionych w gniazdach płyt. Każda ze stóp sprężystych ma w swojej dolnej części kształt umożliwiający częściowe obejmowanie podkładu kolejowego. Płyty, w części znajdującej się poza podkładami kolejowymi, są oparte na posadowieniu 201, 202.

Na figurze 2 są przedstawione płyty 11, 12, stopy sprężyste 14 i podkłady kolejowe 4, 5 w przekroju, w miejscu, gdzie płyty kolejowe opierają się na podkładach kolejowych. Stopy sprężyste znajdujące się między płytami a podkładami kolejowymi, przenoszą obciążenia miejscowe z płyt na podkłady kolejowe. Stopy sprężyste odkształcając się w nieznacznym stopniu stykają się z podkładami i płytami na znacznej powierzchni, co prowadzi do tego, że obciążenia rozkładają się na większej powierzchni, aniżeli w przypadku gdyby płyty stykały się bezpośrednio z podkładami kolejowymi. Podatność stóp sprężystych na odkształcenia ma jeszcze i taką zaletę, że niedokładności wykonania płaszczyzn styku płyt i podkładów są niwelowane na skutek elementu pośredniczącego, którym jest stopa sprężysta. Jak wynika z przedstawionego przekroju, płyty w swoich narożnikach mają wgłębienia lub gniazda 41, 42, bliżej pokazane na fig. 6, w których osadzone są stopy sprężyste. Powierzchnia górna stóp sprężystych 14, 114 jest płaska, a jej ścianki boczne są usytuowane w stosunku do górnej powierzchni pod kątem prostym. W innym rozwiązaniu ścianki boczne stopy sprężystej mogą być nachylone pod kątem w stosunku do jej górnej powierzchni bocznej, zwłaszcza w przypadku, gdy wskazana jest większa powierzchnia styku stopy sprężystej i płyty. W jeszcze innym przykładzie wykonania powierzchnia górna stopy sprężystej może być lekko wypukła i odpowiednio dopasowana kształtem do stykającej się z nią powierzchnią gniazda płyty.

Figura 4 przedstawia w sposób bardziej szczegółowy płytę 11 z pokazaną ścianką boczną z podwójnymi profilowanymi elementami metalowymi 25, 26, podłużnymi elementami sprężystymi 22, 23, 24 umieszczonymi we wgłębieniu 29 ścianki bocznej biegnącym zasadniczo poziomo i stopami sprężystymi 14, 15. Inne pokazane wgłębienie 30 biegnie zasadniczo pionowo. Umożliwia ono osadzenie trzpienia łączącego płyty przejazdu. W pobliżu narożnika, płyta 11 ma gniazdo 20, w którym jest osadzana stopa sprężysta 14, która w dolnej części ma profil 16 w kształcie odwróconej litery „U”. Podobny profil 17 ma stopa sprężysta 15, której występy 18, 19 obejmują w części podkład kolejowy.

Figura 5 przedstawia tę samą płytę 11 ze stopami sprężystymi 15, 114, 115 i pojedynczymi profilowanymi elementami metalowymi 27, 28, z których każdy wchodzi w podwójny profilowany element metalowy sąsiadującej płyty 12.

Figura 6 przedstawia również tę samą płytę 11 w widoku od spodu z pokazaną ścianką boczną z pojedynczymi zaczepami 27, 28, podłużnymi elementami sprężystymi 122, 123, 124 i stopami sprężystymi 14, 15 oraz 114, 115, z których stopy sprężyste 14, 114 są osadzone w gniazdach, odpoPL 210 366 B1 wiednio 42, 41. Jak widać na tej figurze, płyta w ściance przylegającej do innej płyty ma wgłębienie usytuowane zasadniczo poziomo, a przestrzeń, utworzona z wgłębień w dwóch przylegających do siebie ściankach, służy do umieszczenia w niej co najmniej jednego elementu sprężystego. Ponadto, w ściance bocznej, która będzie zwrócona do innej płyty, w obszarze profilowanych elementów metalowych w kształcie litery „U”, jest wgłębienie usytuowane zasadniczo pionowo, a przestrzeń, utworzona z wgłębień w dwóch przylegających do siebie ściankach, ma zasadniczo kształt walca i obejmuje otwory profilowanych elementów metalowych.

Figura 7 przedstawia w przekroju wstępnie sprężone połączenie dwóch płyt 11, 12, pomiędzy którymi znajduje się element sprężysty 23. W przestrzeni pomiędzy profilowanymi elementami metalowymi 25, 26 płyty 11 znajduje się profilowany element metalowy 125 sąsiedniej płyty 12, a całość połączenia dopełnia trzpień 31, który jest umieszczony w otworach profilowanych elementów metalowych. Przedstawiony wyżej przykład wykonania połączenia jest zrealizowany za pomocą profilowanych elementów metalowych z otworami, natomiast w przykładzie wykonania na fig. 8 elementami łączącymi płyty 11, 12 są zaczepy 225, 226. Podobnie jak w połączeniu opisanym powyżej, między płytami jest umieszczony element sprężysty 223. Podczas łączenia dwóch płyt według tych rozwiązań, płyta, która jest kładziona jako następna, jest dosuwana lub dociskana do płyt wcześniej ułożonych, co powoduje w przypadku płyt dociśniętych, ściśnięcie elementów sprężystych. Po włożeniu trzpieni w otwory profilowanych elementów metalowych lub po sczepieniu się zaczepów, kładziona płyta przestaje być dociskana do poprzedniej płyty, a ściśnięty element sprężysty 223, znajdujący się pomiędzy płytami, wywołuje naprężenia w połączeniu. Połączenie zrealizowane w opisany sposób powoduje, że sąsiadujące płyty nie mogą przemieszczać się swobodnie jedna względem drugiej.

W przedstawionych rozwiązaniach został udoskonalony sposób łączenia płyt ze sobą, który różni się od znanych rozwiązań tym, że w miejsce jednego połączenia wszystkich płyt, zastosowano indywidualne połączenie między dwoma sąsiednimi płytami. Zaletą takiego połączenia jest możliwość zastosowania większych tolerancji wymiarowych płyt oraz łatwość montażu i naprawy przejazdu kolejowego. Ponadto, posadowienie płyt na podkładach za pośrednictwem stóp sprężystych, które w swej dolnej części posiadają występy, którymi w części obejmują podkład kolejowy skutkuje tym, że płyty nie przemieszczają się wzdłuż szyny, a drgania płyt są tłumione.

Claims (9)

1. Przejazd przez torowisko zawierający wewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej pomiędzy szynami oraz zewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej na zewnątrz obok każdej z szyn, przy czym wewnętrzne płyty i zewnętrzne płyty mają powierzchnie górne usytuowane w jednej płaszczyźnie i są oparte co najmniej z jednej strony na podkładach kolejowych za pośrednictwem stóp posadowionych w gniazdach płyt, znamienny tym, że stopy (14, 15), na których opierają się z obu stron wewnętrzne płyty (11, 12), złączone ze sobą za pomocą elementów formujących połączenie i posadowione pomiędzy szynami (1, 2) i stopy (214, 215), na których opierają się z jednej strony zewnętrzne płyty (211, 212) złączone ze sobą za pomocą elementów formujących połączenie i które z drugiej strony są oparte na posadowieniu (201, 202), są wykonane z materiału sprężystego i mają kształt zbliżony do prostopadłościanu, który w przekroju poprzecznym w dolnej swej części ma kształt zbliżony do odwróconej litery „U” z występami (18, 19), którymi obejmuje górną część podkładu (2), zaś w części górnej ma płaską lub lekko wypukłą powierzchnię stykającą się z powierzchnią gniazda (41, 42) płyty (11) od jej spodniej strony.

2. Przejazd przez torowisko według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy dwoma złączonymi ze sobą sąsiadującymi płytami (11, 12) jest umieszczony co najmniej jeden element sprężysty (22, 23, 24).

3. Przejazd przez torowisko według zastrz. 1, znamienny tym, że połączenie dwóch sąsiadujących płyt (11, 12) jest ukształtowane z trzpienia łączącego (31) i elementów profilowanych metalowych (25, 26, 125) w kształcie litery „U” osadzonych końcami w sąsiadujących ściankach każdych dwóch połączonych ze sobą płyt (11, 12), przy czym elementy profilowane (25, 26) jednej płyty (11) są usytuowane na innym poziomie aniżeli elementy profilowane (125) płyty (12) z nią łączonej, a w otworach, uformowanych przez elementy profilowane (25, 26, 125) i ściankę płyty (11, 12), w której są osadzone elementy profilowane, jest osadzony trzpień łączący (31).

4. Przejazd przez torowisko według zastrz. 1, znamienny tym, że połączenie dwóch sąsiadujących płyt (11, 12) jest ukształtowane z co najmniej dwóch zaczepów (226, 225), które w stanie połą6

PL 210 366 B1 czonym sczepiają się ze sobą, z których każdy jest osadzony końcem w ściance dwóch połączonych ze sobą płyt (11, 12), przy czym zaczepy (226) jednej płyty (11) są usytuowane na innym poziomie, aniżeli zaczepy (225) płyty (12) z nią złączonej.

5. Przejazd przez torowisko według zastrz. 3, znamienny tym, że każda płyta (11, 12) w ściance przylegającej do innej płyty (12, 11), w obszarze elementów profilowanych (25, 26, 125) w kształcie litery „U”, ma wgłębienie (30) usytuowane zasadniczo pionowo, a w przestrzeni utworzonej z wgłębień (30) w dwóch przylegających do siebie ściankach płyt (11, 12) jest umieszczony trzpień łączący (31) przechodzący przez otwory elementów profilowanych (25, 26, 125).

6. Wewnętrzna płyta przejazdu przez torowisko mająca kształt prostopadłościanu, znamienna tym, że w spodniej części płyty (11, 12) w pobliżu jej narożników są ukształtowane gniazda (41, 42) w postaci wgłębień, a w podłużnych ściankach bocznych płyty (11, 12) znajdują się profilowane elementy (25, 26, 125) w kształcie litery „U” osadzone końcami w płycie (11, 12), przy czym elementy profilowane osadzone na przeciwległych podłużnych ściankach bocznych płyty (11, 12) usytuowane są na innych poziomach, ale w takiej samej odległości od poprzecznych ścianek bocznych płyty (11, 12).

7. Wewnętrzna płyta według zastrz. 6, znamienna tym, że w podłużnej ściance bocznej płyty (11), która jest zwrócona do innej płyty (12), jest wgłębienie (29) usytuowane poziomo, a przestrzeń, utworzona z wgłębień (29) w dwóch przylegających do siebie ściankach, służy do umieszczenia w niej co najmniej jednego elementu sprężystego (22, 23, 24).

8. Wewnętrzna płyta według zastrz. 6, znamienna tym, że w podłużnej ściance bocznej płyty (11), która jest zwrócona do innej płyty (12), w obszarze profilowanych elementów metalowych (25, 26, 125) w kształcie litery „U”, znajduje się wgłębienie usytuowane zasadniczo pionowo (30), a z przestrzeni, utworzonej z wgłębień (30) w dwóch przylegających do siebie ściankach, mającej kształt walca, są uformowane otwory.

9. Sposób łączenia płyt przejazdu kolejowego, który zawiera wewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej pomiędzy szynami oraz zewnętrzne płyty posadowione jedna obok drugiej na zewnątrz obok każdej z szyn, przy czym wewnętrzne płyty i zewnętrzne płyty mają powierzchnie górne usytuowane w jednej płaszczyźnie, znamienny tym, że na podkładach kolejowych ustawia się stopy sprężyste o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu, który w przekroju poprzecznym w dolnej swej części ma kształt zbliżony do odwróconej litery „U” z występami, którymi obejmuje górną część podkładu, zaś w części górnej ma płaską lub lekko wypukłą powierzchnię stykającą się z powierzchnią gniazda płyty od jej spodniej strony, na których kładzie się płytę, którą przemieszcza się w poziomie do położenia, w którym stopy sprężyste znajdą się w gniazdach płyty, a płyta, która jest kładziona jako następna, jest dosuwana do płyty lub płyt wcześniej ułożonych, co powoduje ściśnięcie elementów sprężystych i ustawienie się osi otworów profilowanych elementów metalowych sąsiadujących płyt wzdłuż jednej linii, po czym w otwory profilowanych elementów metalowych wkłada się trzpienie doprowadzając do indywidualnego połączenia sąsiadujących ze sobą płyt.