PL195046B1 - Zespół krążków prowadzących linę - Google Patents

Abstract

Zespół krążków prowadzących linę, posiadający jarzmo z krążkami linowymi zainstalowanymi w nim obrotowo na osiach równoległych do siebie, przyłączone do nieruchomego wspornika, znamienny tym, że jarzmo (1) jest zaopatrzone w trzy krążki linowe (2) i jest osadzone we wsporniku (7) obrotowo wokół osi (O), w przybliżeniu równoległej do osi krążków (2).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół krążków prowadzących linę, zwłaszcza powrotne pasmo liny w szynowej kolei spągowej z napędem linowym, stosowanej w kopalni podziemnej.

Znany ze stosowania zespół krążków prowadzących powrotne pasmo liny, napędzającej szynową kolej spągową, posiada dwa krążki linowe osadzone obrotowo na osiach, utwierdzonych jednymi końcami w płaskiej płycie montażowej jarzma. Osie krążków linowych są usytuowane równolegle do siebie i rozmieszczone na takim rozstawie, że oba krążki, usytuowane w jednakowej odległości od płyty montażowej, są maksymalnie zbliżone do siebie, z pozostawieniem tylko niezbędnego luzu promieniowego na styku obrzeży krążków. Półokrągłe powierzchnie rowków, znajdujących się na obwodzie w krążkach linowych, tworzą na styku krążków przelotowy otwór na swobodne umieszczenie w nim pasma liny napędowej.

Jarzmo utrzymujące krążki linowe posiada ramię nośne, usytuowane prostopadle do płyty montażowej i przytwierdzone sztywno do jednego brzegu tej płyty, po przeciwnej stronie krążków linowych. Ramię nośne, znajdujące się w środkowej strefie płyty montażowej, pomiędzy osiami krążków linowych, jest rozłożone po obu stronach płaszczyzny symetrii jarzma, przechodzącej pomiędzy krążkami linowymi przez owalny otwór i przez teoretyczną oś powrotnego pasma liny napędowej.

Koniec ramienia nośnego przechodzi w tuleję osadczą, która jest zakończona z jednej strony połówką sprzęgła nastawczego, zaopatrzoną w przelotowy otwór, stanowiący przedłużenie otworu w tulei. Oś otworu w tulei osadczej i w połówce sprzęgła jest położona w płaszczyźnie symetrii jarzma, równolegle do teoretycznej osi liny. Druga połówka sprzęgła, posiadająca także przelotowy otwór, stanowi zakończenie wysięgnika, do którego - za pomocą połączenia śrubowego - jest przymocowane jarzmo z krążkami linowymi. Drugi koniec wysięgnika jest przytwierdzony do szyny kolei, z jej zewnętrznej strony.

Położenie jarzma z krążkami linowymi można regulować w szerokim zakresie po zluzowaniu nakrętki śruby mocującej to jarzmo do wysięgnika, obróceniu jarzma o zadany kąt wokół osi tulei nośnej i ponownym dokręceniu nakrętki. Stabilność jarzma w wybranym położeniu dodatkowo zapewniają promieniowe rowki wykonane na powierzchniach styku połówek sprzęgła. Powrotne pasmo liny napędowej kolei jest utrzymywane w każdym zespole krążków linowych, w przelotowym otworze utworzonym pomiędzy krążkami. Obrzeża obu krążków każdego zestawu obejmują linę prawie na całym jej obwodzie. Podczas zakładania nowej lub przy wymianie zużytej liny napędowej konieczne jest chwilowe odłączenie jednego krążka linowego w każdym zestawie krążków albo przeciąganie liny przez owalne otwory pomiędzy krążkami na całej długości kolei, bez demontażu krążków linowych.

Zespół krążków linowych według wynalazku posiada jarzmo, w którym są zainstalowane trzy krążki linowe. Jarzmo jest osadzone we wsporniku obrotowo wokół osi w przybliżeniu równoległej do osi krążków linowych.

Korzystne jest zaopatrzenie jarzma w trzpień walcowy usytuowany w przybliżeniu równolegle do osi krążków linowych oraz wyposażenie wspornika w tuleję osadczą na obrotowe umieszczenie w niej trzpienia, który wystaje z jarzma po przeciwnej stronie krążków linowych.

Korzystne jest takie rozmieszczenie krążków linowych w jarzmie, że geometryczne osie tych krążków wyznaczają w jarzmie trójkątne ogniwo, szczególnie w postaci trójkąta równoramiennego, w którym podstawa jest dłuższa od ramion.

W korzystnym wykonaniu oś trzpienia przechodzi przez środkową strefę trójkątnego ogniwa, najlepiej przez punkt położony na symetralnej podstawy.

Zaletą wynalazku jest łatwość zakładania nowej i wymiany zużytej liny napędowej kolei, bez użycia narzędzi. Linę zakłada się od czołowej strony krążków linowych, po uprzednim jej przegięciu zapewniającym swobodne umieszczenie przegiętego odcinka liny pomiędzy krążkami linowymi. Usytuowanie krążków na stosunkowo dużym rozstawie pozwala ponadto na znaczne zmniejszenie kąta przegięcia liny na pojedynczym zespole krążków linowych przy dużych załamaniach toru kolei, a tym samym na poprawę warunków pracy liny i zwiększenie jej trwałości albo na powiększenie załamania toru kolei przy zachowaniu dotychczasowych warunków pracy liny w obszarze zestawu krążków.

Dodatkową zaletą wynalazku jest samoczynne ustawianie się zespołu krążków linowych stosownie do oddziaływania prowadzonej liny, co wpływa korzystnie na trwałość zespołu krążków prowadzących.

Przykład wykonania wynalazku zastosowanego w kolei szynowej z napędem linowym jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół krążków w widoku czołowym, fig. 2 - zespół

PL 195 046 B1 w widoku z boku, fig. 3 - przekrój zaznaczony na fig. 1 literami X-X, fig. 4 - ustawienie krążków linowych przy wznoszących się końcach liny, a fig. 5 przedstawia ustawienie krążków linowych przy opadających końcach liny.

Zespół krążków posiada jarzmo 1, w którym są zainstalowane trzy krążki linowe 2, usytuowane po jednej stronie płaskiej płyty jarzma 1, w jednakowej odległości od powierzchni tej płyty. Krążki 2 są osadzone obrotowo na równoległych do siebie osiach 3, których końce wystają z jednej strony tych krążków 2 i mają gwintowane zakończenia. Wystające końce osi 3 tkwią w otworach wykonanych w jarzmie 1, a gwintowane końcówki osi 3, znajdujące się po drugiej stronie płyty jarzma 1, są zaopatrzone w nakrętki mocujące 4. Do jarzma 1 jest trwale przymocowany walcowy trzpień 5, równoległy do osi 3 krążków linowych 2, wystający z jarzma 1 po przeciwnej stronie krążków 2.

Geometryczne osie krążków linowych 2 wyznaczają w płaszczyźnie prostopadłej do tych osi wierzchołki A, B i C trójkątnego ogniwa ABC, mającego postać trójkąta równoramiennego o podstawie AB większej od ramion AC i BC. Dwa spośród krążków linowych 2, usytuowane na wierzchołkach A i B, są krążkami czynnymi, przy których przewija się prowadzona przez nie lina 6, zaś trzeci z krążków 2, umiejscowiony na wierzchołku C jest krążkiem biernym, który zapobiega przed utratą kontaktu liny 6 z krążkami czynnymi w razie jej nadmiernego poluzowania.

Oś O trzpienia 5 przechodzi przez punkt położony na symetralnej S podstawy AB trójkątnego ogniwa ABC.

Do toru kolei szynowej jest przymocowany wspornik 7, przykręcony do żebra 8, które jest przyspawane prostopadle do ceowej szyny 9 toru kolejowego, od jej zewnętrznej strony. Do wspornika 7, przy jego końcu oddalonym od szyny 9, jest przyspawana nieruchoma płytka 10 sprzęgła nastawczego. W tej płytce 10 oraz we wsporniku 7 jest wykonany przelotowy otwór, w którym jest umieszczony sworzeń złączny 11 sprzęgła nastawczego 12. Na gwintowanym końcu sworznia 11, wystającym poza zewnętrzną powierzchnię wspornika 7, znajduje się nakrętka 13. Drugi koniec sworznia 11 tkwi w otworze wykonanym w nastawnej płytce 14 sprzęgła 12 i jest przyspawany do tej płytki 14. Stykające się ze sobą powierzchnie płytek 10 oraz 14 są zaopatrzone w promieniowe rowki, które ułatwiają stabilne utrzymywanie jarzma i w zadanym położeniu.

Do nastawnej płytki 14 jest sztywno przytwierdzona tuleja osadcza 15 z cylindrycznym otworem na umieszczenia w nim trzpienia walcowego 5. Oś otworu w tulei 15 jest usytuowana w płaszczyźnie prostopadłej do środnika szyny 9.

W zmontowanym zespole krążków trzpień walcowy 5 jarzma 1 jest luźno umieszczony w otworze tulei osadczej 15. Przed przesunięciem osiowym trzpienia 5 zapobiega pierścień końcowy 16 nałożony na końcówkę trzpienia 5 i unieruchomiony za pomocą przetyczki 17. Jarzmo 1 z krążkami linowymi 2 może swobodnie obracać się w tulei osadczej 15 wokół osi O, dzięki czemu to jarzmo 1 przyjmuje samoczynnie optymalne położenie wymuszone oddziaływaniem liny 6.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół krążków prowadzących linę, posiadający jarzmo z krążkami linowymi zainstalowanymi w nim obrotowo na osiach równoległych do siebie, przyłączone do nieruchomego wspornika, znamienny tym, że jarzmo (1) jest zaopatrzone w trzy krążki linowe (2) i jest osadzone we wsporniku (7) obrotowo wokół osi (O), w przybliżeniu równoległej do osi krążków (2).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że jarzmo (1) jest zaopatrzone w trzpień walcowy (5), w przybliżeniu równoległy do osi krążków linowych (2), a wspornik (7) posiada tuleję osadczą (15) na obrotowe umieszczenie w niej tego trzpienia (5), przy czym trzpień (5) wystaje z jarzma (1) po przeciwnej stronie krążków linowych (2).

3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że geomettyczne osie krążków Ilnowych (2) wyznaczają w jarzmie (1) trójkątne ogniwo (ABC), korzystnie w postaci trójkąta równoramiennego, w którym podstawa (AB) jest dłuższa od ramion (AC, BC).

4. Zespóó według zas^z. 1, znamienny tym, że oś (O) ttzpienia(5) przechodzi przez środkową strefę trójkątnego ogniwa (ABC), korzystnie przez punkt położony na symetralnej (S) podstawy (AB).