PL185988B1 - Głowica przechwytująca dźwięk do stetoskopu elektronicznego - Google Patents

Abstract

1 . Glowica przechwytujaca dzwiek do stetoskopu elektro- nicznego, zawierajaca przynajmniej jeden przetwornik elektro- akustyczny dostarczajacy przynajmniej jeden sygnal elektrycz- ny reprezentujacy wibracje akustyczne, przy czym z tym prze- twornikiem jest polaczony przynajmniej jeden czlon mecha- niczny przenoszacy wibracje akustyczne z powierzchni ciala do przetwornika, który to przynajmniej jeden czlon mechaniczny jest otoczony przez dzwon majacy krawedz, wyznaczajaca ograniczony obszar wysluchiwania na powierzchni ciala, znamienna tym, ze parametry ksztaltu sciany wewnetrznej (8) dzwonu (2) tworzacej powierzchnie wneki, przystosowana do odbijania dzwieku w strone przynajmniej jednego czlonu mechanicznego, na które sklada sie kat pochylenia i promien krzywizny sciany wewnetrznej (8), a takze material tej sciany, sa wstepnie okreslone poprzez wymagania dotyczace prowa- dzenia dzwieku i ewentualnie wzmacniania niektórych czesto- tliwosci dzwiekowych, zas przynajmniej jeden czlon mecha- niczny ma postac prostego, cienkiego kolka (3), majacego przedni obszar przystosowany do przechwytywania od przodu wibracji akustycznych pochodzacych z powierzchni ciala, który to obszar jest znacznie mniejszy niz ograniczony obszar wyslu- chiwania, ograniczony krawedzia (7), i majacego boczny obszar przystosowany do przechwytywania z boku ewentualnych wib- racji akustycznych odbitych od powierzchni wneki dzwonu (2). przy czym kolek (3) jest odlaczony akustycznie od dzwonu (2). Fig. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest głowica przechwytująca dźwięk do stetoskopu elektronicznego.

185 988

Stetoskopy są szeroko stosowane w przemyśle, zwłaszcza do wysłuchiwania niektórych dźwięków wskazujących defekty w maszynach, jednakże głównie są stosowane w dziedzinie medycyny do wysłuchiwania dźwięków związanych ze szczególnymi funkcjami ciała. Przedmiotem szczególnego zainteresowania są dźwięki związane z pracą ważnych organów, takich jak płuca, serce i żyły.

Lekarz często wysłuchuje tego rodzaju szczególne dźwięki spośród licznych dźwięków otrzymywanych równocześnie. Rozmaite dźwięki często odpowiadają specjalnym pasmom częstotliwości, zwłaszcza związanymi ze szczególnymi rodzajami chorób serca. Przykładowo, lekarz zainteresowany symptomami wady zastawki dwudzielnej ma znacznie ułatwione zadanie, jeżeli można wyeliminować częstotliwości powyżej około 80 Hz, ponieważ dźwięki mające częstotliwości powyżej 80 Hz w ogólności są związane z innymi schorzeniami niż ten rodzaj wady pracy serca.

Do przetwarzania zakresów częstotliwości dźwięki pożądanych do transmitowania z ciała pacjenta do ucha lekarza lub do urządzenia rejestrującego dźwięk można zastosować rozmaite przyrządy. Przykładowo, w norweskim zgłoszeniu patentowym nr 95.0495 ujawniono urządzenie elektroniczne mające regulowany filtr przepuszczający pasmo do usuwania niepożądanych częstotliwości, to jest usuwania „hałasu” tak, aby transmitować jedynie dźwięki ważne ze względu na szczególną diagnozę. Jednakże jest również możliwe rozwiązywanie problemu kształtowania częstotliwości i przystosowywania częstotliwości dźwięki już w samym mikrofonie, lub w głowicy przechwytującej stetoskopu. Zwykłe stetoskopy bez wzmocnienia elektronicznego są wyposażone w szczególną głowicę przechwytującą dla uzyskiwania tłumienia/wzmocnienia pasm o rozmaitej częstotliwości, na przykład w opisach patentowych GB 2,051,584A i USA 4,903,794 ujawniono głowice przechwytujące stetoskopu, posiadające specjalne komory dla otrzymywania rezonansu przy określonych częstotliwościach. W obydwu tych publikacjach pokazano głowicę przechwytującą dźwięk, posiadającą przednią membranę mającą usytuowaną centralnie, wystającą ku przodowi końcówkę do bezpośredniego kontaktowania z powierzchnią ciała.

Stetoskopy typu elektronicznego, to jest mające przetworniki elektroakustyczne są znane z opisów DE 2,703,781, DE 2,453,926 i DE 932,268. Opis DE 2,703,781 ujawnia urządzenie przechwytujące dźwięki pochodzące z ciała, wyposażone w człon piezoelektryczny. Dla przekazywania wibracji, w cylindrycznym otworze umieszczono centralny wystający kołek. Jego celem jest uniknięcie odbierania dźwięków poprzez powietrze. W rozwiązaniu tym nie stosuje się żadnych środków do kształtowania częstotliwości przechwytywanego dźwięku.

Opis DE 2,453,926 ujawnia stetoskop elektroniczny, w którym człon przechwytujący dźwięk posiada przednią membranę mającą usytuowaną centralnie, wystającą ku przodowi „nasadkę wiosłową”. Jednakże, wibracje dźwiękowe są nadal transmitowane przez przestrzeń powietrzną wewnątrz membrany do zamontowanego wewnętrznie mikrofonu. Nie uwzględniono zastosowania specjalnych środków do wzmacniania/tłumienia określonych pasm częstotliwości.

Opis DE 932,268 ujawnia mikrofon do przechwytywania dźwięków ciała, w którym środkowy kołek przekazuje wibracje z powierzchni ciała do przetwornika akustoelektrycznego poprzez qasi-sztywne połączenie mechaniczne. Środkowy kołek jest otoczony przez wystającą do przodu kolistą krawędź która służy do wywierania prawie stałej siły dotykania centralnego kołka do skóry. Nie zastosowano środków do powodowania usuwania niepożądanych dźwięków i niepożądanych częstotliwości z przekazywanego dźwięku.

Celem wynalazku jest opracowanie głowicy przechwytującej dźwięk, przeznaczonej do stosowania jako cześć stetoskopu elektronicznego, w której są wzmacniane zakresy częstotliwości szczególnie istotne dla danej diagnozy za pomocą konstrukcji samej głowicy przechwytującej.

Głowicą przechwytującą dźwięk do stetoskopu elektronicznego, zawierająca przynajmniej jeden przetwornik elektro-akustyczny dostarczający przynajmniej jeden sygnał elektryczny reprezentujący wibracje akustyczne, przy czym z tym przetwornikiem jest połączony przynajmniej jeden człon mechaniczny przenoszący wibracje akustyczne z powierzchni ciała

185 988 do przetwornika, który to przynajmniej jeden człon mechaniczny jest otoczony przez dzwon mający krawędź, wyznaczającą ograniczony obszar wysłuchiwania na powierzchni ciała, według wynalazku charakteryzuje się tym, że parametry kształtu ściany wewnętrznej dzwonu tworzącej powierzchnię wnęki, przystosowaną do odbijania dźwięku w stronę przynajmniej jednego członu mechanicznego, na które składa się kąt pochylenia i promień krzywizny ściany wewnętrznej, a także materiał tej ściany, są wstępnie określone poprzez wymagania dotyczące prowadzenia dźwięku i ewentualnie wzmacniania niektórych częstotliwości dźwiękowych, zaś przynajmniej jeden człon mechaniczny ma postać prostego, cienkiego kołka, mającego przedni obszar przystosowany do przechwytywania od przodu wibracji akustycznych pochodzących z powierzchni ciała, który to obszar jest znacznie mniejszy niż ograniczony obszar wysłuchiwania, ograniczony krawędzią i mającego boczny obszar przystosowany do przechwytywania z boku ewentualnych wibracji akustycznych odbitych od powierzchni wnęki dzwonu, przy czym kołek jest odłączony akustycznie od dzwonu.

Przynajmniej jeden człon mechaniczny korzystnie jest w postaci licznych cienkich kołków przyłączonych do pojedynczego przetwornika elektro-akustycznego, względnie przynajmniej jeden człon mechaniczny jest w postaci licznych cienkich kołków, każdy przyłączony do odpowiadającego jednego z tak samo licznych przetworników elektro-akustycznych.

Krawędź dzwonu korzystnie jest płaska i mą kształt okrągły, owalny, kwadratowy albo wieloboczny.

Powierzchnia ściany wewnętrznej dzwonu jest przystosowana do absorbowania dźwięków w obrębie wstępnie określonego zakresu częstotliwości.

Wzdłuż krawędzi dzwonu korzystnie jest przytwierdzona membrana umieszczona pomiędzy przynajmniej jednym członem mechanicznym i powierzchnią ciała.

Do gniazda dzwonu jest przyłączony korpus, do którego jest dołączony obwód elektryczny.

Korpus korzystnie zawiera przekaźnik radiowy mający przyłącze do jednostki centralnej.

Główną cechą głowicy według wynalazku jest umieszczenie przynajmniej jednego cienkiego kołka do przenoszenia wibracji, usytuowanego środkowo wewnątrz dzwonu, który ogranicza swą krawędzią przestrzeń odbijania i/lub absorpcji, otaczającą cienki kołek, w taki sposób że w kierunku kołka są odbijane jedynie określone częstotliwości, przez co kołek przewodzi dźwięk o wybranej częstotliwości. Sam dzwon jest odłączony akustycznie od cienkiego kołka, który przechwytuje dźwięk jedynie z bardzo niewielkiego obszaru powierzchni ciała, przy czym dźwięk dostarczany do kołka w sposób wtórny po odbiciu wewnątrz dzwonu w zasadzie pochodzi z większej, ograniczonej powierzchni ciała pod dzwonem.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozwiązanie głowicy przechwytującej według wynalazku, fig. 2 - głowicę przechwytującą w rodzaju pokazanym na fig. 1, zamontowaną razem z częścią elektroniczną dla utworzenia kompletnego stetoskopu elektronicznego, fig. 3 - kompletny stetoskop taki jak pokazano na fig. 2, jednakże z odmiennym rozwiązaniem dzwonu, fig. 4 - wykres częstotliwości wskazujący efektywne zakresy częstotliwości dźwięku dla niektórych chorób serca, a fig. 5 - rejestrowane konwencjonalnie krzywe fonokardiograficzne.

Na figurze 1 pokazano podstawowe rozwiązanie głowicy przechwytującej dźwięk 1 według wynalazku. Głowica przechwytująca dźwięk 1 zawiera jako najważniejsze elementy dzwon 2 wywołujący dźwięk, środkowy kołek 2 i przetwornik elektro-akustyczny 4. Kołek 3 jest sprzężony bezpośrednio z przetwornikiem 4, który jest przystosowany do tworzenia połączenia z elektronicznym obwodem wzmacniającym i przetwarzającym, nie pokazanym na rysunku, poprzez styki elektryczne 5. Dzwon 2 wywołujący dźwięk jest odłączony akustycznie od przetwornika 4 za pomocą wykładziny 6 absorbującej wibracje.

Pokazany na fig. 1 widok stanowi przekrój przez głowicę przechwytującą dźwięk 1. Ksztab głowicy przechwytującej jest symetrycznie kolisty dookoła osi środkowej, która odpowiada osi podłużnej środkowego kołka, jednakże kształt ten może być również owalny, lub ewentualnie taki, że dzwon 2, ma obwód kwadratowy, trójkątny lub wieloboczny.

Dzwon 2 głowicy przechwytującej dźwięk ogranicza obszar wysłuchiwania na powierzchni ciała, której dotyka obszar krawędzi 7. Dźwięk wysyłany z ograniczonego obszaru wy185 988 słuchiwania na powierzchni ciała może następnie być odbity od wewnętrznej ściany w dzwonie 2 w stronę środkowego kołka 3 dla otrzymania dodatkowego dźwięku, dodatkowo do dźwięku przechwytywanego bezpośrednio przez kołek 3 z bardzo niewielkiego obszaru środkowego dotykanego przez kołek. W związku z tym ważnymi parametrami są parametry takie jak kształt ściany wewnętrznej 8, to jest jej zakrzywienie lub płaskość, pochyły kąt B pomiędzy wewnętrzną ścianą 8 i płaszczyzną obszaru krawędzi 7 oraz materiał wewnętrznej ściany 8 i występujące częstotliwości dźwięku. Podwójnie zakrzywiona wewnętrzna ściana 8, np. z krzywizna paraboliczną w przekroju, jak pokazano na fig. 3, będzie powodowała efekt ogniskowania w stronę określonego położenia na środkowym kołku 3, natomiast stożkowa wewnętrzna ściana 8, jak pokazano na fig. 1, będzie rozszerzała odbity dźwięk w stronę całego zakresu kołka 2. Tak więc, rozmaite kształty wewnętrznej ściany 8 są istotne pod względem czasów docierania do przetwornika 4 rozmaitych części całkowitego sygnału dźwiękowego z ograniczonego obszaru powierzchni ciała, i istnieje możliwość „dobrania” kształtu wewnętrznej ściany 8 dla otrzymania najlepszej możliwej odpowiedzi dla głowicy przechwytującej w stosunku do szczególnie istotnych dźwięków ciała. Oczywiście, korzystne rozwiązanie głowicy według wynalazku dotyczy również stosowania ściany wewnętrznej 8 głowicy o kształcie podlegającym zmianie korzystnie w taki sposób, że pojedynczy przycisk uruchamiany palcem na zewnątrz głowicy przechwytującej powoduje zmianę kształtu przez bezpośrednie mechaniczne przekazanie nacisku do członu zaciskającego, który popycha wewnętrzną ścianę 8 dla zmiany jej krzywizny, i tym samym również dostarcza odmienną całkowitą odpowiedź do głowicy przechwytującej.

Możliwe jest również nadanie powierzchni lub określonym powierzchniom wewnętrznej ściany 8 rozmaitych własności odbijających dźwięk lub absorbujących dźwięk, również w zależności od częstotliwości dla wywarcia wpływu na odpowiedź głowicy przechwytującej w pożądanym kierunku odnośnie korzystnej transmisji szczególnych dźwięków W pierwszym wariancie rozwiązania wynalazku, dzwon 2 jest wyposażony w całkowicie absorbującą ścianę wewnętrzną. Umożliwia to eliminację echa i akustyczności pochodzących z dzwonu 2, i jedynie środkowy kołek 3 przepuszcza wibracje dźwiękowe do przetwornika 4.

Spośród dalszych zmiennych parametrów głowicy przechwytującej dźwięk 1, należy wymienić środkowy cienki kołek 3, który stanowi sztywny i wydłużony pręt z materiału twardego, np. stali. Jednakże głowica przechwytująca dźwięk według wynalazku może być wyposażona w liczne kołki 2, umieszczone centralnie wewnątrz dzwonu 2. Kołki te mogą następnie być przyłączone do pojedynczego przetwornika elektro-akustycznego 4, lub też można zastosować oddzielne przetworniki dla każdego kołka dla otrzymania podwójnego, potrójnego, itd. przechwytywania dźwięku. W takich przypadkach „wielokołkowych” kąty kołków mogą różnić się od precyzyjnie ustawionego kierunku osiowego (w stosunku do pokazanego w przypadku jednego kołka na fig. 1), i możną obliczyć kierunek i głębokość źródeł dźwięku wewnątrz powierzchni ciała za pomocą przyłączonego obwodu elektronicznego i wyposażenia komputerowego. Istotą obecnego wynalazku jest więc szczególne połączenie bezpośredniego dźwięku z małego obszaru centralnego, dostarczanego przez jeden (lub przez liczne) cienki środkowy kołek, i odbitego dźwięku z większego, ograniczonego obszaru powierzchni ciała poprzez wnętrze dzwonu 3 i środkowego kołka, z dostosowanym do szczególnego przeznaczenia rozmiarem i kształtem ściany wewnętrznej 8 dzwonu. Jest również możliwa zmiana własności głowicy przechwytującej, przez naprężenie membrany 2, pokazanej na fig. 1 linią przerywaną, ponad cały otwór dzwonu wywołującego dźwięk, to jest na zewnątrz wystającego do przodu środkowego kołka 3. Człon mocujący 10 membranę 9 do dzwonu 2 musi być umieszczony dookoła zewnętrznej krawędzi dzwonu. Efektem zastosowania takiej membrany 9 jest, że środkowy kołek 3, który dotyka membrany, będzie przechwytywał dźwięki z większego obszaru, jakkolwiek rozwiązanie to będzie dawało również więcej hałasu pochodzącego z badanego obszaru powierzchni ciała, i nie stanowi rozwiązania zalecanego.

Pokazana na fig. 1 głowica przechwytująca dźwięk jest wyposażona od góry w gniazdo 11. W rozwiązaniach pokazanych na fig. 2 i 3 gniazdo 11 jest stosowane dla nadania kompletnym stetoskopom 12, 13 kształtu zbliżonego do latarki, gdzie wydłużony główny korpus 18 zawie6

185 988 ra kompletny wzmacniający i przetwarzający obwód elektryczny 16, podłączony do przetwornika 4 poprzez styki 5 (patrz fig. 1). Oznacznikiem 17 oznaczono schematycznie przekaźnik radiowy typu anteny, mający przyłącze do jednostki centralnej i zastosowany opcjonalnie dla transmitowania światła modulowanego, lub dla transmitowania ultradźwięków, jednakże w każdym przypadku dla transmitowania promieniowania niosącego informację, które to promieniowanie jest odbierane przez stacjonarny (nie pokazany) zespół odbiorczy. Oczywiście możliwe jest połączenie drutowe, jednakże wówczas trzymany ręką stetoskop 12, 13 może być zredukowany jedynie do głowicy przechwytującej dźwięk 1, z drutami prowadzącymi od styków 5 do bardziej kompletnej, stacjonarnej jednostki przetwarzającej sygnał, zaś głowica przechwytująca dźwięk 1 samodzielnie stanowi wówczas trzymaną ręcznie jednostkę.

Pokazana na fig. 2 głowica przechwytująca dźwięk 1 jest zasadniczo tego samego rodzaju jak głowica pokazana na fig. 1, zaś na fig. 3 pokazano podwójnie zakrzywioną wewnętrznie ścianę 15 dzwonu 2. Obszar krawędziowy tego dzwonu 2 jest w tym przypadku ukształtowany bardziej ostro jako krawędź 14.

Na fig. 4 pokazano schemat usytuowania w obrębie słyszalnego zakresu szczególnych dźwięków odpowiadających konkretnym symptomom choroby serca. Należy zauważyć, w porównaniu ze słyszalnym zakresem (20 Hz-20 kHz) i zakresem typowych dźwięków przy oddychaniu (200-700 Hz), że odpowiednio, zwężenie lewego ujścia żylnego posiada typowe częstotliwości w zakresie 25-80 Hz, pierwszy i drugi odgłos serca występują z częstotliwościami w zakresie 20-140 Hz, defekt przegrody przedsionkowej w zakresie 20-70 Hz, niedomykalność zastawek aorty i zastawki dwudzielnej daje dźwięki mające częstotliwość w zakresie 170-900 Hz, i szmery wydalania są zwykle usytuowane przy częstotliwościach 130-500 Hz. Głowica przechwytująca według wynalazku może być stosowana do wzmacniania tych szczególnych zakresów częstotliwości, lub ewentualnie do tłumienia przekazywania częstotliwości zewnętrznych.

Należy zauważyć, że głowica przechwytująca dźwięk według wynalazku daje również dobre rezultaty przy wysłuchiwaniu dźwięków ciała na zewnątrz ubrania.

Podczas stosowania, dzwon 2 tworzy zamkniętą. przestrzeń dookoła środkowego kołka 3, i tym samym wywołuje taki efekt, że dźwięki przychodzące z obszaru zewnętrznego nie będą przechwytywane przez kołek. Tym samym dzwon 2 pełni również funkcję ekranu względem sygnałów innych niż „sygnały użyteczne”. Jedynie wartościowe są oddźwięki ciała przechwytywane wewnątrz dzwonu 2, a sygnały niepożądane są usuwane.

Uprzednio stwierdzono, że rozmaite kształty odbijającej ściany wewnętrznej 7 w dzwonie 2 dają odbicia, które są kierowane zasadniczo w stronę jednego położenia na środkowym kołku 3, lub w bardziej rozłożony sposób w stronę rozmaitych położeń. Tak więc kształt wewnętrznej ściany 7 powinien być przystosowany dla skompensowania rozmaitych czasów dojścia dla rozmaitych dźwięków, przez co niektóre dojścia mogą być stłumione a inne dojścia mogą być wzmocnione. Czas dojścia jako konsekwencja kształtu geometrycznego i wyboru materiału dzwonu 2 stanowi ważny parametr. Dzwon 2 dostarczający odbicia rozpraszane w stronę rozmaitych położeń w rozmaitych czasach daje przesunięcie fazowe czasu/dźwięku, co obrazują przykładowo części krzywe pokazane na fig. 5, zarejestrowane z zastosowaniem tradycyjnej fonokardiografii. Krzywe te mogą być bardziej ostre, lepiej zdefiniowane i prostsze do interpretacji poprzez wzmocnienie i zaakcentowanie, dokonane za pomocą głowicy przechwytującej dźwięk według wynalazku.

185 988

Fig. 5

185 988

Fig. 4

185 988

Fig. 2 Fig. 3

185 988

4 5

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Głowica przechwytująca dźwięk do stetoskopu elektronicznego, zawierająca przynajmniej jeden przetwornik elektro-akustyczny dostarczający przynajmniej jeden sygnał elektryczny reprezentujący wibracje akustyczne, przy czym z tym przetwornikiem jest połączony przynajmniej jeden człon mechaniczny przenoszący wibracje akustyczne z powierzchni ciała do przetwornika, który to przynajmniej jeden człon mechaniczny jest otoczony przez dzwon mający krawędź, wyznaczającą ograniczony obszar wysłuchiwania na powierzchni ciała, znamienna tym, że parametry kształtu ściany wewnętrznej (8) dzwonu (2) tworzącej powierzchnię wnęki, przystosowaną do odbijania dźwięku w stronę przynajmniej jednego członu mechanicznego, na które składa się kąt pochylenia i promień krzywizny ściany wewnętrznej (8), a także materiał tej ściany, są wstępnie określone poprzez wymagania dotyczące prowadzenia dźwięku i ewentualnie wzmacniania niektórych częstotliwości dźwiękowych, zaś przynajmniej jeden człon mechaniczny ma postać prostego, cienkiego kołka (3), mającego przedni obszar przystosowany do przechwytywania od przodu wibracji akustycznych pochodzących z powierzchni ciała, który to obszar jest znacznie mniejszy niż ograniczony obszar wysłuchiwania, ograniczony krawędzią (7), i mającego boczny obszar przystosowany do przechwytywania z boku ewentualnych wibracji akustycznych odbitych od powierzchni wnęki dzwonu (2), przy czym kołek (3) jest odłączony akustycznie od dzwonu (2).
2. 2. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że przynajmniej jeden człon mechaniczny jest w postaci licznych cienkich kołków przyłączonych do pojedynczego przetwornika elektro-akustycznego (4).
3. 3. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że przynajmniej jeden człon mechaniczny jest w postaci licznych cienkich kołków, każdy przyłączony do odpowiadającego jednego z tak samo licznych przetworników elektro-akustycznych.
4. 4. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że krawędź (7) dzwonu (2) jest płaska i ma kształt okrągły.
5. 5. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że krawędź (7) dzwonu (2) jest płaska i ma kształt owalny.
6. 6. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że krawędź (2) dzwonu (2) jest płaska i ma kształt kwadratu.
7. 7. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że krawędź (7) dzwonu (2) jest płaska i ma kształt wieloboku.
8. 8. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia ściany wewnętrznej (8) dzwonu (2) jest przystosowaną do absorbowania dźwięków w obrębie wstępnie określonego zakresu częstotliwości.
9. 9. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że wzdłuż krawędzi (7) dzwonu (2) jest przytwierdzona membrana (2) umieszczona pomiędzy przynajmniej jednym członem mechanicznym i powierzchnią ciała.
10. 10. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że do gniazda (11) dzwonu (2) jest przyłączony korpus (18), do którego jest dołączony obwód elektryczny (16).
11. 11. Głowica według zastrz. 10, znamienna tym, że korpus (18) zawiera przekaźnik radiowy (17) mający przyłącze do jednostki centralnej.