PL205258B1 - Sposób oraz urządzenie do zasilania szydełkarki - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oraz urządzenie do zasilania szydełkarki.

Dotychczas szydełkarki zasila się przędzą, którą doprowadza się do strefy dziania szydełkarki i wprowadza pod haczyki igieł, które przeciągają ją przez oczka wcześniej uformowane na igłach. Nitki przerabiane na szydełkarkach przechodzą przez cały szereg prowadników i naprężaczy, które wywołują w nich naprężenia osiowe grożące zerwaniem. Nitki te muszą więc charakteryzować się odpowiednią wytrzymałością na zrywanie. Wytrzymałość tę zwiększa się przez nadanie przędzy skrętu, który zapewnia odpowiedni docisk oraz zwiększenie siły tarcia między elementarnymi włóknami. Przędzę doprowadza się do szydełkarki z nawoju za pomocą prowadników i naprężaczy. Sposób ten uniemożliwia wykonanie dzianin ze strumienia nie skręconych ze sobą włókien, gdyż powstające w strumieniu włókien siły osiowe powodują przerwanie jego ciągłości zanim zostanie on doprowadzony do strefy dziania. Przy wytwarzaniu dzianin o właściwościach futer konieczne jest, aby włókna tworzące okrywę włókienną były wprowadzane do dzianin wytworzonych z przędzy formującej splot dziewiarski.

Sposób zasilania szydełkarki, według wynalazku, polega na tym, że nitkę zasilającą stanowi strumień włókien w postaci taśmy lub niedoprzędu, który, przed wprowadzeniem do strefy dziania szydełkarki, poddaje się rozciąganiu, spowodowanym wielokrotnie mniejszą prędkością obwodową wydających strumień w stosunku do prędkości wrabiania nitki przez igły formujące dzianinę. Długość strefy, na której następuje rozciąganie strumienia jest co najmniej równa długości elementarnych włókien strumienia.

Urządzenie do zasilania szydełkarki, według wynalazku, zawiera dwa wałki dociśnięte do siebie wzdłuż tworzących powierzchni walcowych, z których przynajmniej jeden jest złączony z napędem oraz dwie tuleje do prowadzenia strumienia włókien, których średnica wewnętrzna jest kilkakrotnie większa od średnicy nitki i są przytwierdzone do korpusu urządzenia przy czym jedna jest umieszczona przed wałkami, o wylocie usytuowanym na przeciw wlotu między wałki i drugą umieszczoną za wałkami, o wlocie naprzeciw wylotu spomiędzy wałków i wylocie usytuowanym w pobliżu haczyków igieł. Długość tulei umieszczonej za wałkami jest co najmniej równa długości elementarnych włókien strumienia.

Sposób i urządzenie według wynalazku umożliwiają zasilanie szydełkarki strumieniem nie skręconych ze sobą włókien. W wyniku zastosowania sposobu i urządzenia według wynalazku otrzymuje się dzianinę o nieznanych dotąd właściwościach użytkowych, z których najważniejszą jest bardzo miękki chwyt, o właściwościach wytrzymałościowych podobnych do właściwości wytrzymałościowych dzianin wytwarzanych tradycyjnie.

Urządzenie według wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku schematycznym.

Strumień 6 włókien bawełnianych w postaci taśmy, przed wprowadzeniem do strefy dziania szydełkarki, wprowadzano między wałki 1 i 2 obracające się współbieżnie z prędkością obwodową mniejszą od prędkości wrabiania nitki zasilającej szydełkarkę, a po wyjściu spomiędzy wałków 1 i 2 z prędkością równą ich prędkości obwodowej, prowadzono go tuleją 4 o długości równej długości elementarnych włókien strumienia 6, w wyniku czego następowało rozciągnięcie strumienia 6 do grubości porównywalnej z grubością przędzy przerabianej na szydełkarkach oraz dociśnięcie do siebie elementarnych włókien strumienia 6, co zwiększało siły tarcia między tymi włóknami. Rozciągnięty strumień 6 wprowadzano pod haczyki igieł 5 szydełkarki. Haczyki igieł 5 przeciągały strumień 6 przez oczka 8 wcześniej uformowane na igłach 5. W żadnym momencie procesu dziania nie nastąpiło zerwanie strumienia 6 włókien. Wytworzona dzianina charakteryzowała się bardzo miękkim chwytem, dobrym zapełnieniem oraz wytrzymałością na poziomie wytrzymałości dzianin wytwarzanych tradycyjnym sposobem.

Urządzenie zawiera dwa wałki 1 i 2 dociśnięte do siebie wzdłuż tworzących powierzchni walcowych, z których wałek 1 jest złączony z napędem. Powierzchnia walcowa wałka 1 jest pokryta warstwą gumy, zaś w powierzchni walcowej wałka 2, wzdłuż jej tworzących, są wykonane rowki. Nadto urządzenie zawiera dwie tuleje prowadzące 3 i 4, jedną - 3 umieszczoną przed wałkami 1 i 2, o wylocie usytuowanym naprzeciw wlotu między wałki 1 i 2 i drugiej 4 umieszczonej za wałkami 1 i 2, o wlocie usytuowanym naprzeciw wylotu spomiędzy wałków 1 i 2 i wylocie usytuowanym w pobliżu haczyków igieł 5 szydełkarki. Długość prowadzącej tulei 4, umieszczonej za wałkami 1 i 2, jest w przybliżeniu równa długości elementarnych włókien strumienia 6.

PL 205 258 B1

Wałek 1, po wprawieniu go w ruch obrotowy z prędkością obwodową mniejszą od prędkości wrabiania strumienia 6 włókien zasilającego szydełkarkę, wymusza współbieżny ruch obrotowy przylegającego do niego wałka 2. Strumień 6 włókien, przeznaczony do zasilania szydełkarki, odwijany z nawoju 7, wprowadza się prowadzącą tuleją 3 między wałki 1 i 2, po opuszczeniu których jest kierowany tuleją 4, pod haczyki igieł 5, które przeciągają strumień 6 przez oczka 8 wcześniej uformowane na igłach 5.

Claims (2)

1. Sposób zasilania szydełkarki, polegający na doprowadzeniu nitki zasilającej do strefy dziania szydełkarki i wprowadzeniu jej pod haczyki igieł, które przeciągają ją przez oczka wcześniej uformowane na igłach, znamienny tym, że do zasilania stosuje się strumień włókien, w postaci taśmy lub niedoprzędu, który przed wprowadzeniem do strefy dziania szydełkarki poddaje się rozciąganiu spowodowanym wielokrotnie mniejszą prędkością obwodową wałków wydających strumień w stosunku do prędkości wrabiania nitki przez igły formujące dzianinę, przy czym długość strefy, na której następuje rozciąganie strumienia jest co najmniej równa długości elementarnych włókien strumienia.

2. Urządzenie do zasilania szydełkarki, znamienne tym, że zawiera dwa wałki (1 i 2) dociśnięte do siebie wzdłuż tworzących powierzchni walcowych, z których przynajmniej jeden jest złączony z napędem oraz dwie tuleje (3 i 4) do prowadzenia strumienia (6) włókien, których średnica wewnętrzna jest kilkakrotnie większa od średnicy nitki i są przytwierdzone do korpusu urządzenia, przy czym jedna umieszczona jest przed wałkami (1 i 2) o wylocie usytuowanym naprzeciw wlotu między wałki (1 i 2) i druga umieszczona za wałkami (1 i 2), o wlocie usytuowanym naprzeciw wylotu spomiędzy wałków (1 i 2) i wylocie usytuowanym w pobliżu haczyków igieł (5) szydełkarki, przy czym długość tulei (4) umieszczonej za wałkami (1 i 2) jest co najmniej równa długości elementarnych włókien strumienia (6).