PL209643B1 - Samojezdny wózek na kołach do przenoszenia poziomego pojazdów mechanicznych między stanowiskami ustawionymi wzdłuż osi podłużnej wózka - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest samojezdny wózek na kołach do przenoszenia poziomego pojazdów mechanicznych między stanowiskami ustawionymi wzdłuż osi podłużnej wózka.

Wynalazek dotyczy automatycznych parkingów mechanicznych. Takie parkingi składają się na ogół z budynku stanowiącego obudowę o konstrukcji żelbetowej lub stalowej, w którym zamontowane są potrzebne zespoły robocze i urządzenia, z automatycznym pobieraniem pojazdu ze stanowiska wjazdowego, na którym użytkownik zostawia pojazd i automatycznym zwrotem pojazdu do użytkownika na stanowisku wyjazdowym, przy czym pojazdy znajdują się we wspomnianym budynku przez cały czas parkowania. Wynalazek dotyczy w szczególności jednego z zespołów stosowanych zazwyczaj do manewrowania pojazdami, którym jest wózek do poziomego transportu pojazdów ze stanowiska parkowania (lub stanowiska wjazdowego) na platformę manewrową, której zadaniem jest transportowanie wózka, z pojazdem lub bez, między stanowiskiem parkowania a stanowiskami wjazdowym i wyjazdowym, lub z platformy manewrowej na stanowisko parkowania (lub na stanowisko wyjazdowe). Platforma manewrowa, na której normalnie zaparkowany jest wózek, znajduje się podczas transportu pojazdu w tej samej płaszczyźnie, co dane stanowisko parkowania (lub stanowisko wjazdowe albo wyjazdowe), zaś ich odpowiednie osie podłużne, skierowane wzdłuż kierunku ruchu, leżą w jednej linii.

Co się tyczy znanych wózków i zespołów osprzętu, jako najbliższy stan techniki można wymienić: EP 430892, EP 236278, EP 875644, EP 933493, WO 96/05390, WO 88/04350, DE 19741638, US 5148752, US 3159293, US 2890802.

Żadne z powyższych rozwiązań nie rozwiązuje w sposób satysfakcjonujący wszystkich problemów związanych z niezawodnym transportem pojazdów mechanicznych, transportem szybkim, przy minimalnej przestrzeni potrzebnej do transportu i zaparkowania pojazdu oraz minimalnym łącznym koszcie wózka i zespołów potrzebnych do transportu i zaparkowania pojazdu.

Celem wynalazku jest więc rozwiązanie wszystkich powyższych problemów poprzez opracowanie wózka charakteryzującego się kombinacją cech, które sprawiają, że nadaje się on optymalnie do spełniania swych funkcji i pokonania ograniczeń rozwiązań znanych ze stanu techniki.

Samojezdny wózek na kołach według wynalazku służy do przenoszenia poziomego pojazdów mechanicznych między stanowiskami ustawionymi wzdłuż osi podłużnej wózka poprzez unoszenie dwóch lub więcej kół, w jedno lub wielopiętrowych automatycznych parkingach mechanicznych, zawierających wiele stałych i/lub ruchomych stanowisk wjazdowych, wyjazdowych, parkowania i manewrowych.

Wózek według wynalazku zawiera:

- jedną lub dwie pary ś rodków podporowych dla kół jednej lub obu osi pojazdu, przy czym środki te są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do wykonywania centrowania poprzez przemieszczenie poziome kół pojazdu, zależne od pomiaru wewnętrznego rozstawu par kół, które powoduje, że podłużna oś pojazdu pokrywa się z podłużną osią wózka, przy czym środki podporowe są również przystosowane do unieruchamiania i podnoszenia od dołu wspomnianych kół.

Wózek według wynalazku charakteryzuje się tym, że połączony jest za pomocą zawiasów o osi poziomej, prostopadłej do podłużnej osi wózka, umożliwiających względny obrót dwóch części wózka, znajdujących się po dwóch stronach zawiasu, przy czym jedna część ma co najmniej cztery koła podporowe, zaś druga część ma co najmniej dwa koła podporowe, poza tym jedna część ma również parę środków, które są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do podtrzymywania, centrowania, unieruchamiania i podnoszenia dwóch kół jednej osi pojazdu, zaś druga część ma parę środków, które są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do podtrzymywania, centrowania, unieruchamiania i podnoszenia dwóch kół drugiej osi pojazdu, przy czym te pary środków są tak ukształtowane i rozmieszczone, aby mogły jednocześnie podtrzymywać cztery koła pojazdu niezależnie od jego rozstawu osi.

Korzystnie, każda para środków podporowych, podtrzymujących koła dwóch osi pojazdu, składa się z dwóch przeciwległych ram przystosowanych do postępowego ruchu symetrycznie i prostopadle do podłużnej osi wózka, przy czym każda rama ma belkę centrującą, równoległą do podłużnej osi wózka, sprzęganą z boczną powierzchnią obręczy koła pojazdu i odpychającą ją w bok, jak również ma metalowe podpory, znajdujące się pod belką centrującą i połączone z nią prostopadle tak, że ustawiają się pod obręczą koła pojazdu pchając ją, i sprzęgają się z nią od dołu unosząc ją pionowo.

PL 209 643 B1

Korzystnie, każda belka centrująca zaopatrzona jest w co najmniej jeden czujnik wykrywający obecność koła pojazdu, które styka się lub znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zewnętrznej powierzchni tej belki.

Czujniki wykrywające obecność koła pojazdu korzystnie składają się z czułych na nacisk taśm z przewodzą cej gumy o zmiennym oporze, nał o ż onych na powierzchni ę każ dej belki centrują cej, które stykają się z obręczą koła pojazdu i są podłączone do kontrolnego obwodu elektrycznego w taki sposób, że gdy obie czułe taśmy każdej pary przeciwległych ram odpowiadającym kołom jednej osi pojazdu zostaną jednocześnie przyciśnięte, ten obwód elektryczny zostaje automatycznie zamknięty a ruch postę powy zatrzymany, zaś dwa koł a danej osi pojazdu znajdują się wówczas w równej odległości od podłużnej osi wózka.

Pionowy ruch postępowy par środków podtrzymujących koła pojazdu realizowany jest jednocześnie przez obrót identycznych osiowych krzywek, z których każda obraca się wokół osi, która jest pionowa i przecina oś podłużną wózka.

Korzystnie, każda krzywka ma dwie identyczne, proste śrubowe powierzchnie obrócone o 180° względem siebie wokół osi krzywki w taki sposób, aby zespoły pionowego ruchu postępowego środków podtrzymujących koła pojazdu, mogły zareagować i przemieścić się na nich pionowo, symetrycznie względem płaszczyzny pionowej przechodzącej przez podłużną oś wózka w celu ustabilizowania resztkowej ekscentryczności względem tej osi masy pojazdu po jego wycentrowaniu.

Wózek może być wyposażony w system ograniczający masę przenoszonego pojazdu, zawierający mechaniczne sprzęgło cierne, które w przypadku wystąpienia zmian nacisku wywieranego na pierścienie cierne wskutek ściśnięcia jednej lub więcej sprężyn regulowanych zaciskami dynamometrycznymi, określa maksymalny moment, który może być przeniesiony na układ podnoszący.

Wózek może też być wyposażony w system do ciągłego wykrywania podczas przenoszenia, zmiennego położenia wózka na osi podłużnej, przy czym system składa się z liny przymocowanej do wózka, która obraca za pośrednictwem odpowiedniego krążka wał elektronicznego układu, który jest stacjonarny i nie jest połączony z ruchomym wózkiem i który, przez uzależnienie obrotu wału od liniowego ruchu liny, umożliwia wyznaczenie w każdej chwili położenia wózka w trakcie jego przemieszczania się wzdłuż osi.

Ewentualnie, wózek wyposażony jest w system do ciągłego wykrywania podczas przenoszenia, zmiennego położenia wózka na osi podłużnej, przy czym system składa się z jednego lub więcej układu elektronicznego zainstalowanego na wózku, z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych w kierunku określonej powierzchni odbijającej tak, że możliwe jest wyznaczenie w każdej chwili położenia wózka w trakcie jego przemieszczania się wzdłuż osi.

Korzystnie, wózek wyposażony jest w system do wykrywania obecności pojazdu na wózku, przy czym system składa się z jednego lub więcej układu elektronicznego, z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygna ł ów skierowanych na masę pojazdu, który moż e stać na wózku, dla stwierdzenia obecności lub nieobecności masy zakłócającej przekazywane sygnały w obszarze znajdującym się w danej odległości od układu przekazywania sygnałów.

Również korzystnie, wózek wyposażony jest w system do wykrywania odległości czoła i tyłu pojazdu od jednej z jego osi, przy czym system ten składa się z dostatecznej liczby układów elektronicznych, z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych pionowo w odpowiednim kierunku do masy pojazdu, który może stać na wózku, dla stwierdzenia obecności lub nieobecności masy zakłócającej przekazywane sygnały w obszarze znajdującym się w danej odległości od układu przekazywania sygnałów.

Każde stanowisko wjazdowe może być wyposażone w system do wykrywania nadmiernej niewspółosiowości pojazdu względem wózka podczas ustawiania pojazdu przez użytkownika, przy czym system składa się z jednego lub więcej układu elektronicznego, z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych symetrycznie i równolegle do podłużnej osi wózka na takiej wysokości i w takiej odległ o ści od siebie, by umoż liwić okreś lenie obecnoś ci lub nieobecnoś ci którejkolwiek obrę czy koła pojazdu, które mogłoby stanąć w określonej odległości od podłużnej osi wózka.

Wózek może zawierać sterownik do ustawiania i pobierania pojazdów w automatycznym parkingu mechanicznym, zależnie od wykrytych odległości czoła i tyłu pojazdu od jednej jego osi, i od wykrytego chwilowego położenia wózka, tak, że wózek zatrzymuje się i ustawia pojazd w położeniu optymalnym przy uwzględnieniu długości pojazdu i długości stanowiska parkingowego.

Wózek może również zawierać sterownik do ustawiania i pobierania pojazdów w automatycznym parkingu mechanicznym, który w przypadku wykrycia obecności pojazdu i gdy wózek znajduje się

PL 209 643 B1 na stanowisku parkingowym, interpretuje opuszczanie środków podtrzymujących dwa lub więcej kół pojazdu jako ustawienie pojazdu i wprowadza je do pamięci tak, że następną operacją na stanowisku parkingowym może być jedynie pobranie pojazdu, zaś uniesienie środków podtrzymujących dwa lub więcej kół pojazdu interpretuje jako pobranie pojazdu i wprowadza je do pamięci tak, że następną operacją na stanowisku parkingowym może być jedynie ustawienie pojazdu.

Ewentualnie, wózek zawiera sterownik do ułatwiania użytkownikowi dostępu do stanowiska wjazdowego, w zależności od niewspółosiowości pojazdu względem wózka i od chwilowego położenia pojazdu, tak, że użytkownik otrzymuje symboliczne znaki świetlne dotyczące prowadzenia pojazdu.

Wynalazek umożliwia uzyskanie niezawodności transportu pojazdu: sprawą krytyczną jest sposób blokowania na pojeździe, który w rozwiązaniu według wynalazku podnoszony jest jedynie za pośrednictwem swych kół od dołu, tak że naśladowany jest w miarę możliwości jego normalny sposób działania.

Koła pojazdu blokowane są w czasie transportu przez wózek w taki sposób, że nie ma znaczenia czy hamulec ręczny i którykolwiek z biegów są włączone czy nie, i w czasie przenoszenia nie powstają żadne problemy z tym związane.

Przenoszona masa ograniczana jest automatycznie przez wózek, aby uniknąć uszkodzenia lub złego funkcjonowania spowodowanego nadmiernym ciężarem pojazdów.

Gdy wózek przenosi pojazd mechaniczny ze stanowiska wjazdowego i ustawia się pod pojazdem, istnieje ryzyko, że w przypadku, gdy użytkownik zostawi pojazd w takim położeniu, że jego oś podłużna jest bardzo daleko od podłużnej osi wózka i nie został następnie ustawiony centralnie środkami niezależnymi od wózka, wówczas wózek może kolidować w czasie ruchu z kołem pojazdu i zablokować się z obręczą. Z tego powodu szerokość wózka według wynalazku, lub w każdym razie szerokość tej jego części, która wystaje ponad poziom spodu kół pojazdu, jest bardzo mała, aby pozostawała duża swoboda przemieszczania podłużnej osi pojazdu względem osi wózka. Przewidziano również zespoły pomagające użytkownikowi ustawienie pojazdu na stanowisku wjazdowym w taki sposób, aby podłużna oś pojazdu była możliwie jak dokładniej spasowana z podłużną osią wózka.

Odnośnie szybkości transportowania pojazdu mechanicznego: przy tym samym przyspieszeniu i prędkości ruchu wózka - które jednak mogą być do pewnego stopnia tym większe, im mocniej pojazd jest przymocowany do wózka - ogólna szybkość przenoszenia pojazdu jest większa, jeżeli sposób podnoszenia pojazdu jest taki, że czas trwania podnoszenia jest minimalny. Tak więc operację podnoszenia przeprowadza się według wynalazku jednocześnie dla wszystkich czterech kół pojazdu po ustawieniu przedtem wózka pod pojazdem, a nie podnosząc najpierw dwa koła jednej osi, a następnie dwa koła drugiej osi.

Im mniejszy jest pionowy skok przewidziany w projekcie wózka, tym mniej czasu potrzeba na przeprowadzenie tej operacji i dlatego w wózku według wynalazku skok pionowy został zminimalizowany.

Czas wymagany dla scentrowania pojazdu na wózku według wynalazku nakłada się na czas potrzebny do realizacji innych funkcji wózka. Powoduje to redukcję całkowitego czasu trwania cyklu pracy i zwiększenie szybkości transportu pojazdu.

Odnośnie ilości przestrzeni potrzebnej do przeniesienia i zaparkowania pojazdu: wózek według wynalazku umożliwia zaprojektowanie bardzo małych stanowisk parkowania dla danych maksymalnych rozmiarów parkowanego pojazdu.

Tak więc: szerokość jest zminimalizowana przez dopasowanie wzdłużne pojazdu do toru jego ruchu (centrowanie).

Dla zminimalizowania długości wózek zaprojektowany jest tak, by można było zwolnić pojazd na stanowisku parkowania w różnych położeniach zależnie od długości pojazdu.

Dla zminimalizowania wysokości wózek jest najniższy jaki może być, aby można było zaparkować na nim pojazd, gdy wózek znajduje się pod nim, a cztery koła pojazdu spoczywają na płaszczyźnie, która jest tylko nieco wyżej, niż powierzchnia podtrzymująca wózek lub zespoły które go niosą. Ponadto wózek jest tak zaprojektowany, by pozwalał tylko na bardzo małe przemieszczenie pionowe podczas unoszenia czterech kół pojazdu z powierzchni, na której stoją.

Odnośnie łącznego kosztu wózka i współpracujących z nim zespołów do transportu i parkowania pojazdu: istnieją funkcje takie jak na przykład centrowanie lub ograniczenie ciężaru, które są obecnie wykonywane przez specjalnie do tego przeznaczone zespoły, nie należące do wózka, co powoduje zwiększenie kosztów związanych z zastosowaniem obudów i dodatkowych podpór. Korzystne jest

PL 209 643 B1 więc, że wózek według wynalazku jest w stanie w miarę możliwości autonomicznie wykonywać nie tylko własne funkcje, lecz także funkcje dodatkowe.

Ponadto największy koszt stanowią zespoły parkujące pojazdy na stanowiskach parkowania. Zespoły te, chociaż nie są związane z wózkiem, muszą być traktowane jako konsekwencja projektu samego wózka; tak więc według wynalazku jest on tak zaprojektowany, aby zminimalizować koszt tych zespołów.

Niniejszy wynalazek posiada wszystkie powyższe cechy optymalne i jest rozwiązaniem korzystnym w porównaniu z wszystkimi znanymi wynalazkami, które były cytowane.

W szczególno ś ci, w porównaniu z EP 430892, ma on tę zaletę , ż e przenoszenie pojazdu jest bardziej niezawodne, ponieważ ograniczona jest masa pojazdu i przewidziano zespoły ułatwiające użytkownikowi ustawienie pojazdu bardziej precyzyjnie na stanowisku wjazdowym; ponadto przenoszenie jest szybsze ponieważ, bez zmiany innych parametrów mających wpływ na czas wymagany do przeprowadzenia cyklu przenoszenia, ma niższy pionowy skok podnoszenia. Ponadto wynalazek ma tę zaletę, że stanowiska parkowania są krótsze, dzięki zastosowaniu systemów wyczuwających rozmiar przenoszonego pojazdu oraz jego położenie w trakcie przenoszenia, aby możliwe było ustawienie pojazdu w różnych położeniach zależnie od jego długości. Dzięki specjalnemu projektowi wózka, który umożliwia zmniejszenie wysokości, na którą koła pojazdu unoszone są w trakcie transportu ponad podłoże stanowiska, także wysokość stanowisk parkowania pojazdów może być mniejsza. W końcu, wynalazek ma zaletę mniejszego kosztu wózka wraz z dodatkowymi zespołami do przenoszenia i parkowania pojazdu. Zespoły do parkowania według EP 430892 są bardzo skomplikowane i drogie, ponieważ nie mogą stać po prostu na podłodze stanowiska parkowania, lecz muszą pracować na zasadzie wspornika, zaś zespoły według wynalazku mogą być dużo prostsze i tańsze, gdyż mogą stać na podłodze stanowiska.

Powyższe jak i inne zalety wynalazku staną się jasne dzięki opisowi korzystnego przykładu jego realizacji.

Przedmiot wynalazku, który nie ogranicza jego zakresu, przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia rzut pionowy wózka transportowego według wynalazku, ustawionego na platformie manewrowej 52, ze środkami 58 i 59 podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu cofniętym wewnątrz wózka; fig. 2 przedstawia rzut pionowy stanowiska wjazdowego; fig. 3 przedstawia rzut pionowy wózka ustawionego na stanowisku wjazdowym ze środkami podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu wysuniętym; fig. 4 przedstawia rzut pionowy powiększenia części wózka; fig. 5 przedstawia przekrój poprzeczny wózka ustawionego na stanowisku wjazdowym, ze środkami podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu cofniętym, wewnątrz samego wózka; fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny wózka ustawionego na stanowisku wjazdowym, ze środkami podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu częściowo wysuniętym i nie uniesionym; fig. 7 przedstawia przekrój poprzeczny wózka ustawionego na stanowisku wjazdowym, ze środkami podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu wysuniętym, to znaczy po wycentrowaniu pojazdu, który nie jest uniesiony; fig. 8 przedstawia przekrój poprzeczny wózka ustawionego na stanowisku wjazdowym, ze środkami podtrzymującymi koła pojazdu w położeniu wysuniętym i uniesionym; fig. 9 przedstawia rzut poziomy, częściowo w przekroju podłużnym, jednej części wózka; fig. 10 przedstawia przekrój poprzeczny dostosowanego do wózka zespołu do ograniczania transportowanej masy; fig. 11 przedstawia rzut pionowy wózka transportowego według wynalazku, ustawionego na stanowisku parkingowym, w trakcie stawiania lub pobierania pojazdu.

Na rysunku przedstawiono wózek składający się z przegubowej ramy 1 z zawiasami i sworzniami zawiasów, które umożliwiają względny obrót części przedniej i tylnej, na które podzielona jest rama 1. Część przednia ma cztery koła 3, z których dwa są kołami napędowymi, napędzanymi zespołem 4 silnik/przekładnia redukcyjna za pośrednictwem wału 5 i systemu 6 koła zębatego z łańcuchem, podczas gdy część tylna ma dwa napędzające koła 3, napędzane według powyższego opisu.

Wspomniana rama 1 prowadzona jest czterema wałkami 7, które działają po dwóch stronach rowu 5, zagłębionego w stanowiskach wjazdowym i wyjazdowym, w platformie manewrowej i w stanowiskach parkowania.

Energia elektryczna i sygnały doprowadzane są do wózka poprzez odpowiedni przewód elektryczny 48, nawinięty na bęben 50, zamontowany na platformie manewrowej 52 i przymocowany do wózka na profilowanej podpórce 51 oraz prowadzony przez krążki 49.

PL 209 643 B1

Chwilowe położenie wózka wzdłuż kierunku ruchu znane jest dzięki obrotowemu układowi elektronicznemu 47, który jest zamontowany na platformie manewrowej 52 i dekoduje liniowe przemieszczenie liny 45 przymocowanej do ramy 1 i prowadzonej przez krążki 46.

Układ ten można korzystnie zastąpić innymi odpowiednimi do tego celu układami elektronicznymi, na przykład jeden lub więcej emiterów sygnałów laserowych, zainstalowanych na wózku i skierowanych na ustaloną powierzchnię odbijającą, w celu pomiaru chwilowej odległości między powierzchnią emitującą a powierzchnią odbijającą.

Zarówno na przedniej jak i na tylnej części ramy 1 znajduje się rama 8, która może poruszać się pionowo względem ramy 1. Działając za pośrednictwem kół zębatych 13, odchylających kół zębatych 13' oraz łańcucha 14, zespół 12 silnik/przekładnia redukcyjna jednocześnie obraca koła zębate 15, a z nimi osiowe krzywki 16, przystosowane do unoszenia obu ram 8, przy czym krzywek jest trzy i są one umieszczone na podłużnej osi wózka. Ramy 8 niesione są przez krzywki za pośrednictwem par ramion 9 i stalowych kół na łożyskach wałeczkowych 17.

Każda ze wspomnianych krzywek 16 ma dwie identyczne proste powierzchnie śrubowe, obrócone o 180°, po których w miarę obrotu krzywek toczą się unosząc się i opadając trzy pary kół 17 połączonych z ramionami 9. Ramiona 9, rozmieszczone symetrycznie w pewnej odległości od podłużnej osi wózka, zapewniają stabilność ram 8.

Aby po pierwsze bardziej ustabilizować ramy 8 na wypadek możliwych obciążeń ekscentrycznych względem podłużnej osi wózka, a po drugie, aby połączyć każdą z ram 8 indywidualnie z ramą do ramy 1 przymocowane są dwa sworznie 11, przechodzące przez dwie pionowe tulejki 11' z brązu, które są integralną częścią przedniej ramy 8.

Na dwóch ramach 8 umieszczone są dwie naprzeciwległe ramy 58, które podtrzymują koła 22 i 22' przedniej osi pojazdu, i podobnie dwie naprzeciwległe ramy 59, które podtrzymują koła 23 i 23' tylnej osi pojazdu.

Każda z ram 58 i 59 wymienionych par składa się z centrującej belki 18 lub 18', przeznaczonej do opierania się poziomo o wewnętrzną boczną powierzchnię kół 22, 23 lub 22', 23'.

Obie belki 18, 18' mają metalowe podpory 19, 19' prostopadłe do tych belek i znajdujące się pod nimi. Podpory te unoszą koła 22, 23 i odpowiednio 22', 23' od dołu.

Każda z ram 58 i 59 wymienionych par porusza się poziomo, symetrycznie względem podłużnej osi wózka z przeciwległą ramą, za pomocą zębatek 20, 20', kół zębatych 30, zespołu 31 silnik/przekładnia redukcyjna i łańcucha 32.

Wspomniane ramy wyposażone są również w równoważące belki 24 i 24', które są sprzężone z prowadnicą 10 ramy 8 poprzez wałki 25, 26 i 25', 26' nadając stabilność prowadzonemu ruchowi ram.

Użytkownik wjeżdża pojazdem na stanowisko wjazdowe, gdy drzwi 35' widoczne na fig. 2, oddzielające stanowisko wjazdowe od wielopoziomowego parkingu, są zamknięte.

Fotokomórki 33 wraz z lustrami 34 rozmieszczone są symetrycznie w określonej odległości od podłużnej osi wózka w taki sposób, że gdy jedno z kół 22, 22', 23 i 23' pojazdu podjeżdża za blisko do wspomnianej osi, sygnał pochodzący z jednej z fotokomórek zostaje przerwany.

W czasie, gdy pojazd wjeżdża, za każdym razem, gdy fotokomórka zostaje odcięta system kontrolny włącza sygnał świetlny wskazujący użytkownikowi, że musi zmienić kierunek ruchu pojazdu.

Gdy koła 22, 22' znajdą się na spoczniku 55, czujnik 54 włącza sygnał stop.

W trakcie wjazdu pojazdu sygnalizacja kierunku możliwa dzięki fotokomórkom 33 pomaga użytkownikowi, natomiast po zatrzymaniu pojazdu, zasłonięcie promieni pochodzących z fotokomórek przez jedno lub więcej kół działa jak blokada bezpieczeństwa dla wózka, który w przypadku próby wjazdu pod pojazd i ruszenia go, uderzyłby w jedno z kół pojazdu.

Na fig. 3 do 8 przedstawiono sytuację, gdy pojazd został właściwie ustawiony na stanowisku wjazdowym, a użytkownik wysiadł z pojazdu i rozpoczął operację parkowania, zaś drzwi 35 są otwarte i wózek rozpoczyna cykl przenoszenia pojazdu przemieszczając się od platformy manewrowej do stanowiska wjazdowego w rowie prowadzącym 53.

Położenie, w którym wózek zatrzymuje się na stanowisku wjazdowym określone jest poprzez ustawienie osi pary 58 podpór przednich kół 22 i 22' pojazdu na osi spoczników 54, na których koła 22 i 22' zostały ustawione przez kierowcę.

W związku z tym, że tylne koła 23 i 23' pojazdu mogą znajdować się bliżej lub dalej od przednich kół 22 i 22', zależnie od rozstawu osi podwozia, para 59 podpór tylnych kół 23 i 23' jest wydłużona w kierunku podłużnej osi pojazdu tak, że może podtrzymywać koła 23 i 23' tylnej osi w takich granicach, w jakich różnią się rozstawy osi obecnych na rynku pojazdów.

PL 209 643 B1

Pomimo zastosowania sygnalizacji do zminimalizowania niewłaściwych ustawień pojazdu względem podłużnej osi wózka w miarę wjeżdżania, przednie lewe koło 22, w odniesieniu do kierunku ruchu pojazdu, będzie się niewątpliwie znajdowało w innej odległości od podłużnej osi wózka, niż przednie prawe koło 22' i to samo dotyczy tylnego lewego koła 23 w porównaniu z tylnym prawym kołem 32'.

Obie pary podpór 58 i 59 kół rozpoczynają poziome, symetryczne przemieszczanie się na zewnątrz.

Metalowe podpory 19 i 19' ustawiają się pod kołami 22, 22', 23 i 23' w wolnych przestrzeniach między stałymi podporami 28 kół.

Przemieszczając się nadal poziomo na zewnątrz, jedna z belek centrujących 18 lub 18' - na fig. 6 jest to belka 18 - spotyka się z boczną powierzchnią obręczy odpowiedniego koła i odpycha je.

Operację tę ułatwia obecność wałków 29 wprowadzonych do stałych podpór 28, które minimalizują opór przemieszczającego się koła.

Przemieszczając się nadal poziomo na zewnątrz, jak widać na fig. 7, belka centrująca 18', która przedtem nie stykała się z kołem, obecnie styka się z boczną powierzchnią obręczy koła 22, 23' pojazdu.

W tym położeniu podłużna oś pojazdu pokrywa się z osią wózka: pojazd został „wycentrowany wskutek tego samego przemieszczenia, które umożliwiło podporom 58 i 59 kół ustawienie metalowych podpór 19 i 19' pod czterema kołami 22, 22', 23 i 23 pojazdu.

Poziome przemieszczenie na zewnątrz podpór 58 i kół pojazdu zatrzymuje się, gdy pojazd znajdzie się w położeniu centralnym, to znaczy ustawiony jest w osi podłużnej wózka; sytuacja ta ma miejsce, gdy czułe na nacisk taśmy 21 i 21' z przewodzącej gumy o zmiennym oporze, nałożone na powierzchnie obu belek 18 i 18', które stykają się z kołami pojazdu, zostaną jednocześnie ściśnięte, co sprawi, że zaczynają przewodzić prąd elektryczny, umożliwiając zatrzymanie ruchu.

Wielkość poziomego przemieszczenia podpór 58 i 59 kół pojazdu na zewnątrz zmienia się zależnie od wewnętrznych rozstawów kół każdej osi pojazdu, a po zatrzymaniu przemieszczenia odległość między czułymi na nacisk taśmami 21 i 21' nałożonymi na centrujące belki 18 i 18' jest równa wewnętrznemu rozstawowi kół odpowiedniej osi pojazdu.

W tym położeniu podpory 58 i 59 kół pojazdu, wysunięte tak, jak opisano powyżej i dociśnięte do obręczy tak, że chwytają koła 22, 22', 23 i 23' i zapobiegają ich poruszaniu się na powierzchni, na której spoczywają, podnoszą się wskutek uniesienia ram 8.

Aby uniknąć przenoszenia pojazdu, którego masa jest zbyt wielka, na przykład niedopuszczalna na platformie manewrowej, stosowany jest system pokazany na fig. 10, ograniczający masę, która może być uniesiona poprzez ograniczenie siły przenoszonej przez łańcuch 14.

Na wale zdawczym 39 przekładni redukcyjnej 12, znajduje się umieszczone w pierścieniach ciernych 40, koło zębate 13, które przekazuje moment z przekładni redukcyjnej 12 na łańcuch 24. Mieści się ono między piastą o osiowo ruchomą kotwą 41, dociśniętą za pośrednictwem sprężyny 42 przez dysk 43, który ściska sprężynę 42. Stopień ściśnięcia sprężyny kontrolowany jest za pomocą śruby 44.

Zależnie od siły wywieranej przez sprężynę 42 i od współczynnika tarcia pierścieni ciernych 40, koło zębate 13 może przekazywać na łańcuch 14 zmienną siłę, aby ograniczyć ilość możliwej do uniesienia masy.

Po uniesieniu pojazdu wózek może go przenieść na platformę manewrową.

Zadaniem czujnika 38 jest wykrycie obecności lub nieobecności pojazdu na wózku.

Ponieważ położenie kół 22 i 22' przedniej osi pojazdu jest na wózku ustalone, czujniki 36 umieszczone na osi podłużnej wózka, w określonych odległościach od osi kół przednich umożliwiają stwierdzenie, czy odległość między przednią osią, a czołem pojazdu jest większa czy mniejsza, niż pewne wstępnie ustawione wartości.

W ten sam sposób czujniki 37 umożliwiają stwierdzenie, czy odległość między przednią osią, a tyłem pojazdu jest większa, czy mniejsza, niż pewne wstępnie ustawione wartości.

Na podstawie stanu czujników 36 i 37 oraz danych pochodzących z obrotowego układu elektronicznego 47, system kontrolny może ustawić pojazd, jak widać na fig. 11, w różnych położeniach, a zwłaszcza jeżeli odległość między przednią osią a tylnym końcem pojazdu jest mała, może pojazd ustawić w taki sposób, że jego przednia oś pokrywa się z osią 56, natomiast gdy ta odległość jest duża może on ustawić pojazd w taki sposób, że jego przednia oś pokrywa się z osią 57.

PL 209 643 B1

Pojazd ustawiany jest poprzez opuszczenie podpór 58 i 59 i opuszczenie ramy 8 w taki sposób, że metalowe podpory 19 i 19' wpasowują się w przestrzenie między stałymi podporami 28 ram 60, zainstalowanymi na stanowiskach parkowania i koła 22, 22', 23 i 23' mogą spocząć na wspomnianych stałych podporach 28, po czym podpory 58 i 59 można wycofać poziomo do pozycji spoczynkowej w wózku.

Na podstawie stanu czujnika 38, danych pochodzących z obrotowego układu elektronicznego 47 i położenia uniesionego bądź opuszczonego podpór 58 i 59 kół pojazdu, system kontrolny zapisuje w pamięci, czy stanowisko parkowania jest wolne czy zajęte.

Innymi słowy, gdy pojazd znajduje się na wózku, zaś wózek znajduje się na stanowisku parkowania, w położeniu właściwym dla zwolnienia lub uchwycenia pojazdu, operacja unoszenia ram 8 jest zawsze interpretowana przez system kontrolny jako operacja pobierania, a więc stanowisko parkowania zostaje wprowadzone do pamięci jako puste, natomiast operacja opuszczania ram 8 jest zawsze interpretowana przez system kontrolny jako operacja odstawiania a więc stanowisko parkowania zostaje wprowadzone do pamięci jako zajęte.

Claims (15)

1. Samojezdny wózek na kołach do przenoszenia poziomego pojazdów mechanicznych między stanowiskami ustawionymi wzdłuż osi podłużnej wózka poprzez unoszenie dwóch lub więcej kół, w jedno lub wielopiętrowych automatycznych parkingach mechanicznych, zawierających wiele stałych i/lub ruchomych stanowisk wjazdowych, wyjazdowych, parkowania i manewrowych, który to wózek zawiera:

- jedną lub dwie pary środków podporowych dla kół jednej lub obu osi pojazdu, przy czym środki te są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do wykonywania centrowania poprzez przemieszczenie poziome kół pojazdu, zależne od pomiaru wewnętrznego rozstawu par kół, które powoduje, że podłużna oś pojazdu pokrywa się z podłużną osią wózka, przy czym środki podporowe są również przystosowane do unieruchamiania i podnoszenia od dołu wspomnianych kół, przy czym wózek jest, znamienny tym, że połączony jest za pomocą zawiasów (2) o osi poziomej, prostopadłej do podłużnej osi wózka, umożliwiających względny obrót dwóch części wózka, znajdujących się po dwóch stronach zawiasu (2), przy czym jedna część ma co najmniej cztery koła podporowe (3), zaś druga część ma co najmniej dwa koła podporowe (3), poza tym jedna część ma również parę środków (58), które są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do podtrzymywania, centrowania, unieruchamiania i podnoszenia dwóch kół jednej osi pojazdu, zaś druga część ma parę środków (59), które są ruchome symetrycznie i prostopadle względem podłużnej osi wózka i przystosowane do podtrzymywania, centrowania, unieruchamiania i podnoszenia dwóch kół drugiej osi pojazdu, przy czym te pary środków (58, 59) są tak ukształtowane i rozmieszczone, aby mogły jednocześnie podtrzymywać cztery koła (22, 22', 23, 23') pojazdu niezależnie od jego rozstawu osi.

2. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że każda para środków podporowych (58, 59), podtrzymujących koła (22, 22', 23, 23') dwóch osi pojazdu, składa się z dwóch przeciwległych ram przystosowanych do postępowego ruchu symetrycznie i prostopadle do podłużnej osi wózka, przy czym każda rama ma belkę centrującą (18, 18'), równoległą do podłużnej osi wózka, sprzęganą z boczną powierzchnią obręczy koła pojazdu i odpychającą ją w bok, jak również ma metalowe podpory (19, 19'), znajdujące się pod belką centrującą i połączone z nią prostopadle tak, że ustawiają się pod obręczą koła pojazdu pchając ją, i sprzęgają się z nią od dołu unosząc ją pionowo.

3. Wózek według zastrz. 2, znamienny tym, że każda belka centrująca (18, 18') zaopatrzona jest w co najmniej jeden czujnik wykrywający obecność koła pojazdu, które styka się lub znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zewnętrznej powierzchni tej belki.

4. Wózek według zastrz. 3, znamienny tym, że czujniki wykrywające obecność koła pojazdu składają się z czułych na nacisk taśm (21, 21') z przewodzącej gumy o zmiennym oporze, nałożonych na powierzchnię każdej belki centrującej (18,18'), które stykają się z obręczą koła pojazdu i są podłączone do kontrolnego obwodu elektrycznego w taki sposób, że gdy obie czułe taśmy (21, 21') każdej pary przeciwległych ram (58, 59) odpowiadającym kołom jednej osi pojazdu zostaną jednocześnie przyciśnięte, ten obwód elektryczny zostaje automatycznie zamknięty a ruch postępowy zatrzymany, zaś dwa koła danej osi pojazdu znajdują się wówczas w równej odległości od podłużnej osi wózka.

PL 209 643 B1

5. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że pionowy ruch postępowy par środków (58, 59) podtrzymujących koła (22, 22', 23, 23') pojazdu realizowany jest jednocześnie przez obrót identycznych osiowych krzywek (16), z których każda obraca się wokół osi, która jest pionowa i przecina oś podłużną wózka.

6. Wózek według zastrz. 5, znamienny tym, że każda krzywka (16) ma dwie identyczne, proste śrubowe powierzchnie obrócone o 180° względem siebie wokół osi krzywki w taki sposób, aby zespoły (8, 9, 17) pionowego ruchu postępowego środków (58, 59) podtrzymujących koła pojazdu, mogły zareagować i przemieścić się na nich pionowo, symetrycznie względem płaszczyzny pionowej przechodzącej przez podłużną oś wózka w celu ustabilizowania resztkowej ekscentryczności względem tej osi masy pojazdu po jego wycentrowaniu.

7. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w system ograniczający masę przenoszonego pojazdu, zawierający mechaniczne sprzęgło cierne, które w przypadku wystąpienia zmian nacisku wywieranego na pierścienie cierne (40) wskutek ściśnięcia jednej lub więcej sprężyn (42) regulowanych zaciskami dynamometrycznymi, określa maksymalny moment, który może być przeniesiony na układ podnoszący.

8. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w system do ciągłego wykrywania podczas przenoszenia, zmiennego położenia wózka na osi podłużnej, przy czym system składa się z liny (45) przymocowanej do wózka, która obraca za pośrednictwem odpowiedniego krążka (46) wał elektronicznego układu (47), który jest stacjonarny i nie jest połączony z ruchomym wózkiem i który, przez uzależnienie obrotu wału od liniowego ruchu liny, umożliwia wyznaczenie w każdej chwili położenia wózka w trakcie jego przemieszczania się wzdłuż osi.

9. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w system do ciągłego wykrywania podczas przenoszenia, zmiennego położenia wózka na osi podłużnej, przy czym system składa się z jednego lub więcej układu elektronicznego zainstalowanego na wózku, z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych w kierunku określonej powierzchni odbijającej tak, że możliwe jest wyznaczenie w każdej chwili położenia wózka w trakcie jego przemieszczania się wzdłuż osi.

10. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w system do wykrywania obecności pojazdu na wózku, przy czym system składa się z jednego lub więcej układu elektronicznego (38), z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych na masę pojazdu, który może stać na wózku, dla stwierdzenia obecności lub nieobecności masy zakłócającej przekazywane sygnały w obszarze znajdującym się w danej odległości od układu przekazywania sygnałów.

11. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w system do wykrywania odległości czoła i tyłu pojazdu od jednej z jego osi, przy czym system ten składa się z dostatecznej liczby układów elektronicznych (36, 37), z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych pionowo w odpowiednim kierunku do masy pojazdu, który może stać na wózku, dla stwierdzenia obecności lub nieobecności masy zakłócającej przekazywane sygnały w obszarze znajdującym się w danej odległości od układu przekazywania sygnałów.

12. Wózek według zastrz. 1, znamienny tym, że każde stanowisko wjazdowe wyposażone jest w system do wykrywania nadmiernej niewspółosiowości pojazdu względem wózka podczas ustawiania pojazdu przez użytkownika, przy czym system składa się z jednego łub więcej układu elektronicznego (33), z których każdy ma przekaźnik i odbiornik sygnałów skierowanych symetrycznie i równolegle do podłużnej osi wózka na takiej wysokości i w takiej odległości od siebie, by umożliwić określenie obecności lub nieobecności którejkolwiek obręczy koła pojazdu, które mogłoby stanąć w określonej odległości od podłużnej osi wózka.

13. Wózek według zastrz. 8 albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że zawiera sterownik do ustawiania i pobierania pojazdów w automatycznym parkingu mechanicznym, zależnie od wykrytych odległości czoła i tyłu pojazdu od jednej jego osi, i od wykrytego chwilowego położenia wózka, tak, że wózek zatrzymuje się i ustawia pojazd w położeniu optymalnym przy uwzględnieniu długości pojazdu i długości stanowiska parkingowego.

14. Wózek według zastrz. 10, znamienny tym, że zawiera sterownik do ustawiania i pobierania pojazdów w automatycznym parkingu mechanicznym, który w przypadku wykrycia obecności pojazdu i gdy wózek znajduje się na stanowisku parkingowym, interpretuje opuszczanie środków podtrzymujących dwa lub więcej kół pojazdu jako ustawienie pojazdu i wprowadza je do pamięci tak, że następną operacją na stanowisku parkingowym może być jedynie pobranie pojazdu, zaś uniesienie środków

PL 209 643 B1 podtrzymujących dwa lub więcej kół pojazdu interpretuje jako pobranie pojazdu i wprowadza je do pamięci tak, że następną operacją na stanowisku parkingowym może być jedynie ustawienie pojazdu.

15. Wózek według zastrz. 12, znamienny tym, że zawiera sterownik do ułatwiania użytkownikowi dostępu do stanowiska wjazdowego, w zależności od niewspółosiowości pojazdu względem wózka i od chwilowego położenia pojazdu, tak, że użytkownik otrzymuje symboliczne znaki świetlne dotyczące prowadzenia pojazdu.