PL196231B1 - Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn - Google Patents
Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydrynInfo
- Publication number
- PL196231B1 PL196231B1 PL360273A PL36027303A PL196231B1 PL 196231 B1 PL196231 B1 PL 196231B1 PL 360273 A PL360273 A PL 360273A PL 36027303 A PL36027303 A PL 36027303A PL 196231 B1 PL196231 B1 PL 196231B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- phosphorous acid
- general formula
- temperature
- reaction mixture
- mol
- Prior art date
Links
Abstract
1. Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają atomy wodoru, podstawniki alkilowe lub arylowe, ewentualnie podstawione grupami funkcyjnymi, zwłaszcza chlorowcami, natomiast X oznacza atom chloru, bromu lub jodu, znamienny tym, że jedną część molową fosforynu 2-halogenoalkilowego o wzorze ogólnym 2, w którym R1, R2 i X posiadają podane poprzednio znaczenia, poddaje się hydrolizie wodnym roztworem kwasu nieorganicznego, korzystnie roztworem kwasu fosforawego, w temperaturze 300-400 K, korzystnie w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, a następnie wydziela się halogenohydrynę i kwas fosforawy. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że hydrolizie poddaje się produkt reakcji jednej części molowej trihalogenku fosforu z 1-3 części molowych oksiranu o wzorze ogólnym 3, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, prowadzonej w temperaturze 250-300 K, korzystnie w temperaturze około 290 K, ewentualnie w aprotycznym rozpuszczalniku organicznym.
Description
(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 196231 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 360273 (51) Int.Cl.
C01B 25/163 (2006.01) C07C 31/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 21.05.2003 (54)
Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn
| (73) Uprawniony z patentu: Politechnika Wrocławska,Wrocław,PL | |
| (43) Zgłoszenie ogłoszono: | (72) Twórca(y) wynalazku: |
| 29.11.2004 BUP 24/04 | Mirosław Soroka,Wrocław,PL |
| (45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.12.2007 WUP 12/07 | Waldemar Goldeman,Racibórz,PL Piotr Małysa,Mokre k/Głubczyc,PL Monika Stochaj,Krosno Odrzańskie,PL (74) Pełnomocnik: Winohradnik J.Halina, Politechnika Wrocławska, Biuro ds. Wynalazczości i Ochrony Patentowej |
(57) 1. Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają atomy wodoru, podstawniki alkilowe lub arylowe, ewentualnie podstawione grupami funkcyjnymi, zwłaszcza chlorowcami, natomiast X oznacza atom chloru, bromu lub jodu, znamienny tym, że jedną część molową fosforynu 2-halogenoalkilowego o wzorze ogólnym 2, w którym R1, R2 i X posiadają podane poprzednio znaczenia, poddaje się hydrolizie wodnym roztworem kwasu nieorganicznego, korzystnie roztworem kwasu fosforawego, w temperaturze 300-400 K, korzystnie w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, a następnie wydziela się halogenohydrynę i kwas fosforawy.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że hydrolizie poddaje się produkt reakcji jednej części molowej trihalogenku fosforu z 1-3 części molowych oksiranu o wzorze ogólnym 3, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, prowadzonej w temperaturze 250-300 K, korzystnie w temperaturze około 290 K, ewentualnie w aprotycznym rozpuszczalniku organicznym.
PL 196 231 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn przedstawionych wzorem ogólnym 1, w którym R1 oraz R2 są takie same lub różne i oznaczają atomy wodoru, podstawniki alkilowe lub arylowe, ewentualnie podstawione grupami funkcyjnymi, zwłaszcza chlorowcami, natomiast X oznacza atom chloru, bromu lub jodu.
Halogenohydryny znajdują zastosowanie w syntezie organicznej, zwłaszcza do wprowadzania grupy 2-hydroksyalkilowej do cząsteczki związku organicznego, natomiast kwas fosforawy jest podstawowym substratem do syntezy wielu związków fosforu, zwłaszcza do syntezy kompleksonów aminofosfonianowych.
Dotychczas znany sposób wytwarzania halogenohydryn polega na reakcji oksiranów z halogenowodorem, który wytwarza się w osobnej reakcji, a następnie wprowadza do oksiranu. Natomiast kwas fosforawy otrzymuje się w reakcji trichlorku fosforu z wodą.
Istota wynalazku polega na tym, że jedną część molową fosforynu 2-halogenoalkilowego o wzorze ogólnym 2, w którym R1, R2 i X posiadają podane poprzednio znaczenia, poddaje się hydrolizie wodnym roztworem kwasu nieorganicznego, korzystnie roztworem kwasu fosforawego, w temperaturze 300-400 K, korzystnie w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, a następnie oddziela się halogenohydrynę przez ekstrakcję lub destylację, natomiast pozostałość po wydzieleniu halogenohydryny stanowi roztwór kwasu fosforawego, który można zastosować bez żadnych dodatkowych operacji do syntezy związków organicznych fosforu, na przykład w reakcji aminoalkilowania.
Istota wynalazku polega również na tym, że w pierwszym etapie poddaje się reakcji jedną część molową trihalogenku fosforu z 1-3 części molowych oksiranu o wzorze ogólnym 3, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, przy czym reakcję prowadzi się w temperaturze 250-300 K, korzystnie w temperaturze około 290 K, ewentualnie w aprotycznym rozpuszczalniku organicznym, aż do przereagowania substratów, po czym w drugim etapie surowe fosforyny 2-halogenoalkilowe poddaje się hydrolizie wodnym roztworem kwasu nieorganicznego, korzystnie roztworem kwasu fosforawego, w temperaturze 300-400 K, korzystnie w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, a następnie oddziela się halogenohydrynę przez ekstrakcję lub destylację, natomiast pozostałość po wydzieleniu halogenohydryny stanowi roztwór kwasu fosforawego.
Zasadniczą korzyścią techniczno-użytkową wynikającą ze stosowania sposobu według wynalazku, jest równoczesne otrzymywanie w jednym procesie kwasu fosforawego oraz halogenohydryn, które nadają się bezpośrednio do zastosowania jako półprodukty do dalszych syntez wielu, różnorodnych związków organicznych. Dodatkowa korzyść polega na tym, że oksirany są doskonałymi moderatorami reakcji hydrolizy trichlorku fosforu i w tym procesie ułatwiają przekształcenie trichlorku fosforu w kwas fosforawy, dając przy tym korzystny stosunek izomerów halogenohydryn.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1. Do 13,2 g, 0,30 mola oksiranu wkrapla się w temperaturze około 273 K 13,7 g, 0,10 mola trichlorku fosforu, a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów w temperaturze około 293 K, po czym mieszaninę poreakcyjną dodaje się do 25 g 0,4 M wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-chloroetanolu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje w wyniku destylat zawierający 2-chloroetanol i wodę, oraz pozostałość, którą stanowi wodny roztwór zawierający 13,2 g kwasu fosforawego. Destylat poddaje się rektyfikacji i otrzymuje w wyniku 16,2 g, 67% wydajności 2-chloroetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSWG2003 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 2,77 (s, 1H, OH), 3,65 (t, 2H, CH2, J=5,2), 3,88 (t, 2H, CH2, J=5,2).
P r z y k ł a d 2. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że stosuje się 17,4 g, 0,30 mola metylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 17,7 g, 63% wydajności 1-chloropropan-2-olu, którego identyczność potwierdza widmo NMR MSSM2161 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 1,17 (d, 3H, CH3, 3=6,7), 2,50 (s, 1H, OH), 3,36 (dd, 1H, CH2, J=11,0, J=7,0), 3,48 (dd, 1H, CH2, J=11,0, J=3,8), 3,75 (ddq, 1H, CH, J=7,0, J=6,7, J=3,8). Na widmie widoczne są również sygnały drugiego izomeru chlorohydryny 2-chloropropanolu: 1,40 (d, 3H, CH3, J=6,3), 2,51 (s, 1H, OH), 3,54 (dd, 1H, CH2, J=12,0, J=7,0), 3,64 (dd, 1H, CH2, J=12,0, 3=4,2), 4,04 (ddq, 1H, CH, J=7,0, J=6,3, J=4,2). Z integracji wynika, że stosunek izomerów wynosi 86/14.
PL 196 231 B1
P r z y k ł a d 3. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że stosuje się 21,6 g, 0,30 mola etylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 22,8 g, 63% wydajności 1-chlorobutan-2-olu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSSM2165 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 0,88 (t, 3H, CH3, J=7,5), 1,48 (dq, 2H, CH2, J=7,5, J=7,4), 2,40 (s, 1H, OH), 3,39 (dd, 1H, CH2, J=11,1, J=6,9), 3,57 (dd, 1H, CH2, J=11,1, J=3,4), 3,63 (ddt, 1H, CH, J=7,4, J=6,9, J=3,4). Na widmie widoczne są również sygnały drugiego izomeru chlorohydryny 2-chlorobutanolu: 0,95 (t, 3H, CH3, J=7,4), 1,65 (ddq, 1H, CH2, J=7,4, J=nieozn.), 1,75 (ddq, 1H, CH2, J=7,4, J=nieozn.), 2,41 (s, 1H, OH), ~3,6 (dd, 1H, CH2, J=nieozn.), ~3,7 (dd, 1H, CH2, J=nieozn.), 3,85 (dddd, 1H, CH, J=nieozn.). Z integracji wynika, że stosunek izomerów wynosi 86/14.
P r z y k ł a d 4. Postępuje się jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że stosuje się 36,0 g, 0,30 mola fenylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 28,5 g, 61% wydajności 2-chloro-2-fenyloetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSPM837 (CDCh, d [ppm], J [Hz] d [ppm], J [Hz]): 2,30 (s, 1H, OH), 3,88 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=7,2), 3,85 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=5,9), 4,92 (dd, 1H, CH, 1=7,2, J=5,9), 7,33 (m, 5H, ArH, J=nieozn.). Na widmie nie widać sygnałów drugiego izomeru chlorohydryny.
P r z y k ł a d 5. Do 13,2 g, 0,30 mola oksiranu wkrapla się w temperaturze około 273 K 27,1 g, 0,10 mola tribromku fosforu, a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów w temperaturze około 293 K, po czym mieszaninę poreakcyjną dodaje się do 25 g 0,4 M wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-bromoetanołu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje w wyniku destylat zawierający 2-bromoetanol i wodę, oraz pozostałość, którą stanowi wodny roztwór zawierający 13,2 g kwasu fosforawego. Destylat poddaje się rektyfikacji i otrzymuje w wyniku 28,2 g, 75% wydajności 2-bromoetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSWG1958 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 2,67 (s, 1H, OH), 3,48 (t, 2H, CH2, J=5,5), 3,86 (t, 2H, CH2, J=5,5).
P r z y k ł a d 6. Postępuje się jak w przykładzie 5, z tą różnicą, że stosuje się 17,4 g, 0,30 mola metylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 33,8 g, 81% wydajności 1-bromopropan-2-olu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSWG2003 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 1,20 (d, 3H, CH3, J=6,3), 2,40 (s, 1H, OH), 3,27 (dd, 1H, CH2, J=10,2, J=6,9), 3,40 (dd, 1H, CH2, J=10,2, J=3,7), 3,90 (ddq, 1H, CH, J=6,9, J=6,3, J=3,7). Na widmie widoczne są również sygnały drugiego izomeru bromohydryny 2-bromopropanolu: 1,60 (d, 3H, CH3, J=6,8), 2,41 (s, 1H, OH), 3,60 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=6,9), 3,67 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=4,4), 4,14 (ddq, 1H, CH, J=6,9, 1=6,8, J=4,4). Z integracji wynika, że stosunek izomerów wynosi 91/9.
P r z y k ł a d 7. Postępuje się jak w przykładzie 5, z tą różnicą, że stosuje się 21,6 g, 0,30 mola etylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 34,4 g, 75% wydajności
1- bromobutan-2-olu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSPM849 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 0,97 (t, 3H, CH3, J=7,4), 1,58 (dq, 2H, CH2, J=7,4, J=6,8), 2,28 (s, 1H, OH), 3,38 (dd, 1H, CH2, J=10,3, J=6,9), 3,53 (dd, 1H, CH2, J=10,3, J=3,3), 3,70 (ddt, 1H, CH, J=6,9, J=6,8, J=3,3). Na widmie widoczne są również sygnały drugiego izomeru bromohydryny 2-bromobutanolu: 1,06 (t, 3H, CH3, 1=7,3), 1,88 (m, 2H, CH2, J=nieozn.), 2,34 (s, 1H, OH), -3,7 (dd, 1H, CH2, J=nieozn.), ~3,8 (dd, 1H, CH2, J=nieozn.), 4,06 (dddd, 1H, CH, J=nieozn.). Z integracji wynika, że stosunek izomerów wynosi 88/12.
P r z y k ł a d 8. Postępuje się jak w przykładzie 5, z tą różnicą, że stosuje się 36,0 g, 0,30 mola fenylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 39,2 g, 65% wydajności
2- bromo-2-fenyloetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSPM83X (CDCh, d [ppm], J [Hz] d [ppm], J [Hz]): 2,85 (s, 1H, OH), 3,89 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=5,8), 4,01 (dd, 1H, CH2, J=12,2, J=7,8), 5,00 (dd, 1H, CH, J=7,8, J=5,8), 7,28 (m, 5H, ArH, J=nieozn.). Na widmie nie widać sygnałów drugiego izomeru bromohydryny.
P r z y k ł a d 9. Do 13,2 g, 0,30 mola oksiranu w 50 g dichlorometanu wkrapla się w temperaturze około 273 K 13,7 g, 0,10 mola trichlorku fosforu, a następnie pozostawia do całkowitego przereagowania substratów w temperaturze około 293 K, po czym z mieszaniny poreakcyjnej oddestylowuje się dichlorometan, a pozostałość dodaje się do 25 g 20% wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-chloroetanolu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się ekstrakcji 4x25 g dichlorometanu, połączone ekstrakty suszy 20 g siarczanu sodu, sączy,
PL 196 231 B1 a następnie poddaje destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje w wyniku 16,2 g, 67% wydajności 2-chloroetanolu, identycznego jak w przykładzie 1. Pozostałość po ekstrakcji stanowi wodny roztwór zawierający 13,2 g kwasu fosforawego.
P r z y k ł a d 10. Postępuje się jak w przykładzie 9, z tą różnicą, że stosuje się 17,4 g, 0,30 mola metylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 17,7 g, 63% wydajności 2-chloropropanolu, identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 11. Postępuje się jak w przykładzie 9, z tą różnicą, że stosuje się 21,6 g, 0,30 mola etylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 22,8 g, 63% wydajności 2-chlorobutanolu, identycznego jak w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 12. Postępuje się jak w przykładzie 9, z tą różnicą, że stosuje się 36,0 g, 0,30 mola fenylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 28,5 g, 61% wydajności 2-chloro-2-fenyloetanolu, identycznego jak w przykładzie 4.
P r z y k ł a d 13. Do 13,7 g, 0,10 mola trichlorku fosforu wkrapla się w temperaturze około 273 K 13,2 g, 0,30 mola oksiranu, po czym pozostawia mieszaninę do całkowitego przereagowania substratów w temperaturze około 293 K, a następnie mieszaninę poreakcyjną dodaje się do 25 g 0,4 M wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-chloroetanolu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje w wyniku destylat zawierający 2-chloroetanol i wodę, oraz pozostałość, którą stanowi wodny roztwór zawierający 13,2 g kwasu fosforawego. Destylat poddaje się rektyfikacji i otrzymuje w wyniku 16,1 g, 67% wydajności 2-chloroetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSWG2003 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 2,77 (s, 1H, OH), 3,65 (t, 2H, CH2, J=5,2), 3,88 (t, 2H, CH2, J=5,2).
P r z y k ł a d 14. Postępuje się jak w przykładzie 13, z tą różnicą, że stosuje się 17,4 g, 0,30 mola metylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 17,7 g, 63% wydajności 1-chloropropan-2-olu, identycznego jak w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 15. Postępuje się jak w przykładzie 13, z tą różnicą, że stosuje się 21,6 g, 0,30 mola etylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 22,8 g, 63% wydajności 1-chlorobutan-2-olu, identycznego jak w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 16. Postępuje się jak w przykładzie 13, z tą różnicą, że stosuje się 36,0 g, 0,30 mola fenylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 28,5 g, 61% wydajności 2-chloro-2-fenyloetanolu, identycznego jak w przykładzie 4.
P r z y k ł a d 17. Do 27,1 g, 0,10 mola tribromku fosforu wkrapla się w temperaturze około 273 K 13,2 g, 0,30 mola oksiranu, po czym pozostawia mieszaninę do całkowitego przereagowania substratów w temperaturze około 293 K, a następnie mieszaninę poreakcyjną dodaje się do 25 g 0,4 M wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-bromoetanolu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się ekstrakcji 4x25 g chlorku metylenu, a połączone ekstrakty poddaje się destylacji i otrzymuje w wyniku 2-bromoetanol 28,2 g, 75% wydajności 2-bromoetanolu, identycznego jak w przykładzie 5.
P r z y k ł a d 18. Postępuje się jak w przykładzie 17, z tą różnicą, że stosuje się 17,4 g, 0,30 mola metylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 33,8 g, 81% wydajności 1-bromopropan-2-olu, identycznego jak w przykładzie 6.
P r z y k ł a d 19. Postępuje się jak w przykładzie 17, z tą różnicą, że stosuje się 21,6 g, 0,30 mola etylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 34,4 g, 75% wydajności 1-bromobutan-2-olu, identycznego jak w przykładzie 7.
P r z y k ł a d 20. Postępuje się jak w przykładzie 17, z tą różnicą, że stosuje się 36,0 g, 0,30 mola fenylooksiranu i otrzymuje się w wyniku podobną ilość kwasu fosforawego oraz 39,2 g, 61% wydajności 2-bromo-2-fenyloetanolu, identycznego jak w przykładzie 8.
P r z y k ł a d 21.27,0 g, 0,10 mola fosforynu trój(2-chloroetylowego) dodaje się do 25 g 0,4 M wodnego roztworu kwasu fosforawego i ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do zakończenia hydrolizy. Stopień przereagowania kontroluje się mierząc widma 1H i 31P NMR mieszaniny reakcyjnej. Po 6 godzinach obserwuje się całkowitą konwersję do 2-chloroetanolu i kwasu fosforawego. Następnie mieszaninę poreakcyjną poddaje się destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje w wyniku destylat zawierający 2-chloroetanol i wodę, oraz pozostałość, którą stanowi wodny roztwór
PL 196 231 B1 zawierający 13,2 g kwasu fosforawego. Destylat poddaje się rektyfikacji i otrzymuje w wyniku 16,2 g,
67% wydajności 2-chloroetanolu, którego identyczność potwierdza widmo NMRMSWG2003 (CDCh, d [ppm], J [Hz]): 2,77 (s, 1H, OH), 3,65 (t, 2H, CH2, J=5,2), 3,88 (t, 2H, CH2, J=5,2).
Claims (2)
1. Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają atomy wodoru, podstawniki alkilowe lub arylowe, ewentualnie podstawione grupami funkcyjnymi, zwłaszcza chlorowcami, natomiast X oznacza atom chloru, bromu lub jodu, znamienny tym, że jedną część molową fosforynu 2-halogenoalkilowego o wzorze ogólnym 2, w którym R1, R2 i X posiadają podane poprzednio znaczenia, poddaje się hydrolizie wodnym roztworem kwasu nieorganicznego, korzystnie roztworem kwasu fosforawego, w temperaturze 300-400 K, korzystnie w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, a następnie wydziela się halogenohydrynę i kwas fosforawy.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że hydrolizie poddaje się produkt reakcji jednej części molowej trihalogenku fosforu z 1-3 części molowych oksiranu o wzorze ogólnym 3, w którym R1 i R2 posiadają podane poprzednio znaczenia, prowadzonej w temperaturze 250-300 K, korzystnie w temperaturze około 290K, ewentualnie w aprotycznym rozpuszczalniku organicznym.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL360273A PL196231B1 (pl) | 2003-05-21 | 2003-05-21 | Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL360273A PL196231B1 (pl) | 2003-05-21 | 2003-05-21 | Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL360273A1 PL360273A1 (pl) | 2004-11-29 |
| PL196231B1 true PL196231B1 (pl) | 2007-12-31 |
Family
ID=34271220
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL360273A PL196231B1 (pl) | 2003-05-21 | 2003-05-21 | Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL196231B1 (pl) |
-
2003
- 2003-05-21 PL PL360273A patent/PL196231B1/pl not_active IP Right Cessation
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL360273A1 (pl) | 2004-11-29 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| KR20150132188A (ko) | 스핑고미엘린 및 디히드로스핑고미엘린의 합성 방법 | |
| ES2948107T3 (es) | Poliéteres, poliaminas, politioéteres y métodos para su fabricación | |
| AU2012321073A1 (en) | Methods for the synthesis of plasmalogens and plasmalogen derivatives, and therapeutic uses thereof | |
| PL196231B1 (pl) | Sposób wytwarzania kwasu fosforawego oraz halogenohydryn | |
| US20090143623A1 (en) | Production Process of Cyanoethyl Ether | |
| Garifzyanov et al. | Synthesis of New Aminophosphabetaines | |
| KR101249361B1 (ko) | 고순도 트리스(트리알킬실릴)포스파이트의 제조 방법 | |
| PL196232B1 (pl) | Sposób wytwarzania kwasu fosforawego i halogenohydryn | |
| KR900002709B1 (ko) | 푸린-9-일알킬렌옥시메틸 포스폰산의 합성방법 | |
| Bondarenko et al. | Synthesis of nonsymmetrical dialkylamines on the basis of diphenylphosphinic amides | |
| KR100776102B1 (ko) | 포스핀 옥사이드 비타민 디 전구체 | |
| CA2812129C (en) | Methods for the synthesis of 13c labeled plasmalogen | |
| SU654172A3 (ru) | Способ получени тиено (3,2-с) пиридина или его производных | |
| KR101209246B1 (ko) | 피퍼롱구미닌의 제조 방법 | |
| RU2334753C1 (ru) | С-фосфорилированные ацетамидины, содержащие реакционноспособную сн-кислотную метиленовую группу, в качестве исходных соединений для получения бромпроизводных с-фосфорилированных ацетамидинов | |
| RU2249589C1 (ru) | Способ получения 1-(n,n-диметиламинометил)-бензотриазольной соли o-(н-бутил)-o-(2-этил-н-гексил)-дитиофосфорной кислоты | |
| JP3619275B2 (ja) | アスコルビン酸リンアミド誘導体ならびにその製造方法 | |
| WO2008055964A1 (de) | Verfahren zur herstellung von cyclischen phosphinen oder bisphosphinen, cyclische phosphonate von optisch aktiven diolen und deren herstellung | |
| JP2025523862A (ja) | ホスホン酸エステルを調製する方法 | |
| JPS6344585A (ja) | 新規ｓ−ブチル−ジ−ｎ−アルキルホスフアン、−ホスフアンオキシド、−ホスフアンスルフアイド及びこれらの製法 | |
| PL197252B1 (pl) | Nowe estry alkilowe kwasów poli(N,N,-alkileno-a ,a ,-diamino-p-ksylileno-a ,a ,-difosfonowych i sposób ich wytwarzania | |
| SU777038A1 (ru) | Способ получени 2(диалкоксифосфонилметил)бензоксазолов | |
| Chopa et al. | DIASTEREOSELECTIVE SYNTHESIS OF β-TRICHLOROSTANNYL-AND β-TRIMETHYLSTANNYLKETONES | |
| RU2400487C1 (ru) | Способ получения n,n-диалкиламидофторангидридов алкил(арил)фосфонистых кислот | |
| KR100253117B1 (ko) | 2-옥소알칸포스포네이트의 제조방법 |
Legal Events
| Date | Code | Title | Description |
|---|---|---|---|
| LAPS | Decisions on the lapse of the protection rights |
Effective date: 20060521 |