PL207889B1 - Brama roletowa - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest brama roletowa wyposażona w roletę zamykającą otwór w ścianie, mającą postać szerokiej taśmy oraz w umieszczoną wzdłuż dolnej krawędzi tej rolety elastycznie odkształcalny element stabilizujący, na który w końcowej fazie zamykania działa siła odkształcająca w kierunku prostopadł ym do powierzchni rolety oraz mniejsza od niej sił a w kierunku przeciwnym do kierunku zamykania.

Bramy tego rodzaju są stosowane zwłaszcza do zamykania wjazdów do hal przemysłowych. Podczas otwierania bramy element zamykający, stanowiący właściwą roletę, nawija się na wałek umieszczony nad nią. W tym celu element ten składa się z dużej liczby połączonych ze sobą przegubowo płytek lub listew, których osie są prostopadłe do kierunku zamykania. Dzięki takiemu rozwiązaniu uzyskuje się oszczędność miejsca koniecznego na schowanie elementu zamykającego wtedy, gdy brama znajduje się w położeniu otwartym. W przypadku, gdy mniej istotne jest zabezpieczenie antywłamaniowe wjazdu do hali, zaś szczególnie ważna jest prędkość otwierania, element zamykający wykonuje się w postaci rolety taśmowej, zwłaszcza z PCV. Napęd bramy wyposaża się z reguły w mechanizm do wspomagania ruchu rolety do góry, w kierunku otwierania. Energia konieczna do otwarcia bramy jest magazynowana podczas ruchu zamykającego przez mechanizm wspomagający wyposażony w układ sprężyn naciągowych albo skrętnych. Znane są również rozwiązania mechanizmów wspomagających wyposażonych w obciążniki, które podczas otwierania bramy są podnoszone do góry, zaś podczas zamykania opadają z powrotem do dołu. Przy dobieraniu parametrów urządzenia wspomagającego, zwłaszcza dla bram roletowych wyposażonych w rolety taśmowe, należy zwracać uwagę, że na początku ruchu otwierającego konieczne jest przezwyciężenie stosunkowo dużego początkowego momentu obrotowego, zaś dalej ruch ten przebiega przy znacznie zmniejszonym oporze. Wielkość początkowego momentu obrotowego w rozwiązaniach znanych ze stanu techniki wynosi przeważnie około 15 Nm, natomiast kontynuacja ruchu rolety wymaga przezwyciężenia momentu obrotowego o wielkości 2 do 3 Nm.

Początkowy opór pokonuje się za pomocą urządzenia wspomagającego o odpowiedniej konstrukcji. Element zamykający podczas ruchu otwierającego najpierw przyspiesza, przy czym wielkość tego przyspieszenia jest zależna od wielkości początkowego oporu, następnie - przed osiągnięciem położenia otwartego - ruch ten musi zostać wyhamowany, w celu uniknięcia uszkodzenia podzespołów bramy. Możliwe jest jednak takie dobranie wielkości i wytrzymałości tych podzespołów, aby również przy nagłym zatrzymaniu nie zostały one uszkodzone. Niedogodnością takiego rozwiązania jest konieczność zastosowania urządzeń i elementów o takiej konstrukcji, która zabezpieczyłaby bramę przed zniszczeniem.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 20 204 737 znane są bramy roletowe, w których urządzenia wspomagające są wyposażone w co najmniej jeden przeciwciężar działający na roletę znajdującą się w położeniu zamkniętym siłą skierowaną w kierunku otwierania i wyhamowujący ten ruch w momencie uzyskania pełnego otwarcia bramy.

W bramach, w których element zamykający jest roletą taśmową, dolna krawędź tej rolety jest z reguł y zaopatrzona w element stabilizują cy jej doln ą krawę d ź w czasie ruchu i umoż liwiają cy szczelne przyleganie tej krawędzi do podłoża w położeniu zamkniętym ramy, jak również wspomagający jej ruch zamykający. W rozwiązaniach znanych ze stanu techniki element stabilizujący jest wykonany w postaci listwy stabilizują cej połączonej z dolną krawę dzią rolety.

Ponieważ bramy roletowe wyposażone w rolety taśmowe stosuje się najczęściej w halach fabrycznych, w których bardzo istotna jest prędkość otwierania albo zamykania, przy ruchu zamykającym powstaje niebezpieczeństwo zranienia osoby przechodzącej wtedy pod krawędzią listwy stabilizującej. Możliwe jest również uszkodzenie listwy stabilizującej na skutek uderzenia w twardy przedmiot, który znajdzie się na jej drodze albo wjeżdżający wówczas pojazd.

Jednym ze sposobów wyeliminowania wspomnianych wyżej niedogodności bram z listwą stabilizującą wykonaną ze sztywnego pręta jest zastąpienie tego pręta podłużną kieszenią, wykonaną przez zawinięcie obrzeża rolety i wypełnioną piaskiem. Dzięki takiemu rozwiązaniu uzyskuje się efekt wspomagania ciężarem piasku początkowego ruchu zamykającego oraz, ze względu na podatność wypełniającego element stabilizujący na odkształcenia piasku, eliminację niebezpieczeństwa uszkodzenia osób albo przedmiotów, które znajdą się na drodze rolety. Rozwiązanie to umożliwia również uniknięcie zniszczeń w przypadku, gdy w zamkniętą bramę wjedzie pojazd, jednakże jego niedogodPL 207 889 B1 nością jest ciągła zmiana pierwotnego kształtu kieszeni wypełnionej piaskiem i rozkładu siły ciężkości wzdłuż rolety.

W niemieckim opisie patentowym nr DE 20 205 637 przedstawiona jest brama roletowa wyposażona w elastyczną listwę stabilizującą, która po napotkaniu na przedmiot lub człowieka najpierw odkształca się, a następnie samoczynnie powraca do pierwotnego kształtu, dzięki czemu nie tylko uzyskuje się stabilny kształt krawędzi zamykającej, ale jednocześnie zabezpiecza się konstrukcję bramy przed uszkodzeniem. Szczególnie korzystnym rozwiązaniem stosowanych powszechnie bram roletowych jest wyposażenie listwy stabilizującej w odkształcalną w płaszczyźnie zamykania sprężynę, umieszczoną równolegle do krawędzi zamykającej rolety, co umożliwia stałe utrzymanie początkowego kształtu krawędzi zamykającej, zwłaszcza jeżeli sprężyna jest wstępnie naprężona, w celu zwiększenia siły przywracającej ten kształt. Dodatkowo można zredukować niebezpieczeństwo zranienia albo uszkodzenia umieszczając przynajmniej na części długości listwy warstwę wykonaną z materiału podatnego na odkształcenia. Stabilizujący element tego znanego rodzaju może być również umocowany na wywiniętej dolnej krawędzi rolety tworzącej kieszeń wypełnioną piaskiem. Wprawdzie, dzięki zastosowaniu elastycznie odkształcalnego elementu stabilizującego, można wyeliminować możliwość uszkodzenia przedmiotów względnie zranienia osób znajdujących się w świetle przejścia, jednak niedogodnością tego rozwiązania jest zbyt mała sztywność konstrukcji i jej podatność na obciążenie wiatrem.

W celu zwiększenia niezawodności działania bramy umieszcza się, przynajmniej na jednej bocznej krawędzi rolety, element wzmacniający jej obrzeże, jednakże może się zdarzyć, że na skutek uderzenia pojazdu w zamkniętą bramę, element wzmacniający zostanie wybity z prowadnicy. W takim przypadku można zwiększyć niezawodność funkcjonowania rolety, montując na górnej krawędzi prowadnicy specjalny wlot, za pomocą którego element ten podczas kolejnego ruchu zamykającego zostanie samoczynnie ustawiony w prawidłowym położeniu.

Rozwiązanie jest stosowane w typowych bramach roletowych, w których właściwy kierunek ruchu rolety taśmowej jest zapewniony za pomocą prowadnic szynowych umieszczonych wzdłuż bocznych krawędzi, przy czym na początku ruchu zamykającego w rowki tych szyn jest wprowadzana dolna krawędź wychodząca ze zwiniętej rolety.

Górne końce prowadnic są wyposażone w poszerzenia w kształcie lejków, umożliwiające niezawodne wprowadzenie bocznych krawędzi rolety w rowki szyn. Jednak przy dużej szybkości zamykania lub otwierania, mimo zastosowania tych poszerzeń, może się zdarzyć, że ruch rolety nie będzie prawidłowo prowadzony.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji bramy roletowej, która dzięki odpowiedniej konstrukcji elementu stabilizującego wyeliminuje niedogodności rozwiązań znanych ze stanu techniki, zwłaszcza zagrożenie zranienia lub uszkodzenia osób i przedmiotów znajdujących się w świetle przejścia, oraz umożliwi uzyskanie wymaganej stabilności w położeniu zamkniętym.

Cel ten zrealizowano w bramie roletowej według wynalazku, która charakteryzuje się tym, że jej element stabilizujący, wykonany korzystnie z materiału elastomerowego, jest zaopatrzony przynajmniej w jedną zatopioną w nim płaską sprężynę, której płaska powierzchnia jest prostopadła do kierunku zamykania.

Element stabilizujący jest wyposażony w dwie lub w większą liczbę płaskich sprężyn umieszczonych równolegle względem siebie w jednakowym odstępie.

Element stabilizujący jest korzystnie zaopatrzony w swej górnej części w umieszczony wzdłuż jego obrzeża rowek do osadzenia dolnego obrzeża rolety.

Dolne obrzeże rolety jest korzystnie zamocowane w rowku przez klejenie albo przez układ mocujących je śrub.

Element stabilizujący jest korzystnie zaopatrzony przynajmniej w jeden przebiegający wzdłuż jego całej długości przelotowy kanał, równoległy do dolnej krawędzi elementu stabilizującego.

W przelotowym kanale jest korzystnie umieszczone urządzenie zabezpieczające, odłączające połączony z elementem zamykającym zespół napędowy względnie zmieniające kierunek ruchu tego zespołu napędowego.

Element stabilizujący jest korzystnie wyposażony w wystające skośnie do dołu uszczelnienie wargowe, którego dolne obrzeże przylega po zamknięciu bramy do podłoża.

Element stabilizujący składa się korzystnie z wielu współosiowych względem siebie części, przy czym przynajmniej jedna z tych części jest zaopatrzona w przelotowy kanał.

PL 207 889 B1

Urządzenie wprowadzające roletę, umieszczone w górnej części bramy, jest korzystnie połączone ze stykającą się z powierzchnią tej rolety przynajmniej jedną prowadnicą i wyposażone przynajmniej w dwa umieszczone obustronnie względem tej rolety elementy dociskające tę roletę względnie element stabilizujący w kierunku prostopadłym do kierunku ich ruchu.

Przynajmniej jeden z elementów dociskających jest korzystnie zaopatrzony w szczotki odchylające się elastycznie i dociskające powierzchnię rolety względnie elementu stabilizującego.

Dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu sprężyn płytkowych zatopionych w elastomerze element stabilizujący rozpoczynający ruch zamykający przechyla się bez twardego odkształcenia o kąt około 90 stopni, a następnie jest wciskany w prowadnice. W położeniu zamkniętym roleta utrzymywana jest w stabilnym poł o ż eniu za pomocą prowadnic.

Zastosowanie urządzenia zabezpieczającego umieszczonego w kanale elementu stabilizującego dodatkowo zabezpiecza przedmioty i osoby przed uderzeniem oraz zabezpiecza mechanizm napędowy przed przeciążeniami.

Brama roletowa według wynalazku jest uwidoczniona w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym: fig. 1 - przedstawia w sposób schematyczny dolną część bramy według wynalazku, w widoku z boku, a fig. 2 - górną część tej samej ramy, również w widoku z boku.

Brama roletowa przedstawiona na fig. 1 jest wyposażona w roletę 10, której dolna krawędź jest umocowana w rowku 22 wykonanym w górnej części elementu stabilizującego 20, przykładowo za pomocą połączenia klejonego albo śrubowego. Grubość elementu stabilizującego 20, mierzona w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu rolety 10 oznaczonego strzałką P, jest mniejsza niż wysokość tego elementu. Element stabilizujący 20 jest korzystnie wykonany z elastomeru. Dodatkowo w elemencie stabilizującym 20 są zatopione dwie, umieszczone w niewielkiej odległości od siebie, płytowe sprężyny 24, których powierzchnie są ustawione w przybliżeniu prostopadle do kierunku ruchu P rolety 10. Dzięki takiemu rozwiązaniu według wynalazku, siła konieczna do elastycznego odkształcenia elementu stabilizującego 20 w płaszczyźnie ruchu rolety 10 jest znacznie mniejsza niż siła powodująca elastyczne odkształcenie tego elementu w kierunku prostopadłym do płaszczyzny ruchu.

W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 1 krawędź elementu stabilizującego 20 jest zaopatrzona w podłużny kanał 26 do osadzenia urządzenia zabezpieczającego, przykładowo bariery świetlnej, która po odkształceniu płaszcza materiału otaczającego kanał 26 przełącza podczas zamykania silnik napędzający roletę 10 na ruch powrotny.

Możliwe jest również rozwiązanie, w którym urządzenie zabezpieczające umieszcza się w kanale 26' albo 261, wykonanym w środku albo odpowiednio w górnej części elementu stabilizującego 20 (fig. 1).

Element stabilizujący 20 jest dodatkowo zaopatrzony w uszczelnienie wargowe 28, wystające skośnie do dołu, które po zamknięciu bramy roletowej zamyka szczelinę między jej dolną krawędzią i podłożem. Uszczelnienie wargowe 28 może być wykonane jako jedna całość z elementem stabilizującym 20, może stanowić również osobny element, umocowany na elemencie stabilizującym 20 za pomocą połączenia zatrzaskowego albo kształtowego.

Na fig. 2 przedstawione jest urządzenie wprowadzające 30 roletę 10 z połączoną z nim prowadnicą 40, umieszczone w górnej części bramy roletowej i umożliwiające podczas zamykania bramy prawidłowe wprowadzenie tej rolety wraz z elementem stabilizującym 20 do wnętrza urządzenia ograniczonego obustronnie wspornikami 32 i 34. Prowadnice 40 są w rozwiązaniu konstrukcyjnym przedstawionym na rysunku umieszczone po obu stronach zamykanego otworu. Urządzenie wprowadzające jest wyposażone w dwa umocowane naprzeciwległe wsporniki 32 i 34, na których są osadzone elementy dociskające 33, 35 powierzchnię rolety albo element stabilizujący 20, stanowiące przykładowo sztywne włókna tworzące szczotki. Po wprowadzeniu elementu stabilizującego 20 między szczotki tworzące elementy dociskające 33, 35, włókna tych szczotek odchylają się sprężyście, dociskając jego powierzchnię w kierunku prostopadłym do płaszczyzny rolety 10. Element dociskowy 33 naciska element stabilizujący 20 w lewo, jednocześnie element dociskowy 35 naciska ten element w prawo, dzięki czemu uzyskuje się dokładne ustawienie elementu stabilizującego 20 w położeniu środkowym, odpowiadającym położeniu prowadnic bocznych 40.

W innych, nie przedstawionych na rysunku, rozwiązaniach według wynalazku zamiast szczotek można zastosować inne elementy dociskowe 33, 35. Również nie jest ograniczona ilość sprężyn płytkowych 24 usztywniających element stabilizujący 20, lecz powinny być one umieszczone równolegle względem siebie oraz względem osi tego elementu.

Claims (10)

1. Brama roletowa wyposażona w roletę zamykającą otwór w ścianie, mającą postać szerokiej taśmy oraz w umieszczoną wzdłuż dolnej krawędzi tej rolety elastycznie odkształcalny element stabilizujący, na który w końcowej fazie zamykania działa siła odkształcająca w kierunku prostopadłym do powierzchni rolety oraz mniejsza od niej siła w kierunku przeciwnym do kierunku zamykania, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20), wykonany korzystnie z materiału elastomerowego, jest zaopatrzony przynajmniej w jedną zatopioną w nim płaską sprężynę (24), której płaska powierzchnia jest prostopadła do kierunku zamykania (P).

2. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20) jest wyposażony w dwie lub w większą liczbę płaskich sprężyn (24) umieszczonych równolegle względem siebie w jednakowym odstępie.

3. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20) jest zaopatrzony w swej górnej części w umieszczony wzdłuż jego obrzeża rowek (22) do osadzenia dolnego obrzeża rolety (10).

4. Brama według zastrz. 3, znamienna tym, że dolne obrzeże rolety (10) jest zamocowane w rowku (22) przez klejenie albo przez układ mocujących je śrub.

5. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20) jest zaopatrzony przynajmniej w jeden przebiegający wzdłuż jego całej długości przelotowy kanał (26), równoległy do dolnej krawędzi elementu stabilizującego (20).

6. Brama według zastrz. 5, znamienna tym, że w przelotowym kanale (26) jest umieszczone urządzenie zabezpieczające, odłączające połączony z elementem zamykającym zespół napędowy względnie zmieniające kierunek ruchu tego zespołu napędowego.

7. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20) jest wyposażony w wystające skośnie do dołu uszczelnienie wargowe (28), którego dolne obrzeże przylega po zamknięciu bramy do podłoża.

8. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że jej element stabilizujący (20) składa się z wielu współosiowych względem siebie części, przy czym przynajmniej jedna z tych części jest zaopatrzona w przelotowy kanał (26).

9. Brama według zastrz. 1, znamienna tym, że umieszczone w jej górnej części urządzenie wprowadzające (30) roletę (10) jest połączone ze stykającą się z powierzchnią tej rolety (10) przynajmniej jedną prowadnicą (40) i wyposażone przynajmniej w dwa umieszczone obustronnie względem tej rolety (10) elementy dociskające (33, 35) tę roletę (10) względnie element stabilizujący (20) w kierunku prostopadłym do kierunku ich ruchu (P).

10. Brama według zastrz. 9, znamienna tym, że przynajmniej jeden z elementów dociskających (33, 35) jest zaopatrzony w szczotki odchylające się elastycznie i dociskające powierzchnię rolety (10) względnie elementu stabilizującego (20).