PL196331B1 - Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin - Google Patents
Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminInfo
- Publication number
- PL196331B1 PL196331B1 PL339715A PL33971500A PL196331B1 PL 196331 B1 PL196331 B1 PL 196331B1 PL 339715 A PL339715 A PL 339715A PL 33971500 A PL33971500 A PL 33971500A PL 196331 B1 PL196331 B1 PL 196331B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- group
- represent
- phenyl
- mol
- triarylmethyl
- Prior art date
Links
Landscapes
- Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
Abstract
1. Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3- -alkilotiopropanimin przedstawionych wzorem ogólnym 1, w którym Ar1, Ar2 iAr3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 iR3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2 iR3 oznaczają atom wodoru, zaś R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, znamienny tym, że jedną część molową triarylometyloaminy o wzorze ogólnym 2, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne......
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin przedstawionych wzorem ogólnym 1, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyt, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 i R3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, zaś R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl.
N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminy znajdują różnorodne zastosowania w syntezie organicznej, a zwłaszcza zastosowanie do syntezy N-(triarylometyło)-2-amino-4-alkilotiobutanonitryli, pochodnych 2-amino-4-alkilotiobutanonitryli i kwasów 2-amino-4-alkilotiobutanowych, zwłaszcza metioniny.
Dotychczas nie jest znany sposób wytwarzania N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin.
Istota wynalazku polega na tym, że jedną część molową triarylometyloaminy o wzorze ogólnym 2, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyt, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 i R3, które są identyczne lub różne i oznaczająją atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 iAr3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, poddaje się reakcji zjedna częścią molową akroleiny wobec co najmniej jednej części molowej merkaptanu o wzorze ogólnym 3, w którym R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, przy czym reakcję prowadzi się dalej w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, chlorowcoalkan, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, alkohol, zwłaszcza metanol, w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze około 293°K, aż do przereagowania substratów, po czym wydziela się N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminę.
Istota wynalazku polega również na tym, że jedną część molową triarylometyloaminy o wzorze ogólnym 2, w którym Ar1, Ar2iAr3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 i R3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiłoaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 iAr3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, poddaje się reakcji zjedna częścią molową 4-alkilotiopropanalu o wzorze ogólnym 4, w którym R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze około 293°K, w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, chlorowcoalkan, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, alkohol, zwłaszcza metanol, aż do przereagowania substratów, po czym wydziela się N-(triarylometylo)-3-alkilotiopr opaniminę.
PL 196 331 B1
Zasadniczą korzyścią techniczno-użytkową wynikającą ze stosowania sposobu według wynalazku, jest otrzymywanie z praktycznie ilościową wydajnością, nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin, które są wystarczająco czyste do bezpośredniego zastosowania jako półprodukty w syntezach wielu różnorodnych związków organicznych. Dodatkową korzyścią stosowania sposobu według wynalazku jest możliwość otrzymania N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin w postaci krystalicznej, dzięki czemu, w razie potrzeby, mogą one być z łatwością doprowadzone do stanu wysokiej czystości przez zastosowanie dodatkowej rekrystalizacji.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania.
Przykład 1. 3-metylotiopropanal (5,2 g, 0,050 mola), trifenylometyloaminę (13,0 g, 0,050 mo3 la) i benzen (50 cm3) miesza się w temperaturze 293°K, a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów na 12 godzin w temperaturze około 293°K. Mieszaninę poreakcyjną oddziela się od wody i otrzymuje z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę (1,7 g, 99% wydajności) w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,05 s (3H, CH3-S), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J-6,7), 7,13 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,22 m (15H, ArH, J nieozn.).
3
Przykład 2. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się chlorek metylenu (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
3
Przykład 3. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się toluen (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
Przykład 4. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się ksylen (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
Przykład 5. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się eter etylowy (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
3
Przykład 6. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się izopropanol (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
3
Przykład 7. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się chlorek etylenu (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
3
Przykład 8, Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się eter metylowo-t-butylowy (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-nietylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 1.
P r zy k ł ad 9. Postępuje się jak w przykładzie 1, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-etylotiopropanal (5,9 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 1,181 (3H, CH3-C-S, J=7,4),
PL 196 331 B1
2,48 q (2H, S-CH2-CH3, J=7,4), 2,65 m (2H, C-CH2-C, J=7,3, J nieozn.), 2,801 (2H, CH2-S, J=7,4, J=4), 7,15 t (1H, CH=N, J=4), 7,21 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
P r zy k ł ad 10. Postępuje się jak w przykładzie 1, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-butylotiopropanal (7,3 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-butyłotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,841 (3H, CH3, J=7,4), 1,33 tq (2H, -CH2-CH3, J=7.2, J=7,4), 1,50 tt (2H, Cm-C-CH3, J=7,2, J=7,2), 2,471 (2H, S-Cm-C-C-C-CH3, J-7,2), 2,65 dt (2H, S-C-CH2-C=N, J=7,2, J nieozn.), 2,781 (2H, S-CH2-C-ON, J=7,2), 7,201 (1H, CH=N, J nieozn.), 7,18 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
P r zy k ł ad 11. Postępuje się jak w przykładzie 1, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-dodecylotiopropanal (13,0 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropanimmę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,771 (3H, CH3, J=6,7), 1,15 m (16H, -(CH2)8-CH3, J nieozn.), 1,22 tt (2H, -S-C-C-CH2-C-, J=7,8, J=7,4), 1,47 tt (2H,
S-C-CH2-C-C-C-, J=7,4, J=7,8), 2.42 t (2H, S-CH2-C-C-C, J-7,4), 2.61 dt (2H, CH2-C=N, J=7,1, J=4,0), 2,75 t (2H, S-CH2-C-ON, J=7,1), 7,091 (1H, CH=N, J=4,0), 7,13 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
Przykład 12. 3-metylotiopropanal (5,2 g, 0,050 mola), trifenylometyloaminę (13,0 g, 0,050 mola) i benzen (50 cm3) miesza się w temperaturze około 293°K, a następnie destyluje pod chłodnicą zwrotną, zbierając wydzielającą się wodę w nasadce Deana-Starka, aż do zebrania się stechiometrycznej ilości wody i otrzymuje z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,03 s (3H, CH3-S), 2,66 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,77 t (2H, CH2-S, J=6,7), 7,12 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,21 m (15H, ArH, J nieozn.).
3
Przykład 13. Postępuje się jak w przykładzie 12, z tą różnicą, że zamiast benzenu (50 cm3) stosuje się toluen (50 cm3), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu identycznego jak w przykładzie 12.
P r zy k ł ad 14. Postępuje się jak w przykładzie 12, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-etylotiopropanal (5,9 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 1,20 t (3H, CH3-C-S, J=7,4), 2,49 q (2H, S-CH2-CH3, J=7,4), 2,66 m (2H, C-CH2-C, J=7,3, J nieozn.), 2,821 (2H, CH2-S, J=7,4, J=4), 7,15 t (1H, CH=N, J=4), 7,22 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
P r zy k ł ad 15. Postępuje się jak w przykładzie 12, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-butylotiopropanal (7,3 g, 0.050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,821 (3H, CH3, J=7,4), 1,32 tq (2H, -CH2-CH3, J=7,2, J=7.4), 1,50 tt (2H, CH2-C-CH3, J=7,2, J=7,2), 2,461 (2H, S-CH2-C-C-C-CH3, J=7,2), 2,66 dt (2H, S-C-CH2-C=N, J=7,2, J nieozn.), 2,781 (2H, S-CH2-C-C=N, J=7,2), 7,221 (1H, CH=N, J nieozn.), 7,17 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
P r zy k ł ad 16. Postępuje się jak w przykładzie 12, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-dodecylotiopropanal (13,0 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropanimmę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,76 t (3H, CH3, J=6,7), 1,14 m (16H, -(CH2)8-CH3, J nieozn.), 1,22 tt (2H, -S-C-C-CH2-C-, J=7,8, J=7,4), 1,48 tt (2H, S-C-CH2-C-C-C-, J=7,4, J=7,8), 2,441 (2H, S-CH2-C-C-C, J=7,4), 2,62 dt (2H, CH2-ON, J=7,1, J=4,0), 2,76 t (2H, S-CH2-C-ON, J=7.1), 7,111 (1H, CH=N, J=4,0), 7,16 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
Przykład 17. 3-metylotiopropanal (5,2 g, 0,050 mola), trifenylometyloaminę (13,0 g, 0,050 mola), toluen (50 cm3) i bezwodny siarczan sodu (10 g) miesza się w temperaturze 293°K przez 12 godzin
PL 196 331 B1 3 w temperaturze około 293°K. Osad soli nieorganicznej odsącza się, przemywa dwukrotnie po 10 cm3 toluenu i otrzymuje z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę (1,7 g, 99% wydajności) w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,04 s (3H, CH3-S), 2,69 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,801 (2H, CH2-S, J=6,7), 7,12 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,22 m (15H, ArH, J nieozn.).
P r zy k ł ad 18. Postępuje się jak w przykładzie 17, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-etylotiopropanal (5,9 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, identycznego jak w przykładzie 9.
P r zy k ł ad 19. Postępuje się jak w przykładzie 17, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-butylotiopropanal (7,3 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, identycznego jak w przykładzie 10.
P r zy k ł ad 20. Postępuje się jak w przykładzie 17, ztą różnicą, że zamiast 3-metylotiopropanalu stosuje się 3-dodecylotiopropanal (13,0 g, 0,050 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, identycznego jak w przykładzie 11.
3
Przykład 21. Do roztworu merkaptanu metylu (około 4,8 g, 0,1 mola) w toluenie (50 cm3) dodaje się w temperaturze około 273°K trifenylometyloaminę (13,0 g, 0,050 mola), a następnie przy energicznym mieszaniu i chłodzeniu wkrapla się świeżo przedestylowaną akroleinę (2,8 g, 0,050 mola) w temperaturze 273°K, a następnie kontynuuje się mieszanie przez 2 godziny w tej samej temperaturze. Z mieszaniny poreakcyjnej oddziela się wodę i otrzymuje z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, usuwając rozpuszczalnik i nadmiar merkaptanu metylu, i otrzymuje się N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę (1,7 g, 99% wydajności) w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,05 s(3H, CH3-S), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,79 t (2H, CH2-S, J=6,7), 7,13 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,22 m (15H, ArH, J nieozn.).
Przykład 22. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast merkaptanu metylu stosuje się merkaptan etylu (3,4 g, 0,055 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminy, zawierający merkaptan etylu, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-etylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 1,18 t (3H, CH3-C-S, J=7.4), 2,48 q (2H, S-CH2-CH3, J=7,4), 2,65 m (2H, C-CH2-C, J=7,3, J nieozn.), 2,80 t (2H, CH2-S, J-7,4, J=4), 7,15 t (1H, CH=N, J=4), 7,21 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
Przykład 23. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast merkaptanu metylu stosuje się merkaptan butylu (5,0 g, 0,055 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminy, zawierający merkaptan butylu, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-butylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,84 t (3H, CH3, J=7.4), 1,33 tq (2H, -CH2-CH3, J=7,2, J-7.4), 1,50 tt (2H, CH2-C-CH3, J=7,2, J=7,2), 2,47 t (2H, S-CH2-C-C-C-CH3, J=7.2), 2,65 dt (2H, S-C-CH2-ON, J-7,2, J nieozn.), 2,781 (2H, S-CH2-C-C=N, 1=7,2), 7,201 (1H, CH=N, J nieozn.), 7,18 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
Przykład 24. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast merkaptanu metylu stosuje się merkaptan dodecylu (11,1 g, 0,055 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminy, zawierający merkaptan dodecylu, z którego wydziela się N-(trifenylometylo)-3-dodecylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 0,771 (3H, CH3, J=6.7), 1,15 m (16H, -(CH2)8-CH3, J nieozn.), 1,22 tt (2H, -SC-C-CH2-C-, J=7,8, J-7,4), 1,47 tt (2H, S-C-CH2-C-C-C-, J-7,4, J=7,8), 2,42 t (2H, S-CH2-C-C-C,
PL 196 331 B1
J=7,4), 2,61 dt (2H, CH2-C=N, J=7,1, J=4,0), 2,75 t (2H, S-CH2-C-ON, J-7,1), 7,091 (1H, CH=N, J=4,0), 7,13 m (15H, Ar-H, J nieozn.).
Przykład 25. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylornetyloammy, stosuje się 4-metoksytrifenylometyloaminę (14,5 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-metoksytrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4-metoksytrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,05 s (3H, CH3-S), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,79 t (2H, CH2-S, J=6,7), 3,65 s (3H, CH3O), 6,70 d (2H, -C6H4-O, J=8), 7,10 d (2H, -C6H4-O, J=8), 7,141 (1H, CH=N, J nieozn.), 7,20-7,35 m (10H, ArH, J nieozn.).
Przykład 26. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4'-dimetoksytrifenylometyloaminę (16,0 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4,4'-dimetoksytrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4,4'-dimetoksytrifenylometylo)3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu (kryst. z heksanu), którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2.06 s (3H, CH3-S), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,79 t (2H, CH2-S, J=6,7), 3,75 s (6H, CH3O), 6,75 d (4H, C6H4-O, J=8), 7,0 d (4H, -C6H4-O, J=8), 7,13 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,15-7,35 m (5H, Ph, J-nieozn.).
Przykład 27. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4',4-trimetoksytrifenylometyloaminę (17,5 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4,4',4-trimetoksytrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4,4',4-trimetoksytrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, oleistego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,03 s (3H, CH3-S), 2,65 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J=6,7), 3,80 s (9H, CH3O), 6,80 d (6H, C6H4-O, J=8), 7,10d (6H, C6H4-O, J=8), 7,15 t (1H, CH=N, J nieozn.).
Przykład 28. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-metylotrifenylometyloaminę (13,7 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-metylotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4-metylotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, oleistego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,02 s (3H, CH3-S), 2,3 s (3H, CH3-Ar), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J=6.7), 7,12 t (1H, CH=N, J nieozn.), 7,15-7,35 m (14H, ArH, J=nieozn.).
Przykład 29. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-fluorotrifenylometyloaminę (13.9 g, 0.05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-fluorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4-fluorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, oleistego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,07 s (3H, CH3-S), 2,69 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,801 (2H, CH2-S, J-6.7), 7,10-7,35 m (1H+14H, CH-N + ArH, J nieozn.).
Przykład 30. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-chlorotrifenylometyloaminę (14,7 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-chlorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4-chlorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, oleistego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,02 s (3H, CH3-S), 2,66 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,78 t (2H, CH2-S, J=6,7), 6,90-7,35 m (1H+14H, CH-N + ArH, J meozn.).
Przykład 31. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-bromotrifenylometyloaminę (16,9 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-bromotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4-bromotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,04 s (3H, CH3-S), 2,67 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J-6,7), 6,85-7,35 m (1H+14H, CH=N + ArH, J nieozn.).
Przykład 32. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4',4-trimetylotrifenylometyloaminę (15,1 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie
PL 196 331 B1 ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4,4',4-trimetylotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, zawierający merkaptan metylu, z którego wydziela się N-(4,4',4-trimetylotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,04 s (3H, CH3-S), 2,3 s (9H, CH3-Ar), 2,67 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J=6.7), 6,85-7,35 d+d+t (1H+12H, CH=N+ArH, J nieozn.).
P r z y k ł a d 33. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-mtrotrifenylometyloaminę (15,2 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-nitrotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(4-nitrotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,05 s (3H, CH3-S), 2,68 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J=6,7), 6,9-7,3 m (15H, CH=N + ArH, J nieozn.).
P r z y k ł a d 34. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4-bromo-4'-chlorotrifenylometyloaminę (18,7 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4-bromo-4'-chlorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy, z którego wydziela się N-(4-bromo-4'-chlorotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,07 s (3H, CH3-S), 2,69 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,811 (2H, CH2-S, J=6,7), 6,9-7,3 d+d+d+d+t nałożone (14H, CH=N + ArH, J nieozn.).
P r zy k ł ad 35. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4',4-tributylotrifenylometyloaminę (21,4 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(4,4',4-tributylotrifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 36. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 10-amino-10-fenylo-10H-antracen-9-on (14,8 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(10-fenylo-10H-antracen-9-on-10-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r zy k ł ad 37. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 5-amino-5-fenylo-5H-dibenzo[a.d]cyklohepten (14,2 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(5-fenylo-5H-dibenzo[a.d]cyklohepten-5-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 38. Postępuje się jak w przykładzie 1, ztą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 9-amino-9-naftalen-1-yl-9H-fluoren (15,4 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(9-naftalen-1-yl-9H-fluoren-9-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 39. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 9-amino-9-fenylo-9H-fluoren (12,9 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(9-fenylo-9H-fluoren-9-ylo)-3-merylotiopropanimmy.
P r zy k ł ad 40. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się difenylo-,naftalen-1-ylometyloaminę (15.5 g, 0.05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(difenylo-,naftalen-1-ylometylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 41. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 5-amino-5-fenylo-10,11-dihydro-5H-dibenzo[a,d]cykloheptan (14,3 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(5-fenylo-10,11-dihydro-5H-dibenzo[a,d]cykloheptan-5-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 42. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 9-amino-9-fenyloksanten (13,7 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(9-fenyloksanten-9-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r zy k ł ad 43. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 9-amino-9-fenylotioksanten (14,5 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(9-fenylotioksanten-9-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 44. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 9-amino-9-fenylo-10-metylo-9,10-dihydroakrydynę (14,3 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością, zabarwiony roztwór N-(10-metylo-9-fenylo-9,10-dihydroakrydyn-9-ylo)-3-metylotiopropaniminy.
P r z y k ł a d 45. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4'-bis(dimetyloamino)trifenylometyloaminę (17,3 g, 0,05 mola), otrzymuje się
PL 196 331 B1 z praktycznie ilościową wydajnością, mocno zabarwiony roztwór N-[4,4'-bis(dimetyloamino)trifenylometylo-]-3-metylotiopropaniminy.
Przykład 46. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się 4,4',4-tris(dietyloamino)trifenylometyloaminę (23,6 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością, mocno zabarwiony roztwór N-[4,4',4-tris(dietyloamino)trifenylometylo-]-3-metylotiopropaniminy.
Przykład 47. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast trifenylometyloaminy, stosuje się bis(4-dimetyloaminofenylo)-1-naftylometyloaminę (19,8 g, 0,05 mola), otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością, mocno zabarwiony roztwór N-[bis(4-dimetyloaminofenylo)-1-naftylometylo-]-3-metylotiopropaniminy.
Przykład 48. Postępuje się jak w przykładzie 1,ztą różnicą, że zamiast czystej trifenylometyloaminy, stosuje się surowy techniczny roztwór trifenylometyloaminy w toluenie, zawierający około 13,0 g, 0,050 mola aminy, otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropanirninę (1,75 g, 100% wydajności) w postaci białego, krystalicznego produktu, którego identyczność potwierdza widmo NMR (CDCl3, d[ppm], J[Hz]): 2,06 s (3H, CH3-S), 2,69 m (2H, C-CH2-C, J nieozn.), 2,791 (2H, CH2-S, J=6,7), 7,10-7,25 m (16H, CH=N + ArH, J nieozn.).
Przykład 49. Postępuje się jak w przykładzie 21, z tą różnicą, że zamiast czystej trifenylometyloaminy, stosuje się surowy techniczny roztwór trifenylometyloaminy w toluenie, zawierający około 13.0 g, 0.050 mola aminy, otrzymuje się z praktycznie ilościową wydajnością (oznaczono metodą NMR), roztwór N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminy zawierający merkaptan metylu. Analityczną próbkę 1/10 objętości tego roztworu odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje N-(trifenylometylo)-3-metylotiopropaniminę (1,69 g, 98% wydajności) w postaci białego, krystalicznego produktu, identycznego jak w przykładzie 21.
Claims (2)
1. Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin przedstawionych wzorem ogólnym 1, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2iR3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, zaś R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, znamienny tym, że jedną część molową triarylometyloaminy o wzorze ogólnym 2, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 i R3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu iatom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, poddaje się reakcji z jedną częścią molową akroleiny wobec co najmniej jednej części molowej merkaptanu o wzorze ogólnym 3, w którym R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, przy czym reakcję prowadzi się dalej w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, chlorowcoalkan, zwłaszcza chlorek metylenu lub
PL 196 331 B1 chlorek etylenu, alkohol, zwłaszcza metanol, w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze około 293°K, aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminy, z którego ewentualnie wydziela się N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminę.
2. Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin przedstawionych wzorem ogólnym 1, w którym Ar1, Ar2 iAr3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentuahiie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2iR3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu i atom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, zaś R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, znamienny tym, że jedną część molową triarylometyloaminy o wzorze ogólnym 2, w którym Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają identyczne lub różne podstawniki aromatyczne i heteroaromatyczne, takie jak: fenyl, bifenyl, naftyl, binaftyl, antracyl, fenantryl, indenyl, fluorenyl, pirydyl, chinolinyl, ksantenyl, tioksantenyl, akrydynyl, ewentualnie podstawione jedną lub kilkoma grupami R1, R2 i R3, które są identyczne lub różne i oznaczają atom wodoru, podstawnik alkilowy, grupę aminową, alkiloaminową, dialkiloaminową, tiolową, alkilotiolową, atom fluorowca, grupę hydroksylową, alkoksylową, nitrową, nitrylową, karboksylową, alkoksykarbonylową lub alkilokarbonylową, przy czym Ar1, Ar2 i Ar3 mogą być związane do żywicy polimerowej lub połączone ze sobą przy pomocy jednego lub więcej mostków stanowiących dowolną grupę dwuwartościową, taką jak: grupa metylenowa, dimetylenowa, etendiylowa, polimetylenowa, karbonylowa, atom siarki, atom azotu iatom tlenu; a zwłaszcza Ar1, Ar2 i Ar3 oznaczają podstawnik fenylowy, natomiast R1, R2iR3 oznaczają atom wodoru, poddaje się reakcji zjedna częścią molową 4-alkilotiopropanalu o wzorze ogólnym 4, w którym R oznacza grupę alkilową, zwłaszcza metyl, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-400°K, korzystnie w temperaturze około 293°K, w technologicznie akceptowalnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak: węglowodór aromatyczny, zwłaszcza benzen, toluen lub ksylen, eter, zwłaszcza eter etylowy, etylowo-t-butylowy lub metylowo-t-butylowy, chlorowcoalkan, zwłaszcza chlorek metylenu lub chlorek etylenu, alkohol, zwłaszcza metanol, aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminy, z którego ewentualnie wydziela się N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropaniminę.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL339715A PL196331B1 (pl) | 2000-04-14 | 2000-04-14 | Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL339715A PL196331B1 (pl) | 2000-04-14 | 2000-04-14 | Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL339715A1 PL339715A1 (en) | 2001-10-22 |
| PL196331B1 true PL196331B1 (pl) | 2007-12-31 |
Family
ID=20076466
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL339715A PL196331B1 (pl) | 2000-04-14 | 2000-04-14 | Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-3-alkilotiopropanimin |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL196331B1 (pl) |
-
2000
- 2000-04-14 PL PL339715A patent/PL196331B1/pl unknown
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL339715A1 (en) | 2001-10-22 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| CA3157884A1 (en) | Preparation method for glufosinate | |
| EP0098934B1 (en) | 2-methylseleno-benzamides | |
| PL201272B1 (pl) | Nowe pochodne fenolowe dwualkoksyetanali, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie | |
| HU228635B1 (en) | New processes for preparing pesticidal intermediates | |
| RU2295527C1 (ru) | Бис[2-(тозиламино)бензилиден-n-алкил(арил, гетарил)аминаты]цинка, их применение в качестве люминофоров | |
| EP1483255A1 (en) | Process for synthesizing chiral n-aryl piperazines | |
| US4968808A (en) | Process for the preparation of nitroethene derivatives | |
| HU206106B (en) | Process for producing aromatic amine derivatives | |
| PL196408B1 (pl) | Sposób wytwarzania nowych N-(triarylometylo)-2-amino-4-alkilotiobutanonitryli | |
| PL199455B1 (pl) | Sposób wytwarzania N-(triarylometylo)alkanimin | |
| EP1380580A1 (en) | An improved process for the production of subsituted thioxanthones | |
| UY25469A1 (es) | Procedimiento para preparar sulfonamidas | |
| EP0294615B1 (en) | Cyclobutene-3,4-dione-intermediates and their use in the preparation of histamine h2-antagonists | |
| RU2571417C2 (ru) | Способ получения n-замещенной 2-амино-4-(гидроксиметилфосфинил)-2-бутеновой кислоты | |
| CA2108874A1 (en) | 4,4'-(phenylenediisopropyl)-bis(2,6-dialkylanilines) | |
| AU660239B2 (en) | Process for the preparation of intermediates useful in the preparation of pyranyl cyanoguanidine derivatives | |
| US6433176B1 (en) | Method for making 8-hydroxyjulolidine compound | |
| EP0035624A2 (de) | Aldehyde | |
| JPH09165353A (ja) | 化合物の製造方法及びその中間体化合物類並びにそれらの製造方法 | |
| Katritzky et al. | A novel and convenient route to (1H-1, 2, 4-triazol-1-ylmethyl) phenols, anilines, N-alkylanilines and N, N-dialkylanilines | |
| EP0369426B1 (en) | Indan derivatives | |
| EP1044959B1 (en) | Process for preparing a 1,1,1-trifluoro-2-aminoalkane | |
| US6166259A (en) | Process for preparing a 1,1,1-trifluoro-2-aminoalkane | |
| US4188343A (en) | Process for preparing anthranylaldehyde derivatives | |
| SU592358A3 (ru) | Способ получени производных аминопропинил-дибензо ( ) тиепина или -дебензо ( ) оксепина или их солей |