PL209574B1

PL209574B1 - Oksysól w dwuskładnikowym układzie wolframianu cynku i molibdenianów metali (54) i sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu cynku i molibdenianów metali

Info

Publication number: PL209574B1
Application number: PL383545A
Authority: PL
Inventors: Elżbieta Tomaszewicz; Grażyna Dąbrowska
Original assignee: Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date: 2007-10-15
Filing date: 2007-10-15
Publication date: 2011-09-30
Also published as: PL383545A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest oksysól w dwuskładnikowym układzie wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali i sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali. Nowa oksysól może być stosowana jako matryce stałych laserów lub jako fosfory.

Nowa oksysól według wynalazku nie była dotychczas opisywana w literaturze przedmiotu. Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 178601 oksysól w trójskładnikowym układzie tlenków metali zawierająca tlenek glinu - tlenek wanadu (V) - tlenek molibdenu (VI) o sumarycznym wzorze AlVMoO7. Z polskiego opisu patentowego nr 189776 znana jest oksysól w trójskładnikowym układzie tlenków metali przejściowych, w których układ trójskładnikowy oznacza tlenek kobaltu (II)- tlenek wanadu (V)- tlenek molibdenu (VI) o wzorze sumarycznym Co2,5VMoO8. Oksysole te otrzymuje się z tlenków metali poprzez mieszanie, ujednorodnianie, pastylkowanie i wygrzewanie w odpowiednich temperaturach.

Oksysól w dwuskładnikowym układzie wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali według wynalazku, charakteryzuje się tym, że układ dwuskładnikowy oznacza wolframian(VI) cynku - molibdenian(VI) samaru lub molibdenian(VI) europu lub molibdenian(VI) gadolinu lub molibdenian(VI) dysprozu o wzorze sumarycznym ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz.

Sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali według wynalazku polegający na mieszaniu wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali, ujednoradnianiu i wygrzewaniu otrzymanych mieszanin, charakteryzuje się tym, że wolframian(VI) cynku miesza się z molibdenianem(VI) samaru lub molibdenianem(VI) europu lub molibdenianem(VI) gadolinu lub molibdenianem(VI) dysprozu w stosunkach molowych w % jak 50:50, po czym mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 900-980°C otrzymując produkt o wzorze ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz. Mieszaninę wolframianów(VI) ogrzewa się w co najmniej pięciu etapach po 12 godzin każdy, przy czym po każdym etapie ogrzewania próbki schładza się wolno do temperatury otoczenia i rozciera.

Inny sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu(VI) cynku i molibdenianów(VI) metali według wynalazku polegający na mieszaniu wolframianu(VI) cynku, tlenku molibdenu(VI) i tlenku samaru lub tlenku europu lub tlenku gadolinu lub tlenku dysprozu w stosunkach molowych w % jak 50:25:25, po czym mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 650-980°C otrzymując produkt o wzorze ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz. Mieszaninę wolframianu(VI) cynku, tlenku molibdenu(VI) i tlenku samaru lub tlenku europu lub tlenku gadolinu lub tlenku dysprozu ogrzewa się w co najmniej dziewięciu etapach po 12 godzin każdy, przy czym po każdym etapie ogrzewania próbki schładza się wolno do temperatury otoczenia i rozciera.

Przedmiot wynalazku bliżej objaśniają poniższe przykłady wykonania.

P r z y k ł a d I

Naważa się 50,0% molowych ZnWO4 oraz 50,0% molowych Sm2MoO6. Odważone składniki miesza się, ujednoradnia przez ucieranie a następnie próbki ogrzewa się w atmosferze powietrza w pięciu etapach, przy czym po każdym etapie próbki chłodzi się powoli do temperatury otoczenia i rozciera.

- w pierwszym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 900°C w ciągu 12 godzin,

- w drugim etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 925°C w cią gu 12 godzin,

- w trzecim etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 950°C w cią gu 12 godzin,

- w czwartym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 970°C w ciągu 12 godzin,

- w pią tym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 980°C w cią gu 12 godzin.

Oksysól ZnSm2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1020°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d II

Sposób analogiczny do przykładu I, z tym, że naważa się 50,0% molowych Eu2MoO6. Oksysól ZnEu2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1034°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d III

Sposób analogiczny do przykładu I, z tym, że naważa się 50,0% molowych Gd2MoO6. Oksysól ZnGd2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1032°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

PL 209 574 B1

P r z y k ł a d IV

Sposób analogiczny do przykładu I, z tym, że naważa się 50,0% molowych Dy2MoO6. Oksysól ZnDy2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1011°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d V

Naważa się 50,0% molowych ZnWO4, 25,0% molowych MoO3 oraz 25,0% molowych Sm2O3. Odważone składniki miesza się, ujednoradnia przez ucieranie a następnie próbki ogrzewa się w atmosferze powietrza w dziewięciu etapach, przy czym po każdym etapie próbki chłodzi się powoli do temperatury otoczenia i rozciera.

- w pierwszym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 650°C w ciągu 12 godzin

- w drugim etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 700°C w cią gu 12 godzin

- w trzecim etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 750°C w cią gu 12 godzin

- w czwartym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 800°C w ciągu 12 godzin,

- w pią tym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 900°C w cią gu 12 godzin,

- w szóstym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 925°C w ciągu 12 godzin,

- w siódmym etapie próbkę ogrzewa si ę w temperaturze 950°C w cią gu 12 godzin,

- w ósmym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 970°C w cią gu 12 godzin,

- w dziewiątym etapie próbkę ogrzewa się w temperaturze 980°C w ciągu 12 godzin.

P r z y k ł a d VI

Sposób analogiczny do przykładu V, z tym, że naważa się 25,0% molowych Eu2O3. Oksysól ZnEu2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1034°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d VII

Sposób analogiczny do przykładu V, z tym, że naważa się 25,0% molowych Gd2O3. Oksysól ZnGd2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1032°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d VIII

Sposób analogiczny do przykładu V, z tym, że naważa się 25,0% molowych Dy2O3. Oksysól ZnDy2MoWO10 ma barwę jasnożółtą. Topi się w temperaturze 1011°C. Charakterystykę rentgenowską otrzymanej oksysoli przedstawiono w tabeli.

T a b e l a

Charakterystyki rentgenowskie nowych oksysoli ZnRE2MoWO10

Lp.	Sm	Eu	Gd	Dy
d/A	I/Io %	d/ A	I/I0 %	d/ A	I/I0 %	d/ A	I/I0 %
1	2	3	4	5	6	7	8	9
1	5,9774	3	5,9535	4	5,9376	3	5,8944	3
2	4,7576	3	4,7425	3	4,7275	3	4,6928	3
3	4,6083	1	4,5871	1	4,5730	1	4,5383	2
4	3,9240	2	3,9171	1	3,9053	2
5	3,7432	2	3,7293	2	3,7170	2	3,6881	2
6	3,6866	2	3,6717	2	3,6583	2	3,6231	2
7			3,6333	1
8	3,6144	5	3,6014	4	3,5914	5	3,5659	4
9			3,4296	1	3,4179	1	3,3898	2
10	3,3362	1	3,3265	1	3,3119	1	3,2832	1
11	3,1622	9	3,1513	9	3,1372	9	3,1062	8

PL 209 574 B1 cd tabeli

1	2	3	4	5	6	7	8	9
12	3,1051	100	3,0946	100	3,0852	100	3,0623	100
13	3,0727	2	3,0634	3	3,0532	2	3,0379	2
14	3,0379	2	3,0209	1	3,0149	1	2,9922	1
15	2,8622	3	2,8524	4	2,8400	5	2,8174	4
16	2,8480	15	2,8348	17	2,8252	15	2,7985	14
17	2,8122	8	2,8088	6	2,7959	2	2,7707	2
18	2,7296	2	2,7191	2	2,7079	1	2,6796	2
19	2,6921	1			2,6695	1
20							2,6033	7
21	2,6203	23	2,6136	25	2,6077	25	2,5880	26
22	2,6011	9
23			2,4741	9	2,4728	8	2,4695	9
24	2,4741	9	2,4603	1	2,4512	1	2,4314	2
25	2,4213	1	2,4138	2	2,4051	1	2,3860	2
26	2,2970	2	2,2891	3	2,2824	2	2,2659	2
27	2,2594	3	2,2480	3	2,2411	2	2,2241	2
28	2,1804	1	2,1754	1	2,1669	2	2,1541	1
29	2,1380	1	2,1260	1	2,1222	1	2,1057	1

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Oksysól w dwuskładnikowym układzie wolframianu cynku i molibdenianów metali, znamienna tym, że układ dwuskładnikowy oznacza wolframian cynku - molibdenian samaru lub molibdenian europu lub molibdenian gadolinu lub molibdenian dysprozu o wzorze sumarycznym ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz.

2. Sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu cynku i molibdenianów metali polegający na mieszaniu wolframianu cynku i molibdenianów metali, ujednoradnianiu i wygrzewaniu otrzymanych mieszanin, znamienny tym, ż e wolframian cynku miesza się z molibdenianem samaru lub molibdenianem europu lub molibdenianem gadolinu lub molibdenianem dysprozu, w stosunkach molowych w % jak 50:50, po czym mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 900-980°C otrzymując produkt o wzorze ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że mieszaninę wolframianów ogrzewa się w co najmniej 5 etapach po 12 godzin każdy, przy czym po każdym etapie ogrzewania próbki schładza się wolno do temperatury otoczenia i rozciera.

4. Sposób wytwarzania oksysoli w dwuskładnikowym układzie wolframianu cynku i molibdenianów metali polegający na mieszaniu wolframianu cynku, tlenku molibdenu i tlenku samaru lub tlenku europu lub tlenku gadolinu lub tlenku dysprozu, ujednoradnianiu i wygrzewaniu otrzymanych mieszanin, znamienny tym, że wolframian cynku, tlenek molibdenu i tlenek samaru lub tlenek europu lub tlenek gadolinu lub tlenek dysprozu miesza się w stosunkach molowych w % jak 50:25:25, po czym mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 650-980°C otrzymując produkt o wzorze ZnRE2MoWO10, gdzie RE oznacza samar, europ, gadolin lub dysproz.

5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że mieszaninę wolframianu cynku, tlenku molibdenu i tlenków metali ogrzewa się w co najmniej 9 etapach po 12 godzin każdy, przy czym po każdym etapie ogrzewania próbki schładza się wolno do temperatury otoczenia i rozciera.