PL200793B1 - Płyta formierska - Google Patents

Abstract

Płyta formierska do wytwarzania elementów betonowych, charakteryzuje się tym, że każdy z elementów wewnętrznych (2) płyty (1) ma na jednej ze swych powierzchni styku wzdłużny, symetryczny do płaszczyzny środkowej płyty, wpust (7) o zarysie w przekroju poprzecznym zbliżonym do trapezu, a na drugiej powierzchni styku odpowiadający mu kształtem wypust (6), przy czym wysokość wypustu (6) jest większa od głębokości wpustu (7), zaś jeden z elementów zewnętrznych (3) ma wpust, a drugi ma wypust, poza tym elementy (2) i (3) w powierzchniach czołowych maja gniazda do odsadzenia prowadnic.

Description

Przedmiotem wynalazku jest płyta formierska, mająca zastosowanie do wytwarzania elementów betonowych na wibroprasach.

Znana płyta, przedstawiona w polskim opisie patentowym nr 173 970 stanowi zbiór wzdłużnych elementów drewnianych, połączonych śrubą z kompensatorem długości, przy czym każda, z wyjątkiem skrajnego elementu ma wzdłużny wpust. Z obu stron płyta ma prowadnice, o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery „C” o wygiętych ku środkowi końcówkach ramion i wciśniętych w skośne gniazda wykonane w płycie.

Rozwiązanie to, wraz ze zmianą wilgotności elementów drewnianych, jest niestabilne, płyta traci swą płaskość i ulega zakrzywieniu. Ponadto w przypadku płyt mokrych, przy nadmiernym zeschnięciu elementów drewnianych, skuteczna długość śruby z kompensatorem nie wystarcza również, aby pokryć pełny zakres skrócenia płyty. Prowadzi to do rozluźnienia elementów drewnianych, tworzą się szczeliny, przez które może się przedostać beton. Również, jeżeli płyty w stanie suchym zostaną optymalnie dociśnięte wówczas płyty przy przejściu do stanu maksymalnie mokrego, a następnie ponownie doprowadzone do stanu suchego, w cyklu wielokrotnego powtarzania, mogą ulec niepożądanemu rozluźnieniu. W tych przypadkach należy, każdorazowo, ponownie dokonać naciągu śrub. Poza tym, pod wpływem zmian wilgotności drewna i drgań płyty następuje utrata kontaktu między metalową prowadnicą a drewnem, co również negatywnie wpływa na płaskość płyty, a tym samym na jakość wytwarzanej na niej elementów betonowych.

Przedstawione poniżej rozwiązanie eliminuje te niedogodności.

Istota wynalazku polega na tym, że każdy z elementów wewnętrznych sprężonej płyty formierskiej ma na jednej ze swych powierzchni styku symetrycznie do płaszczyzny środkowej płyty wzdłużny wpust o zarysie w przekroju poprzecznym zbliżonym do trapezu, a na drugiej powierzchni styku odpowiadający mu kształtem wypust, przy czym wysokość wypustu jest większa od głębokości wpustu, zaś jeden z elementów zewnętrznych ma wpust, a drugi wypust, poza tym elementy w powierzchniach czołowych mają gniazda do osadzania prowadnic, a ponadto sprężające śruby z nakrętkami są wyposażone w kompensatory docisku.

Korzystnym jest, gdy gniazdo ma postać przelotowego otworu z wzdłużnym przecięciem o szerokości mniejszej od średnicy tego otworu, zaś prowadnica ma postać teownika, którego środnik o grubości odpowiadającej szerokości szczeliny jest zakończony wzdłużnym elementem o szerokości większej od grubości środnika.

Korzystnym jest także, gdy gniazdo prowadnicy stanowią dwa wzdłużne, symetryczne wpusty o osiach skośnych do powierzchni głównych płyty, zaś prowadnica ma postać kształtownika o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery „U”, którego ramiona boczne w początkowej strefie są równoległe, w następnej zgięte ku środkowi, a w skrajnej strefie wywinięte w przybliżeniu równolegle.

Dalej korzystnym jest, gdy gniazdo prowadnicy stanowią dwa wzdłużne, symetryczne wpusty o osiach skośnych do powierzchni płyty, zaś prowadnica ma postać kształtownika, którego ramiona w strefie przy podstawie wygięte są ku środkowi, zaś w skrajnej strefie wywinięte w przybliżeniu równolegle.

Szczególnie korzystnym jest, gdy powierzchnie wpustów i wypustów połączone są klejem.

Poza tym korzystnym jest, gdy kompensatorem docisku jest stożkowa sprężyna śrubowa.

Dzięki zastosowaniu płyty według wynalazku, uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:

- wyeliminowano ryzyko tworzenia się szczelin, bez względu na zmianę zawilgocenia płyty,

- otrzymano gładką powierzchnię, wymaganą dla tego rodzaju płyt, przy optymalnych szczelinach dylatacyjnych,

- uzyskano wysoki stopień płaskości poprzez wyeliminowanie zmiany kształtu płyty,

- samozakleszczanie się prowadnicy „U” podczas wibracji płyty, zwiększa jej sztywność giętną i utrzymuje płaskość,

- optymalny stopień sprężenia płyty zapewnia lepsze tłumienie drgań, w wyniku czego otrzymujemy jakościowo lepszy wyrób betonowy,

- pełne wykorzystanie powierzchni płyty w przypadku zastosowania prowadnicy „teowej” lub w kształcie jaskółczego ogona.

Wynalazek zostanie bliżej opisany na podstawie przykładowych wykonań pokazanych na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

- fig. 1 - płytę w przekroju, w płaszczyźnie prostopadłej do osi elementów,

PL 200 793 B1

- fig. 2 - płytę w przekroju, w płaszczyźnie prostopadłej do osi wzdłużnej elementu z prowadnicą „teową”,

- fig. 3 - płytę w przekroju, z prowadnicą „uową, oraz

- fig. 4 - płytę w przekroju, z prowadnicą kształtownikową płaską tzw. jaskółczy ogon.

Płytę 1 stanowi określona ilość drewnianych elementów wewnętrznych 2 oraz elementy zewnętrzne 3 o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu. Elementy 2 i 3 sprężone są śrubami 4 i nakrętkami 4a o osiach prostopadłych do osi wzdłużnych elementów 2, 3. Śruby 4 są wyposażone w kompensatory docisku 5, w postaci stożkowych sprężyn śrubowych. Każdy z elementów wewnętrznych 2 na swej powierzchni styku, symetrycznie do płaszczyzny środkowej płyty 1, ma wzdłużny wypust 6 o zarysie w przekroju poprzecznym zbliżonym do trapezu, a na drugiej powierzchni styku ma odpowiadający mu kształtem wpust 7. Powierzchnie wpustów 7 i wypustów 6 są sklejone. W powierzchniach czołowych płyta 1 ma gniazda 8 do osadzania prowadnic 9.

W jednej z wersji wykonania, gniazdo 8 ma postać wzdłużnego otworu z wzdłużnym przecięciem 10 o szerokości mniejszej niż średnica otworu gniazda 8, a prowadnica 9 ma postać teownika, którego środnik o grubości odpowiadającej szerokości przecięcia 10, jest zakończony wzdłużnym elementem o średnicy większej od grubości środnika.

W innej wersji wykonania gniazda 8 stanowią dwa wzdłużne symetryczne wpusty o osiach skośnych do powierzchni głównych płyty 1, zaś prowadnica 9 ma postać kształtownika o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery „U”, którego ramiona boczne w strefie a są równoległe do siebie, w strefie b zgięte ku środkowi, a w strefie c wywinięte na zewnątrz.

W kolejnej wersji wykonania gniazda 8 stanowią dwa wzdłużne, symetryczne wpusty o osiach skośnych do powierzchni głównych płyty 1, zaś prowadnica 9 ma postać kształtownika, którego ramiona w strefie a zgięte są przy podstawie ku środkowi, zaś w strefie b wywinięte na zewnątrz.

Przygotowane w wymaganej ilości elementy 2 i 3 pokrywa się na powierzchniach wpustów 7 lub wypustów 6 warstwą kleju i składa się w płytę. W celu zwiększenia jej odporności na zginanie i zdolności tłumienia drgań własnych, spręża się ją śrubami 4 z nakrętkami 4a i kompensatorami docisku 5, oraz dodatkowo, w pierwszej wersji wykonania, w otwory 8 i przecięcie 10 wprowadza się prowadnicą 9 „teową” i w znany sposób zabezpiecza się ją przed przesunięciem, zaś w drugiej lub trzeciej wersji wykonania, w gniazda 8 wciska się prowadnicą 9 tak, aby wywiniętymi ramionami zakleszczyła się w gniazdach 8, i zabezpiecza także w znany sposób przed przesunięciem.

Po zmontowaniu płyty, poszczególne elementy 2 i 3 w strefach powierzchniowych stanowią strukturę bezstykową.

Claims (6)

1. Płyta formierska do wytwarzania elementów betonowych, stanowiąca skończoną liczbę drewnianych elementów o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu, sprężonych śrubami o osiach prostopadłych do ich osi wzdłużnych oraz prowadnicami na powierzchniach czołowych, znamienna tym, że każdy z elementów wewnętrznych (2) płyty (1) ma na jednej ze swych powierzchni styku wzdłużny, symetryczny do płaszczyzny środkowej płyty, wpust (7) o zarysie w przekroju poprzecznym zbliżonym do trapezu, a na drugiej powierzchni styku odpowiadający mu kształtem wypust (6), przy czym wysokość wypustu (6) jest większa od głębokości wpustu (7), zaś jeden z elementów zewnętrznych (3) ma wpust, a drugi ma wypust, poza tym elementy (2) i (3) w powierzchniach czołowych mają gniazda (8) do osadzania prowadnic (9), a ponadto sprężające śruby (4) z nakrętkami (4a) są wyposażone w kompensatory docisku (5).

2. Płyta według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo (8) ma postać przelotowego otworu z wzdłużnym przecięciem (10) o szerokości mniejszej od średnicy gniazda (8, zaś prowadnica (9) ma postać teownika, którego środnik o grubości odpowiadającej szerokości przecięcia (10) jest zakończony wzdłużnym elementem o szerokości większej od grubości środnika.

3. Płyta według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo (8) prowadnicy (9) stanowią dwa wzdłużne, symetryczne wpusty o osiach skośnych do powierzchni głównych płyty (1), zaś prowadnica (9) ma postać kształtownika o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery „U”, którego ramiona boczne w strefie (a) są równoległe do siebie, w strefie (b) zgięte ku środkowi, zaś w strefie (c) wywinięte w przybliżeniu równolegle do strefy „b”.

PL 200 793 B1

4. Płytawedług zastrz. 1, znamienaa tym, że gniazdo ((8 prowadnicy (9)stanowiądwa wzdłużne, symetryczne wpusty w wsisch skośnych Ow pwwieoayhni głównych płyty (1), anś powwsOniys (9) ms pwstsć ksztsłtwwniks, którego rsmiwns w strefie (s) przy pwOstswie są zgięte ku śrwOkwwi, zsś w strefie (b) wywinięte w przybliżeniu równwlenle Ow strefy „s”.

5. P^a w^e^łL^g pdntro. 1 plbo P, plbo P, plbo P, pnamienaa tym, Pe ppwiedocCιrιie wapgtów 1(7 i wypustów (6) pwłączwne są klejem.

6. Ptytawaeług ζ^ύ^ 1 albo2, albo 3,albo 4, znamienaa tym, że Pomppdostorom dOwissu© jest kwrzystnie stwekwws sprę-yns śruowws.