PL195643B1 - Materiał pokryciowy i zastosowanie materiału pokryciowego - Google Patents

Abstract

1. Material pokryciowy w postaci plyt fali- stych, o sfalowaniach równoleglych do spadku dachu, majacy na jednej z powierzchni, w cze- sci wypuklej sfalowan, wglebienia sluzace do mocowania dachówek, znamienny tym, ze w czesci wypuklej (10), na szczycie (8) sfalo- wan (2) powierzchnia materialu pokryciowego jest szorstka i zawiera wytloczenia, których wysokosc zawiera sie miedzy 0,1, a 0,9 mm, zas ich podstawa wpisana jest w okrag, którego srednica zawiera sie miedzy 0,1, a 0,9 mm, przy czym ilosc wytloczen wynosi od 1 do 100 na cm 2 . 6. Zastosowanie materialu pokryciowego w postaci plyt falistych, okreslonego zastrzeze- niem 1, do wykonywania przekryc dachowych z dachówek karpiówek. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest materiał pokryciowy i zastosowanie materiału pokryciowego.

Materiał taki może stanowić lekkie pokrycie dachowe lub może być używany do wykonywania podkładu pod dachówki rzymskie z zakładkami lub bez, ewentualnie pod dachówki karpiówki tzw. marsylskie.

Znane są podkłady wykonywane z materiałów profilowanych, szczególnie falistych, będących w pewnych przypadkach kombinacją fal i spłaszczeń.

W opisie patentowym FR-2 496 551 opisano np. materiał z celulozy lub kartonu, który może być pokryty bitumem, z naprzemiennymi falami i obszarami płaskimi. Jest to materiał stosowany głównie jako podkład uszczelniający na dachy, kładziony pod dachówki.

Taki materiał profilowany może być również stosowany do realizacji lekkich pokryć. Ponadto materiały podkładowe faliste są przeznaczone przede wszystkim dla dachówek klasztornych. Mają one wielkie zalety, ponieważ tworzą szczelny dach, nawet jeżeli któraś dachówka przesunie się lub stłucze, a poza tym zapewniają naturalną wentylację dachu.

Z tego też powodu płyty faliste stosowano również do realizacji podkładów dachowych dla dachówek karpiówek. Aby zamocować dachówki karpiówki należy najpierw zamocować na podkładzie łaty służące do zamocowania dachówek. Mocowanie łat na płytach falistych przedstawia jednak trudności. Przede wszystkim ciężar łat i dachówek jest prawie w całości niesiony przez szczyty fal, które mają tendencję do deformacji. Osłabia to podkład dachowy. Co więcej, odkształcenie podkładu może spowodować pogorszenie wentylacji dachu i przeszkodzić spływaniu wody, która mogłaby w takim przypadku przedostać się przez uszkodzoną dachówkę.

W związku z tym opracowano elementy podporowe rozkładające obciążenia, przeznaczone do układania pomiędzy łatami a podkładem, w określonych odstępach.

Można tu zacytować patent FR-2 658 848, w którym opisano element podporowy rozkładający obciążenia, wykonany jako rozpórka rurowa umieszczona w fali wklęsłej podkładu. Element taki pozwala skutecznie rozłożyć obciążenia, nie szkodząc przepływowi powietrza wentylującego pokrycie dachowe.

Jednakże, stosowanie łat i elementów podporowych rozkładających obciążenia wydłuża czas wykonania pokrycia i wpływa w istotny sposób na ich koszt. Mogą one również zablokować, przynajmniej częściowo, przepływ powietrza między dachówkami a podkładem, jak również spływanie wody.

Korzystne jest więc uproszczenie wykonywania pokryć dachowych z dachówek karpiówek.

Okazało się również potrzebne usztywnienie materiałów profilowanych, stosowanych zarówno jako materiał pokryciowy, jak i jako materiał podkładowy, aby przedłużyć żywotność dachu.

W dokumencie GB 613 845 opisano falisty materiał pokryciowy, którego sfalowania są równoległe do spadku dachu, mający na jednej z powierzchni zagłębienia, w których zawieszane są występy dachówek. Zagłębienia te są rozmieszczone wzdłuż linii prostych, które są zasadniczo prostopadłe do sfalowań. W celu zapobieżenia zsuwaniu się dachówek zastosowano tu układ szpilek przechodzących przez dachówki i przez otwory w materiale pokryciowym, przymocowanych do jego spodu.

Niedogodnością rozwiązania według GB 613 845 jest skomplikowany system mocowania dachówek za pomocą szpilek, który jest drogi i wymaga licznych operacji.

Celem wynalazku jest opracowanie materiału pokryciowego, z którego dachówki się nie zsuwają pomimo, że nie ma skomplikowanego systemu ich mocowania.

Materiał pokryciowy w postaci płyt falistych, o sfalowaniach równoległych do spadku dachu, mający na jednej z powierzchni, w części wypukłej sfalowań, wgłębienia służące do mocowania dachówek, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w części wypukłej, na szczycie sfalowań powierzchnia materiału pokryciowego jest szorstka i zawiera wytłoczenia, których wysokość zawiera się między 0,1, a 0,9 mm, zaś ich podstawa wpisana jest w okrąg, którego średnica zawiera się między 0,1, a 0,9 mm, przy czym ilość wytłoczeń wynosi od 1 do 100 na cm².

Korzystnie, stosunek amplitudy fal do ich długości zawiera się w przybliżeniu pomiędzy 1/2, a 1/1.

Wgłębienia korzystnie rozmieszczone są wzdłuż prostych prostopadłych do sfalowań.

Szczyt części wypukłej fal jest korzystnie spłaszczony.

Sfalowania są korzystnie rozmieszczone na przemian względem spłaszczeń.

Materiał pokryciowy w postaci płyt falistych, według wynalazku stosowany jest do wykonywania przekryć dachowych z dachówek karpiówek.

PL 195 643 B1

Wgłębienia znajdujące się w materiale pokryciowym według wynalazku pozwalają zamocować dachówki karpiówki bezpośrednio na materiale podkładowym. Zastosowanie łat i elementów podporowych rozkładających obciążenia stało się w ten sposób niepotrzebne.

Oszczędność na drewnie konstrukcyjnym oceniana jest na około 70% całkowitych kosztów.

Głębsze fale materiału pokryciowego według wynalazku zwiększają jego wytrzymałość na zginanie oraz ogólną wytrzymałość dachu, w którym jest zastosowany, czy to jako podkład, czy bezpośrednio jako lekki materiał pokryciowy. Głębokie fale zapewniają również doskonałe odwodnienie. Wgłębienia rozłożone są korzystnie wzdłuż prostych mniej więcej prostopadłych do falowania. Ponadto również powierzchnia materiału, na której kładzie się dachówki ma szczyty fal wypukłych lekko spłaszczone. Pozwala to zapewnić istnienie powierzchni styku dachówek karpiówek ze szczytami fal, unikając w ten sposób ryzyka odkształcenia podkładu lub zsunięcia się dachówek.

Szorstki materiał na szczytach fal wypukłych pozwala uniknąć zsuwania się dachówek.

W przypadku wykonywania podkładów dla dachówek klasztornych, materiał pokryciowy stanowi korzystnie kombinację spłaszczeń i falowań. Spłaszczenia pozwalają lepiej zamocować dachówki spodnie, lub dachówki wierzchnie w przypadku, gdy spodnie zostały pominięte.

Materiał ten jest szczególnie przeznaczony do wykonywania pokryć z dachówek karpiówek. Stanowi on więc podkład bezpośredni pod dachówki karpiówki. Występ każdej dachówki umieszczany jest we wgłębieniu materiału.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 jest to widok perspektywiczny materiału pokryciowego według wynalazku; fig. 2 przedstawia, w powiększeniu, szczegół A z fig. 1; fig. 3 jest to widok z góry materiału w pokryciowego według wynalazku; fig. 4 jest to przekrój wzdłuż IV-IV z fig. 3; fig. 5 jest to przekrój wzdłuż V-V z fig. 3; fig. 6 jest to widok częściowo przekrojowy przekrycia dachu wykonanego za pomocą materiału pokryciowego według wynalazku i dachówek karpiówek, wzdłuż spadku dachu; fig. 7 przedstawia schematyczny widok przykładowej maszyny do falowania materiału pokryciowego według wynalazku; fig. 8 jest to widok częściowo przekrojowy realizacji maszyny z fig. 7 prostopadle do formowanych fal; fig. 9 jest to widok schematyczny zespołu przykładowej realizacji maszyny do profilowania materiału pokryciowego według wynalazku.

Elementy wspólne dla różnych rysunków zostaną oznaczone takimi samymi odnośnikami.

W odniesieniu do fig. 1, materiał pokryciowy 1 ma postać płyty falistej. Profil płyty stanowi falowanie regularne, mniej więcej sinusoidalne. Mogłaby to także być kombinacja fal i spłaszczeń. Ponadto, fale mogłyby być inne, na przykład typu meander lub w kształcie litery V.

Materiał pokryciowy przedstawiony na fig. 1 jest przeznaczony szczególnie do wykonywania podkładu pod dach z dachówek karpiówek.

Zawiera on, na powierzchni przeznaczonej do kładzenia dachówek, wgłębienia 3, które usytuowane są na wypukłej stronie 10 każdej fali 2 i rozmieszczone wzdłuż prostych równoległych do siebie i prostopadłych do fal 2.

Jak przedstawiono na fig. 6, wgłębienia te pozwolą zamocować dachówki karpiówki bezpośrednio na płycie falistej 1. Ich głębokość jest więc dobrana tak, aby można było umieścić w nich i utrzymać występy 7 dachówek 6. Ich spód 9 jest korzystnie płaski. Ich ścianki boczne są nachylone w stosunku do spodu 9, korzystnie symetrycznie względem płaszczyzny prostopadłej do spodu wgłębień.

Odległość pomiędzy wgłębieniami dostosowana jest do typu dachówek użytych w pokryciu.

Przekrycie dachu wykonywane jest więc w następujący sposób:

płyty faliste, takie, jak płyta 1, mocowane są na konstrukcji 4 w taki sposób, że częściowo na siebie zachodzą, a fale 2 rozciągają się wzdłuż spadku dachu. Można zastosować każdy odpowiedni środek mocujący 5, przy czym korzystne jest by był on umieszczony na szczycie fali. Dachówki karpiówki 6 są następnie kładzione bezpośrednio na podkładzie utworzonym z płyt falistych, przy czym występy 7 wchodzą we wgłębienia. Wgłębienia pozwalają uniknąć zsuwania się dachówek, a łaty zostają wyeliminowane. Ułatwiają też pracę dekarza, ponieważ zapewniają doskonałe wyrównanie dachówek, bez zastosowania sznurka.

Ponadto, szczyt 8 fal 2 jest korzystnie lekko spłaszczony a materiał 1 ma przekrój półtrapezoidalny, jak pokazują fig. 4 i 5.

Taki profil wzmacnia wytrzymałość materiału według wynalazku i daje znaczącą powierzchnię styku między dachówkami karpiówkami, a szczytami fal. W szczególności materiał nie odkształca się, gdy się po nim chodzi, wytrzymuje obciążenie dachówkami i doskonale utrzymuje pokrycie.

PL 195 643 B1

Dla ulepszenia zamocowania dachówek na materiale, ma on strefę szorstką na szczycie 8 części wypukłej 10 fal 2.

Stosunek amplitudy fali do jej długości jest korzystnie zawarty między około 1/2, a 1/1. Dla porównania, stosunek amplituda/długość dla klasycznego materiału falistego wynosi 36/95 to jest około 1/2,6.

Amplituda fali jest więc, dla danej długości, większa, niż amplituda klasycznej płyty falistej, typu opisanego w patencie FR-2 496 551. Wytrzymałość na zginanie płyty jest więc również wyższa.

Dla przykładu, gdy stosunek amplituda/długość wzrasta o około 5,5%, inercja materiału wzrasta o 15,5%.

Dla materiału według wynalazku, amplituda fali będzie na przykład 24 mm, a długość 49 mm, przy grubości od 2 do 3 mm.

Odpowiednia strefa powierzchni szorstkiej wykonana jest przez wytłaczanie. Osiągnięto dobre rezultaty przy wytłoczeniach o wysokości kilku dziesiątych milimetra o podstawie wpisanej w okrąg o średnicy zawartej między 0,1, a 0,9 mm. Wytłoczeń tych jest od 1 do 100 na cm² (10⁴ m²).

Materiał pokryciowy 1 jest w ten sposób sztywniejszy, zarówno w przypadku zastosowania go do wykonania lekkiego pokrycia ze specjalnym wykończeniem powierzchni, jak i w przypadku użycia go jako podkładu pod pokrycie, dla dachu z dachówek karpiówek lub klasztornych.

Materiał pokryciowy według wynalazku może być wykonany na przykład z tworzywa celulozowego impregnowanego bitumem, z tworzywa sztucznego typu PCW lub ze stali. Materiały pokryciowe z tworzywa sztucznego posiadają lepszą stabilność wymiarową i zwiększoną odporność na wilgoć.

Materiał pokryciowy jest korzystnie produkowany przy użyciu maszyny fałdującej formującej fale, a następnie maszyny profilującej formującej wgłębienia.

W odniesieniu do fig. 7, maszyna fałdująca dla materiału pokryciowego według wynalazku zawiera korpus 101, na który zamocowane są drążki fałdujące 106. Materiał do sfalowania 110 zostaje dostarczony z systemu nie przedstawionego na rysunku. Jest on prowadzony przez odpowiednie środki 111 i 112 po drążkach 113 łańcucha 114 suszarki.

Stanowi go zazwyczaj płyta materiału plastycznego takiego, jak wilgotna tektura lub pilśń.

Po wyjściu z maszyny fałdującej, sfałdowany materiał prowadzony jest do wejścia 115 tunelu suszącego 116. Przy wyjściu z suszarki, sfałdowany materiał zdejmowany jest z drążków suszarki. Kierunek przemieszczania się materiału na łańcuchu 114 suszarki wskazany jest strzałką F.

Na korpusie 101 umieszczone są dwa łożyska 102. Każde z łożysk znajduje się na wale 103 wprowadzanym w ruch obrotowy przez silnik nie przedstawiony na rysunku. Wały 103 są równoległe i wprowadzają w ruch obrotowy łańcuch bez końca 105 za pośrednictwem środków napędowych 145.

Drążki fałdujące 106 zamocowane są na łańcuchu za pośrednictwem podpory 107. Mogą one przemieszczać się posuwiście w stosunku do rzutu łańcucha, jak opisano to szczegółowo w odniesieniu do fig. 8. Korzystnie, zespół łańcucha bez końca 105 i drążków fałdujących 106 zamocowany jest na korpusie pośrednim 108, który z kolei zamocowany jest na korpusie 101. Korpus pośredni zamocowany jest przesuwnie na prowadnicach. Pozwala to regulować odległość między drążkami fałdującymi 106 i drążkami 113 suszarki. Maszyna fałdująca zawiera, pod drążkami suszarki, korzystnie jeszcze jeden łańcuch bez końca 117. Jest on wprowadzany w ruch obrotowy za pośrednictwem dwóch wałów 118 utrzymywanych w łożyskach 119 i zamocowanych na korpusie 101. Wały 118 są równoległe do wałów 102. Drążki wzmacniające 120 zamocowane są na łańcuchu 117, równolegle do drążków suszarki.

W odniesieniu do fig. 8, płyta 110 materiału do sfałdowania podtrzymywana jest przez drążki 113 łańcucha suszarki. Jest ona przetwarzana między drążkami fałdującymi, a drążkami 113. Materiał 121, który opuszcza maszynę do fałdowania ma profil odpowiadający maszynie i ustawieniu drążków fałdujących.

W przykładzie zilustrowanym na fig. 8, maszyna do fałdowania zawiera, naprzemiennie, dwa drążki fałdujące 106 o przekroju okrągłym i trzon podtrzymujący 122. Trzony podtrzymujące, jak to okaże się później, pozwalają formować spłaszczenia. Materiał 121 posiada więc naprzemiennie dwie fale 123 i jedno spłaszczenie 124.

Działanie maszyny fałdującej jest następujące:

Płyta 110 materiału do sfałdowana dostarczana jest w sposób ciągły i dostaje się na drążki 113 suszarki, które przemieszczają się również w sposób ciągły po łańcuchu 114 suszarki. Drążek fałdujący 106 prowadzony jest przez łańcuch bez końca 105 na odcinku 142 łańcucha 105, gdzie znajduje się on naprzeciwko płaszczyzny drążków podstawy. Podpora 107 drążka fałdującego jest wówczas prostopadła do płaszczyzny drążków 113 suszarki. Drążek fałdujący znajduje się w pozycji wysokiej

PL 195 643 B1 i nie styka się z materiałem do sfałdowania. Przesuwa się następnie w kierunku występu 140 krzywki, która opiera się o element 132. Wskutek ruchu obrotowego krzywki 135 wokół osi 136, występ 140 popycha ruchomy element 127 podpory drążka fałdującego. Drążek fałdujący zostaje więc przesunięty, prostopadle do płaszczyzny łańcucha bez końca i drążków podstawy i przechodzi do pozycji niskiej. Przemieszczenia łańcucha 105 drążków fałdujących oraz łańcucha 114 suszarki regulowane są wzajemnie, w taki sposób, że jeden drążek fałdujący zostaje umieszczony w pozycji niskiej pomiędzy dwoma drążkami suszarki. Ruch pokrywy 130 ściska elementy elastyczne 134. Zanim nie zakończy się zetknięcie elementu 132 podstawy drążka fałdującego i występu 140 wskutek ruchu obrotowego krzywki 135, rolki 132 stykają się z prowadnicą 137, przy czym drążek fałdujący zostaje poprowadzony przez łańcuch bez końca 105 w kierunku przesuwania się materiału do sfałdowania. Drążek fałdujący 106 utrzymywany jest w ten sposób w pozycji niskiej dopóki rolki 132 stykają się z pierwszą strefą 138 prowadnicy, równoległą do płaszczyzny drążków 113 suszarki. Rolki 132 wchodzą następnie do drugiej strefy 139 prowadnicy. Przy wyjściu z tej drugiej strefy, drążek fałdujący 106 znajduje się znów w pozycji wysokiej. Gdy nacisk na element 132 się zmniejsza, sprężyna 134, uprzednio ściśnięta, rozpręża się. Ruchomy element 127 poddany zostaje więc przesunięciu, które oddala go od płaszczyzny drążków 113 suszarki. Ruch powoduje uniesienie drążka fałdującego, który zostaje odsunięty od drążków suszarki, pomiędzy które wchodził. Drążek fałdujący jest następnie prowadzony przez łańcuch bez końca.

Położenia krzywki 135 i prowadnicy 137 są korzystnie tak dobrane, że utrzymują drążki fałdujące 106 w kontakcie z materiałem do sfałdowania, podczas, gdy łańcuch 105 jest równoległy do płaszczyzny drążków suszarki. Pozwala to łatwo wciągnąć drążki fałdujące, których podpora jest prostopadła do płaszczyzny suszarki, utrzymując je jednocześnie w kontakcie z materiałem do sfałdowania dostatecznie długo, aby ukształtować stabilny profil i zmniejszyć naprężenia.

W odniesieniu do fig. 9, maszyna do profilowania materiału pokryciowego według wynalazku zawiera pierwszy korpus 201, podtrzymujący drążki 202 służące jako formy do profilowania materiału wstępnie sfalowanego 203. Maszyna zawiera również drugi korpus 204, na którym zamontowany jest blok 205 podtrzymujący drążki 206 służące jako przeciw-formy.

Blok 205 zamontowany jest przesuwnie na prowadnicach zamocowanych do korpusu 204. Pozwala to regulować odległość pomiędzy drążkami profilującymi 202, a drążkami będącymi przeciwformą 206.

Materiał stanowi zasadniczo wilgotna tektura, pilśń lub jakiś inny materiał plastyczny.

Materiał wprowadzany jest, przez urządzenie nie przedstawione na rysunku, na drążki podtrzymujące 207. Drążkami tymi są korzystnie drążki łańcucha 208 suszarki.

Rozwiązanie to posiada tę zaletę, że pozwala uniknąć przekładania materiałów 209, które opuszczają maszynę do profilowania wilgotne, przed ich wejściem do tunelu suszarki 210.

Ogranicza to ryzyko zniszczenia produktu i zmniejsza koszty realizacji.

Materiały zdejmowane są z drążków podtrzymujących 207, gdy opuszczają suszarkę 210. Kierunek ruchu materiałów 209 na łańcuchu 208 suszarki wskazany jest strzałką F.

Zasadniczo, każdy drążek profilujący 202 jest zamocowany, za pośrednictwem podpory 214, na łańcuchu bez końca 211, wprowadzanym w ruch obrotowy przez dwa równoległe wały 212, za pośrednictwem środków napędowych 248. Wały zamontowane są w łożyskach 213 zamocowanych na korpusie 201.

Drążki profilujące 202 są równoległe do wałów 212. Podpory 214 są, w przedstawionym przykładzie, prostopadłe do łańcucha 211 i przesuwne w stosunku do niego.

Drążki będące przeciw-formą są również zamocowane, za pośrednictwem podpory 215, na łańcuchu bez końca 216, wprowadzane w ruch obrotowy przez dwa równoległe wały 217 za pośrednictwem środków napędowych 249. Wały 217 zamontowane są w łożyskach 218 zamocowanych na korpusie 201. Drążki będące przeciw-formą 206 są równoległe do wałów 218. Podpory 215 są, w przedstawionym przykładzie, prostopadłe do łańcucha 216 i przesuwne w stosunku do niego.

Drążki profilujące i drążki będące przeciwformą są ponadto równoległe do drążków 207 suszarki.

Należy podkreślić, że profil materiału według wynalazku pozwala na dobrą wentylację pokrycia, ponieważ para wodna może łatwo cyrkulować.

Claims (6)

1. Materiał pokrycioow w postaci płyt falistych, o sfalowaniach równoległych do spadku dachu, mający oc jednej z okwigrzhUoi, w hzęśhi wypukłej pfnlkwnń, wgłębigoin płużąhg do mkhkwnoin dchUówgU, znamienny tym, żg w części wypukłej (10), oc szczycie (8) pfclswcń (2) oswigyzcUoic mctrricłu osUyycikwggk jgpt pzsrptUc i zcwigrc wytłsczgoic, UtórycU wypsUsść zcwigrc pię między 0,1, c 0,9 mm, zcś icU osOptcwc wpipcoc jgpt w sUrąg, Utórggs śrgkoicc zcwigrc pię między 0,1, c 0,9 mm, przy czym ilsść wytłsczgń wyospi sk 1 ks 100 oc cm².

2. Materiat sokryyiownwndłuuzantrz. f, sznmieenn tym, dż stospuok ζmplituUofal do l cCi długości zcwigrc pię w przybliżgoiu pomiędzy 1/2, c 1/1.

3. Materiat pokryyiosw wnr:lłuu 1 albb 2, zznmiennn tym, żż wnłębiekia f3) rc^^r^iii^^czsog pą wzdłuż prsptycU prsptspckłycU ks pfclswcń (2).

4. MateriaC pokryyiokn wnkłuu za^rz. f albb 2, zznmieeny tym, żżezcc-y (8) chęści ^rnyaUU^r f(0) fcl jgpt ppłcpzczsoy.

5. Mateπał pokryyiokn wnr:lłuu ζ^. f, zznmiennn tt^m, dż sfalownnia rokmiekzcharιo sp no przgmico względgm ppłcpzczgń.

6. Zantokzwnnie mateπanJpokryyiownko w doktani płytfalistyyh,okróklokoko zantrzakżkiem ks wyUsoywnoin przgUryć dccUswycU z dccUówgU UcrpiówgU.