PL196785B1 - Rozdzielacz modułowy jednobiegunowy - Google Patents

Abstract

1. Rozdzielacz modu lowy jednobiegunowy dla po laczenia wielu przewodów o tym samym potencjale zawieraj acy obudo- w e izoluj ac a ogólnie w kszta lcie równoleg lo scianu maj ac a, na czterech swoich przeciwnych bokach dwa na dwa, dwie scianki boczne, sciank e tyln a wyposa zon a w elementy, dla jej monta zu na szynie no snej i sciank e przedni a, a na jej dwóch pozosta lych przeciwnych bokach, otwór wej sciowy dla po laczenia z napi e- ciem i otwór wyj sciowy dla przej scia przewodów, za s wewn atrz tej obudowy, przewodz acy blok po lacze n zawieraj acy, dla po laczenia z napi eciem, zacisk wej sciowy a, dla po laczenia ró znych przewodów do tego bloku, wiele zacisków wyj sciowych utworzonych przez otwory przyjmuj ace te przewody, u lo zone we wspólnym kierunku, na trzech rz edach stopni, przy czym w ka zdy z nich wchodzi poprzeczna sruba zaciskowa, ka zdy otwór ma pierwszy koniec dla wprowadzania przewodów, który wychodzi na pierwsz a stron e bloku po lacze n znajduj ac a si e na przeciw otworu wyj sciowego obudowy, za s ró zne sruby zaci- skowe s a umieszczone we wspólnym kierunku prostopad lym do wspólnego kierunku otworów przyjmuj acych przewody, na trzech rz edach stopni, odpowiadaj acych trzem rz edom otworów przyjmuj acych przewody, z ich lbami dost epnymi z drugiej strony bloku po lacze n, znajduj acej si e na przeciw scianki przedniej obudowy, znamienny tym, ze scianka przednia (5) obudowy (1) ma wyst ep lub wypust (11) wystaj acy na zewn atrz, za s druga strona (59) bloku po lacze n (50), od której s a dost ep- ne lby srub zaciskowych (80, 81, 82), …………………………… PL PL PL PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 196785 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 344230 ^{(51) Int.Cl.}

H01R 4/36 (2006.01) H01R 9/24 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 01.12.2000

Rozdzielacz modułowy jednobiegunowy

(30) Pierwszeństwo: 03.12.1999,FR,9915283	(73) Uprawniony z patentu: LEGRAND FRANCE,Limoges,FR LEGRAND SNC,Limoges,FR
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 04.06.2001 BUP 12/01	(72) Twórca(y) wynalazku: Jean-Pierre Barriuso,Bosc-Roger sur Buchy,FR Simon Pizzo,Barentin,FR
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.01.2008 WUP 01/08	(74) Pełnomocnik: Kuczyńska Teresa, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp.z o.o.

(57) 1. Rozdzielacz modułowy jednobiegunowy dla połączenia wielu przewodów o tym samym potencjale zawierający obudowę izolującą ogólnie w kształcie równoległościanu mającą, na czterech swoich przeciwnych bokach dwa na dwa, dwie ścianki boczne, ściankę tylną wyposażoną w elementy, dla jej montażu na szynie nośnej i ściankę przednią, a na jej dwóch pozostałych przeciwnych bokach, otwór wejściowy dla połączenia z napięciem i otwór wyjściowy dla przejścia przewodów, zaś wewnątrz tej obudowy, przewodzący blok połączeń zawierający, dla połączenia z napięciem, zacisk wejściowy a, dla połączenia różnych przewodów do tego bloku, wiele zacisków wyjściowych utworzonych przez otwory przyjmujące te przewody, ułożone we wspólnym kierunku, na trzech rzędach stopni, przy czym w każdy z nich wchodzi poprzeczna śruba zaciskowa, każdy otwór ma pierwszy koniec dla wprowadzania przewodów, który wychodzi na pierwszą stronę bloku połączeń znajdującą się na przeciw otworu wyjściowego obudowy, zaś różne śruby zaciskowe są umieszczone we wspólnym kierunku prostopadłym do wspólnego kierunku otworów przyjmujących przewody, na trzech rzędach stopni, odpowiadających trzem rzędom otworów przyjmujących przewody, z ich łbami dostępnymi z drugiej strony bloku połączeń, znajdującej się na przeciw ścianki przedniej obudowy, znamienny tym, że ścianka przednia (5) obudowy (1) ma występ lub wypust (11) wystający na zewnątrz, zaś druga strona (59) bloku połączeń (50), od której są dostępne łby śrub zaciskowych (80, 81,82)..................................

PL 196 785 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest rozdzielacz modułowy jednobiegunowy dla połączenia wielu przewodów na tym samym potencjale dostarczonym przez kabel zasilający.

W elektrycznej tablicy rozdzielczej, stosuje się często, za urzą dzeniem wejściowym, urzą dzenie zwane rozdzielaczem, które służy do rozdzielenia pojedynczej wejściowej linii zasilającej na wiele wyjściowych linii zasilających o zmniejszonych obciążeniach. Może tu chodzić zwłaszcza o rozdzielacze modułowe, które razem z innymi urządzeniami elektrycznym również wykonanymi jako modułowe, są umieszczone obok siebie na tej samej szynie nośnej, której szerokość jest wielokrotnością modułu bazowego wspólnego dla wszystkich urządzeń elektrycznych.

Dla instalacji niskoprądowych, rozdzielacze są najczęściej wielobiegunowe w miarę jak realizują rozdział wielu biegunów o różnych potencjałach. Na przykład, rozdzielacze tego typu są rozdzielaczami dwubiegunowymi, które zawierają dwie równoległe listwy łączeniowe, z których każda tworzy dla siebie szereg zacisków dla przewodów, z na przykład jedną listwą fazową i jedną listwą neutralną, lub także rozdzielacze trzybiegunowe lub czterobiegunowe, które zawierają trzy lub cztery równoległe listwy łączeniowe, z dwiema lub trzema listwami fazowymi i jedną listwą neutralną.

Jednakże, gdy natężenie wejściowego prądu zasilania jest większe, jest korzystne stosowanie większych bloków połączeń, które ze względu na izolację i bezpieczeństwo dostępu, powinny być umieszczone w indywidualnych obudowach izolujących, z których każda jest przeznaczona dla jednego określonego bieguna. Takie rozdzielacze są określane jako jednobiegunowe.

Znane są więc rozdzielacze modułowe jednobiegunowe dla połączenia wielu przewodów na tym samym potencjale zawierające obudowę izolującą w kształcie ogólnie równoległościanu mającego, na czterech ze swoich przeciwnych boków dwóch i dwóch, dwie ścianki boczne, ściankę tylną wyposażoną w elementy, dla jej montażu na szynie nośnej i ściankę przednią, a na jej dwóch pozostałych przeciwnych bokach, otwór wejściowy dla połączenia do napięcia i otwór wyjściowy dla przejścia przewodów. Wewnątrz tej obudowy, znajduje się blok połączeń przewodzących zawierający, dla połączenia z napięciem, zacisk wejściowy, a dla połączenia różnych przewodów do tego bloku, wiele zacisków wyjściowych utworzonych przez otwory przyjmujące te przewody ułożone we wspólnym kierunku, na trzech piętrowych rzędach. W każdym z nich znajduje się poprzeczna śruba zaciskowa. Każdy otwór ma pierwszy koniec wprowadzania przewodów, który wychodzi na pierwszy bok bloku połączeń umieszczony na przeciw otworu wyjściowego obudowy. Różne śruby zaciskowe są umieszczone, we wspólnym kierunku prostopadłym do wspólnego kierunku otworów przyjmujących przewody, w trzech piętrowych rzędach odpowiadających trzem rzędom otworów przyjmujących przewody, z ich łbami dostępnymi z drugiego boku bloku połączeń umieszczonego na przeciw ścianki przedniej obudowy.

Znane rozdzielacze jednobiegunowe mają zasadniczą wadę: operator nie ma możliwości sprawdzenia czy koniec każdego przewodu jest wystarczająco zagłębiony w otworze bloku połączeń, który go przyjmuje, tak aby przekroczył pion odpowiadającej śruby zaciskowej, aby mógł być odpowiednio dociśnięty przez wychodzący koniec tej śruby do powierzchni wewnętrznej gniazda.

Ponadto, jak dla wszystkich urządzeń modułowych, ścisłe ograniczenia wymiarowe są narzucone na taki jednobiegunowy rozdzielacz modułowy. Zwłaszcza, głębokość obudowy rozdzielacza, to znaczy odległość pomiędzy jej ściankami przednią i tylną, jest ograniczona w stosunku do jej wysokości, co ogranicza w tych samych proporcjach wymiary zewnętrzne, które może przyjmować blok połączeń.

Celem wynalazku jest zaproponowanie jednobiegunowego rozdzielacza modułowego typu przedstawionego powyżej pozwalającego na sprawdzenie prawidłowego zagłębienia przewodów w otworach przyjmujących bloku połączeń, a uwzględniającego ograniczenia wymiarów zewnętrznych, zwłaszcza głębokość obudowy narzucone przez normy.

Rozdzielacz modułowy jednobiegunowy według wynalazku charakteryzuje się tym, że ścianka przednia obudowy ma występ lub wypust wystający na zewnątrz, zaś druga strona bloku połączeń, od której są dostępne śruby zaciskowe, ma powierzchnię w postaci schodków o trzech stopniach, z których każdy jest powiązany z jednym z rzędów otworów przyjmujących i rzędem odpowiadających śrub zaciskowych. Pierwszy stopień, który jest najbliższy ścianki tylnej obudowy, jest wyposażony w zacisk wejściowy. Ostatni stopień wchodzi co najmniej częściowo w występ ścianki przedniej obudowy. Każdy z trzech stopni powierzchni schodkowej z drugiej strony bloku połączeń ma powierzchnię przeciw stopnia na którą wychodzi drugi koniec otworów przyjmujących związanego rzędu, przez które wychodzą przewody i ściankę stopnia, na której są dostępne łby odpowiadającego rzędu śrub zaciskowych.

PL 196 785 B1

Dzięki takiemu układowi schodkowemu powierzchni drugiej strony bloku połączeń, przewody, które są wprowadzane z pierwszej strony bloku połączeń, przez pierwszy koniec odpowiadających otworów przyjmujących, wychodzą z tych otworów przez ich drugi koniec, z drugiej strony bloku połączeń. W ten sposób, końce przewodów mogą wychodzić z przeciw stopni powierzchni schodkowej z drugiej strony bloku połączeń, dla umożliwienia bezpośredniej obserwacji przez operatora odpowiedniego zagłębienia każdego przewodu w otworze, który go przyjmuje, z przekroczeniem odpowiedniej śruby zaciskowej.

Z drugiej strony, fakt, ż e drugi koniec otworów przyjmują cych przewody wychodzi cał kowicie na powierzchnię odpowiedniego przeciw stopnia powierzchni schodkowej drugiej strony bloku połączeń, narzuca znaczną głębokość dla każdej z tych trzech ścianek przeciw stopni. Uzyskuje się w ten sposób, uwzględniając ograniczenia średnicy otworów przyjmujących kabli przewodzących i grubości materiału, blok połączeń, którego całkowita głębokość jest większa od głębokości dysponowanej przestrzeni wewnątrz obudowy. Ten konflikt teoretyczny jest pokonany w praktyce przez zastosowanie, w rozdzielaczu, którego ś cianka przednia obudowy ma klasycznie wystę p wystający na zewną trz, dodatkową przestrzeń wewnętrzną zajętą w głębokości przez ten występ, dla umieszczenia tam górnej części bloku połączeń, która odpowiada co najmniej części ostatniego stopnia powierzchni schodkowej drugiej strony tego bloku. Uzyskuje się w ten sposób rozdzielacz którego obudowa uwzględnia ograniczenia wymiarów zewnętrznych narzucone przez normy i którego blok połączeń umożliwia łatwe stwierdzenie przez operatora odpowiedniego zagłębienia przewodów w otworach przyjmujących bloku.

Zgodnie z jedną korzystną cechą wynalazku, co najmniej jedna ze ścianek przeciw stopnia powierzchni schodkowej drugiej strony bloku połączeń jest pochylona w stosunku do drugiej strony. Ten układ pochylony jednej lub wielu ścianek przeciw stopnia powierzchni schodkowej drugiej strony bloku połączeń pozwala ułatwić dostrzeganie końca każdego przewodu wychodzącego z otworu, w który jest on wprowadzony, nie powodując zbyt dużego wychodzenia.

Zgodnie z inną korzystną cechą wynalazku, pierwsza strona bloku połączeń, z której wychodzi pierwszy koniec otworów przyjmujących przewody, ma również powierzchnię schodkową z trzema stopniami mającymi trzy ścianki stopni przeciwne do ścianek przeciw stopni powierzchni schodkowej drugiej strony bloku połączeń, a na każdą z nich wychodzi pierwszy koniec odpowiedniego rzędu otworów przyjmującego przewody. Minimalizuje się w ten sposób całkowitą objętość materiału bloku połączeń, co ogranicza jednocześnie koszt i ciężar. Ponadto, jest ułatwione zagłębienie każdego przewodu na standardową długość odsłoniętego końca.

Korzystnie więc, ścianka ostatniego stopnia powierzchni schodkowej pierwszej strony bloku połączeń jest pochylona w stosunku do drugiej strony tego bloku. Ułatwia się w ten sposób wprowadzenie przewodów w otwory przyjmujące przez tę ściankę ostatniego stopnia.

Inne właściwości i zalety wynalazku ujawnią się podczas lektury poniższego opisu, gdzie określony przykład wykonania wynalazku przedstawiono tytułem przykładu, nie ograniczającego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, którego: fig. 1 przedstawia zewnętrzny widok perspektywiczny rozdzielacza według wynalazku; fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny rozdzielacza z fig. 1, pokazujący wnętrze tego rozdzielacza, którego ścianka przednia i jedna ze ścianek bocznych zostały otwarte; fig. 3 przedstawia widok perspektywiczny wydzielonego bloku połączeń wyposażonego w śruby zaciskowe jego zacisków wyjściowych dwa zaciski lub klatki na śruby tworzące zacisk wejściowy i dodatkowy zacisk wyjściowy; fig. 4 przedstawia widok perspektywiczny samego bloku połączeń, bez śrub zaciskowych ani zacisków lub klatek na śruby; fig. 5 przedstawia widok przekroju w płaszczyźnie V z fig. 4; fig. 6 i 7 przedstawiają widoki perspektywiczne, odpowiednio od wewnątrz i z zewnątrz, rozłożonej na płask matrycy z której jest wykonywana obudowa rozdzielacza.

Odnosząc się do figur, a zwłaszcza figury 1, rozdzielacz modułowy jednobiegunowy według wynalazku dla połączenia wielu przewodów (nie pokazane) do tego samego napięcia podawanego przez kabel zasilający (nie pokazany), zawiera obudowę 1 z izolującego tworzywa sztucznego, w kształcie ogólnie równoległościanu. Ta obudowa zawiera, na czterech ze swoich przeciwnych boków, dwa i dwa, dwie ścianki boczne 2, 3, ściankę tylną 4 i ściankę przednią 5. Obudowa 1 ma dwa pozostałe przeciwne boki, to znaczy, w odniesieniu do pokazanych na fig. 1, gdzie ścianki przednia i tylna 5 i 4 i dwie ś cianki boczne 2 i 3 są pionowe, stronę górną , na której obudowa 1 zawiera ś ciankę górną 6, w której jest umieszczony górny otwór wejściowy 7 dla przejścia kabla zasilającego i stronę dolną, na której obudowa 1 ma duży dolny otwór wyjściowy 8 dla przejścia przewodów. Dolny otwór

PL 196 785 B1 wyjściowy 8 jest po prostu ograniczony przez dolne krawędzie dwóch ścianek bocznych 2 i 3 i ścianki przedniej i tylnej 5 i 4.

Ścianka tylna 4 obudowy 1 jest wyposażona na zewnątrz w elementy mocujące 10 dla jej montażu ślizgowego na szynie nośnej (nie pokazana) tablicy rozdzielczej (nie pokazana). Ścianka przednia 5 obudowy 1 ma występ lub wypust 11 wystający na zewnątrz. Ten występ jest przeznaczony do umieszczenia na nim napisu, wskaźnika lub członu sterującego, poprzez pokrywę lub osłonę izolującą (nie pokazana) tablicy rozdzielczej, aby był widoczny i dostępny z zewnątrz tej osłony.

Obudowa 1 jest wykonana z rozkładanej matrycy uformowanej na płask jak pokazano na fig. 6 i 7, nastę pnie ukształ towanej w strukturę obję toś ciową , jak pokazano na fig. 1 i 2. Ta matryca, wykonana z tworzywa sztucznego, pokazana na fig. 6 i 7, zawiera prostokątną płytę środkową 6 tworzącą, po ukształtowaniu struktury objętościowej, ściankę górna obudowy 1, w której jest umieszczony górny otwór wejściowy 7. Ta płyta środkowa 6 ma cztery boki które się łączą z czterema płytami bocznymi.

Wyróżnia się w ten sposób pierwszą płytę boczną 2 i drugą płytę boczną 3, które są symetryczne do siebie w stosunku do środkowej płaszczyzny symetrii matrycy i obudowy uzyskanej po złożeniu i które są połączone odpowiednio z pierwszym i drugim przeciwnymi bokami płyty środkowej 6 za pomocą obszarów połączenia przegubowego 12, 13. Te obszary połączenia przegubowego 12, 13 umożliwiają podniesienie w przybliżeniu o kąt prosty pierwszej i drugiej płyty bocznej 2 i 3 dla utworzenia struktury objętościowej obudowy, w taki sposób, że te pierwsza i druga płyty boczne tworzą dwie ścianki boczne 2, 3, jak pokazano na fig. 1 i 2.

Jak pokazano na fig. 2 i 6, pierwsza i druga płyty boczne 2 i 3 mają każda na ich krawędzi tylnej załamanie wewnętrzne 4.1, 4.2, o kat prosty, które biegnie w przybliżeniu w płaszczyźnie przechodzącej przez czwarty bok płyty środkowej 6 przeciwny do trzeciego boku. Te załamania 4.1, 4.2 tworzą, każde połowę ścianki tylnej 4 obudowy 1 i są w ten sposób ułożone, aby, po utworzeniu struktury objętościowej, stykać się ze sobą, dla utworzenia ścianki tylnej 4 obudowy 1. Dokładniej, załamania 4.1, 4.2 mają wolne krawędzie 17, 18, które po utworzeniu struktury objętościowej, stykają się ze sobą. Te wolne krawędzie 17, 18 są wyposażone w elementy ryglujące, które utrzymują pierwszą i drugą płyty 2, 3 w konfiguracji tworzącej strukturę objętościową przez utworzenie ścianek bocznych 2, 3 i ścianki tylnej 4 obudowy 1.

Te elementy ryglujące stanowiące wyposażenie załamania 4.1, 4.2 zawierają w tym przypadku elementy zatrzaskowe 19, 20, jak również elementy obejmujące komplementarne 21, 22 typu czopa i gniazda. Uzyskuje się w ten sposób jednocześ nie automatyczne ryglowanie przez elementy zatrzaskowe poprzez proste zbliżenie stykających się załamań 4.1, 4.2 pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3 i sztywne trzymanie odporne na ś cinanie i zginanie ścianki tylnej 4 utworzonej przez dwa zał amania 4.1, 4.2 w obszarze połączonych powierzchni ich wolnych krawędzi bocznych 17, 18.

Każde załamanie 4.1, 4.2 pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3 jest wyposażone na zewnątrz w odpowiednią część elementów mocują cych 10 ś cianki tylnej 4 obudowy 1 sł użąc ą do montaż u ś lizgowego tej obudowy na szynie nośnej tablicy rozdzielczej (nie pokazana).

Ponadto, pierwsza i druga płyty boczne 2, 3 mają każda wystające płytki wewnętrzne 23, 24 które biegną równolegle i w pewnej odległości od załamania 4.1, 4.2 tej płyty. Te wystające płytki 23, 24 są, po utworzeniu struktury objętościowej, połączone ze sobą w taki sposób, aby utworzyć rozpórkę wzmacniającą, biegnącą pomiędzy dwoma ściankami bocznymi 2, 3 obudowy 1 utworzoną przez te płytki. Rozpórka utworzona w ten sposób przez wystające płytki 23, 24 wzmacnia także sztywność obudowy 1 po utworzeniu struktury objętościowej, a zwłaszcza jej wytrzymałość na ewentualne boczne siły ściskające wywierane na ścianki boczne 2, 3, jakie mogą wystąpić podczas transportu, manipulowania lub montażu obudowy 1. Dokładniej, płytki wystające 23, 24 mają wolne krawędzie 25, 26 które po utworzeniu objętości, stykają się ze sobą i są połączone przez elementy obejmujące komplementarne 27, 28 typu czopa i gniazda. Te elementy obejmujące zwiększają także wytrzymałość na zginanie i na ścinanie rozpórki utworzonej przez wystające płytki 23, 24 w obszarze połączenia pomiędzy ich stykającymi się wolnymi krawędziami 25, 26.

Każda ze ścianek bocznych 2, 3 ma, na przeciw swojego załamania 4.1, 4.2, krawędź przednią 40, 41, która jest ukształtowana odpowiednio do krawędzi odpowiadającej ścianki przedniej 5 i która z tej racji tworzy występ 42, 43 przyjmujący odpowiadającą krawędź boczną występu 11 ścianki przedniej 5.

Wyróżnia się również trzecią płytę boczną 5, która jest połączona z trzecim bokiem płyty środkowej 6 za pomocą obszaru połączenia przegubowego 14 umożliwiającego podniesienie w przybliżeniu o kąt prosty tej trzeciej płyty bocznej dla utworzenia objętości obudowy, w taki sposób, że ta trzecia płyta boczna tworzy ściankę przednią obudowy 1, zgodnie z ilustracją z fig. 1.

PL 196 785 B1

Ta trzecia płyta boczna 5 jest wyposażona w elementy ryglujące wykonane tu w postaci bocznych występów wystających 30, 31 umieszczonych na krawędziach bocznych tej płyty bocznej 5, na dolnej podstawie występu 11, który po utworzeniu objętości pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3 dla utworzenia ścianek bocznych i ścianki tylnej 4 obudowy 1, współpracuje z odpowiednimi elementami ścianek bocznych 2, 3, tu utworzonymi przez wycięcia 32, 33 umieszczone na odpowiednich krawędziach przednich 40, 41 ścianek bocznych, na dolnej podstawie występów 42, 43. Umieszczenie występów 30, 31 w wycięciach 32, 33 pozwala w ten sposób na trzymanie trzeciej płyty bocznej 5 w konfiguracji pozwalającej na utworzenie struktury objętościowej, w której tworzy ona ściankę przednią obudowy 1, jak pokazano na fig. 1.

Dla ułatwienia wywinięcia trzeciej płyty bocznej 5 do ścianek bocznych 2, 3 i jej zaryglowania w położeniu zamknięcia, w którym tworzy ona ś ciankę przednią .5 obudowy, występy 42, 43 krawędzi przedniej 40, 41 ścianek bocznych 2, 3 mają niższy narożnik 44 stępiony, na przykład zaokrąglony, jak w tym przypadku, lub także ukośny, który tworzy pochylenie dla występów 30, 31 przekraczających punkt sztywny, wymuszając elastyczne ugięcie występu 11.

Jednakże, występy 30, 31 ścianki przedniej 5 mogą być wysunięte z wycięć 32, 33 przez zwykłe odkształcenie elastyczne, ugięcie, ścianki przedniej 5. To wysunięcie występów 30, 31 z uchwytu w wycięciach 32, 33 może być wykonane niezależnie od elementów ryglujących 19, 20, 21, 22 załamań 4.1, 4.2 pierwszej i drugiej płyt bocznych 2, 3. Jest więc możliwe otwarcie ścianki przedniej 5 obudowy 1 przez obrót wokół jej obszaru połączenia przegubowego 14 z płytą środkową 6 w taki sposób jak osłonę za pomocą śrubokręta umieszczonego w szczelinie F ścianki przedniej 5, utrzymując przy tym pierwszą i drugą płyty boczne w ich konfiguracji tworzącej strukturę objętościową przez utworzenie ścianek bocznych 2, 3 i ścianki tylnej 4.

W ten sposób, po tym jak podstawowa struktura obudowy 1 utworzona z płyty ś rodkowej 6 i pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3 utworzyła strukturę obję tościową mającą dwie ścianki boczne 2, 3 i ściankę tylną 4, trzecia płyta boczna 5 jest po prostu wywinięta do krawędzi przednich odpowiadających dwom ściankom bocznym 2, 3. Występy 30, 31 ścianki przedniej 5 są w ten sposób sprzężone z wycięciami 32, 33 umieszczonymi w krawędziach przednich odpowiadających dwom ściankom bocznym 2, 3, dla utrzymania tej ścianki przedniej 5 zamkniętej. Obudowa 1 jest więc zamknięta, za wyjątkiem otworów 7, 8 służących do przejścia przewodów połączonych z urządzeniem, które zawiera, jak będzie dokładniej wyjaśnione później.

Po tej operacji utworzenia struktury objętościowej kompletnej obudowy 1, ścianka przednia 5 może być podniesiona w taki sposób jak osłona, zwalniając występy 30, 31 z uchwytu w wycięciach 32, 33, tak aby zapewnić swobodny bezpośredni dostęp do wnętrza obudowy 1, i w konsekwencji do urządzenia, które zawiera.

Matryca z której jest wykonana obudowa 1 zawiera, jak pokazano na fig. 2, 6 i 7, czwartą płytę boczną 35, która jest połączona z czwartym bokiem płyty środkowej 6 za pomocą obszaru połączenia przegubowego 35 umożliwiającego jej podniesienie o kąt prosty dla utworzenia struktury objętościowej obudowy 1 i która po utworzeniu struktury objętościowej, tworzy ściankę podwajającą ściankę tylną 4. To podwojenie ścianki tylnej 4 obudowy 1 wzmacnia izolację urządzenia elektrycznego, które zawiera w stosunku do wszystkiego co się znajduje z tył u obudowy 1, a zwł aszcza w stosunku do szyny nośnej tablicy rozdzielczej (nie pokazana), na której jest zamocowana obudowa 1, która jest na ogół wykonana z materiału metalowego przewodzącego. Jest rzeczywiście zrozumiałe, że ścianka podwajająca 35 tworzy, po utworzeniu struktury objętościowej obudowy 1, rodzaj przegrody, która wydłuża przebieg linii upływu biegnących od urządzenia umieszczonego w obudowie 1 i które mogą przejść przez ściankę tylną 4, pomiędzy wolnymi krawędziami 17, 18 załamań 4.1, 4.2, które tworzą ściankę tylną 4 i pomiędzy którymi istnieje nieuchronnie pewna pusta przestrzeń korzystna dla przejścia ewentualnego prądu upływu. Oczywiście, to wzmocnienie izolacji urządzenia elektrycznego jest szczególnie przydatne gdy obudowa 1 obejmuje urządzenie poddawane dużemu natężeniu lub podwyższonemu napięciu, jak to jest zwłaszcza w przypadku obudowy rozdzielacza jednofazowego.

W pokazanym przykł adzie, obudowa 1 jest przeznaczona do przyję cia rozdzielacza, który jak to będzie dokładniej wyjaśnione później, jest poddawany dużemu natężeniu lub podwyższonemu napięciu w swojej wyższej części, sąsiadującej z wyższym otworem wejściowym 7, przez który urządzenie jest połączone ze źródłem napięcia. Z tego powodu jest tu przewidziana ścianka podwajająca 35 utworzona przez czwartą płytę boczną biegnącą tylko przez około połowę wysokości ścianki tylnej 4 utworzonej przez załamania 4.1, 4.2 pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3.

PL 196 785 B1

Z drugiej strony, ś cianka podwajająca 35 utworzona przez czwartą pł ytę boczną jest, po utworzeniu struktury objętościowej, umieszczona od strony wewnętrznej ścianki tylnej 4 utworzonej przez załamania 4.1, 4.2 pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3. Załamanie 4.1, 4.2 każdej pierwszej i drugiej płyty bocznej 2, 3 jest wyposażone w wycięcie chwytające 37, 38, które po utworzeniu struktury objętościowej, przyjmuje wolny koniec czwartej płyty bocznej utworzonej przez ściankę podwajającą 35.

Matryca jak pokazano na fig. 6 i 7 jest uzyskana bezpośrednio metoda formowania, zawierając podstawowe elementy tworzące obudowę 1, to znaczy dwie ścianki boczne 2, 3, ściankę przednią 5 i ściankę tylną 4 utworzoną przez załamania 4.1, 4.2 ścianek bocznych 2, 3. Obudowa 1 jest nastę pnie uzyskana przez prostą operację utworzenia struktury objętościowej przez obracanie czterech płyt bocznych 2, 3, 5, 35 wokół ich odpowiednich obszarów połączenia przegubowego. Dokładniej, po podniesieniu czwartej płyty bocznej 35, w przybliżeniu o kąt prosty, pierwsza i druga płyty boczne 2, 3 są z kolei podnoszone, w taki sposób, że ich załamania 4.1, 4.2 zamykają się jedno przy drugim, krawędź w krawędź, za czwartą płytą boczną 35. Wolny koniec tej czwartej płyty umieszcza się w związanych wycięciach chwytających 37, 38 załamań 4.1, 4.2. Elementy ryglujące 19, 20, 21, 22 stanowiące wyposażenie załamań 4.1, 4.2 są wprowadzone w taki sposób aby utrzymywać w strukturze objętościowej dwie ścianki boczne 2, 3, ściankę tylną 4 i ściankę podwajającą 35 obudowy 1. Pozostaje już tylko odwinąć trzecią płytę boczną 5 pomiędzy przednimi krawędziami odpowiadających ścianek bocznych 2, 3, wprowadzając występy 30, 31 w wycięcia 32, 33, tak aby ta trzecia płyta boczna utworzyła ściankę przednią obudowy 1, uzyskując przez to kształt obudowy.

Należy zauważyć, że ścianka tylna 4 obudowy 1 jest utworzona przez dwa załamania 4.1, 4.2 stanowiące jeden element z płytami bocznymi 2, 3 tworzącymi ścianki boczne obudowy 1 usztywniającymi w dużym stopniu, nie tylko samą obudowę 1, ale również jej połączenie z szyną nośną tablicy rozdzielczej (nie pokazana) wykonane przez elementy mocujące 10 stanowiące wyposażenie załamań 4.1, 4.2. Ze względu na prostotę i niski koszt wytwarzania, obudowa 1 tak utworzona nie pogarsza swoich zasadniczych parametrów mechanicznych.

Jak pokazano na fig. 2, obudowa 1 przyjmuje do wewnątrz przewodzący blok połączeń 50, na przykład z mosiądzu. Ten blok połączeń 50 ma pierwszą stronę 51, która jest umieszczona na przeciw dolnego otworu wyjściowego 8 obudowy 1 i która będzie z tego powodu w dalszym ciągu nazywana stroną dolną. Ta strona dolna 51 bloku połączeń 50 ma powierzchnię dolną 52 w kształcie schodków o trzech stopniach mają cych trzy ś cianki stopni 53, 54, 55 zwrócone w stronę otworu dolnego 8 obudowy 1 i trzy ścianki przeciw stopni 56, 57, 58 zwrócone w stronę ścianki tylnej 4 obudowy 1. Powierzchnia schodkowa 52 strony dolnej 51 bloku połączeń 50 ma także trzy stopnie, z pierwszym stopniem utworzonym przez ściankę przeciw stopnia 56 i ściankę stopnia 53, drugim stopniem utworzonym przez ściankę przeciw stopnia 57 i ściankę stopnia 54 i trzecim i ostatnim stopniem utworzonym przez ściankę przeciw stopnia 58 i ściankę stopnia 55.

Blok połączeń 50 ma drugą stronę 59, która jest umieszczona na przeciw ścianki przedniej 5 obudowy 1 i która będzie z tego powodu w dalszym ciągu nazywana stroną przednią. Ta strona przednia 59 obudowy 1 ma powierzchnię 60 w kształcie schodków o trzech stopniach mających trzy ścianki stopni 61, 62, 63 zwrócone w stronę ścianki przedniej 5 obudowy 1 i trzy ścianki przeciw stopni 64, 65, 65 zwrócone w stronę otworu górnego otworu wejściowego 7 obudowy 1.

Powierzchnia schodkowa 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50 ma również trzy stopnie, z pierwszym stopniem utworzonym przez ś ciankę przeciw stopnia 64 i ś ciankę stopnia 61, drugim stopniem utworzonym przez ściankę przeciw stopnia 65 i ściankę stopnia 62 i trzecim i ostatnim stopniem utworzonym przez ściankę przeciw stopnia 66 i ściankę stopnia 63. Ścianka ostatniego stopnia 63 powierzchni schodkowej 60 i ścianka ostatniego stopnia 55 powierzchni schodkowej 52 są przyległe i łączą się poprzez wspólną krawę d ź .

Dwie powierzchnie schodkowe dolna i przednia 52 i 60 bloku połączeń 50 są umieszczone w przybliż eniu odpowiednio do siebie, tak aby blok połączeń 50 miał z jednej i z drugiej swojej strony 51 i 59 przeciwne ścianki dwie i dwie. To znaczy aby ścianki stopni 53, 54, 55 powierzchni schodkowej 52 strony dolnej 51 bloku połączeń 50 były odpowiednio przeciwne do ścianek przeciw stopni 64, 65, 66 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 tego bloku. Również, ścianki przeciw stopni 56, 57, 58 powierzchni schodkowej 52 strony dolnej 51 bloku 50 są odpowiednio przeciwne do ścianek stopni 61, 62, 63 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 tego bloku.

Z każ d ą ze ś cianek przeciw stopni 64, 65, 65 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 obudowy 1 i ścianek stopni odpowiednio 53, 54, 55 powierzchni schodkowej 52 strony dolnej 51 tej obudowy, jest związany rząd otworów przelotowych 67, 68, 69 przeznaczonych do przyjmowania odPL 196 785 B1 słoniętych końców wspomnianych przewodów i utworzenia w ten sposób zacisków wyjściowych (lub wyjść) dla dołączenia przewodów. Każdy z tych otworów przyjmujących 67, 68, 69 ma pierwszy koniec 70, 71, 72, który wychodzi na ściankę stopnia 53, 54, 55, z którym jest związany odpowiedni rząd, do którego należą odpowiednie otwory i drugi koniec 73, 74, 75, który wychodzi na przeciwną ściankę stopnia 64, 65, 66, związaną z tym samym rzędem. W tym układzie schodkowym powierzchni 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50, przewody, które są wprowadzone od strony dolnej 51 bloku połączeń 50 przez pierwszy koniec 70, 71, 72 odpowiadających otworów przyjmujących 67, 68, 69, wychodzą z tych otworów na ich drugich końcach 73, 74, 75, przedniej strony 59 bloku połączeń 50. W wyniku tego, ż e koń ce przewodów mogą wychodzić ze ś cianek przeciw stopni 64, 65, 66 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 58 dla umożliwienia bezpośredniej obserwacji przez operatora odpowiedniego zagłębienia każdego przewodu w otworze przyjmującym 67, 68, 69, który go przyjmuje.

W pokazanym przykł adzie wykonania, każ da ze ś cianek przeciw stopni 64, 65, 66 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50 jest pochylona w stosunku do drugiej strony. Inaczej mówiąc, każda z tych ścianek przeciw stopni biegnie ogólnie ukośnie w stosunku do osi otworów przyjmujących 67, 68, 69 wychodzących na ściankę odpowiedniego przeciw stopnia, w taki sposób, że jest widoczna ukośnie przez obserwatora znajdującego się z przedniej strony 59 bloku połączeń 50 i patrzącego prostopadle do osi tych otworów. Ten układ pochylonych ścianek przeciw stopni 64, 65, 66 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50 pozwala więc lepiej uwidocznić wysunięcie końca każdego przewodu wychodzącego z otworu 67, 68, 69 w którym jest on umieszczony, bez nadmiernego wysunięcia, co w jeszcze większym stopniu ułatwia sprawdzenie odpowiedniego zagłębienia przewodów w otworach przyjmujących 67, 68, 69 bloku połączeń 50.

Ścianka ostatniego stopnia 55 powierzchni schodkowej 52 strony dolnej 51 bloku połączeń 50 jest również w przeciw nachyleniu w stosunku do strony przedniej 51 tego bloku. Inaczej mówiąc, ta ścianka ostatniego stopnia 55 biegnie ogólnie ukośnie w stosunku do osi otworów przyjmujących 69 które wychodzą na tą ściankę ostatniego stopnia, w taki sposób, że jest widoczna ukośnie przez obserwatora znajdującego się z przedniej strony 59 bloku połączeń 50 i patrzącego prostopadle do osi tych otworów 69 związanych ze ścianką ostatniego stopnia powierzchni schodkowej 52 i 60. Ten układ pochylony ułatwia wprowadzenie przewodów w otwory przyjmujące 69 w tej ściance ostatniego stopnia 55 powierzchni schodkowej 52, strony dolnej bloku 50.

Z każdym z trzech rzędów otworów przyjmujących 67, 68, 69 jest związany poprzeczny rząd śrub zaciskowych 80, 81, 82 dostępny na ściance stopnia 61, 62, 63 przyległej do ścianki przeciw stopnia 64, 65, 66, na który wychodzi odpowiedni rząd otworów przyjmujących 67, 68, 69. Dokładniej, te poprzeczne śruby zaciskowe 80, 81, 82 są ułożone w trzech rzędach otworów wewnętrznie nagwintowanych 83, 84, 85 odpowiednio ułożonych na ściankach stopni 61, 62, 63 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50, wzdłuż osi prostopadłych do osi otworów przyjmujących 67, 68, 69, z którymi są związane, w taki sposób aby wchodzić w te otwory przyjmujące. Poprzeczne śruby zaciskowe 80, 81, 82 są umieszczone w otworach wewnętrznie nagwintowanych 83, 84, 85 w taki sposób, że ich koniec wychodzi wewnątrz związanych otworów przyjmujących 67, 68, 69 dla dokonania połączenia i unieruchomienia odsłoniętego końca przewodu wprowadzonego w odpowiedni otwór przyjmujący 67, 68, 69. W związku z tym zauważa się, że jest możliwe bezpośrednie pokazanie strony przedniej 59 bloku połączeń 50. Koniec każdego przewodu jest lekko wysunięty z otworu przyjmującego 67, 68, 69, w którym jest on umieszczony przez ścianki przeciw stopni 64, 65, 66 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59, co umożliwia upewnienie się, że odsłonięty koniec tego przewodu na pewno przekroczył odpowiednią poprzeczną śrubę zaciskową 80, 81, 82. Ponadto, śruba zaciskowa może być wkręcona do wnętrza odpowiedniego otworu przyjmującego 67, 68, 69 dla dokonania połączenia i unieruchomienia przewodu.

Dwie płytki łączące 76, 77 biegną wystając ze ścianki pierwszego przeciw stopnia 64 powierzchni schodkowej 60 strony przedniej 59 bloku połączeń 50, w kierunku ścianki górnej 6 obudowy 1, poniżej otworów przyjmujących 67 i w przedłużeniu ścianki pierwszego przeciw stopnia 56 powierzchni schodkowej 52 strony dolnej 51 bloku połączeń 50.

Dwa zaciski lub klatki na śruby 78, 79 są odpowiednio przymocowane na płytkach 76, 77 w taki sposób, aby zrealizować połączenie elektryczne tych zacisków lub klatek na śruby z blokiem połączeń 50. Zacisk lub klatka na śrubę 78, który jest większy, tworzy zacisk wejściowy umożliwiający połączenie wspomnianego kabla zasilającego (nie pokazany) z blokiem połączeń 50. Zacisk lub klatka na śrubę 79, który jest mniejszy, tworzy zacisk wyjściowy (lub wyjście) dodatkowe umożliwiające połączenie prze8

PL 196 785 B1 wodu mającego zbyt dużą średnicę, aby mógł być wprowadzony w jeden z zacisków wyjściowych utworzonych przez otwory przyjmujące 67, 68, 69 bloku połączeń 50.

Wynalazek nie ogranicza się do przykładu opisanego powyżej, lecz przeciwnie, obejmuje także wszystkie odmiany zawierające odpowiedniki o odpowiednich właściwościach.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Rozdzielacz modułowy jednobiegunowy dla połączenia wielu przewodów o tym samym potencjale zawierający obudowę izolującą ogólnie w kształcie równoległościanu mającą, na czterech swoich przeciwnych bokach dwa na dwa, dwie ścianki boczne, ściankę tylną wyposażoną w elementy, dla jej montażu na szynie nośnej i ściankę przednią, a na jej dwóch pozostałych przeciwnych bokach, otwór wejściowy dla połączenia z napięciem i otwór wyjściowy dla przejścia przewodów, zaś wewnątrz tej obudowy, przewodzący blok połączeń zawierający, dla połączenia z napięciem, zacisk wejściowy a, dla połączenia różnych przewodów do tego bloku, wiele zacisków wyjściowych utworzonych przez otwory przyjmujące te przewody, ułożone we wspólnym kierunku, na trzech rzędach stopni, przy czym w każ dy z nich wchodzi poprzeczna ś ruba zaciskowa, każ dy otwór ma pierwszy koniec dla wprowadzania przewodów, który wychodzi na pierwszą stronę bloku połączeń znajdującą się na przeciw otworu wyjściowego obudowy, zaś różne śruby zaciskowe są umieszczone we wspólnym kierunku prostopadłym do wspólnego kierunku otworów przyjmujących przewody, na trzech rzędach stopni, odpowiadających trzem rzędom otworów przyjmujących przewody, z ich łbami dostępnymi z drugiej strony bloku połączeń, znajdującej się na przeciw ścianki przedniej obudowy, znamienny tym, że ścianka przednia (5) obudowy (1) ma występ lub wypust (11) wystający na zewnątrz, zaś druga strona (59) bloku połączeń (50), od której są dostępne łby śrub zaciskowych (80, 81, 82), ma powierzchnię (60) w postaci schodków o trzech stopniach, z których każdy jest powiązany z jednym z rzędów otworów przyjmujących (67, 68, 69) i odpowiednim rzędem śrub zaciskowych (80, 81, 82), przy czym pierwszy stopień (61, 64), który jest najbliższy ścianki tylnej (4) obudowy (1), jest wyposażony w zacisk wejściowy (78), a ostatni stopień (63, 66) wchodzi co najmniej częściowo w występ (11) ścianki przedniej (5) obudowy (1), zaś każdy z trzech stopni powierzchni schodkowej (60) z drugiej strony bloku połączeń (59), ma powierzchnię przeciw stopnia (64, 65, 66), na którą wychodzi drugi koniec (73, 74, 75) otworów przyjmujących (67, 68, 69) związanego rzędu, przez które wychodzą przewody, i ściankę stopnia (61, 62, 63) na której są dostępne łby odpowiadającego rzędu ś rub zaciskowych (80, 81, 82).
2. 2. Rozdzielacz według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jedna ze ścianek przeciw stopni (64, 65, 66) powierzchni schodkowej (60) drugiej strony (59) bloku połączeń (50) jest pochylona w stosunku do tej drugiej strony.
3. 3. Rozdzielacz według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pierwsza strona (51) bloku połączeń (50), na którą wychodzi pierwszy koniec (70, 71, 72) otworów przyjmujących przewody, ma również powierzchnię schodkową (52) z trzema stopniami mającymi trzy ścianki stopni (53, 54, 55) przeciwne do ścianek przeciw stopni (64, 65, 66) powierzchni schodkowej (60) drugiej strony (59) bloku połączeń (50) i na każdą z których wychodzi pierwszy koniec (70, 71, 72) rzędu odpowiednich otworów przyjmujących (67, 68, 69) przewody.
4. 4. Rozdzielacz według zastrz. 3, znamienny tym, że ścianka ostatniego stopnia (55) powierzchni schodkowej (52) pierwszej strony (51) bloku połączeń (50) jest odchylona przeciwnie w stosunku do drugiej strony (59) tego bloku.

   PL 196 785 B1