PL199472B1 - Sposób wytwarzania pionowego elementu rusztowania i pionowy element rusztowania - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania pionowego elementu rusztowania (16) utworzonego z odcinka rurowego (14) wyposażonego w tulejki (17) w liczbie n, wystające promieniowo, ułożone na obwodzie w kształcie gwiazdy, przeznaczonego do mocowania końca poprzeczki poziomej rusztowania. Tulejki (17) są wykonane z taśmy metalowej giętej dla utworzenia elementu w kształcie gwiazdy (11), mocowanego na odcinku rurowym mającego występy tworzące te tulejki (17) występujące przemiennie z obszarami wklęsłymi opartymi o odcinek rurowy (14). Krawędzie górna i dolna obszarów wklęsłych stykają się z odcinkiem rurowym (14) i są przyspawane do niego szwami pierścieniowymi ciągłymi lub nieciągłymi spawu (15)

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania pionowego elementu rusztowania i pionowy element rusztowania.

Znane są pionowe elementy rusztowań utworzone z odcinka rurowego wyposażonego w pewna liczbę tulejek wystających promieniowo, ułożonych na obwodzie w kształcie gwiazdy, przeznaczonych do mocowania końca poprzeczki poziomej rusztowania.

Elementy rusztowania rozważanego typu są opisane i przedstawione na przykład w dokumencie FR-A-1 521 232.

W elementach rusztowania rozważanego typu aktualnie stosowanych, tulejki są wytwarzane indywidualnie, z płyty metalowej wygiętej w postaci strzemienia w kształcie U, a następnie są spawane indywidualnie na odcinku rurowym. Każda krawędź strzemienia w kształcie U jest spawana do odcinka rurowego jednocześnie zewnętrznie i ewentualnie wewnętrznie.

Powoduje to dla elementu rusztowania wyposażonego w cztery tulejki rozmieszczone na krzyż, konieczność wykonania ośmiu linii spawu biegnących liniowo wzdłużnie. Ponadto, wykonanie spawów wewnętrznych jest złożone i wymaga specjalnego sprzętu, który może być wprowadzony do wnętrza tulejek.

Produkcja tego typu sprzętu, jest trudna długa i kosztowna.

Dokumenty GB-A-2 207875 i FR-A-1 553 487 przedstawiają pewne rozwiązania elementów rusztowań zawierających element ukształtowany w kształcie gwiazdy, określający tulejki promieniowe, dla mocowania poprzeczek.

Jednakże, te elementy ukształtowane w kształcie gwiazdy mają kształt geometryczny, który uniemożliwia łatwe wytwarzanie, przy wykorzystaniu prostego sprzętu przez robotników o niskich kwalifikacjach.

Celem wynalazku jest usunięcie wymienionych powyżej wad i zaproponowanie udoskonalonego rozwiązania, pozwalającego uprościć proces wytwarzania i sprawić, że będzie krótsze prostsze i tańsze.

Sposób wytwarzania pionowego elementu rusztowania, utworzonego z odcinka rurowego, na którym jest przyspawany element w kształcie gwiazdy określony liczbą n tulejek wystających promieniowo, ułożonych na obwodzie w kształcie gwiazdy, przy czym do tego elementu mocowany jest koniec poprzeczki poziomej rusztowania, w którym płaską taśmę metalową o wstępnie określonej długości wytłacza się w n, regularnie rozłożonych miejscach, tworząc n wytłoczeń, następnie zgina się tak ukształtowaną taśmę, zamyka się ja na sobie, tworząc element w kształcie gwiazdy i na koniec umieszcza się ją na odcinku rurowym i spawa się do niego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wytłacza się taśmę w n, regularnie rozłożonych miejscach, tworząc n wytłoczeń w przybliżeniu dwuściennych o krawędzi zaokrąglonej poprzecznie do rozpiętości taśmy, następnie zagina się tak wytłoczoną taśmę na połączeniach końców powierzchni bocznych dwuściennych wytłoczeń z pośrednimi obszarami płaskimi taśmy, zbliżając do siebie powierzchnie boczne dwóch sąsiednich wytłoczeń, które są umieszczone z jednej i drugiej strony obszaru płaskiego taśmy, tak, aby umieścić zaokrąglone krawędzie wytłoczeń na konturze cylindrycznym obrotowym mającym w przybliżeniu taka samą średnicę jak średnica zewnętrzna odcinka rurowego, zaś po spawaniu stykających się ze sobą końców taśmy i umieszczeniu elementu w kształcie gwiazdy na odcinku rurowym z zaokrąglonymi krawędziami dwuścianów utworzonych przez wytłoczenia rozmieszczonymi tak, że opierają się o powierzchnię zewnętrzną odcinka rurowego, mocuje się ten element w kształcie gwiazdy na odcinku rurowym przez nieciągłe spawanie koliste, wykonywane na brzegach górnym i dolnym zaokrąglonych krawędzi stykających się z odcinkiem rurowym.

Wytłoczenia wykonuje się w kształcie dwuściennym otwartym pod kątem 2n/n.

Wytłoczoną taśmę gnie się tak, aby doprowadzić powierzchnie boczne dwóch sąsiednich wytłoczeń do wzajemnego położenia w przybliżeniu równoległego.

Stosuje się liczbę wytłoczeń wynoszącą cztery i kąt otwarcia α dwuścianów utworzonych przez wytłoczenia wynoszący około 90°, przy czym wytwarza się element pionowy rusztowania utworzony z odcinka rurowego wyposażonego w cztery tulejki rozmieszczone w przybliżeniu w kształcie krzyża.

Taśmę metalową obrabia się w taki sposób, że stykające się końce taśmy, które są spawane, znajdują się poza końcem tulejki.

Spawa się, stykające się końce taśmy znajdujące się w obszarze elementu w kształcie gwiazdy, który opiera się o odcinek rurowy.

PL 199 472 B1

Tworzy się zaokrąglone krawędzie mające wklęsłość zwróconą na zewnątrz, aby te krawędzie ściślej przylegały do odcinka rurowego.

Pionowy element rusztowania, zawierający cztery tulejki wykonane z taśmy metalowej wygiętej w kształcie krzyża o ramionach prostopadłych i spawanych na odcinku rurowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jest wytwarzany przez realizację sposobu według wynalazku.

Dzięki wynalazkowi, tulejki nie są już wytwarzane i mocowane indywidualnie na odcinku rurowym przy wykonaniu dużej liczby spawów wzdłużnych, ale powstają one w wyniku wytwarzania elementu w kształcie gwiazdy, a ponadto, element w kształcie gwiazdy jest uzyskany w prostych operacjach wytłaczanie i gięcia taśmy metalowej początkowo płaskiej. Element ten jest następnie spawany do odcinka rurowego, przy wykonaniu małej liczby spawów na łuku koła, realizowanych w sposób szybki przy użyciu prostego sprzętu, nie wymagając wykwalifikowanego personelu.

Koszt wytwarzania elementu rusztowania przez realizację sposobu według wynalazku jest znacznie obniżony, a jednocześnie element jest wytwarzany w znacznie krótszym czasie.

Zauważa się również znaczną korzyść w zakresie bezpieczeństwa. Jeżeli jedna tulejka zostanie oderwana - to znaczy, że pękły jej spawy na odcinku rurowym - na przykład pod działaniem zbyt dużej siły, oderwana tulejka tworzy całość z resztą elementu, i pozostaje przymocowana do odcinka rurowego pozostałymi spawami.

Unika się w ten sposób opadnięcia poprzeczki opierającej się na urwanej tulejce, jak to by było w przypadku tulejek indywidualnych.

W korzystnym przykł adzie wykonania, który jak się wydaje stanowi najbardziej popularne rozwiązanie według wynalazku, można przewidzieć, że liczba wytłoczeń będzie cztery i że kąt α otwarcia dwóch ścian utworzonych przez wytłoczenia będzie około 90°, dzięki czemu uzyskuje się element pionowy rusztowania stanowiący odcinek rurowy wyposażony w cztery tulejki rozmieszczone w przybliżeniu w kształcie krzyża.

Korzystnie, taśma metalowa jest obrabiana w taki sposób, że stykające się końce taśmy, które są spawane mieszczą się poza końcem tulejki. Dzięki temu, szew spawu nie przeszkadza w mocowaniu członów uzupełniających rusztowanie na tulejce. Korzystnie, stykające się końce spawane taśmy mieszczą się w obszarze elementu w kształcie gwiazdy, który opiera się o odcinek rurowy, w taki sposób, że końce górny i dolny szwu są topione podczas spawania następnego elementu w kształcie gwiazdy na odcinku rurowym.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, którego fig. 1A do 1 G przedstawiają kolejne etapy wytwarzania korzystnego przykładu wykonania pionowego elementu rusztowania ukształtowanego według wynalazku; fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny pionowego elementu rusztowania ukształtowanego według wynalazku; fig. 3 i 4 przedstawiają odpowiednio, dwa uproszczone widoki przykładu wykonania elementu w kształcie gwiazdy z fig. 1E; fig. 5 przedstawia widok perspektywiczny analogiczny do pokazanego na fig. 2, przedstawiający korzystny przykład wykonania.

Sposób według wynalazku będzie teraz wyjaśniony w odniesieniu do figur 1A do 1G, uwzględniając zwłaszcza korzystny przykład wykonania z czterema tulejkami rozmieszczonymi w przybliżeniu w kształcie krzyż a, to znaczy po dwa ramiona diametralnie przeciwległe, a każde prostopadłe do dwóch sąsiednich, ponieważ jest to konfiguracja, która w praktyce, znajdzie jak się wydaje najszersze zastosowanie.

Zaczyna się od wykonania płaskiej taśmy metalowej 1 o określonej długości (fig. 1A, na której podobnie jak na następnych figurach taśma metalowa 1 jest pokazana dla jasności, bez uwzględnienia jej grubości, jako linia prosta).

Wykonuje się następnie zaznaczenie miejsc poprzecznymi kreskami, te zaznaczenia są wykonywane na płaskiej taśmie.

Następnie, wytłacza się płaska taśmę 1 w n (tu cztery) miejscach regularnie rozłożonych w taki sposób, aby utworzyć n wytłoczeń 2 w przybliżeniu dwuściennych o krawędzi 3 zaokrąglonej, biegnących poprzecznie do kierunku taśmy 1.

Korzystnie, wytłoczenia 2 w kształcie dwuściennym mają otwarcie o kącie α =2n/n, bądź jak w pokazanym przypadku pod kątem około 90°.

Jak pokazano na fig. 1B, każde wytłoczenie 2 w kształcie dwuściennym jest więc ograniczone przez dwie ścianki 4a, 4b w przybliżeniu płaskie, które są pochylone w stosunku do siebie pod kątem α =2n/n i które są połączone przez krawędź zaokrągloną 3. Dwa kolejne wytłoczenia 2 są rozdzielone

PL 199 472 B1 przez obszar płaski 5, nie odkształcony, taśmy 1. Na końcach taśmy 1, krótki odcinek 6 jest wytłoczony w przybliżeniu prostopadle do ścianki 4a, i odpowiednio 4b, sąsiedniego wytłoczenia.

Wykonuje się następnie, na taśmie wytłoczonej w ten sposób z wytłoczeniami 2, operację wyginania lub gięcia taśmy, wyginając taśmę metalową do połączenia końców powierzchni 4a, 4b wytłoczenia z płaskimi obszarami pośrednimi 5 w taki sposób, aby zbliżyć do siebie kolejne powierzchnie boczne 4a, 4b należące odpowiednio do dwóch sąsiednich wytłoczeń, które są umieszczone z jednej i drugiej strony obszaru płaskiego 5.

W omawianym przykł adzie z czterema wytł oczeniami, wykonuje się operację wyginania lub gię cia w dwóch etapach. Na fig. 1C, rozpoczyna się od gięcia dwóch końców taśmy obracając (strzałka 8) odpowiednie skrajne wytłoczenie 2 i sąsiedni obszar płaski 5 wokół połączenia 7 tego obszaru płaskiego 5 z sąsiednim wytłoczeniem 2.

Następnie, na elemencie pośrednim tak uzyskanym (fig. 1C), wykonuje się gięcie dwóch części obejmujących środkowy obszar płaski 5, przez obracanie (strzałka 9) wokół połączenia 10 tych części z środkowym obszarem płaskim 5.

W wyniku czego, uzyskuje się element w kształ cie gwiazdy 11 wyposaż ony w n ramion odsunię tych od siebie kątowo o 2n/n. W omawianym tu przykładzie, element w kształcie gwiazdy 11 ma kształt krzyża o przeciwnych ramionach przesuniętych o 90°, jak pokazano na fig. 1D. Krótkie odcinki 6 końców taśmy 1 stykają się, aby utworzyć koniec jednego z ramion.

Wykańcza się element w kształcie gwiazdy 11 spawając 13 wspomniane końce 6 krawędziami, tak aby uzyskać jednolity element w kształcie gwiazdy 11, utworzony z taśmy metalowej tworzący zamknięty kontur o złożonym kształcie jak pokazano na fig. 1E (tutaj element 11 ma prosty przekrój w kształcie krzyża z czterema ramionami).

Ponadto, zauważa się, że zaokrąglone krawędzie 3 wytłoczeń 2 w kształcie dwuściennym są wszystkie umieszczone na obrotowym konturze cylindrycznym, różne wymiary części odkształconych/wygiętych taśmy 1 są wybrane w taki sposób, aby kontur cylindryczny 12 (narysowany linią przerywaną na fig. 1D) miał w przybliżeniu taką samą średnicę jak średnica zewnętrzna montażowego odcinka rurowego.

Następnie, nakłada się i umieszcza element w kształcie gwiazdy 11 na metalowym odcinku rurowym 14 (fig. 1F). Zaokrąglone krawędzie 3 dwuścienne utworzone przez początkowe wytłoczenia 2 opierają się o powierzchnię zewnętrzną odcinka rurowego 14. Można tu zauważyć, że jest zaletą, że cylinder obrotowy 12, na którym znajdują się krawędzie zaokrąglone 3 ma średnicą nieco mniejszą od średnicy powierzchni zewnętrznej odcinka rurowego 14 w taki sposób, że element w kształcie gwiazdy 11 zaciska się elastycznie na odcinku rurowym 14, na który jest nałożony. Element w kształcie gwiazdy 11 pozostaje więc na miejscu bez innych elementów utrzymujących, w następnej operacji.

Na koniec, wykonuje się spawanie elementu w kształcie gwiazdy 11 na odcinku rurowym 14. Szwy spawu 15 (fig. 1G) są położone w dwóch przejściach kolistych, na bokach górnym i dolnym zaokrąglonej krawędzi 3 bądź w ośmiu miejscach w przykładzie pokazanym na fig. 1G.

W wyniku czego, uzyskuje się, jak pokazano na fig. 2, element pionowy rusztowania, oznaczony w całości numerem 16, który stanowi odcinek rurowy 14 wyposażony w n (tu cztery) tulejki 17 wystające promieniowo, rozłożone na obwodzie w kształcie gwiazdy, przeznaczony do mocowanie końca poprzeczki poziomej rusztowania. Konfiguracja elementu w kształcie gwiazdy 11 i jego spawów na odcinku rurowym 14 w postaci szwów spawu 15 na górnym i dolnym łuku koła są dobrze widoczne na fig. 2.

Sposób według wynalazku unika niedogodności związanych z produkcją i mocowaniem tulejek indywidualnych. Umożliwia on produkcję zespołu tulejek 17 w kształcie integralnym. Element w kształcie gwiazdy 11 może być uzyskany przez realizację prostego procesu mechanicznego. Ponadto, jego mocowanie na odcinku rurowym wymaga dwóch operacji spawania wykonywanych na kole, w sposób nieciągły, na obwodzie odcinka rurowego, a więc w bardzo łatwych warunkach. Te dwie operacje spawania mogą być wykonane w jednym przejściu wykorzystując dwa urządzenia spawające, lub także w dwóch kolejnych przejściach.

W przykładzie rozpatrywanym powyżej w odniesieniu do fig. 1A do 1G i 2, przyjmuje się, że tulejki miały powierzchnie boczne w przybliżeniu równoległe, operacje gięcia (fig. 1C i 1D) są przeprowadzone z uwzględnieniem tego.

Jednakże, wynalazek nie jest ograniczony do tej jednej konfiguracji i jest możliwe rozważenie realizacji sposobu według wynalazku umożliwiającego wykonanie elementu w kształcie gwiazdy 11, której ramiona 17' mają inne ukształtowanie, na przykład ukształtowanie zbieżne jak pokazano

PL 199 472 B1 w uproszczeniu na fig. 3. Ramiona 17' mogą mieć ścianki zbieżne połączone na końcach przez część poprzeczną 5' spłaszczoną, mającą szerokość mniejszą niż część 5 z poprzednich figur 1A do 1G i 2, a nawet części poprzeczne 5' mogą być zredukowane do zera i ścianki zbieżne mogą się łączyć punktowo. Wystarczy do tego dostosować odpowiednio operację wytłaczania z fig. 1B (wytłoczenia 2 mniej lub bardziej zbliżone, a nawet połączone), jak również operacje gięcia z fig. 1C i 1D (zbliżenie ścianek 4a, 4b w taki sposób, że są one zbieżne, nie stając się równoległymi).

Ponadto wynalazek nie jest ograniczony do produkcji elementów pionowych rusztowania wyposażonych w cztery tulejki. Można sposobem według wynalazku, wytwarzać elementy mające dowolną liczbę n tulejek rozsuniętych kątowo o 2n/n; w tym przypadku, wytłoczenia 2 są wykonywane na etapie wytłaczania z fig. 2, ze ściankami bocznymi 4a, 4b tworzącymi kąt 2n/n. Tytułem przykładu na fig. 4 pokazano w uproszczeniu ukształtowanie elementu pionowego 16' zawierającego element w kształcie gwiazdy 11 wyznaczonej trzema tulejkami 17 rozsuniętymi o 120°, ze ściankami bocznymi zbieżnymi jak w układzie z fig. 3.

W przykładach wykonania, które właśnie zostały opisane i które są pokazane na fig. 1A-1G i 2 do 4, stykające się końce taśmy metalowej ukształtowanej w sposób według wynalazku mieszczą się w przybliżeniu na końcu jednej tulejki. Szew spawu 13 łączący jej końce może stanowić przeszkodę dla mocowania na tulejce członów rusztowania. Może więc okazać się pożądane takie wykonanie, aby stykające się końce znajdowały się poza końcem tulejki, na przykład z boku, a nawet korzystnie w obszarze elementu w kształcie gwiazdy 11, który opiera się o odcinek rurowy (to znaczy w kącie wklęsłym oddzielającym dwie kolejne tulejki) jak to wyraźnie pokazano na fig. 5. W takim układzie końce górny i dolny spawu 13 są topione podczas spawania elementu w kształcie gwiazdy 11 na odcinku rurowym, co wpływa korzystnie na jakość spawów.

Na koniec może okazać się szczególnie korzystne, jak pokazano na fig. 6, że zaokrąglone krawędzie 3 są tak ukształtowane, że mają wklęsłość zwróconą na zewnątrz, tak, że krawędzie tworzące wklęsłość 18 lepiej przylegają do cylindrycznego konturu odcinka rurowego 14 na którym są nałożone i przyspawane.

Claims (8)

1. Sposób wytwarzania pionowego elementu rusztowania, utworzonego z odcinka rurowego, na którym jest przyspawany element w kształcie gwiazdy określony liczbą n tulejek wystających promieniowo, ułożonych na obwodzie w kształcie gwiazdy, przy czym do tego elementu mocowany jest koniec poprzeczki poziomej rusztowania, w którym płaską taśmę metalową o wstępnie określonej długości wytłacza się w n, regularnie rozłożonych miejscach, tworząc n wytłoczeń, następnie zgina się tak ukształtowaną taśmę, zamyka się ją na sobie, tworząc element w kształcie gwiazdy i na koniec umieszcza się ją na odcinku rurowym i spawa się do niego, znamienny tym, że wytłacza się taśmę (1) w n, regularnie rozłożonych miejscach, tworząc n wytłoczeń (2) w przybliżeniu dwuściennych (4a, 4b) o krawędzi zaokrąglonej (3) poprzecznie do rozpiętości taśmy, następnie zagina się tak wytłoczoną taśmę na połączeniach (7, 10) końców powierzchni bocznych (4a, 4b) dwuściennych wytłoczeń (2) z pośrednimi obszarami płaskimi (5) taśmy, zbliżając do siebie powierzchnie boczne (4a, 4b) dwóch sąsiednich wytłoczeń (2), które są umieszczone z jednej i drugiej strony obszaru płaskiego (5) taśmy, tak, aby umieścić zaokrąglone krawędzie (3) wytłoczeń (2) na konturze (12) cylindrycznym obrotowym mającym w przybliżeniu taką samą średnicę jak średnica zewnętrzna odcinka rurowego (14), zaś po spawaniu (13) stykających się ze sobą końców (6) taśmy i umieszczeniu elementu (11) w kształcie gwiazdy na odcinku rurowym (14) z zaokrąglonymi krawędziami (3) dwuścianów utworzonych przez wytłoczenia (2) rozmieszczonymi tak, że opierają się o powierzchnię zewnętrzną odcinka rurowego (14), mocuje się ten element w kształcie gwiazdy (11) na odcinku rurowym (14) przez nieciągłe spawanie koliste (15), wykonywane na brzegach górnym i dolnym zaokrąglonych krawędzi (3) stykających się z odcinkiem rurowym (14).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytłoczenia (2) wykonuje się w kształcie dwuściennym (4a, 4b) otwartym pod kątem 2n/n.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wytłoczoną taśmę (1) gnie się tak, aby doprowadzić powierzchnie boczne (4a, 4b) dwóch sąsiednich wytłoczeń (2) do wzajemnego położenia w przybliżeniu równoległego.

PL 199 472 B1

4. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że stosuje się liczbę wytłoczeń (2) wynoszącą cztery i kąt otwarcia α dwuścianów (4a, 4b) utworzonych przez wytłoczenia (2) wynoszący około 90°, przy czym wytwarza się element pionowy rusztowania (11) utworzony z odcinka rurowego (14) wyposażonego w cztery tulejki (17, 17') rozmieszczone w przybliżeniu w kształcie krzyża.

5. Sposób według jednego z poprzednich zastrz., znamienny tym, że taśmę metalową obrabia się w taki sposób, że stykające się końce taśmy, które są spawane znajdują się poza końcem tulejki.

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że spawa się, stykające się końce taśmy znajdujące się w obszarze elementu w kształcie gwiazdy, który opiera się o odcinek rurowy.

7. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że tworzy się zaokrąglone krawędzie (3) mające wklęsłość zwróconą na zewnątrz, aby te krawędzie ściślej przylegały do odcinka rurowego.

8. Pionowy element rusztowania, zawierający cztery tulejki wykonane z taśmy metalowej wygiętej w kształcie krzyża o ramionach prostopadłych i spawanych na odcinku rurowym, znamienny tym, że jest wytwarzany przez realizację sposobu według jednego z zastrzeżeń 1 do 7.