PL208772B1 - Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie - Google Patents

Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie

Info

Publication number
PL208772B1
PL208772B1 PL349111A PL34911101A PL208772B1 PL 208772 B1 PL208772 B1 PL 208772B1 PL 349111 A PL349111 A PL 349111A PL 34911101 A PL34911101 A PL 34911101A PL 208772 B1 PL208772 B1 PL 208772B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
carboxamide
general formula
pyrazole
propyl
methyl
Prior art date
Application number
PL349111A
Other languages
English (en)
Other versions
PL349111A1 (en
Inventor
Tadeusz Głąbski
Irena Oszczapowicz
Dorota Rusek
Władysława Wagner
Piotr Borowicz
Krystyna Jankowska
Urszula Kucharska
Janusz Oszczapowicz
Joanna Tobiasz
Agnieszka Owoc
Anna Teodorczyk
Original Assignee
Inst Biotechnologii I Antybiotykow
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Biotechnologii I Antybiotykow filed Critical Inst Biotechnologii I Antybiotykow
Priority to PL349111A priority Critical patent/PL208772B1/pl
Publication of PL349111A1 publication Critical patent/PL349111A1/xx
Publication of PL208772B1 publication Critical patent/PL208772B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie. W przypadku niniejszego wynalazku są to arylopirazolopirymidynony, szczególnie 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7 o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową jak wyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, grupę nitrową, bądź grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, zaś HX oznacza kwas nieorganiczny, korzystnie kwas solny, bądź siarkowy lub też kwas organiczny, korzystnie kwas mrówkowy, octowy, cytrynowy, szczawiowy, bądź p-toluenosulfonowy.
Szereg wspomnianych związków należy do grupy inhibitorów fosforodiesterazy cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP PDE) i znajduje zastosowanie w leczeniu m.in. zaburzeń sercowonaczyniowych. Jeden z powyższych związków, znany jako 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, stosowany jest również w terapii dysfunkcji erekcji u mężczyzn.
W większości znanych ze stanu techniki patentów i zgłoszeń patentowych dotyczących otrzymywania 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonów-7 wytwarzanie układu pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7 następuje w wyniku jednoetapowej lub dwuetapowej przemiany związku wyjściowego, którym jest odpowiedni 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid, bądź 1,3-dialkilo-4-amino-5-cyjanopirazol. Zgodnie z ogólnym dwuetapowym sposobem, znanym z patentów o numerach EP 463 756, EP 526 004, EP 916 675, EP 994 115, EP 995 750, US 4666 908, US 6204 383 oraz z polskich zgłoszeń patentowych o numerach, P.332103, P.336031, patencie nr PL 189 333 czy zgłoszeniu P.336586, w pierwszym etapie odpowiedni 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid lub 1,3-dialkilo-4-amino-5-cyjanopirazol przeprowadza się w odpowiednią pochodną 4-aroiloaminową na drodze kondensacji związku wyjściowego jak wyżej z kwasem benzoesowym, ewentualnie dodatkowo podstawionym w pierścieniu fenylowym, w obecności środka aktywującego lub z aktywną pochodną tego kwasu, taką jak chlorek, ester, bądź bezwodnik mieszany, ewentualnie przy udziale zasady i/lub katalizatora. W drugim etapie omawianego sposobu ogólnego uzyskany jak wyżej odpowiednio 1,3-dialkilo-4-(aroiloamino)-pirazolo-5-karboksyamid, bądź 1,3-dialkilo-4-(aroiloamino)-5-cyjanopirazol poddaje się wewnętrznej cyklizacji z wytworzeniem układu pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7. Reakcję tę przeprowadza się w warunkach zasadowych, kwaśnych, bądź obojętnych. Zgodnie ze stanem techniki w każdym przypadku konieczne jest zastosowanie temperatury w zakresie 65-200°C, zaś czas reakcji wynosi od kilku do kilkudziesięciu godzin.
Zgodnie z opisem patentowym nr US 4666 908 1-alkilo-3-metylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid poddaje się jednoetapowej kondensacji z kwasem benzoesowym, ewentualnie dodatkowo podstawionym w pierścieniu fenylowym, w środowisku kwaśnym, w temperaturze 140°C, uzyskując odpowiedni 1-alkilo-3-metylo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7.
Według patentu nr PL 204383 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7 otrzymuje się z 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w jednoetapowym procesie, w którym wspomniany substrat poddaje się kondensacji z solą 2-etoksybenziminoeteru alkilowego lub też w dwuetapowym procesie, zgodnie z którym początkowo poddaje się kondensacji oba substraty w obecności związku organicznego o charakterze zasadowym, uzyskując podstawiony pirazolo-5-karboksyamid, który następnie poddaje się w drugim etapie wewnętrznej cyklizacji do wspomnianego wyżej pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7 w warunkach obojętnych, zasadowych, bądź kwaśnych.
Według patentu nr PL 195421 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7 uzyskuje się z 1-metylo-3-n-propylo-4-amino-pirazolo-5-karboksyamidu w dwuetapowym lub jednoetapowym procesie przy zastosowaniu 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu jako związku pośredniego. Zgodnie z pierwszym wariantem tego sposobu 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid poddaje się reakcji z aldehydem 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowym w rozpuszczalniku organicznym, wybranym z grupy obejmującej węglowodory aromatyczne, trzeciorzędowe amidy niższych kwasów karboksylowych,
PL 208 772 B1 chlorowcopochodne benzenu, N-alkilopirolidony-2, dimetylosulfotlenek, sulfolan, karboksylany alkilu oraz ich mieszaniny, w temperaturze od 50 do 100°C w czasie od 2 do 12 godzin, a następnie otrzymany związek pośredni jak wyżej wyodrębnia się ze środowiska reakcji i po rozpuszczeniu lub zawieszeniu w takim samym rozpuszczalniku organicznym ogrzewa się w temperaturze od 100 do 180°C z 1,5-4,0 molowym nadmiarem kwaś nego siarczynu sodowego. Zgodnie z drugim wariantem sposobu syntezę 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7 z 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu realizuje się bez wyodrębniania produktu pośredniego jak wyżej. W tym przypadku oba substraty ogrzewa się w obecnoś ci takiego czynnika kondensują cego jak NaHSO3 w rozpuszczalniku organicznym jak wyż ej, w temperaturze od 110 do 170°C, w czasie od 2 do 50 godzin. Zgodnie z cytowanym opisem patentowym wydajność produktu w przeliczeniu na substraty wynosi w obu wariantach metody około 85%.
W omawianym patencie przedstawiono również metodę syntezy wspomnianego powyżej aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego z aldehydu 2-hydroksybenzoesowego w wyniku kilkuetapowego schematu, składającego się z O-etylowania związku wyjściowego, przekształcenia wytworzonego aldehydu 2-etoksybenzoesowego w jego acetal dietylowy, chlorosulfonowania, a następnie hydrolizy ugrupowania acetalowego i kondensacji z N-metylopiperazyną.
W patencie nr PL 205574 przedstawiono odmienną metodę syntezy aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, polegającą na przekształceniu kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w jego N-podstawiony hydrazyd, a następnie rozkładzie uzyskanego produktu pośredniego. Wspomnianą metodę zastosowano do otrzymywania różnych aldehydów arylowych stanowiących substraty w sposobie według wynalazku.
W powyż szym opisie patentowym zawarto również sposób otrzymywania aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w postaci soli z kwasami, takimi jak solny, mrówkowy, czy octowy.
Problemem, który rozwiązuje niniejszy wynalazek, jest opracowanie nowej wysokowydajnej metody wytwarzania pirazolopirymidynonów, szczególnie 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonów-7 o ogólnym wzorze 1 przy zastosowaniu jako substratów 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidów w wyniku dwuetapowej syntezy, przebiegającej w łagodnych warunkach, korzystnie w temperaturze pokojowej, z zastosowaniem nowych półproduktów/produktów pośrednich.
Pierwszym aspektem wynalazku jest sposób otrzymywania tytułowych związków.
Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową określoną powyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, grupę nitrową, bądź grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, zaś HX oznacza kwas nieorganiczny, korzystnie kwas solny, bądź siarkowy lub też kwas organiczny, korzystnie kwas mrówkowy, octowy, cytrynowy, szczawiowy, bądź p-toluenosulfonowy, który to sposób może być prowadzony w reakcji 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu z aldehydem 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowym z wytworzeniem i ewentualnym wyodrębnieniem 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu jako związku pośredniego, polega na tym, że wyjściowy 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają podane powyżej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, poddaje się reakcji z aldehydem arylowym o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają podane powyżej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ewentualnie przy zastosowaniu dodatkowej ilości podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX wprowadzanego do mieszaniny reakcyjnej w postaci wolnej, w rozpuszczalniku organicznym, takim jak alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla, eter alifatyczny, eter cykliczny, chlorowcoalkan, lub węglowodór alifatyczny zawierający od pięciu do dziesięciu atomów węgla, lub ich mieszanina, bądź w wodzie, bądź w mieszaninie wodno - organicznej, korzystnie w mieszaninie wodno - alkoholowej, bądź bez udziału rozpuszczalnika, w temperaturze od -10 do temperatury 45°C, a utworzony nowy 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają podane powyżej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy
PL 208 772 B1 n = 1, poddaje się działaniu zwią zku miedzi, w obecnoś ci zasady organicznej lub nieorganicznej, w rozpuszczalniku organicznym lub w jego mieszaninie z wodą , w temperaturze od 0°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, otrzymując produkt o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają podane uprzednio znaczenie, który to zwi ązek o ogólnym wzorze 1 wydziela się następnie w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
Sposobem według wynalazku jako substrat o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, stosuje się korzystnie 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid, bądź 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
Sposobem według wynalazku jako następny substrat stosuje się aldehyd arylowy o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, bądź grupę nitrową, w postaci wolnej gdy n = 0. W tym przypadku jako aldehyd arylowy stosuje się korzystnie aldehyd benzoesowy, aldehyd alkilobenzoesowy, w którym alkil zawiera od jednego do trzech atomów węgla, aldehyd alkoksybenzoesowy, aldehyd dialkoksybenzoesowy, w których alkoksyl zawiera od jednego do dwóch atomów węgla, aldehyd hydroksybenzoesowy, aldehyd dihydroksybenzoesowy, aldehyd chlorowcobenzoesowy, bądź aldehyd nitrobenzoesowy.
W sposobie według wynalazku jako aldehyd arylowy stosuje się również związek o ogólnym wzorze 3, w którym RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, zaś RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Jako aldehyd arylowy tego typu stosuje się korzystnie aldehyd 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowy, bądź aldehyd 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowy, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
Zgodnie ze sposobem według wynalazku jako aldehyd arylowy o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają wyżej podane znaczenie, stosuje się również mieszaninę uzyskaną po reakcji wytworzenia związku o ogólnym wzorze 3, w którym podstawniki RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, w wyniku rozkładu N-podstawionych hydrazydów pochodnych kwasu benzoesowego, otrzymanych uprzednio z estrów pochodnych kwasu benzoesowego i alkoholu alifatycznego lub N-hydroksyimidu, bądź z ich soli z kwasem oznaczonym jako HX.
Zgodnie z wynalazkiem stosunek molowy aldehydu arylowego o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, do 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 podano powyż ej, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym powyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, wynosi korzystnie od 95 : 100 do 110 : 100.
Według wynalazku omawiany pierwszy etap syntezy dogodnie prowadzi się w obecności podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX.
W przypadku, gdy substratem reakcji jest aldehyd aryIowy o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową jak wyżej, grupę alkoksyIową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, bądź grupę nitrową, wspomniany kwas oznaczony jako HX wprowadza się ewentualnie do mieszaniny reakcyjnej w postaci wolnej lub w postaci soli 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu z kwasem oznaczonym jako HX o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś n = 1. Stosunek molowy stosowanego wówczas kwasu oznaczonego jako HX do 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, wynosi od 0 do 1 : 50.
Gdy natomiast substratem reakcji jest aldehyd aryIowy o ogólnym wzorze 3, w którym RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, zaś RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, wspomniany kwas oznaczony jako HX wprowadza się ewentualnie do mieszaniny reakcyjnej w postaci wolnej lub w postaci soli 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu z kwasem oznaczonym jako HX o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają
PL 208 772 B1 powyżej podane znaczenie, zaś n = 1, lub też w postaci soli aldehydu arylowego z kwasem oznaczonym jako HX o ogólnym wzorze 3, w którym n = 1. W omawianym przypadku stosunek molowy wprowadzanego kwasu oznaczonego jako HX do 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, wynosi albo od 0 do 1 : 50, albo 1 : 1. Drugi z wymienionych wariantów przykładowo dogodnie realizuje się w wyniku równoczesnego stosowania jednego z obu reagentów, to jest związku o ogólnym wzorze 2, bądź związku o ogólnym wzorze 3, w postaci wolnej gdy n = 0 i drugiego - w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
Sposobem według wynalazku kondensację wspomnianego 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1 z aldehydem arylowym o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają znaczenie podane uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, przeprowadza się w rozpuszczalniku organicznym, takim jak alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla, eter alifatyczny, eter cykliczny, chlorowcoalkan, lub węglowodór alifatyczny zawierający od pięciu do dziesięciu atomów węgla, lub ich mieszanina, bądź w wodzie, bądź w mieszaninie wodno - organicznej, korzystnie w mieszaninie wodno - alkoholowej, bądź bez udziału rozpuszczalnika.
Jako alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla stosuje się alkanol, bądź alkanodiol zawierający od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol-1,2. Jako eter alifatyczny stosuje się eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksyetanol. Jako eter cykliczny stosuje się korzystnie tetrahydrofuran, bądź dioksan. Jako chlorowcoalkan stosuje się korzystnie chloroform, chlorek metylenu, bądź chlorek etylenu. Jako węglowodór alifatyczny zawierający od pięciu do dziesięciu atomów węgla stosuje się korzystnie n-heksan, bądź n-heptan.
Podane powyżej rozpuszczalniki mogą występować również w postaci mieszanin tych rozpuszczalników lub w mieszaninie z wodą.
Zgodnie z wynalazkiem jako mieszaninę wodno - organiczną stosuje się mieszaninę wody z rozpuszczalnikiem organicznym, takim jak alkanol, bą d ź alkanodiol zawierają cy od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol1,2, eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksyetanol, eter cykliczny, korzystnie tetrahydrofuran (THF), bądź dioksan lub polarny rozpuszczalnik nieprotonowy, korzystnie N,N-dimetyloformamid (DMF), bądź dimetylosulfotlenek (DMSO). Korzystnym wariantem tego sposobu prowadzenia reakcji jest stosowanie wodno - alkoholowej mieszaniny, zaś w wyjątkowo korzystnym przypadku jako wodno - alkoholową mieszaninę stosuje się mieszaninę uzyskaną po reakcji wytworzenia aldehydu arylowego o ogólnym wzorze 3, w którym podstawniki RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, w wyniku rozkł adu N-podstawionych hydrazydów pochodnych kwasu benzoesowego, otrzymanych uprzednio z estrów pochodnych kwasu benzoesowego i alkoholu alifatycznego lub N-hydroksyimidu, bądź z ich soli z kwasem oznaczonym jako HX.
Nieoczekiwanie okazało się, że kondensację 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają podane powyż ej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, z aldehydem arylowym o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają podane powyż ej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, korzystnie przeprowadza się również w wodzie, a nawet bez udziału żadnego rozpuszczalnika. W pierwszym z powyższych przypadków reakcja przebiega dogodnie w temperaturze pokojowej, w drugim zaś ogrzewanie jest niezbędne, gdy oba substraty są w stanie stałym.
Sposobem według wynalazku pierwszy etap syntezy realizuje się w temperaturze od -10 do temperatury 45°C, korzystnie w zakresie od 0 do 45°C, szczególnie korzystnie w temperaturze pokojowej.
W wyniku realizacji pierwszego etapu syntezy w powyż szych warunkach uzyskuje się 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Występowanie powyższego związku pośredniego o ogólnym wzorze 4 w postaci wolnej lub w postaci soli zależy w istotny sposób od rodzaju jego podstawników
PL 208 772 B1
RX, RY i RZ, a także od ilości ewentualnie wprowadzanego podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX. Zgodnie z wynalazkiem, gdy RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, związek pośredni o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ maj ą znaczenie podane uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0, otrzymuje się przy stosunku molowym wprowadzanego podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX do 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, wynoszącym od 0 do 1 : 50.
Gdy natomiast, w związku o ogólnym wzorze 4, podstawniki R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, pośredni związek o ogólnym wzorze 4 występuje nie tylko w postaci wolnej, ale również w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Zgodnie z wynalazkiem postać soli związku o ogólnym wzorze 4 uzyskuje się przy stosunku molowym wprowadzanego podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX do 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, wynoszącym 1 : 1.
Otrzymany produkt pośredni, zgodnie z wynalazkiem, wyodrębnia się znanymi metodami, jak krystalizacja, usunięcie rozpuszczalnika stosowanego w reakcji, wytrącenie, bądź ekstrakcja, korzystnie na drodze krystalizacji z rozpuszczalnika dobranego eksperymentalnie. Wariantem metody według wynalazku jest zastosowanie uzyskanej mieszaniny reakcyjnej bezpośrednio w drugim etapie syntezy.
Nieoczekiwanie okazało się, że otrzymany jak wyżej 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym powyż ej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ulega łatwo przekształceniu w odpowiedni pirazolopirymidynon w wyniku działania związku miedzi.
Sposobem według wynalazku w drugim etapie syntezy 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonów-7 o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym powyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, otrzymany jak wyżej 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym powyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, poddaje się działaniu związku miedzi jednowartościowej lub dwuwartościowej. Ustalono, że związek miedzi, użyty w postaci bezwodnej lub solwatu, stanowi jej sól obojętną, bądź zasadową lub wodorotlenek. Według wynalazku jako sól miedzi obojętną, bądź zasadową stosuje się jej sól nieorganiczną, korzystnie chlorek, siarczan, zasadowy węglan lub sól organiczną, korzystnie octan. Zgodnie z wynalazkiem stosunek molowy związku miedzi jednowartościowej lub dwuwartościowej do związku pośredniego o ogólnym wzorze 4 wynosi od 3 : 10 do 100 : 10, korzystnie od 1 : 2 do 5 : 1.
Dodatkowo stwierdzono, że dla realizacji przekształcenia związku o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie w odpowiedni pirazolopirymidynon o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, konieczny jest dodatek zasady organicznej lub nieorganicznej. Zgodnie z wynalazkiem jako zasadę organiczną stosuje się zasadę o wartości pKa > 5,0, korzystnie alkoksylan metalu alkalicznego, IV-rzędowy wodorotlenek amoniowy lub związek organiczny zawierający co najmniej jeden zasadowy atom azotu. Jako alkoksylan metalu alkalicznego stosuje się sól sodową lub potasową alkoholu alifatycznego zawierającego od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metoksylan sodu, etoksylan sodu, bądź t-butoksylan potasu. Jako IV-rzędowy wodorotlenek amoniowy stosuje się korzystnie wodorotlenek tetrametyloamoniowy, wodorotlenek tetraetyloamoniowy, wodorotlenek benzylotrimetyloamoniowy, bądź wodorotlenek benzylotrietyloamoniowy. Natomiast jako związek organiczny zawierający co najmniej jeden zasadowy atom azotu stosuje się korzystnie 1,5-diazabicyklo[4.3.0]non-5-en (DBN), 1,8-diazabicyklo[5.4.0]-undec-7-en (DBU), amidynę, korzystnie N,N-dialkiloformamidynę, guanidynę, korzystnie 1,1,3,3-tetrametyloguanidynę (TMG), bądź 1,8-diaminonaftalen.
Sposobem według wynalazku jako zasadę nieorganiczną stosuje się wodorotlenek, wodorek, amidek, bądź węglan metalu alkalicznego, korzystnie wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorek sodu lub wodorek potasu, szczególnie korzystnie wodorotlenek sodu, bądź wodorotlenek potasu.
Jak wynika z naszych badań, stosunek molowy zasady organicznej, bądź nieorganicznej do
1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX,
PL 208 772 B1
RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, wynosi od 1 : 1 do 20 :1, korzystnie od 2 : 1 do 10 : 1.
Sposobem według wynalazku przekształcenie 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu o wzorze ogólnym 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1 w odpowiedni pirazolopirymidynon o wzorze ogólnym 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, dokonuje się w rozpuszczalniku organicznym lub w jego mieszaninie z wodą.
W powyż szej reakcji jako rozpuszczalnik organiczny stosuje się alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla, taki jak alkanol, bądź alkanodiol zawierający od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol-1,2, eter alifatyczny taki jak eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksy etanol, eter cykliczny, korzystnie tetrahydrofuran, bądź dioksan, keton dialkilowy, zawierający od trzech do dwunastu atomów węgla, korzystnie aceton, bądź 2-butanon, lub polarny rozpuszczalnik nieprotonowy, korzystnie N,N-dimetyloformamid, bądź dimetylosulfotlenek, lub też ich mieszaninę.
Sposobem według wynalazku drugi etap syntezy przeprowadza się w temperaturze od 0°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, korzystnie w zakresie od 0 do 50°C, szczególnie korzystnie w temperaturze pokojowej.
Po realizacji powyższych dwóch etapów uzyskuje się odpowiedni pirazolopirymidynon, to jest
1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7 o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie. Zgodnie z wynalazkiem produkt ten wydziela się następnie w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, zaś sposób jego wyodrębniania jest związany z postacią produktu oraz jego strukturą chemiczną, a przede wszystkim rodzajem jego podstawników RX, RY i RZ. W przypadku, gdy finalnym produktem jest związek o wzorze 1, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową jak wyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, bądź grupę nitrową, produkt o ogólnym wzorze 1 wyodrębnia się w postaci wolnej gdy n = 0. Zgodnie z wynalazkiem następuje to w wyniku ewentualnego oddzielenia związków nieorganicznych, dodania kwasu do wartości pH = 1,0-4,5, korzystnie 1,5-2,0, ewentualnego zatężenia, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację.
Gdy natomiast finalnym produktem jest związek o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, zgodnie z wynalazkiem wyodrębnia się go w postaci wolnej lub w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX. Produkt o ogólnym wzorze 1, wydziela się w postaci wolnej gdy n = 0 w wyniku oddzielenia związków nieorganicznych, dodania kwasu do wartości pH = 6,0-10,5, korzystnie 7,0-9,5, ewentualnego zatężenia, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację. Ten sam produkt o ogólnym wzorze 1 wydziela się w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1 w wyniku ewentualnego oddzielenia związków nieorganicznych, dodania kwasu oznaczonego jako HX do wartości pH = 1,0-3,5, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację.
Zgodnie z wynalazkiem w każdym z trzech powyższych wariantów izolacji pirazolopirymidynonów o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają powyżej podane znaczenie, dodaje się kwas do określonej wartości pH jak wyżej. Do tego celu, według wynalazku, stosuje się kwas oznaczony jako HX, będący kwasem nieorganicznym i/lub kwasem organicznym. Korzystnie jako pierwszy z wymienionych stosuje się kwas solny, bą dź siarkowy, natomiast jako drugi - kwas mrówkowy, octowy, cytrynowy, szczawiowy, bądź p-toluenosulfonowy. W szczególnie korzystnym wariancie metody stosuje się kwas solny i/lub siarkowy, szczawiowy, bądź p-toluenosulfonowy.
Realizując sposób według wynalazku otrzymano nowe 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7, o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową jak wyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, bądź grupę nitrową, w postaci wolnej gdy n = 0, takie jak:
1-metylo-3-n-propylo-5-(2-metylofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(2,4,6-trimetylofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-58
PL 208 772 B1
-(4-metoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(2,4-dimetoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo-[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(3-hydroksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-hydroksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(3-chlorofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-chlorofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-nitrofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7.
Następny, drugi aspekt wynalazku stanowią otrzymane sposobem według wynalazku nowe 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o ogólnym wzorze 4, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową określoną powyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, grupę nitrową, bądź grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0, takie jak:
1-metylo-3-n-propylo-4-(benzylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-metylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4,6-trimetylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-metoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dihydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-nitrobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid,
1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid,
1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid,
1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid.
Kolejny aspekt rozwiązania stanowią otrzymane sposobem według wynalazku nowe 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o ogólnym wzorze 4, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, takie jak:
chlorowodorek 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, mrówczan 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, octan 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, cytrynian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, p-toluenosulfonian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, chlorowodorek 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, mrówczan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}pirazolo-5-karboksyamidu, octan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu,
PL 208 772 B1 cytrynian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, p-toluenosulfonian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, chlorowodorek 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, mrówczan 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}pirazolo-5-karboksyamidu, octan 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, cytrynian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, p-toluenosulfonian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, chlorowodorek 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, mrówczan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, octan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, cytrynian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, p-toluenosulfonian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
W porównaniu ze znanymi metodami otrzymywania pirazolopirymidynonów o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają znaczenie podane uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, sposób według wynalazku odznacza się szeregiem następujących zalet, takich jak:
- prosty sposób dwuetapowej syntezy, zwł aszcza w zakresie etapu pierwszego, dotyczą cego wytwarzania produktu pośredniego, to jest 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają znaczenie podane uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, przebiegający z wysoką wydajnością, maksymalnie rzę du 96%. Związki tego typu dogodnie krystalizują w postaci czystej z wybranych rozpuszczalników, stanowiących przeważnie rozpuszczalniki stosowane w reakcji,
- realizacja obu etapów sposobu w łagodnych warunkach, korzystnie w temperaturze pokojowej,
- moż liwość zastosowania takiego samego rozpuszczalnika na obu etapach syntezy; wariantem metody jest realizacja obu etapów kolejno jeden po drugim, bez wyodrębniania produktu pośredniego,
- moż liwość realizacji obu etapów syntezy zarówno w warunkach bezwodnych, jak i z udziałem wody,
- ogólny charakter sposobu wedł ug wynalazku dotyczą cego otrzymywania róż nych pirazolopirymidynonów o wzorze ogólnym 1, zawierających różne podstawniki w pierścieniu fenylowym,
- wysoka końcowa wydajność metody, przekraczająca w niektórych przypadkach 90% w przeliczeniu na wyjściowy 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid o wzorze ogólnym 2, wyższa niż cytowana w polskim zgłoszeniu patentowym o numerze P. 332103 oraz patencie nr PL 195421, gdzie wynosi ona nie więcej niż 85%,
- wysoka czystość uzyskanych 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonów-7 o ogólnym wzorze 1, potwierdzona metodą HPLC oraz metodami spektroskopowymi (1H NMR, IR, MS i ASA).
Poniższe przykłady ilustrują wynalazek.
P r z y k ł a d I. Do roztworu 7,3 g (0,04 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 90 ml izopropanolu wkraplano przy mieszaniu 6,1 g (0,0406 mola) aldehydu 2-etoksybenzoesowego i mieszano całość przez 4 godziny w temperaturze pokojowej, a następnie przez dalsze 2 godziny w temperaturze 0-5°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto izopropanolem i wysuszono, uzyskują c 12,1 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 96,3% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 149 - 151°C;
PL 208 772 B1
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2960 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1605 (C=O amidowe II), 1590 (C=C aromat.), 1040 (C-O-C);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,02, t, 3H, CH2CH2CH3
1,74, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,72, t, 2H, CH2CH2CH3
1,45, t, 3H, OCH2CH3
4,12, q, 2H, OCH2CH3
4,19, s, 3H, NCH3
5,97 i 8,75, 2bs, 2H, CONH2
6,92-7,95, m, 4H, fenyl
9,03, s, 1H, N=CH;
Jon molekularny (M + H)+ w widmie LSIMS (m/z): obliczono dla wzoru C17H22N2O4 - 315,18210 otrzymano - 315,18180;
Czystość (HPLC) - 98,6%.
P r z y k ł a d II. Postępowano analogicznie jak w przykładzie I, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,36 g (0,01 mola) aldehydu 4-metoksybenzoesowego w 70 ml mieszaniny metanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 2,80 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-metoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 93,2% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 133 - 135°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2970 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1595 (C=O amidowe II), 1580 (C=C aromat.), 1030 (C-O-C);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,87, t, 3H, CH2CH2CH3
1,58, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,64, t, 2H, CH2CH2CH3
3,81, s, 3H, OCH3
3,99, s, 3H, NCH3
7,05 i 7,83, 2d, 4H, fenyl
7,66 i 8,03, 2 bs, 2H, CONH2
8,51, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 98,9%.
P r z y k ł a d III. Postępowano analogicznie jak w przykładzie I, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,22 g (0,01 mola) aldehydu 2-hydroksybenzoesowego w 70 ml metanolu i uzyskano 2,55 g jasnożółtego 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 89,0% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 132 - 134°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3350 i 3180 (OH i NH), 2950 (CH), 1655 (C=N), 1635 i 1605 (CO amidowe I i II), 1570 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
0,97, t, 3H, CH2CH2CH3
1,71, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,61, dd, 2H, CH2CH2CH3
4,15, s, 3H, NCH3
5,84 i 6,52, 2bs, 2H, CONH2
6,95-7,45, m, 4H, fenyl
8,53, s, 1H, N=CH
12,08, s, 1H, ArOH;
Czystość (HPLC) - 98,9%.
P r z y k ł a d IV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie I, stosując 0,54 g (0,003 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 0,415 g (0,003 mola) aldehydu 2,4-diPL 208 772 B1 hydroksybenzoesowego w 30 ml mieszaniny THF - woda w stosunku objętościowym 1 : 3 i uzyskano 0,78 g jasnożółtego 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dihydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 86,0% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 194 - 197°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3370-3050 (NH i OH), 2960 (CH), 1650 (C=N), 1630 i 1600 (C=O amidowe I i II), 1580 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,90, t, 3H, CH2CH2CH3
1,60, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2.57, t, 2H, CH2CH2CH3
3,90, s, 3H, NCH3
6,30-7,44, m, 3H, fenyl
7,74 i 7,80, 2bs, 2H, CONH2
8.57, s, 1H, N=CH
10,17 i 12,28, 2bs, 2H, 2 ArOH;
Czystość (HPLC) - 99,0%.
P r z y k ł a d V. Postępowano analogicznie jak w przykładzie I, stosując 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 0,83 g (0,005 mola) aldehydu 2,4-dimetoksybenzoesowego w 40 ml mieszaniny 2-metoksyetanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 1,50 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksyberizylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 90,8% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 144 - 147°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3280 (NH), 2940 (CH), 1655-1650 (C=N i C=O amidowe I), 1590 (C=O amidowe II), 1575 (C=C aromat.), 1060 (C-O-C);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,00, t, 3H, CH2CH2CH3
1,72, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,70, dd, 2H, CH2CH2CH3
3,86 i 3,88, 2s, 6H, 2 ArOCH2
4.18, s, 3H, NCH3
5,80 i 8,73, 2bs, 2H, CONH
6,47-7,90, m, 3H, fenyl
8,85, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 98,5%.
P r z y k ł a d VI. Do roztworu 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 30 ml mieszaniny metanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 dodawano przy mieszaniu 1,06 g (0,01 mola) aldehydu benzoesowego, po czym mieszano całość przez 1 godzinę i pozostawiono na dalsze 16 godzin w temperaturze 10 - 12°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną metanol - woda (1 : 1) i wysuszono, uzyskując 2,52 g 1-metylo-3-n-propylo-4-(benzylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 93,2% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia - 151 - 154°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2950 (CH), 1660 (C=N), 1645 i 1595 (C=O amidowe I i II), 1575 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,00, t, 3H, CH2CH2CH3
1.72, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2.72, t, 2H, CH2CH2CH3
4.19, s, 3H, NCH3
5,99 i ok. 8,5, 2 bs, 2H, CONH2
7,45-7,82, m, 5H, fenyl
8,54, s, 1H, N=CH;
Jon molekularny (M) w widmie EIMS (m/z): obliczono dla wzoru C15H16N4O - 270,14806 otrzymano - 270,14818;
PL 208 772 B1
Czystość (HPLC) - 98,2%.
P r z y k ł a d VII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie VI, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,20 g (0,01 mola) aldehydu 2-metylobenzoesowego w 35 ml mieszaniny metanol - woda w stosunku objętościowym 3 : 2 i uzyskano 2,62 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-metylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 92,1% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 130 - 133°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3280 (NH), 2950 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1610 (C=O amidowe II), 1590 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,01, t, 3H, CH2CH2CH3
1,74, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,71, dd, 2H, CH2CH2CH3
2,54, s, 3H, ArCHą
4,19, s, 3H, NCH3
6,17 i 8,57, 2bs, 2H, CONH2
7,22-7,96, m, 4H, fenyl
8,85, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 98,5%.
P r z y k ł a d VIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie VI, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,60 g (0,0108 mola) aldehydu 2,4,6-trimetylobenzoesowego w 50 ml mieszaniny n-propanol - woda w stosunku objętościowym 3 : 2 i uzyskano 2,87 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4,6-trimetylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 91,8% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C18H24N4O: obliczono: C - 69,19%; H - 7,76%; N - 17,94% otrzymano: C - 69,22%; H - 7,63%; N - 18,21%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2960 i 2930 (CH), 1670 (C=N), 1660 i 1610 (C=O amidowe I i II), 1595 (C=C aromat).
P r z y k ł a d IX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie VI, stosując 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 0,61 g (0,005 mola) aldehydu 3-hydroksybenzoesowego w 10 ml chloroformu i uzyskano 1,04 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 72,6% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 192 -195°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3280 i 3150 (OH i NH), 2960 (CH), 1660 (C=N), 1645 i 1610 (C=O amidowe I i II), 1570 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,89, t, 3H, CH2CH2CH3
1,61, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,65, t, 2H, CH2CH2CH3
4,00, s, 3H, NCH3
6,90-7,36, m, 4H, fenyl
7,77 i 7,97, 2bs, 2H, CONH2
8,51, s, 1H, N=CH
9,79, bs, 1H, ArOH;
Czystość (HPLC) - 98,7%.
P r z y k ł a d X. Postępowano analogicznie jak w przykładzie VI, stosując 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 0,83 g (0,005 mola) aldehydu 2,4-dimetoksybenzoesowego w 20 ml mieszaniny t-butanol - woda w stosunku objętościowym 49 : 1 i uzyskano 1,41 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 85,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie V.
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d XI. Do roztworu 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w 60 ml mieszaniny metanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 o temperaturze 30-35°C dodano 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu i całość mieszano w tych warunkach przez 3 godziny, a następnie w temperaturze pokojowej przez dalsze 16 godzin. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną metanol - woda (1 : 1) i wysuszono, uzyskując 2,25 g 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 94,4% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 209 - 210°C;
Analiza elementarna dla wzoru C22H32N6O4S: obliczono: C - 55,43%; H - 6,78%; N - 17,63% otrzymano: C - 55,24%; H - 6,73%; N - 17,77%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3350 (NH), 2960 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1600 i 1590 (C=O amidowe II i C=C aromat.), 1330 i 1130 (SO2);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,02, t, 3H, CH2CH2CH3
1.73, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,70, t, 2H, CH2CH2CH3
1.49, t, 3H, OCH2CH3 ok. 4,19, q, 2H, OCH2CH3
2,26, s, 3H, (CH2CH2)2NCH2
2,50 i 3,04, 2bt, 8H, 4xNCH2CH2
4,18, s, 3H, NCH
5,88 i 8,49, 2bs, 2H, CONH
7,02-8,24, m, 3H, fenyl
8,95, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 98,8%.
P r z y k ł a d XII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XI, stosując 1,42 g (0,0101 mola) aldehydu 3-chlorobenzoesowego oraz 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 50 ml mieszaniny etanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 2,85 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 93,5% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 144 - 147°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2960 i 2930 (CH), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe I), 1600 (C=O amidowe II), 1565 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,01, t, 3H, CH2CH2CH3
1.74, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,72, t, 2H, CH2CH2CH3
4,20, s, 3H, NCH3
5,75 i 8,41,2bs, 2H, CONH2
7,38-7,78, m, 4H, fenyl
8.49, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 98,9%.
P r z y k ł a d XIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XI, stosując 0,755 g (0,005 mola) aldehydu 4-nitrobenzoesowego oraz 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 35 ml mieszaniny n-propanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 1,44 g żółtego 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-nitrobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 91,3% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 174 - 177°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3320 (NH), 2960 (CH), 1685 (C=N), 1660 i 1600 (C=O amidowe I i II), 1580 (C=C aromat.), 1515 i 1345 (NO2);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,02, t, 3H, CH2CH2CH3
PL 208 772 B1
1,77, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,76, t, 2H, CH2CH2CH3
4,21, s, 3H, NCH3
5,86 i ok. 8,36, 2bs, 2H, CONH2
7,96 i 8,34, 2d, 4H, fenyl
8.63, s, 1H, N=CH;
Czystość (HPLC) - 99,1%.
P r z y k ł a d XIV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XI, stosując 0,75 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksybenzoesowego oraz 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 50 ml mieszaniny etanodiol-1,2 - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 1,42 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 90,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d XV. Do 35 ml mieszaniny etanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 dodano 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,22 g (0,01 mola) aldehydu 4-hydroksybenzoesowego, po czym mieszano całość przez 16 godzin w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną etanol - woda (1 : 1) i wysuszono, uzyskując
2,75 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 96,0% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 234 - 236°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3360 (NH), 3180-3000 (OH), 2960 (CH), 1660-1655 (C=N i C=O amidowe I), 1605 (C=O amidowe II), 1580 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,90, t, 3H, CH2CH2CH3
1,61, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2.64, t, 2H, CH2CH2CH3
4,01, s, 3H, NCH3
6,88 i 7,73, 2d, 4H, fenyl ok. 7,72 i 8,02, 2bs, 2H, CONH2 8,47, s, 1H, N=CH 10,20, s, 1H, ArOH;
Czystość (HPLC) - 98,6.
P r z y k ł a d XVI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XV, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,42 g (0,0101 mola) aldehydu 4-chlorobenzoesowego w 50 ml mieszaniny etanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 2,60 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 85,3% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 146 - 149°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2960 i 2940 (CH), 1670 (C=N), 1650 i 1605 (C=O amidowe I i II), 1590 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,00, t, 3H, CH2CH2CH3
1,74, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,72, t, 2H, CH2CH2CH3
4,19, s, 3H, NCH3
5,81 i 8,45, 2bs, 2H, CONH2
7,46 i 7,73, 2d, 4H, fenyl
8,50, s, 1H, N=CH.
P r z y k ł a d XVII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XV, stosując 0,77 g (0,005 mola) 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w 60 ml mieszaniny etanol - woda w stosunku objętościowym 1 : 1 i uzyskano 2,13 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 95,0% wydajności teoretycznej.
PL 208 772 B1
Analiza elementarna dla wzoru C20H28N6O4S: obliczono: C - 53,55%; H - 6,29%; N - 18,74% otrzymano: C - 53,73%; H - 6,47%; N - 18,46%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3330 (NH), 2960 (CH), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe I), 1605 (C=O amidowe II), 1590 (C=C aromat.), 1340 i 1135 (SO2);
Czystość (HPLC) - 99,1%.
P r z y k ł a d y XVIII - XXVII. Postę powano analogicznie jak w przykł adzie XV, stosują c 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid oraz różne aldehydy arylowe o ogólnym wzorze 3, w postaci wolnej gdy n = 0 i różne rozpuszczalniki organiczne, bądź wodno - organiczne, uzyskując 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
Pi ο Ct, (X, Ο ff! ο ε Τ *-« * 'Ο m Μ <υ <υ c3 £ Η *** t_.
CX ce ii
UZ o .2 o .3 £ 3 - - oo o jg i m tg p 1 O >» § si o <υ
X)
Ctf
Η
Ct, N σ4 >> g .2
Γ2 oo-c 3 β 5? G P
G -N
Ct ε S-g fi Ct cc
Ct
N
ę.-a
L4 G ' -N
Ł> Ct o
fi o P >, & o g n .3 S
AN y
O K d N
1 -Metylo-3-n-propylo-4(arylidenoamino)-pirazolo-5karboksyamid o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n=0 Charakterystyka CM jak w przykładzie VII jak w przykładzie III jak w przykładzie IX jak w przykładzie IV
Wydajność OX| - O\ o oo 70,5 85,2 94,6
Rozpuszczalnik Ilość g O o m 40 20 60
Rodzaj σ\ n-heksan chlorek metylenu n-heksan (3:5) n-propanolwoda (1:2) metanol - woda (3:2)
Aldehyd arylowy o wzorze 3 Ilość [mmol] oo O cn 5,0 O uT r 10,0
Έ5 1—4 r- NO o 0,61 t© O [ 1,38
1 -Metylo-3-n-propylo4-aminopirazolo-5karboksyamid o wzorze 2 Ilość o o rn 5,0 O A 10,0
3 X) 0,546 ON o o 1,82
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 3i4 _____________________________________________J N <2 SC SC SC SC
> Di m SC te SC 4-OH
* P4 CM 2-Me 2-OH 3-OH 2-OH
! Nr przykładu - ΙΙΙΛΧ XIX XX XXI
PL 208 772 B1 ciąg dalszy tabeli 1
CN jak w przykładzie V jak w przykładzie XIII jak w przykładzie XI jak w przykładzie XI jak w przykładzie XI jak w przykładzie I
X CO r- CO O
oo cn MO ri A
r- os Os Os os OS
o o MO O O o O
X sd oo oo SD
, , CN CN
o »··
1 > s
X CS x~s 03 co SA % - OM etanol S o, o M tanol woda (1:1) todiol- - woda (1:1) Lodiol- - woda (1:1)
Q SD o <u a 1 a 1
os .a +-«
o <L>
00 o <o O o o O
CO o MO MO MO MO
o Ό so SD ΜΊ
X MO MO ΜΊ MO MO X
θ' O
Ό <o <o <o o o
c*? o MO MO MO MO
SD CN
MO mo 00 σγ O\ Os σγ
θ' o o O o
K ffi ffi ffi z K
Ji
ω ω w
co O ffi o o o w
1 X (N CN
O 2 Γ4 O ♦ cz> * CO * co -4—» W
CN o z § § o
CN 1 MO 1 MO 1 MO CN
r—-< XXII XXIII > XXV XXVI XXVII
* 5-MPS - 5-(4-metylopiperazynylo-l-sulfonyl)
P r z y k ł a d XXVIII. Do mieszaniny wodno - alkoholowej zawierają cej 3,12 g (10 mmoli) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w mieszaninie 66 ml etanodiolu1,2 i 300 ml wody (uzyskanej po reakcji wytwarzania aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1PL 208 772 B1
-sulfonylo)-benzoesowego w wyniku rozkładu 6,9 g (13,3 mmoli) chlorowodorku N'-(fenylosulfonylo)hydrazydu kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego zgodnie z polskim zgłoszeniem patentowym nr P. 346386, otrzymanego uprzednio z soli estru etylowego kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego z kwasem octowym oraz 99%-owego roztworu wodzianu hydrazyny, analogicznie do sposobu zawartego w powyższym zgłoszeniu patentowym) dodawano przy mieszaniu 1,82 g (10 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną etanodiol-1,2 - woda (1 : 4), potem wodą i wysuszono, uzyskując 3,95 g 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 82,9% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XI.
P r z y k ł a d XXIX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXVIII, stosując odpowiednio 6,9 g (13,3 mmoli) chlorowodorku N'-(fenylosulfonylo)-hydrazydu kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, z N-hydroksyimidem kwasu bursztynowego oraz 99%-owego roztworu wodzianu hydrazyny, analogicznie do sposobu zawartego w polskim zgłoszeniu patentowym nr P. 346386, oraz 2,7 g (25,5 mmoli) Na2CO3 w 66 ml etanodiolu-1,2, a następnie kolejno 200 ml wody oraz 100 ml izopropanolu i 1,54 g (10 mmoli) 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, uzyskując 4,1 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 91,4% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XVII.
P r z y k ł a d XXX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXVIII, stosując odpowiednio 6,9 g (13,3 mmoli) chlorowodorku N'-(fenylosulfonylo)-hydrazydu kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, wytworzonego uprzednio z aktywnego estru kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego z N-hydroksyimidem kwasu bursztynowego oraz 99%-owego roztworu wodzianu hydrazyny, analogicznie do sposobu zawartego w polskim zgłoszeniu patentowym nr P. 346386, oraz 2,7 g (25,5 mmoli) Na2CO3 w 66 ml etanodiolu-1,2, a następnie kolejno 200 ml wody (otrzymując 3,12 g aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)benzoesowego) oraz 100 ml izopropanolu i 1,82 g (10 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, uzyskując 4,2 g 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 88,1% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XI.
P r z y k ł a d XXXI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXVIII, stosując odpowiednio 6,7 g (13,3 mmoli) chlorowodorku N'-(fenylosulfonylo)-hydrazydu kwasu 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego oraz 2,7 g (25,5 mmoli) Na2CO3 w 66 ml etanodiolu-1,2, a następnie kolejno 200 ml wody (otrzymując 2,98 g aldehydu 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego) oraz 100 ml izopropanolu i 1,54 g (10 mmoli) 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, uzyskując 4,0 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 92,0% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C19H26N6O4S: obliczono: C - 52,52%; H - 6,03%; N - 19,34% otrzymano: C - 52,66%; H - 6,00%; N - 19,51%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3340 (NH), 2960 (CH), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe I), 1605 i 1595 (C=O amidowe II i C=C aromat.), 1330 i 1135 (SO2).
P r z y k ł a d XXXII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXVIII, stosując odpowiednio 6,7 g (13,3 mmoli) chlorowodorku N'-(fenylosulfonylo)-hydrazydu kwasu 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego oraz 2,7 g (25,5 mmoli) Na2CO3 w 66 ml etanodiolu-1,2, a następnie kolejno 200 ml wody (otrzymując 2,98 g aldehydu 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego) oraz 100 ml izopropanolu i 1,82 g (10 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, uzyskując 3,75 g 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]amino}pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 81,1% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C21H30N6O4S: obliczono: C - 54,52%; H - 6,54%; N - 18,17% otrzymano: C - 54,26%; H - 6,67%; N - 18,12%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
PL 208 772 B1
3330 (NH), 2950 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1600 (C=O amidowe II), 1590 (C=C aromat.), 1330 i 1130 (SO2).
P r z y k ł a d XXXIII. Do roztworu 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 35 ml etanolu dodano 1,22 g (0,01 mola) aldehydu 3-hydroksybenzoesowego i ogrzewano całość do wrzenia przez 30 minut, po czym pozostawiono do krystalizacji w temperaturze 8-10°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto etanolem i wysuszono, uzyskując 2,65 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 92,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie IX.
P r z y k ł a d XXXIV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXXIII, stosując 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,66 g (0,01 mola) aldehydu
2,4-dimetoksybenzoesowego w 50 ml izopropanolu i uzyskano 3,1 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 93,9% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie V.
P r z y k ł a d XXXV. Do roztworu 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 200 ml wody przy mieszaniu w temperaturze 30 - 35°C dodawano 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, po czym mieszano całość w tych samych warunkach przez 3 godziny, a następnie w temperaturze pokojowej przez dalsze 20 godzin. Wydzielony osad odsączono, przemyto wodą i wysuszono, uzyskując 2,32 g 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 97,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XI.
P r z y k ł a d XXXVI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XXXV, stosując 0,77 g (0,005 mola) 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w 200 ml wody i uzyskano 2,15 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 95,8% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XVII.
P r z y k ł a d y XXXVII-XLIII. Do roztworu 1,82 g (10,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 300 ml wody dodawano przy mieszaniu 10,0 mmoli aldehydu arylowego o ogólnym wzorze 3, w postaci wolnej gdy n = 0, a powstałą zawiesinę mieszano przez 20 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie sączono wydzielony osad, przemywano wodą i suszono, uzyskując 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 2.
T a b e l a 2
Otrzymywanie 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidów o wzorze 4, w którym RX, RY i RZ podano poniżej, w postaci wolnej gdy n=0, z 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz różnych aldehydów arylowych o wzorze 3, w postaci wolnej gdy n=0 przy zastosowaniu wody jako rozpuszczalnika
Nr przykładu Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 3 i 4 Aldehyd arylowy o wzorze 3 1-Metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n=0
Rx Ry Rz Ilość Wydajność Charakterystyka
[g] [mmol] [%]
XXXVII 3-OH H H 1,22 10,0 94,3 jak w przykładzie IX
XXXVIII 4-OH H H 1,22 10,0 93,6 jak w przykładzie XV
XXXIX 2-OH 4-OH H 1,38 10,0 95,9 jak w przykładzie IV
XL 2-OMe 4-OMe H 1,66 10,0 97,0 jak w przykładzie V
XLI 4-Cl H H 1,41 10,0 97,9 jak w przykładzie XVI
XLII 4-NO2 H H 1,51 10,0 97,4 jak w przykładzie XIII
XLIII 2-Me 4-Me 6-Me 1,48 10,0 97,6 jak w przykładzie VIII
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d XLIV. Do roztworu 0,60 g (0,005 mola) aldehydu 2-metylobenzoesowego w 15 ml DMF wkraplano przy mieszaniu roztwór 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 15 ml wody, po czym mieszano całość przez 8 godzin w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną DMF - woda w stosunku objętościowym 1:1, potem wodą, a następnie wysuszono, uzyskując 1,31 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-metylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 92,1% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie VII.
P r z y k ł a d XLV. Do roztworu 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 20 ml mieszaniny izopropanol - woda w stosunku objętościowym 9 : 1 wkroplono przy mieszaniu 0,53 g (0,005 mola) aldehydu benzoesowego, po czym mieszano całość przez 8 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie pod zmniejszonym ciśnieniem odparowano mieszaninę poreakcyjną do sucha, a pozostałość wymieszano z 50 ml wody. Wydzielony osad odsączono, przemyto i wysuszono, uzyskując 1,32 g 1-metylo-3-n-propylo-4-(benzylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 97,6% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie VI.
P r z y k ł a d XLVI. Do zawiesiny 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 20 ml mieszaniny etanol - woda w stosunku objętościowym 4 : 1 w temperaturze pokojowej wkroplono przy mieszaniu 0,75 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksybenzoesowego i całość mieszano w tych warunkach przez 8 godzin. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną etanol - woda (4 : 1) i wysuszono, uzyskując 1,50 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 95,4% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d XLVII. Do roztworu 0,60 g (0,0033 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 9 ml chlorku metylenu dodano 0,40 g (0,0033 mola) aldehydu 3-hydroksybenzoesowego, po czym mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 13 ml n-heptanu i całość mieszano przez dalsze 16 godzin w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto mieszaniną chlorek metylenu - n-heptan (2 : 3), potem n-heptanem i wysuszono, uzyskując 0,61 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 64,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie IX.
P r z y k ł a d XLVIII. Do roztworu 1,78 g (0,0098 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo5-karboksyamidu w 60 ml izopropanolu dodano 0,05 g (0,0002 mola) chlorowodorku 1-metylo-3-npropylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem pomocniczym I, oraz 1,51 g (0,01 mola) aldehydu 4-nitrobenzoesowego, po czym mieszano całość przez dalsze 3 godziny w temperaturze -10 -5°C. Wydzielony osad odsączono, przemyto izopropanolem i wysuszono, uzyskując 2,95 g żółtego 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-nitrobenzylideno)-amiamidu, co stanowi 93,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XIII.
P r z y k ł a d XLIX. Do roztworu 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 40 ml etanolu dodano 0,02 ml lodowatego kwasu octowego i 1,66 g (0,01 mola) aldehydu 2,4-dimetoksybenzoesowego, po czym całość mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto etanolem i wysuszono, uzyskując 3,05 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 92,4% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie V.
P r z y k ł a d L. Do roztworu 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 25 ml etanolu dodawano przy mieszaniu 1,75 g (0,005 mola) chlorowodorku aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, po czym mieszano całość przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Po ochłodzeniu do temperatury +5°C odsączono wydzielony osad, przemyto etanolem i wysuszono, uzyskując 2,40 g chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 93,6% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 245-248°C;
Analiza elementarna dla wzoru C22H32N6O4S^HCl:
obliczono: C - 51,50%; H - 6,48%; N - 16,38%; Cl - 6,91 otrzymano: C - 51,36%; H - 6,51%; N - 16,19%; Cl - 7,10;
PL 208 772 B1
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3350 (NH), 2960 (CH), 1670-1665 (C=N i C=O amidowe I), 1595 (C=O amidowe II), 1585 (C=C aromat.), 1330 i 1135 (SO2);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,96, t, 3H, CH2CH2CH3
1.65, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2.65, t, 2H, CH2CH2CH3
1,41, t, 3H, OCH2CH3
4,27, q, 2H, OCH2CH3,
2,71, s, 3H, [(CH2CH2)2NHCH2]+
2,70,3,15, 3,40 i 3,75, 4bs, 8H, 4xNCH2CH2
4,01, s, 3H, NCH3
7,40-8,16, m, 3H, fenyl
7,94 i 8,07, 2bs, 2H, CONH2
8,90, s, 1H, N=CH
Czystość (HPLC) - 99,1%.
P r z y k ł a d LI. Do roztworu 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego w 40 ml metanolu dodawano przy mieszaniu 1,10 g (0,005 mola) chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu (otrzymanego zgodnie z przykładem pomocniczym I), po czym mieszano całość przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Po ochłodzeniu do temperatury +5°C odsączono wydzielony osad, przemyto metanolem i wysuszono, uzyskując 2,18 g chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 85,0% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie L.
P r z y k ł a d LII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LI, stosując 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego oraz 1,77 g (0,005 mola) p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu (otrzymanego zgodnie z przykładem pomocniczym II) w 40 ml dioksanu i uzyskano 1,61 g p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 91,0% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C22H32N6O4SO7H8O3S: obliczono: C - 53,68%; H - 6,21%; N - 12,95% otrzymano: C - 53,91%; H - 6,38%; N - 13,06%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3380 (NH), 2960 (CH), 1675 (C=N), 1660 i 1600 (C=O amidowe I i II), 1585 (C=C aromat.), 1330 i 1155 (SO2).
P r z y k ł a d LIII. Do 1,50 g (0,01 mola) aldehydu 2-etoksybenzoesowego ogrzanego do temperatury 40-45°C dodano 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu i całość intensywnie mieszano do zestalenia mieszaniny, po czym pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 2,75 g 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 87,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d LIV. Mieszaninę sporządzoną z 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego ogrzano mieszając do stopienia i pozostawiono do ostygnięcia do temperatury pokojowej. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,82 g 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 71,0% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XI.
P r z y k ł a d LV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LIV, stosując 0,77 g (0,005 mola) 1,3-dimetylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego i uzyskano 1,68 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 69,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie XVII.
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d LVI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LIV, stosując 1,10 g (0,005 mola) chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,56 g (0,005 mola) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego i uzyskano 2,15 g chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 83,8% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie L.
P r z y k ł a d LVII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LIV, stosując 0,91 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu oraz 1,75 g (0,005 mola) chlorowodorku aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego i uzyskano 2,20 g chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 85,8% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie L.
P r z y k ł a d y LVIII-LXVII. Do 50 ml bezwodnego etanolu dodawano 5,0 mmoli surowego aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego otrzymanego uprzednio z aktywnego estru kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego z N-hydroksyimidem kwasu bursztynowego oraz 99%-owego roztworu wodzianu hydrazyny, analogicznie do sposobu zawartego w polskim zgłoszeniu patentowym nr. P. 346386, oraz 5,0 mmoli kwasu oznaczonego jako HX i mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Następnie dodawano 5,0 mmoli 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w postaci wolnej gdy n = 0, i mieszano całość w tych samych warunkach przez dalsze 4 godziny, po czym dodawano 50 ml eteru dietylowego i mieszano dalsze 3 godziny. Wydzielony osad sączono, przemywano eterem dietylowym i suszono, uzyskując 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 3.
P r z y k ł a d y LXVIII-LXXVII. Postępowano analogicznie jak w przykładach LVIII-LXVII, stosując 5,0 mmoli aldehydu 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego otrzymanego uprzednio z aktywnego estru kwasu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego z N-hydroksyimidem kwasu bursztynowego oraz 99%-owego roztworu wodzianu hydrazyny, analogicznie do sposobu zawartego w polskim zgłoszeniu patentowym nr. P. 346386, w 50 ml bezwodnego etanolu oraz 5,0 mmoli kwasu oznaczonego jako HX, po czym kolejno 5,0 mmoli 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o ogólnym wzorze 2, w postaci wolnej gdy n = 0, oraz 50 ml eteru dietylowego i uzyskując 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 4.
PL 208 772 B1 o
X oj
H
lo-5-karboksyamid naczonym jako HX itarna Otrzymano o rzykladzie L 52,85% C 6,67% H 16,00%N 54,01% C 6,80% H 15,68% N 50,12% C 6,13% H 12,36% N
C, O OJ ε JU O α o U £ iś ° X x® . O x® O x z X® ~ x® ° X x® X®
X φ II cd N Q CA ---1 5o §o θ '- ox o 0 c O Y p 07 ®? Γ-
c γ .s D P *> <M J-J u~>
3 44 >» C N Ό S ._ oo o —« Ϊ x> o £ ° 70 UD ,—i
CS o o W nO ‘7? 4t >. (Z CZ (Z n- CU on
•u Q CS W O o z o o O Λ
>. pi u oo 03 o V ca t £ o „ Wzór umaryc; OO \© --- Z U CM UH ;x CM CM u? o %o o ΐ,ζ CM ’ z ° CM CJ z x fi u Ό O Z “ Ύ Z z o CM . CM
r£ xf X OJ U O u U
.3 ΰ
O ° m 5 *5? Ρ o Γ- TO <o oo 3,4 U cxf
Cs O £ ~ 07 oo P- 07
o
KCO γ- O to UD o o £> o
• ·““> _O — P Y UD CD - cs in O *- rs UD
>> c ►—H £, o O O ''
o
S x
3 X
N O tzi cd £ Rodzą. ud solny J3 ź Ό OCtOW) ytryno\ (mono- hydrat]
X b O
i Ά o
Ί ό Ή £ o ε
“C/3 γ-, o o X o o X o
is ·* js o jo top a nt 07 r, UD 07 *s UD 07 - cs UD c ud
Q o o S ' C x> > ►—< £ o O O O
1,3 amii kar
u u u u
odzaj awnikó iązkach ach 2 i cm C4 m n-P n-P n-P n-P
« « £ O OJ OJ OJ OJ
o | § o, £ ? c? CM s s
£
Ό cd r-*rH N - ΙΙΙΛΊ ΧΠ LX LXI
Ui
O,
PL 208 772 B1 ciąg dalszy tabeli 3
O rzykładzie LII 49,90% C 6,01% H 17,39% N 7,30% Cl 50,87% C 6,14% H 16,85% N 52,06% C 6,35% H 16,79% N 48,93% C 5,73% H 13,08% N 52,33% C 6,07% H 13,50% N
Oh jak w p; 49,53% C 6,03% H 17,33% N 7,31% Cl 51,00% C 6,11%H 16,99% N 51,95% C 6,35% H 16,52% N 48,74% C 5,66% H 13,12% N 52,24% C 5,85% H 13,54% N
oo CZ) z° cg ι-ι-ι «*> t-nr-ł f— 0 u CM · O OO •χί- Ο o __| Z U 00 l-y-ł cg ι-Li x · o cg u H00DH- CZ3 -r, o o z ° oo Cj K X ΓΊ O u · CZ) •3- 9> o pp Ή u o · CM U CZ) O 00 <* en z ° Z-I oo oo »—r-i PC 70 o cg * o
C- 91,2 76,7 90,4 68,9 uc Y oo 93,1
o 0,95/ 5,0 0,185/ 5,0 0,23/ 5,0 0,30/ 5,0 1,05/ 5,0 0,95/ 5,0
LZh p-tolueno- sulfonowy (mono- hydrat) solny mrówkowy octowy cytrynowy (mono- hydrat) p-tolueno- sulfonowy (mono- hydrat)
0,91/ 5,0 0,77/ 5,0 0,77/ 5,0 0,77/ 5,0 0,77/ 5,0 Γ °- o
m n-Pr Me Me Me Me Me
Cd Me Me Me Me Me Me
- Z _) ΙΙΙΧΤ LXIV LXV LXVI ΙΙΛΧΤ
« s.x • o — >. —:
η N —I
-II i> uE U S 0-3 ,λ r bz £ — o a- S-s:
ffl .. X b* 0<
II £U a .e 5 0 0 n O 0--00 2 -F o o E o o
-jj d MD Ό —< O '--Γ- O > α i | — « © o ° <O gp sz
PL 208 772 B1
Tabela 4
Otrzymywanie l,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidów o ogólnym wzorze 4, w którym Ri i R2 podano poniżej, zaś Rx = 5-(piperazynylo-l-sulfony 1), RY = 2-OEt oraz Rz = H, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n=l przy zastosowaniu jako substratu l,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu o wzorze 2, w
1,3-Dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o wzorze 4, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n=l # Analiza elementarna Otrzymano O 50,66% C 6,27% H 16,61% N 7,40% Cl 51,93% C 6,52% H 16,55% N 53,01% C 6,49% H 16,12% N 49,19% C 5,88% H 12,51% N
Obliczono --i ON 50,54% C 6,26% H 16,84% N 7,11% Cl 51,95% C 6,34% H 16,53% N 52,85% C 6,57% H 16,08% N 49,53% C 5,85% H 12,84% N
Wzór sumaryczny 00 GO 'Τ- Ο Z O O O CZ3 O Z 4? O ζο 47 U U O o O z A <Z3 mO Λ Z K o n u
Wydajność f—1 92,2 76,3 72,3 88,6
Kwas oznaczony jako HX Ilość [gl/ [mmol] Ό 0,185/ 5,0 0,23/ 5,0 0,30/ 5,0 1,05/ 5,0
Rodzaj Μ) solny mrówkowy octowy cytrynowy (mono- hydrat)
1,3-Dialkilo- 4-amino- pirazolo-5- karboksyamid o wzorze 2 Ilość [gj/ [mmol] 0,91/ 5,0 0,91/ 5,0 ° 0,91/ 5,0
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 2 i 4 pi n-Pr n-Pr n-Pr n-Pr
cd Ol Me Me Me Me
Nr przykładu - ΙΙΙΑΧΤ LXIX LXX LXXI
PL 208 772 B1 ciąg dalszy tabeli 4
o 60,90% C 6,77% H 15,33% N 48,17% C 6,02% H 17,85%N 7,70% Cl 50,04% C 5,93% H 17,36% N 50,76% C 6,08% H 17,07% N 47,59% C 5,46% H 13,63% N 51,38% C 5,74% H 13,73% N
Ch 60,62% C 6,90% H 15,15% N 1 48,45% C 5,78% H 17,85% N 7,53% Cl 49,99% C 5,87% H 17,49%N 50,99% C 6,12% H 16,99% N 47,91% C 5,47% H 13,41% N 51,47% C 5,65% H 13,85% N
oo CZ) o Λ df o X X O Γ4 * α CZ) st o Mb »—« Z u x Os d HOODH· s>o9n9Zh6Id o O Z o O A χ 2 0 o · CO O £ zS sD W X U Os · d CO s}· o Λ Af O 7 °° ffi o Os · d
r- 93,9 84,9 89,1 77,6 79,8 m CM OM
0,95/ 5,0 0,185/ 5,0 0,23/ 5,0 0,30/ 5,0 1,05/ 5,0 0,95/ 5,0
WO p-tolueno- sulfonowy (mono- hydrat) solny mrówkowy octowy cytrynowy (mono- hydrat) p-tolueno- sulfonowy (mono- hydrat)
0,91/ 5,0 0,77/ 5,0 0,77/ 5,0 Y °- o 0,77/ 5,0 0,77/ 5,0
n-Pr Me <D O Me Me
CM Me Me Me Me Me Me
- ΙΙΧΧΤ ΙΙΙΧΧΊ ΑΙΧΧΤ LXXV ΙΑΧΧΤ ΙΙΑΧΧΤ
* - W widmach IR (KBr) związków o wzorze ogólnym 4, otrzymywanych zgodnie z przykładami LXVIII - LXXVII, występują charakterystyczne pasma (w cm'1): około 1710 (C=O kwasowe) - w przypadku LXXI i LXXVI 1680 -1670 (C=N i C=O amidowe I)
1610 - 1580 (C=O amidowe II i C=C aromat.) około 1600 (COO‘) - w przypadku LXIX - LXXI oraz LXXIV - LXXVI
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d LXXVIII. Do zawiesiny 1,57 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, w 75 ml metanolu dodano 2,20 g (55 mmoli) NaOH oraz 3,0 g (13,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Następnie osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Przesącz wraz z przemywkami ochłodzono do temperatury 10-15°C, po czym przy mieszaniu dodawano 2N roztwór HCl do wartości pH = 1,9-2,1. Z uzyskanej zawiesiny oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem metanol, a pozostałość rozcieńczono 100 ml wody. Następnie przy mieszaniu zakwaszono całość 2N roztworem HCl do wartości pH =1,8 i mieszano 3 godziny w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto 0,01N roztworem HCl, a potem wodą. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,46 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 93,6% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 145 - 146°C;
Analiza elementarna dla wzoru C17H20N4O2: obliczono: C - 65,36%; H - 6,47%; N - 17,94% otrzymano: C - 65,22%; H - 6,39%; N - 18,18%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2940 i 2870 (CH), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe), 1600 (C=C aromat.), 1030 (C-O-C);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,02, t, 3H, CH2CH2CH3
1,86, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,92, t, 2H, CH2CH2CH3
I, 58, t, 3H, OCH2CH3
4,26, q, 2H, OCH2CH3
4,25, s, 3H, NCH3
6,98-8,46, m, 4H, fenyl
II, 12, bs, 1H, CONH.
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,7%.
P r z y k ł a d LXXIX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,50 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-metoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem II, oraz 1,6 g (40 mmoli) NaOH i 1,0 g (5,0 mmoli) monohydratu octanu miedzi (II) w 75 ml metanolu, w czasie 5 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,36 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-metoksyfenylo)-1,6-dmydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 91,1% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 236 - 238°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3150-3020 (NH), 2980 (CH), 1675 - 1670 (C=N i C=O amidowe), 1595 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,91, t, 3H, CH2CH2CH3
1,73, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,77, t, 2H, CH2CH2CH3
3,80, s, 3H, OCH3
4,11, s, 3H, NCH3
7,04 i 7,98, 2d, 4H, fenyl;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 99,1%.
P r z y k ł a d LXXX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,65 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem V, X, XXII, XXXIV, XL, bądź XLIX, oraz 1,1 g (27,5 mmoli) NaOH i 2,75 g (12,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml izopropanolu, w czasie 2 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego izopropanolu i wysuszeniu uzyskano 1,53 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2,4-dimetoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 93,2% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 143 - 145°C;
PL 208 772 B1
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2940 (CH), 1685-1680 (C=N i C=O amidowe), 1585 (C=C aromat.), 1080 i 1040 (C-O-C);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,01, t, 3H, CH2CH2CH3
1,85, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,90, t, 2H, CH2CH2CH3
3,86 i 4,00, 2s, 6H, 2xOCH2
4,24, s, 3H, NCH3
6,52-8,42, m, 3H, fenyl
10,79, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,6%.
P r z y k ł a d LXXXI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,43 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem IX, XX, XXXIII, XXXVII, bądź XLVII, oraz 3,6 g (90 mmoli) NaOH i 2,7 g (13,5 mmoli) monohydratu octanu miedzi (II) w 75 ml metanolu, w czasie 8 godzin. Po krystalizacji z izopropanolu i wysuszeniu uzyskano 1,23 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(3-hydroksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 86,5% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia - powyżej 300°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300-3050 (NH, OH), 2980 (CH), 1685-1680 (C=N i C=O amidowe), 1570 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,94, t, 3H, CH2CH2CH3
1,75, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,78, t, 2H, CH2CH2CH3
4,13, s, 3H, NCH3
6,88-7,47, m, 4H, fenyl
9,70, s, 1H, ArOH
12,29, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,2%.
P r z y k ł a d LXXXII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,43 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XV, bądź XXXVIII, oraz 3,6 g (90 mmoli) NaOH i 2,75 g (11,0 mmoli) pentahydratu siarczanu miedzi (II) w 75 ml metanolu, w czasie 8 godzin. Po krystalizacji z izopropanolu i wysuszeniu uzyskano 1,26 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-hydroksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 88,6% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia - powyżej 300°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300-3100 (NH i OH), 2980 (CH), 1690-1685 (C=N i CO amidowe), 1600 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,93, t, 3H, CH2CH2CH3
1,75, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,77, t, 2H, CH2CH2CH3
4,12, s, 3H, NCH3
6,85 i 7,93, 2d, 4H, fenyl
10,01, s, 1H, ArOH
12,16, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,4%.
P r z y k ł a d LXXXIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,35 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-(benzylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem VI, bądź XLV, oraz 2,2 g (55 mmoli) NaOH i 2,75 g (12,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml etanolu, w czasie 6 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysu28
PL 208 772 B1 szeniu uzyskano 1,24 g 1-metylo-3-n-propylo-5-fenylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 92,4% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 235 - 237°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3280 i 3180 (NH), 2960 (CH), 1685-1680 (C=N i C=O amidowe), 1590 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,03, t, 3H, CH2CH2CH3
I, 88, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,94, t, 2H, CH2CH2CH3
4,28, s, 3H, NCH3
7,48-8,18, m, 5H, fenyl
II, 43, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 99,0%.
P r z y k ł a d LXXXIV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,525 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XII, oraz 2,4 g (60 mmoli) NaOH i 3,0 g (13,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml etanolu, w czasie 12 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,40 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(3-chlorofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 92,6% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 227 - 229°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3180, 3080 (NH), 2960 (CH), 1680-1675 (C=N i C=O amidowe), 1585 (C=C aromat), 710 (C-Cl);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCI3):
1,03, t, 3H, CH2CH2CH3
1,86, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,91, t, 2H, CH2CH2CH3
4,30, s, 3H, NCH3
7,35-8,25, m, 4H, fenyl
12,31, bs, 1H, CONH
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,9%.
P r z y k ł a d LXXXV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,57 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, oraz 3,3 g (50 mmoli) 85% KOH i 2,5 g (11,3 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 100 ml etanolu, w czasie 4 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,43 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo-[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 91,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d LXXXVI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXVIII, stosując 1,57 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, oraz 6,0 g (53 mmole) t-butoksylanu potasu i 4,4 g (20 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml metanolu, w czasie 6 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,47 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 94,2% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d LXXXVII. Do zawiesiny 1,42 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-metylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem VII, XVIII, bądź XLIV, w 75 ml izopropanolu dodano 0,80 g (20 mmoli) NaOH, a następnie 2,65 g (12 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Następnie wydzielony osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami przy mieszaniu w temperaturze pokojowej dodawano 60 ml wody oraz 6N roztwór HCl do wartości pH = 2,0 i następnie mieszano całość przez 0,5 godziny. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 100 ml, po czym dodano 70 ml chlorku metylenu i mieszano w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie
PL 208 772 B1
1,5-2,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano jeszcze raz za pomocą 30 ml chlorku metylenu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu osadu chlorkiem metylenu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Uzyskany osad przekrystalizowano z rozcieńczonego izopropanolu i wysuszono, otrzymując 1,34 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-metylofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 94,9% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 179 - 181°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3240 i 3180 (NH), 2980 (CH), 1690-1685 (C=N i C=O amidowe), 1590 (C=C aromat.);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
0,99, t, 3H, CH2CH2CH3
1,82, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,89, t, 2H, CH2CH2CH3
2,49, s, 3H, ArCH2
4,21, s, 3H, NCH3
7,29-7,53, m, 4H, fenyl
10,41, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 99,2%.
P r z y k ł a d LXXXVIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXXVII, stosując 1,525 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XVI, bądź XLI, oraz 3,0 g (75 mmoli) NaOH i 3,0 g (13,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml metanolu, w czasie 5 godzin, zaś do ekstrakcji użyto łącznie 120 ml chloroformu. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,42 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-chlorofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 93,8% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 241 - 243°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3160, 3080 (NH), 2960, 2940 (CH), 1680-1675 (C=N i C=O amidowe), 1600 (C=C aromat.), 730 (C-Cl);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,03, t, 3H, CH2CH2CH3
I, 86, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,93, t, 2H, CH2CH2CH3
4,29, s, 3H, NCH3
7,47 i 8,14, 2d, 4H, fenyl
II, 71, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,6%.
P r z y k ł a d y LXXXIX - XCIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie LXXXVII, stosując różne 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n = 0, przy zastosowaniu metanolu jako rozpuszczalnika i uzyskując 1-metylo-3-n-propylo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7 o wzorze 1, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 5.
PL 208 772 B1
ΧΊ
J3
X) cd
Η
A
A — 3 ω <υ rA S Ν ' 3 ’-η Ο .:2 Ο γ 3 * § £ ο Β ο £ i S §1 & cl -Ο S—» >, 3 c+ c§ β όΟ cd
S 5
Ν cd
Ά κ κ <ϋ
ΜΟ
Ο Ο 7» * Ο ? ο ε xi cd 3 © S 0 |Λ1
5?
:S χ>
Ο Ο ο £·“· | <υ ο .5 ε ε ą
Ο Ο cd ω 3,.3 Λ2 '3 ν 3 β 3 tó § 73 > . ο Ν >. 3 ο <U Ν
A s
Ν 7>.
Ο ρ4 <Λ
Ο
Produkt ο wzorze 1 w postaci wolnej gdy n=0 Charaktery- styka MO jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXXIII jak w przykładzie LXXIX jak w przykładzie LXXX
Wydaj- ność [%] X 94,2 X oo oo 89,2 94,4
Rozpuszczalnik do ekstrakcji Ilość J3 m 40 70 +30 o ° O x> 120 +50 70 +30
Rodzaj CN CM U CM a α CM o i CM O m G a α m O K U CM O CM a O
<3 — N ea 'X 0 2° rC| - oo r- MO O T—l
Ilość meta- nolu ε. o 45 100 75 75 75
Zasada Ilość [g]/ [mmol] Os 6,0/ 50,0 3,0/ 75,0 CN S 1,6/ 40,0 3,3/ 50,0
Rodzaj oo DBN NaOH NaOH NaOH 85% KOH
Związek miedzi Ilość [g]/ [mmol] c- 1,5/ 6,0 o A A MO 2,65/ 12,0 0,75/ 3,0 3,3/ 15,0
Rodzaj so O O a 0 *9 CM < o 3 o CM o κ o o β υ d do jY CM ώ a O *9 CM o K o o 3
Związek o wzorze 4 Ilość o ο» ε MO cr X θ rr o 1,57/ 5,0 1,35/ 5,0 1,50/ 5,0 1,65/ 5,0
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 1 i 4 Cd X K K a a a
od rr K a K a 4-OMe
Pd rt 2-OEt 2-OEt a 4-OMe 2-OMe
Nr przykładu - ΧΙΧΧΧΤ xc XCI XCII ΙΙΙ0Χ
P r z y k ł a d XCIV. Do zawiesiny 1,43 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem IX, XX, XXXIII, XXXVII, bądź XLVII, w 75 ml izopropanolu dodano 3,2 g (80 mmoli) NaOH, a następnie 1,75 g (7,0 mmoli) pentahydratu siarczanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Następnie odsączono osad nieorganiczny i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami, przy mieszaniu w temperaturze pokojowej, dodawano 1N roztwór HCl i wodę w takiej ilości, aby ich łączna objętość była dwukrotnie większa niż objętość roztworu izopropanolowePL 208 772 B1 go (końcowa wartość pH wynosiła 1,7). Uzyskaną zawiesinę mieszano w tych samych warunkach przez 3 godziny, po czym wydzielony osad odsączono, przemyto 0,01N roztworem HCl, a potem wodą. Po krystalizacji z izopropanolu i wysuszeniu uzyskano 1,17 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(3-hydroksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 82,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXXI.
P r z y k ł a d y XCV - XCIX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie XCIV, stosując różne 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n = 0, przy zastosowaniu izopropanolu jako rozpuszczalnika i uzyskując 1-metylo-3-n-propylo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7 o wzorze 1, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 6.
σΣ
Η
ο wzorze 1 w olnej gdy n=0 Charaktery- styka jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXXVII jak w przykładzie LXXXIII jak w przykładzie LXXIX jak w przykładzie LXXX
Produkt postaci w Wydaj- ność ©X cd 83,2 90,0 90,9 83,1 91,3
Czas reakcji Ol m m ud co O
Ilość izopropa -nolu o UD UD r- 75 75 UD O
Zasada Ilość [g]/ [mmol] o 1,6/40,0 1,5/22,5 2,6/65,0 1,6/40,0 4,0/10,0
Rodzaj oo NaOH 85% KOH NaOH NaOH NaOH
Związek miedzi Ilość ++ *2 3 s r- 0,75/3,0 2,2/10,0 2,65/12,0 0,75/3,0 2,5/12,5
Rodzaj kO o° O Ό rq Q S' O o o ą rs u o o 5 do <2 a o f <N < o 2,a 3 * u
Związek o wzorze 4 Ilość [g]/ [mmol] VD 1,57/5,0 1,42/5,0 1,35/5,0 1,50/5,0 1,65/5,0
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 1 i 4 £ TT a a a a
CO a a a a 4-OMe
2-OEt 2-Me a 4-OMe 2-OMe
Nr przykładu - XCV XCVI ΙΙΑ0Χ ΙΙΙΛ0Χ XCIX
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d C. Do zawiesiny 0,943 g (0,003 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, w 45 ml metanolu dodano 0,65 ml wody oraz 1,35 g (0,0337 mola) NaOH, a następnie 1,80 g (0,0082 mola) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 10 godzin. Następnie osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Do przesączu wraz z przemywkami przy mieszaniu dodawano 1N HCl i wodę w łącznej ilości 100 ml (wartość pH = 1,92,1), a następnie dodano 50 ml chlorku metylenu i mieszano w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie 1,5-2,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano jeszcze raz za pomocą 20 ml chlorku metylenu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu osadu chlorkiem metylenu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Uzyskany osad przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 0,86 g 1-metylo-3-npropylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 91,8% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d CI. Do zawiesiny 1,58 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-nitrobenzylideno)amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XIII, XXIII, XLII, bądź XLVIII, w 75 ml izopropanolu dodano 1,0 g (25 mmoli) NaOH, a następnie 2,65 g (12 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez godzinę. Z kolei w tych samych warunkach dodawano 1N roztwór HCl i wodę w łącznej objętości trzykrotnie większej niż objętość mieszaniny reakcyjnej, przy czym końcowa wartość pH wynosiła 1,7. Uzyskaną zawiesinę mieszano jeszcze przez 3 godziny, po czym odsączono wydzielony osad, który następnie przemyto 0,01N roztworem HCl, a potem wodą. Po krystalizacji z rozcieńczonego kwasu octowego i wysuszeniu uzyskano 1,43 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(4-nitrofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 91,3% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 284 - 287°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3150-3020 (NH), 2980 (CH), 1685-1680 (C=N i C=O amidowe), 1575 (C=C aromat.), 1525 i 1360 (NO2);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (d6-DMSO):
0,95, t, 3H, CH2CH2CH3
1,77, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,82, t, 2H, CH2CH2CH3;
4,16, s, 3H, NCH3
8,32, s, 4H, fenyl
12,61, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,2%.
P r z y k ł a d CII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CI, stosując 1,55 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4,6-trimetylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem VIII, bądź XLIII, oraz 2,7 g (50 mmoli) metoksylanu sodu i 2,5 g (10 mmoli) pentahydratu siarczanu miedzi (II) w 75 ml mieszaniny etanol - 2-metoksyetanol, w czasie 10 godzin. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,38 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2,4,6-trimetylofenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 88,9% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C18H22N4O: obliczono: C - 69,64%; H - 7,16%; N - 18,05% otrzymano: C - 69,62%; H - 6,98%; N - 17,91%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2940 i 2870 (CH), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe), 1580 (C=C aromat.);
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,5%.
P r z y k ł a d y CIII- CXXI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CI, stosując różne 1-metylo-3-n-propylo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n = 0, przy zastosowaniu różnych rozpuszczalników i uzyskując 1-metylo-3-n-propylo-5-arylo-1,6PL 208 772 B1
-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7 o wzorze 1, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 7.
<υ ca
N ca ω
<υ a z
O ‘O N
N ιΟ, ca »1 < 4-» v> O *2 II m c ca 9 ε £ * b o •a s o a o π r—i +-» tj 23 «λ 8 o m N cl Ύ >» a *
CL NO s II O
C N j? >> 8
τ) fk oo £ '5? ° Ό J3 3 -c > Γ2 'C d <tf ί***
Vi so 2
Y κ Ad o o o
-7d % &
«ΖΊ
CL
Pd ·” CL c? Pd 2 £> N <L>
ca - o ε-—> G c3 O N :ΰ -o o o G CL Ctf N £
G -o o Λ H o dr1 y
CL
X h A CL C O -N
O Pd cl'
Produkt o wzorze 1 e? ω ce 13 ? n U CM jak w przykładzie CI jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII
Wydajność r—i '•ξ - 92,5 84,3 90,7 θ' OM 91,8
Czas reakcji Λ o »——1 CM OO MO O
Rozpuszczalnik do reakcji Ilość [ml] Om UT r- 50 40 CM CM
Rodzaj oo metanol etanol metanol DMF DMF
Zasada Ilość o 3 § o •s IZM CM <O 1,8/ 27,0 1,2/ 30,0 1,6/ 40,0 1,6/ 40,0
Rodzaj MO NaOH 85%-owy KOH NaOH NaOH NaOH
Związek miedzi Ilość [g]/ [mmol] o ΠΊ r-ι 0,90/ 9,0 1,0/ 6,0 2,0/ 9,0 1,25/ 5,0
Rodzaj Ά CS offi o o 3 A b CS X o Ύ o u? O r ) rs 3 X o ęs cs offi o & 3 w b do X u *0
Związek 0 wzorze 4 Ilość [g]/ [mmol] CO 1,58/ 5,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0
Rodzaj podstawnika w związkach o wzorach 1 i4 £ CM CS o z M 2-OEt 2-OEt 2-OEt 2-OEt
Nr przykładu - O CIV CV CVI IIAD
PL 208 772 B1 ciąg dalszy tabeli 7
Ol jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII
NO ON' OO r- OO 00
Y OS <ZN T——< 1—( o —1 Y
00 00 NO ON ON ON r-
o tO Ol NO Ό O θ' to
ON o O O O o o
Ol en tT> tr> <o IO
o § g g o g g
co s s G s s
OO s 4—> O 15 4-* <u 03 4—» CU C3 15
Q 4-> ε 6 fi fi 6
?> o Li O o 'i o ?> ° #
r- o NO - 'Ή, o o un § l tO
r~ r-' un »n Un Mn un on
X O 3 K
NO NaOH NaOH m O o fcd O 3 bd O 3 o ’ί- CU
bd m m m s
4-» 4-»
Ό 2,0/ 9,0 o o, ci θ' 1,65/ 7,5 1,5/ 6,0 C4 —, Υ Ύ 2,5/ 10,0
(N (S C4 C4
r? 5C OK o ® 09 o o 9
tJ- CuC •Cu(0 CuC •Cu(0 CuC •Cu(C X O Ό CuC •Cu(0 Ss G ’ U X U Ό
cn — cn rn rn CC ΓΠ
m Tf O T °. rT °„ -f °, 'T A,
Oy rn Oy m Oy m oy m oy m oy m oy m
O O o O O O O
ω ω ω ω ω ω ω
Ol o o o o o o o
Ol Ól Ol Ol Ol Ol Ól
- ΙΙΙΛ0 CIX cx CXI 11X0 ΙΙΙΧ3 CXIV
PL 208 772 B1 ciąg dalszy tabeli 7
jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII jak w przykładzie LXXVIII
69,4 80,0 71,5 92,8 70,4 84,3 NO cT r-
o CM CM O OO OC OO oo
On 40 09 50 40 09 09 60
OC metanol metanol metanol § A Q H metanol dioksan (3:1) I u. 75 .2 _ § ta cm i g ~ c s s metanol - n- propanol
r- θ :o 7,0/ 60,0 7,5/ 60,0 1,0/ 40,0 6,8/ 45,0 7,0/ 44,3 5,0/ 39,7
NO SC O 77 ffl m O s TMG DBN 95%-owy NaH DBU 1,8-diamino- naftalen • » « CŁ| (X 2
-A CM SC 2,5/ 10,0 in A A 1,5/ 7,5 2,5/ 10,0 2,5/ 10,0 2,5/ 10,0
<Q SC u *9 oo % SC o *9 do a? 0 *9 do 'S sc1 d d ° % SC 0 *9 d θ Ώ SC o & o ° sc o Ό
m 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0 0,943/ 3,0
CM 2-OEt 2-OEt 2-OEt 2-OEt 2-OEt 2-OEt 2-OEt
- CXV ΙΛΧ0 ΙΙΑΧ0 ΙΙΙΛΧ0 ΧΙΧ0 CXX CXXI
- 20 ml 25%-owego roztworu w wodzie “ - 25 ml 35%-owego roztworu w metanolu ” -N-metylo-(N’,N’-l,5’-pentametyleno)-formamidyna
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d CXXII. Do zawiesiny 1,57 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, w 75 ml metanolu dodano 3,6 g (90 mmoli) NaOH oraz 2,5 g chlorku miedzi (I) i mieszano całość przez 15 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie w tych samych warunkach dodawano 2N roztwór HCl i wodę w łącznej ilości 150 ml, przy czym końcowa wartość pH wynosiła 1,8. Do uzyskanej zawiesiny dodano 100 ml chloroformu i mieszano całość jeszcze przez 2 godziny, po czym rozdzielono fazy. Warstwę wodną ekstrahowano za pomocą 40 ml chloroformu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu osadu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,46 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 93,5% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d y CXXIII - CXXVI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CXXII, stosując 1,57 g (0,005 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem I, XIV, XXVII, XLVI, bądź LIII, oraz 2,20 g (55 mmoli) NaOH i 3,0 g (13,6 mmoli ) zasadowego węglanu miedzi (II) w 75 ml metanolu i mieszając w różnych temperaturach, otrzymując 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]piramidynon-7, w postaci wolnej gdy n=0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 8.
T a b e l a 8
Otrzymywanie 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7 o wzorze 1, w postaci wolnej gdy n=0, z 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu o wzorze 4, w postaci wolnej gdy n=0, w zależności od temperatury reakcji.
Nr przykładu Temperatura reakcji Czas reakcji 1-Metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7Hpirazolo[4,3-d]pirymidynon-7, w postaci wolnej gdy n=0
[°C] [h] Wydajność Charakterystyka
[%]
CXXIII 0 - 5 24 80,0 jak w przykładzie LXXVIII
CXXIV pokojowa 8 93,5 jak w przykładzie LXXVIII
CXXV 40 - 45 1,5 88,3 jak w przykładzie LXXVIII
CXXVI wrzenie 1,5 81,9 jak w przykładzie LXXVIII
Substraty:
1,57 g (5,0 mmoli) 3,0 g (13,6 mmoli) 2,2 g (55,0 mmoli)
1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamidu
CuCO3Ou(OH)2
NaOH ml metanolu
Do ekstrakcji stosowano (100 + 40) ml chloroformu.
P r z y k ł a d CXXVII. Do roztworu 0,91 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 100 ml izopropanolu dodano 0,75 g (5,0 mmoli) aldehydu 2-etoksybenzoesowego i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, po czym pozostawiono na 16 godzin. Następnie do uzyskanej zawiesiny, zawierającej 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid, przy mieszaniu dodawano 1,6 g (40 mmoli) NaOH i 2,65 g (12,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami przy mieszaniu w temperaturze pokojowej dodano 100 ml wody, a następnie 6N roztwór HCl do uzyskania wartości pH = 1,9-2,1. Całość zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 100 ml, po czym dodano 70 ml chlorku etylenu i mieszano przez 0,5 godziny przy ustalonej wartości pH = 1,5-2,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano za pomocą 30 ml chlorku etylenu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu osadu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostały osad przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 1,40 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 89,6%
PL 208 772 B1 wydajności teoretycznej (w przeliczeniu na wyjściowy 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid).
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d CXXVIII. Do roztworu 0,75 g (5,0 mmoli) aldehydu 2-etoksybenzoesowego w 65 ml izopropanolu dodano 0,91 g (5,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Następnie do uzyskanej zawiesiny, zawierającej 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid, przy mieszaniu dodawano 3,2 g (80 mmoli) NaOH i 1,32 g (6,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość przez dalsze 2 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami przy mieszaniu w temperaturze pokojowej dodawano 1N roztwór HCl, a następnie wodę w takiej ilości, aby łączna objętość powstałej zawiesiny wynosiła około 200 ml, zaś wartość pH = 1,8. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 120 ml, po czym mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie 1,5-2,0. Wydzielony osad odsączono i przemyto 0,01 N roztworem HCl, a potem wodą. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,41 g 1-metylo-3-n-propylo-5-(2-etoksyfenylo)-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 90,3% wydajności teoretycznej (w przeliczeniu na wyjściowy 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyarnid).
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie LXXVIII.
P r z y k ł a d CXXIX. Do zawiesiny 1,91 g (4,0 mmole) 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XI, XXIV-XXVI, XXVIII, XXX, XXXV, bądź LIV, w 80 ml metanolu dodano 3,0 g (75 mmoli) NaOH, a następnie 1,0 g (5,0 mmoli) monohydratu octanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodano 60 ml wody oraz 70 ml chlorku metylenu, po czym przy mieszaniu dodawano 2N roztwór HCl do uzyskania stałej wartości pH w zakresie 7,0-8,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano za pomocą 30 ml chlorku metylenu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu chlorkiem metylenu osadu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostały osad przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 1,78 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]-pirymidynonu-7, co stanowi 93,7% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 189 - 190°C;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3300 (NH), 2940, (CH), 1680-1675 (C=N i C=O amidowe), 1595 (C=C aromat.), 1350 i 1150 (SO2);
Sygnały (δ, w ppm) w widmie 1H NMR (CDCl3):
1,00, t, 3H, CH2CH2CH3
1.83, sxt, 2H, CH2CH2CH3
2,90, t, 2H, CH2CH2CH3
1,62, t, 3H, OCH2CH3
4,35, q, 2H, OCH2CH3
2.25, s, 3H, (CH2CH2)2NCH3
2,47 i 3,08, 2bt, 8H, 4xNCH2CH2
4.25, s, 3H, NCH3
7,10-8,79, m, 3H, fenyl
10.83, bs, 1H, CONH;
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,9%.
P r z y k ł a d CXXX. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CXXIX, stosując 1,80 g 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XVII, XXIX, XXXVI, bądź LV oraz 1,6 g (40 mmoli) NaOH i 1,6 g (7,2 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II) w 80 ml metanolu, w czasie 6 godzin, zaś do ekstrakcji użyto łącznie 100 ml chloroformu. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu uzyskano 1,68 g 1,3-dimetylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7Hpirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 93,6% wydajności teoretycznej.
Analiza elementarna dla wzoru C20H26N6O4S:
PL 208 772 B1 obliczono: C - 53,79%; H - 5,88%; N - 18,81% otrzymano: C - 53,93%; H - 6,01%; N - 18,99%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3310 (NH), 2960 i 2870 (CH), 1680-1675 (C=N i CO amidowe), 1590 (C=C aromat.), 1350 i 1150 (SO2);
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 99,0%.
P r z y k ł a d y CXXXI - CXXXVI. Postę powano analogicznie jak w przykł adzie CXXIX, stosują c różne 1,3-dialkilo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidy o wzorze 4, w którym RX oznacza 5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonyl), RY oznacza 2-OEt, zaś RZ oznacza H, w postaci wolnej gdy n = 0, przy wykorzystaniu ekstrakcji do izolacji produktu i uzyskując 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynony-7 o ogólnym wzorze 1, w postaci wolnej gdy n = 0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 9.
PL 208 772 B1 σ\ ω
χ>
cd
Ν cn ’λ
Ό $
Ο
ιη jak w przykładzie CXXX jak w przykładzie CXXX jak w przykładzie CXXX
Os 0 oo SO 86,8
m CN 48 CN
CN o 2 oo 80 + 40 80 + 40
ι I CM u i CM O X? O <-·» a o CM U CM a u
ο 09 80 80
os DMSO etanol - aceton (3:1) DMF- dioksan (3:1)
oo 3,3/ 50,0 Ad SO <o 1,2/ 47,5
X 85%- owy KOH cn o α cS1 Z 95%- owy NaH
so 3,0/ 12,0 5,0/ 20,0 3,0/ 12,0
MO do a 0 y O O <§ a 0 *9 oo a; cm <3 a u *9
Tt O o ł—' 1,80/ 4,0 1,80/ 4,0
cn Me Me Me
CN Me Me Me
- ΑΙΧΧΧ0 U ΙΑΧΧΧ0
P r z y k ł a d CXXXVII. Do zawiesiny 1,91 g (4,0 mmole) 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XI, XXIV-XXVI, XXVIII, XXX, XXXV, bądź LIV, w 80 ml metanolu dodano 1,0 g
PL 208 772 B1 (25 mmoli) NaOH, a następnie 1,5 g (6,8 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano 120 ml wody oraz 6N roztwór HCl do wartości pH = 9,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 130 ml, po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie
8,5-9,5. Wydzielony osad odsączono, przemyto wodą, a następnie przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 1,76 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 92,7% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d y CXXXVIII - CXLIII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CXXXVII, stosując różne 1,3-dialkilo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidy o ogólnym wzorze 4, w którym RX oznacza 5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonyl), RY oznacza 2-OEt, zaś RZ oznacza H, w postaci wolnej gdy n = 0, przy wykorzystaniu filtracji do izolacji produktu i uzyskując 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]piryrnidynony-7 o wzorze 1, w postaci wolnej gdy n=0. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 10.
ω
X) ca
H & m Ja ό —, o £ G * ą o '3 ? 2 _ czj
O O <u ca ca
X >>
<> N '§) gY O
O 3 N
Γ- o o J >- N ? W £ o CM ε * A A α 8
-fi .o u! 1 c3 °Ó3 3 B c $ >, .A -fi _ S3 ?· g 5 t> s.s· fi- fi ”—1 o .tr .a C ca fi cą
Tl /-i A —T
CA fil O ca o ko
Y § -a cl o ε 72 fi>
O >ΖΊ
T α >< 6 3 fi ca fil >, fil .a O o r-H Ct, (U o <3 -fj
CA tr >»Pd
CA || O fi
O Pd c oó
Produkt o wzorze 1 Charaktery- styka m jak w przykładzie CXXIX jak w przykładzie CXXIX jak w przykładzie CXXIX
Wydaj- ność [%] Ol 92,1 93,2 OO
Czas reakcji - kO O rt Ol
Rozpuszczalnik do reakcji ........................... Ilość o o oo o 00 O OO
Rodzaj os metanol metanol 2-butanon- metanol (1:3)
Zasada i Ilość [g]/ [mmol] oo 2,0/ 50,0 6,7/ 60,0 4,2/ 60,0
Rodzaj Y NaOH t-BuOK O O cm śd
Związek miedzi Ilość [g]/ [mmol] kO 1,0/ 4,0 2,2/ 10,0 3,3/ 15,0
Rodzaj U) ó° <2 X u CM o g ęt 3 o 3 CM A? ►F' o 3 o & 3 Y
Związek 0 wzorze 4 Ilość [g]/ [mmol] 1,91/ 4,0 1,91/ 4,0 1,91/ 4,0
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 1 i4 Cii CD n-Pr n-Pr n-Pr
Cd Ol Me Me Me
Nr przykładu - CXXXVIII ΧΙΧΧΧ0 CXL
PL 208 772 B1
m jak w przykładzie cxxx jak w przykładzie CXXX JU 5 1 U O ΧΧΧ3 Λ___Τ
cd oo^ m Oh
LC ΙΖΊ Y
r- 00 o
cd o to
Ο O o »T)
m oo t>
1 , Cd
’Τί ·λ* »—Γ 2
2 O cza __ C ’η 1 i
Oh 5 ro o c o Dl xf
4-» o 2 -2 ώ a?ω uiodi 2 y o
ά O a
ο
’ϋ oo o o Ύ Y r- 3,3/ 50,0 cY Ύ o cT to
οΰ
-4-» Ν ]0H O $ ro z
r- 1 O r
ctf ί$ [NE θ'- LC OO W
ϋ ° ° o
to °-ó O —f , *> Ό <o o
MO Cd in Cd Y Cd
do do. o O
ICł <3 £ <§ a GO a
u u Ό U Ό
O o o o o o
Tj 00 * OO n 00
Λ Tf ** Tf
0) o ω
m s s 1
Cd <u <D <L>
s 2 2 4
.3 »— 1— t— 4 4 4
z >< ζ
u u s )
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d CXLIV. Do zawiesiny 1,91 g (4,0 mmole) 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XI, XXIV-XXVI, XXVIII, XXX, XXXV, bądź LIV, w 80 ml metanolu dodano 1,0 g (25 mmoli) NaOH, a następnie 1,5 g (6,8 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze 40-45°C przez 3 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Przesącz wraz z przemywkami ochłodzono do temperatury 10-15°C i w tych warunkach przy mieszaniu dodawano 1N roztwór HCl do wartości pH = 8,5. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 50 ml, po czym dodano 100 ml wody i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie 8,5-9,0. Wydzielony osad odsączono, przemyto wodą, a następnie przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 1,72 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 90,6% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d CXLV. Do 60 ml DMF dodano 1,91 g (4,0 mmole) 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XI, XXIV-XXVI, XXVIII, XXX, XXXV, bądź LIV, oraz 5,0 g (43,8 mmoli) 35%-owej zawiesiny KH w oleju parafinowym i 2,0 g (8,0 mmoli) pentahydratu siarczanu miedzi (II), po czym całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Następnie dodano 10 ml n-heksanu i dobrze wymieszano. Z kolei odsączono osad nieorganiczny i przemyto DMF. W mieszaninie przesączu wraz z przemywkami rozdzielono fazy. Warstwę n-heksanową odrzucono, zaś do fazy DMF przy mieszaniu dodawano 200 ml wody i 6N roztwór H2SO4 do wartości pH w zakresie 7,5-8,5. Uzyskaną zawiesinę mieszano jeszcze przez 3 godziny, po czym wydzielony osad odsączono i przemyto wodą. Po krystalizacji z rozcieńczonego etanolu i wysuszeniu otrzymano 1,60 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 84,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d CXLVI. Do roztworu 1,82 g (10,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 120 ml izopropanolu dodano 3,12 g (10,0 mmoli) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin. Do uzyskanej zawiesiny, zawierającej 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid, dodawano 1,6 g (40 mmoli) NaOH i 2,2 g (10,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość przez dalsze 4 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 200 ml wody i 6N roztwór HCl do wartości pH w zakresie 8,5-9,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 180 ml, po czym rozcieńczono 50 ml wody i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, utrzymując pH w podanym wyżej zakresie. Wydzielony osad odsączono, przemyto wodą, a następnie przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 4,3 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 90,2% wydajności teoretycznej (w przeliczeniu na wyjściowy 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid).
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d CXLVTI. Do roztworu 1,82 g (10,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo5-karboksyamidu w 100 ml izopropanolu o temperaturze 30-35°C dodawano przy mieszaniu 3,12 g (10,0 mmoli) aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego, po czym mieszano całość w tych warunkach przez 3 godziny, a następnie w temperaturze pokojowej przez dalsze 15 godzin. Do uzyskanej zawiesiny, zawierającej 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid, dodawano 1,0 g (25 mmoli) NaOH, a następnie 2,2 g (10,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość przez 5 godzin. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 150 ml wody i 2N roztwór HCl do wartości pH w zakresie 7,0-8,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 200 ml, po czym dodano 150 ml chlorku metylenu i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie 7,5-8,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano za pomocą 50 ml chlorku metylenu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu chlorkiem metylenu osadu przesącz wraz z przePL 208 772 B1 mywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Uzyskany osad przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 4,25 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 89,5% wydajności teoretycznej (w przeliczeniu na wyjściowy 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid).
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d CXLVIII. Do roztworu 1,82 g (10,0 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo5-karboksyamidu w 150 ml izopropanolu dodano 3,49 g (10,0 mmoli) chlorowodorku aldehydu 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowego i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 10 godzin. Do uzyskanej zawiesiny, zawierającej chlorowodorek 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, dodawano 2,2 g (55 mmoli) NaOH i 2,2 g (10,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość przez dalsze 3 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 200 ml wody i 6N roztwór HCl do wartości pH = 7,0-8,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 150 ml, po czym rozcieńczono 50 ml wody i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, utrzymując wartość pH = 7,5-8,0. Wydzielony osad odsączono, przemyto wodą, a następnie przekrystalizowano z rozcieńczonego etanolu i wysuszono, otrzymując 4,35 g 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 91,6% wydajności teoretycznej (w przeliczeniu na wyjściowy 1-metylo-3-n-propylo-4-amino-pirazolo-5-karboksyamid).
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXXIX.
P r z y k ł a d CXLIX. Do zawiesiny 3,25 g (5,0 mmoli) p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu (otrzymanego zgodnie z przykładem LII, bądź LXII) w 100 ml metanolu dodawano 2,4 g (60 mmoli) NaOH i 1,5 g (6,0 mmoli) pentahydratu siarczanu miedzi (II), po czym mieszano całość w tych samych warunkach przez 4 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 120 ml wody i monohydrat kwasu p-toluenosulfonowego do wartości pH = 8,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 120 ml. Następnie przy mieszaniu w temperaturze pokojowej dodawano porcjami kwas p-toluenosulfonowy do otrzymania stałej wartości pH = 1,8-2,2. Uzyskaną zawiesinę mieszano w temperaturze 5-10°C przez 3 godziny, a wydzielony osad odsączono i przemyto wodą. Po krystalizacji z rozcieńczonego metanolu i suszeniu uzyskano 3,0 g p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 92,8% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 160 - 163°C;
Analiza elementarna dla wzoru C22H30N6O4S^C7H8O3S: obliczono: C - 53,85%; H - 5,92%; N - 12,99% otrzymano: C - 54,03%; H - 5,86%; N - 12,77%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2940 i 2870 (CH), 1675 (C=N i CO amidowe), 1580 (C=C aromat.)
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,6%.
P r z y k ł a d CL. Do zawiesiny 1,91 g (4,0 mmole) 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem XI, XXIV-XXVI, XXVIII, XXX, XXXV, bądź LIV, w 100 ml izopropanolu dodano 1,6 g (40 mmoli) NaOH, a następnie 1,65 g (7,5 mmoli) zasadowego węglanu miedzi, po czym mieszano całość w tych samych warunkach przez 4 godziny. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto izopropanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 100 ml wody i 6N roztwór HCl do wartości pH w zakresie 8,5-9,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 80 ml, po czym w temperaturze pokojowej dodawano przy mieszaniu porcjami kwas szczawiowy do uzyskania stałej wartości pH w zakresie 2,0-2,5. Otrzymaną zawiesinę mieszano w temperaturze 5-10°C przez 3 godziny, a wydzielony osad odsączono, przemyto wodą i wysuszono, uzyskując 2,10 g szczawianu 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-sulfonylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, który po krystalizacji z rozcieńczonego metanolu wykazywał właściwości jak niżej:
PL 208 772 B1
Analiza elementarna dla wzoru C22H30N6O4S^H2C2O4 obliczono: C - 51,05%; H - 5,71%; N - 14,89% otrzymano: C - 50,88%; H - 5,76%; N - 15,12%;
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
3290 (NH), 2940 i 2870 (CH), 1710 (C=O kwasowe), 1675-1670 (C=N i C=O amidowe) i 1600 (COO-), 1580 (C=C aromat.);
Zawartość Cu (ASA) - poniżej 5 ppm;
Czystość (HPLC) - 98,5%.
P r z y k ł a d CLI. Do zawiesiny 2,57 g (5,0 mmoli) chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu, otrzymanego zgodnie z przykładem L, LI, LVI-LVIII, w 100 ml metanolu dodawano 2,4 g (60 mmoli) NaOH i 2,2 g (10,0 mmoli) zasadowego węglanu miedzi (II), po czym mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 5 godzin. Osad nieorganiczny odsączono i przemyto metanolem. Do przesączu wraz z przemywkami dodawano przy mieszaniu 80 ml wody i 2N roztwór HCl do wartości pH w zakresie 7,0-8,0. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości około 120 ml, po czym dodano 100 ml chloroformu i mieszano całość w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny, utrzymując wartość pH w zakresie 7,5-8,0. Po oddzieleniu fazy organicznej warstwę wodną ekstrahowano jeszcze raz za pomocą 50 ml chloroformu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą wysuszono bezwodnym MgSO4 i po odsączeniu i przemyciu osadu przesącz wraz z przemywkami odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Następnie pozostałość rozpuszczono w 100 ml metanolu, po czym dodano 0,95 g (5,0 mmoli) kwasu p-toluenosulfonowego i mieszano całość przez 4 godziny. Uzyskaną zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do objętości 50 ml, a następnie rozcieńczono 50 ml eteru dietylowego i mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Wydzielony osad odsączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono, otrzymując 3,05 g p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-5-[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-fenylo]-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonu-7, co stanowi 94,3% wydajności teoretycznej.
Charakterystyka produktu - jak w przykładzie CXLIX.
P r z y k ł a d y CLII - CLVII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie CLI, stosując 5,0 mmoli 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino}-pirazolo-5-karboksyamidu o wzorze ogólnym 4, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, otrzymanej zgodnie z przykładem L-LII, bądź LVILXXVII i uzyskując 1,3-dialkilo-5-arylo-1,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynon-7 o ogólnym wzorze 1, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1. Wyniki przedstawiono w tabeli 11.
PL 208 772 B1
Tabela 11
Otrzymywanie l,3-dialkilo-5-arylo-l,6-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidynonów-7 o ogólnym wzorze 1, w którym
Ό O
OO
RS ‘O £3 73 O N
G 3 3
N G
O to N _ Λ O <υ (Z)
RS b <u RS tn 34 3 '5 fi-1
RS
RS o fi O & ε * § * ii Γ2 δ
N
RS G N (U O N
O — i -rj -N CM
II 3 * Η Ό 2 cd N
O 3 Ct 5?
Ct '2
3
5-dihydro-7H-pirazolo[4,3-d]pirymidy- 1, w postaci soli z kwasem oznaczonym ako HX gdy n=l *Analiza elementarna Otrzymano 51,89% C 6,16% H 16,53% N 6,90% Cl 46,09% C 5,77% H 14,84% N 50,67% C 5,82% H 12,63% N 51,02% C 6,01% H 16,87% N
Obliczono O 51,70% C 6,11%H 16,45%N 6,94% Cl 46,13% C 5,64% H 14,67% N 50,44% C 5,75% H 12,61% N 51,21% C 5,73% H 17,06% N
Wzór sumaryczny ON CO O o —« Z u O HH A ffi ’ cs cs O GO O nH?O -¾ CO ° u? ffi Ę CS cs o CO φ O Λ tO O X? to ffi o cs · PS o GO O K 3? O ζο X O PM ’ U
1,3-Dialkilo-5-arylo-1,( non-7 o wzorze ogólnym ji Wydajność r—n v© u_1 oo 88,5 90,8 93,0 93,4
Kwas oznaczony jako HX Y solny siarkowy cytrynowy mrówkowy
Związek o wzorze ogólnym 4, w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX, gdy n=l Ilość s on ci 2,57 3,24 O cn
Kwas oznaczony jako HX on solny solny p-tolueno- sulfonowy p-tolueno- sulfonowy
Rodzaj podstawników w związkach o wzorach 1 i 4 5-MPS* 5-MPS* 5-MPS* 5-MPS*
t2 n-Pr n-Pr n-Pr Me
CM Me Me Me Me
Nr przykładu - CLII CLIII CLIV CLV
PL 208 772 B1
PL 208 772 B1
P r z y k ł a d p o m o c n i c z y I. Otrzymywanie chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu.
Do roztworu 5,0 g (27,5 mmoli) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 75 ml etanolu bezwodnego wkraplano przy mieszaniu w temperaturze pokojowej 2,45 ml 12 N roztworu HCl, po czym całość mieszano w tych warunkach przez 3 godziny. Wydzielony osad odsączono, przemyto etanolem bezwodnym i wysuszono, uzyskując 5,45 g chlorowodorku 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 90,8% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 242 - 244°C;
Analiza elementarna dla wzoru C8H14N4O^HCl:
obliczono: C - 43,93%; H - 6,46%; N - 25,62; Cl - 16,67% otrzymano: C - 43,90%; H - 6,63%; N - 25,94; Cl - 16,50%.
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
2960 (CH), 2920-2800 (NH), 1655 i 1600 (C=O amidowe I i II), 1585 (C=C aromat.).
P r z y k ł a d p o m o c n i c z y II. Otrzymywanie p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu.
Do roztworu 1,82 g (0,01 mola) 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksyamidu w 30 ml izopropanolu, dodano 1,90 g (0,01 mola) monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego i całość mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Wydzielony osad odsączono, przemyto izopropanolem i wysuszono, uzyskując 3,2 g p-toluenosulfonianu 1-metylo-3-n-propylo-4-ammopirazolo-5-karboksyamidu, co stanowi 90,4% wydajności teoretycznej.
Temperatura topnienia = 181 - 183°C;
Analiza elementarna dla wzoru C8H14N4O^C7H8O3S: obliczono: C - 50,82%; H - 6,27%; N - 15,81% otrzymano: C - 50,69%; H - 6,21%; N - 16,07%.
Charakterystyczne pasma (w cm-1) w widmie IR (KBr):
2960 (CH), 2920-2800 (NH), 1655 i 1635 (C=O amidowe I i II), 1585 (C=C aromat.), 1350 i 1125 (SO2).

Claims (64)

1. Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową określoną powyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, grupę nitrową, bądź grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, zaś HX oznacza kwas nieorganiczny, korzystnie kwas solny, bądź siarkowy lub też kwas organiczny, korzystnie kwas mrówkowy, octowy, cytrynowy, szczawiowy, bądź p-toluenosulfonowy, który to sposób może być prowadzony poprzez reakcję 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo-5-karboksamidu z aldehydem 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowym z wytworzeniem i ewentualnym wyodrębnieniem 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu jako związku pośredniego, znamienny tym, że wyjściowy 1,3-dialkilo-4-aminopirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają podane powyżej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, poddaje się reakcji z aldehydem arylowym o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ mają podane powyżej znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ewentualnie przy zastosowaniu dodatkowej ilości podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX wprowadzanego do mieszaniny reakcyjnej w postaci wolnej, w rozpuszczalniku organicznym, takim jak alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla, eter alifatyczny, eter cykliczny, chlorowcoalkan, lub węglowodór alifatyczny zawierający od pięciu do dziesięciu atomów węgla, lub ich mieszanina, bądź w wodzie, bądź w mieszaninie wodno - organicznej, korzystnie w mieszaninie wodno-alkoholowej, bądź bez udziału rozpuszczalnika, w temperaturze od -10 do temperatury 45°C, a utworzony nowy 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamid o ogólnym wzorze 4, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają podane powyżej znaczenie,
PL 208 772 B1 w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, poddaje się działaniu związku miedzi, w obecności zasady organicznej lub nieorganicznej, w rozpuszczalniku organicznym lub w jego mieszaninie z wodą w temperaturze od 0°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej, otrzymując produkt o ogólnym wzorze 1, w którym R1, R2, RX, RY i RZ mają podane uprzednio znaczenie, który to otrzymany produkt o ogólnym wzorze 1 wydziela się następnie w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, stosuje się korzystnie 1-metylo-3-n-propylo-4-aminopirazolo5-karboksyamid lub 1,3-dimetylo-4-amino-pirazolo-5-karboksyamid w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową chlorowiec, bądź grupę nitrową, w postaci wolnej gdy n = 0, stosuje się korzystnie aldehyd benzoesowy, aldehyd alkilobenzoesowy, w którym alkil zawiera od jednego do trzech atomów węgla, aldehyd alkoksybenzoesowy, aldehyd dialkoksybenzoesowy, w których alkoksyl zawiera od jednego do dwóch atomów węgla, aldehyd hydroksybenzoesowy, aldehyd dihydroksybenzoesowy, aldehyd chlorowcobenzoesowy, bądź aldehyd nitrobenzoesowy.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek o ogólnym wzorze 3, w którym RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, zaś RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, stosuje się korzystnie aldehyd 2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)benzoesowy, bądź aldehyd 2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzoesowy, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla stosuje się alkanol, bądź alkanodiol zawierający od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol1,2, jako eter alifatyczny stosuje się eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksyetanol, jako eter cykliczny stosuje się korzystnie tetrahydrofuran, bądź dioksan, jako chlorowcoalkan stosuje się korzystnie chloroform, chlorek metylenu, bądź chlorek etylenu, zaś jako węglowodór alifatyczny zawierający od pięciu do dziesięciu atomów węgla stosuje się korzystnie n-heksan, bądź n-heptan.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako mieszaninę wodno - organiczną stosuje się mieszaninę wody z rozpuszczalnikiem organicznym, takim jak alkanol, bądź alkanodiol zawierający od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol-1,2, eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksyetanol, eter cykliczny, korzystnie tetrahydrofuran, bądź dioksan lub polarny rozpuszczalnik nieprotonowy, korzystnie N,N-dimetyloformamid, bądź dimetylosulfotlenek.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako wodno - alkoholową mieszaninę stosuje się korzystnie mieszaninę uzyskaną po reakcji wytworzenia związku o wzorze ogólnym 3, w którym podstawniki RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, w wyniku rozkładu N-podstawionych hydrazydów pochodnych kwasu benzoesowego, otrzymanych uprzednio z estrów pochodnych kwasu benzoesowego i alkoholu alifatycznego lub N-hydroksyimidu, bądź z ich soli z kwasem oznaczonym jako HX.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję związku o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 podano powyżej, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ze związkiem o ogólnym wzorze 3, w którym RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, przeprowadza się w temperaturze od 0 do temperatury 45°C, korzystnie w temperaturze pokojowej.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o ogólnym wzorze 4, w którym podstawniki R1, R2, RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0, otrzymuje się przy stosunku
PL 208 772 B1 molowym podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX do związku o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 podano powyżej, wynoszącym od 0 do 1 : 50.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o ogólnym wzorze 4, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, zaś RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, otrzymuje się przy stosunku molowym podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX do związku o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 podano powyżej, wynoszącym 1 : 1.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek miedzi stosuje się związek miedzi jednowartościowej lub dwuwartościowej.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że związek miedzi stosuje się w postaci bezwodnej lub solwatu.
13. Sposób według zastrz. 11 lub 12, znamienny tym, że jako związek miedzi stosuje się jej sól obojętną, bądź zasadową lub wodorotlenek.
14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że jako sól miedzi obojętną bądź zasadową stosuje się jej sól nieorganiczną, korzystnie chlorek, siarczan, zasadowy węglan lub sól organiczną, korzystnie octan.
15. Sposób według zastrz. 1 lub 11, znamienny tym, że stosunek molowy związku miedzi jednowartościowej lub dwuwartościowej do związku o ogólnym wzorze 4, w którym podstawniki R1, R2, RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, wynosi od 3 : 10 do 100 : 10, korzystnie od 1 : 2 do 5 : 1.
16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zasadę organiczną stosuje się zasadę o wartości pKa > 5,0, korzystnie alkoksylan metalu alkalicznego, lub IV-rzędowy wodorotlenek amoniowy, lub też związek organiczny zawierający co najmniej jeden zasadowy atom azotu.
17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako alkoksylan metalu alkalicznego stosuje się sól sodową lub potasową alkoholu alifatycznego, zawierającego od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metoksylan sodu, etoksylan sodu, bądź t-butoksylan potasu.
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako IV-rzędowy wodorotlenek amoniowy stosuje się korzystnie wodorotlenek tetrametyloamoniowy, wodorotlenek tetraetyloamoniowy, wodorotlenek benzylotrimetyloamoniowy, bądź wodorotlenek benzylotrietyloamoniowy.
19. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako związek organiczny zawierający co najmniej jeden zasadowy atom azotu stosuje się korzystnie 1,5-diazabicyklo[4.3.0]non-5-en, 1,8-diazabicyklo[5.4.0]-undec-7-en, amidynę, korzystnie N,N-dialkiloformamidynę, guanidynę, korzystnie 1,1,3,3-tetrametyloguanidynę, bądź 1,8-diamino-naftalen.
20. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zasadę nieorganiczną stosuje się wodorotlenek, wodorek, amidek, bądź węglan metalu alkalicznego, korzystnie wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorek sodu lub wodorek potasu.
21. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek molowy zasady organicznej, bądź nieorganicznej do związku o ogólnym wzorze 4, w którym podstawniki R1, R2, RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, wynosi od 1 : 1 do 20 : 1, korzystnie od 2 : 1 do 10 : 1.
22. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w reakcji związku o ogólnym wzorze 4, w którym podstawniki R1, R2, RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ze związkiem miedzi, jako rozpuszczalnik organiczny stosuje się alkohol alifatyczny zawierający od jednego do czterech atomów węgla, taki jak alkanol, bądź alkanodiol zawierający od jednego do czterech atomów węgla, korzystnie metanol, etanol, izopropanol, n-propanol, t-butanol, bądź etanodiol-1,2, eter alifatyczny taki jak eter monoalkilowy, bądź dialkilowy etanodiolu-1,2, korzystnie 2-metoksyetanol, eter cykliczny, korzystnie tetrahydrofuran, bądź dioksan, keton dialkilowy, zawierający od trzech do dwunastu atomów węgla, korzystnie aceton, bądź 2-butanon, lub polarny rozpuszczalnik nieprotonowy, korzystnie N,N-dimetyloformamid, bądź dimetylosulfotlenek, lub też ich mieszaninę.
23. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję związku o ogólnym wzorze 4, w którym podstawniki R1, R2, RX, RY i RZ podano uprzednio, w postaci wolnej gdy n = 0 lub w postaci soli
PL 208 772 B1 z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, ze związkiem miedzi, przeprowadza się w temperaturze od 0 do temperatury 50°C, korzystnie w temperaturze pokojowej.
24. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielenie produktu o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową chlorowiec, bądź grupę nitrową w postaci wolnej gdy n = 0, następuje w wyniku ewentualnego oddzielenia związków nieorganicznych, dodania kwasu do wartości pH = 1,0-4,5, korzystnie 1,5-2,0, ewentualnego zatężenia, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację.
25. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielenie produktu o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci wolnej gdy n = 0, następuje w wyniku oddzielenia związków nieorganicznych, dodania kwasu do wartości pH = 6,0-10,5, korzystnie 7,0-9,5, ewentualnego zatężenia, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację.
26. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielenie produktu o ogólnym wzorze 1, w którym R1 i R2 mają powyżej podane znaczenie, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1, następuje w wyniku ewentualnego oddzielenia związków nieorganicznych, dodania podanego wyżej kwasu oznaczonego jako HX do wartości pH = 1,0-3,5, filtracji, bądź ekstrakcji i oczyszczenia przez krystalizację.
27. Nowe 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o ogólnym wzorze 4, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX, RY i RZ oznaczają atom wodoru, grupę alkilową jak wyżej, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, grupę hydroksylową, chlorowiec, grupę nitrową bądź grupę SO2NR3R4, w której R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, w postaci wolnej gdy n = 0.
28. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-benzylidenoamino-pirazolo-5-karboksyamid.
29. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-metylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
30. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4,6-trimetylobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
31. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-metoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
32. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-etoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
33. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dimetoksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
34. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
35. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3 -n-propylo-4-[(3-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
36. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-hydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
37. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(2,4-dihydroksybenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
38. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(3-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
PL 208 772 B1
39. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-chlorobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
40. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-[(4-nitrobenzylideno)-amino]-pirazolo-5-karboksyamid.
41. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid.
42. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]amino}-pirazolo-5-karboksyamid.
43. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 27, którym jest 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamid.
44. Nowe 1,3-dialkilo-4-(arylidenoamino)-pirazolo-5-karboksyamidy o ogólnym wzorze 4, w którym R1 i R2 oznaczają grupę alkilową zawierającą od jednego do trzech atomów węgla, zaś RX oznacza grupę SO2NR3R4, gdzie R3 i R4 razem z atomem azotu tworzą sześcioczłonowy pierścień heterocykliczny zawierający dwa atomy azotu, ewentualnie podstawiony grupą alkilową, gdzie grupa alkilowa ma wyżej podane znaczenie, oraz RY i RZ oznaczają atom wodoru, bądź grupę alkoksylową zawierającą od jednego do dwóch atomów węgla, w postaci soli z podanym wyżej kwasem oznaczonym jako HX gdy n = 1.
45. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest chlorowodorek 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
46. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest mrówczan 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
47. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest octan 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
48. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest cytrynian 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
49. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest p-toluenosulfonian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
50. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest chlorowodorek 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonvlo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
51. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest mrówczan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
52. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest octan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
53. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest cytrynian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
54. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest p-toluenosulfonian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(4-metylopiperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
55. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest chlorowodorek 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
56. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest mrówczan 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
57. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest octan 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
58. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest cytrynian 1-metylo-3-npropylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
59. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest p-toluenosulfonian 1-metylo-3-n-propylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
PL 208 772 B1
60. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest chlorowodorek 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
61. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest mrówczan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
62. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest octan 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
63. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest cytrynian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
64. Nowy karboksyamid o ogólnym wzorze 4 wg zastrz. 44, którym jest p-toluenosulfonian 1,3-dimetylo-4-{[2-etoksy-5-(piperazynylo-1-sulfonylo)-benzylideno]-amino}-pirazolo-5-karboksyamidu.
PL349111A 2001-08-10 2001-08-10 Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie PL208772B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL349111A PL208772B1 (pl) 2001-08-10 2001-08-10 Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL349111A PL208772B1 (pl) 2001-08-10 2001-08-10 Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL349111A1 PL349111A1 (en) 2003-02-24
PL208772B1 true PL208772B1 (pl) 2011-06-30

Family

ID=20079310

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL349111A PL208772B1 (pl) 2001-08-10 2001-08-10 Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL208772B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL349111A1 (en) 2003-02-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
NL194205C (nl) Carbostyrilverbindingen met cardiotonische werking en preparaten die deze verbindingen bevatten.
EP1110952B1 (de) Neue Carbonsäurederivate, ihre Herstellung und Verwendung
JP2895961B2 (ja) Crfアンタゴニストとしてのピロロピリミジン
US4818756A (en) 2-pyrimidinyl-1-piperazine derivatives, processes for their preparation and medicaments containing them
NZ224219A (en) Pyrazolo (3,4-d) pyrimidines and pharmaceutical compositions
CN106905314A (zh) 用于制备取代的5‑氟‑1h‑吡唑并吡啶类化合物的方法
KR20070050966A (ko) 디하이드로프테리디논의 제조방법
WO1989000570A1 (fr) Nouveaux diazoles
CN102030722B (zh) 制备4-(3′-氯-4′-氟苯胺基)-7-甲氧基-6-(3-吗啉代丙氧基)喹唑啉的方法
JPS615071A (ja) ベンゾオキサゾ−ル誘導体
Anderson et al. Synthesis and murine antineoplastic activity of bis [carbamoyloxymethyl] derivatives of pyrrolo [2, 1-a] isoquinoline
AU2004246958B2 (en) 2-amino-9-(2-substituted ethyl)purines and preparing methods for 9-(4-acetoxy-3-(acetoxymethyl)but-1-yl)- 2- aminopurine using the same
WO2005023783A1 (en) Process for the manufacture of gefitinib
Bullock et al. The synthesis of 1, 3-diazepine derivatives by the ring expansion of alkyl 4-chloromethyl-1, 2, 3, 4-tetrahydro-6-methyl-2-oxopyrimidine-5-carboxylates
Marcelis et al. Ring transformations of heterocycles with nucleophiles. 33. Cycloadditions of 5-nitropyrimidines with ynamines. Formation of 3-nitropyridines, N-5-pyrimidyl-. alpha.-carbamoylnitrones, and 2, 2a-dihydroazeto [2, 3-d]-3, 5-diazocines
US3549635A (en) Preparation of substituted-2(1h)-quinazolinones
PL208772B1 (pl) Sposób otrzymywania pirazolopirymidynonów oraz nowe półprodukty zastosowane w tym sposobie
KONNO et al. Studies on Pyrimidine Derivatives. XXIV. Synthesis of 3-Substituted 1, 2, 4-Triazines by Nucleophilic Substitution
CN116554164B (zh) 一种瑞美吉泮的制备方法
US3819627A (en) 1-substituted-3,4-dihydro-2(1h)-quinazolinones
Cobo et al. Reactivity of 6-aminopyrimidin-4 (3H)-ones towards dimethyl acetylenedicarboxylate (DMAD). Tandem diels-alder/retro diels-alder (DA/RDA) reaction in the synthesis of 2-aminopyridines.
PL186055B1 (pl) Sposób wytwarzania pochodnych chinoliny i pochodne chinoliny
RU1838309C (ru) Способ получени производных хиназолина или их формацевтически приемлемых кислотно-аддитивных солей
EP0188225B1 (en) Process for the preparation of herbicidal sulfonamides derived from substituted 2-amino-1,2,4 triazolo (1,5-a) pyrimidines and novel intermediates provided therein
IE46258B1 (en) 11-oxo-ii-(ih)-pyrido(2,1-b)quinazolines

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120810