PL193283B1 - Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy - Google Patents

Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy

Info

Publication number
PL193283B1
PL193283B1 PL338857A PL33885798A PL193283B1 PL 193283 B1 PL193283 B1 PL 193283B1 PL 338857 A PL338857 A PL 338857A PL 33885798 A PL33885798 A PL 33885798A PL 193283 B1 PL193283 B1 PL 193283B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl
carbonyl
compound
amino
group
Prior art date
Application number
PL338857A
Other languages
English (en)
Other versions
PL338857A1 (en
Inventor
Li Chen
Robert William Guthrie
Tai-Nang Huang
Kenneth G. Hull
Achytharao Sidduri
Jefferson Wright Tilley
Original Assignee
Hoffmann La Roche
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Hoffmann La Roche filed Critical Hoffmann La Roche
Publication of PL338857A1 publication Critical patent/PL338857A1/xx
Publication of PL193283B1 publication Critical patent/PL193283B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D213/00—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/02—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/04—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D213/60—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D213/78—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms, with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals
    • C07D213/81—Amides; Imides
    • C07D213/82—Amides; Imides in position 3
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P11/00—Drugs for disorders of the respiratory system
    • A61P11/06—Antiasthmatics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/02—Drugs for skeletal disorders for joint disorders, e.g. arthritis, arthrosis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C233/00—Carboxylic acid amides
    • C07C233/64—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings
    • C07C233/81—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups
    • C07C233/82—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups with the substituted hydrocarbon radical bound to the nitrogen atom of the carboxamide group by an acyclic carbon atom
    • C07C233/87—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups with the substituted hydrocarbon radical bound to the nitrogen atom of the carboxamide group by an acyclic carbon atom of a carbon skeleton containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C235/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms
    • C07C235/42—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton
    • C07C235/44—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton with carbon atoms of carboxamide groups and singly-bound oxygen atoms bound to carbon atoms of the same non-condensed six-membered aromatic ring
    • C07C235/52—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton with carbon atoms of carboxamide groups and singly-bound oxygen atoms bound to carbon atoms of the same non-condensed six-membered aromatic ring having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to an acyclic carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C237/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups
    • C07C237/28—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a non-condensed six-membered aromatic ring of the carbon skeleton
    • C07C237/36—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a non-condensed six-membered aromatic ring of the carbon skeleton having the nitrogen atom of the carboxamide group bound to an acyclic carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by carboxyl groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C311/00—Amides of sulfonic acids, i.e. compounds having singly-bound oxygen atoms of sulfo groups replaced by nitrogen atoms, not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C311/15—Sulfonamides having sulfur atoms of sulfonamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings
    • C07C311/16—Sulfonamides having sulfur atoms of sulfonamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the sulfonamide groups bound to hydrogen atoms or to an acyclic carbon atom
    • C07C311/17—Sulfonamides having sulfur atoms of sulfonamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the sulfonamide groups bound to hydrogen atoms or to an acyclic carbon atom to an acyclic carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by singly-bound oxygen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C311/00—Amides of sulfonic acids, i.e. compounds having singly-bound oxygen atoms of sulfo groups replaced by nitrogen atoms, not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C311/15—Sulfonamides having sulfur atoms of sulfonamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings
    • C07C311/21—Sulfonamides having sulfur atoms of sulfonamide groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings having the nitrogen atom of at least one of the sulfonamide groups bound to a carbon atom of a six-membered aromatic ring
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C317/00—Sulfones; Sulfoxides
    • C07C317/44—Sulfones; Sulfoxides having sulfone or sulfoxide groups and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C323/00—Thiols, sulfides, hydropolysulfides or polysulfides substituted by halogen, oxygen or nitrogen atoms, or by sulfur atoms not being part of thio groups
    • C07C323/50—Thiols, sulfides, hydropolysulfides or polysulfides substituted by halogen, oxygen or nitrogen atoms, or by sulfur atoms not being part of thio groups containing thio groups and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C323/62—Thiols, sulfides, hydropolysulfides or polysulfides substituted by halogen, oxygen or nitrogen atoms, or by sulfur atoms not being part of thio groups containing thio groups and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton having the sulfur atom of at least one of the thio groups bound to a carbon atom of a six-membered aromatic ring of the carbon skeleton
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D211/00—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings
    • C07D211/04—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D211/06—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D211/36—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D211/60—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals
    • C07D211/62—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals attached in position 4
    • C07D211/64—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals attached in position 4 having an aryl radical as the second substituent in position 4
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D215/00—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems
    • C07D215/02—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D215/16—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D215/20—Oxygen atoms
    • C07D215/24—Oxygen atoms attached in position 8
    • C07D215/26—Alcohols; Ethers thereof
    • C07D215/30—Metal salts; Chelates
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D215/00—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems
    • C07D215/02—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D215/16—Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D215/48—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen
    • C07D215/50—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen attached in position 4
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D233/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings
    • C07D233/04—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member
    • C07D233/28—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D233/30—Oxygen or sulfur atoms
    • C07D233/32—One oxygen atom
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D233/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings
    • C07D233/04—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member
    • C07D233/28—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D233/30—Oxygen or sulfur atoms
    • C07D233/32—One oxygen atom
    • C07D233/36—One oxygen atom with hydrocarbon radicals, substituted by nitrogen atoms, attached to ring nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D239/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings
    • C07D239/02—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings
    • C07D239/24—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D239/28—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D249/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having three nitrogen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D249/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having three nitrogen atoms as the only ring hetero atoms not condensed with other rings
    • C07D249/04—1,2,3-Triazoles; Hydrogenated 1,2,3-triazoles
    • C07D249/06—1,2,3-Triazoles; Hydrogenated 1,2,3-triazoles with aryl radicals directly attached to ring atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D261/00—Heterocyclic compounds containing 1,2-oxazole or hydrogenated 1,2-oxazole rings
    • C07D261/02—Heterocyclic compounds containing 1,2-oxazole or hydrogenated 1,2-oxazole rings not condensed with other rings
    • C07D261/06—Heterocyclic compounds containing 1,2-oxazole or hydrogenated 1,2-oxazole rings not condensed with other rings having two or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D261/10—Heterocyclic compounds containing 1,2-oxazole or hydrogenated 1,2-oxazole rings not condensed with other rings having two or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D261/18—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms, with at the most one bond to halogen
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D277/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings
    • C07D277/02—Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings not condensed with other rings
    • C07D277/20—Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings not condensed with other rings having two or three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D277/32—Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings not condensed with other rings having two or three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D277/56—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D295/00—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms
    • C07D295/04—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms
    • C07D295/14—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals
    • C07D295/145—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals with the ring nitrogen atoms and the carbon atoms with three bonds to hetero atoms attached to the same carbon chain, which is not interrupted by carbocyclic rings
    • C07D295/15—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals with the ring nitrogen atoms and the carbon atoms with three bonds to hetero atoms attached to the same carbon chain, which is not interrupted by carbocyclic rings to an acyclic saturated chain
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D401/00—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom
    • C07D401/02—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom containing two hetero rings
    • C07D401/12—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D413/00—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D413/02—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms containing two hetero rings
    • C07D413/12—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D471/00—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00
    • C07D471/02—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D471/04—Ortho-condensed systems
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D487/00—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00
    • C07D487/02—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D487/04—Ortho-condensed systems

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Pulmonology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)
  • Compounds Of Unknown Constitution (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Pyridine Compounds (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Catalysts (AREA)
  • Heat Sensitive Colour Forming Recording (AREA)
  • Investigating Or Analyzing Non-Biological Materials By The Use Of Chemical Means (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)

Abstract

1. Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny o ogólnym wzorze 1 w którym X' oznacza atom wodoru lub C 1 -C 6 -alkil; X oznacza grup e o wzorze X-6 w którym R 1 oznacza atom wodoru; R 15 oznacza atom chlorowca lub C 1 -C 6 -alkil; R 16 oznacza atom chlorowca lub grup e cyjanow a; a oznacza 0; albo X oznacza grup e o wzorze X-7 w którym Het oznacza chinolinyl, piperydynyl, pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izooksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupo- wanie ........ PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy.
Cząsteczka adhezyjna komórek naczyniowych 1 (VCAM-1), wchodząca w skład supergenowej rodziny immunoglobulin (Ig), jest eksprymowana w uaktywnionym, ale nie w spoczynkowym śródbłonku. Integryna VLA-4 (a4b1), eksprymowana na wielu różnych typach komórek, w tym na krążących limfocytach, granulocytach eozynochłonnych, leukocytach zasadochłonnych i monocytach, ale nie na leukocytach obojętnochłonnych, jest głównym receptorem VCAM-1. Przeciwciała dla VCAM-1 lub VLA-4 mogą blokować przyczepność tych jednojądrzastych leukocytów, a także komórek czerniaka, do uaktywnionego śródbłonka in vitro. Stwierdzono, że przeciwciała względem którejkolwiek z tych cząsteczek są skuteczne w hamowaniu naciekania leukocytami, oraz w hamowaniu uszkodzenia tkanek w różnych zwierzęcych modelach zapalenia. Stwierdzono, że monoklonalne przeciwciała przeciw-VLA-4, blokują wychodzenie komórek T poza naczynia w zapaleniu stawów wywołanym adjuwantem, zapobiegają nagromadzaniu się granulocytów eozynochłonnych i skurczowi oskrzeli w modelach astmy, oraz zmniejszają porażenie i hamują naciekanie monocytami i limfocytami w doświadczalnym autoimmunologicznym zapaleniu mózgu (EAE). Stwierdzono, że monoklonalne przeciwciała przeciw-VCAM-1 wydłużają czas przeżycia przy aloprzeszczepach sercowych. Najnowsze badania wykazały, że przeciw-VLA-4 mAbs mogą zapobiegać zapaleniu wysp trzustkowych i cukrzycy u nie otyłych myszy z cukrzycą, oraz znacząco osłabiają modelowe zapalenie okrężnicy u długouszki (cotton-top tamarin).
Z tego względu związki, które hamują oddziaływanie pomiędzy integrynami zawierającymi a4 i VCAM-1, będą przydatne jako środki terapeutyczne w leczeniu przewlekłych chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RA), stwardnienie rozsiane (MS), astma i choroba zapalna jelit (IBD).
Nieoczekiwanie okazało się, że związki według wynalazku hamują wiązanie VCAM-1 z VLA-4 i znajdują zastosowanie w leczeniu chorób, zwłaszcza chorób zapalnych, w przypadku, gdy takie wiązanie wpływa na chorobę.
Zatem wynalazek dotyczy nowych pochodnych N-aroilofenyloalaniny o ogólnym wzorze 1
w którym
X' oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; X oznacza grup ę o wzorze X-6
w którym R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil; R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową; a oznacza 0; albo
X oznacza grup ę o wzorze X-7
PL 193 283 B1 w którym Het oznacza chinolinyl, piperydynyl, pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izooksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl; R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; oraz a oznacza 0; albo
X oznacza grup ę o wzorze X-10
w którym R18 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, fenyl ewentualnie podstawiony OH lub naftyl; R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony fenylem lub pirydynylem; a R20 oznacza C1-C6-alkil lub C1-C6-alkanoil, albo R19 i R20 tworzą razem tetrametylen; a
którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, fenylo-C1-C6-alkil-, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru, a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę aminową, grupę nitrową, C1-C6-alkilosulfonyl, atom chlorowca lub oznacza grupę o wzorze
w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil-, a R29 oznacza atom wodoru; względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy; albo
Y oznacza pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izoksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
przy czym powyższe pierścienie są podstawione 1-3 podstawnikami niezależnie wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil i fenyl; a
PL 193 283 B1
Z oznacza atom wodoru;
oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli.
W opisie określenie „C1-C6-alkil, samo lub w połączeniu, oznacza grupę alkilową o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu zawierającą 1-6 atomów węgla, taką jak metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, s-butyl, izobutyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl itp.
Określenie „C1-C6-alkoksyl oznacza grupę alkoksylową o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu zawierającą co najwyżej 6 atomów węgla, taką jak metoksyl, etoksyl, n-propoksyl, izopropoksyl, n-butoksyl, t-butoksyl itp.
Określenie „grupa C1-C6-alkilotio oznacza grupę C1-C6-alkilową połączoną poprzez dwuwartościowy atom siarki, np. grupę metylomerkapto lub izopropylomerkapto.
Określenie „C1-C6-alkoksykarbonyl oznacza C1-C6-alkoksyl połączony poprzez grupę karbonylową. Do przykładowych grup alkoksykarbonylowych należy etoksykarbonyl itp.
Określenie „C1-C6-alkanoil oznacza grupę C1-C6-alkilową połączoną poprzez grupę karbonylową i obejmuje grupy, takie jak acetyl, propionyl, itp.
Korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym X' oznacza atom wodoru.
Korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru; a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilosulfonyl, grupę aminową, grupę nitrową, atom chlorowca lub grupę o wzorze
w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil, a R26 oznacza atom wodoru, względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy.
Szczególnie korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R22 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil lub atom chlorowca.
Pośród powyżych związków korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, grupę aminową, metyl, atom chloru, atom bromu, grupę nitrową, -OCH3 lub -SO2CH3, R26 oznacza atom wodoru, a R25 oznacza grupę
Pośród powyżych związków korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R23 oznacza atom wodoru C1-C6-alkil, grupę C1-C6-alkiloaminową, grupę C1-C6-alkilotio, atom chlorowca, grupę nitrową, perfluoro-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkanoil, C1-C6-alkilosulfinyl lub C1-C6-alkilosulfonyl.
Szczególnie korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym R23 oznacza metyl, etyl, izopropyl, t-butyl, trifluorometyl, atom chloru, atom bromu, atom fluoru, grupę nitrową, -COCH3, -SCH3, -SOCH3, -SO2CH3, -NHCH3 lub -OCH3.
Pośród powyżych związków korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym Y-1 jest wybrany z grupy obejmującej
PL 193 283 B1
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym Y jest wybrany z grupy obejmującej
PL 193 283 B1
Korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w X-6 grupa R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil, a grupa R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową, zwłaszcza związki, w których R15 oznacza atom chloru, atom fluoru lub metyl, a R16 oznacza atom chloru, atom fluoru lub grupę cyjanową.
Pośród powyższych związków korzystne są związki o ogólnym wzorze 1, w którym grupę X-6 stanowi grupa o wzorze
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-7 Het stanowi
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-7 R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl, zwłaszcza R15 oznacza izopropyl, metyl lub fenyl.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-7 R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil, zwłaszcza R16 oznacza metyl.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-7 R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym grupy X-7 stanowią grupy o wzorze
PL 193 283 B1
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w X-6 lub X-7 R1 oznacza atom wodoru.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-10 R18 oznacza C1-C6-alkil lub fenyl, przy czym pierścień fenylowy jest niepodstawiony lub monopodstawiony hydroksylem, zwłaszcza t-butyl, fenyl lub hydroksyfenyl.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-10 R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony pirydylem lub fenylem, zwłaszcza metyl, izobutyl, benzyl lub 2-pirydylometyl.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym w grupie X-10 R20 oznacza C1-C6-alkanoil, zwłaszcza acetyl.
Innymi korzystnymi związkami według wynalazku są związki o ogólnym wzorze 1, w którym grupy X-10 stanowią grupy o wzorze
Szczególnie korzystnymi związkami według wynalazku są związki wybrane z grupy obejmującej
PL 193 283 B1
PL 193 283 B1
PL 193 283 B1
PL 193 283 B1
PL 193 283 B1
Ponadto szczególnie korzystnym związkiem według wynalazku jest N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalanina lub sól sodowa N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Wynalazek dotyczy określonych powyżej pochodnych N-aroilofenyloalaniny do stosowania jako środki lecznicze, a zwłaszcza do stosowania jako środki lecznicze w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, stwardnienia rozsianego, choroby zapalnej jelit lub astmy.
Ponadto wynalazek dotyczy środka leczniczego zawierającego substancję czynną i terapeutycznie obojętny nośnik, którego cechą jest to, że jako substancję czynną zawiera określoną powyżej pochodną N-aroilofenyloalaniny.
Związki według wynalazku mogą wstępować jako stereoizomery i diastereoizomery, z których wszystkie są objęte zakresem wynalazku.
PL 193 283 B1
Wynalazek dotyczy także farmaceutycznie dopuszczlanych estrowych pochodnych N-aroilofenyloalaniny. Pewne korzystne estry według wynalazku są przydatne z uwagi na zwiększoną biodostępność związków według wynalazku.
Zatem wynalazek dotyczy estrowych pochodnych N-aroilofenyloalaniny o ogólnym wzorze 2
w którym
X' oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; X oznacza grup ę o wzorze X-6
w którym R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil; R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową; a oznacza 0; albo
X oznacza grup ę o wzorze X-7
w którym Het oznacza chinolinyl, piperydynyl, pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izooksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl; R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; oraz a oznacza 0; albo
X oznacza grup ę o wzorze X-10
PL 193 283 B1
w którym R18 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, fenyl ewentualnie podstawiony OH lub naftyl; R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony fenylem lub pirydynylem; a R20 oznacza C1-C6-alkil lub C1-C6-alkanoil, albo R19 i R20 tworzą razem tetrametylen; a
w którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, fenylo-C1-C6-alkil-, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru, a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę aminową, grupę nitrową, C1-C6-alkilosulfonyl, atom chlorowca lub oznacza grupę o wzorze
w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil-, a R26 oznacza atom wodoru; względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy; albo
Y oznacza pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izoksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
przy czym powyższe pierścienie są podstawione 1-3 podstawnikami niezależnie wybranymi z grupy obejmują cej atom chlorowca, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil i fenyl; Z oznacza atom wodoru;
R31 oznacza C1-C6-alkil ewentualnie podstawiony hydroksylem lub C1-C6-alkoksylem; albo R31 oznacza grupę o wzorze P-1
w którym R32 oznacza atom wodoru; R33 oznacza C1-C6-alkil; R34 oznacza C1-C6-alkil; h oznacza 0; a g oznacza 1; względnie
R31 oznacza grupę o wzorze P-2
PL 193 283 B1
w którym R32 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; T oznacza O lub grup ę o wzorze N-R35, w której R35 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl; a g i h mają wyż ej podane znaczenie.
Korzystnymi estrami według wynalazku są estry o ogólnym wzorze 2, w którym R31 oznacza C1-C6-alkil, zwłaszcza estry wybrane z grupy obejmującej ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester butylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester 1-metyloetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-metylopropylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Innymi korzystnymi konkretnymi estrami według wynalazku są estry wybrane z grupy obejmującej ester 2-metoksyetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-hydroksyetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Innymi korzystnymi estrami według wynalazku są estry o ogólnym wzorze 2, w którym R31 oznacza grupę o wzorze P-2, zwłaszcza estry, w których R31 oznacza 2-(4-morfolinylo)etyl, 1-metylo-2-(4-morfolinylo)etyl, 2-(1-piperazynylo)etyl lub 2-(4-metylo-1-piperazynylo)etyl.
Szczególnie korzystnym estrem według wynalazku jest ester wybrany z grupy obejmującej ester 2-(4-morfolinylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester 1-metylo-2-(4-morfolinylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester 2-(1-piperazynylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-(4-metylo-1-piperazynylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Ponadto korzystny jest ester 1-metylo-4-piperydynylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Innymi korzystnymi estrami według wynalazku są estry o ogólnym wzorze 2, w którym R31 oznacza grupę o wzorze P-1, zwłaszcza estry, w których R31 oznacza dietyloaminoetyl.
Szczególnie korzystnym estrem według wynalazku jest związek o poniższym wzorze
to jest ester 2-dietyloaminoetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
PL 193 283 B1
Ponadto korzystne są estry o ogólnym wzorze 2, w którym R31 oznacza metyl, etyl lub 2-(4-morfolinylo)etyl.
Wynalazek dotyczy określonych powyżej estrowych pochodnych N-aroilofenyloalaniny do stosowania jako środki lecznicze, a zwłaszcza do stosowania jako środki lecznicze w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, stwardnienia rozsianego, choroby zapalnej jelit lub astmy.
Ponadto wynalazek dotyczy środka leczniczego zawierającego substancję czynną i terapeutycznie obojętny nośnik, którego cechą jest to, że jako substancję czynną zawiera określoną powyżej estrową pochodną N-aroilofenyloalaniny.
Związki według wynalazku hamują wiązanie VCAM-1 i fibronektyny z VLA-4 na krążących limfocytach, granulocytach eozynochłonnych, leukocytach zasadochłonnych i monocytach („komórkach eksprymujących VLA-4). Wiadomo, że wiązanie VCAM-1 i fibronektyny z VLA-4 na tych komórkach odgrywa rolę w pewnych stanach chorobowych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, choroba zapalna jelita, przy czym w szczególności dotyczy to wiązania się granulocytów eozynochłonnych z śródbłonkiem płucnym, co stanowi przyczynę stanu zapalnego płuc, występującego podczas astmy. W związku z tym związki według wynalazku powinny być przydatne w leczeniu astmy.
W innej postaci, z uwagi na zdolność do hamowania wią zania VCAM-1 i fibronektyny z VLA-4 na krążących limfocytach, granulocytach eozynochłonnych, leukocytach zasadochłonnych i monocytach, związki według wynalazku można stosować jako leki w leczeniu zaburzeń, których powiązanie z takim wiązaniem jest znane. Do takich zaburze ń przykładowo należy reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane i choroba zapalna jelit. Związki według wynalazku korzystnie stosuje się w leczeniu chorób, w których wystę pują stany zapalne płuc, takie jak astma. Stany zapalne płuc występujące w astmie związane są z przenikaniem granulocytów eozynochłonnych do płuc, w których granulocyty eozynochłonne wiążą się ze śródbłonkiem, który został uaktywniany przez pewne zjawiska lub substancje uaktywniające astmę.
Ponadto związki według wynalazku hamują również wiązanie VCAM-1 i MadCAM z receptorem komórkowym α4-β7, znanym również jako LPAM, który jest eksprymowany na limfocytach, granulocytach eozynochłonnych i komórkach T. Jakkolwiek dokładna rola oddziaływania α4-β7 z różnymi ligandami w stanach zapalnych, takich jak astma, nie jest w całości zrozumiałe, te związki według wynalazku, które hamują wiązanie z receptorami α4-β1 i α4-β7, są szczególnie skuteczne w zwierzęcych modelach astmy. Ponadto prace z monoklonalnymi przeciwciałami względem α4-β7 wskazują, że związki, które hamują wiązanie α4-β7 z MadCAM lub VCAM, są przydatne w leczeniu choroby zapalnej jelit. Mogłyby one być również przydatne w leczeniu innych chorób, w których takie wiązanie odgrywa rolę przyczynową uszkodzenia chorobowego lub objawów.
Związki według wynalazku można podawać doustnie, doodbytniczo lub pozajelitowo, np. dożylnie, domięśniowo, podskórnie, dooponowo lub przezskórnie, lub podjęzykowo albo jako preparaty okulistyczne lub jako aerozole w leczeniu płucnych stanów zapalnych. Kapsułki, tabletki, zawiesiny lub roztwory do podawania doustnego, czopki, roztwory do iniekcji, krople do oczu, balsamy lub roztwory do rozpylania, stanowią przykłady postaci dawkowanych.
Korzystne sposoby podawania stanowi podawanie dożylne, domięśniowe, doustne lub przez wdychanie. Dawki, w których związki według wynalazku podawane są w skutecznych ilościach, zależą od charakteru konkretnej stosowanej substancji czynnej, wieku i wymagań pacjenta oraz sposobu podawania. Dawki można ustalić dowolnym znanym sposobem, np. w próbach klinicznych z ograniczaniem dawki. Zgodnie ze sposobem leczenia osobnikowi cierpiącemu na chorobę, w której wiązanie VCAM-1 lub fibronektyny z komórkami eksprymującymi VLA-4 jest czynnikiem sprawczym w objawach lub uszkodzeniach chorobowych, podaje się związek według wynalazku w ilości wystarczającej do zahamowania wiązania VCAM-1 lub fibronektyny z komórkami eksprymującymi VLA-4, tak że następuje osłabienie tych objawów lub uszkodzeń. Zwykle korzystne są dawki 0,1-100 mg/kg wagi ciała na dzień, przy czym dawki 1-25 mg/kg dziennie są wyjątkowo korzystne, a dawki 1-10 mg/kg wagi ciała na dzień są szczególnie korzystne.
Środki farmaceutyczne zawierają farmaceutycznie skuteczną ilość związku według wynalazku oraz farmaceutycznie i terapeutycznie dopuszczalny nośnik. Takie środki można formułować dowolnym zwykłym sposobem, przez nadanie związkowi według wynalazku galenowej postaci do podawania wraz z terapeutycznie obojętnym nośnikiem. W razie potrzeby można dodać jedną lub większą liczbę dodatkowych substancji terapeutycznie czynnych.
PL 193 283 B1
Tabletki lub granulki mogą zawierać szereg środków wiążących, wypełniaczy, nośników lub rozcieńczalników. Ciekłe środki mogą być np. w postaci jałowego, mieszającego się z wodą roztworu. Kapsułki mogą zawierać oprócz substancji czynnej wypełniacz lub zagęstnik. Ponadto dodawać można dodatki poprawiające walory smakowo/zapachowe, a także substancje stosowane zazwyczaj jako środki konserwujące, stabilizatory, środki zatrzymujące wilgoć i emulgujące, a także sole zmieniające ciśnienie osmotyczne, bufory i inne dodatki.
Wspomniane powyżej materiały stosowane jako nośniki i rozcieńczalniki mogą obejmować dowolne farmaceutycznie dopuszczalne substancje organiczne lub nieorganiczne, np. wodę, żelatynę, laktozę, skrobię, stearynian magnezu, talk, gumę arabską, glikole polialkilenowe itp.
Doustne postaci dawkowane, takie jak tabletki i kapsułki, korzystnie zawierają od 25 do 1000 mg związku według wynalazku.
Związki według wynalazku można wytwarzać dowolnym znanym sposobem. Na schemacie reakcji 1, na związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil i który jest znanym związkiem lub można go wytworzyć znanym sposobem, działa się środkiem redukującym zdolnym do selektywnej redukcji grupy nitrowej w obecności alkoholu benzylowego. Reakcję tę dogodnie prowadzi się w obecności środka tworzącego pochodną o wzorze R2-OCOX, w którym X oznacza grupę ulegającą odszczepieniu, a R2 oznacza t-alkil, benzyl itp., tak że powstaje łatwo odszczepiająca się grupa zabezpieczająca, co prowadzi bezpośrednio do związku o wzorze 2. Tak np. sposób ten można dogodnie zrealizować drogą katalitycznego uwodornienia związku 1 wobec Pd© w octanie etylu w obecności diwę glanu di-t-butylu, z wytworzeniem pochodnej o wzorze 2, w którym R2 oznacza tbutyl.
Przekształcenie w aldehyd o wzorze 3 można prowadzić z użyciem jednego z wielu środków utleniających zdolnych do utlenienia alkoholu benzylowego do odpowiedniego aldehydu, np. aktywowanego tlenku manganu w odpowiednim rozpuszczalniku, np. dichlorometanie. Reakcję związku 3 prowadzącą do dehydroaminokwasu o wzorze 5 można prowadzić przez podziałanie odczynnikiem Wittiga o wzorze 4, w którym R3 oznacza C1-C6-alkil, a R4 oznacza C1-C6-alkoksyl, np. benzyloksyl lub tert-butoksyl lub stanowi część jednej z grup acylowych związków według wynalazku, np. podstawiony niższy aryl. Tak np. podziałanie na związek 3 estrem trimetylowym (±)-N-(benzyloksykarbonylo)-a-fosfonoglicyny w obecności odpowiedniej zasady, np. tetrametyloguanidyny, prowadzi bezpośrednio do dehydroaminokwasu o wzorze 5, w którym R3 oznacza metyl i R4 oznacza benzyloksyl. Enancjoselektywną redukcję związku 5 do L-aminokwasu 6 można prowadzić z użyciem szeregu dostępnych w tym celu środków redukujących, np. opisanego ostatnio odczynnika rodowego etylo-DuPHOS (M. J. Burk, J. E. Feaster; W. A. Nugent; R. L. Harlow, J. Am. Chem. Soc. 1993, 115, 10125), postępując zasadniczo w sposób opisany w literaturze.
PL 193 283 B1
Jeden ze sposobów przekształcania związków o wzorze 6 w związki według wynalazku przedstawiono na schemacie reakcji 2. Grupę zabezpieczającą, wprowadzającą R2 można usunąć w warunkach zależnych od konkretnego wyboru grupy R2, a także R3 i R4. Dobór tych grup będzie zależny od konkretnego docelowego związku. Wiele znanych grup zabezpieczających i ich zastosowanie opisano w publikacji „T.W. Green i P.G.M. Wuts, Protective Groups in Organic Synthesis, 2 wydanie, Wiley Interscience, New York, 1991. Tak np. w przypadku, gdy R2 oznacza t-butyl, R3 oznacza C1-C6-alkil, a R4 oznacza benzyloksyl lub oznacza część jednej z grup acylowych w związkach według wynalazku, np. o-podstawiony aryl, podziałanie kwasem trifluorooctowym, samym lub w postaci roztworu w dichlorometanie, w obecności odpowiednich środków wiążących, np. trietylosilanu lub anizolu, prowadzi do związku o wzorze 7. Związek ten można poddać sprzęganiu z kwasem karboksylowym o wzorze 8 w standardowych warunkach sprzę gania peptydów, np. z HBTU w obecnoś ci DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, otrzymując związek o wzorze 9. W kwasie karboksylowym o wzorze 8, R5 może oznaczać podstawiony alkil, podstawiony pierścień aromatyczny lub podstawiony pierścień heteroaromatyczny. R5 może również zawierać odpowiednio zabezpieczone grupy funkcyjne, aby umożliwić ostateczne przeprowadzenie w związki według wynalazku. Dobór i stosowanie takich grup jest oczywiste dla fachowców.
W zależności od wyboru grupy R4 i od tego, czy ester, czy też kwas jest ostatecznym celem syntezy, związek 9 może stanowić związek według wynalazku lub, w przypadku, gdy R4 oznacza grupę zabezpieczającą, np. a benzyloksyl, można ją usunąć w odpowiednich warunkach, np. przez katalityczne uwodornienie wobec Pd© w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak niższy alkohol, z wytworzeniem związku o wzorze 10. Ten związek pośredni można poddać sprzęganiu z kwasem karboksylowym o wzorze 11 w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związku o wzorze 12. W kwasie karboksylowym o wzorze 11 R6 może oznaczać część związku według wynalazku, np. o-podstawiony aryl lub hetereoaryl. Takie związki są znanymi związkami lub można je wytwarzać znanymi sposobami. R6 może także wprowadzać odpowiednio zabezpieczone reaktywne grupy funkcyjne, aby umożliwić ostateczne przekształcenie w zwią zki wedł ug wynalazku. Dobór i zastosowanie takich grup jest oczywiste dla fachowców. Gdy kwas o wzorze 13 stanowi związek docelowy, przekształcenie związku o wzorze 12 można prowadzić w warunkach standardowej hydrolizy, odpowiednich dla konkretnej wybranej grupy R3 i jakichkolwiek grup funkcyjnych stanowiących część R5 i R6. W przypadku, gdy R3 oznacza C1-C6-alkil, zazwyczaj wystarcza podziałanie wodorotlenkiem metalu alkalicznego, np. wodorotlenkiem litu w wodnym roztworze THF.
PL 193 283 B1
Na schemacie reakcji 3, związek o wzorze 14, w którym R7 oznacza C1-C6-alkil, który może służyć jako grupa zabezpieczająca lub grupa przydatna do użycia w proleku, np. metyl, etyl, t-butyl itp. lub stanowi połączenie z żywicą w fazie stałej, np. żywicą Wanga, sprzęga się z kwasem karboksylowym o wzorze 11 w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF, w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związku o wzorze 15. Redukcję grupy nitrowej w związku 15 można osiągnąć przez katalityczne uwodornienie np. z użyciem Pd© jako katalizatora lub przez podziałanie znanym środkiem redukującym, np. SnCl2. Otrzymany związek o wzorze 16 jest przydatny jako kluczowy związek pośredni w syntezie różnych związków. W przypadku pokazanym na schemacie 3, można go poddać sprzęganiu z kwasem o wzorze 8 w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej z wytworzeniem związku o wzorze 17. Związek 17 może stanowić związek według wynalazku, w zależności od charakteru grupy R7 lub można go przekształcić w związek według wynalazku na drodze odpowiedniej hydrolizy, np. w przypadku, gdy R7 oznacza C1-C6-alkil, przeprowadzając hydrolizę przez podziałanie nadmiarem wodorotlenku metalu
PL 193 283 B1 alkalicznego, takiego jak wodorotlenek litu w mieszaninie wody z alkoholem. Gdy R7 stanowi żywicę przydatną w syntezie w fazie stałej, odpowiednie warunki będą zależne od doboru żywicy. W przypadku żywicy Wanga obróbka kwasem trifluorooctowym w obecności odpowiednich środków wiążących będzie prowadzić do kwasu o wzorze 18.
W sposobie szczególnie przydatnym w syntezie w fazie stałej, N'-Alloc-amino-Na-Fmoczabezpieczoną pochodną fenyloalaniny o wzorze 19 można poddać sprzęganiu z żywicą odpowiednią do prowadzenia syntezy w fazie stałej, np. żywicą Wanga, z użyciem standardowych sposobów sprzęgania, np. przez wytworzenie mieszanego bezwodnika z chlorkiem 2,6-dichlorobenzoilu i prowadzenie reakcji sprzęgania w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak N-metylopirolidynon, z wytworzeniem związku o wzorze 20, w którym R7, oznacza żywicę. Grupę Alloc można usunąć znanymi sposobami, np. przez podziałanie środkiem redukującym, takim jak nBu3SnH, w obecności katalizatora będącego źródłem Pd0, np. Pd(Ph3P)2Cl2, z wytworzeniem pochodnej aminy o wzorze 21. Związek ten można poddać sprzęganiu z kwasem karboksylowym o wzorze 8 w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF, w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związku o wzorze 22. Grupę zabezpieczając ą Fmoc moż na usunąć ze zwią zku 22 drogą zwykł ej obróbki zasadowej, dobrze znanej w chemii peptydów, np. z piperydyną w DMF, z wytworzeniem aminy o wzorze 23. Otrzymany związek 23 można poddać sprzęganiu z kwasem karboksylowym o wzorze 11 w standardowych warunkach sprz ę gania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF, w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związku o wzorze 24. Na koniec związek o wzorze 24 moż na odszczepić od żywicy w warunkach zależnych od konkretnej wybranej żywicy. Tak np. w przypadku ż ywicy Wanga w wyniku obróbki kwasem trifluorooctowym w dichlorometanie w obecności niezbędnych środków wiążących otrzyma się związek o wzorze 18.
W zależ noś ci od konkretnego celu syntezy, kolejność usuwania grup zabezpieczają cych ze związku 19 można zmienić, tak że najpierw usuwa się grupę Fmoc, przeprowadza się sprzęganie otrzymanej aminy z kwasem o wzorze 11, po czym usuwa się grupę Alloc, sprzęga się produkt z kwasem o wzorze 8 i odszczepia się związek od żywicy. Również dobór grup zabezpieczających można zmodyfikować, tak aby dopasować się do reaktywności żywicy lub doboru grupy R7, oraz charakteru jakichkolwiek grup funkcyjnych zawartych w R5 i R6.
PL 193 283 B1
Związki pochodzące od pochodnych 3- lub 4-(alkiloamino)fenyloalaniny można otrzymać w sposób przedstawiony na schemacie reakcji 5. Na zwią zek o wzorze 16 lub 7 mo ż na podział a ć diazometanem w odpowiednim rozpuszczalniku, np. w eterze etylowym, z wytworzeniem produktów odpowiednio o wzorach 25 i 26, w których R8 oznacza metyl. Alternatywnie na związek o wzorze 16 lub 7 można podziałać C1-C6-alkilowym aldehydem lub ketonem, np. acetonem, z wytworzeniem produktu pośredniego, zasady Schiffa, którą z kolei poddaje się katalitycznemu uwodornieniu lub redukcji cyjanoborowodorkiem sodu w obecności kwasu organicznego, np. kwasu octowego, z wytworzeniem związku o wzorze 25 lub 26, w którym R8 oznacza C1-C6-alkil, inny niż metyl. Przekształcenie związków 25 lub 26 w proleki, estry 27 lub 28 lub w odpowiednie kwasy 29 lub 30, można prowadzić w sposób przedstawiony powyżej na schematach reakcji 2 i 3.
PL 193 283 B1
PL 193 283 B1
Przy wytwarzaniu pochodnych 3- lub 4-sulfonyloaminofenyloalaniny związki o wzorze 7, 16, 25 lub 26 można poddać reakcji z chlorkiem sulfonylu o wzorze 31, w którym R9 oznacza podstawiony aryl lub heteroaryl, w obojętnym rozpuszczalniku, np. w dichlorometanie w obecności nienukleofilowej zasady, np. trietyloaminy lub pirydyny w temperaturze od około 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związków odpowiednio o wzorze 32 lub 33, co przedstawiono na schemacie reakcji 6 w odniesieniu do związków 7 i 26. Moż na je nastę pnie przekształcić, w razie potrzeby, w związki o wzorach 34 i 35, z zastosowaniem ogólnych sposobów przedstawionych powyż ej na schematach reakcji 2 i 3.
Przy wytwarzaniu związków pochodzących od 3- lub 4-aminometylofenyloalaniny, zastosować można sposób przedstawiony na schemacie reakcji 7. Benzoesany 3- lub 4-hydroksymetylu o wzorze 36, w którym R10 oznacza C1-C6-alkil, które są znanymi zwią zkami lub można je wytwarzać znanymi sposobami, poddaje się działaniu środka sililującego, w którym każdy z R11-R13 oznacza C1-C6-alkil lub fenyl, np. chlorku t-butylo-dimetylosililu w obojętnym rozpuszczalniku, np. w dimetyloformamidzie, w obecnoś ci imidazolu w temperaturze okoł o 0°C, z wytworzeniem zabezpieczonego grupą sililową związku o wzorze 37. Redukcję związku 37 można prowadzić z użyciem różnych odpowiednich środków redukujących, np. wodorku litowo-glinowego w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak eter lub tetrahydrofuran, w temperaturze około 0°C, po czym, w wyniku obróbki wodą, otrzymuje się alkoholowy związek pośredni, który można utlenić dowolnym z szeregu środków utleniających odpowiednich do utleniania alkoholi benzylowych do odpowiednich aldehydów, np. aktywowanym ditlenkiem manganu, z wytworzeniem aldehydu o wzorze 38. Monosililo-zabezpieczone diole alternatywnie wytwarza się z alkoholi 3- lub 4-hydroksymetylobenzylowych przez monosililowanie i oddzielenie produktów ubocznych. Alternatywnie ester o wzorze 37 można zredukować bezpośrednio do aldehydu o wzorze 38, z uż yciem wodorku diizobutyloglinu w niskiej temperaturze, np. w -78°C.
Reakcję związku 38 prowadzącą do dehydroaminokwasu o wzorze 39 można prowadzić przez podziałanie odczynnikiem Wittiga o wzorze 4, w którym R3 oznacza C1-C6-alkil, a R4 oznacza alkoksyl, np. benzyloksyl lub t-butoksyl, albo stanowi część jednej z grup acylowych w związkach według wynalazku, np. o-podstawiony aryl lub hetereoaryl. Tak np. w wyniku podziałania na związek 38 estrem trimetylowym (±)-N-(benzyloksykarbonylo)-a-fosfonoglicyny w obecności odpowiedniej zasady, np. tetrametyloguanidyny otrzymuje się bezpośrednio dehydroaminokwas o wzorze 39, w którym R3 oznacza metyl, a R4 oznacza benzyloksyl. Enancjoselektywną redukcję związku 39 do L-aminokwasu 40 można prowadzić z użyciem szeregu dostępnych w tym celu środków redukujących, np. opisanego ostatnio odczynnika rodowego etylo-DuPHOS. Dla fachowców oczywiste jest, że optymalny sposób dalszego przekształcania związku 40 w związki według wynalazku będzie zależny od wybranych grup R4 i R3. W przypadku, gdy R3 oznacza C1-C6-alkil, a R4 oznacza benzyloksyl, przekształcenie w aminę o wzorze 41 można dogodnie osiągnąć drogą uwodornienia z użyciem katalizatora przenoszenia fazy związku 40 wobec Pd© w odpowiednim rozpuszczalniku, np. metanolu, w obecności mrówczanu amonu jako środka redukującego. Acylowanie związku 41 kwasem karboksylowym o wzorze 11 można prowadzić w sposób przedstawiony powyżej na schemacie reakcji 2, z wytworzeniem związku o wzorze 42. Warunki usuwania sililowej grupy zabezpieczającej będ ą zależne od konkretnego doboru podstawników R11-R13. W przypadku, gdy R11 i R12 oznaczają metyle, a R13 oznacza t-butyl, grupę tę łatwo usuwa się przez podziałanie mocnym kwasem, np. kwasem chlorowodorowym w rozpuszczalniku odpowiednim dla wybranego R3, np. w metanolu, gdy R3 oznacza metyl.
Otrzymany alkohol benzylowy o wzorze 43 można przekształcić w aminę o wzorze 45 znanymi sposobami, stosowanymi w podobnych przekształceniach. Tak np. alkohol o wzorze 43 można przekształcić w grupę ulegającą odszczepieniu, np. w mesylan przez podziałanie chlorkiem metanosulfonylu w obecności akceptora protonów, np. pirydyny, po czym prowadzi się podstawienie azydkiem metalu alkalicznego, np. azydkiem sodu w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak dimetyloformamid. Alternatywnie przekształcenie związku 43 w azydek o wzorze 44 można prowadzić bezpośrednio przez podziałanie fosforoazydanem difenylu, jak to opisali: A. S. Thompson; G. R. Humphrey; A. M. DeMarco; D. J. Mathre; E. J. J. Grabowski, J. Org. Chem. 1993, 58, 5886-5888. Redukcję azydku 44 do aminy o wzorze 45 można prowadzić różnymi sposobami przydatnymi w przekształcaniu azydków w aminy, np. przez podziałanie fosfiną, np. trifenylofosfiną, w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan lub THF, a następnie potraktowanie wodą lub przez katalityczne uwodornienie wobec odpowiedniego katalizatora, np. Pd© w rozpuszczalniku odpowiednim dla katalitycznego uwodornienia, takim jak C1-C6-alkanol lub tetrahydrofuran. Otrzymaną aminę o wzorze 45 można przekształcić w odpowiednie związki według wynalazku, z użyciem sposobów przydatnych w przypadku
PL 193 283 B1 wolnych amin, przedstawionych na innych schematach reakcji. Tak np. sprzęganie związku 45 z kwasem karboksylowym o wzorze 8 w warunkach przedstawionych na schemacie reakcji 2 prowadzi do amidu o wzorze 46, który można następnie, w razie potrzeby, przekształcić w kwas o wzorze 47, drogą katalizowanej zasadą hydrolizy, jak to przedstawiono na schemacie reakcji 2.
Schemat reakcji 6
35
PL 193 283 B1
Schemat reakcji 7
W przypadku syntezy pochodnych mocznikowych na związek o wzorze 26 moż na podział a ć izocyjanianem o wzorze 49, w którym R14 oznacza podstawiony aryl, podstawiony heteroaryl lub podstawiony C1-C6-alkil, z potencjalnie reaktywnymi podstawnikami odpowiednio zabezpieczonymi z użyciem zwykłych strategii z grupami zabezpieczającymi, w odpowiednim obojętnym rozpuszczalniku, np. w dichlorometanie, z wytworzeniem mocznika o wzorze 50. Ogólnie na związek o wzorze 26 moż na podziałać związkiem stanowiącym równoważnik fosgenu, np. trifosgenem, w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, w obecności nienukleofilowego akceptora protonów, np. diizopropyloetyloaminy, z wytworzeniem produktu pośredniego o wzorze 48. W wyniku podziałania na związek o wzorze 48 aminą o wzorze 51, w którym każ dy z R15 i R16 oznacza niezależ nie atom wodoru, podstawiony C1-C6-alkil, podstawiony aryl, podstawiony heteroaryl, albo grupy te tworzą razem podstawiony 5, 6 lub 7-członowy pierścień, otrzymuje się związek o wzorze 52. Dalsze przekształcenie, w razie potrzeby, związku 50 lub 51 w związki według wynalazku, można prowadzić w sposób przedstawiony na schemacie reakcji 5.
PL 193 283 B1
Schemat reakcji 8
52
W przypadku syntezy imidów stosuje się pochodną aminofenyloalaniny o wzorze 53, w którym R1 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil, R6 ma znaczenie podane wyżej, a R7 oznacza atom wodoru lub grupę łatwo ulegającą odszczepieniu, taką jak podstawiony benzyl, t-butyl, allil itp. lub, w przypadku, gdy jako produkt ko ńcowy wymagany jest ester stanowią cy prolek, taką grupę estrową, np. etyl. Związki o wzorze 53 można łatwo otrzymać ze związków pośrednich przedstawionych powyżej na schemacie reakcji 2. Reakcja związku o wzorze 53 z cyklicznym bezwodnikiem o wzorze 54 w oboję tnym rozpuszczalniku, np. w dichlorometanie, prowadzi do produktu poś redniego o wzorze 55, z otwartym pierś cieniem. Struktura narzucana przez zwią zek 54 obejmuje czą steczki bicykliczne, które mogą wprowadzać sprzężone pierścienie aromatyczne lub heteroaromatyczne. Zamiast związku 54 można zastosować kwasy dikarboksylowe, zdolne do tworzenia cyklicznych imidów. W tym ostatnim przypadku w pierwszym etapie trzeba zastosować środek kondensujący, np. karbonylodiimidazol. W wyniku podziałania na związek o wzorze 55 odczynnikiem, takim jak karbonylodiimidazol, zdolnym do przeprowadzenia cykloodwodnienia, otrzymuje się imid o wzorze 56. W związku 56 można prowadzić dalsze manipulacje grupami funkcyjnymi, które były obecne w bezwodniku o wzorze 54, oraz modyfikację grupy R7, zależnie od potrzeb, w celu otrzymania dodatkowych analogów, z użyciem standardowych sposobów chemicznych, możliwych do stosowania w obecności funkcyjnej grupy imidowej.
W przypadku syntezy związków według wynalazku, w których R1 oznacza atom chlorowca, korzystnie atom chloru, odpowiedni atom chlorowca można wprowadzić w różnych punktach syntezy, w zależności od charakteru dodatkowych grup funkcyjnych w cząsteczce. Tak np. na związek o wzorze 6, w którym R1 oznacza atom wodoru, można podziałać łagodnym środkiem chlorującym, np. N-chlorosukcynimidem w obecności akceptora protonu, np. octanu sodu, z wytworzeniem odpowiedniego związku o wzorze 6, w którym R1 oznacza atom chloru. W przypadku, gdy związek 6 stanowi pochodną 3-amino-L-fenyloalaniny, może powstać mieszanina regioizomerów, którą można rozdzielić w dogodnym etapie ogólnej syntezy. Inne związki pośrednie, przedstawione na powyższych schematach,
PL 193 283 B1 mogą być bardziej odpowiednimi materiałami wyjściowymi przy chlorowcowaniu prowadzącym do określonej cząsteczki docelowej. Konkretne podejście przy doborze odpowiednich materiałów wyjściowych jest oczywiste dla fachowców.
W przypadku syntezy tiazolidynonów o wzorze 62, przedstawionej na schemacie reakcji 10, można zastosować pochodną aminofenyloalaniny o wzorze 16, w którym R6 i R7 mają znaczenie podane wyżej. W reakcji związku o wzorze 16 z kwasem a-merkaptokarboksylowym o wzorze 59, w którym R20 może oznaczać atom wodoru, C1-C6-alkil lub aryl, np. z kwasem a-merkapto-octowym i z aldehydem o wzorze 60, w którym R21 może oznaczać alkil, hydroksyalkil lub podstawiony aryl, np.
z benzaldehydem, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak benzen, THF lub niż szy alkohol, np.
metanol, w obecności środka chłonącego wodę, takiego jak sita molekularne 4A, w temperaturze 60 - 80°C, otrzymuje się związek o wzorze 61. Związek 61 może stanowić związek według wynalazku, w zależności od charakteru podstawnika R7, lub można go przekształcić w związek według wynalazku drogą odpowiedniej hydrolizy, np. w przypadku, gdy R7 oznacza C1-C6-alkil, przez podziałanie nadmiarem wodorotlenku metalu alkalicznego, takiego jak wodorotlenek sodu, w mieszaninie wody z alkoholem. Gdy R7 oznacza żywicę przydatną w syntezie w fazie stałej, odpowiednie warunki hydrolizy będą zależeć od rodzaju żywicy. W przypadku żywicy Wanga obróbka kwasem trifluorooctowym w obecności odpowiednich środków wiążących prowadzi do kwasu o wzorze 62. Sekwencję reakcji można zapoczątkować od anilin, np. od związku o wzorze 7, w którym R1 oznacza C1-C6-alkil lub atom chlorowca, w celu otrzymania odpowiednich tiazolidynonów.
PL 193 283 B1
Schemat reakcji 10
HjN
OH
W przypadku syntezy imidazolidynonów o wzorze 67, przedstawionej na schemacie reakcji 11, zastosować można pochodną aminofenyloalaniny o wzorze 16, w którym R6 i R7 mają znaczenie podane wyżej. Związek 16 można łatwo otrzymać sposobem przedstawionym na schemacie reakcji 3. Związek ten można poddać sprzęganiu z N-zabezpieczonym a-aminokwasem o wzorze 63, w którym R22 może oznaczać C1-C6-alkil lub aryl, a R23 może oznaczać boczny łańcuch naturalnego lub nienaturalnego D- lub L-a-aminokwasu, albo R22 i R23 mogą tworzyć razem pierścień, np. pierścień proliny lub kwasu pipikolinowego, a R24 może oznaczać zwykłą grupę zabezpieczającą grupę aminową, odpowiednio dobraną do konkretnych grup R6, R7, R22 i R23, np. t-butoksykarbonyl. Reakcję sprzęgania można prowadzić w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem związku o wzorze 64. W zależności od charakteru grupy zabezpieczającej R24, odpowiedni sposób odbezpieczania stosuje się przy wytwarzaniu związku o wzorze 65. W przypadku, gdy grupę zabezpieczają c ą R24 stanowi grupa Boc, odbezpieczanie moż na prowadzić w reakcji związku o wzorze 64 z HCl w dioksanie w temperaturze pokojowej. W reakcji związku 65 z aldehydem o wzorze 60, w którym R21 ma znaczenie podane wyżej, w obecności ś rodka chłonącego wodę, takiego jak sita molekularne 4A, w temperaturze 60 - 80°C, w odpowiednim rozpuszczalniku, np. w THF, otrzymuje się związek o wzorze 66. Związek 66 może stanowić związek według wynalazku, w zależności od charakteru podstawnika R7, lub można go przekształcić w związek według wynalazku drogą odpowiedniej hydrolizy, np. w przypadku, gdy R7 oznacza C1-C6-alkil, przez podziałanie wodorotlenkiem metalu alkalicznego, takim jak wodorotlenek sodu, w mieszaninie wody z alkoholem, z wytworzeniem kwasu karboksylowego o wzorze 67.
PL 193 283 B1
Schemat reakcji 11
W przypadku syntezy imidazolidynonów o wzorze 68, przedstawionej na schemacie reakcji 12, zastosować można pochodną aminofenyloalaniny o wzorze 16, w którym R6 i R7 mają znaczenie podane wyżej. Związek 16 można łatwo otrzymać sposobem przedstawionym na schemacie reakcji 3, w przypadku, gdy R7 oznacza C1-C6-alkil. Zwią zek ten moż na poddać sprzę ganiu z N-zabezpieczonym a-aminokwasem o wzorze 69, w którym R25 może oznaczać boczny łańcuch naturalnego lub nienaturalnego D- lub L-a-aminokwasu, a R26 oznacza grupę zabezpieczającą atom azotu, typu powszechnie stosowanego w chemii peptydów, np. grupę Fmoc, w standardowych warunkach sprzęgania peptydów, np. z HBTU w obecności DIPEA w polarnym, nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak DMF, w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, z wytworzeniem zwią zku o wzorze 70. W zależ ności od charakteru grupy zabezpieczającej R26, odpowiedni sposób odbezpieczania stosuje się w celu otrzymania związku o wzorze 71. W przypadku, gdy grupę zabezpieczającą R29 stanowi grupa Fmoc, można ją usunąć ze związku 70 drogą standardowej obróbki zasadą, dobrze znanej fachowcom w dziedzinie chemii peptydów, np. piperydyną w DMF, w celu otrzymania aminy o wzorze 71. Związek 71 można następnie poddać reakcji z aldehydem 60, w którym R21 ma znaczenie podane wyżej,
PL 193 283 B1 w obecności środka chłonącego wodę, takiego jak sita molekularne 4A, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan lub THF, w 25-60°C, z wytworzeniem iminy o wzorze 72. Na iminę 72 można następnie podziałać środkiem acylującym, takim jak chlorek acylu o wzorze 74, w którym R27 może oznaczać alkil lub aryl, w obecności zasady, takiej jak DIPEA lub DBU, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan lub THF, w 25-60°C, z wytworzeniem acyloimidazolidynonu o wzorze 73. Alternatywnie w reakcji tej można zastosować inne reaktywne związki acylujące, takie jak bezwodniki kwasowe lub mieszane bezwodniki. Związek 73 może stanowić związek według wynalazku, w zależności od charakteru podstawnika R7, lub można go przekształcić w związek według wynalazku drogą odpowiedniej hydrolizy, np. w przypadku, gdy R7 oznacza C1-C6-alkil, przez podziałanie wodorotlenkiem metalu alkalicznego, takim jak wodorotlenek sodu, w mieszaninie wody z alkoholem, z wytworzeniem, po zakwaszeniu, kwasu karboksylowego o wzorze 68. Sekwencję reakcji można zapoczątkować od anilin, np. od związku o wzorze 7, w którym R1 oznacza C1-C6-alkil lub atom chlorowca, w celu otrzymania odpowiednich 3-acyloimidazolidynonów.
Pochodne o-podstawionego kwasu benzoesowego, które nie są dostępne w handlu, można wytworzyć znanymi sposobami. Tak np. o-podstawione jodki lub trifluorometanosulfoniany arylu można karbonylować w obecności tlenku węgla i odpowiedniego katalizatora palladowego. Wytwarzanie takich jodkowych lub trifluorometanosulfonianowych związków pośrednich zależy od konkretnego żądanego układu podstawienia, przy czym można je otrzymać przez bezpośrednie jodowanie lub przez dwuazowanie aniliny, a następnie podziałanie źródłem jodku np. jodkiem potasu. Trifluorometano
PL 193 283 B1
-sulfoniany można otrzymać z odpowiednich fenoli zwykłymi sposobami, takimi jak podziałanie bezwodnikiem trifluorometanosulfonowym w obecności zasady, takiej jak trietyloamina lub diizopropyloetyloamina, w obojętnym rozpuszczalniku. Inne sposoby wytwarzania o-podstawionych kwasów benzoesowych obejmują działanie na pochodną 2-metoksy-fenyloksazoliny, taką jak związek o wzorze 75, alkilowym odczynnikiem Grignarda, a następnie hydrolizę pierścienia oksazolinowego, zgodnie z ogólną procedurą opisaną w publikacji A. L Meyers, R. Gabel, E. D. Mihelick, J. Org. Chem. 1978, 43, 1372-1379, z wytworzeniem kwasu o wzorze 76. 2- lub 2,6-Dipodstawione benzonitryle również służą jako dogodne prekursory odpowiednich kwasów benzoesowych. W przypadku nitryli z silną zawadą przestrzenną, takich jak np. 2-chloro-6-metylobenzonitryl, zwykła hydroliza w warunkach kwasowych lub zasadowych jest trudna do przeprowadzenia, tak że lepsze wyniki otrzymuje się na drodze redukcji za pomocą DIBAL do odpowiedniego benzaldehydu, który następnie utlenia się za pomocą chromowego środka utleniającego.
Informacje ogólne. Temperatury topnienia mierzono w aparacie Thomas-Hoover i nie korygowano ich. Skręcalność optyczną oznaczano w polarymetrze Perkin-Elmer model 241. Widma 1H NMR rejestrowano w spektrometrach Varian XL-200 i Unityplus 400 MHz, z użyciem tetrametylosilanu (TMS) jako wzorca wewnętrznego. Widma masowe przy zderzeniu z elektronami (EI, 70 eV) i bombardowaniu szybkimi atomami (FAB) rejestrowano w spektrometrach masowych VG Autospec lub VG 70E-HF. Jako żel krzemionkowy w chromatografii kolumnowej stosowano w przypadku chromatografii rzutowej żel krzemionkowy Mallinkrodt SiliCar 230-400 mesh; przepływ przez kolumny prowadzono przy wspomagającym ciśnieniu azotu 0-0,03 MPa (0-5 funtów/cal2). Chromatogramy cienkowarstwowe wykonywano na cienkich płytkach szklanych, powlekanych żelem krzemionkowym E. Merck (E. Merck # 1,05719) i wizualizowano je w nadfiolecie o długości fali 254 nm w komorze do wizualizacji, przez ekspozycję na działanie par I2 lub przez natryskiwanie kwasem fosfomolibdenowym (PMA) w mieszaninie woda/etanol lub, po wystawieniu na działanie Cl2, odczynnikiem 4,4'-tetrametylodiaminodifenylometanowym, w sposób podany w publikacji E. Von Arx, M. Faupel i M Bragger, J. Chromatography, 1976, 120, 224-228.
Wysokociśnieniową chromatografię cieczową z odwróceniem faz (RP-HPLC) prowadzono w aparacie Waters Delta Prep 4000 z użyciem kolumny 3 x 30 cm, Waters Delta Pak 15 μΜ C-18 przy przepływie 40 ml/minutę, z gradientem acetonitryl:woda (przy czym każdy rozpuszczalnik zawierał 0,75% TFA) zazwyczaj od 5 do 95% acetonitrylu, w ciągu 35-40 minut, lub w aparacie Rainin HPLC z użyciem kolumny 41,4 x 300 mm, 8 μM, Dynamax™ C-18, przy przepływie 49 ml/minutę i z podobnym gradientem acetonitryl:woda, jak wyżej. Warunki HPLC zwykle przedstawia się w formacie (5-95-35-214); oznacza to liniowy gradient od 5% do 95% acetonitrylu w wodzie, w ciągu 35 minut, z monitorowaniem odcieku detektorem UV przy długości fali 214 nm.
Chlorek metylenu (dichlorometan), 2-propanol, DMF, THF, toluen, heksan, eter i metanol stosowano jako odczynniki klasy Fishera, bez dodatkowego oczyszczania, o ile nie zaznaczono inaczej, a acetonitryl, jako odczynnik do HPLC klasy Fishera, stosowano bezpośrednio.
Definicje
THF oznacza tetrahydrofuran
DMF oznacza N,N-dimetyloformamid
HOBT oznacza 1-hydroksybenzotriazol
BOP oznacza heksafluorofosforan [(benzotriazol-1-ilo)-oksy]tris(dimetyloamino)fosfoniowy
HATU oznacza heksafluorofosforan O-(7-azabenzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowy
HBTU oznacza heksafluorofosforan O-benzotriazolo-N,N,N',N'-tetrametylouroniowy
PL 193 283 B1
DIPEA oznacza diizopropyloetyloaminę
DMAP oznacza 4-(N,N-dimetyloamino)pirydynę
DPPA oznacza azydek difenylofosforylu
DPPP oznacza 1,3-bis(difenylofosfino)propan
DBU oznacza 1,8-diazabicyklo[5,4,0]undec-7-en
NaH oznacza wodorek sodu solanka oznacza nasycony wodny roztwór chlorku sodu
TLC oznacza chromatografię cienkowarstwową
LDA oznacza diizopropyloamidek litu
BOP-Cl oznacza chlorek bis(2-okso-3-oksazolidynylo)fosfinowy
NMP oznacza N-metylopirolidynon
Poniższe przykłady ilustrują wytwarzanie związków według wynalazków oraz związków wyjściowych i związków pośrednich użytecznych w syntezie związków według wynalazku, jak również związków stanowiących związki odniesienia.
P r z y k ł a d y
P r z y k ł a d 1. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo)-L-fenyloalaniny.
Do roztworu estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (2,6 g, 8,6 mmola) w dichlorometanie (20 ml) dodano diizopropyloetyloaminy (2,3 ml, 13 mmoli), a nastę pnie chlorku 2,6-dichlorobenzoilu (1,99 g, 9,5 mmola) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 15 godzin; w tym czasie wytrącił się biały osad. Mieszaninę rozcieńczono 30 ml dichlorometanu i 50 ml wody. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną wyekstrahowano dichlorometanem (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu i odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano 4,03 g (ilościowo) estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny w postaci białej substancji stałej: t.t. 148-151°C.
P r z y k ł a d 2. Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo)amino]-L-fenyloalaniny.
Do estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo)-L-fenyloalaniny (1,86 g, 4,0 mmola) dodano 10 ml 4 N kwasu chlorowodorowego w dioksanie w temperaturze pokojowej. Po 5 minutach substancja stał a przeszł a do roztworu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę i dodano 25 ml eteru etylowego w celu wytrącenia produktu. Substancję stałą odsączono i przemyto heksanem. Otrzymaną higroskopową i gumowatą substancję stałą rozpuszczono w 50 ml metanolu i zatężono. Po wysuszeniu pod wysoką próżnią otrzymano chlorowodorek estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (1,64 g, 97%) w postaci jasnożółtej substancji stałej, t.t. 158-161°C.
P r z y k ł a d 3. Wytwarzanie estru metylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino)-L-fenyloalaniny.
Roztwór chlorowodorku estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (1,23 g, 3,05 mmola), kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (0,50 g, 2,93 mmola), HBTU (1,16 g, 3,05 mmola) i DIPEA (1,33 ml, 7,6 mmola) w DMF (12 ml) mieszano 15 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono octanem etylu (250 ml) i przemyto 0,5 N HCl (2 x 80 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (2 x 80 ml) i solanką (2 x 80 ml) i wysuszono (Na2SO4). Roztwór przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano żółtą żywicę, którą przekrystalizowano z octanu
PL 193 283 B1 etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (0,75 g), nadającego się do stosowania w następnym etapie. Ługi macierzyste zatężono i poddano oczyszczaniu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, z eluowaniem mieszaniną 1:1 octan etylu:heksan, w wyniku czego otrzymano dodatkowe 0,625 g.
P r z y k ł a d y 4-12. Związki przedstawione poniżej otrzymano z chlorowodorku estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i odpowiednich pochodnych kwasu benzoesowego, sposobem opisanym w przykładzie 3.
Przykład R Wydajność HRMS Stwierdź. masa HRMS Oblicz, masa
4 i: 96 557,0657 557,0658
5 ίΧ 85 525,0596 525,0594
6 ęc Cl 84 539,0090 539,0099
7 ęc. ch3 86 519,0633 519,0645
8 „a, 89 582,9581 582,9599
9 “’Όζ, 83 519,0633 519,0645
10 XX 98 579,0071 579,0089
11 1 cc, 99 517,0742 517,0755
12 1 80 500,1144 500,1144
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 13. Wytwarzanie N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonyloamino]-L-fenyloalaniny (1,31 g, 2,6 mmola) w etanolu (45 ml) i 1,0 N wodorotlenku sodu (45 ml, 45 mmoli) mieszano przez noc w temperaturze pokojowej, w wyniku czego otrzymano klarowny roztwór. Mieszaninę zobojętniono 1 N kwasem solnym, w wyniku czego wytrąciło się 1,28 g białej substancji stałej. Ług macierzysty wyekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml) i połączone ekstrakty przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4) i odparowano, w wyniku czego otrzymano 0,56 g. W wyniku rekrystalizacji pierwszego rzutu z octanu etylu otrzymano N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (0,77 g). W wyniku rekrystalizacji drugiego rzutu z octanu etylu otrzymano dodatkowe 0,20 g. FAB HRMS: zaobserwowana masa 505,0483. Obliczona masa, 505,0488 (M+H).
P r z y k ł a d 14. Wytwarzanie soli sodowej N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino)-L-fenyloalaniny
Roztwór N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (0,15 g) w 1,0 N NaOH (0,3 ml) naniesiono na otwartą kolumnę 2 x 20 cm C-18 do chromatografii z odwróconymi fazami, z żelem krzemionkowym (40-63 μΜ, RP Silica Gel60, dostarczany przez EM Separations, Cat. 10167), z eluowaniem wodą, a następnie 40-50% metanolem w wodzie, w wyniku czego otrzymano sól sodową N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino)-L-fenyloalaniny (147 mg) jako bezpostaciową substancję stałą po liofilizacji.
P r z y k ł a d y 15 - 30. Związki przedstawione poniżej otrzymano z odpowiednich estrów metylowych sposobem opisanym w przykładzie 13.
Przykład Materiał wyjściowy z przykładu R Wydajność % HRMS Obs. masa HRMS Obi. masa
15 161 %r 761 507,0868 507,0878
16 4 ćę 98 543,0497 543,0501
17 163 cc. ch3 ch3 3 791 513,1354 513,1348
PL 193 283 B1 cd. tabeli
18 165 H3C^/CH3 X ch3 8l 541,1665 541,1661
19 5 XI ch3cx ci 862 543,0254 543,0257
20 6 ęc, Cl 99 524,9939 524,9942
21 7 ęc ch3 87 505,0482 505,0488
22 8 „cc 58 568,9428 568,9437
23 9 “'IX 99 505,0486 505,0488
24 10 XX 90 564,9921 564,9932
25 11 ex, 822 525,0409 525,0418
26 166 a;„ 991 487,0839 487,0827
27 12 cx„, 862 508,0814 508,0807
28 173 cx„.„, 991 535,0497 535,0497
PL 193 283 B1
1. Wydajność dla dwóch etapów przy postępowaniu w sposób opisany w przykładach 3 i 4.
2. Wydzielono jako sól sodową w sposób opisany w przykładzie 14.
P r z y k ł a d 29. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-(metylotio)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-(metylotio)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (0,25 g, 0,48 mmola) i środka oxone (147 mg, 0,24 mmola) w octanie etylu (12 ml) i wodzie (6 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, po czym dodano drugą porcję oxone (147 mg; 0,24 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc i wówczas TLC (20:1 dichlorometan:metanol) wykazała obecność materiału wyjściowego i sulfonu oprócz 2 sulfotlenków. Warstwy rozdzielono, po czym warstwę wodną wyekstrahowano octanem etylu, a połączone ekstrakty przemyto solanką i wysuszono (Na2SO4). Pozostałość po zatężeniu poddano chromatografii na żelu krzemionkowym, z eluowaniem 20:1 dichlorometan:metanol, w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-(metylosulfinylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (218 mg) w postaci mieszaniny diastereoizomerów.
P r z y k ł a d 30. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-(metylosulfinylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny.
Hydrolizę przeprowadzono w sposób opisany w przykładzie 13. Wychodząc z estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino)-N-[[2-(metylosulfinylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (214 mg, 0,41 mmola), po wydzieleniu produktu metodą RP HPLC, z eluowaniem acetonitryl:woda, a następnie liofilizacji, otrzymano bardziej polarny diastereoizomer 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-[[(N-(2-metylosulfinylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (63,6 mg) w postaci bezpostaciowej substancji stałej, HRMS: Zaobserwowana masa, 541,0385. Obliczona masa, 541,0368 (M+Na), a następnie mniej polarny diastereoizomer (74,2 mg), HRMS: Zaobserwowana masa, 541,0351. Obliczona masa, 541,0368 (M+Na).
P r z y k ł a d 31. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny
a. Roztwór estru metylowego 4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (935 mg, 3,54 mmola), HOAT (658 mg, 5,31 mmola), kwasu 2-benzylobenzoesowego (1,13 g, 5,31 mmola) i DCC (1,09 g, 5,31 mmola) w DMF (20 ml) mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu. Połączone ekstrakty przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i odparowano. Pozostałość poddano rekrystalizacji z octanu etylu zawierającego niewielkie ilości dichlorometanu i metanolu, w wyniku czego otrzymano 4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino)-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaninę (1,21 g, 74%), nadającą się do stosowania w następnym etapie.
b. Argon przepuszczano przez roztwór estru metylowego 4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (1,21 g, 2,63 mmola) i tetrakis(trifenylofosfina)palladu (61 mg, 0,053 mmola) w 45 ml dichlorometanu przez 5 minut, po czym dodano wodorku tributylocyny (800 μ|, 2,9 mmola). Po 1,5 godzinie w temperaturze pokojowej, mieszaninę rozcieńczono dichlorometanem (50 ml) i przemyto nasyconym roztworem NaHCO3 i solanką, wysuszono (Na2SO4) i zatężono. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie i eterze, po czym dodano heksanu, w wyniku czego wytrącono 99 mg białej substancji stałej. Przesącz zatężono, a pozostałość poddano rekrystalizacji z dichlorometanu, w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-amino-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (594 mg).
c. Mieszaninę estru metylowego 4-amino-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (200 mg, 0,52 mmola), chlorku 2,6-dichlorobenzoilu (131 mg, 0,62 mmola) i trietyloaminy (108 0,78 mmola) w 5 ml dichlorometanu mieszano 6 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono dichlorometanem (10 ml) i przemyto wodą i solanką. Warstwę organiczną wysuszono (Na2SO4) i pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym, z eluowaniem 20-60% octanem etylu w heksanie, w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (195 mg) w postaci białawej substancji stałej.
d. ) Roztwór estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (195 mg, 1,4 mmola) i wodorotlenku litu (33,5 mg, 1,4 mmola) w mieszaninie THF:metanol:woda (6 ml, 3:1:1) mieszano przez noc w temperaturze pokojowej i zatężono. Pozostałość rozcierano z 1 N HCl w wodzie przez 10 minut, po czym substancję stałą odwirowano, przemyto wodą i eterem, w wyniku czego otrzymano 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]PL 193 283 B1
-N-[[(2-fenylometylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaninę (165 mg) w postaci białego proszku o czystości 97% na podstawie analizy HPLC. FAB MS 569 (M+Na) (1 Cl), 547 (M+H) (1 Cl).
P r z y k ł a d 32. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]karbonylo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny
a. W obojętnej atmosferze do roztworu kwasu 3-chloro-4-metoksykarbonylobenzoesowego (1,13 g; 5,27 mmola), chlorowodorku 3-hydroksybenzyloaminy (0,85 g; 5,35 mmola) i HBTU (2,08 g; 5,485 mmola) w dimetyloformamidzie (15 ml) dodano w trakcie mieszania DIPEA (3,54 ml; 26,33 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej, po czym części lotne usunięto pod próżnią. Oleistą bursztynową pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu (50 ml) i 0,5 N HCl (30 ml), po czym ekstrakt organiczny przemyto kolejno solank ą (30 ml), nasyconym roztworem NaHCO3 (30 ml) i solanką (30 ml). Warstwy wodne przemyto ponownie kolejno octanem etylu (30 ml). W wyniku odparowania połączonych, wysuszonych (MgSO4) warstw organicznych otrzymano 1,7 g surowego produktu. Materiał poddano chromatografii (żel krzemionkowy; 50 g) z eluowaniem octanem etylu-heksanem (2:3), w wyniku czego otrzymano amid w postaci bezbarwnego oleju (1,3 g). W wyniku krystalizacji z eteru-heksanu otrzymano 1,12 g estru metylowego kwasu 2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]-benzoesowego w postaci bezbarwnej substancji stałej. FAB HRMS: (C16H14ClNO4). Zaobserwowana masa 320,0681. Obliczona masa 320,0689 (M+H).
b. Roztwór estru metylowego kwasu 2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]benzoesowego (900 mg; 2,82 mmola) w 0,5 N wodnym roztworze wodorotlenku sodu (20 ml) mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu. Po 2 godzinach roztwór zakwaszono 1 N HCl (11 ml) i otrzymaną bezbarwną substancję stałą odsączono, przemyto wodą i wysuszono pod próż nią, w wyniku czego otrzymano 840 mg kwasu 2-chloro-4-[[(3-hydroksy-fenylo)amino]karbonylo]benzoesowego. FAB HRMS: (C15H12ClNO4). Zaobserwowana masa 306,0548. Obliczona masa 306,0533 (M+H).
c. W atmosferze argonu do mieszanego roztworu kwasu 2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]benzoesowego (45 mg; 0,1472 mmola), estru metylowego 4-(2,6-dichlorobenzoiloamino)-L-fenyloalaniny (60 mg; 0,1488 mmola) i HBTU (59 mg; 0,16 mmola) w dimetyloformamidzie (3 ml) dodano DIPEA (0,102 ml; 0,585 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 17 godzin w temperaturze pokojowej, po czym zatężono do sucha pod próżnią i pozostałość rozdzielono pomiędzy dichlorometan (25 ml) i 0,5 N HCl (10 ml). Warstwę organiczną przemyto wodą i warstwę wodną przemyto z kolei dichlorometanem. Połączone ekstrakty w dichlorometanie wysuszono (Na2SO4) i odparowano, w wyniku czego otrzymano 80 mg surowego materiał u, który przekrystalizowano z metanolu-octanu etylu i otrzymano 38 mg estru metylowego N-[[2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]fenylo]karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, t.t. 230-232°C. FAB HRMS: (C32H26Cl3N3O6). Zaobserwowana masa 654,0952. Obliczona masa 654,0965 (M+H).
d. Do roztworu estru metylowego N-[[2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]fenylo]karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (35 mg; 0,053 mmola) w metanolu (0,35 ml) i tetrahydrofuranie (0,35 ml) dodano 1 N wodnego roztworu wodorotlenku litu (0,16 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu przez 90 minut. Roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, po czym rozcieńczono wodą (5 ml) i wyekstrahowano eterem dietylowym (2x5 ml). Oddzieloną warstwę wodną zakwaszono 1 N HCl (0,18 ml) i otrzymaną bezbarwną substancję stałą odsączono, przemyto wodą i wysuszono, w wyniku czego otrzymano 29 mg N-[[2-chloro-4-[[(3-hydroksyfenylo)amino]karbonylo]fenylo]karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny. FAB HRMS: (C31H24Cl3N3O6). Zaobserwowana masa 640,0821. Obliczona masa 640,0809 (M+H).
P r z y k ł a d 33. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[5-[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]-1H-tetrazol-1-ilo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny
a. Do mieszanej zawiesiny kwasu 3-hydroksyfenylooctowego (10,2 g; 67 mmoli) w bezwodniku octowym (100 ml; 1,06 mola) w warunkach bezwodnych dodano pirydyny (0,5 ml). W wyniku łagodnie egzotermicznej reakcji substancja stała rozpuściła się w ciągu kilku minut, po czym mieszaninę utrzymywano w 40°C przez 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do około połowy objętości, po czym wodę (30 g) w postaci płatków lodu dodano z taką szybkością, aby utrzymać temperaturę < 45°C. Po zaniku reakcji egzotermicznej dodano powoli drugą porcję wody (200 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez kolejne 30 minut. Wytrąconą substancję stałą odsączono, przemyto wodą i wysuszono do stałej wagi pod próżnią nad P2O5, w wyniku czego otrzymano kwas 3-acetoksyfenylooctowy (11,7 g), który zastosowano bez dalszego oczyszczania.
PL 193 283 B1
W obojętnej atmosferze roztwór powyższego kwasu 3-acetoksyfenylooctowego (1,942 g; 10 mmoli), azydku difenylofosforylu (2,8 g; 10,17 mmola) i DIPEA (1,92 ml; 11 mmoli) w benzenie (25 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, po czym temperaturę reakcji powoli podwyższono do 70°C. Wydzielanie się gazu stało się oczywiste, gdy temperatura reakcji doszła do około 55°C i stało się o wiele intensywniejsze, gdy temperatura doszła do 70°C. W ciągu 30 minut w tej temperaturze wydzielanie się gazu ustało i roztwór reakcyjny zawierający powstały 3-acetoksybenzyloizocyjanian ochłodzono do 40°C. Dodano kolejną porcję DIPEA (3,84 ml; 22 mmole), a następnie chlorowodorek estru metylowego kwasu 4-amino-2-chlorobenzoesowego (2,95 g; 13,3 mmola) i brązowawo-purpurowy roztwór mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w atmosferze argonu przez noc. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono, rozcieńczono benzenem (50 ml) i przemyto kolejno 1 N HCl (50 ml) i rozcieńczonym roztworem soli. Warstwy wodne ponownie wyekstrahowano benzenem, po czym połączone, wysuszone (MgSO4) ekstrakty organiczne odparowano i surową pozostałość poddano oczyszczaniu metodą HPLC (żel krzemionkowy; octan etylu-heksan-2:3). W wyniku odparowania odpowiednich frakcji otrzymano 3,24 g stałego mocznika, który następnie poddano krystalizacji z dichlorometanu-octanu etylu, w wyniku czego otrzymano ester metylowy kwasu 4-[3-(3-acetoksybenzylo)ureido]-2-chlorobenzoesowego (2,71 g) w postaci bezbarwnej substancji stał ej, t.t. 113-114°C. FAB HRMS: (C18H17ClN2O5). Zaobserwowana masa 377,0898. Obliczona masa 377,0905 (M+H).
b. W atmosferze suchego argonu do roztworu trifenylofosfiny (1,684 g; 6,42 mmola), azodikarboksylanu dietylu (1,13 g; 6,42 mmola) i estru metylowego kwasu 4-[3-(3-acetoksybenzylo)ureido]-2-chlorobenzoesowego (1,21 g; 3,21 mmola) w suchym THF (30 ml) dodano azydku trimetylosililu (0,86 ml; 6,48 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Badanie mieszaniny reakcyjnej metodą TLC zasugerowało obecność znaczącej ilości materiału wyjściowego, tak że wprowadzono dodatkowe ilości trifenylofosfiny (0,842 g; 3,21 mmola), azodikarboksylanu dietylu (0,565 g; 3,21 mmola) i azydku trimetylosililu (0,43 ml; 3,21 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej dodatkowo przez 40 godzin. Po usunię ciu rozpuszczalników pod zmniejszonym ciśnieniem pozostałość roztworzono w dichlorometanie (100 ml) i przemyto wodą (2 x 50 ml). Ekstrakty wodne przemyto ponownie dichlorometanem (50 ml) i połączone, wysuszone (MgSO4) ekstrakty odparowano pod próżnią. W poprzednim doświadczeniu ustalono, że w reakcji otrzymuje się złożoną, trudno rozdzielającą się mieszaninę szeregu produktów, z których pewne są odacetylowane i/lub odestryfikowane. Z tego względu w tym doświadczeniu pozostałość rozpuszczono w mieszaninie metanolu (30 ml) i 1 N wodorotlenku litu (15 ml), po czym mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny w celu doprowadzenia do końca hydrolizy estru i grup octanu fenylu. Większość składników lotnych usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, po czym zasadowy roztwór rozcieńczono wodą (20 ml) i przemyto dichlorometanem (2 x 30 ml). Warstwę wodną zakwaszono następnie 1 N HCl (16 ml) i wyekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Wysuszone (MgSO4) ekstrakty w octanie etylu odparowano, a stałą pozostałość (810 mg), w postaci mieszaniny około 4:1 pożądanego aminotetrazolu i jego pozycyjnego izomeru przekrystalizowano z eteru i otrzymano 560 mg kwasu 2-chloro-4-[5-[(3-hydroksyfenylo)amino]tetrazol-1-ilo]benzoesowego w postaci bezbarwnej substancji stałej. FAB HRMS: (C15H12ClN5O3). Zaobserwowana masa 345,0624. Obliczona masa 345,0629 (M+H).
c. W atmosferze argonu DIPEA (0,102 ml; 0,585 mmola) dodano do mieszanego roztworu kwasu 2-chloro-4-[5-[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]-1H-tetrazol-1-ilo]benzoesowego (51 mg; 0,15 mmola), estru metylowego 4-([(2,6-dichlorofenylo]karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (60 mg; 0,15 mmola) i HBTU (59 mg; 0,1555 mmola) w dimetyloformamidzie (3 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 17 godzin w temperaturze pokojowej, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość w postaci oleju roztworzono w dichlorometanie (25 ml) i przemyto kolejno 0,5 N HCl (10 ml) i wodą (10 ml). Warstwy wodne przemyto ponownie dichlorometanem. Połączone warstwy organiczne wysuszono (Na2SO4) i odparowano, w wyniku czego otrzymano 85 mg surowego produktu. Materiał ten przekrystalizowano z dichlorometanu-eteru dietylowego i otrzymano 79 mg estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[5-[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]-1H-tetrazol-1-ilo]-fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny w postaci bezbarwnej substancji stałej, t.t. 155-158°C. FAB HRMS: (C32H26Cl3N7O5). Zaobserwowana masa 694,1158. Obliczona masa 694,1139 (M+H).
d. ) Wodny roztwór 1 N wodorotlenku litu (0,33 ml) dodano do roztworu estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[5-[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]-1H-tetrazol-1-ilo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (75 mg; 0,108 mmola) w metanolu (0,66 ml) i THF
PL 193 283 B1 (0,66 ml), po czym mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 90 minut. Po odpędzeniu rozpuszczalników pod zmniejszonym ciśnieniem pozostałość rozpuszczono w wodzie (20 ml) i wyekstrahowano eterem dietylowym (3x5 ml). Warstwę wodną przesączono przez Celit, po czym zakwaszono 1 N HCl (0,35 ml). Otrzymaną bezbarwną substancję stałą odsączono, przemyto wodą i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 57 mg 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[5-[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]-1H-tetrazol-1-ilo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny. FAB HRMS: (C31H24Cl3N7O5). Zaobserwowana masa 680,0981. Obliczona masa 680,0983 (M+H).
P r z y k ł a d 34. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]sulfonylo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny.
a. W temperaturze pokojowej do mieszanego roztworu chlorowodorku estru metylowego kwasu 4-amino-2-chlorobenzoesowego (1,11 g; 5 mmoli) w stężonym HCl (10 ml) dodano w jednej porcji NaNO2 (0,42 g; 6,09 mmola) w wodzie (3 ml). Po 15 minutach otrzymaną zawiesinę dodano w ciągu 2 minut do szybko mieszanego, nasyconego roztworu SO2 w kwasie octowym (15 ml), zawierającego CuCl2 (0,15 g) w wodzie (1 ml). Natychmiast zaczęło się gwałtowne wydzielanie gazu, które ustało po 10 minutach, po czym mieszaninę reakcyjną rozcieńczono lodowatą wodą (200 ml). Otrzymaną purpurowawą substancję stałą odsączono, przemyto wodą, po czym rozpuszczono w dichlorometanie. Wysuszony (Na2SO4) roztwór odparowano pod próżnią, a pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (50 g). Odpowiednie frakcje eluowane 30-40% eterem dietylowym w heksanie, zatężono do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 1,1 g chlorku 3-chloro-4-metoksykarbonylobenzenosulfonylu w postaci bezbarwnej substancji stałej.
Powyższy chlorek 3-chloro-4-metoksykarbonylobenzenosulfonylu (0,14 g; 0,52 mmola) w dichlorometanie (0,5 ml) dodano w jednej porcji do mieszanego roztworu chlorowodorku 3-acetoksybenzyloaminy (0,105 g; 0,52 mmola) i trietyloaminy (0,2 ml; 1,42 mmola) w dichlorometanie (0,2 ml). Reakcję prowadzono przez 90 minut w temperaturze otoczenia, po czym rozcieńczono dichlorometanem (20 ml) i przemyto kolejno 0,5 N HCl (10 ml), solanką (10 ml), nasyconym roztworem NaHCO3 (10 ml) i solanką (10 ml). Warstwy wodne przemyto ponownie dichlorometanem (10 ml). Połączone, wysuszone (Na2SO4) warstwy organiczne zatężono, w wyniku czego otrzymano 0,2 g oleju, który poddano chromatografii (żel krzemionkowy; 15 g). Produkt eluowano z kolumny eterem dietylowym-heksanem (4:1) i eterem dietylowym, w wyniku czego otrzymano, po odparowaniu odpowiednich frakcji, 165 mg estru metylowego kwasu 4-[(3-acetoksybenzyloamino)sulfonylo]-2-chlorobenzoesowego w postaci bezbarwnej substancji stałej. FAB HRMS: (C17H16ClNO5S). Zaobserwowana masa 398,0469. Obliczona masa 398,0465 (M+H).
b. Do mieszanego roztworu estru metylowego kwasu 4-[(3-acetoksybenzyloamino)sulfonylo]-2-chlorobenzoesowego (163 mg; 0,41 mmola) w metanolu (3 ml) i tetrahydrofuranie (3 ml) dodano w temperaturze pokojowej 1 N wodny roztwór wodorotlenku litu (1,65 ml). Po 2 godzinach części lotne usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w wodzie (15 ml) i roztwór przesączono przez Celit. Przesącz zakwaszo no 1 N HCl (2 ml) i wyekstrahowano octanem etylu (3 x 10 ml). Po ponownym przemyciu ekstraktów solanką połączono je, wysuszono (Na2SO4) i odparowano pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 140 mg kwasu 2-chloro-4-[(3-hydroksybenzyloamino)sulfonylo]benzoesowego. Małą próbkę produktu przekrystalizowano z octanu etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano bezbarwną substancję stałą, t.t. 167-169°C. FAB LRMS: (C14H12ClNO5S). Zaobserwowana masa 342. Obliczona masa 342 (M+H)
c. Roztwór kwasu 2-chloro-4-[(3-hydroksybenzyloamino)-sulfonylo]benzoesowego (50 mg; 0,146 mmola), estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (60 mg; 0,1486 mmola), HBTU (5 mg; 0,15 mmola) i DIPEA (0,102 ml; 0,585 mmola) w dimetyloformamidzie (3 ml) mieszano przez 17 godzin w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej, po czym zatężono do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozdzielono pomiędzy dichlorometan (25 ml) i 0,5 N HCl (25 ml). Oddzielon ą fazę wodną ponownie wyekstrahowano dichlorometanem (10 ml), po czym ekstrakty organiczne przemyto kolejno wodą (2 x 25 ml). Połączone warstwy dichlorometanu wysuszono (Na2SO4) i odparowano, w wyniku czego otrzymano 90 mg surowego produktu w postaci ciemnego oleju. W wyniku chromatografii oleju na żelu krzemionkowym (9 g; 4:1 octan etylu-heksan) otrzymano 55 mg estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]sulfonylo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny, w postaci bezbarwnej substancji stałej. FAB HRMS: (C31H26Cl3N3O7S). Zaobserwowana masa 690,0639. Obliczona masa 690,0635 (M+H).
PL 193 283 B1
d.) 1 N Wodny roztwór wodorotlenku litu (0,25 ml) dodano do roztworu estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]sulfonylo]fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny (51 mg; 0,0738 mmola) w metanolu (0,5 ml) i tetrahydrofuranie (0,35 ml). Po mieszaniu mieszaniny reakcyjnej w temperaturze pokojowej przez 90 minut rozpuszczalniki usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt w minimalnej ilości metanolu wprowadzono na kolumnę z żelem krzemionkowym (5 g) przygotowaną mieszaniną chloroformu, metanolu, kwasu octowego i wody (15:3:1:0,6). Kolumnę eluowano tą samą mieszaniną rozpuszczalników, a odpowiednie frakcje połączono i odparowano. Pozostał o ść liofilizowano z dejonizowanej wody, w wyniku czego otrzymano 36 mg 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-chloro-4-[[[(3-hydroksyfenylo)metylo]amino]sulfonylo]fenylo] karbonylo]-L-fenyloalaniny w postaci białawej substancji stałej. FAB HRMS: (C30H24Cl3N3O7S). Zaobserwowana masa 676,0482. Obliczona masa 676,0479 (M+H).
P r z y k ł a d 35. Sprzęganie N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny z żywicą Wanga.
W 250 ml cylindrycznym naczyniu szklanym, wyposa ż onym w filtr z gruboziarnistego spieku szklanego, umieszczono 10 g żywicy Wanga, (obciążenie: 1,15 mmola/g, 300 mesh). Żywicę przemyto dichlorometanem (2 x 100 ml), metanolem (2 x 100 ml) i dimetyloformamidem (2 x 100 ml). Do spęczniałej żywicy dodano N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (11,2 g, 23 mmole) i chlorku 2,6-dichlorobenzoilu (8,06 ml, 57,5 mmola) w N-metylopirolidonie (70 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut. Dodano pirydyny (6,45 ml, 80,5 mmola) i otrzymaną mieszaninę mieszano przez 24 godziny. Stwierdzono, że stopień podstawienia wyniósł 0,75 mmola N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny na g żywicy, na podstawie ilościowego pomiaru Fmoc obecnego na żywicy metodą UV.
P r z y k ł a d 36. Wytwarzanie 4-amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga.
W 500 ml cylindrycznym naczyniu szklanym, wyposa ż onym w filtr z gruboziarnistego spieku szklanego, umieszczono 10 g żywicy Wanga podstawionej N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-4-[[(2-propenyloksy)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniną (10 g), otrzymanej w przykładzie 35 i roztwór otrzymany z Pd(Ph3P)2Cl2 (1,6 g, 2,3 mmola) i kwasu octowego (5 ml, 83 mmole) w suchym dichlorometanie (150 ml). Otrzymaną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut, po czym dodano wodorku tri-n-butylocyny (20 ml, 74,3 mmola). Otrzymaną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę. Do mieszaniny dodano wodorku tri-n-butylocyny (10 ml, 37 mmoli). Mieszanie kontynuowano przez 1 godzinę i mieszaninę przesączono. Do otrzymanej żywicy dodano roztwór otrzymany z Pd(Ph3P)2Cl2 (1,6 g, 2,3 mmola) i kwasu octowego (5 ml, 83 mmole) w bezwodnym dichlorometanie (150 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut, po czym dodano wodorku tri-n-butylocyny (20 ml, 74,3 mmola). Otrzymaną mieszaninę reakcyjną mieszano 1 godzinę. Do mieszaniny dodano więcej wodorku tri-n-butylocyny (10 ml, 37,15 mmola). Mieszanie kontynuowano przez 1 godzinę. Po drugim cyklu odbezpieczania mieszaninę przemyto dichlorometanem (2 x 100 ml), metanolem (2 x 100 ml) i dimetyloformamidem (2 x 100 ml), w wyniku czego otrzymano 4-amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaninę na żywicy Wanga, nadającą się do stosowania w następnych etapach.
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 37. Wytwarzanie 4-[[(4-chinolinylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga
W 250 ml cylindrycznym naczyniu szklanym, wyposażonym w filtr z gruboziarnistego spieku szklanego, umieszczono 4-amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga (10 g), otrzymanej w przykładzie 36 i roztwór otrzymany z kwasu chinolino-4-karboksylowego (5,2 g, 30 mmoli), BOP (13,75 g, 30 mmoli) i diizopropyloetyloaminy (6,8 ml) w 70 ml NMP. Zawiesinę mieszano przez 4 godziny. Mieszaninę przesączono i przemyto dichlorometanem (2 x 100 ml), metanolem (2 x 100 ml) i dimetyloformamidem (2 x 100 ml). Do przemytej żywicy dodano 25% roztworu piperydyny w NMP (80 ml), mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut i przesączono. Proces powtórzono i otrzymaną zawiesinę przesączono i przemyto dichlorometanem (2 x 100 ml), metanolem (2 x 100 ml) i dimetyloformamidem (2 x 100 ml). Po przesączeniu otrzymano 4-[[(4-chinolinylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga, nadającej się do stosowania w następnym etapie.
P r z y k ł a d 38. Wytwarzanie N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[[(4-chinolinylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
4-[[(4-Chinolinylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę na żywicy Wanga (300 mg, 0,20 mmola) przemyto dichlorometanem (2 x 10 ml), metanolem (2 x 10 ml) i dimetyloformamidem (2 x 10 ml). Do żywicy dodano roztwór otrzymany z kwasu 2,6-dimetylobenzoesowego (150 mg, 1,0 mmola), BOP (450 mg, 1,02 mmola) i diizopropyloetyloaminy (0,23 ml) w 4 ml N-metylopirolidonu w temperaturze pokojowej. Otrzymaną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono następnie i przemyto dichlorometanem (2 x 10 ml), metanolem (2 x 10 ml) i dichlorometanem (2 x 10 ml). Rozszczepienie osiągnięto przez podziałanie 90% kwasem trifluorooctowym (TFA) w dichlorometanie przez 5 minut. Mieszaninę przesączono i TFA usunięto pod wysoką próżnią. W wyniku dodania eteru (25 ml) wytrąciła się N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[[(4-chinolinylo)karbonylo]-amino]-L-fenyloalanina (0,16 g).
P r z y k ł a d y 39 - 49. Sposobem opisanym w przykładzie 38, podane poniżej związki otrzymano z 4-[[(4-chinolinylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i odpowiednich pochodnych kwasu benzoesowego.
PL 193 283 B1
Przykład R Masa cząst.
39 tt ^^no2 484,467
40 ΎΧ no2 518,912
41 tt 474,902
42 H.C tt υ ch3 458,473
43 αΓ 457,460
44 CH, ćc, 487,93
45 a 473,91
46 tt 481,55
47 518,366
U
48 O,N. I X 563,36
49 F I 475,45
Λ X
k
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d y 50 - 61. Sposobem opisanym w przykładach 37 - 38, następujące związki otrzymano z 4-amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga i odpowiednich kwasów karboksylowych:
Przykład Y X
50 σ„, 0
51 α, 0 C1 Cl
52 σ. ο cf3
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 62. Wytwarzanie N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[((2,4,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]]-L-fenyloalaniny.
Żywicę Wanga, obciążoną 4-amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniną (3,0 g, 2,28 mmola) w pirydynie (15 ml) ochłodzono do 0°C, dodano chlorku 2,4,6-benzenosulfonylu (2,49 g, 11,4 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Mieszaninę przesączono i żywicę przemyto metanolem i dichlorometanem. Procedurę sprzęgania powtórzono. Do przemytej żywicy dodano 25% roztworu piperydyny w N-metylopirolidonie (10 ml), mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut i przesączono. Proces powtórzono i otrzymaną zawiesinę
PL 193 283 B1 przesączono i przemyto dichlorometanem (2 x 10 ml), metanolem (2 x 10 ml) i dimetyloformamidem (2 x 10 ml). Po przesączeniu otrzymano 4-[[(2,4,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]-L-fenyloalaninę na żywicy Wanga, nadającą się do stosowania w następnym etapie.
Próbkę powyższej żywicy (0,3 g, 0,28 mmola) zdyspergowano w N-metylopirolidynonie (3 ml) i dodano kwasu 2,6-dimetylobenzoesowego (171 mg, 1,14 mmola), BOP (0,50 g, 1,14 mmola) i DIPEA (0,26 ml, 1,4 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, przesączono i przemyto dichlorometanem (2 x 10 ml), metanolem (2 x 10 ml) i dichlorometanem (2 x 10 ml). Rozszczepianie przeprowadzono 90% kwasem trifluorooctowym (TFA) w dichlorometanie przez 5 minut. Mieszaninę przesączono i TFA usunięto pod wysoką próżnią. W wyniku dodania eteru (25 ml) wytrąciła się N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[((2,4,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]]-L-fenyloalanina.
P r z y k ł a d 63. N-(2-Bromobenzoilo)-4-[[(2,4,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z 4-[[(2,4,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]-L-fenyloalaniny na żywicy Wanga i kwasu 2-bromobenzoesowego ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 62.
P r z y k ł a d 64. Wytwarzanie 4-[[(4-cyjano-4-fenylo-1-piperydynylo)karbonylo]amino]-N-(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
4-Amino-N-[(9H-fluoren-9-ylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaninę na żywicy Wanga (3,0 g, 2,04 mmola) umieszczono w naczyniu wyposażonym w filtr ze spieku szklanego i zdyspergowano w dichlorometanie (50 ml) i DIPEA (0,98 ml, 5,6 mmola). Mieszaninę wytrząsano przez 15 minut i trifosgen (1,1 g, 3,7 mmola) dodano w jednej porcji. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę przesączono następnie i przemyto dichlorometanem (3 x 25 ml). Żywicę zdyspergowano w dichlorometanie (50 ml), po czym dodano DIPEA (1,0 ml, 5,6 mmola) i chlorowodorku 4-cyjano-4-fenylpiperydyny (2,73 g, 12,2 mmola). Otrzymaną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono następnie i przemyto dichlorometanem (2 x 50 ml), metanolem (2 x 50 ml), dimetyloformamidem (2 x 50 ml) i metanolem (2 x 10 ml). Odszczepienie grupy Fmoc osiągnięto przez podziałanie 25% piperydyną w N-metylpirolidynonie (2 x 15 minut).
Powyższą żywicę (0,3 g, 0,20 mmola) i kwas 2,6-dimetylobenzoesowy (0,15 g, 1 mmol) zdyspergowano w N-metylopirolidynonie (3 ml), po czym dodano BOP-Cl (0,26 g, 1,0 mmol) i DIPEA (0,23 ml, 1,3 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny i przesączono. Mieszaninę reakcyjną przesączono następnie i przemyto dichlorometanem (2 x 10 ml), metanolem (2 x 10 ml) i dichlorometanem (2 x 10 ml). Rozszczepianie przeprowadzono 90% kwasem trifluorooctowym (TFA) w dichlorometanie przez 3 minuty. Mieszaninę przesączono i TFA usunięto pod wysoką próżnią. W wyniku dodania eteru (25 ml) wytrąciła się 4-[[(4-cyjano-4-fenylo-1-piperydynylo)karbonylo]amino]-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalanina.
P r z y k ł a d y 65 - 66. Sposobem opisanym w przykładzie 64 otrzymano następujące związki:
Przykład Y X
65 CN
66 & χ,χ η η 1 cr o^ch3
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 67. Wytwarzanie estru metylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-nitro-L-fenyloalaniny
Cl
Do roztworu chlorowodorku estru metylowego 4-nitro-L-fenyloalaniny (1,527 g, 5,86 mmola), kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (1,0 g, 5,66 mmola) i DIPEA (3,2 ml, 2,3 g, 18 mmoli) w DMF (10 ml) dodano HBTU (2,22 g, 5,86 mmola) w temperaturze pokojowej. Po 4 godzinach w temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu (200 ml) i warstwę organiczną przemyto wodą (20 ml), 1 N HCl, NaHCO3 i solanką (2 x 30 ml dla każdego rozpuszczalnika) i wysuszono nad Na2SO4. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość poddano oczyszczaniu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym z eluowaniem octanem etylu:heksanem (1:2), w wyniku czego otrzymano ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-nitro-L-fenyloalaniny (1,71 g, 4,50 mmola, 77,6%), t.t. 123-4°C.
Analiza (C18H17ClN2O5) obliczono: C, 57,38. H, 4,55. N, 7,43.
Stwierdzono: C, 57,11. H, 4,58. N, 7,27.
P r z y k ł a d 68. Wytwarzanie estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Ester metylowy N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-nitro-L-fenyloalaniny (1,51 g, 4,0 mmole) i SnCl2^H2O (4,5 g, 20 mmoli) zdyspergowano w 30 ml etanolu. Zawiesinę mieszano w temperaturze łaźni 97°C przez 1 godzinę. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej rozpuszczalnik odparowano i pozostałość rozpuszczono w 15 ml wody. Wodny roztwór zalkalizowano następnie przez dodanie stałego K2CO3 do pH > 10 i wyekstrahowano octanem etylu (3 x 100 ml). Połączone ekstrakty wysuszono nad K2CO3 i zatężono, w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-amino-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalaniny w postaci jasnożółtej piany (1,37 g).
P r z y k ł a d 69. Wytwarzanie estru metylowego (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[[[1-(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-2-piperydynylo]karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (347 mg, 1,0 mmol) w DMF (2,0 ml) potraktowano estrem (1,1-dimetylo)etylowym kwasu (S)-piperydyno-1,2-dikarboksylowego (347 mg, 1,0 mmol), HBTU (380 mg, 1,0 mmol) i DIPEA (0,54 ml, 3,0 mmole) w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono do 6 ml wodą i wytrącony biały osad odsączono i przemyto wodą (2x2 ml). Po wysuszeniu pod próżnią jasnożółty proszek poddano rekrystalizacji z octanu etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano ester metylowy (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[[[1-(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-2-piperydynylo]karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (507 mg, 0,82 mmola, 82%) w postaci białej substancji stałej, t.t.: 87-91°C. HRMS: wyliczono 558,2371. Stwierdzono 558,2359 (M+H).
P r z y k ł a d 70. Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2-piperydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[[[1-(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-2-piperydynylo]karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (475 mg, 0,85 mmola) w 2 ml dichlorometanu dodano 4N HCl w dioksanie (2 ml). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny, po czym rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Do pozostałości dodano następnie 50 ml eteru i jasnożółty osad zebrano i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano chlorowodorek estru metylowego (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2-piperydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (440 mg, 0,89 mmola, > 100%) w postaci jasnożółtego proszku. ES MS: 458 (100%) (M+H). NMR (DMSO-d6, δ, ppm): 10,26 (s, 1H), 9,30 (bd, 1H), 9,00 (d, 1H, J = 9 Hz), 8,80 (bt, 1H), 7,65 (d, 2H, J = 7,8 Hz), 7,24 (m, 5H), 4,70 (m, 1H), 3,90 (m, 1H), 3,67 (s, 3H), 3,32 (m, 2H), 3,05 (m, 2H), 2,25 (m, 1H), 2,05 (s, 3H), 1,70 (m, 5H).
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 71. Wytwarzanie N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(8aS)-heksahydro-3-(4-hydroksyfenylo)-1-oksoimidazo-[1,5-a]pirydyn-2-ylo]-L-fenyloalaniny.
Chlorowodorek estru metylowego (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2-piperydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (100 mg, 0,2 mmola), DIPEA (0,10 ml, 0,54 mmola) i 4-hydroksybenzaldehyd (30 mg, 0,25 mmola) dodano do zawiesiny aktywowanych sit molekularnych 3A (100 mg) w THF (1,5 ml). Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc i w 60°C przez 3 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej mieszaninę przeniesiono do kolumny z żelem krzemionkowym i eluowano octanem etylu:heksanem (2:1), w wyniku czego otrzymano ester metylowy N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(8aS)-heksahydro-3-(4-hydroksyfenylo)-1-oksoimidazo[1,5-a]pirydyn-2-ylo]-L-fenyloalaniny (17,5 mg, 0,031 mmola) w postaci piany. Ester metylowy (17,5 mg, 0,031 mmola) zhydrolizowano 1 N NaOH (0,1 ml, 0,1 mmola) w 0,5 ml etanolu w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną zakwaszono do pH < 2 TFA i poddano oczyszczaniu na RP-HPLC, w wyniku czego otrzymano N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(8aS)-heksahydro-3-(4-hydroksyfenylo)-1-oksoimidazo-[1,5-a]pirydyn-2-ylo]-L-fenyloalaninę (8,3 mg, 0,015 mmola), z 7,5% wydajnością. HRMS: obliczono, 548,1952. Stwierdzono 548,1938 (M+H).
P r z y k ł a d 72 - 74. Sposobem opisanym w przykładzie 71, otrzymano podane poniżej związki.
O
Przykład R Obi. masa (M+H) Stw. masa (M+H)
72 H 0 00 Q OH 548,1952 548,1938
73 H 0
74 H 0 ™·γ4+„_ yo ' o OH 608,1904 608,1910
P r z y k ł a d 75. Wytwarzanie estru metylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2R)-2-amino-4-metylo-1-oksopentylo]amino]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (561 mg, 1,61 mmola), otrzymanego w sposób opisany w przykładzie 68, w DMF (4,5 ml), potraktowano N-Boc-D-leucyną (393,2 mg, 1,7 mmola), HBTU (644,3 mg, 1,7 mmola) i DIPEA (0,62 ml, 3,50 mmola) w temperaturze pokojowej, przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono do 30 ml
PL 193 283 B1 wodą, po czym wytrącony biały osad odsączono i przemyto wodą (2x2 ml). Po wysuszeniu pod próżnią jasnożółty proszek poddano rekrystalizacji z octanu etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2R)-2-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino-4-metylo-1-oksopentylo]amino]-L-fenyloalaniny (920 mg) w postaci białej substancji stałej. MS 560 (M+H, 1 Cl). Tę substancj ę stałą rozpuszczono w 4 N HCl w dioksanie (5 ml). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po rozcieńczeniu eterem białą zawiesinę odstawiono w -5°C na 1 godzinę. Białą substancję stałą odsączono i wysuszono pod próżnią w ciągu 5 godzin. Powyższą substancję stałą rozpuszczono następnie w 20 ml wody i do roztworu dodano wodorowęglanu sodu, a następnie K2CO3 do pH > 9. Mieszaninę wyekstrahowano nastę pnie dichlorometanem (2 x 25 ml) i wysuszono nad siarczanem sodu. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość wysuszono następnie pod próżnią w 50°C przez noc, w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą (520 mg, 1,1 mmola) z ogólną wydajnoś cią 70%. HRMS: Stwierdzono 460,1997. Obliczono 460,2003 (M+H).
P r z y k ł a d y 76-77. 4-[(2S,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(2-metylopropylo)-5-okso-imidazolidyn-1-ylo]-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalanina i 4-[(2R,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(2-metylopropylo)-5-oksoimidazolidyn-1-ylo]-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalanina.
Ester metylowy (S)-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[((2R)-2-amino-4-metylo-1-oksopentylo)amino]-L-fenyloalaniny (100 mg, 0,2 mmola) rozpuszczono w mieszaninie THF/CH(OMe)3 (1/1, 1,0 ml). Do roztworu dodano następnie benzaldehydu (21,2 mg, 0,2 mmola) i roztwór mieszano w temperaturze pokojowej. Po 24 godzinach mieszaninę reakcyjną ogrzano do 95°C, bezwodnik octowy (0,1 ml, 1,0 mmol) wprowadzono ze strzykawki i roztwór mieszano w 110°C przez 3 godziny. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość rozcieńczono octanem etylu i przemyto 2 razy nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość rozpuszczono w 3 ml mieszaniny rozpuszczalników (THF/etanol/H2O = 2/2/1) i dodano 1 N wodorotlenku sodu (0,2 ml, 0,2 mmola). Po 4 godzinach w temperaturze pokojowej reakcję przerwano 0,5 ml kwasu octowego i surowy produkt poddano oczyszczaniu RP-HPLC (C18, 5-95-35-214), w wyniku czego otrzymano izomer trans, 4-((2S,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(2-metylopropylo)-5-oksoimidazolidyn-1-ylo]-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalaninę (27 mg, 46 gmoli), HRMS (M+H): stwierdzono
576,2251, obliczono 576,2265. Otrzymano także odpowiedni izomer cis, 4-[(2R,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(2-metylopropylo)-5-oksoimidazolidyn-1-ylo]-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalaninę (50,1 mg, 86 μmoli) HRMS (M+H). Obliczono 576,2265, Stwierdzono 576,2250.
P r z y k ł a d 78. Wytwarzanie N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(S)-heksahydro-1,3-dioksoimidazo[1,5-a]pirydyn-2-ylo)]-L-fenyloalaniny.
Do roztworu chlorowodorku estru metylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(S)-(2-piperydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (50 mg, 0,1 mmola) i DIPEA (0,020 ml, 0,1 mmola) w 0,2 ml dichlorometanu dodano karbonylodiimidazolu (16,2 mg, 0,1 mmola) w temperaturze pokojowej. Roztwór mieszano następnie w tej temperaturze przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu do 5 ml i warstwę organiczną przemyto 1 N HCl, nasyconym roztworem NaHCO3 i solanką (2x1 ml w przypadku każdego rozpuszczalnika) i wysuszono nad Na2SO4. Rozpuszczalnik usunięto następnie pod próżnią, w wyniku czego otrzymano jasnożółtą substancję stałą (53,4 mg, 0,11 mmola). Powyższą substancję stałą rozpuszczono następnie w etanolu (1 ml) i mieszano z 1 N NaOH (0,1 ml, 0,1 mmola) w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną zakwaszono do pH < 2 z użyciem TFA i poddano oczyszczaniu metodą RP-HPLC, w wyniku czego otrzymano N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(S)-heksahydro-1,3-dioksoimidazo[1,5-a]pirydyn-2-ylo)]-L-fenyloalaninę (27,0 mg, 0,057 mmola) z ogólną wydajnością 57%. HRMS: stwierdzono 470,1465, wyliczono 470,1483 (M+H).
P r z y k ł a d y 79-84. Sposobami opisanymi w przykładach 69, 70 i 78, następujące związki otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i odpowiednich pochodnych aminokwasów:
PL 193 283 B1
Przykład R IC50 nM HRMS (H+H) Obi. HRMS (M+H) Stw.
79 0 Η II ch,x?A 3 Ą N — CH3-N—4 0 0,53 444,1326 444,1320
80 H,CX 0 CH,-Ν-ζ 0 0,24 472,1639 472,1643
81 HjC\ po ch3 0 0,49 472,1639 472,1643
82 H’c\ HX HjC^ y^N- CH CH, q 0,56 486,1795 486,1818
83 cdi- 0 0,72 518,1482 518,1469
84 o \ -A CH3-N-4 0 0,73 520,1639 520,1629
P r z y k ł a d 85. Wytwarzanie estru metylowego 4-nitro-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru metylowego 4-nitrofenyloalaniny (5,21 g, 20 mmoli) w 20 ml dichlorometanu i DIPEA (15 ml) dodano chlorku 2,6-dimetylobenzoilu. Po 4 godzinach mieszaninę zatężono, pozostałość roztworzono w octanie etylu (200 ml) i przemyto 1 N HCl (50 ml), nasyconym roztworem NaHCO3 (50 ml) i solanką (30 ml) oraz wysuszono (MgSO4). Po przesączeniu i zatężeniu otrzymano 8,0 g substancji stałej, którą poddano oczyszczaniu metodą HPLC (wkłady Waters Prep 500 - dual z żelem krzemionkowym; 1:1 octan etylu-heksan), w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-nitro-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (5,26 g, 74%).
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 86. Ester metylowy 4-amino-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 68; z estru metylowego 4-nitro-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (5,2 g, 14,6 mmola) otrzymano ester metylowy 4-amino-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (4,6 g, 97%) w postaci jasnożółtej substancji szklistej.
P r z y k ł a d 87. Wytwarzanie 4-[[(4-karboksy-3-pirydynylo)karbonylo]amino]-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i 4-[[(3-karboksy-4-pirydynylo)karbonylo]amino]-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego 4-amino-N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (530 mg, 1,162 mmola) i bezwodnika kwasu 3,4-pirydynodikarboksylowego w dichlorometanie (30 ml) mieszano przez noc i wytrącony osad zebrano. Substancję stałą rozpuszczono w THF (100 ml), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 1,1 g mieszaniny izomerycznych kwasów karboksylowych. Materiał ten rozpuszczono w etanolu (50 ml), dodano 1 N NaOH (15 ml, 15 mmoli) i mieszano przez 2,5 godzin. Mieszaninę zakwaszono nadmiarem kwasu octowego i poddano oczyszczaniu w 3 partiach na Rainin RP-HPLC, w wyniku czego otrzymano 0,60 g białej substancji stałej w postaci mieszaniny izomerycznych kwasów dikarboksylowych.
P r z y k ł a d 88. Wytwarzanie 4-(2,3-dihydro-1,3-diokso-1H-pirolo[3,4-c]pirydyn-2-ylo)-N-(2,6-dimetylobenzoilo)-L-fenyloalaniny.
Do roztworu mieszaniny kwasów z przykładu 87 (272 mg, 0,59 mmola) w DMF (10 ml) dodano karbonylodiimidazolu (385 mg, 2,4 mmola) i całość mieszano przez noc. Mieszaninę przesączono i poddano bezpoś rednio oczyszczaniu metodą HPLC w aparacie Rainin, w wyniku czego otrzymano, po liofilizacji frakcji produktu, 4-(2,3-dihydro-1,3-diokso-1H-pirolo[3,4-c]pirydyn-2-ylo)-N-(2,6-dimetylobenzoilo)-L-fenyloalaninę (108 mg, 41%), FAB HRMS: stwierdzono, 444,1548. Obliczono, 444,1559 (M+H).
P r z y k ł a d 89. Wytwarzanie N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[(R,S)-2,3,5,6,7,7a-heksahydro-1,3-diokso-1H-pirolo[3,4-c]pirydyn-2-ylo]-L-fenyloalaniny
Roztwór 4-(2,3-dihydro-1,3-diokso-1H-pirolo[3,4-c]pirydyn-2-ylo)-N-(2,6-dimetylobenzoilo)-L-fenyloalaniny (108 mg, 0,24 mmola) w etanolu:THF (25 ml, 1:1) uwodorniano wobec 10% Pd/C (20 mg) przez 4 godziny. Mieszaninę przesączono, zatężono i poddano oczyszczaniu metodą RP-HPLC na Rainin HPLC. Pierwszy eluowany produkt poddano liofilizowaniu, w wyniku czego otrzymano N-[(2,6-dimetylofenylo)karbonylo]-4-[(R,S)-2,3,5,6,7,7a-heksahydro-1,3-diokso-1H-pirolo[3,4-c]pirydyn-2-ylo]-L-fenyloalaninę (29 mg, 27%), FAB HRMS: stwierdzono, 448,1862. Obliczono, 448,1873 (M+H). Drugi eluowany produkt poddano liofilizowaniu, w wyniku czego odzyskano materiał wyjściowy (47 mg, 43%).
P r z y k ł a d y 90 - 96. Związki przedstawione poniżej otrzymano sposobami opisanymi w przykł adzie 13 drogą hydrolizy estrów metylowych pochodnych 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-aroilo-L-fenyloalaniny.
PL 193 283 B1
Przykł. Materiał wyjściowy R IC50 nM IC50 Ramos nM HRMS Obi. Stwierdź.
90 Przykład 174 ch3 ćę„, ch3 1,2 23 513,1348 513,1363
91 Przykład 175 Br X ch3 0,20 9,3 548,9983 548,9969
92 Przykład 176 ch3 & ch3 0,3 10 499,1191 499,1193
ch3
93 Przykład 162 ch3 X 1,6 49 533,0438 533,0460
94 Przykład 167 0 θ 0,25 9,5 569,0107 569,0109
95 Przykład 172 X o K 0,46 33 529,0100 529,0097
P r z y k ł a d 96. Ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-[(R)-2,5-diokso-3-metylo-4-(1-metyloetylo)-1-imidazolininylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalaniny i N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-N-metylo-D-waliny sposobem opisanym w przykładach 69, 70 i 78.
P r z y k ł a d 97-102. Sposobami opisanymi w przykładach 75, 76 i 77 następujące związki otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-L-fenyloalaniny i odpowiednich Boc-zabezpieczonych aminokwasów.
PL 193 283 B1
Przykład R HRMS (M+H) obi. HRMS (M+H) stwierdź.. IC50 (nM)
97 h3c^ch3 X- H’CVN'\ 0 Q OH 592,2214 592,2200 0,44
98 h3c, ch3 X_ h3c^n-v 0 0 OH 592,2214 592,2210 2,35
99 H3Cy CH3 Yh 0 h3c. n^7“ ° b 576,2265 576,2240 0,58
100 HjCkCHj Yh o H,C ° b 576,2265 576,2252 10,0
101 h3c. ch3 Y H 0 H,Cyib_ 0 500,1953 500,1940 9,90
102 h3c^ch3 X- o bCH’ h3c ch3 556,2578 556,2582 41
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 103. Wytwarzanie kwasu 2-bromo-6-metylobenzoesowego
Bromek miedziawy otrzymano przez ogrzewanie ciemnopurpurowego roztworu CuSO4^5H2O (33 mmole, 8,25 g) i NaBr (66 mmoli, 6,75 g) w HBr (33 ml, 48%) i dodanie porcjami proszku Cu (66 mmoli, 4,2 g) do momentu, aż purpurowy roztwór zmienił się w roztwór bezbarwny. Roztwór ten dodano następnie porcjami do gorącego roztworu (około 90°C) kwasu 2-amino-6-metylobenzoesowego (33 mmole, 5 g) w H2O (80 ml) i HBr (11,5 ml). Następnie wkroplono roztwór NaNO2 (99 mmoli, 6,85 g) w H2O (20 ml) do tego mieszanego, ogrzewanego roztworu w ciągu 25 minut. Ciemnobrunatną mieszaninę ogrzano w około 90°C przez 1 godzinę, po czym ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez kolejne 30 minut, a następnie ochłodzono do temperatury pokojowej i mieszano przez 2 godziny. Z kolei mieszaninę wylano na lód (~ 500 g), dodano 5% roztworu NaOH do osiągnięcia pH 14 i otrzymaną ciemną zawiesinę przesączono przez celit. Żółty przesącz zakwaszono stężonym HCl do pH 1. W wyniku ekstrakcyjnej obróbki (Et2O, 3 x 150 ml) otrzymano ciemną pozostałość, którą rozpuszczono w Et2O (100 ml), dodano węgla drzewnego i otrzymany roztwór ogrzano do temperatury wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Po przesączeniu i zatężeniu otrzymano materiał, który poddano rekrystalizacji z Et2O/eteru naftowego w heksanie (100 ml), w wyniku czego otrzymano kwas 2-bromo-6-metylobenzoesowy (3,5 g, 49%, HRMS: Zaobserwowana masa, 213,9633. Obliczona masa, 213,9629, M+) w postaci krystalicznej, jasnoróżowej substancji stałej; t. t. 104-106°C.
P r z y k ł a d 104. Wytwarzanie kwasu 2-etylo-6-metylobenzoesowego
W 250 ml ciśnieniowej butli umieszczono 2-etylo-6-metylojodobenzen (30,07 mmola, 7,4 g), Pd(OAc)2 (1,43 mmola, 334 mg) i dppp (1,43 mmola, 620 mg). Kolbę zamknięto przegrodą i odgazowano 3 razy argonem. Następnie dodano kolejno ze strzykawki acetonitryl (96 ml), trietyloaminę (189 mmoli, 19,0 g, 26,25 ml) i wodę (19,1 ml). Z kolei gumową przegrodę zastąpiono nakrętką z wkładką teflonową, połączoną ze źródłem tlenku węgla. Kolbę napełniono tlenkiem węgla (do ciśnienia 0,28 MPa) i nadciśnienie zlikwidowano. Operację tę powtórzono 3 razy i na koniec mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 minut pod ciśnieniem tlenku węgla 0,28 MPa. Kolbę odłączono od butli z tlenkiem węgla i zanurzono w podgrzanej (83-85°C) łaźni olejowej. Mieszaninę reakcyjną, która zmienia zabarwienie na czarną w ciągu 1 godziny, mieszano przez kolejne 14 godzin w tej temperaturze. Następnie mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i nadciśnienie zlikwidowano. Otrzymaną mieszaninę rozcieńczono eterem (200 ml) i 1,0 N NaOH (20 ml). Otrzymany kwas wyekstrahowano wodą (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty wodne zobojętniono 1,0 N HCl i kwas wyekstrahowano dichlorometanem (3 x 100 ml). Połączone ekstrakty w dichlorometanie przemyto solanką i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika pod próżnią
PL 193 283 B1 otrzymano 3,58 g (72,5%) lepkiego brązowego oleju, który powoli zestalił się w ciągu nocy. HRMS: Zaobserwowana masa, 164,0833. Obliczona masa, 164,0837 (M+).
P r z y k ł a d 105. Wytwarzanie kwasu 2-chloro-6-acetylobenzoesowego.
a. Wytwarzanie 1-acetylo-3-chloro-2-[[(trifluorometylo)sulfonylo]oksy]benzenu.
Do roztworu 1-acetylo-6-chlorofenolu (2,9 mmola, 0,5 g) w dichlorometanie (33 ml) dodano 4-(N,N-dimetyloamino)pirydyny (6,54 mmola, 0,8 g) w -70°C, a następnie bezwodnika trifluorometanosulfonowego (4,33 mmola, 1,22 g, 0,73 ml) w -70°C. Po zakończeniu dodawania reagentów zawiesinę mieszano przez 30 minut w tej temperaturze, po czym ogrzano ją do temperatury pokojowej i mieszano przez kolejne 3 godziny, gdy TLC mieszaniny reakcyjnej wykazał a nieobecność materia łu wyjściowego. Mieszaninę rozcieńczono H2O (50 ml) i 2 warstwy rozdzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano dichlorometanem (50 ml). Połączone ekstrakty w dichlorometanie przemyto solanką i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika pod próżnią otrzymano żółty olej, który poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym i otrzymano 0,76 g (86%) bezbarwnego oleju. HRMS: Zaobserwowana masa, 301,9617. Obliczona masa, 301,9627 (M+).
b. Wytwarzanie kwasu 1-acetylo-3-chlorobenzoesowego
W 100 ml ciś nieniowej butli umieszczono 1-acetylo-3-chloro-2-[[(trifluorometylo)sulfonylo]oksy]benzen (2,41 mmola, 0,73 g), Pd(OAc)2 (0,2 mmola, 47 mg) i dppp (0,2 mmola, 87 mg). Kolbę zamknięto przegrodą i odgazowano 3 razy argonem. Następnie dodano kolejno ze strzykawki acetonitryl (96 ml), trietyloaminę (188,7 mmola, 19,0 g, 26,25 ml) i wodę (19,1 ml). Z kolei gumową przegrodę zastąpiono nakrętką z wkładką teflonową, połączoną ze źródłem tlenku węgla. Kolbę napełniono tlenkiem węgla (do ciśnienia 0,28 MPa) i nadciśnienie zlikwidowano. Operację tę powtórzono 3 razy i na koniec mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 minut pod ciśnieniem tlenku węgla wynoszącym 0,28 MPa. Kolbę odłączono od butli z tlenkiem węgla i zanurzono w podgrzanej (83-85°C) łaźni olejowej i mieszano przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i nadciśnienie zlikwidowano, po czym mieszaninę rozcieńczono eterem (200 ml) i 1,0 N NaOH (20 ml). Kwas wyekstrahowano wodą (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty wodne zobojętniono 1,0 N HCl i kwas wyekstrahowano dichlorometanem (3 x 100 ml). Połączone ekstrakty w dichlorometanie przemyto solanką i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika pod próżnią otrzymano surową pozostałość, którą poddano rekrystalizacji z dichlorometanu (~ 10 ml) i heksanu (~ 8 ml), a następnie przechowywano w lodówce przez noc. Wytrąconą substancję stałą odsączono i wysuszono pod wysoką próż nią, w wyniku czego otrzymano 330 mg (69%) bezbarwnej substancji stałej: t.t. 128-129°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 198,0090. Obliczona masa, 198,0084 (M+).
P r z y k ł a d 106. Wytwarzanie kwasu 2-izopropylo-6-metylobenzoesowego
a. Wytwarzanie 2-(1-metyloetylo)-6-metylojodobenzenu
Do zawiesiny 2-(1-metyloetylo)-6-metyloaniliny (15,57 mmola, 14,9 g) w stężonym HCl (50 ml) i 30 g lodu wkroplono roztwór NaNO2 (110 mmoli, 8 g) w H2O (35 ml) w temperaturze od -5°C do 5°C w cią gu 30 minut. Po wkropleniu czerwono zabarwiony roztwór mieszano przez kolejne 30 minut. Następnie roztwór KI (200 mmoli, 33,2 g) w H2O (50 ml) wkroplono w ciągu 20 minut w 0-5°C. Po wkropleniu mieszaninę pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej; w tym czasie zaszła reakcja egzotermiczna z wydzielaniem gazu. Otrzymany czerwono zabarwiony roztwór mieszano przez 18 godzin. Następnie mieszaninę wyekstrahowano octanem etylu (3 x 100 ml). Połączone ekstrakty przemyto roztworem tiosiarczanu sodu (200 ml) i solanką, po czym wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i zatężeniu rozpuszczalnika pod próżnią otrzymano barwny związek, który poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym i otrzymano czysty 2-(1-metyloetylo)-6-metylojodobenzen (17,8 g, 68%) w postaci żółtego oleju. HRMS: Zaobserwowana masa, 260,0063. Obliczona masa, 260,0062 (M+).
b. Wytwarzanie kwasu 2-(1-metyloetylo)-6-metylobenzoesowego
W 250 ml ciśnieniowej butli umieszczono 2-(1-metyloetylo)-6-metylojodobenzen (25,2 mmola, 6,55 g), Pd(OAc)2 (1,2 mmola, 280 mg) i dppp (1,2 mmola, 520 mg). Kolbę zamknięto przegrodą i odgazowano 3 razy argonem. Nastę pnie dodano kolejno ze strzykawki acetonitryl (96 ml), trietyloaminę (188,7 mmola, 19,0 g, 26,25 ml) i wodę (19,1 ml). Z kolei gumową przegrodę zastąpiono nakrętką z wkładką teflonową, połączoną ze źródłem tlenku węgla. Kolbę napełniono tlenkiem węgla (do ciśnienia wynoszącego 0,28 MPa) i nadciśnienie zlikwidowano. Operację tę powtórzono 3 razy i na koniec mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 minut pod ciśnieniem tlenku węgla wynoszącym 0,28 MPa. Kolbę odłączono od butli z tlenkiem węgla i zanurzono w podgrzanej (83-85°C) łaźni olejowej.
PL 193 283 B1
Mieszaninę reakcyjną, która zmienia zabarwienie na czarną w ciągu 1 godziny, mieszano przez kolejne 4 godziny w tej temperaturze. Następnie mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i nadciśnienie zlikwidowano i mieszaninę rozcieńczono eterem (200 ml) i 1,0 N NaOH (10 ml). Kwas wyekstrahowano wodą (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty wodne zobojętniono 1,0 N HCl i kwas wyekstrahowano octanem etylu (2 x 100 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika pod próżnią otrzymano 2,8 g (62%) lepkiego żółtego oleju. HRMS: Zaobserwowana masa, 178,0996. Obliczona masa, 178,0994 (M+).
P r z y k ł a d 107. N-(2-Chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,4-dimetylo-3-pirydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalanina
a. Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego [[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (1,4 g, 4,8 mmola) w DMF (12 ml) dodano chlorowodorku kwasu 2,4-dimetylo-3-pirydynokarboksylowego (919 mg, 4,9 mmola), HBTU (1900 mg, 5 mmoli) i diizopropyloetyloaminy (2,7 ml, 15 mmoli) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 15 godzin i rozcieńczono 10 ml octanu etylu i 10 ml wody. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną wyekstrahowano octanem etylu (2 x 20 ml). Połączone ekstrakty przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu i odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano surowy produkt, który poddano oczyszczaniu na żelu krzemionkowym z eluowaniem octanem etylu:heksanem (2:1 do 4:1), w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (226 mg). Do związku tego (220 mg) dodano 6 ml 4 N kwasu chlorowodorowego w dioksanie w temperaturze pokojowej. Po 5 minutach substancja stała przeszła do roztworu, po czym mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin i zatężono, w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą (210 mg). Ten związek pośredni zastosowano w następnym etapie syntezy bez dalszego oczyszczania.
b. Wytwarzanie N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
Roztwór chlorowodorku estru metylowego 4-[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (50 mg, 0,125 mmola), kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (34 mg, 0,2 mmola), HBTU (76 mg, 0,2 mmola) i DIPEA (0,071 ml, 0,4 mmola) w DMF (0,5 ml) mieszano 15 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono octanem etylu (10 ml) i przemyto 0,5 N HCl (2x8 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (2 x 8 ml) i solanką (2x8 ml) i wysuszono (Na2SO4). Roztwór przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano żółtą żywicę, którą zhydrolizowano przez podziałanie 1 N NaOH (0,5 ml) w MeOH (3 ml) w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mie-szaninę reakcyjną zakwaszono następnie kwasem octowym i poddano oczyszczaniu metodą HPLC w warunkach opisanych w przykładzie 76-77, w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą (23,3 mg). MS (M+H): 466 (1 Cl).
P r z y k ł a d 108. N-(2-Bromo-5-metoksybenzoilo)-4-[(2,4-dimetylo-3-pirydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z chlorowodorku estru metylowego 4-[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-bromo-5-metoksybenzoesowego ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 107. MS (M+H) 526 (1Br).
P r z y k ł a d 109. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(2-chloro-5-cyjanofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
a. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2-chloro-5-bromofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do mieszaniny estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (20 mmoli, 5,86 g), kwasu 2-chloro-5-bromobenzoesowego (22 mmole, 5,18 g) i HBTU (22 mmole, 8,34 g) w DMF (70 ml) dodano diizopropyloetyloaminy (50 mmoli, 8,7 ml) w temperaturze pokojowej. Zawiesinę mieszano przez 48 godzin, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Mieszaninę rozcieńczono wodą (100 ml), po czym substancję stałą odsączono i przemyto wodą (150 ml). Po wysuszeniu na powietrzu surowy produkt poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, w wyniku czego otrzymano 1,02 g (10%) białej substancji stałej: t.t. 158-161°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 533,0442. Obliczona masa, 533,0455 (M+Na).
PL 193 283 B1
b. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(2-chloro-5-cyjanofenylo)karbonylo]amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do mieszaniny estru metylowego 4-[(2-chloro-5-bromofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (2 mmole, 1,02 g), cyjanku cynku (1,3 mmola, 152 mg) i Pd(PPh3)4 (0,2 mmola, 231 mg) dodano przedestylowanego i odtlenionego DMF (8 ml) w temperaturze pokojowej. Zawiesinę ogrzano do 80-85°C i mieszano przez 15 godzin, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej, rozcieńczono octanem etylu (70 ml) i przemyto 20% wodnym roztworem wodorotlenku amonu (50 ml) oraz solanką (50 ml) i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po odsączeniu środka suszącego i zatężeniu rozpuszczalnika otrzymano surowy produkt, który poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym, w wyniku czego otrzymano 555 mg (61%) białej substancji stałej: t.t. 185-187°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 480,1301. Obliczona masa, 480,1302 (M+Na).
c. Wytwarzanie soli TFA estru metylowego 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino)-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru metylowego 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (1,2 mmola, 0,55 g) w dichlorometanie (12 ml) dodano kwasu trifluorooctowego (3 ml) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 15 godzin w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, a pozostałość azeotropowano z toluenem (2 x 10 ml) i wysuszono pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano 0,43 g (100%) żółtej substancji stałej. HRMS: Zaobserwowana masa, 358,0963. Obliczona masa, 358,0959 (M+H).
P r z y k ł a d 110. Wytwarzanie 4-[[(2-chloro-5-cyjanofenylo)karbonylo]amino]-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
a) Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino]-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
Sposobem opisanym w przykładzie 3, ester metylowy 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino]-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z ogólną wydajnością 61%, w postaci białej substancji stałej. HRMS: Zaobserwowana masa, 510,1003. Obliczona masa, 510,0988, M+H.
b) Wytwarzanie 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino]-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
Do mieszaniny estru metylowego 4-[(2-chloro-5-cyjanofenylokarbonylo)amino]-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (0,146 mmola, 75 mg) i jodku litu (1,5 mmola, 200 mg) dodano pirydyny (3 ml) w temperaturze pokojowej. Roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 15 godzin, gdy analiza TLC mieszaniny wykazał a nieobecność materiału wyjściowego. Następnie ochłodzono ją do temperatury pokojowej i rozcieńczono wodą (15 ml). Pirydynę usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem w wyparce rotacyjnej i pozostałość wyekstrahowano eterem (2 x 15 ml) w celu usunięcia jakichkolwiek obojętnych zanieczyszczeń. Warstwę wodną zakwaszono 1 N HCl i wytrąconą białą substancję stałą odsączono i przemyto 20 ml wody i 20 ml heksanu. Po wysuszeniu na powietrzu surowy produkt rozpuszczono w octanie etylu-heksan i trzymano w zamrażarce przez noc. Wytrąciła się tylko ś ladowa ilość substancji stałej, tak że rozpuszczalnik zdekantowano i usunięto pod próżnią w wyniku czego otrzymano 55 mg (76%) białej substancji stałej. HRMS: Zaobserwowana masa, 496,0850. Obliczona masa, 496,0831 (M+H).
P r z y k ł a d 111. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2-chloro-6-metylofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
PL 193 283 B1
Sposobem opisanym w przykładzie 1, ester metylowy 4-[(2-chloro-6-metylofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetosy)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny i chlorku 2-chloro-6-metylobenzoilu z ogólną wydajnością 83%, w postaci białej substancji stałej, t.t. 154-157°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 469,1513. Obliczona masa, 469,1507 (M+Na).
P r z y k ł a d 112. Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego 4-[(2-chloro-6-metylofenylokarbonylo)amino]-L-fenyloalaniny
Sposobem opisanym w przykładzie 2, chlorowodorek estru metylowego 4-[(2-chloro-6-metylofenylokarbonylo)amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z ogólną wydajnością 99% z produktu z przykładu 111, w postaci białej substancji stałej: HRMS: Zaobserwowana masa, 347,1165. Obliczona masa, 347,1162 (M+H).
P r z y k ł a d 113. Ester metylowy 4-[(2-chloro-6-metylofenylokarbonylo)amino]-N-[1-(2-metylo-6-etylofenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 3, z ogólną wydajnością 70%, w postaci białej substancji stałej. HRMS: Zaobserwowana masa, 515,1690. Obliczona masa, 515,1714 (M+Na).
P r z y k ł a d 114. N-[1-(2-Chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[(2,6-difluorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i kwasu 2,6-difluorobenzoesowego sposobami opisanymi w przykładach 109 i 13. HRMS. Zaobserwowana masa 473,1094. Obliczona masa 473,1079 (M+H).
P r z y k ł a d 115. N-[1-(2-Chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[(2,3,4,5,6-pentafluorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i kwasu pentafluorobenzoesowego, sposobem opisanym w przykładach 109 i 13. HRMS. Zaobserwowana masa, 527,0798. Obliczona masa 527,0797 (M+H).
P r z y k ł a d 116. Wytwarzanie estru metylowego kwasu (Z)-3-[4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylofenylo]-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-2-propenowego
a. Wytwarzanie alkoholu 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo)amino]-3-metylobenzylowego. Roztwór alkoholu 3-metylo-4-nitrobenzylowego (7,0 g, 42 mmole) w octanie etylu (175 ml) i bezwodnik Boc (9,1 g, 42,7 mmola) uwodorniano wobec 10% palladu na węglu (0,33 g) przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono i przesącz zatężono. Pozostałość poddano rekrystalizacji z eteru-heksanu, w wyniku czego otrzymano białą krystaliczną substancję stałą (6,73 g, (68%), t.t. 73-74°C. Analiza. (C13H19NO3): C, 65,80; H, 8,07; N, 5,90. Stwierdzono C, 65,74; H, 7,80; N, 5,80.
PL 193 283 B1
b. Wytwarzanie 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylobenzaldehydu. Do roztworu alkoholu 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylobenzylowego (7,2 g, 30,4 mmola) w dichlorometanie (60 ml) dodano ditlenku manganu (4x7 g) w odstępach co 2 godziny i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Mieszaninę przesączono przez wkład z Celitu, z przemywaniem dichlorometanem i przes ącz zatężono. Pozostał o ść poddano rekrystalizacji z eteru-heksanu, w wyniku czego otrzymano białą krystaliczną substancję stałą (6,3 g, 87%), t.t. 109-111°C.
Analiza. (C13H17NO3): Obliczono C, 66,36; H, 7,28; N, 5,95.
Stwierdzono C, 66,14; H, 7,14; N, 5,85.
c. Wytwarzanie estru metylowego kwasu (Z)-3-[4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylofenylo]-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-2-propenowego
Do roztworu estru trimetylowego N-[(fenylometoksy)karbonylo]-2-fosfonoglicyny (11,9 g, 36 mmola) w dichlorometanie (60 ml) dodano tetrametyloguanidyny (4,5 ml, 36 mmoli). Po 1 godzinie mieszaninę ochłodzono do osiągnięcia temperatury wewnętrznej -30°C i dodano roztwór 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylobenzaldehydu (7,02 g, 29,8 mmola) w dichlorometanie (25 ml), z taką szybkością, aby nie nastąpił wzrost temperatury. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -30°C przez 30 minut i pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej przez noc. Mieszaninę rozcieńczono eterem (150 ml) i przemyto kolejno 0,5 N HCl (2 x 50 ml) i nasyconym roztworem NaHCO3 (1 x 50 ml), po czym wysuszono nad MgSO4. Roztwór zatężono i pozostałość poddano oczyszczaniu metodą chromatografii w aparacie Biotage Kilo Prep HPLC, z użyciem wkładu żelu krzemionkowego, z eluowaniem octanem etylu:heksanem (1:2). Frakcje zawierające izomer Z połączono i zatężono, na koniec pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano bezbarwną substancję szklistą (11,48 g, 86%).
Analiza. (C24H28N2O6): Obliczono C, 65,44; H, 6,41; N, 6,36.
Stwierdzono C, 64,81; H, 6,43; N, 6,04. HRMS:
Zaobserwowana masa, 440,1933. Obliczona masa, 440,1947 (M+H).
P r z y k ł a d 117. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-N-[[(fenylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Roztwór estru metylowego kwasu (Z)-3-[4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylofenylo]-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-2-propenowego (10 g, 22,7 mmola) z przykładu 116 w metanolu (50 ml) i THF (20 ml) umieszczono w butli ciś nieniowej i strumień Ar przepuszczano przez mieszaninę przez noc. Dodano trifluorometanosulfonian (+)-1,2-bis((2S,5S)-2,5-dimetylofosfolano)benzeno(cyklooktadien)rodu (100 mg, 0,15 mmola), butlę napełniono 3 razy wodorem pod ciśnieniem 0,34 MPa i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej pod ciśnieniem wodoru wynoszącym 0,34 MPa. Ciśnienie zlikwidowano i roztwór zatężono. Do pozostałości dodano węgla aktywnego, po czym poddano ją rekrystalizacji z octanu etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano 6,72 g (67%), t.t. 120-121°C. [a]589 -5,9° (c = 1%, metanol).
HRMS (C24H30N2O6): Zaobserwowana masa 442,2113. Obliczona masa 442,2104 (M+).
P r z y k ł a d 118. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
a. Do roztworu estru metylowego 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-N-[[(fenylometoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (3,0 g, 6,8 mmola) w etanolu (40 ml) i cykloheksenie (14 ml, 140 mmoli) dodano 10% palladu na węglu (1,5 g) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 20 minut, po czym pozostawiono do ostygnięcia. Mieszaninę przesączono przez wkład z celitu z przemywaniem etanolem, a przesącz zatężono, w wyniku czego otrzymano ester metylowy 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaniny (2,24 g) w postaci jasnożółtego oleju. HRMS (C16H24N2O4): Zaobserwowana masa 309,1819. Obliczona masa 309,1815 (M+H).
b. Do roztworu estru metylowego 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaniny (1,0 g, 3,24 mmola) i kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (0,66 g, 3,86 mmola) w DMF (8 ml) dodano HBTU (1,72 g, 4,53 mmola) i DIPEA (3 ml) 17 mmoli), po czym mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc. Roztwór zatężono. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (30 ml) i przemyto nasyconym roztworem NaHCO3 (10 ml), 0,1 N HCl (10 ml) i solanką (10 ml), po czym wysuszono nad MgSO4. Pozostałość otrzymaną po przesączeniu i odparowaniu poddano oczyszczaniu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, na 140 g żelu krzemionkowego, z eluowaniem mieszaniną 1:9 octan etylu:dichlorometan, w wyniku czego otrzymano 1,16 g (78%) żywicy. HRMS (C24H29N2O5Cl): Zaobserwowana masa 461,1858. Obliczona masa 461,1844 (M+H).
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 119. Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego 4-amino-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do estru metylowego 4-[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]amino]-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (1,1 g, 2,17 mmola) z przykładu 118 dodano 4 N HCl w dioksanie (20 ml) i po 4 godzinach mieszaninę zatężono do sucha. Pozostałość roztarto z eterem i przesączono, w wyniku czego otrzymano 0,83 g, 96%, białej substancji stałej. HRMS (C19H22N2O3Cl2): Zaobserwowana masa 361,1309. Obliczona masa 361,1320 (M+H).
P r z y k ł a d 120. Wytwarzanie N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[3-(3-hydroksyfenylo)-1-oksopropylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaniny.
a. Roztwór chlorowodorku estru metylowego 4-amino-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (79,5 mg, 0,20 mmola) z przykładu 119, kwasu 3-(3-hydroksyfenylo)propanowego (33,2 mg, 0,20 mmola) i DIPEA (120 gl, 0,69 mmola) w dichlorometanie (3 ml) ochłodzono do 10°C i dodano BOP-Cl (51 mg, 0,20 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez godziny i zatężono. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie (15 ml) i przemyto 5 ml porcjami 0,5 N NaCO3, 0,5 N HCl i solanką, po czym wysuszono (MgSO4). Pozostałość otrzymaną po przesączeniu i zatężeniu poddano oczyszczaniu metodą chromatografii na 25 g żelu krzemionkowego, z eluowaniem mieszaniną 7:3 octan etylu:heksan, w wyniku czego otrzymano 47 mg bezbarwnej substancji szklistej. HRMS: Zaobserwowana masa 509,1849. Obliczona masa 509,1844 (M+H).
b. Do roztworu estru metylowego N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[3-(3-hydroksyfenylo)-1-oksopropylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaniny (45 mg, 0,088 mmola) w THF (30 ml) dodano roztwór LiOH-H2O (20 mg, 0,47 mmola) w wodzie (1,0 ml). Metanol (0,5 ml) dodano w celu zapewnienia rozpuszczalności i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Mieszaninę zakwaszono 0,5 ml kwasu octowego i poddano bezpośrednio oczyszczaniu metodą RP-HPLC (5-95-35-214), w wyniku czego otrzymano, po liofilizacji, 34,3 mg białego proszku. HRMS (C27H27N2O5Cl): Zaobserwowana masa 495,1697. Obliczona masa 495,1687 (M+H).
P r z y k ł a d 121. N-[1-(2-Chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[2-(3-hydroksyfenylo)-1-oksoetylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaninę otrzymano ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 120 z estru metylowego 4-amino-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (79,5 mg) i kwasu 2-(3-hydroksyfenylo)octowego (30 mg 0,2 mmola), w wyniku czego otrzymano 23 mg bezbarwnej substancji szklistej. HRMS (C26H25N2O5Cl): Zaobserwowana masa 481,1527. Obliczona masa 481,1530 (M+H).
P r z y k ł a d 122. N-[1-(2-Chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[2-(3-nitrofenylo))-1-oksoetylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaninę otrzymano z estru metylowego 4-amino-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (52 mg) i kwasu 3-nitrobenzoesowego (32 mg, 0,19 mmola) sposobem opisanym w przykładzie 120, w wyniku czego otrzymano 15 mg białego proszku. HRMS (C25H22N3O6Cl): Zaobserwowana masa 496,1288. Obliczona masa 496,1288 (M+H).
P r z y k ł a d 123. N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-3-metylo-L-fenyloalaninę otrzymano z estru metylowego 4-amino-3-metylo-N-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (87,4 mg, 0,22 mmola) i chlorku 2,6-dichlorobenzoilu sposobami opisanymi w przykładach 1 i 120, w wyniku czego otrzymano 56 mg białego proszku. HRMS (C25H21N2O4Cl3): Zaobserwowana masa 519,0656. Obliczona masa 519,0645 (M+H).
P r z y k ł a d 124. Wytwarzanie N-[(4-amino-2-chlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
a. Do roztworu kwasu 4-amino-2-chlorobenzoesowego (43 mg, 0,25 mmola) i chlorowodorku estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (100 mg; 0,25 mmola) i HBTU (100 mg, 0,27 mmola) w DMF (3 ml) dodano DIPEA (0,20 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem NaHCO3 i wysuszono (MgSO4). Pozostałość po przesączeniu i zatężeniu poddano chromatografii na 16 g żelu krzemionkowego, z eluowaniem mieszaniną 4:1 octan etylu:heksan, w wyniku czego otrzymano ester metylowy N-[(4-amino-2-chlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (66 mg, 51%) w postaci białej piany. HRMS (C24H20Cl3N3O4): Zaobserwowana masa 520,0589. Obliczona masa 520,0597 (M+H).
b. Do roztworu estru metylowego N-[(4-amino-2-chlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (66 mg, 0,126 mmola) w THF (3 ml) dodano roztwór LiOH^H2O (20 mg, 0,48 mmola) w wodzie (0,5 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Dodano kwasu octowego (0,5 ml) i mieszaninę poddano bezpośrednio oczyszczaniu metodą
PL 193 283 B1
RP-HPLC (5-95-35-214), w wyniku czego otrzymano 40 mg białej substancji stałej. HRMS: (C23H18Cl3N3O4): Zaobserwowana masa 506,0461. Obliczona masa 506,0441 (M+H)
P r z y k ł a d 125. Wytwarzanie 4-(4-cyjano-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
a. Wytwarzanie estru metylowego 4-(4-cyjano-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Ο
Ester metylowy 4-(4-cyjano-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 3, z ogólną wydajnością 63% w postaci białej substancji stałej: t.t. 200-202°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 502,1173. Obliczona masa, 502,1169, M+H.
b. Wytwarzanie 4-(4-cyjano-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
4-(4-Cyjano-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaninę otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 110, z ogólną wydajnością 26%, w postaci białej substancji stałej: t.t. 170-175°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 488,1004. Obliczona masa, 488,1013, M+H.
P r z y k ł a d 126. Wytwarzanie estru etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu soli sodowej N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (1,583 g, 3,0 mmola) w DMF (75 ml) dodano nadmiaru jodoetanu (3,27 g, 21 mmoli) w temperaturze pokojowej. Otrzymany roztwór mieszano przez 24 godziny. Analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego i nadmiar jodoetanu i część DMF usunięto w wyparce rotacyjnej pod próż nią . Pozostał o ść rozcień czono 100 ml octanu etylu i przemyto kolejno wodą (2 x 100 ml), solanką (100 ml) i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunię ciu rozpuszczalnika otrzymano białą substancję stałą, którą poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym z eluowaniem octanem etylu:heksanem (1:1), w wyniku czego otrzymano 1,4 g (87%) estru etylowego w postaci białej substancji stałej, t.t. 230-235°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 533,0817. Obliczona masa, 533,0801 (M+H).
P r z y k ł a d 127. Wytwarzanie estru etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do zawiesiny N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (7,0 g, 13,84 mmola) i sproszkowanego wodorowęglanu sodu (5,88 g, 70 mmoli) w DMF (100 ml) dodano nadmiaru jodoetanu (10,91 g, 70 mmoli) w temperaturze pokojowej. Otrzymaną zawiesinę mieszano przez 20 godzin, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego, tak że nadmiar jodoetanu i część DMF usunięto w wyparce rotacyjnej pod próżnią. Resztę pozostałości rozcieńczono 150 ml octanu etylu i przemyto kolejno wodą (2 x 100 ml), solanką (100 ml) i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika otrzymano białą substancję stałą, którą przekrystalizowano z acetonitrylu. Otrzymaną krystaliczną substancję stałą odsączono i wysuszono pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano 5,58 g (77%) estru etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, w postaci białej substancji stałej, t.t. 230-235°C.
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 128. Wytwarzanie estru 2-(4-morfolino)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (0,505 g, 1,0 mmola) i 2-(4-morfolino)etanolu (0,262 g, 2,0 mmola) w THF (13 ml) dodano dicykloheksylokarbodimidu (0,309 g, 1,5 mmola) i 4-dimetyloaminopirydyny (61 mg, 0,5 mmola) w temperaturze pokojowej. Otrzymany mę tny roztwór mieszano przez 4 godziny, gdy analiza TLC mieszaniny reakcyjnej wykazała nieobecność kwasu. Mieszaninę rozcieńczono następnie wodą (50 ml) i wyekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml). Połączone ekstrakty przemyto wodą (2 x 100 ml) i solanką (100 ml), po czym wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika otrzymano białą substancję stałą, którą poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym z użyciem dichlorometanu:metanolu (15:1) jako eluentu, w wyniku czego otrzymano 0,428 g (69%) estru 2-(4-morfolino)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny w postaci białej substancji stałej, t.t. 109-118°C. HRMS: Zaobserwowana masa, 618,1311. Obliczona masa, 618,1329 (M+H).
P r z y k ł a d 129. Wytwarzanie estru 2-(4-morfolino)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
^30^30^^3^3^5 Masacząst.: 618,93
Do roztworu N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (0,253 g, 0,5 mmola) i 2-(4-morfolino)etanolu (0,131 g, 1,0 mmola) w THF (5 ml) dodano diizopropylokarbodimidu (94,6 mg, 0,75 mmola) i 4-dimetyloaminopirydyny (30,5 mg, 0,25 mmola) w temperaturze pokojowej. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 15 godzin w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny reakcyjnej wykazała nieobecność kwasu. Mieszaninę rozcieńczono następnie wodą (50 ml), THF usunięto pod próżnią i pozostałość wyekstrahowano dichlorometanem (3 x 25 ml). Połączone ekstrakty przemyto wodą (2 x 50 ml), solanką (50 ml) i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i zatężeniu rozpuszczalnika otrzymano białą substancję stałą, którą poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym z użyciem dichlorometanu i octanu etylu (5:1 do 1:1) oraz czystego octanu etylu jako eluentu, w wyniku czego otrzymano 0,2 g (65%) białej substancji stałej, t.t. 109-118°C.
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 130 - 132. Sposobem opisanym w przykładzie 129, otrzymano następujące pochodne estrowe.
Przykład Struktura Wydajność % HRMS Obi. HRMS Stwierdź.
130 Aysq Cl o kjA. 1 ΗΝχγ'°''-'~'ΟΗ &:·· 60 549,0751 549,0738
131 &>· 47 563,0907 563,0912
132 će - 52 604,1536 604,1539
P r z y k ł a d 133. Wytwarzanie estru 1-metylo-2-(4-morfolino)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny. Ester otrzymano z 32% wydajnością sposobem opisanym w przykładzie 129. HRMS Obliczono: 632,1484. Stwierdzono: 632,1486 (M+H).
P r z y k ł a d 134. Ester 1-metyloetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z wydajnością 60% sposobem opisanym w przykł adzie 127. HRMS m/z. Obliczono, 569,0778. Stwierdzono, 569,0774 (M+Na).
P r z y k ł a d 135. Ester 2-metylopropylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 127. HRMS m/z. Obliczono, 561,1114. Stwierdzono, 561,1125 (M+H).
P r z y k ł a d 136. Ester 1-metylo-4-piperydynylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z wydajnością 65% sposobem opisanym w przykładzie 128. HRMS (C30H30Cl3N3O4): Stwierdzono, 602,1386. Obliczono: 602,1380 (M+H).
P r z y k ł a d 137. Ester butylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z wydajnością 75% sposobem opisanym w przykładzie 127. HRMS (C28H27Cl3N2O4): Stwierdzono, 561,1115. Obliczono, 561,1114 (M+H).
P r z y k ł a d 138. Ester 2-[4-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-1-piperazynylo]etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z 78% wydajnością z N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i 2-[4-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-1-piperazynylo]etanolu, sposobem opisanym w przykładzie 129. HRMS: Zaobserwowana masa, 717,1995. Obliczona masa, 717,2013 (M+).
P r z y k ł a d 139. Ester 2-(1-piperazynylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru 2-[4-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-1-piperazynylo]etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (1,0 mmola, 0,72 g) w dioksanie (4 ml) dodano roztwór HCl w dioksanie (3,0 mmola, 0,75 ml, 4N) w temperaturze pokojowej. Otrzymany roztwór mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny reakcyjnej wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Następnie dioksan usunięto pod próżnią i substancję stałą roztarto z eterem (15 ml). Eter zdekantowano i substancję stałą wysuszono pod
PL 193 283 B1 wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano 0,68 g (90%) białej substancji stałej. HRMS (C30H31Cl3N4O4): Zaobserwowana masa, 617,1464. Obliczona masa, 617,1489 (M+H).
P r z y k ł a d 140. Wytwarzanie estru 2-(4-metylo-1-piperazynylo)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do zawiesiny chlorowodorku estru 2-(1-piperazynylo)etylowego N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (1,0 mmola, 0,617 g) z przykładu 139 i K2CO3 (8,0 mmola, 1,1 g) w NMP (10 ml) dodano jodku metylu (3,0 mmola, 0,43 g) w temperaturze pokojowej. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny reakcyjnej wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Mieszaninę rozcieńczono następnie wodą (100 ml) i wytrącony osad odsączono i wysuszono pod wysoką próżnią. Tę substancję stałą poddano oczyszczaniu metodą HPLC z odwróceniem faz, w wyniku czego otrzymano 0,35 g (55%) białej substancji stałej. HRMS (C31H33Cl3N4O4): Zaobserwowana masa, 631,9208. Obliczona masa, 631,9193 (M+H).
P r z y k ł a d 141. Wytwarzanie estru metylowego N-metylo-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-nitro-L-fenyloalaniny
Do zawiesiny estru metylowego N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-nitrofenyloalaniny (0,375 mmola, 142 mg) i tlenku srebra (1,5 mmola, 340 mg) w DMF (2 ml) dodano jodku metylu (28 mmoli, 1,75 ml) w temperaturze pokojowej. Zawiesinę mieszano przez 2 dni w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego i substancję stałą odsączono. Roztwór zatężono, rozcieńczono octanem etylu (30 ml), przemyto wodą (20 ml) i solanką (20 ml), a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika otrzymano 99 mg (67%) jasnobrunatnego oleju. LR MS (C19H19ClN2O5): 390 (M+H).
P r z y k ł a d 142. Wytwarzanie estru metylowego 4-amino-N-metylo-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do mieszaniny estru metylowego N-metylo-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-nitro-L-fenyloalaniny (0,5 mmola, 192 mg) z przykładu 141, pyłu cynkowego (~325 mesh, 5,0 mmola, 0,33 g, 10 równoważ.) i chlorku amonu (7,5 mmola, 0,4 g, 15 równoważ.) dodano metanolu (4 ml) i wody (2 ml) w temperaturze pokojowej. Po dodaniu wody wywiązała się reakcja egzotermiczna. Zawiesinę mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego i mieszaninę reakcyjną przesączono przez celit. Placek filtracyjny przemyto metanolem (30 ml) i wodą (20 ml). Przesącz zatężono w celu usunięcia metanolu i pozostałość wyekstrahowano octanem etylu (3 x 20 ml). Połączone ekstrakty przemyto solanką (30 ml) i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po odsączeniu środka suszącego i zatężeniu rozpuszczalnika otrzymano 148 mg (82%) żółtego oleju. LR MS (C19H21ClN2O3): 361 (M+H).
P r z y k ł a d 143. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)amino]-N-metylo-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Sposobem opisanym w przykładzie 1, ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z ogólną wydajnością 68% w postaci bezpostaciowej substancji stałej. LR MS (C26H23Cl3N2O4): 534 (M+H).
P r z y k ł a d 144. Wytwarzanie 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)amino]-N-metylo-N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Sposobem opisanym w przykładzie 13, N-[1-(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-N-metylo-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z produktu z przykładu 143 z ogólną
PL 193 283 B1 wydajnością 59%, w postaci białej substancji stałej. HRMS: Zaobserwowana masa, 519,0631. Obliczona masa, 519,0645 (M+H).
P r z y k ł a d 145. Wytwarzanie kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego
a. Wytwarzanie 2-chloro-6-metylobenzaldehydu
W 500 ml trójszyjnej kolbie okrągłodennej, wyposażonej w mieszadło magnetyczne, termometr, wkraplacz i wlot argonu umieszczono 75 g (494 mmole) 2-chloro-6-metylobenzonitrylu i 400 ml toluen (przechowywanego nad sitami molekularnymi 4A). Mieszaninę ochłodzono do -2°C (lód + aceton) i roztwór DIBAL-H (593 mmole, 593 ml, 1,0 N) w heksanach wkroplono w cią gu 30 minut, z utrzymywaniem temperatury poniżej 0°C. Po zakończeniu wkraplania mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w 0°C, a następnie pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej. Po 2 godzinach w temperaturze pokojowej analiza TLC wykazała nieobecność materiału wyjściowego (4:1 heksan: eter, natryskiwanie kwasem fosfomolibdenowym, gdyż analiza metodą fluorescencji UV dała mylące wyniki). Mieszaninę reakcyjną wylano do lodu (2000 g) ze stężonym kwasem siarkowym (50 ml) i mieszano przez noc. Wytrąconą substancję stałą odsączono i przesącz wyekstrahowano eterem (2 X 200 ml). Połączone ekstrakty przemyto solanką i wysuszono nad MgSO4. Po odsączeniu środka suszącego i zatężeniu roztworu otrzymano surowy aldehyd, który połączono z powyższą substancją stałą, w wyniku czego otrzymano 71,31 g (93%) jasnożółtej substancji stałej, nadającej się do stosowania w następnym etapie.
b. Wytwarzanie kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego.
W 1000 ml trójszyjnej kolbie okrą głodennej, wyposażonej w mieszadło magnetyczne, termometr, wkraplacz i wlot argonu umieszczono 71,31 g (461 mmoli) surowego 2-chloro-6-metylobenzaldehydu, otrzymanego powyżej, i 750 ml acetonitrylu. Do tej zawiesiny dodano roztworu jednozasadowego fosforanu sodu (115 mmoli, 15,9 g, 0,25 równow.) w wodzie (240 ml), a następnie nadtlenku wodoru (50 ml, 30%) w temperaturze pokojowej. Z kolei wkroplono roztwór chlorynu sodu (73,5 g, 811 mmoli, 1,76 równow.) w wodzie (700 ml) w 0°C, z utrzymywaniem temperatury poniżej 3°C. Po zakończeniu wkraplania żółtą zawiesinę mieszano przez 15 godzin w temperaturze od 0°C do temperatury pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność aldehydu. Roztwór wodorosiarczynu sodu (73 g, 701 mmoli, 1,52 równow.) w wodzie (200 ml) wkroplono w 0°C do zaniku żółtego zabarwienia (dodatnia próba z papierkiem z KI). W celu kontrolowania reakcji egzotermicznej bezwzględnie konieczne jest chłodzenie. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą. Substancję stałą odsączono i przesącz wyekstrahowano eterem (200 ml). Powyższą substancję stałą również rozpuszczono w tym roztworze w eterze i przemyto 10% roztworem NaOH (2 x 200 ml). Zasadowy wodny roztwór zobojętniono 10% HCl do pH ~ 1. Wytrąconą białą substancję stałą odsączono i wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 54,88 g (65%, razem dla 2 etapów) kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego w postaci białej substancji stałej.
P r z y k ł a d 146. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny
a. Wytwarzanie estru metylowego 4-nitro-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do zawiesiny 4-nitro-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (226,2 mmola, 70,2 g) i węglanu sodu (1,13 mola, 95 g) w DMF (500 ml) dodano jodku metylu (1,13 mmola, 70,4 ml) w temperaturze pokojowej. Zawiesinę mieszano przez 15 godzin w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność wyjściowego kwasu, po czym nadmiar jodku metylu i część DMF usunięto pod wysoką próżnią. Mieszaninę wylano do wody (2 litry) i mieszano w temperaturze pokojowej przez weekend, gdyż osad wytrącał się bardzo wolno. Wytrąconą substancję stałą odsączono i przemyto wodą (2 litry). Po wysuszeniu na powietrzu i pod próżnią 72 g (98%) estru metylowego 4-nitro-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny wydzielono w postaci jasnożółtej substancji stałej, t.t. 95-96°C. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 8,16 (d, 2H, J = 20 Hz), 7,53 (d, 2H, J = 20 Hz), 7,39 (d, 1H, J = 22 Hz), 4,26-4,28 (m, 1H), 3,6 (s, 3H), 2,96-3,19 (m, 2H), 1,25 (s, 9H). 13C NMR, CDCl3 (100 MHz) δ 172,04, 155,29, 146,27, 145,96, 130,48, 123,18, 78,36, 54,44, 51,9, 36,1, 27,99. HRMS: Zaobserwowana masa, 325,1404. Obliczona masa, 325,1400 (M+H).
b. Wytwarzanie estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do mieszaniny estru metylowego 4-nitro-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (222 mmole, 72 g), pyłu cynkowego (-325 mesh, 2,2 mola, 145,2 g, 10 równoważ.) i chlorku amonu (3,3 mola, 178,1 g, 15 równoważ.) dodano metanolu (1 litr) i wody (500 ml) w temperaturze pokojowej. Po dodaniu wody zaszła reakcja egzotermiczna i temperatura wzrosła do 45 - 50°C. Zawiesinę mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność
PL 193 283 B1 materiału wyjściowego, po czym mieszaninę reakcyjną przesączono przez celit, z przemywaniem placka filtracyjnego metanolem (1 litr) i wodą (500 ml). Po zatężeniu w celu usunięcia metanolu i części wody wytrąciła się biała substancja stała, którą przesączono i przemyto wodą. Po wysuszeniu na powietrzu otrzymano 65,5 g (ilościowo) białej substancji stałej, t.t. 86-89°C. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 6,9 (d, 2H, J = 20 Hz), 6,62 (d, 2H, J = 20 Hz), 7,39 (d, 1H, J = 22 Hz), 4,26-4,28 (m, 1H), 3,68 (s, 3H), 2,96-3,19 (m, 2H), 1,25 (s, 9H). HRMS: Zaobserwowana masa, 284,1614. Obliczona masa, 294,1621.
c. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (127,6 mmola, 37,57 g) i chlorku 2,6-dichlorobenzoilu (140,6 mmola, 29,45 g) w dichlorometanie (350 ml) dodano diizopropyloetyloaminy (192 mmole, 33,4 ml) w temperaturze pokojowej. Brunatny roztwór mieszano przez 15 godzin w temperaturze pokojowej, w wyniku czego otrzymano białą zawiesinę. W tym momencie analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Substancję stałą odsączono i przemyto dichlorometanem (150 ml), a następnie wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 52,75 g (88,4%) biał ej substancji stał ej, t.t. 148-151°C. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 10,68 (s, 1H), 7,47-7,6 (m, 5H), 7,2-7,29 (m, 3H), 4,12-4,17 (m, 1H), 3,62 (s, 3H), 2,79-2,99 (m, 2H), 1,33 (s, 9H). 13C NMR, CDCl3 (100 MHz) δ 172,49, 161,82, 155,37, 136,99, 136,36, 131,28, 131,16, 129,48, 128,19, 119,31, 78,27, 55,3, 51,76, 35,9, 27,77. HRMS: Zaobserwowana masa, 466,1069. Obliczona masa, 466,1062 (M+H).
d. ) Wytwarzanie chlorowodorku estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)amino]-L-fenyloalaniny
Do estru metylowego 4-[(2,6-dichlorofenylokarbonylo)-amino]-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (92,97 mmola, 43,45 g) w dioksanie (90 ml) dodano 166 ml 4 N kwasu chlorowodorowego w dioksanie w temperaturze pokojowej. Po 5 minutach substancja stała przeszła do roztworu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godziny. Część dioksanu usunięto pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żó łty syrop, do którego dodano 250 ml eteru etylowego. Wytrąciła się żywica, którą rozpuszczono w THF (100 ml) i metanolu (100 ml). Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 43,7 g (100%) chlorowodorku w postaci biał ej substancji stał ej. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 10,81 (s, 1H), 7,76 (d, 2H, J = 22 Hz), 7,58 (d, 2H, J = 18 Hz), 7,51 (t, 1H, J = 15 Hz), 7,24 (d, 2H, J = 22 Hz), 4,23-4,26 (m, 1H), 3,56 (s, 3H), 3,14-3,17 (m, 2H). 13C NMR, CDCl3 (100 MHz) δ 169,03, 161,72, 137,56, 136,11, 131,19, 130,95, 129,93, 129,79, 128,06, 119,46, 53,17, 52,6, 35,13. HRMS: Zaobserwowana masa, 367,0611. Obliczona masa, 367,0616 (M+).
P r z y k ł a d 147. Wytwarzanie estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do roztworu chlorowodorku estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny (272,5 mmola, 110 g) z przykładu 146 i kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (276 mmoli, 47,15 g) w DMF (600 ml) dodano HBTU (276 mmoli, 105 g) i diizopropyloetyloaminy (1,24 mola, 119 ml) w temperaturze pokojowej. Klarowny roztwór mieszano 48 godzin w temperaturze pokojowej, gdy analiza TLC mieszaniny reakcyjnej wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Mieszaninę reakcyjną wylano powoli do 5 litrów wody, która zawierała trochę lodu, w celu obniżenia temperatury. Wytrąconą białą substancję stałą pozostawiono do opadnięcia, a następnie odsączono. Placek filtracyjny przemyto wodą (1 litr) i heksanem (1 litr), po czym wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 150 g surowego produktu. Stały produkt rozpuszczono w gorącym acetonitrylu (1 litr) i oziębiono w zamrażarce. Substancję stałą odsączono, przemyto heksanem (500 ml) i wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 101,1 g. Ł ug macierzysty zatężono i pozostałość poddano oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym z eluowaniem dichlorometanem i octanem etylu (15:1), w wyniku czego otrzymano kolejne 17,07 g produktu (razem = 118,17g, 83%), t.t. 244-245°C. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 10,66 (s, 1H), 8,83 (d, 1H, J = 19 Hz), 7,47-7,6 (m, 5H), 7,15-7,29 (m, 5H), 4,58-4,68 (m, 1H), 3,65 (s, 3H), 3,12 (dd, 1H, J = 17, 13 Hz), 2,87 (dd, 1H, J =17, 11 Hz), 2,09 (s, 3H). HRMS: Zaobserwowana masa, 518,0652. Obliczona masa, 518,0641.
P r z y k ł a d 148. Wytwarzanie 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
Do zawiesiny estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (166 mmoli, 86,2 g) z przykładu 147 w etanolu (350 ml) dodano
PL 193 283 B1
1,0 N wodnego roztworu wodorotlenku sodu (250 ml) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę ogrzano do 40-45°C i otrzymany klarowny roztwór mieszano przez 3-4 godziny. Mieszaninę ochłodzono następnie do temperatury pokojowej i etanol usunięto w wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozcieńczono 100 ml wody. Obojętne zanieczyszczenia wyekstrahowano eterem (2 x 100 ml) i zasadową wodną warstwę zobojętniono 1 N HCl. Wytrąconą substancję stałą odsączono, po czym placek filtracyjny przemyto wodą (1 litr) i wysuszono przez weekend na powietrzu. Surową substancję stałą rozpuszczono w gorącym acetonitrylu (2 litry) i otrzymany roztwór was trzymano w zamrażarce przez 15 godzin. Białą krystaliczną substancję stałą odsączono i przemyto zimnym acetonitrylem (100 ml). Po wysuszeniu na powietrzu otrzymano 79,76 g (95%) białej substancji stałej, t.t. 212-215°C. 1H NMR, DMSO-d6 (400 MHz) δ 10,66 (s, 1H), 8,85 (d, 1H, J = 19 Hz), 7,47-7,6 (m, 5H), 7,15-7,29 (m, 5H), 4,58-4,68 (m, 1H), 3,12 (dd, 1H, J = 17, 13 Hz), 2,87 (dd, 1H, J = 17, 11 Hz), 2,09 (s, 3H). HRMS: Zaobserwowana masa, 505,0483. Obliczona masa, 505,0488 (M+).
P r z y k ł a d 149. Wytwarzanie kwasu 2,6-dimetylo-4-trifluorometylo-3-pirydynokarboksylowego.
Roztwór estru etylowego kwasu 2,6-dimetylo-4-trifluorometylo-3-pirydynokarboksylowego w 40 ml THF i 10 ml 1 N roztworu wodorotlenku sodu ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 48 godzin. TLC mieszaniny (3:7 metanol:dichlorometan) wykazała, że materiał wyjściowy przereagował. Mieszaninę zakwaszono kwasem octowym (5 ml) i odparowano do sucha. Pozostałość roztarto z użyciem THF i roztwór zatężono, w wyniku czego otrzymano 0,7 g materiału zawierającego trochę THF i kwasu octowego, na co wskazywał NMR. Materiał ten połączono z produktem z podobnego doświadczenia i poddano chromatografii na 90 g żelu krzemionkowego, z eluowaniem mieszaniną (3:7) metanol:dichlorometan, w wyniku czego otrzymano 1,05 g substancji stałej. Materiał ten rozcieńczono toluenem (6 ml) i odparowano szereg razy w celu usunięcia większości kwasu octowego, w wyniku czego otrzymano po wysuszeniu pod wysoką próżnią 0,9 g produktu w postaci białej piany. LR-ES- MS (C9H6F3NO2): 218 (M-H).
P r z y k ł a d 150. Wytwarzanie N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(2,6-dimetylo-4-trifluorometylo-3-pirydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
a. Do roztworu kwasu 2,6-dimetylo-4-trifluorometylopirydynokarboksylowego (102 mg, 0,6 mmola) z przykładu 149 w dichlorometanie (3 ml) dodano kroplę DMF i chlorek oksalilu (0,78 mmola, 99 mg) w 0°C (łaźnia z lodem). Roztwór mieszano w tej temperaturze przez 30 minut, ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano dodatkowo przez 1 godzinę. Następnie rozpuszczalnik i nadmiar chlorku oksalilu usunięto pod próżnią, a pozostałość wysuszono pod wysoką próżnią. Dodano estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (0,5 mmola, 212 mg) i mieszaninę rozpuszczono w dichlorometanie (5 ml). Do tego klarownego roztworu dodano DIPEA (2,0 mmola, 0,258 g) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 15 godzin, gdy analiza TLC mieszaniny wykazała nieobecność materiału wyjściowego. Mieszaninę rozcieńczono dichlorometanem (20 ml) i wodą (100 ml). Dwie warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (20 ml) i solanką (30 ml), po czym wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po odsączeniu środka suszącego i usunięciu rozpuszczalnika otrzymano surowy produkt, który zastosowano bezpośrednio w następnym etapie.
P r z y k ł a d y 151-155. Pochodne N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[(heteroarylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, wymienione poniżej, otrzymano przez reakcję równomolowych ilości estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i odpowiednich heteroaromatycznych kwasów karboksylowych, z użyciem procedury sprzęgania opisanej w przykładzie 109 i procedury hydrolizy estry, opisanej w przykładzie 13.
PL 193 283 B1
Η
Przykład R Wydajność % Wzór LRMS (M+H) Stw. IC50 nM
151 cf3 N 17 C23H18N4O4C1F3 507
152 CH, NV 38 C25H26N3O4C1S 500 967
153 CH, ch3 49 C23H22N3O5C1 456 975
154 CH, N-N d 74 C27H24N5O4CL 518 2,474
155 ch3 CH.—J N 7,5 C26H24N5O4C1 506 644
P r z y k ł a d y 156-160. Pochodne 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(heteroarylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny, zestawione poniżej, otrzymano przez sprzęganie estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i odpowiedniego heteroaromatycznego kwasu karboksylowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3, a następnie hydrolizę estru ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 13.
PL 193 283 B1
Przykład R Wydajność % Wzór LRMS (M+l) Stw. IC50 nM
156 X χΎ h3c-^n^ch3 80 C25H20C12F3N304 554 114
157 CH. „V X 25 C24H23C12N3O4S 520
158 dr ch3 75 C22H19C12N3O5 476 946
159 CH. .V N-N ó 63 C26H21C12N5O4 538 988
160 CHj 'N 47 C25H21C12N504 526
P r z y k ł a d 161. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(1-naftylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 77% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 1-naftoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykł adzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 521,1024. Obliczona masa, 521,1053 (M+H).
P r z y k ł a d 162. N-[(2-Acetylo-6-metylofenylo)karbonylo]-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z 38% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-acetylo-6-metylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 547,0579. Obliczona masa, 547,0594 (M+Na).
P r z y k ł a d 163. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2-(1,1-dimetyloetylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-(1,1-dimetyloetylo)benzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 527,1523. Obliczona masa, 527,1573 (M+H).
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 164. Kwas 2,6-bis-(1-metyloetylo)benzoesowy otrzymano w dwóch etapach z 2,6-bis(1-metyloetylo)fenolu, dwustopniowym ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 105. HRMS: Zaobserwowana masa, 206,0325. Obliczona masa, 206,0342 (M+).
P r z y k ł a d 165. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[[2,6-bis-(1-metyloetylo)fenylo]karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2,6-bis-(1-metyloetylo)benzoesowego ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. LR MS: 555 (M+).
P r z y k ł a d 166. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-metoksyfenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-metoksybenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykł adzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 501,0984. Obliczona masa, 501,0984 (M+H).
P r z y k ł a d 167. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-4-metylosulfonylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 73% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-chloro-4-metylosulfonylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 583,0263. Obliczona masa, 583,0264 (M+H).
P r z y k ł a d 168. Ester metylowy N-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny otrzymano z estru metylowego 4-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2,6-dichlorobenzoesowego ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 169. N-[(2,6-Dichlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano przez hydrolizę estru metylowego N-[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]-4-[[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny z przykładu 168, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 13.
P r z y k ł a d 170. Wytwarzanie 4-[(2S,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(fenylometylo)-5-okso-1-imidazolinylo]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i 4-[(2R,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4(fenylometylo)-5-okso-1-imidazolinylo]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
a. Wytwarzanie estru metylowego N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-4-[[(2R)-2-amino-1-okso-3-fenylopropylo]amino]-L-fenyloalaniny
Do roztworu estru metylowego 4-amino-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (5,09 g, 17 mmoli) w DMF (60 ml) dodano Fmoc-D-fenyloalaniny (8,70 g, 22,5 mmola), DIPEA (12 ml, 69 mmoli) i HBTU (8,50 g, 22,5 mmola). Mieszaninę mieszano następnie w temperaturze pokojowej
PL 193 283 B1 przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą (150 ml) i wytrąconą jasnożółtą substancję stałą odsączono. Następnie tę substancję stałą ponownie rozpuszczono w 60 ml acetonu i do roztworu dodano 100 ml wody. Substancję stałą odsączono i przemyto 1 N HCl i H2O. Po wysuszeniu w temperaturze 60°C pod próżnią przez noc, otrzymano jasnożółtą substancję stałą (13,2 g). Część tej substancji stałej (2,51 g, 3,78 mmola) rozpuszczono w 15 ml DMF i do roztworu dodano 1,5 ml piperydyny. Powyższy roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 45 minut. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość poddano rekrystalizacji z octanu etylu-heksanu, w wyniku czego otrzymano ester metyIowy N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-4-[[(2R)-2-amino-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-L-fenyloalaniny (1,36 g, 3,0 mmola) z 81,5% wydajnością. LR MS 442 (M+H).
b. Wytwarzanie estru metylowego 4-(3-acetylo-5-okso-2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Roztwór powyższej aminy (1,48, 3,35 mmola) i benzaldehydu (376 μ!, 3,7 mmola) w dichlorometanie (10 ml) i ortomrówczanie metylu (10 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez dni. Kolbę ogrzano następnie do 90°C i dodano bezwodnika octowego (nie rozcieńczonego, 1,8 ml). Otrzymaną mieszaninę mieszano w 110°C przez 4 godziny. Rozpuszczalnik odparowano następnie i surowy produkt poddano oczyszczaniu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym (octan etylu:heksan = 1:1), w wyniku czego otrzymano diastereoizomer 1 estru metylowego 4-(3-acetylo-5-okso2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (417 mg) i diastereoizomer 2 (1,25 g). Związki te stanowią diastereoizomery w pozycji 2 pierścienia imidazolidynonu. W przypadku obydwu diastereoizomerów LR MS (C33H37N3O6): 572 (M+H).
c. Wytwarzanie estru metylowego 4-[(2S,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(fenylometylo)-5-okso-1-imidazolinylo]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do estru metylowego 4-(3-acetylo-5-okso-2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo]-L-fenyloalaniny (diastereoizomeru 1) (415 mg, 0,7 mmola) dodano 10 ml 4 N HCl w dioksanie w temperaturze pokojowej, na 2 godziny. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość wysuszono przez noc pod próżnią. Pozostałość (241 mg, 0,471 mmola) rozpuszczono w DMF (4 ml), dodano kwasu 2-chloro-6-metylobenzoesowego (105 mg, 0,617 mmola), HBTU (234 mg, 0,617 mmola) i DIEA (246 μ|, 1,42 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mieszaninę rozcieńczono 30 ml octanu etylu, przemyto 1 N HCl, wodą i solanką (po 8 ml), po czym wysuszono ją nad MgSO4, rozpuszczalnik usunięto i pozostałość przesączono przez żel krzemionkowy z eluowaniem octanem etylu:heksanem (4:1), w wyniku czego otrzymano diastereoizomer 1 estru metylowego 4-(3-acetylo-5-okso-2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny.
d. ) Wytwarzanie diastereoizomeru 1 4-(3-acetylo-5-okso-2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Do diastereoizomeru 1 estru metylowego 4-(3-acetylo-5-okso-2-fenylo-4-fenylometylo-1-imidazolidynylo)-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (90 mg, 0,128 mmola) w EtOH (3 ml) dodano NaOH (1 N, 0,3 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Otrzymany roztwór zakwaszono 1 kroplą HOAc i poddano oczyszczaniu metodą HPLC (C-18, liniowy gradient od 5% do 95% acetonitrylu w wodzie w ciągu 30 minut), w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą, po liofilizacji. MS: zaobserwowana masa, 609,9 (M+H).
P r z y k ł a d 171. 4-[(2S,4R)-3-Acetylo-2-fenylo-4-(3-pirydynylometylo)-5-okso-1-imidazolinylo]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaninę i 4-[(2R,4R)-3-acetylo-2-fenylo-4-(3-pirydynylometylo)-5-okso-1-imidazolinylo]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaninę otrzymano z estru metylowego 4-amino-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny i Fmoc-D-3-pirydynyloalaniny, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 170. Dwóch diastereoizomerów w pozycji 2 pierścienia imidazoliny nie dało się łatwo rozdzielić metodą C-18 RP-HPLC i związki badano w postaci mieszaniny. HRMS: stwierdzono 611,2070, obliczono 611,2061 (M+H).
P r z y k ł a d 172. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-4-hydroksyfenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 35% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-chloro-4-hydroksybenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 521,0433. Obliczona masa, 521,0438 (M+H).
P r z y k ł a d 173. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-metylosulfonylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 99% wydajnością z estru metylowego
PL 193 283 B1
4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-metylosulfonylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. LR MS: 548 (M+).
P r z y k ł a d 174. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-(1-metylo)etylo-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 35% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-(1-metylo)etylo-6-metylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 526,1417. Obliczona masa, 526,1426 (M+).
P r z y k ł a d 175. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-bromo-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 64% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-bromo-6-metylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 563,0138. Obliczona masa, 563,0140 (M+H).
P r z y k ł a d 176. Ester metylowy 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-etylo-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny otrzymano z 46% wydajnością z estru metylowego 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2-etylo-6-metylobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 3. HRMS: Zaobserwowana masa, 513,1359. Obliczona masa,
513,1348 (M+H).
P r z y k ł a d 177. N-[(2,6-Dichlorofenylo)karbonylo]-4-[(2,4-dimetylo-3-pirydynylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaninę otrzymano z chlorowodorku estru metylowego 4-[(2,4-dimetylo-3-pirydylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i kwasu 2,6-dichlorobenzoesowego, ogólnym sposobem opisanym w przykładzie 107. MS (M+H) 486 (2Cl).
P r z y k ł a d 178. Wytwarzanie soli sodowej 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny
Zawiesinę 4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-N-[(2-chloro-6-metylofenylo)karbonylo]-L-fenyloalaniny (127,13 mmola, 64,3 g) w wodzie (500 ml) zmiareczkowano wodnym 1,0 N roztworem wodorotlenku sodu (120 ml) w temperaturze pokojowej aż do otrzymania obojętnego pH roztworu. W celu zapewnienia całkowitego rozpuszczenia mieszaninę ogrzano do 40-45°C podczas miareczkowania. Część wody usunięto pod próżnią, do otrzymania objętości około 300-350 ml i klarowny roztwór poddano liofilizacji pod wysoką próżnią przez 2 dni, w wyniku czego otrzymano 67 g (100%) białej, bezpostaciowej substancji stałej.
Analiza (C24H18ClO3NaO4 • O,70 H2O):
Obliczono C, 54,62; H, 3,44; N, 5,31; Cl, 20,15; Na, 4,36; H2O, 2,33.
Stwierdzono: C, 54,37; H, 3,49; N, 5,18; Cl, 20,11; Na, 4,25; H2O, 2,54.
P r z y k ł a d 179. Test selekcjonowania VLA-4/VCAM-1
Działanie antagonizujące VLA-4, określane jako zdolność konkurencyjnego wiązania unieruchomionego VCAM-1, oznaczano ilościowo metodą ELISA w fazie stałej, z podwójnym przeciwciałem. VLA-4 (integrynę a4b1) związana z VCAM-1 wykrywana jest przez kompleks przeciwciało przeciwintegrynowe b1 : przeciwmysia IgG skoniugowana z HRP : chromogeniczne podłoże (K-Blue). Na wstępie 96-studzienkowe płytki (Nunc Maxisorp) powleczono zrekombinowaną VCAM-1 (0,4 μο w 100 μΙ PBS), każdą płytkę uszczelniono i płytki odstawiono w 4°C na około 18 godzin. Płytki powleczone VCAM zablokowano następnie 250 μl 1% BSA/0,02% NaN3 w celu zmniejszenia niespecyficznego wiązania. W dniu testu wszystkie płytki przemyto 2 razy buforem testowym VCAM (200 μl/studzienkę 50 mM Tris-HCl, 100 mM NaCl, 1 mM MnCl2, 0,05% Tween 20; pH 7,4). Badane związki rozpuszczono w 100% DMSO, a następnie rozcieńczono w stosunku 1:20 buforem testowym VCAM uzupełnionym 1 mg/ml BSA (czyli końcowe stężenie DMSO = 5%). Wykonano szereg rozcieńczeń 1:4 w celu osiągnięcia zakresu stężeń 0,005 nM - 1,563 μΜ dla każdego badanego związku. Porcje roztworu po 100 μl/studzienkę o każdym stężeniu dodano do płytek powleczonych VCAM, a następnie 10 μl VLA-4 pochodzącej z komórek Ramosa. Płytki te mieszano kolejno na wytrząsarce platformowej przez 1 min, inkubowano przez 2 godziny w 37°C i przemyto 4 razy buforem testowym VCAM w ilości 200 μl/studzienkę. Do każdej studzienki dodano 100 μl mysiego, przeciwludzkiego przeciwciała integrynowego b1 (0,6 μg/ml w buforze testowym VCAM + 1 mg/ml BSA) i prowadzono inkubację przez 1 godzinę w 37°C. Po zakończeniu okresu inkubacji wszystkie płytki przemyto 4 razy buforem testowym VCAM (200 μl/studzienkę). Do każdej studzienki dodano następnie odpowiednie drugie przeciwciało, kozią, przeciwmysia IgG skoniugowana z HRP (100 μl/studzienkę, rozcieńczenie około 1:800 w buforze testowym VCAM + 1 mg/ml BSA), po czym prowadzono inkubację przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej i na koniec wykonano 3 płukania (200 μl/studzienkę) buforem
PL 193 283 B1 testowym VCAM. Pojawienie się zabarwienie zainicjowano przez dodanie 100 μl K-Blue/studzienkę (15 minut inkubacji, temperatura pokojowa), a zakończono przez dodanie 100 μl buforu Red Stop/studzienkę. Dla wszystkich płytek wykonano następnie odczyt spektrofotometrem UV/widzialnym przy 650 nm. Wyniki wyliczano jako % hamowania całkowitego wiązania (czyli VLA-4 + VCAM-1 w nieobecności badanego związku). Wybrane dane dla związków według wynalazku podano w poniższej tabeli:
Przykład ELISA IC50 (nM)
1 2
13 0,33
15 5,90
16 0,44
17 1,85
18 11,00
19 1,87
20 2,20
21 1,40
22 1,60
23 0,48
24 0,25
25 0,42
26 8,60
27 1,90
28 3,30
30 2,00
30 1,60
31 0,51
90 1,20
91 0,20
92 0,42
93 1,60
94 0,25
95 0,46
PL 193 283 B1 cd. tabeli
1 2
96 0,47
97 0,44
98 2,35
99 0,58
100 10,00
101 9,90
102 41,00
107 0,79
108 0,63
114 1,14
115 4,50
120 4,50
121 5,80
122 0,67
123 1,70
124 0,63
125 1,70
P r z y k ł a d 180. Procedura testu selekcjonowania, opartego na komórkach Ramosa (VLA-4)/VCAM-1
Materia ły:
Rozpuszczalne, zrekombinowane ludzkie VCAM-1 (mieszaninę domeny 5- i 7-lg) oczyszczono z ośrodka hodowli komórek CHO drogą chromatografii immunopowinowactwa, i przechowywano je w roztworze zawierającym 0,1 M Tris-glicynę (pH 7,5), 0,1 M NaCl, 5 mM EDTA, 1 mM PMSF, 0,02% NaN3 i 10 μg/ml leupeptyny. Kalceinę AM zakupiono z Molecular Probes Lnc.
Metody:
Działanie antagonizujące VLA-4 (integrynę a4b1), określane jako zdolność do konkurowania z VLA-4 na powierzchni komórki w wiązaniu unieruchomionej VCAM-1, oznaczano ilościowo w teście adhezji VCAM-1 na komórkach Ramosa. Komórki Ramosa zawierające na powierzchni VLA-4 poddano znakowaniu barwnikiem fluorescencyjnym (kalceiną-AM) i pozostawiono do związania z VCAM-1 w obecności lub w nieobecności badanych związków. Zmniejszenie intensywności fluorescencji związanej z przyczepionymi komórkami (% hamowania) odzwierciedla konkurencyjne hamowanie pośredniczonej przez VLA-4 adhezji komórek, przez badany związek.
Na wstępie 96-studzienkowe płytki (Nunc Maxisorp) powleczono zrekombinowaną VCAM-1 (100 ng w 100 μl PBS), każdą płytkę uszczelniono i płytki odstawiono w 4°C na około 18 godzin. Płytki powleczone VCAM przemyto następnie 2 razy 0,05% Tween-20 w PBS, po czym zablokowano przez 1 godzinę (temperatura pokojowa) 200 μl buforu blokującego (1% BSA/0,02% tymerosal) w celu zmniejszenia niespecyficznego wiązania. Po inkubacji z buforem blokującym płytki odwrócono,
PL 193 283 B1 nałożono na bibułę i resztę buforu odessano. Każdą płytkę przemyto następnie 300 μl PBS, odwrócono i resztę PBS odessano.
Badane związki rozpuszczono w 100% DMSO, a następnie rozcieńczono w stosunku 1:25 w buforze do badania adhezji komórek z VCAM (4 mM CaCl2, 4 mM MgCl2 w 50 mM TRIS-HCl, pH 7,5) (ostateczne stężenie DMSO = 4%). Wykonano szereg rozcieńczeń 1:4 dla każdego związku (ogólny zakres stężeń 1 nM - 12500 nM). Do płytek powleczonych VCAM dodano porcje roztworu po 100 μl/studzienkę o każdym stężeniu, a następnie 100 μl komórek Ramosa (200000 komórek/studzienkę, w 1% BSA/PBS). Płytki zawierając badane związki i komórki Ramosa inkubowano przez 45 minut w temperaturze pokojowej, po czym dodano PBS w ilości 165 μl/studzienkę. Płytki odwrócono w celu usunięcia nie przyczepionych komórek, przetarto bibułą i dodano PBS w ilości 300 μl/studzienkę. Płytki ponownie odwrócono, przetarto, a resztę buforu łagodnie odessano. Do każdej studzienki dodano 100 μl buforu lizy (0,1% SDS w 50 mM TRIS-HCl, pH 8,5) i płytki mieszano przez 2 minuty na obrotowej platformie wytrząsającej. Intensywność fluorescencji na płytkach zmierzono z użyciem układu do pomiaru fluorescencji Cytofluor 2300 (Millipore) (pobudzanie = 485 nm, emisja = 530 nm). Wyniki podano w poniższej tabeli:
T a b e l a
Przykład Test z komórkami Ramosa IC50 (nM)
1 2
13 15,0
15 2600,0
16 85,0
19 351,0
20 1630,0
21 1270,0
22 1320,0
23 316,0
24 20,0
25 103,0
90 23,0
91 93,0
92 255,0
93 49,0
94 9,5
95 33,0
107 20,0
108 22,0
115 678,0
120 439,0
PL 193 283 B1 cd. tabeli
1 2
121 515,0
122 430,0
123 316,0
124 985,0
150 47,0
152 967,0
153 975,0
154 2474,0
155 644,0
156 114,0
158 946,0
159 988,0
169 30,0
170 33,5
171 13,5
P r z y k ł a d 181. Doustna postać dawkowana
nr Składniki mg/tabletkę
1 Związek według wynalazku 25 100 250 500
2 Bezwodna laktoza 83 35 19 38
3 Sól sodowa kroskaromelozy 6 8 16 32
4 Povidone K30 5 6 12 24
5 Stearynian magnezu 1 1 3 6
Waga całkowita (mg) 120 150 300 600
Sposób wytwarzania:
1. Zmieszać składniki 1,2,3 w odpowiedniej mieszarce przez 15 minut.
2. Granulować mieszaninę proszkową z etapu 1 z 20% roztworem PVP K30.
3. Wysuszyć granulat z etapu 2 w 50°C.
4. Przepuścić granulat z etapu 3 przez odpowiedni młynek.
5. Dodać składnik 5 do zmielonego granulatu z etapu 4 i mieszać przez 3 minuty.
6. Sprasować granulat z etapu 5 w odpowiedniej prasie.
PL 193 283 B1
P r z y k ł a d 182. Preparat do podawania w aerozolu
Składniki Ilość/ml
Związek według wynalazku 3-150 mg*
Chlorek sodu 8,0 mg
Bufor fosforanowy (20 mM) pH 7,0*, ile potrzeba 1,0 ml
* W zależności od aktywności związku pH można nastawić roztworem wodorotlenku sodu (1N) lub roztworem HCl (10% wag./obj.)
Sposób:
1. Rozpuścić substancję czynną w buforze.
2. Przesączyć roztwór przez filtr 0,22 μ.
Rozkład wielkości cząstek po rozpyleniu powyższego roztworu (mierzony aparatem Malvern Mastersizer X) mieści się w zakresie 1-6 μ.

Claims (46)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny o ogólnym wzorze 1 w którym
    X' oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; X oznacza grup ę o wzorze X-6 w którym R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil; R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową; a oznacza 0; albo
    X oznacza grup ę o wzorze X-7 w którym Het oznacza chinolinyl, piperydynyl, pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izooksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
    PL 193 283 B1 )
    R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl; R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; oraz a oznacza 0; albo
    X oznacza grupę o wzorze X-10 w którym R18 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, fenyl ewentualnie podstawiony OH lub naftyl; R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony fenylem lub pirydynylem; a R20 oznacza C1-C6-alkil lub C1-C6-alkanoil, albo R19 i R20 tworzą razem tetrametylen; a
    Y oznacza grupę o wzorze Y-1 w którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, fenylo-C1-C6-alkil-, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru, a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę aminową, grupę nitrową, C1-C6-alkilosulfonyl, atom chlorowca lub oznacza grupę o wzorze w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil-, a R26 oznacza atom wodoru; względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy; albo
    Y oznacza pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izoksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie przy czym powyższe pierścienie są podstawione 1-3 podstawnikami niezależnie wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil i fenyl; a
    Z oznacza atom wodoru;
    oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym X' oznacza atom wodoru.
  3. 3. Związek według zastrz. 1, w którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru; a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C678
    PL 193 283 B1
    -alkil, C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilosulfonyl, grupę aminową, grupę nitrową, atom chlorowca lub grupę o wzorze w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil, a R26 oznacza atom wodoru, względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy.
  4. 4. Związek według zastrz. 3, w którym R22 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil lub atom chlorowca.
  5. 5. Związek według zastrz. 3 albo 4, w którym R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, grupę aminową, metyl, atom chloru, atom bromu, grupę nitrową, -OCH3 lub -SO2CH3, R26 oznacza atom wodoru, a R25 oznacza grupę
  6. 6. Związek według zastrz. 3 albo 4, w którym R23 oznacza atom wodoru C1-C6-alkil, grupę C1-C6-alkiloaminową, grupę C1-C6-alkilotio, atom chlorowca, grupę nitrową, perfluoro-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkanoil, C1-C6-alkilosulfinyl lub C1-C6-alkilosulfonyl.
  7. 7. Związek według zastrz. 6, w którym R23 oznacza metyl, etyl, izopropyl, t-butyl, trifluorometyl, atom chloru, atom bromu, atom fluoru, grupę nitrową, -COCH3, -SCH3, -SOCH3, -SO2CH3, -NHCH3 lub -OCH3.
  8. 8. Związek według zastrz. 3 albo 4, albo 7, w którym Y-1 jest wybrany z grupy obejmującej
    PL 193 283 B1
  9. 9. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym Y jest wybrany z grupy obejmującej
    PL 193 283 B1
  10. 10. Związek według zastrz. 1, w którym w X-6 grupa R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil, a grupa R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową.
  11. 11. Związek według zastrz. 10, w którym R15 oznacza atom chloru, atom fluoru lub metyl, a R16 oznacza atom chloru, atom fluoru lub grupę cyjanową.
  12. 12. Związek według zastrz. 10 albo 11, w którym grupę X-6 stanowi grupa o wzorze
  13. 13. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-7 Het stanowi
  14. 14. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-7 Het stanowi 4-chinolinyl lub
  15. 15. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-7 R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl.
  16. 16. Związek według zastrz. 15, w którym R15 oznacza izopropyl, metyl lub fenyl.
  17. 17. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-7 R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil.
  18. 18. Związek według zastrz. 17, w którym R16 oznacza metyl.
  19. 19. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-7 R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil.
  20. 20. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym grupy X-7 stanowią grupy o wzorze
    PL 193 283 B1
  21. 21. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w X-6 lub X-7 R1 oznacza atom wodoru.
  22. 22. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-10 R18 oznacza C1-C6-alkil lub fenyl, przy czym pierścień fenylowy jest niepodstawiony lub monopodstawiony hydroksylem.
  23. 23. Związek według zastrz. 22, w którym R18 oznacza t-butyl, fenyl lub hydroksyfenyl.
  24. 24. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-10 R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony pirydylem lub fenylem.
  25. 25. Związek według zastrz. 24, w którym R19 oznacza metyl, izobutyl, benzyl lub 2-pirydylometyl.
  26. 26. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym w grupie X-10 R20 oznacza C1-C6-alkanoil.
  27. 27. Związek według zastrz. 26, w którym R20 oznacza acetyl.
  28. 28. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym grupy X-10 stanowią grupy o wzorze
    PL 193 283 B1
    PL 193 283 B1
    PL 193 283 B1
    PL 193 283 B1
    PL 193 283 B1
  29. 30. Związek według zastrz. 1, który stanowi N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalanina lub sól sodowa N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  30. 31. Estrowe pochodne N-aroilofenyloalaniny o wzorze 2 w którym
    X' oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; X oznacza grup ę o wzorze X-6 w którym R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom chlorowca lub C1-C6-alkil; R16 oznacza atom chlorowca lub grupę cyjanową; a oznacza 0; albo
    X oznacza grup ę o wzorze X-7
    PL 193 283 B1 w którym Het oznacza chinolinyl, piperydynyl, pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izooksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie
    R1 oznacza atom wodoru; R15 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl, perfluoro-C1-C6-alkil lub fenyl; R16 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; R30 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; oraz a oznacza 0; albo
    X oznacza grupę o wzorze X-10 w którym R18 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, fenyl ewentualnie podstawiony OH lub naftyl; R19 oznacza C1-C6-alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony fenylem lub pirydynylem; a R20 oznacza C1-C6-alkil lub C1-C6-alkanoil, albo R19 i R20 tworzą razem tetrametylen; a w którym R22 i R23 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę C1-C6-alkiloaminową, fenylo-C1-C6-alkil-, grupę nitrową, grupę C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, C1-C6-alkanoil, atom chlorowca lub perfluoro-C1-C6-alkil, przy czym co najmniej jeden z R22 i R23 ma znaczenie inne niż atom wodoru, a R24 oznacza atom wodoru, hydroksyl, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę aminową, grupę nitrową, C1-C6-alkilosulfonyl, atom chlorowca lub oznacza grupę o wzorze
    PL 193 283 B1 w którym R25 oznacza hydroksy-podstawiony fenylo-C1-C6-alkil-, a R26 oznacza atom wodoru; względnie R22 i R24 tworzą razem skondensowany pierścień benzenowy; albo
    Y oznacza pirydynyl, pirymidynyl, tiazolil, izoksazolil, 1,2,3-triazolil lub ugrupowanie przy czym powyższe pierścienie są podstawione 1-3 podstawnikami niezależnie wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, C1-C6-alkil, perfluoro-C1-C6-alkil i fenyl; Z oznacza atom wodoru;
    R31 oznacza C1-C6-alkil ewentualnie podstawiony hydroksylem lub C1-C6-alkoksylem; albo R31 oznacza grupę o wzorze P-1 w którym R32 oznacza atom wodoru; R33 oznacza C1-C6-alkil; R34 oznacza C1-C6-alkil; h oznacza 0; a g oznacza 1; względnie R31 oznacza grupę o wzorze P-2 ^32 / \
    -(CH2)h-ę-(CH2)g-N Τ ρ_2
    Η \_/ w którym R32 oznacza atom wodoru lub C1-C6-alkil; T oznacza O lub grupę o wzorze N-R35, w której R35 oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonyl; a g i h mają wyżej podane znaczenie.
  31. 32. Związek według zastrz. 31, w którym R31 oznacza C1-C6-alkil.
  32. 33. Związek według zastrz. 32, wybrany z grupy obejmującej ester metylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester butylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester 1-metyloetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-metylopropylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  33. 34. Związek według zastrz. 31, wybrany z grupy obejmującej ester 2-metoksyetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-hydroksyetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  34. 35. Związek według zastrz. 31, w którym R31 oznacza grupę o wzorze P-2.
  35. 36. Związek według zastrz. 35, w którym R31 oznacza 2-(4-morfolinylo)etyl, 1-metylo-2-(4-morfolinylo)etyl, 2-(1-piperazynylo)etyl lub 2-(4-metylo-1-piperazynylo)etyl.
  36. 37. Związek według zastrz. 36, wybrany z grupy obejmującej ester 2-(4-morfolinylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny, ester 1-metylo-2-(4-morfolinylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny,
    PL 193 283 B1 ester 2-(1-piperazynylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny i ester 2-(4-metylo-1-piperazynylo)etylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  37. 38. Ester 1-metylo-4-piperydynylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  38. 39. Związek według zastrz. 31, w którym R31 oznacza grupę o wzorze P-1.
  39. 40. Związek według zastrz. 30, w którym R31 oznacza dietyloaminoetyl.
  40. 41. Związek według zastrz. 40 o poniższym wzorze którym jest ester 2-dietyloaminoetylowy N-(2-chloro-6-metylobenzoilo)-4-[[(2,6-dichlorofenylo)karbonylo]amino]-L-fenyloalaniny.
  41. 42. Pochodne N-aroilofenyloalaniny określone w zastrz. 1 do stosowania jako środki lecznicze.
  42. 43. Pochodne N-aroilofenyloalaniny według zastrz. 42 do stosowania jako środki lecznicze w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, stwardnienia rozsianego, choroby zapalnej jelit lub astmy.
  43. 44. Estrowe pochodne N-aroilofenyloalaniny określone w zastrz. 31 do stosowania jako środki lecznicze.
  44. 45. Estrowe pochodne N-aroilofenyloalaniny według zastrz. 44 do stosowania jako środki lecznicze w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, stwardnienia rozsianego, choroby zapalnej jelit lub astmy.
  45. 46. Środek leczniczy zawierający substancję czynną i terapeutycznie obojętny nośnik, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera pochodną N-aroilofenyloalaniny określoną w zastrz. 1.
  46. 47. Środek leczniczy zawierający substancję czynną i terapeutycznie obojętny nośnik, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera estrową pochodną N-aroilofenyloalaniny określoną w zastrz. 31.
PL338857A 1997-08-22 1998-08-13 Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy PL193283B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US5671897P 1997-08-22 1997-08-22
PCT/EP1998/005135 WO1999010312A1 (en) 1997-08-22 1998-08-13 N-alkanoylphenylalanine derivatives

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL338857A1 PL338857A1 (en) 2000-11-20
PL193283B1 true PL193283B1 (pl) 2007-01-31

Family

ID=22006187

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL338857A PL193283B1 (pl) 1997-08-22 1998-08-13 Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy

Country Status (32)

Country Link
EP (1) EP1005445B1 (pl)
JP (1) JP3555876B2 (pl)
KR (1) KR100554815B1 (pl)
CN (1) CN100369888C (pl)
AT (1) ATE267801T1 (pl)
AU (1) AU739511B2 (pl)
BR (1) BR9811730B1 (pl)
CA (1) CA2301377C (pl)
CO (1) CO4990955A1 (pl)
DE (1) DE69824183T2 (pl)
DK (1) DK1005445T3 (pl)
EG (1) EG23729A (pl)
ES (1) ES2221197T3 (pl)
HR (1) HRP20000080A2 (pl)
HU (1) HU229362B1 (pl)
ID (1) ID24304A (pl)
IL (1) IL134550A (pl)
MA (1) MA26533A1 (pl)
MY (1) MY138140A (pl)
NO (1) NO20000841D0 (pl)
NZ (1) NZ502813A (pl)
PE (2) PE111299A1 (pl)
PL (1) PL193283B1 (pl)
PT (1) PT1005445E (pl)
RU (1) RU2220950C2 (pl)
SA (1) SA98190557B1 (pl)
TR (1) TR200000482T2 (pl)
TW (1) TW490458B (pl)
UY (1) UY25151A1 (pl)
WO (1) WO1999010312A1 (pl)
YU (1) YU9600A (pl)
ZA (1) ZA987604B (pl)

Families Citing this family (101)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
AU7667498A (en) * 1997-05-30 1998-12-30 Celltech Therapeutics Limited Anti-inflammatory tyrosine derivatives
AU8163398A (en) 1997-06-23 1999-01-04 Pharmacia & Upjohn Company Inhibitors of alpha4beta1mediated cell adhesion
US6939855B2 (en) 1997-07-31 2005-09-06 Elan Pharmaceuticals, Inc. Anti-inflammatory compositions and method
US6583139B1 (en) 1997-07-31 2003-06-24 Eugene D. Thorsett Compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6423688B1 (en) 1997-07-31 2002-07-23 Athena Neurosciences, Inc. Dipeptide and related compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6362341B1 (en) 1997-07-31 2002-03-26 Athena Neurosciences, Inc. Benzyl compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6291453B1 (en) 1997-07-31 2001-09-18 Athena Neurosciences, Inc. 4-amino-phenylalanine type compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US7030114B1 (en) 1997-07-31 2006-04-18 Elan Pharmaceuticals, Inc. Compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6492421B1 (en) 1997-07-31 2002-12-10 Athena Neurosciences, Inc. Substituted phenylalanine type compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6559127B1 (en) 1997-07-31 2003-05-06 Athena Neurosciences, Inc. Compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6489300B1 (en) 1997-07-31 2002-12-03 Eugene D. Thorsett Carbamyloxy compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
MY153569A (en) * 1998-01-20 2015-02-27 Mitsubishi Tanabe Pharma Corp Inhibitors of ?4 mediated cell adhesion
US6329372B1 (en) 1998-01-27 2001-12-11 Celltech Therapeutics Limited Phenylalanine derivatives
DE69919334T2 (de) 1998-02-26 2005-08-04 Celltech Therapeutics Ltd., Slough Phenylalaninderivate als inhibitoren von alpha4 integrinen
US6521626B1 (en) 1998-03-24 2003-02-18 Celltech R&D Limited Thiocarboxamide derivatives
JP2002509881A (ja) * 1998-03-27 2002-04-02 ジェネンテク・インコーポレイテッド Ｃｄ１１／ｃｄ１８接着レセプター媒介疾患の治療用アンタゴニスト
GB9811159D0 (en) * 1998-05-22 1998-07-22 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9811969D0 (en) 1998-06-03 1998-07-29 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9812088D0 (en) * 1998-06-05 1998-08-05 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
US6685617B1 (en) 1998-06-23 2004-02-03 Pharmacia & Upjohn Company Inhibitors of α4β1 mediated cell adhesion
GB9814414D0 (en) 1998-07-03 1998-09-02 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9821061D0 (en) 1998-09-28 1998-11-18 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9821222D0 (en) 1998-09-30 1998-11-25 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9825652D0 (en) 1998-11-23 1999-01-13 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
GB9826174D0 (en) 1998-11-30 1999-01-20 Celltech Therapeutics Ltd Chemical compounds
US6465513B1 (en) 1999-01-22 2002-10-15 Elan Pharmaceuticals, Inc. Multicyclic compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
AU2623900A (en) * 1999-01-22 2000-08-07 American Home Products Corporation Compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by vla-4
ATE455106T1 (de) 1999-01-22 2010-01-15 Elan Pharm Inc Acyl derivate zur behandlung von krankheiten die in zusammenhang mit vla-4 stehen
HK1043794A1 (zh) 1999-01-22 2002-09-27 依兰制药公司 抑制vla-4介导的白细胞粘附的稠合环杂芳基和杂环化合物
US6436904B1 (en) 1999-01-25 2002-08-20 Elan Pharmaceuticals, Inc. Compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US6407066B1 (en) 1999-01-26 2002-06-18 Elan Pharmaceuticals, Inc. Pyroglutamic acid derivatives and related compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
ES2218116T3 (es) 1999-02-18 2004-11-16 F. Hoffmann-La Roche Ag Derivados de fenilalaninol.
KR100649819B1 (ko) 1999-02-18 2007-02-28 에프. 호프만-라 로슈 아게 티오아미드 유도체
JP2002538135A (ja) 1999-03-01 2002-11-12 エラン ファーマシューティカルズ，インコーポレイテッド α４β７レセプターアンタゴニストとして有用なα−アミノ酢酸誘導体
ATE263162T1 (de) 1999-05-05 2004-04-15 Aventis Pharma Ltd Harnstoffderivate und ihr gebrauch als zell adhesion modulatoren
ES2321055T3 (es) * 1999-05-05 2009-06-02 Aventis Pharma Limited Compuestos biblicos sustituidos.
US6518283B1 (en) 1999-05-28 2003-02-11 Celltech R&D Limited Squaric acid derivatives
CZ2002518A3 (cs) * 1999-08-13 2002-05-15 Biogen, Inc. Inhibitory buněčné adheze a farmaceutické prostředky, které je obsahují
WO2001012183A1 (en) 1999-08-16 2001-02-22 Merck & Co., Inc. Heterocycle amides as cell adhesion inhibitors
ES2288871T3 (es) * 1999-09-24 2008-02-01 Genentech, Inc. Derivados de tirosina.
US6534513B1 (en) 1999-09-29 2003-03-18 Celltech R&D Limited Phenylalkanoic acid derivatives
US6897225B1 (en) 1999-10-20 2005-05-24 Tanabe Seiyaku Co., Ltd. Inhibitors of αLβ2 mediated cell adhesion
ES2240201T3 (es) * 1999-10-20 2005-10-16 Tanabe Seiyaku Co., Ltd. Inhibidores de la adhesion molecular mediada por la alfa-l beta-2.
DE60033684T2 (de) 1999-11-18 2007-12-06 Ajinomoto Co., Inc. Phenylalaninderivate
US6388084B1 (en) 1999-12-06 2002-05-14 Hoffmann-La Roche Inc. 4-pyridinyl-n-acyl-l-phenylalanines
US6380387B1 (en) 1999-12-06 2002-04-30 Hoffmann-La Roche Inc. 4-Pyrimidinyl-n-acyl-l phenylalanines
DE60034061T2 (de) * 1999-12-06 2007-12-13 F. Hoffmann-La Roche Ag 4-pyrimidinyl-n-acyl-l-phenylanine
US6455539B2 (en) 1999-12-23 2002-09-24 Celltech R&D Limited Squaric acid derivates
YU41202A (sh) 1999-12-28 2005-03-15 Pfizer Products Inc. Ne-peptidni inhibitori vezivanja za ćeliju zavisnog od vla-4 korisni pri tretiranju inflamatornih, autoimunih i respiratornih bolesti
EP1243577A4 (en) * 1999-12-28 2005-06-08 Ajinomoto Kk NEW PHENYLALANINE DERIVATIVES
EP1270547A4 (en) 2000-03-23 2005-07-13 Ajinomoto Kk NEW PHENYL ALANIDE DERIVATIVES
DE60130910T2 (de) 2000-04-17 2008-07-10 Ucb Pharma, S.A. Enamin-derivate als zell-adhäsionsmoleküle
US6403608B1 (en) 2000-05-30 2002-06-11 Celltech R&D, Ltd. 3-Substituted isoquinolin-1-yl derivatives
US6545013B2 (en) 2000-05-30 2003-04-08 Celltech R&D Limited 2,7-naphthyridine derivatives
US6960597B2 (en) 2000-06-30 2005-11-01 Orth-Mcneil Pharmaceutical, Inc. Aza-bridged-bicyclic amino acid derivatives as α4 integrin antagonists
US6740654B2 (en) 2000-07-07 2004-05-25 Celltech R & D Limited Squaric acid derivatives
AU2001275724A1 (en) 2000-08-02 2002-02-13 Celltech R&D Limited 3-substituted isoquinolin-1-yl derivatives
JP2004530632A (ja) 2000-08-18 2004-10-07 ジェネンテック・インコーポレーテッド インテグリンレセプターインヒビター
CA2420040C (en) * 2000-08-18 2009-02-03 Ajinomoto Co., Inc. New phenylalanine derivatives
MY129000A (en) 2000-08-31 2007-03-30 Tanabe Seiyaku Co INHIBITORS OF a4 MEDIATED CELL ADHESION
WO2002024697A1 (en) * 2000-09-25 2002-03-28 Toray Industries, Inc. Spiro compounds and adhesion molecule inhibitors containing the same as the active ingredient
WO2002028830A1 (en) 2000-09-29 2002-04-11 Ajinomoto Co.,Inc. Novel phenylalanine derivatives
WO2003053926A1 (en) * 2001-12-13 2003-07-03 Ajinomoto Co.,Inc. Novel phenylalanine derivative
JP4705756B2 (ja) * 2002-02-07 2011-06-22 仁 遠藤 芳香族アミノ酸誘導体及び医薬組成物
EP1477482B1 (en) 2002-02-20 2010-04-14 Ajinomoto Co., Inc. Novel phenylalanine derivative
US7638630B2 (en) * 2002-04-30 2009-12-29 Ucb Pharma S.A. 2,6-quinolinyl and 2,6-naphthyl derivatives, processes for preparing them and their uses as VLA-4 inhibitors
TWI281470B (en) 2002-05-24 2007-05-21 Elan Pharm Inc Heterocyclic compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by alpha4 integrins
TW200307671A (en) 2002-05-24 2003-12-16 Elan Pharm Inc Heteroaryl compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by α 4 integrins
CA2525934A1 (en) 2003-05-20 2004-12-02 Genentech, Inc. Thiocarbamate inhibitors of alpha-4 integrins
US7345049B2 (en) 2003-12-22 2008-03-18 Ajinomoto Co., Inc. Phenylalanine derivatives
US7205310B2 (en) 2004-04-30 2007-04-17 Elan Pharmaceuticals, Inc. Pyrimidine hydantoin analogues which inhibit leukocyte adhesion mediated by VLA-4
US7795448B2 (en) 2004-05-06 2010-09-14 Cytokinetics, Incorporated Imidazoyl-benzamide anti-cancer agents
US7504413B2 (en) 2004-05-06 2009-03-17 Cytokinetics, Inc. N-(4-(imidazo[1,2A]pyridin-YL)phenethyl)benzamide inhibitors of the mitotic kinesin CENP-E for treating certain cellular proliferation diseases
US7618981B2 (en) 2004-05-06 2009-11-17 Cytokinetics, Inc. Imidazopyridinyl-benzamide anti-cancer agents
US7196112B2 (en) 2004-07-16 2007-03-27 Biogen Idec Ma Inc. Cell adhesion inhibitors
EA013080B1 (ru) 2005-06-09 2010-02-26 Юсб Фарма С.А. 2,6-хинолинильные производные, способы их получения и их применение
JP5123207B2 (ja) * 2006-01-18 2013-01-23 エフ．ホフマン−ラ ロシュ アーゲー 薬剤組成物及び製造法
AR059224A1 (es) * 2006-01-31 2008-03-19 Jerini Ag Compuestos para la inhibicion de integrinas y uso de estas
CA2643838A1 (en) 2006-02-27 2007-09-07 Elan Pharmaceuticals, Inc. Pyrimidinyl sulfonamide compounds which inhibit leukocyte adhesion mediated by vla-4
US8410115B2 (en) * 2006-02-28 2013-04-02 Elan Pharmaceuticals, Inc. Methods of treating inflammatory and autoimmune diseases with alpha-4 inhibitory compounds
WO2008064823A1 (en) * 2006-11-27 2008-06-05 Ucb Pharma, S.A. Bicyclic and heterobicyclic derivatives, processes for preparing them and their uses
WO2008103378A2 (en) 2007-02-20 2008-08-28 Merrimack Pharmaceuticals, Inc. Methods of treating multiple sclerosis by administration of alpha-fetoprotein in combination with an integrin antagonist
MX2010011145A (es) 2008-04-11 2011-04-11 Merrimack Pharmaceuticals Inc Enlazadores de la albumina de suero humana y conjugados de la misma.
CN102946882B (zh) * 2010-02-02 2016-05-18 格斯有限公司 苯基丙氨酸衍生物及其作为非肽glp-1受体调节剂的用途
WO2011094890A1 (en) * 2010-02-02 2011-08-11 Argusina Inc. Phenylalanine derivatives and their use as non-peptide glp-1 receptor modulators
JP2013530963A (ja) 2010-06-09 2013-08-01 レセプトス インコーポレイテッド 新規のｇｌｐ−１受容体安定化薬および調節薬
WO2012069275A1 (en) * 2010-11-26 2012-05-31 Chiesi Farmaceutici S.P.A. Glycine derivatives and their use as muscarinic receptor antagonists
JP6007417B2 (ja) 2011-05-31 2016-10-12 レセプトス エルエルシー 新規ｇｌｐ−１受容体安定剤および調節剤
BR112014013925B1 (pt) 2011-12-12 2022-02-22 Receptos Llc Compostos moduladores do receptor de glp-1 e composição e combinação farmacêutica compreendendo os ditos compostos
DK2806897T3 (en) * 2012-01-27 2017-10-16 Hoffmann La Roche INTEGRIN ANAGONIST CONJUGATES FOR TARGETED RELEASE TO LFA-1 EXPRESSING CELLS
CN109867630A (zh) * 2013-06-11 2019-06-11 赛尔基因第二国际有限公司 新型glp-1受体调节剂
KR20170052526A (ko) 2014-03-13 2017-05-12 프로테나 바이오사이언시즈 리미티드 다발성 경화증에 대한 병용 치료
CA2955836C (en) 2014-07-25 2023-02-14 Celgene International Ii Sarl Glp-1 receptor modulators
ES2844573T3 (es) 2014-12-10 2021-07-22 Receptos Llc Moduladores del receptor de GLP-1
JP7189368B2 (ja) 2018-10-30 2022-12-13 ギリアード サイエンシーズ， インコーポレイテッド アルファ４ベータ７インテグリンの阻害のための化合物
ES3013256T3 (en) 2018-10-30 2025-04-11 Gilead Sciences Inc Imidazo[1,2-a]pyridine derivatives as alpha4beta7 integrin inhibitors for the treatment of inflammatory diseases
EP3873605B1 (en) 2018-10-30 2024-10-23 Gilead Sciences, Inc. Compounds for inhibition of alpha4beta7 integrin
FI3873884T3 (fi) 2018-10-30 2025-02-24 Gilead Sciences Inc 3-(kinolin-8-yyli)-1,4-dihydropyrido[3,4-d]pyrimidiini-2,4-dionijohdannaisia alfa-4-beta-7-integriinin estäjinä tulehdussairauksien hoidossa
WO2021030438A1 (en) 2019-08-14 2021-02-18 Gilead Sciences, Inc. Compounds for inhibition of alpha 4 beta 7 integrin
CN115340857B (zh) * 2022-08-24 2024-03-26 宁波锋成先进能源材料研究院有限公司 一种原位自乳化纳米驱油剂及其制备方法和应用
WO2025216810A1 (en) 2024-04-10 2025-10-16 Maxymune Therapeutics, Inc. Phenylalanine-based lat1 inhibitors and uses thereof

Family Cites Families (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
IE75693B1 (en) * 1990-07-10 1997-09-10 Janssen Pharmaceutica Nv HIV-inhibiting benzeneacetamide derivatives
DE69524598T2 (de) * 1994-06-20 2002-07-11 Takeda Chemical Industries, Ltd. Kondensierte imidazolderivate, ihre herstellung und verwendung
US6306840B1 (en) * 1995-01-23 2001-10-23 Biogen, Inc. Cell adhesion inhibitors
DE19548709A1 (de) * 1995-12-23 1997-07-03 Merck Patent Gmbh Tyrosinderivate
DE69710319T2 (de) * 1996-03-29 2002-08-14 G.D. SEARLE &amp; CO., CHICAGO Para-substituierte phenylpropansäure derivate als integrin-antagonisten
DE19654483A1 (de) * 1996-06-28 1998-01-02 Merck Patent Gmbh Phenylalanin-Derivate

Also Published As

Publication number Publication date
ZA987604B (en) 1999-07-28
AU9262098A (en) 1999-03-16
JP3555876B2 (ja) 2004-08-18
WO1999010312A1 (en) 1999-03-04
ATE267801T1 (de) 2004-06-15
DK1005445T3 (da) 2004-10-04
NO20000841L (no) 2000-02-21
BR9811730A (pt) 2000-09-05
WO1999010312B1 (en) 1999-06-03
HUP0003642A2 (hu) 2001-02-28
HU229362B1 (en) 2013-11-28
DE69824183T2 (de) 2005-04-21
PT1005445E (pt) 2004-09-30
CO4990955A1 (es) 2000-12-26
KR100554815B1 (ko) 2006-02-22
PE107399A1 (es) 1999-11-03
MY138140A (en) 2009-04-30
AU739511B2 (en) 2001-10-11
JP2001514162A (ja) 2001-09-11
DE69824183D1 (de) 2004-07-01
CN1281430A (zh) 2001-01-24
CN100369888C (zh) 2008-02-20
MA26533A1 (fr) 2004-12-20
UY25151A1 (es) 2001-01-31
PE111299A1 (es) 1999-11-20
RU2000106434A (ru) 2004-01-20
IL134550A0 (en) 2001-04-30
KR20010023178A (ko) 2001-03-26
TR200000482T2 (tr) 2000-06-21
YU9600A (sh) 2002-03-18
NZ502813A (en) 2002-10-25
EG23729A (en) 2007-06-28
SA98190557B1 (ar) 2006-08-20
CA2301377C (en) 2009-10-06
SA98190557A (ar) 2005-12-03
PL338857A1 (en) 2000-11-20
TW490458B (en) 2002-06-11
BR9811730B1 (pt) 2014-04-08
HUP0003642A3 (en) 2001-11-28
IL134550A (en) 2005-12-18
NO20000841D0 (no) 2000-02-21
EP1005445B1 (en) 2004-05-26
CA2301377A1 (en) 1999-03-04
ID24304A (id) 2000-07-13
EP1005445A1 (en) 2000-06-07
RU2220950C2 (ru) 2004-01-10
ES2221197T3 (es) 2004-12-16
HRP20000080A2 (en) 2000-12-31

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL193283B1 (pl) Nowe pochodne N-aroilofenyloalaniny, ich zastosowanie i środek leczniczy
US6229011B1 (en) N-aroylphenylalanine derivative VCAM-1 inhibitors
EP1005446B1 (en) N-aroylphenylalanine derivatives
US6806365B2 (en) N-alkanoylphenylalamine derivatives
RU2266901C2 (ru) 4-пиримидинил-n-ацил-l-фенилаланины и фармацевтическая композиция
US20020049236A1 (en) Non-peptidyl inhibitors of VLA-4 dependent cell binding useful in treating inflammatory, autoimmune, and respiratory diseases
RU2270193C2 (ru) 4-пиридинил-n-ацил-l-фенилаланины
JP2002537286A (ja) チオアミド誘導体
JP2003503350A (ja) Ｖｌａ−４インヒビター化合物
EP3101005A1 (en) Ror gamma (rory) modulators
JP2024097099A (ja) Ｍｍｐ７阻害作用を有するペプチドコンジュゲート
EP1283825B1 (en) N-substituted peptidyl nitriles as cysteine cathepsin inhibitors
EP1403247A1 (en) N-Alkanoylphenylalanine derivatives
CZ2000597A3 (cs) N-Aroylfenylalaninové deriváty
MXPA00001744A (en) N-alkanoylphenylalanine derivatives
MXPA00001743A (es) Derivados de n-alcanoilfenilalanina

Legal Events

Date Code Title Description
RECP Rectifications of patent specification
RECP Rectifications of patent specification
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20080813