PL189743B1

PL189743B1 - Forma do formowania opony pojazdu oraz prasa do wulkanizowania opon przystosowana do pracy z formą do formowania opony pojazdu

Info

Publication number: PL189743B1
Application number: PL99334403A
Authority: PL
Inventors: Bernard Bosseaux
Original assignee: Michelin Rech Tech; Michelin Soc Tech
Priority date: 1998-07-23
Filing date: 1999-07-14
Publication date: 2005-09-30
Also published as: RU2220045C2; CA2277702A1; DE69906638D1; ES2196677T3; CN1154557C; DE69906638T2; FR2781411A1; BR9902982A; CN1244453A; EP0976532A1; PL334403A1; EP0976532B1; KR100571296B1; JP2000043050A; KR20000011869A

Abstract

1. Forma do formowania opony pojazdu, zawierajacej bieznik, dwie sciany boczne 1 dwie niesymetryczne drutówki, w której naj- mniejszy wymiar srednicy obszaru opony przy drutówce o mniej- szej srednicy ma wartosc 0o, a najmniejszy wymiar srednicy obszaru opony przy drutówce o wiekszej srednicy ma wartosc Ø 2 , znamienna tym, ze zawiera dwa plaszcze (11, 12) do formowania, odpowiednio, zewnetrznej powierzchni kazdej ze scian bocznych i zewnetrznej czesci kazdej z drutówek w kierunku promienio- wym, az do wewnetrznej linii granicznej okreslonej wymiarem Ø 0 srednicy obszaru opony, oraz wymiarem Ø 2 srednicy obszaru opo- ny, odpowiednio; jednolity oporowy pierscien formujacy (13) do formowania drutówki o mniejszej srednicy, promieniowo od wew- netrznej linii granicznej, gdzie wystepuje wymiar 0o srednicy obszaru opony 1 w kierunku osiowym, do wewnetrznej linii gra- nicznej o wymiarze Ø 1 , przy czym wymiar Ø 1 jest mniejszy od Ø 2 , oraz Ø 1 jest wiekszy od Ø 0 6. Prasa do wulkanizowania opon przystosowana do pracy z forma do formowania opony pojazdu, posiadajaca os srodkowa odpowiadajaca osi obrotu opony, znamienna tym, ze ma mem- brane (15) zakotwiona w dolnej plycie membranowej (32) i w gór- nej plycie membranowej (31), ponadto prasa zawiera rame dolna (22) z zamocowanym w niej jednym z plaszczy (11, 12), uklad sterujacy ruchem ramy dolnej (22), uklad do s terowania ruchem wzglednym pomiedzy dolna plyta membranowa (32) i rama dolna (22), pierwszy uklad pierwszych popychaczy krzywkowych skla- dajacy sie z wahliwych ramion (52) zamocowanych na suwaku (17) rolek (521) zamocowanych obrotowo na wahliwych ramio- nach (52) 1 sprezyn (525) bedacych w kontakcie z wahliwym ramieniem (52) 1 sluzacy do osadzania w nim pierwszych segmen- tów (141) oraz drugi uklad skladajacy sie z rolek (531) zamonto- wanych na drugich segmentach (142) 1 sprezyn (535) naciskaja- cych na segmenty (142) do osadzania .............................................. Fig. 1 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest forma do formowania opony pojazdu oraz prasa do wulkanizowania opon przystosowana do pracy z formą do formowania opony pojazdu. Niniejszy wynalazek dotyczy formowania opon. W szczególności, odnosi się on do formowania opony zawierającej dwie drutówki o specjalnym kształcie, wymagającej formowania na drutówce części odsądzonej w strefie wewnętrznej, w kierunku osiowym i promieniowym. Tutaj, odnosi się to do strefy odsadzenia, z którą jest związany ruch względny pomiędzy oponą i częściami formującymi, występujący normalnie przy formowaniu powierzchni zewnętrznej boku opony i powierzchni zewnętrznej drutówki opony, patrząc w kierunku osi.

W dotychczasowej technice znane są sposoby formowania na drutówce części odsądzonej. W opisie patentowym USA numer 5,129,802 proponuje się zastosowanie dwóch oporowych pierścieni formujących do formowania wewnętrznej części drutówki, w kierunku promieniowym i w kierunku osiowym, przy czym wymienione oporowe pierścienie mają postać ciągłą. W takim wypadku, oporowe pierścienie formujące muszą być wprowadzane do wnętrza opony. Potrzebne jest do tego odkształcanie surowego półfabrykatu opony, poprzez zowalizowanie przynajmniej jednej z drutówek, tak Zeby wymieniona drutówka przeszła poza oporowy pierścień formujący. Pierścienie do formowania wewnętrznej części drutówki, w kierunku promieniowym i w kierunku osiowym, zostały takZe opisane w związku z tak zwanymi prasami wulkanizującymi bezmembranowymi. Ma to miejsce w opisie patentowym USA numer 4,236,883, w którym ujawniono takie pierścienie, w tym przypadku wykonane z wielu segmentów przylegających do siebie na obwodzie, w pozycji formującej. Cytowany powyżej opis patentowy opisuje mechanizm zajmujący w całości pojemność wnętrza prasy, służący do tego by potrzebne przemieszczenia mogły być przekazywane na liczne segmenty pierścienia, w celu wprawiania ich w następujący kolejno ruch, tak dostosowany, by kolejno następowało zamykanie i otwieranie. Przez „następujący kolejno ruch” należy rozumieć, Ze od konfiguracji, w której forma jest otwarta, segmenty nie dochodzą wszystkie jednocześnie do swych pozycji formujących. Najpierw pierwsza grupa jest wprowadzana na swą końcową pozycję formowania, następnie segmenty drugiej grupy są wkładane pomiędzy segmenty pierwszej grupy, dla utworzenia pierścienia w postaci ciągłej.

Opona T w podwieszeniu pionowym zawierająca dwie drutówki przedstawiona jest w europejskim opisie patentowym nr EP 0673321.

Celem niniejszego wynalazku jest zaproponować układ słuZący do formowania stref odsadzenia, w takim sensie tego wyrażenia jak zostało to podane wyZej, na drutówkach opony, bez nadmiernego obciąZania kosztami jednostkowymi produkowanej opony.

Wynalazek wynika z dostatecznie duZych róZnic w średnicach drutówek opony, przy których moZliwe jest zastosowanie ciągłego oporowego pierścienia formującego na jednej stronie, innymi słowy, pierścienia jednolitego. Drutówki o większej średnicy mogą przechodzić ponad oporowym pierścieniem formującym drutówki o mniejszej średnicy, bez potrzeby jakiejkolwiek deformacji. Jest to korzystne dla jakości formowania i dla ekonomiczności

189 743 procesu technologicznego. Wywoływanie odkształceń w surowym materiale, przeznaczonym na obudowę opony, jest rzeczywiście trudne i wpływa ujemnie na jakość opony. Wynalazek likwiduje, albo przynajmniej w ogromnym stopniu redukuje, potrzebę jakiejkolwiek owalizującej deformacji, w procesie produkcyjnym na etapie surowego półfabrykatu. W tym etapie, surowa guma nie ma jeszcze dostatecznie dużej wytrzymałości mechanicznej do łatwego przeciwstawiania się fazom owalizującego odkształcania i czynnościom manipulacyjnym, przy przechodzeniu jednolitego sztywnego pierścienia, którego średnica zewnętrzna jest większa niż średnica wewnętrzna drutówek podlegających wulkanizowaniu.

Dla drugiej drutówki może być stosowany oporowy pierścień formujący podzielony na wiele segmentów. Wynalazek proponuje także kombinacyjne stosowanie oporowych pierścieni formujących, z których jeden jest jednolity, a drugi podzielony na części, z zastosowaniem elastycznej membrany do formowania części wnętrza wnęki opony pomiędzy oporowymi pierścieniami formującymi. Tak zaproponowana asymetria formy czyni łatwiejszym umieszczanie, wewnątrz prasy, mechanizmu wymaganego do sterowania ruchami oporowego pierścienia formującego podzielonego na wiele segmentów, a tak samo mechanizmu wymaganego do przemieszczania membrany wulkanizacyjnej.

Forma do formowania opony pojazdu, zawierającej bieżnik, dwie ściany boczne i dwie niesymetryczne drutówki, w której najmniejszy wymiar średnicy obszaru opony przy drutówce o mniejszej średnicy ma wartość 0o, a najmniejszy wymiar średnicy obszaru opony przy drutówce o większej średnicy ma wartość 02 według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera dwa płaszcze do formowania, odpowiednio, zewnętrznej powierzchni każdej ze ścian bocznych i zewnętrznej części każdej z drutówek w kierunku promieniowym, aż do wewnętrznej linii granicznej określonej wymiarem 0o średnicy obszaru opony, oraz wymiarem 02 średnicy obszaru opony, odpowiednio; jednolity oporowy pierścień formujący do formowania drutówki o mniejszej średnicy, promieniowo od wewnętrznej linii granicznej, gdzie występuje wymiar 0o średnicy obszaru opony i w kierunku osiowym, do wewnętrznej linii granicznej o wymiarze 0i, przy czym wymiar 0i jest mniejszy od 0 2, oraz 0i jest większy od 0o.

Forma ponadto, zawiera oporowy pierścień formujący podzielony na części, do formowania drutówki o większej średnicy, promieniowo począwszy od wewnętrznej linii granicznej, gdzie wymiar średnicy ma wartość 02 i w kierunku osiowym aż do wewnętrznej linii granicznej gdzie wymiar średnicy ma wartość 0 3, przy czym oporowy pierścień formujący podzielony na części, składa się z licznych chowanych segmentów, przylegających do siebie w pozycji formowania.

Forma zawiera jeszcze elastyczną membranę do formowania powierzchni wewnętrznej opony w części wewnętrznej wnęki opony, pomiędzy linią graniczną o średnicy 0i i linią graniczną o średnicy 0 3.

Liczne chowane segmenty składają się z pewnej ilości pierwszych segmentów, których czoła boczne zwrócone w kierunku obwodowym zbiegają się do wnętrza formy, oraz z podobnej ilości drugich segmentów uzupełniających pierwsze segmenty.

Forma według wynalazku zawiera ruchome względem płaszczy sektory, służące do formowania zewnętrznej powierzchni bieżnika.

Prasa do wulkanizowania opon przystosowana do pracy z formą do formowania opony pojazdu, posiadająca oś środkową odpowiadającą osi obrotu opony, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma membranę zakotwioną w dolnej płycie membranowej i w górnej płycie membranowej, ponadto prasa zawiera ramę dolną z zamocowanym w niej jednym z płaszczy, układ sterujący ruchem ramy dolnej, układ do sterowania ruchem względnym pomiędzy dolną płytą membranową i ramą dolną, pierwszy układ pierwszych popychaczy krzywkowych składający się z wahliwych ramion zamocowanych na suwaku rolek zamocowanych obrotowo na wahliwych ramionach i sprężyn będących w kontakcie z wahliwym ramieniem i służący do osadzania w nim pierwszych segmentów oraz drugi układ składający się z rolek zamontowanych na drugich segmentach i sprężyn naciskających na segmenty do osadzania w nim drugich segmentów, z zestawu zawierającego pierwsze i drugie segmenty, stanowiącego oporowy pierścień formujący podzielony na części oraz mechanizm do przemieszczania pierwszych segmentów i drugich segmentów.

189 743

Pierwsze segmenty są powiązane z ramą dolną, a drugie segmenty są powiązane z dolną płytą membranową.

Mechanizm do przemieszczania zawiera pierwszą krzywkę zespoloną z dolną płytą membranową, a pierwsze popychacze krzywkowe są powiązane z pierwszymi segmentami, oraz drugą krzywkę zespoloną z ramą dolną i drugie popychacze krzywkowe uruchamiające drugie segmenty.

Pierwsze popychacze krzywkowe są wahliwymi ramionami, przy czym na każdym z wahliwych ramion jest zamontowana obrotowo rolka, a wahliwe ramiona są zamontowane przegubowo i współpracują z pierwszą krzywką

Pierwsze segmenty są zamontowane na suwaku, przesuwnym ruchem postępowym równolegle do osi względem ramy dolnej.

Prasa według wynalazku zawiera górną płytę membranową przesuwna względem dolnej płyty membranowej, przy czym górna płyta membranowa zawiera elementy kotwiczące membranę wulkanizacyjną, a także górna płyta membranowa zawiera powierzchnię wsporczą jako powierzchnię oporową dla jednolitego oporowego pierścienia formującego.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój formy do formowania opony, według wynalazku; fig. 2 - przekrój prasy do wulkanizowania, według wynalazku, pokazujący ją w położeniu, w czasie kiedy jest zakładany surowy materiał przeznaczony na obudowę opony; fig. 3 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z góry, w ułożeniu występującym w czasie kiedy jest zakładany surowy materiał przeznaczony na obudowę opony, fig. 4 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z boku, w ułożeniu występującym w czasie, kiedy jest zakładany surowy materiał przeznaczony na obudowę opony, fig. 5 - tę samą prasę w pierwszej fazie zamykania, fig. 6 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z góry, w ułożeniu odpowiadającym sytuacji z fig. 5, fig. 7 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z boku, w ułożeniu z fig. 5, fig. 8 - tę samą prasę w następnej fazie zamykania, fig. 9 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z góry, w ułożeniu odpowiadającym sytuacji z fig. 8, fig. 10 - oporowy pierścień formujący podzielony na części w widoku z boku, w ułożeniu odpowiadającym sytuacji z fig. 8, fig. 11 - tę samąprasę w pozycji formującej ostatecznej.

Figura 1 przedstawia oponę T w podwieszeniu pionowym. Opona T zawiera dwie drutówki oznaczone B1 i B2. Kształt tych drutówek odznacza się ułożonymi promieniowo wewnętrznymi liniami granicznymi L1 i L2, odpowiednio. Linie graniczne L1 i L2 odpowiadają miejscu, w którym średnica jest najmniejsza. Tak więc, dla drutówki B1 średnica przy linii granicznej L1 jest 0o. Dla drutówki B2 średnica przy linii granicznej L2 jest 0 2. Zewnętrzna powierzchnia ściany bocznej opony, włączając w to drutówkę, jest na ogół formowana przez część zwaną płaszczem. Płaszcz formuje powierzchnię począwszy od miejsca o najmniejszej średnicy, zazwyczaj jest to wierzchołek drutówki, i dalej wokół, powierzchnię poboczy opony. W rzeczywistości, stosowane są czasami niezależne elementy płaszczy, służące do formowania zewnętrznej powierzchni drutówki, ale w kontekście niniejszego wynalazku jest bez znaczenia, czy część formująca powierzchnię zewnętrzną drutówki jest jednolita z płaszczem, czy oddzielona od niego. Formowanie i uwalnianie z formy opony, wymaga ruchów względnych w kierunku osiowym, występujących pomiędzy oponąT i każdym z płaszczy 11 i 12 ją formujących. Na fig. 1 łatwo zauważyć, że kształt, który ma być przekazany zewnętrznym powierzchniom drutówek B1, B2 i ścianom bocznym, jest formowany ruchem względnym w kierunku osiowym, występującym pomiędzy każdym z płaszczy 11 i 12, i oponą T. Drutówki B1 i B2 muszą być o założonym specjalnym kształcie, takim żeby nie narzucać żądania dokładności od układu membrany wulkanizacyjnej. Stąd też, używane są dodatkowe sztywne części formujące. Tutaj, te części są oporowymi pierścieniami formującymi. W zalecanym przykładzie pokazanym na rysunku, jeden z tych oporowych pierścieni formujących 13 jest pierścieniem jednolitym, a drugi 14 jest pierścieniem podzielonym na części. Fakt, że jeden z tych pierścieni formujący drutówkę, której średnica jest największa, jest pierścieniem podzielonym na części, pozwala na formowanie znacznych odsadzeń. Ale nie jest niemożliwe formowanie drutówki o największej średnicy przy użyciu pierścienia jednolitego niepodzielonego.

189 743

Zwykła niesymetryczna postać formy, razem z zastosowaniem niepodzielonego pierścienia do formowania drutówki, której średnica jest najmniejsza, jest już korzyścią, która wynika z tego wynalazku.

Oporowe pierścienie formujące 13 i 14 są zatem przeznaczone do formowania części każdej z drutówek B1 i B2 znajdującej się pomiędzy liniami granicznymi L1 i L2, odpowiednio, przy czym formowanie drutówek B1, B2 trwa do dojścia do kształtu poddawanego formowaniu przez układ giętkiej membrany, zdolnej do rozwijania się w wewnętrznej wnęce opony. Na boku drutówki B1 mającej mniejszą średnicę, jednolity oporowy pierścień formujący 13 wykonuje formowanie powierzchni pomiędzy linią graniczną L1 odpowiadającą średnicy 0o i poziomem powierzchni wewnętrznej opony, gdzie wymiar średnicy ma wartość 0,.

W formie zaproponowanej przez mniejszy wynalazek, wymiar średnicy 0_t ma wartość mniejszą, lub równą średnicy 02 odpowiadająca linii granicznej L2 drutówki B2 o większej średnicy. Stąd, bez stosowania innego specjalnego zabiegu, możliwe jest przechodzenie jednolitego oporowego pierścienia formującego 13 przez wnętrze przeciwległej drutówki B2. Jednolity oporowy pierścień formujący 13 stanowi monolityczną część. Po drugiej stronie, oporowy pierścień formujący 14 podzielony na kilka części i jest wykonany z wielu segmentów, które należą do grupy pierwszych segmentów 141 i do grupy drugich segmentów 142. To umożliwia chowanie oporowego pierścienia formującego 14 podzielonego na części, tak żeby opona mogła być umieszczona w prasie do wulkanizowania, a następnie wyciągnięta po operacji wulkanizowania. Figury 3, 6 i 9 pokazują, że forma zawiera ilość N pierwszych segmentów 141 (tutaj N = 3) i podobnie ilość N drugich segmentów uzupełniających pierwsze segmenty. Na figurach 4, 7 i 10 pokazane jest, że czoła boczne zwrócone w kierunku obwodowym pierwszych segmentów 141 zbiegają się do wnętrza formy (to są zwykłe segmenty w postaci wycinków kołowych), a czoła boczne drugich segmentów 142 zbiegają się w kierunku na zewnątrz formy (to są odwrócone segmenty). To pozwala drugim segmentom 142 (odwróconym segmentom) wchodzić pomiędzy płytki pierwszych segmentów (segmentów w postaci wycinków kołowych, nie odwróconych) i zbliżać pierwsze segmenty ruchem od wnętrza formy, w kierunku osiowym.

Wreszcie, do formowania pozostałej części wewnętrznej wnęki opony, jest stosowana membrana wulkanizacyjna 15, której używanie jest od dawna stosowaną i wypróbowaną techniką. W tym celu jest stosowana forma z sektorami 16, ruchomymi względem płaszczy, do formowania zewnętrznej powierzchni bieżnika.

Na fig. 2 przedstawiana jest prasa zawierająca ramę dolną 22, na której jest zamocowany nieruchomo płaszcz 12. Prasa zawiera również ramę ruchomą (nie pokazana), zwaną także ramą górną, do której jest zamocowany nieruchomo płaszcz 11. Tutaj, pewne części prasy są określane przymiotnikami „dolny” i „górny”, odpowiednio do zwykle stosowanej terminologii, ponieważ prasy są na ogół budowane tak by forma w nich była umieszczana z osią ustawioną pionowo. Oczywiście, opisywanie części jako górne i dolne części prasy, nie jest ograniczające, a te określenia są wykorzystywane tylko w celu nie sprawiania kłopotów czytelnikowi, związanych z niekonwencjonalną terminologią

W opisywanej prasie jest stosowana symetryczna membrana 15, ale symetria membrany nie jest wymagana restrykcyjnie. Membrana 15 jest zakotwiczona w dolnej płycie membranowej 32 i w górnej płycie membranowej 31. Ruchy przekazywane dolnej płycie membranowej 32 i górnej płycie membranowej 31 są dobrze znane. One pozwalają, lub ułatwiają, rozwijanie membrany, albo jej zwijanie przy usuwaniu z formy, podczas ładowania surowego materiału przeznaczonego na obudowę opony podlegającego operacji wulkanizowania, albo podczas wyładowywania opony po operacji wulkanizowania. Na ogół, jest przewidziany względny ruch osiowy występujący pomiędzy dolną płytą membranową i górną płytą membranową, jak również ruch tych płyt względem ramy dolnej 22 prasy. Do umieszczania na płaszczu 12 surowego materiału przeznaczonego na obudowę opony jest przewidziany osprzęt załadowczy 60.

Jednolity oporowy pierścień formujący 13 jest montowany bezpośrednio na górnej płycie membranowej 31. W tym celu, górna płyta membranowa 31 zawiera część wsporczą 310 do osadzania na niej jednolitego oporowego pierścienia formującego 13. Logiczne jest zatem,

189 743 że ten pierścień ma te same ruchy co i górna płyta membranowa 31. Jednolity oporowy pierścień formujący 13 jest łatwo zdejmowany, tak że on może być dostosowywany do formowanego profilu odpowiadającego drutówce opony.

Pokazane są także pierwsze segmenty 141 i drugie segmenty 142, tworzące razem kompletny oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części. Drugie segmenty 142 są wkładane pomiędzy pierwsze segmenty, po tym jak pierwsze segmenty osiągną swoje końcowe pozycje, dla skompletowania struktury pierścienia 14, podobnie jak zworniki w konstrukcji sklepienia łukowego ze zwornikami, są wkładane pomiędzy łuki, w ostatecznej fazie budowy łuku. Jednolity oporowy pierścień formujący 13 formuje część drutówki o mniejszym wymiarze średnicy, to jest tak zwanej górnej drutówki, nawiązując do jej położenia w prasie. Oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części, formuje część drutówki o dużym wymiarze średnicy, to jest tak zwanej dolnej drutówki, nawiązując do jej położenia w prasie.

Każdy z pierwszych segmentów 141 jest zamontowany na wahliwym ramieniu 52, a samo ramię jest zamontowane obrotowo w punkcie 520 na suwaku 17. Suwak 17 jest zamontowany na ramie dolnej 22 prasy i może być przemieszczany w stosunku do ramy, na niewielką odległość, ruchem postępowym równoległym do osi. Rola jaką spełnia to osiowe przemieszczanie ruchem postępowym zostanie później wyjaśniona. Sprężyny 170 mają tendencję do dociskania suwaka 17 do oporu 171, do jego pozycji spoczynkowej, w której on opiera się o opór 171, jak pokazano na fig. 2. Sprężyna 525 (jedna dla każdego z wahliwych ramion 52) napiera na wahliwe ramię 52 w kierunku pozycji otwartej (albo schowanej), jak pokazano na fig. 3. Na każdym z wahliwych ramion 52 jest zamontowana obrotowo rolka 521. Z dolną płytą membranową 32 jest zespolona pierwsza krzywka 42. Profil promieniowo zewnętrznej powierzchni tej pierwszej krzywki 42 służy do przekazywania ruchu sterowania na wahliwe ramię 52 po to by nim wahać. Tutaj, pierwsza krzywka 42 posiada pochylnię, albo część stożkową, poprzedzającą część cylindryczną. Układ wahliwych ramion 52, rolek 521 i sprężyn 525, jest układem pierwszych popychaczy krzywkowych, przy pomocy którego pierwsza krzywka uruchamia pierwsze segmenty 141. Elementami, na których osadzone są pierwsze segmenty, są powierzchnie wsporcze 522 na każdym z wahliwych ramion 52, pozwalające na łatwą wymianę pierwszych segmentów 141, odpowiednio do profilu formowanego na produkowanej oponie.

Pokazana jest także oporowa płyta 320 unieruchamiająca membranę 15 na dolnej płycie membranowej 32. Dolna płyta membranowa 32 jest montowana na wydrążonym trzpieniu zaopatrzonym w kanały 329 służące do podawania i usuwania płynu wulkanizacyjnego, do wewnątrz i z wewnątrz membrany 15. Podobnie pokazana jest płyta prowadząca 321 zamontowana na dolnej płycie membranowej 32. Na płycie prowadzącej 321, w rowkach 53 uformowanych pomiędzy płytą prowadzącą 321 i pierwszą krzywką 42, są zamontowane drugie segmenty 142. Drugie segmenty 142 są więc prowadzone w prowadnicach względem górnej płyty membranowej 32. Sprężyna 535 (jedna dla każdego z drugich segmentów 142) popycha każdy drugi segment 142 w kierunku ku pozycji otwarcia (lub ruchem w kierunku promieniowym chowa, albo wciąga go w jakiś inny odpowiedni sposób), jak pokazano na fig. 3. Na każdym z drugich segmentów 142 jest zamontowana obrotowo rolka 531. Zestaw drugich segmentów jest bardzo łatwo zamienny, nadający się do zastąpienia innym, odpowiednim do profilu formowanego na produkowanej oponie. Wystarcza do tego zamontowanie rolki 531 na każdym drugim segmencie 142 i włożenie sprężyny 535 przy instalowaniu każdego drugiego segmentu 142, i w ten sposób następuje przygotowanie układu do osadzenia w nim drugich segmentów 142.

Na ramie dolnej 22 prasy jest zamocowana nieruchomo druga krzywka 43. Profil promieniowo zewnętrznej powierzchni, drugiej krzywki 43, służy do wyznaczania odpowiedniego zakresu swobody ruchu przy posuwaniu się naprzód, w każdym z rowków 53. Tutaj, druga krzywka zawiera pochylnię, albo część stożkową, poprzedzającą część cylindryczną. Układ rolek 531 i sprężyn 535 jest układem drugich popychaczy krzywkowych, przy pomocy którego druga krzywka uruchamia drugie segmenty 142.

189 743

Jest kilka faz operacji formowania, przebiegających w następujący sposób.

Skoro tylko surowy materiał przeznaczony na obudowę opony zostanie umieszczony na płaszczu 12, rozpoczyna się składanie, pierwszych i drugich, segmentów 141 i 142. Nadane krzywkom 42 i 43 położenia względem rolek 521 i 531, oraz względny ruch występujący pomiędzy dolną płytą membranową 32 i ramą dolną 22 prasy, najpierw doprowadzają do kontaktu krzywki 42 z rolkami 521. Pochylnia krzywki powoduje, że wahliwe ramiona 52 odchylają się i stąd każdy z pierwszych segmentów 141 przemieszcza się promieniowo naprzód. Jest to konfiguracja widoczna na figurach 4, 5 i 6.

Każda z rolek 531 wchodzi wtedy w kontakt z drugą krzywką 43 i z nią współpracuje. Jej pochylnia powoduje promieniowe rozchodzenie się wszystkich drugich segmentów 142. Jest to konfiguracja widoczna na figurach 7, 8 i 9. Zauważmy, że ponieważ drugie segmenty 142 są zamontowane na, i prowadzone względem, dolnej płyty membranowej 32, i ponieważ ruchy zestawu są sterowane przez przemieszczającą się dolną płytę membranową 32, osiowo w dół w kierunku ku ramie dolnej 22, ruch rozchodzących się segmentów, wyłącznie po promieniu względem dolnej płyty membranowej 32, nakłada się z przemieszczaniem się w kierunku osiowym tej dolnej płyty membranowej 32. Tak więc, pierwsze i drugie, segmenty 141 i 142, które są pokazane na fig. 6 jako poprzestawiane schodkowe, na fig. 9 są pokazane jako ustawione w linii. W tym stadium, oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części, jest w stanie złożonym.

Następnie ruch zostaje zakończony, ponieważ rolki 521 napotykają na pierwszą krzywkę 42 zanim rolki 531 natrafią na drugą krzywkę 43. Tutaj, rolki 521 spotykają się z pierwszą krzywką 42 jednocześnie i rolki 531 spotykają się z drugą krzywką 43 też jednocześnie. Na fig. 7 zauważamy także zaznaczenie osiowego poprzestawiania schodkowego, jest tak ponieważ rolki 531 są na granicy pomiędzy pochylnią i częścią cylindryczną drugiej krzywki 43, podczas gdy rolki 521 są już dobrze poza granicą pomiędzy pochylnią i częścią cylindryczną pierwszej krzywki 42.

W konfiguracji przedstawionej na fig. 7, płyta prowadząca 321 właśnie weszła w kontakt z pierwszymi segmentami 141. Należy tu przypomnieć, że drugie segmenty 142 są zamontowane na płycie prowadzącej 321. Stąd, ruch ciągły faktycznego przybliżania się dolnej płyty membranowej 32 do ramy dolnej 22, spycha osiowo do tyłu oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części. Ruch ten ustaje, kiedy oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części wchodzi w kontakt z płaszczem 12. Ta ostatnia faza ruchu osiowego wykonuje formowanie drutówki B2.

A jeżeli chodzi o drutówkę B1, to ruch względny osiowego zbliżania się, występujący pomiędzy płaszczem 11 i górną płytą membranową 31, wprowadza jednolity oporowy pierścień 13 w kontakt z płaszczem 11. Ten ruch osiowy formuje drutówkę B1.

Oczywiście, formowanie drutówek B1 i B2 za pomocą oporowych pierścieni formujących 13 i 14, odpowiednio, może się odbywać jednocześnie. Rozwijanie się membrany 15 następuje, korzystnie, dopiero po uformowaniu drutówek przez oporowe pierścienie formujące, takim jak to zostało właśnie objaśnione. Prasa ma wtedy konfigurację taką jak na fig. 11. Wulkanizowanie odbywa się w sposób konwencjonalny.

Przy końcu wulkanizowania, membrana 15 jest złożona. Oporowy pierścień formujący 14 podzielony na części, jest wycofywany poprzez względne odchylanie segmentów, przez dolną płytę membranową 32, względem ramy dolnej 22 (powodowane ruchami opisanymi powyżej, powtarzanymi w sposób odwrócony). Wtedy, albo jednocześnie, albo z wyprzedzeniem, jednolity oporowy pierścień formujący 13 jest przemieszczany osiowo względem płaszcza 11, pozwalając na wyładunek przy pomocy kleszczy wkładanych pod drutówkę B1.

W alternatywnym układzie umieszczenia oporowego pierścienia formującego podzielonego na części, pierwsze segmenty są połączone z ramą dolną prasy, podczas gdy drugie segmenty są połączone z dolną płytą membranową. Układ według wynalazku może być wbudowywany z zachowaniem wielkiej zwartości układu mieszczącego wewnętrzny mechanizm potrzebny do rozwijania elastycznej membrany wulkanizacyjnej. On także pozwala na wszystkie wymagane ruchy bez jakichkolwiek napędów innych niż te pochodzące od płyt membranowych, górnej i dolnej. Jeżeli jest to wymagane, to oczywiście, rama ruchoma prasy może

189 743 być wyposażona w środki sterowania znajdujące się w różnych poszczególnych częściach, które pozwalają na formowanie za pomocą oporowego pierścienia formującego. Wynalazek pozwala na wierne dokładne formowanie drutówek opon o specjalnym kształcie drutówki. Wynalazek służy do wykonywania operacji formowania złożonych kształtów, przy względnej prostocie formy i prasy do wulkanizowania. Właściwie, prasy do wulkanizowania nie wymagają dodatkowych środków do sterowania ruchem, oprócz tych dostępnych w całkowicie tradycyjnej membranowej prasie do wulkanizowania.

Rg 4

189 743

042 --144

189 743

no

189 743

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Forma do formowanio opony pojazou, zawizrajązej bieanik, dwie sciady boccne i dwie niesymetryczne drutówki, w której najmniejszy wymiar średnicy obszaru opony przy drutówce o mniejszej średnicy ma wartość 0o, a najmniejszy wymiar średnicy obszaru opony przy drutówce o większej średnicy ma wartość 0
2, znamienna tym, że zawiera dwa płaszcze (11, 12) do formowania, odpowiednio, zewnętrznej powierzchni każdej ze ścian bocznych i zewnętrznej części każdej z drutówek w kierunku promieniowym, aż do wewnętrznej linii granicznej określonej wymiarem 0o średnicy obszaru opony, oraz wymiarem 02 średnicy obszaru opony, odpowiednio; jednolity oporowy pierścień formujący (13) do formowania deatówki o mniejszej średnicy, promieniowo od wewnętrznej linii granicznej, gdzie występuje wymiar 0o średnicy obszaru opony i w kierunku osiowym, do wewnętrznej linii granicznej o wymiarze 0i, przy czym wymiar 0i jest mniejszy od 0 2, oraz 0i jest większy od 0o2. Forma weFług zawez. 1, znamienna tym,żeaawiera eporow^ pizfścioń formujacY OH) podzielony na części, do formowania drutówki o większej średnicy, promieniowo począwszy od wewnętrznej linii granicznej gdzie wymiar średnicy ma wartość 02 i w kierunku osiowym aż do wewnętrznej linii granicznej gdzie wymiar średnicy ma wartość 0
3, przy czym oporowy pierścień formujący (14) podzielony na części, składa się z licznych chowanych segmentów (1^1,142), przylegających do siebie w pozycji formowania.

0. Forma wiFlug ζο^Μ olbs 2, znamienn a tym,żż aawier a e lzawczną Ι,Ο) do formowania powierzchni wewnętrznej opony w części wewnętrznej wnęki opony, pomiędzy linią graniczną o średnicy 0i i linią graniczną o średnicy 03.
4. Forma weFOrm aawtiz;. 2, znami en na tym, nn 1 icwne ż^w^e cegmenty skłmdają oik z ilości N pierwszych segmentów (141), których czoła boczne zwrócone w kierunku obwodowym zbiegają się do,wnętrza formy, oraz z podobnej ilości N drugich segmentów (142) uzupełniających pierwsze segmenty.

0. Forma wedłum zwerił. k znam lennn tem, że zawierż malioma wzglądu ρ^^ czy (11,12) sektory (16), służące do formowania zewnętrznej powierzchni bieżnika.
6. Prasa do wakamzowama oown p^oposow^-ia os wrana d ipra^ią do fomlowfnif opony pojazdu, posiadająca oś środkową odpowiadającą osi obrotu opony, znamienna tym, że ma membranę (15) zakotwioną w dolnej płycie membranowej (32) i w górnej płycie membranowej (31), ponadto prasa zawiera ramę dolną (22) z zamocowanym w niej jednym z płaszczy (11, 12), układ sterujący ruchem ramy dolnej (22), układ do sterowania ruchem względnym pomiędzy dolną płytą membranową (32) i ramą dolną (22), pierwszy układ pierwszych popychamy krzywkowych składający się z wagliwybg ramion (52) zamocowanych na suwaku (17) rolek (521) zamocowanych obrotowo na wahliwych ramionach (52) i sprężyn (525) będących w kontakcie z wahliwym ramieniem (52) i służący do osadzania w nim pierwszych segmentów (141) oraz drugi układ składający się z rolek (531) zamontowanych na drugich segmentach (142) i sprężyn (535) naciskających na segmenty (142) do osadzania w nim drugich segmentów (142), z zestawu zawierającego pierwsze i drugie segmenty (141, 142), stanowiącego oporowy pierścień formujący (14) podzielony na części, oraz mechanizm do przemieszczania pierwszych segmentów (141) i drugich segmentów (142).

0. Prasa wo dhig aaotbr. 6, znami en na tym, żż piwimeaże zebmenty segl) na powiązanz z ramą dolną (22), a drugie segmenty (142) są powiązane z dolną płytą membranową (32).

0. Prasa wodłrg aaotbr.6, zaso?, znamienna tym,żn mym^anem do pjzemirłzzzunia zawiera pierwszą krzywkę (42) zespoloną z dolną płytą membranową (32), a pierwsze popychacze krzywkowe są powiązane z pierwszymi segmentami (141), oraz drugą krzywkę (43) zespoloną z ramą dolną (22) i drugie popychane krzywkowe uruchamiające drugie segmenty (142).

189 743
9. Prasa według zastrz. 8, znamienna tym, że pienvsze popychacze lyzywkowe są.

wahliwymi ramionami (52), przy czym na kaZdym z wahliwych ramion (52) jest zamontowana obrotowo rolka (521), a wahliwa ramiona (52) są zamontowane przegubowo i współpracują k pierwszą krzywką (42).
10. Prasa według aastrdł 6, znami en na tym. że pierwsze seementy (ego są zamontowane na suwaku (17), przesuwnym ruchem postępowym równolegle do osi względem ramy dolnej (22).

Cl. Prasa wie dług aasted. 8, ziianńen na tym. że zawiei zgOTwąp^/tg membranową (31) przesuwną względem dolnej płyty membranowej (32), przy czym górna płyta membranowa (31) zawiera elementy kotwiczące membranę wulkanizacyjną (15), a takZe górna płyta membranowa (31) zawiera powierzchnię wsporczą (310) jako powierzchnię oporową dla jednolitego oporowego pierścienia formującego.