PL199745B1 - Peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd - Google Patents

Peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd

Info

Publication number
PL199745B1
PL199745B1 PL343554A PL34355499A PL199745B1 PL 199745 B1 PL199745 B1 PL 199745B1 PL 343554 A PL343554 A PL 343554A PL 34355499 A PL34355499 A PL 34355499A PL 199745 B1 PL199745 B1 PL 199745B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
peptide
detection
helvetica
diagnostic reagent
diagnostic
Prior art date
Application number
PL343554A
Other languages
English (en)
Other versions
PL343554A1 (en
Inventor
Kenneth Nilsson
Carl Pahlson
Original Assignee
Kenneth Nilsson
Carl Pahlson
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Kenneth Nilsson, Carl Pahlson filed Critical Kenneth Nilsson
Publication of PL343554A1 publication Critical patent/PL343554A1/xx
Publication of PL199745B1 publication Critical patent/PL199745B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/195Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from bacteria
    • C07K14/29Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from bacteria from Richettsiales (O)
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04Antibacterial agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02ATECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE
    • Y02A50/00TECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE in human health protection, e.g. against extreme weather
    • Y02A50/30Against vector-borne diseases, e.g. mosquito-borne, fly-borne, tick-borne or waterborne diseases whose impact is exacerbated by climate change

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)
  • Measuring And Recording Apparatus For Diagnosis (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)

Abstract

Wynalazek dotyczy nowego peptydu, odczynnika diagnostycznego i zestawu do wykrywania ri- kesjozy, bardziej szczegó lowo do wykrywania przenoszonej przez kleszcze Rickettsia helvetica. Nowy peptyd obejmuje sekwencj e aminokwasow a AAPSGSNVEWRNPDNGNYGYVTPNKTYR z bia lka b lony zewn etrznej 17 kDa. Wynalazek dotyczy te z szczepionki przeciwko riketsjozie obejmuj acej ten peptyd. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd przeznaczona do zapobiegania riketsjozie.
Filogenetycznie, życie na ziemi można podzielić na trzy podstawowe grupy albo królestwa, eukariota, eubakterie i archea. Rośliny i organizmy wyższe należą do eukariota, podczas gdy na archea składają się bakterie zaadaptowane do skrajnych warunków otoczenia takich jak gorące źródła, skrajne warunki zasolenia, albo konieczność wykorzystania metanu jako źródła węgla w ich procesach katabolicznych. Pozostała większość bakterii i tak zwanych niebiesko-zielonych alg należy do eubakteria. Kilka z nich (tj. Rickettsiae i Chlamydiae) jest tak wyspecjalizowanych, że są wewnątrzkomórkowymi pasożytami. Stwierdzono w badaniach ewolucji genetycznej, że w dawnych prehistorycznych czasach najbliżsi krewni Rickettsiae rozwinęli się tak, iż stali się pasożytami albo symbiontami żyjącymi wewnątrz innych komórek jako organelle takie jak mitochondria.
Do niedawna uważano, że rodzaj Rickettsiae składa się z trzech grup ściśle wewnątrzkomórkowych bakterii, mianowicie grupy duru (TG), gorączki plamistej (SFG) i duru powodującego chorobę tsutsugamushi (STG). Klasyfikacja na gatunki jest oparta na rozmieszczeniu geograficznym, przenoszących stawonogach, rozmieszczeniu wewnątrzkomórkowym, strukturze osłonek, warunkach hodowli i namnaż ania na embrionach kurczą t i wzorcach serologicznych.
TG obejmują gatunki R. prowazekii i R. typhi. Członkowie TG są przede wszystkim znajdowani w cytoplazmie. Inną typową cechą jest krzyż owa reaktywność serologiczna w teście aglutynacji Weil-Felix z Proteus OX19. Riketsje TG występują rozproszone na całym świecie i są przenoszone na ludzi przez wszy i pchły. Riketsje SFG są przede wszystkim przenoszone przez kleszcze i jak dotąd opisano około 20 różnych gatunków SFG.
Określanie gatunków jako SFG oparto na ich serotypie oznaczanym przez test wiązania dopełniacza, test neutralizacji toksyny u myszy, test krzyżowej odporności u świnek morskich albo test mikroimmunoflourescencji (MIF). Jednakże, różnicowanie serologiczne ostatnio wyizolowanych szczepów jest trudne, ze względu na znaczącą krzyżową reaktywność pomiędzy rozpoznanymi riketsjami SFG.
Trzecia grupa Rickettsiae, grupa duru powodującego chorobę tsutsugamushi składa się jedynie z jednego opisanego gatunku, Orientia tsutsugamushi. Bakterie te występują naturalnie w południowej i poł udniowo-wschodniej Azji i są przenoszone przez larwy roztocza (Leptotrombidium spp.). Ponadto, stwierdzono różnice w strukturze otoczki komórkowej i sekwencji rybosomalnej w porównaniu z innymi grupami.
Wykazano, że siedliskiem riketsji wywołujących gorączkę plamistą są europejskie kleszcze, takie jak R. helvetica w Szwajcarii, R. slovaca w Rosji i R. conorii we Francji.
Stąd oczywiste jest kliniczne znaczenie zakażeń riketsjami, co jest ostatnio podkreślane. Wiele badań wykazało, że objawy i oznaki chorób wywołanych przez riketsje mogą się znacznie różnić.
Jest to udowodnione np. dla nieplamistej gorączki Gór Skalistych, dla której objawy kliniczne są bardzo podobne do występujących w chorobie z Lyme, lecz dla której badania serologiczne wykazały zakażenie R. rickettsii. Innym przykładem, jest badanie nowego czynnika riketsji, „ELB, dla którego ostatecznym rozpoznaniem klinicznym jest dur mysi. Nasilone badania wykazały, że „czynnik ELB jest odrębnym gatunkiem riketsji o proponowanej nazwie R. felis.
Leczenie takich zakażeń jest obecnie prawie wyłącznie skuteczne dzięki antybiotykom i lekom chemioterapeutycznym. Najpopularniejszym problemem związanym z leczeniem antybiotykami jest zaburzenie ekologiczne normalnej flory. Drugim, nawet jeszcze bardziej poważnym problemem, związanym z leczeniem zakażeń bakteryjnych powodowanych przez wolno rosnące bakterie wewnątrzkomórkowe, jest uzyskanie tak wysokiego stężenia leku przez czas wystarczająco długi do zabicia bakterii w stacjonarnej fazie wzrostu.
Obecnymi sposobami leczenia zakażeń riketsjami są terapie antybiotykowe z chloramfenikolem, tetracyklinami i czasami rifampicyliną. Diagnozę zakażenia riketsjami można postawić przez hodowlę organizmów albo przez diagnostykę płynów organizmu od zakażonego osobnika, przy czym drugi sposób jest preferowany ze względu na to, że hodowla riketsji jest zwykle bardzo trudna i niebezpieczna.
Opisane są odczynniki diagnostyczne dla skrajnie patogennych riketsji, nie występujących w Europie, takich jak R. prowazekii (tyfus plamisty przenoszony przez wszy), R. rickettsii (gorączka plamista Gór Skalistych) i Orientia tsutsugamushi (choroba tsutsugamushi). Patrz, na przykład publiPL 199 745 B1 kacja US 7429936, opisująca rekombinowane białko do diagnostyki R. rickettsii. Białko to można również stosować do szczepienia ludzi przeciwko gorączce plamistej Gór Skalistych.
Twórcy niniejszego wynalazku w publikacji Journal of Clinical Microbiology, Jan 1997, str. 243-247 opisali, że 1,7% skandynawskich kleszczy Ixodes ricinus jest pozytywnych w stosunku do DNA riketsji. Wiadomo, że kleszcze są najpopularniejszym rezerwuarem tych bakterii wśród stawonogów oraz nosicielami dla riketsji SFG. Ponadto, nie wiadomo o tym, aby Rickettsiae były czynnikiem endemicznym albo epidemicznym dla ludzi albo zwierząt w Skandynawii.
Gen 16S rRNA z wyizolowanych szczepów został zamplifikowany i zsekwencjonowany, a sekwencja o wielkości 1,380 bp tego genu była porównywana z sekwencjami znanymi dla wcześniej opisanych gatunków riketsji. Wynik wykazywał 100% homologii z R. helvetica.
Gatunki z rodzaju Rickettsia są blisko spokrewnione i genetyczne różnice pomiędzy ich genami 16S rRNA są jedynie rzędu 2%. Na przykład, 11 nukleotydów różni ten izolat od R. conorii, gatunku endemicznego dla południowej Europy i filogenetycznie są one najbliżej spokrewnione z riketsji wywołującej gorączkę plamistą, a ponadto jest to jedyna riketsja znaleziona jak dotąd w I. ricinus. Porównując z R. prowazekii, która jest mniej spokrewniona i należy do grupy duru, szczep ten różni się 25 pozycjami nukleotydowymi.
Wzorzec RFLP dla genu syntetazy cytrynianowej ułatwia rozróżnianie pomiędzy riketsjami. Uzyskany wzorzec RFLP dla nowego szczepu porównywano do tych ze znanych szczepów, i jest on najbardziej podobny do wzorca uzyskiwanego dla SFG, natomiast znaczącą różny od wzorca opisanego dla R. helvetica. Zgodnie z wynikami sekwencjonowania nukleotydów, wykryty gatunek Rickettsia sp. powinien zostać zaklasyfikowany jako riketsja gorączki plamistej (SFG). Ponadto, wzorzec RFLP sugeruje, że szczep powinien zaklasyfikowany jako podtyp R. helvetica.
Twórcy niniejszego wynalazku wskazują, że riketsja znaleziona w kleszczach J. ricinus jest patogenna dla ludzi. Tak więc, istnieje potrzeba diagnostyki i leczenia riketsjozy w Skandynawii.
Celem niniejszego wynalazku było umożliwienie postawienia prawidłowej diagnozy zakażenia wywołanego przez riketsje w Skandynawii, a ponadto dostarczenie skutecznego leczenia zakażonych osobników. Cel ten został osiągnięty w przedstawionych rozwiązaniach według niniejszego wynalazku.
Tak więc, wynalazek dotyczy peptydu zawierającego sekwencję aminokwasową przedstawioną na liście sekwencji jako Id. Sekw. nr 1. Korzystny peptyd jest otrzymany ze źródeł naturalnych albo wytworzony metodami syntetycznymi albo rekombinacyjnymi.
Gen kodujący peptyd według wynalazku obejmujący wszystkie jego warianty wynikające z degeneracji kodu genetycznego również wchodzi w zakres wynalazku.
Ponadto wynalazek dotyczy reagenta diagnostycznego obejmującego peptyd według wynalazku, który jest przeznaczony do wykrywania riketsjozy, korzystnie do wykrywania zakażenia spowodowanego przez Rickettsia helvetica, która wyraża peptyd według wynalazku.
Wynalazek dotyczy również zestawu diagnostycznego, który obejmuje reagent diagnostyczny według wynalazku, który korzystnie jest w postaci roztworu albo jest związany z fazą stałą.
W korzystnym wykonaniu zestaw diagnostyczny obejmuje znakowane przeciwciał o anty Ig przeznaczone do wykrywania ssaczych przeciwciał IgA, IgG albo IgM skierowanych przeciwko antygenowi R. helvetica.
Zestaw według wynalazku można przykładowo stosować w testach typu ELISA, EIA, RIA, IRMA itd.
Korzystny zestaw diagnostyczny przeznaczony jest do wykrywania komórkowej reakcji odpornościowej wobec antygenu R. helvetica. W tym przypadku, zestaw taki może zostać wytworzony przykładowo jako tradycyjny test typu Immuno Spot.
Wynalazek dotyczy również szczepionki obejmującej peptyd według wynalazku, ewentualnie zmieszany lub połączony z adjuwantem, która przeznaczona jest do zapobiegania riketsjozie.
Szczepionkę podaje się, osobnikowi, który tego potrzebuje w odpowiednim adjuwancie w ilości farmakologicznie skutecznej do wywołania odpowiedzi odpornościowej u danego osobnika, która uchroni go przed riketsjozą.
Typowym klinicznym obrazem riketsjozy jest wysoka gorączka, ból głowy i wysypka. Zależnie od tego, który gatunek riketsji wywołuje chorobę obraz kliniczny może również obejmować powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśniowe, bóle stawów i różne postaci zaburzeń neurologicznych, nerkowych i sercowych. Objawy choroby mogą się wahać od łagodnych do znacznych, a czas ich trwania wynosi 2-3 tygodnie. To, że choroba występuje tak rzadko oraz różnorodność objawów komplikuje postawienie właściwej diagnozy. Podobne objawy choroby mogą występować w trakcie trwania innych, nie wywołanych przez riketsje bakteryjnych i wirusowych zakażeń takich jak, posocznica menin4
PL 199 745 B1 gokokowa, odrą, paradur, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kiła wtórna, krętkowica, gorączka nawrotna, mononukleoza zakaźna i różyczka. Jeżeli czas na to pozwala należy rozważyć wszystkie choroby gorączkowe.
Riketsjozy maja również skłonność do stawania się zakażeniami powolnymi, hipotezę tę potwierdzono dla R. prowazekii, za odkrycie czego Henri Nicolle został nagrodzony w 1928 roku Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny. Podobne zakażenia powolne są postulowane dla innych gatunków riketsji (Woddword, 1953, 1997). Takie tlące się zakażenia mogą nawet po wielu latach prowadzić do poważnych następstw. Istnieje tendencja aby izolaty riketsji o nieznanej patogenności uważać za niepatogenne dla ludzi. Jednak w ostatnich latach udowodniono, że wiele takich niepatogennych riketsji powoduje różne choroby, przez co uznano je za patogenne. Hipoteza twórców wynalazku jest taka, że nawet jeżeli pierwotne zakażenie jest łagodne, przez co rzadko lub w ogóle nie zostaje rozpoznane, a ciągle postępuje w kierunku utajonego zakażenia to powoduje poważne następstwa. Dlatego zakażenia takie, jak i organizmy je powodujące powinny być pilnie poddane badaniom.
Testy serologiczne są najprostszymi testami do przeprowadzenia, gdyż surowica może być szybko przesłana do odpowiedniego laboratorium referencyjnego. Im bardziej swoistą reakcję immunogenną można przeprowadzić tym bardziej będzie swoisty przeprowadzony test oraz wystąpi mniej reakcji krzyżowych. Właściwości immunogenne bakterii wynikają przede wszystkim z prezentacji struktur na powierzchni organizmu. Dostępne są dwie grupy takich struktur. 1: Jednymi są białka zewnątrzbłonowe, OMP, i 2: Innymi są LPS (lipopolisacharydy), ponieważ riketsje są bakteriami Gramujemnymi. Podejście oparte o LPS stosowane przez niemal stulecie w teście Weil-Felix jest bardzo nieswoiste. Według wynalazku stosuje się białko OMP wielkości 17 kDa. Gen kodujący to białko amplifikowano parą swoistych starterów w standardowej reakcji PCR. Amplifikowany produkt PCR zsekwencjonowano przez zastosowanie metody terminacji łańcucha z wykorzystaniem dideoksynukleotydów zwanej też metodą Sangera, a wynik pokazano na Id. Sekw. nr 2. Sekwencję poddano translacji na aminokwasy i wybrano swoisty peptyd, odpowiadający 28 aminokwasom od pary zasad 277 do 360. Ten antygenowy peptyd obejmujący 28 aminokwasów można wytworzyć przez oczyszczenie z hodowli gatunków blisko spokrewnionych z Rickettsia helvetica, wyrażających ten peptyd w białku OMP 17 kDa, z rekombinowanych drobnoustrojów z wektorem zawierają cym wprowadzoną sekwencję obejmującą pary zasad 277-360 według Id. Sekw. nr 2 albo jej odmiany, albo za pomocą syntezy chemicznej.
Wynalazek zostanie poniżej dokładniej zilustrowany przez nieograniczające go przykłady, w odniesieniu do załączonej listy sekwencji i figury.
P r z y k ł a d 1: Amplifikacja i sekwencjonowanie genu riketsji
Skonstruowano następującą parę starterów:
17up 5'AAAATTCTAAAAACCAT
17LOW 5'TCAATTCACAACTTGCC
Z kolekcji wolno żyjących kleszczy I. ricinus wyizolowano całkowity DNA po dodaniu 300 μΐ buforu TE o niskiej zawartości soli (10 mM Tris pH 7,4, 1 mM EDTA, 10 mM NaCl), 20 μl 20% soli sodowej siarczanu dodecylu (SDS) i 5 μl 10 mg/ml proteinazy K (Boehringer Mannheim). Mieszaninę inkubowano w 55°C przez godzinę i podgrzano do 95°C przez 10 minut. Przeprowadzono dwukrotną ekstrakcję nasyconym fenolem, raz mieszaniną fenolu z chloroformem, a na koniec raz chloroformem. DNA wytrącono przez dodanie 1/10 objętości 4 M octanu sodu i 3 objętości 99% etanolu przez noc i zebrano przez odwirowanie przy 20000 obrotów na minutę w mikrowirówce. Osad płukano 70% etanolem i suszono pod próżnią, następnie rozpuszczano w 50 μl wody destylowanej i stosowano jako matrycę do PCR.
Amplifikacja PCR.
Startery opisane powyżej zastosowano w warunkach cyklu termicznego 93°C przez 5 minut (93°C, 30 sekund; 52°C, 60 sekund; 72°C, 30 sekund) powtórzonego 35 razy, co dało fragment wielkości około 530 bp, pokrywający kompletny gen, kodujący białko błony zewnętrznej 17 kDa oraz regiony flankujące.
Ogólne warunki chemiczne amplifikacji PCR obejmowały mieszaninę 1U polimerazy DNA Taq (Boehringer Mannheim), 2,5 μ 10x buforu dostarczonego z enzymem, 1 μ 25 mM MgCl2, 2,5 μ 2 mM dNTP, 5 pmoli każdego ze starterów, 1 μl matrycy DNA i podwójnie destylowana woda do 25 μ. Reakcję przeprowadzono w urządzeniu Perkin Elmer 9600 Thermocycler, zaś amplifikowany produkt analizowano na 1,5% żelu agarozowym (Kodak) w 0,5x buforze Tris-boran EDTA (TBE). Jako kontrolę pozyPL 199 745 B1 tywną PCR zastosowano oczyszczony DNA Rickettsia prowazekii. Jako negatywną kontrolę PCR zastosowano bufor traktowany w ten sam sposób jakby zawierał kleszcze.
Główną część sekwencji kodującej tego genu pokazano na Id. Sekw. nr 2 i uzyskano przez bezpośrednie sekwencjonowanie DNA na fazie stałej. Przeprowadzono unieruchomienie biotynylowanych produktów PCR, a następnie rozdzielono nici i przygotowano matrycę, przy użyciu perełek superparamagnetycznych, Dynabeads M-280 Streptavidin (Dynal, Oslo, Norwegia). Sekwencję nukleotydową genu OMP wielkości 17 kDa oznaczono w obu kierunkach przez automatyczne sekwencjonowanie DNA w fazie stałej, przy użyciu systemu ALF (Automated Laser Fluorescence, Pharmacia Biotech, Uppsala, Szwecja).
Sekwencjonowanie przeprowadzono również ręcznie z użyciem 35S-dATP (Amersham) i Sequenacell (USAB, Ohio) według instrukcji producenta.
P r z y k ł a d 2: Konstruowanie antygenowego peptydu riketsji
Teoretyczne obliczenie domen antygenowych przeprowadzono stosując algorytm JamesonWolf w oprogramowaniu DNA Star-Data. Algorytm ten daje wskaźnik antygenowości przez kombinację wartości hydrofilowości (Hoop-Woood H (<2>0,5<1>0<-1>-0,5<-2>)), prawdopodobieństwo powierzchniowe (Emini S (<1>1,0<0>)), giętkość (Karplans-Schultz F (<1>1,0<0>)) i przewidywanie struktury drugorzędowej według Chou-Fasman (CF (1=2, t=1, 0) oraz Garnier-Robson (GR (1=2, t = 1, 0,3) następującym wzorem:
A = 0,3H + 1,15S + 0,15F + 0,2CF + 0,2GR
Wykorzystując powyższą metodę obliczeń uzyskano wykres, patrz fig. 1, który wskazywał domniemane miejsca antygenowe w miejscach reszt ocenionych najwyżej. Funkcja rozszerzająca szczyt dodawała kaskadę 20%, 40%, 60%, 80%, 100%, 80%, 60%, 40%, 20% dziewięciu reszt otaczających każde lokalne maksimum.
Na wykresie wskaźnika antygenowości, sekwencja peptydowa według wynalazku odpowiadała regionowi aminokwasów 93-120, z trzema wysokimi szczytami wyrażającymi najwyższą antygenowość. Peptyd ten o 28 aminokwasach ujawniono na Id. Sekw. nr 1.
Metodą potwierdzającą wizualizację antygenowości jest badanie metodą Western blot. 5 μΐ oczyszczonych drobnoustrojów rozpuszczono w roztworze Laemmliego (4% SDS, 10% 2-merkaptoetanol, 0,5% błękit bromofenolowy, 0,125 M Tris-HCl (pH 6,8), 25% gliceryna) w temperaturze pokojowej, po czym przeprowadzono SDS-PAGE na 7,5% żelu rozdzielającym i 3,9 żelu kondensującym. Żel rozwinięto w komorze Mini-Protein II (Bio-Rad) przy 10 mA w łaźni lodowej, po czym prążki białka wizualizowano przez barwienie błękitem Coomassie. W celu określenia ciężaru cząsteczkowego prążków w trakcie elektroforezy zastosowano standard z wysokiego zakresu ciężarów cząsteczkowych (Bio-Rad). Inny, identyczny żel przeniesiono na nitrocelulozę w urządzeniu Trans-blot (Bio-Rad) stosując 50 V, przez godzinę w łaźni lodowej. Nieswoiste miejsca wiązania zablokowano przez noc 5% odtłuszczonym mlekiem w proszku w TBS (10 mM Tris-HCl (pH 7,5), 250 mM NaCl, 0,01% Merthiolate). Po trzech 10-minutowych płukaniach w TBS, na filtr nitrocelulozowy nałożono surowicę uzyskaną od oznaczonego od pacjenta, rozcieńczoną 1/100 w 3% odtłuszczonym mleku w proszku w TBS i wytrząsano przez 2 godziny. Reagujące przeciwciała wykrywano przy użyciu rozcieńczenia 1/200 przeciwciał przeciwko ludzkim łańcuchom gamma (Bio Merieux, Marcy lEtoile, Francja) w 3% odtłuszczonym mleku w proszku w TBS. Po trzech dalszych płukaniach w TBS, związaną peroksydazę wykrywano roztworem zawierającym 0,015% 4-chloro-1-naftol, 0,015% nadtlenek wodoru i 16% metanol w TBS. Gdy tylko prążki stały się widoczne, reakcję przerwano przez wielokrotne płukanie w wodzie destylowanej. W jej wyniku pojawił się prążek o ciężarze odpowiadającym 17 kDa.
P r z y k ł a d 3: Zastosowanie diagnostyczne peptydu według wynalazku
Reagent diagnostyczny obejmujący antygenową część OMP można zastosować do wykrywania/diagnozowania/oceny ilościowej reakcji odpornościowej u ludzi i innych ssaków po kontakcie z bakterią blisko spokrewnioną z R. helvetica, która wyraża białko obejmujące peptyd według wynalazku. Diagnostykę można przeprowadzać różnymi sposobami, przykładowo: immunofluorescencją pośrednią, enzymatycznym testem immunologicznym, radioaktywnym testem immunologicznym, immunodyfuzją, badaniem metodą Western blot (patrz, przykład 2).
Dwa aminokwasy Ala-Ala na początku peptydu według wynalazku ułatwiają jego sprzęganie z fazą stałą. Te dwa aminokwasy hydrofobowe zmniejszają wiązanie nieswoiste, a w ten sposób, polepszają wrażliwość testów diagnostycznych.
PL 199 745 B1
Surowica od zakażonego pacjenta dawała wyraźną reakcję serologiczną z zestawem diagnostycznym według wynalazku, co wskazuje, że R. helvetica spowodowała zakażenie. Wynik potwierdzono przez PCR i immunohistochemię.
Wykazano również, że surowica od tego samego pacjenta reaguje z peptydem według wynalazku w doświadczeniach immunodyfuzyjnych.
Możliwe jest również badanie reakcji komórkowej wykorzystując, przykładowo, test typu Immuno-spot.
P r z y k ł a d 4: Zastosowanie terapeutyczne peptydu według wynalazku
Antygenową część OMP można również zastosować zmieszaną albo sprzęgniętą z adiuwantem (przykładowo, Freunda albo I-scom) w celu zastosowania jako szczepionka. Szczepionkę można zastosować profilaktycznie albo terapeutycznie.
Lista sekwencji
Informacja dla Id. Sekw. nr 2:
Długość: 454 bp
Rodzaj: DNA
Ala Ala Pro Ser Gly 5 Ser Asn Val Glu Trp 10 Arg Asn Pro Asp Asn 15
Gly Asn Tyr Gly Tyr 20 Val Thr Pro Asn Lys 25 Thr Tyr Arg
Informacja dla Id. Sekw . nr 1:
Długość: 28 aminokwasów
Rodzaj: aminokwas
ATG ATA CTA TTA TCT AAA ATT ATG ATT ATA 30 GCT CTT GCA GCT TCT
ATG TTA CAA GCC TGT 60 AAC GGT CCG GGT GGT ATG AAT AAA CAA GGT 90
ACA GGA ACA CTT CTT GGC GGT GCC GGC GGT GCA TTA CTT GGT TCT
120
CAA TTT GGT AAA GGT AAA 150 GGG CAA CTT GTC GGA GTA GGT GTA GGT 180
GCA TTA CTT GGA GCA GTT CTT GGC GGG CAA ATC 210 GTT GCA GGT ATG
GAT GAG CAG GAT AGA AGA 240 CTT GCA GAG CTT ACC TCA CAG AGA GCT 270
TTA GAA GCA GCT CCT AGC GGT AGT AAC GTA GAG 300 TGG CGT AAT CCG
GAT AAC GGC AAT TAC GGT 330 TAC GTA ACA CCT AAT AAA ACT TAT AGA 360
AAT AGC ACT GGT CAA TAT TGC CGT GAG TAC ACT 390 CAA ACA GTT GTA
ATA GGC GGA ΆΆΑ CAA CAA AAA GCA TAC GGT AAT GCA TGC CGC CAA
420 450
CCT G

Claims (10)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Peptyd, zawierają cy sekwencję aminokwasową przedstawioną na Id. Sekw. nr 1.
  2. 2. Peptyd według zastrz. 1, znamienny tym, że jest otrzymany ze ź ródeł naturalnych albo wytworzony metodami syntetycznymi albo rekombinacyjnymi.
  3. 3. Gen kodują cy peptyd okreś lony w zastrz. 1 albo 2, obejmują cy wszystkie jego warianty wynikające z degeneracji kodu genetycznego.
  4. 4. Reagent diagnostyczny obejmujący peptyd okreś lony w zastrz. 1 albo 2, przeznaczony do wykrywania riketsjozy.
  5. 5. Reagent diagnostyczny według zastrz. 4, znamienny tym, że przeznaczony jest do wykrywania zakażenia spowodowanego Rickettsia helvetica, która wyraża peptyd określony w zastrz. 1.
  6. 6. Zestaw diagnostyczny, znamienny tym, że obejmuje reagent diagnostyczny okreś lony w zastrz. 4-5.
  7. 7. Zestaw diagnostyczny według zastrz. 6, znamienny tym, ż e reagent jest w postaci roztworu albo związany jest z fazą stałą.
  8. 8. Zestaw diagnostyczny według zastrz. 6-7, znamienny tym, ż e obejmuje znakowane przeciwciało anty Ig przeznaczone do wykrywania ssaczych przeciwciał IgA, IgG albo IgM skierowanych przeciwko antygenowi R. helvetica.
  9. 9. Zestaw diagnostyczny wedł ug zastrz. 6-7, znamienny tym, ż e przeznaczony jest do wykrywania komórkowej reakcji odpornościowej wobec antygenu R. helvetica.
  10. 10. Szczepionka obejmująca peptyd określony w zastrz. 1 albo 2, ewentualnie zmieszany lub połączony z adiuwantem przeznaczona do zapobiegania riketsjozie.
PL343554A 1998-02-20 1999-02-19 Peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd PL199745B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
SE9800504A SE515216C2 (sv) 1998-02-20 1998-02-20 Ny peptid, diagnostiskt reagens och kit för detektion av rickettsioser

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL343554A1 PL343554A1 (en) 2001-08-27
PL199745B1 true PL199745B1 (pl) 2008-10-31

Family

ID=20410241

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL343554A PL199745B1 (pl) 1998-02-20 1999-02-19 Peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd

Country Status (10)

Country Link
EP (1) EP1054895B1 (pl)
AT (1) ATE346091T1 (pl)
AU (1) AU3283199A (pl)
DE (1) DE69934098T2 (pl)
DK (1) DK1054895T3 (pl)
EE (1) EE05139B1 (pl)
NO (1) NO20004168L (pl)
PL (1) PL199745B1 (pl)
SE (1) SE515216C2 (pl)
WO (1) WO1999042479A1 (pl)

Families Citing this family (7)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
NO329958B1 (no) * 1999-09-17 2011-01-31 Pfizer Canada Inc Anvendelse av en immunogen mengde av OspA-lipoprotein fra Piscirickettsia salmonis, OspA-antigen, og immunogene promiskuose TCE i et OspA-kimaert fusjonsprotein, for fremstilling av medikamenter, og immunologisk in vitro-fremgangsmate for deteksjon av humoralt antistoff mot OspA eller P. salmonis.
FR2802213B1 (fr) * 1999-12-14 2003-11-28 Univ Aix Marseille Ii Bacterie "rickettsia pulicis" methode d'isolement en culture et de diagnostic serologique
WO2006133434A2 (en) * 2005-06-08 2006-12-14 Board Of Regents, The University Of Texas System Membranolytic polypeptides and methods of use
WO2007113009A2 (en) * 2006-04-04 2007-10-11 Medica Medizinische Laboratorien Dr.F. Käppeli Ag Ompa polypeptides of rickettsia helvetica, polynucleotides encoding therefor and use in the detection of rickettsia helvetica
WO2013036187A1 (en) * 2011-09-07 2013-03-14 Alpha Biotech Ab Determination of bacterial infections of the genus rickettsia and possibly borrelia, in patients exhibiting symptoms of disease and being blood donors
SE1950251A1 (en) * 2019-02-27 2020-08-28 Alpha Biotech Ab Rickettsia assay
CN114231513B (zh) * 2022-02-23 2022-05-10 中国人民解放军军事科学院军事医学研究院 一种可抑制蛋白酶体psmb5亚基活性的短肽及其在抗立克次体感染中的应用

Also Published As

Publication number Publication date
EE05139B1 (et) 2009-02-16
DE69934098D1 (de) 2007-01-04
AU3283199A (en) 1999-09-06
NO20004168D0 (no) 2000-08-21
PL343554A1 (en) 2001-08-27
ATE346091T1 (de) 2006-12-15
EP1054895A1 (en) 2000-11-29
SE515216C2 (sv) 2001-07-02
EE200000478A (et) 2002-02-15
NO20004168L (no) 2000-08-21
DE69934098T2 (de) 2007-06-06
SE9800504D0 (sv) 1998-02-20
DK1054895T3 (da) 2007-04-02
WO1999042479A1 (en) 1999-08-26
SE9800504L (sv) 1999-08-21
EP1054895B1 (en) 2006-11-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
ES2092560T5 (es) Proteinas inmunologicamente activas de borrelia burgdorferi, estuches de ensayo relacionados y vacuna.
Oaks et al. Antigenic and genetic relatedness of eight Rickettsia tsutsugamushi antigens
JPH08510120A (ja) ヘリコバクター感染に対する免疫性組成物、該組成物に用いられるポリペプチドおよび該ポリペプチドをコードする核酸配列
US7416852B2 (en) Identification of Porphyromonas gingivalis virulence polynucleotides for diagnosis, treatment, and monitoring of periodontal diseases
WO2001004317A1 (en) Ompa gene for an outer membrane protein of riemerella anatipestifer and methods of use
WO1999000413A1 (en) Surface antigens and proteins useful in compositions for the diagnosis and prevention of lyme disease
US5977339A (en) Methods and compositions for diagnosing lyme disease
PL199745B1 (pl) Peptyd, gen kodujący ten peptyd, reagent diagnostyczny i zestaw diagnostyczny do wykrywania riketsjozy oraz szczepionka obejmująca ten peptyd
JP2001517091A (ja) Helicobacter pyloriについての抗原性組成物および検出方法
US8216594B2 (en) Proteins with repetitive Bacterial-Ig-like (Big) domains present in Leptospira species
Xu et al. Characterization of and application of monoclonal antibodies against Rickettsia africae, a newly recognized species of spotted fever group rickettsia
EP0575348A1 (en) FLAGELLA-LESS $i(BORRELIA)
ES2203704T3 (es) Proteinas de membrana de leptospira.
WO1994020536A1 (en) Methods, compositions, and kits for diagnosing lyme disease
MX2010009516A (es) Secuencias novedosas de brachyspira, composiciones inmunogenicas, metodos para la preparacion y usos de las mismas.
WO1998030699A1 (fr) Polynucleotide codant pour un polypeptide de 27 kd de mycobacteries appartenant au complexe de mycobacterium tuberculosis, application au diagnostic et a la prevention de la tuberculose
US20090068218A1 (en) Antigens for Vaccination Against and Detection of Mycoplasma Suis
EP0915977A1 (en) B. burgdorferi polypeptides expressed in vivo
IE990173A1 (en) Vaccine against Lyme Disease