PL192031B1 - Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych o średniej masie cząsteczkowej 1000 - 10000, metodą ciągłą polegający na poliaddycji żywic epoksydowych ma- łocząsteczkowych lub średniocząsteczkowych, o średniej masie cząsteczkowej 340 - 1000, rozpuszczonych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu z bisfenolem A lub tetrabromobisfenolem A z dodatkiem epoksynowolaku o-krezolowego lub epoksynowolaku fenolowego w obecno­ ści znanych katalizatorów takich jak: aminy alifatyczne, czwartorzędowe sole amoniowe, fosforany alkiloarylowe, sole fosfoniowe, trifenylofosfina, użytych w ilościach 0,008 - 0,02% wagowego w stosunku do masy reagentów, w temperaturze 140 - 180°C, przy proporcji reagentów, do zapewnia całkowitego przereagowania bisfenolu A, znamiennym tym, że mieszaniną reagentów o temperaturze 65°C podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których rozpoczyna się proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w czasie 1 - 10 minut, a pozbawiona rozpuszczalników mieszanina reakcyjna opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do pierwszego reaktora z kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, gdzie przebiega dalsza reakcja w czasie 100 - 300 minut, a po opuszczeniu reaktorów zbiornikowych mieszanina reakcyjna kierowana jest do łuskownika, gdzie w warstwie poruszają­ cego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 15 - 60 sekund, w obni­ żającej się temperaturze z 160 - 180°C do 20°C, kończy się proces poliaddycji.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych, o średniej masie cząsteczkowej mieszczącej się w zakresie 1000 - 10000 i liczbie epoksydowej 0,2 -0,02 mol/100 g, metodą ciągłą, prowadzony poprzez katalityczną reakcję poliaddycji z bisfenolu A i żywic epoksydowych małocząsteczkowych lub średniocząsteczkowych, o średniej masie cząsteczkowej 340-1000.

Znane są dwa sposoby syntezy żywic wysokocząsteczkowych: bezpośredni i pośredni. Sposób bezpośredni polega na katalitycznej kondensacji bisfenolu A i epichlorohydryny w rozpuszczalniku. Pośredni -na katalitycznej poliaddycji żywicy małocząsteczkowej lub średniocząsteczkowej z bisfenolem A w obecności katalizatora. Obecnie praktyczne znaczenie posiada sposób pośredni, realizowany metodą periodyczną.

Według opisu patentowego DE 2263175 i polskiego zgłoszenia patentowego P-230014 periodyczną reakcję poliaddycji prowadzi się mieszając mało- lub średniocząsteczkową żywicę z bisfenolem A i katalizatorem w temperaturze 120-180°C i utrzymuje ją tak długo, aż produkt reakcji osiągnie wymaganą liczbę epoksydową. Efekt wzrostu lepkości niweluje się dodaniem małej ilości rozpuszczalnika lub tak dobiera się rozpuszczalnik, aby otrzymać użyteczny produkt, bez konieczności wyodrębniania żywicy wysokocząsteczkowej. Można też prowadzić poliaddycję dwuetapowo, jak w polskim zgłoszeniu patentowym P-231490, używając do zapoczątkowania reakcji część niezbędnej ilości bisfenolu A, a po pewnym czasie resztę. Pozwala to prowadzić proces w łagodniejszych warunkach, otrzymując żywice o jaśniejszej barwie i lepszych własnościach powłokotwórczych.

Reakcję poliaddycji można prowadzić w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak toluen i jego mieszanina z butanolem, ksylenem, przy stosunku molowym żywicy średniocząsteczkowej, o masie molowej 600 - 1000, do bisfenolu A mieszczącym się w zakresie 3 - 1. Po zakończeniu reakcji poliaddycji odpędza się rozpuszczalniki. Ten sposób syntezy żywic wysokocząsteczkowych podano w opisach patentowych US 4438254 i 4496709 czeskich 202391 i 207118. W rozwiązaniach technologicznych przedstawionych w patentach czeskich 207117 i 207118 bisfenol A wprowadza się do reaktora w postaci ciekłego polihydratu, zawierającego 17 -28% wagowych wody. Ułatwia to manipulowanie bisfenolem A jako surowcem i zabezpiecza przed szkodliwością działania pyłu dianowego.

Stosowanie metod periodycznych do wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych w skali wielkotonażowej ma wiele wad, z których najistotniejsze to: zmienność parametrów fizykochemicznych produktu, niejednorodność fazowa związana z występowaniem żeli, mały stopień wykorzystania aparatury wskutek periodycznego powtarzania operacji załadunku, podgrzewania, opróżniania i chłodzenia reaktora, ograniczona możliwość kontroli temperatury procesu. Wady te w znacznym stopniu eliminuje metoda ciągłej produkcji wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych.

W literaturze patentowej zdecydowanie mniej jest informacji o ciągłej metodzie syntezy wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych. Pewne kompendium wiedzy zawarte jest w opisie patentowym US 4612156. Metoda ciągła polega na wstępnym wymieszaniu żywicy małocząsteczkowej, bisfenolu A i katalizatora w temperaturze 80°C i przepuszczeniu masy reagentów przez reaktor, w którym wyróżnia się trzy strefy: wstępnego ogrzewania, reakcji i zakończenia reakcji. Temperatura w strefie wstępnego ogrzewania mieści się w zakresie 115 - 125°C, w strefie reakcji 130 - 150°C, a w strefie doreagowania 160 - 180°C. Otrzymany tym sposobem produkt charakteryzuje się szerokim rozrzutem mas cząsteczkowych.

Przedmiotem europejskiego zgłoszenia patentowego 414160 jest proces otrzymywania kompozycji na bazie wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych zawierających rozpuszczalnik organiczny. Proces obejmuje wprowadzenie surowców i rozpuszczalnika do wytłaczarki w sposób ciągły, przy czym bisfenol A, małocząsteczkową żywicę epoksydową i katalizator wprowadza się oddzielnie lub w postaci mieszaniny. Bisfenol A i małocząsteczkowa żywica epoksydowa stosowane są w takich proporcjach, aby uzyskana wysokocząsteczkowa żywica epoksydowa charakteryzowała się liczbą epoksydową 0,1 - 0,002mol/100g i średnią masą cząsteczkową 1000 - 200000.

Rozpuszczalnik dodaje się w ilości od 0,01 do 5% wagowych w stosunku do sumarycznej masy wprowadzanych do wytłaczarki składników. Reakcję prowadzi się w temperaturze 90 - 280°C, korzystniej 170 - 250°C w czasie 0,01 -0,06 godziny. Odpowiednimi rozpuszczalnikami, które mogą być stosowane w procesie są alkohole, ketony, octany, węglowodory aromatyczne i ich kombinacje. Szczególnie zalecanymi są: aceton, metyloetyloketon, metyloizobutyloketon, n-metylowy eter glikolu etylenowego, n-butylowy eter glikolu propylenowego, n-butanol, izopropanol, toluen, ksylen i ich miePL 192 031 B1 szaniny. Polecanymi katalizatorami poliaddycji są: kompleks octanu etylotrifenylofosfoniowego lub tetrabutylofosfoniowego z kwasem octowym, fosforan etylotrifenylofosfoniowy lub tetrabutylofosfoniowy i ich mieszaniny.

Odpowiednie są też halogenki związków karboksylowych takich jak mrówczany, octany. Ilość katalizatora stosowanego w procesie wynosi zwykle 0,04 -1% wagowego w stosunku do całkowitej masy reagentów. Zastosowanie wytłaczarki jako reaktora ciągłej syntezy żywic wysokocząsteczkowych nie rozwiązuje istotnego problemu jakim jest efektywne mieszanie. Ograniczona pozostaje również możliwość odpowiedniej kontroli temperatury z powodu niewielkiej długości wytłaczarki. Ponadto, dla zapewnienia krótkich czasów przepływu stosuje się zwykle w wytłaczarkach skrajnie wysokie temperatury, czego następstwem jest pogorszona jakość żywic oraz szeroki rozrzut mas cząsteczkowych.

Alternatywne rozwiązania ciągłego wytwarzania żywic epoksydowych metodą poliaddycji podają amerykańskie opisy patentowe 3919169 i 4105634. Reakcję prowadzono w reaktorach rurowych. W drugim z powyższych rozwiązań nie uzyskano produktu o rozrzucie mas cząsteczkowych poniżej pożądanej wartości 1,6, lecz jedynie o wartościach w zakresie od 1,7 do 1,9. W pierwszym natomiast nie podano żadnych informacji o rozrzucie mas cząsteczkowych. W omawianych przypadkach użyto jako reaktora rury o długości 110m. W skali przemysłowej, dla uzyskania pożądanej wartości rozrzutu mas cząsteczkowych niższej od 1,6, należałoby wydłużyć reaktor do 750m, co przekreśla praktyczne wykorzystanie tego sposobu.

Według europejskiego opisu patentowego 434124 ciągły proces poliaddycji prowadzi się w wielostopniowym reaktorze o cylindrycznej budowie, w którym ilość stopni definiuje ilość przestrzeni pomiędzy dyskami zamontowanymi na wspólnym mieszadle. Reaktor powinien posiadać 12-60 stopni, przy czym zamiast stosować jeden reaktor z 60 stopniami korzystne jest użycie dwóch reaktorów po 30 stopni każdy. Preferowane są reaktory o 20 -35 stopniach. W dwóch 24-stopniowych reaktorach syntezowano żywicę wysokocząsteczkową z żywicy małocząsteczkowej o liczbie epoksydowej 0,537 - 0,541 mol/100 g i żywicy średniocząsteczkowej o liczbie epoksydowej 0,212 mol/100 g. Syntezę z żywicy małocząsteczkowej prowadzono przy stosunku wagowym żywicy do bisfenolu A 3,41:1 w obecności 0,033% wagowego katalizatora etylotrifenylofosfoniowego.

Mieszaninę reagentów ogrzewano wstępnie do 135°C umożliwiając chłodzeniem reagującej masy stopniowy jej przyrost do 165°C. Sumaryczny czas przebywania reagentów w obydwu reaktorach wynosił 135 minut. Produkt charakteryzował się liczbą epoksydową 0,214 mol/100 g i zawartością nieprzereagowanych fenolowych grup bisfenolu A poniżej 1 mmol/kg. Syntezę z żywicy średniocząsteczkowej prowadzono przy stosunku wagowym żywicy do bisfenolu A 5,44 : 1w obecności 0,05% wagowego katalizatora etylotrifenylofosfoniowego. Mieszaninę reagentów ogrzewano wstępnie do 135°C umożliwiając chłodzeniem reagującej masy stopniowy jej przyrost do 170°C. Sumaryczny czas przebywania w obydwu reaktorach wynosił 135 minut. Produkt charakteryzował się liczbą epoksydową 0,0405 mol/100 g i zawartością fenolowych grup bisfenolu A poniżej 1 mmol/kg.

Opis patentowy WO 97/40084 prezentuje ciągłą poliaddycję bisfenolu A z diglicydylowym eterem bisfenolu A, czyli z małocząsteczkową żywicą epoksydową o średniej masie cząsteczkowej 430. Metoda polega na zmieszaniu bisfenolu A z żywicą małocząsteczkową w temperaturze 135°C w obecności katalizatora z grupy czwartorzędowych związków fosfoniowych, z której preferowany jest najbardziej halogenek etylotrifenylofosfoniowy. Zmieszane surowce z katalizatorem wprowadza się na poruszającą się ogrzewaną taśmę do temperatury 170 - 180°C, na której przebiega reakcja poliaddycji w czasie 20 -50 minut. Zawartość grup fenolowych w produkcie wynosi 11 -50 mmol/kg. Proces opisany w tym wynalazku przebiega przy stosunku molowym grup epoksydowych żywic epoksydowych do grup hydroksylowych bisfenolu A równym 2,2-1,1. Średnia masa cząsteczkowa produkowanych tym sposobem żywic waha się w granicach 800 - 20000.

Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych o średniej masie cząsteczkowej 1000 - 10000, według wynalazku polega na poliaddycji w sposób ciągły żywic epoksydowych małocząsteczkowych lub średniocząsteczkowych średniej masie cząsteczkowej 340 -1000 rozpuszczonych w mieszaninie toluenu metyloetyloketonu z bisfenolem A z dodatkiem epoksynowolaku o-krezolowego w obecności znanych katalizatorów takich jak: aminy alifatyczne, czwartorzędowe sole amoniowe, fosfoniowe, trifenylofosfina, użytych w ilości 0,008 - 0,02% wagowego, w stosunku do mieszaniny reagentów, w temperaturze 140 - 180°C, przy proporcji do zapewnienia całkowitego przereagowania bisfenolu A lub tetrabromobisfenolu A. Żywię, epoksydową będącą w rozpuszczalniku o stężeniu 30 -60% wagowych, przed padaniem procesowi poliaddycji odwadnia się. W mieszaninie rozpuszczalników stosunek toluenu do metyloetyloketonu wynosi od 20 do 1. Mieszaninę reagentów

PL 192 031 B1 o temperaturze 65°C podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których rozpoczyna się proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalnika w czasie 1 - 10 minut. Pozbawiona rozpuszczalnika mieszanina reakcyjna opuszczająca drugą wyparkę kierowana jest do pierwszego reaktora z kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych gdzie przebiega dalsza reakcja w czasie 100 - 300 minut. Po opuszczeniu reaktorów zbiornikowych mieszanina reakcyjna kierowana jest do łusko wnika, gdzie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika, chłodzonego wodą, w czasie 15-60 sekund, w obniżającej się temperaturze z 160 - 180°C do 20°C kończy się proces poliaddycji.

Dzięki rozpoczynaniu reakcji poliaddycji podczas wytwarzania żywicy małocząsteczkowej lub średniocząsteczkowej będącej w mieszaninie z rozpuszczalnikiem lub rozpuszczalnikami, po jej odwodnieniu, z bisfenolem A i dalszemu jej prowadzeniu łącznie z odpędem rozpuszczalnika lub rozpuszczalników wytwarzane wysokocząsteczkowe żywice epoksydowe charakteryzują się niskim średnim rozrzutem mas cząsteczkowych, wartość niższa od 1,6; reakcje uboczne polimeryzacji grup epoksydowych żywicy małocząsteczkowej lub średniocząsteczkowej i reakcje drugorzędowej grupy alkoholowej powstającej żywicy wysokocząsteczkowej z grupą epoksydową żywicy małocząsteczkowej lub średniocząsteczkowej są zminimalizowane, przez co nie powstają cząsteczki żywicy o budowie rozgałęzionej, a w gotowym produkcie nie ma żeli.

W wyniku zapoczątkowania reakcji poliaddycji w rozpuszczalnikach, którymi są mieszanina toluenu i metyloetyloketonu w stosunku wagowym od 20 do 1, wytwarzane wysokocząsteczkowe żywice epoksydowe są jasne i nie ciemnieją przy poddawaniu ich dalszym przemianom w wysokich temperaturach. Odpędzone rozpuszczalniki mogą być zawracane do syntez małocząsteczkowych i średniocząsteczkowych żywic epoksydowych, nie wpływając na pogorszenie ich własności użytkowych.

Przykład I

Do odwodnionej małocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 340 i liczbie epoksydowej 0,530 mol/100 g będącej o stężeniu 30% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 1 wprowadza się bisfenol A i katalizator trifenylofosfinę, utrzymując stosunek wagowy żywicy do dianu równy 2,43. Stężenie trifenylofosfiny odniesione do wymieszanych reagentów jest równe 0,02% wagowych. Temperatura mieszaniny wynosi 65°C. Mieszaninę reagentów podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których następuje proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w temperaturze 145 - 165°C w czasie 10 minut. Pozbawiona rozpuszczalników masa opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, w których w temperaturze 165 - 170°C w czasie 300 minut następuje dalszy przebieg reakcji poliaddycji, a jej dokończenie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 60 sekund w obniżającej się temperaturze z 165 do 20°C. Odparowane rozpuszczalniki: toluen i metyloetyloketon są skraplane i zawracane do syntezy małocząsteczkowej żywicy epoksydowej. Wytworzona wysokocząsteczkowa żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,105 mol/100 g

- zawartość nieprzereagowanego bisfenolu A 0,11% wagowych

- barwa w skali Gardnera 1

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1400

Przykład II

Do odwodnionej średniocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 990 i liczbie epoksydowej 0,200 mol/100 g będącej o stężeniu 60% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 9,6 wprowadza się bisfenol A i katalizator, którym jest kompleks octanu etylotrifenylofosfoniowego z kwasem octowym, utrzymując stosunek wagowy żywicy do bisfenolu A równy 10. Stężenie katalizatora odniesione do wymieszanych regentów jest równe 0,008% wagowych.

Temperatura mieszaniny wynosi 65°C. Mieszaninę reagentów podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których następuje proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w temperaturze 160 - 165°C w czasie 1 minuty. Pozbawiona rozpuszczalników masa opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, w których w temperaturze 165 -175°C w czasie 100 minut następuje dalszy przebieg reakcji poliaddycji, a jej dokończenie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 15 sekund w obniżającej się temperaturze z 170 do 20°C.

PL 192 031 B1

Odparowane rozpuszczalniki: toluen i metyloetyloketon są skraplane i zawracane do syntezy średniocząsteczkowej żywicy epoksydowej.

Wytworzona wysokocząsteczkowa żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,105 mol/100 g

- zawartość nieprzereagowanego bisfenolu A 0,04% wagowych

- średni rozrzut mas cząsteczkowych 1,57

- barwa w skali Gardnera 1

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1440

Przykład III

Do odwodnionej średniocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 990 i liczbie epoksydowej 0,200mol/100g będącej o stężeniu 45% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 20 wprowadza się bisfenol A i katalizator, którym jest chlorek benzylotrimetyloamoniowy, utrzymując stosunek wagowy żywicy do bisfenolu A równy 5. Stężenie katalizatora odniesione do wymieszanych reagentów jest równe 0,015% wagowych. Temperatura mieszaniny wynosi 65°C. Mieszaninę reagentów podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których następuje proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w temperaturze 160 - 165°C w czasie 6 minut.

Pozbawiona rozpuszczalników masa opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, w których w temperaturze 165 - 175°C w czasie 180 minut następuje dalszy przebieg poliaddycji, a jej dokończenie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 30 sekund w obniżającej się temperaturze z 180 do 20°C. Odparowane rozpuszczalniki: toluen i metyloetyloketon są skraplane i zawracane do syntezy średniocząsteczkowej żywicy epoksydowej. Wytworzona żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,024 mol/100 g

- zawartość nieprzereagowanego bisfenolu A 0,06% wagowych

- średni rozrzut mas cząsteczkowych 1,57

- barwa w skali Gardnera 1

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 9700

Przykład IV

Do odwodnionej małocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 340 i liczbie epoksydowej 0,530 mol/100 g będącej o stężeniu 50% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 9,6 wprowadza się tetrabromobisfenol A, epoksynowolak o-krezolowy o liczbie epoksydowej 0,425 mol/100 g i katalizator bromek metylotrifenylofosfoniowy, utrzymując stosunek wagowy żywicy do tetrabromobisfenolu A i epoksynowolaku równy 50:36:14. Stężenie katalizatora odniesione do wymieszanych reagentów jest równe 0,02% wagowych. Temperatura mieszaniny wynosi 65°C. Mieszaninę reagentów podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których następuje proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w temperaturze 160°C w czasie 4 minut. Pozbawiona rozpuszczalników masa opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, w których w temperaturze 160°C w czasie 200 minut następuje dalszy przebieg reakcji poliaddycji, a jej dokończenie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 50 sekund w obniżającej się temperaturze z 160 do 20°C. Odparowane rozpuszczalniki: toluen i metyloetyloketon są skraplane i zawracane do syntezy małocząsteczkowej żywicy epoksydowej. Wytworzona żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,225 mol/100 g

- zawartość nieprzereagowanego tetrabromobisfenolu A 0,05% wagowych

- zawartość bromu 19,5% wagowych

- barwa w skali Gardnera 2

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1040

PL 192 031 B1

Przykład V

Do odwodnionej małocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 340 i liczbie epoksydowej 0,530 mol/100 g będącej o stężeniu 50% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 9,6 wprowadza się tetrabromobisfenol A, epoksynowolak o-krezolowy o liczbie epoksydowej 0,445mol/100g. Dalej postępuje się tak jak w przykładzie IV. Wytworzona żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,227 mol/100 g

- barwa w skali Gardnera 3

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1050

Przykład VI

Do odwodnionej małocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 340 i liczbie epoksydowej 0,530 mol/100 g będącej o stężeniu 50% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 9,6 wprowadza się tertabromobisfenol A, epoksynowolak fenolowy o liczbie epoksydowej 0,570 mol/100 g. Dalej postępuje się jak w przykładzie IV. Wytworzona żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,230 mol/100 g

- barwa w skali Gardnera 2

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1000

Przykład VII

Do odwodnionej małocząsteczkowej żywicy epoksydowej o średniej masie cząsteczkowej 340 i liczbie epoksydowej 0,530 mol/100 g będącej o stężeniu 50% wagowych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu, których stosunek wagowy wynosi 9,6 wprowadza się tetrabromobisfenol A, epoksynowolak fenolowy o liczbie epoksydowej 0,500 mol/100 g. Dalej postępuje się jak w przykładzie IV. Wytworzona żywica epoksydowa charakteryzuje się następującymi parametrami:

- liczba epoksydowa 0,228 mol/100 g

- barwa w skali Gardnera 2

- średnia masa cząsteczkowa żywicy 1030

Claims (3)

1. Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych o średniej masie cząsteczkowej 1000 - 10000, metodą ciągłą polegający na poliaddycji żywic epoksydowych małocząsteczkowych lub średniocząsteczkowych, o średniej masie cząsteczkowej 340 - 1000, rozpuszczonych w mieszaninie toluenu i metyloetyloketonu z bisfenolem A lub tetrabromobisfenolem A z dodatkiem epoksynowolaku o-krezolowego lub epoksynowolaku fenolowego w obecności znanych katalizatorów takich jak: aminy alifatyczne, czwartorzędowe sole amoniowe, fosforany alkiloarylowe, sole fosfoniowe, trifenylofosfina, użytych w ilościach 0,008 - 0,02% wagowego w stosunku do masy reagentów, w temperaturze 140 - 180°C, przy proporcji reagentów, do zapewnia całkowitego przereagowania bisfenolu A, znamiennym tym, że mieszaniną reagentów o temperaturze 65°C podaje się w sposób ciągły do dwóch wyparek filmowych połączonych kaskadowo, w których rozpoczyna się proces poliaddycji z jednoczesnym odpędem rozpuszczalników w czasie 1 -10 minut, a pozbawiona rozpuszczalników mieszanina reakcyjna opuszczająca drugą wyparkę wprowadzana jest do pierwszego reaktora z kaskady dwóch reaktorów zbiornikowych, gdzie przebiega dalsza reakcja w czasie 100 - 300 minut, a po opuszczeniu reaktorów zbiornikowych mieszanina reakcyjna kierowana jest do łuskownika, gdzie w warstwie poruszającego się filmu na powierzchni łuskownika chłodzonego wodą, w czasie 15 - 60 sekund, w obniżającej się temperaturze z 160 - 180°C do 20°C, kończy się proces poliaddycji.

2. Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych, według zastrz. 1, znamienny tym, że stężenie żywicy epoksydowej w mieszaninie rozpuszczalników wynosi 30 -60% wagowych, a stosunek wagowy toluenu do metyloetyloketonu wynosi 20 do 1.

3. Sposób wytwarzania wysokocząsteczkowych żywic epoksydowych według zastrz. 1, znamienny tym, że rozpuszczoną w mieszaninie rozpuszczalników żywicę epoksydową odwadnia się przed poddaniem procesowi poliaddycji.