PL185761B1

PL185761B1 - Uchwyt do skrzydła otwieranego

Info

Publication number: PL185761B1
Application number: PL97323272A
Authority: PL
Inventors: Christian Combas; Gilles Coste
Original assignee: Legrand Sa; Legrand Snc
Priority date: 1996-11-27
Filing date: 1997-11-21
Publication date: 2003-07-31
Also published as: DE69710564D1; FR2756315B1; EP0845563B1; EP0845563A1; PL323272A1; DE69710564T2; FR2756315A1; ES2168592T3

Abstract

1. Uchwyt do skrzydla otwieranego osadzony na wy- posazonym w niego skrzydle otwieranym, zawierajacy obudowe, oraz klapke uchwytowa, która za pomoca srod- ków przegubowych jest osadzona obrotowo na obudowie pomiedzy dwoma polozeniami, a mianowicie spoczynko- wym polozeniem schowania, w którym jest ona wpusz- czona w przyblizeniu na plask w obudowe, i dwoma robo- czymi polozeniami wysuniecia, w których wystaje ona przynajmniej czesciowo z tej obudowy, znamienny tym, ze srodki przegubowe (31) zawieraja dwa zespoly (Z) srodków uzupelniajacych (44, 52, 46, 54), usytuowane w dwóch oddzielnych, oddalonych od siebie wzajemnie, obszarach, przy czym jedna czesc (44, 52) srodków uzu- pelniajacych kazdego zespolu (Z) jest polaczona z obudowa (29), zas druga czesc (46, 54) srodków uzupel- niajacych kazdego zespolu (Z) jest polaczona z klapka uchwytowa (30), tworzac potencjalna os obrotu w polozeniu spoczynkowym klapki uchwytowej (30), natomiast kazde z polozen roboczych jest okreslone przez wychylenie klapki uchwytowej (30) wokól osi okreslonej przez jeden zespól (Z), przy czym elementy drugiego zespolu (2) sa rozlaczone. FIG. 7 FIG. 3 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt dla skrzydła otwieranego typu tych, które wyposażają dowolne skrzydło otwierane, w celu sterowania jego otwieraniem i zamykaniem.

Skrzydłem otwieranym mogąbyć np. drzwi, takie jak drzwi skrzyni, lub w sposób bardziej ogólny drzwi dowolnej osłony, w szczególności szafy, przeznaczonej do pomieszczenia dowolnego sprzętu elektrycznego. Równie dobrze może jednak chodzić o pokrywę.

Przynajmniej w niektórych zastosowaniach, przykładowo w przypadku skrzynek, przeznaczonych do wpuszczania w ścianę, jest pożądane, aby w stanie spoczynku występ, jaki tworzy na takim skrzydle otwieranym uchwyt, który je wyposaża, był minimalny.

W tym celu we francuskim wzorze użytkowym, zarejestrowanym pod nr 95 01548 i opublikowanym pod nr 2.716.600, zaproponowano uchwyt, zawierający z jednej strony obudowę, za pośrednictwem której jest on przystosowany do osadzenia na wyposażonym w niego skrzydle otwieranym, z drugiej zaś strony klapkę uchwytową, która jest osadzona obrotowo za pomocą elementów połączenia przegubowego na tej obudowie pomiędzy dwoma położeniami, a mianowicie położeniem schowania, spoczynkowym, w którym jest ona wpuszczona w przybliżeniu na płask w obudowę, oraz położeniem wysunięcia, roboczym, w którym - przeciwnie - wystaje ona przynajmniej częściowo poza tę obudowę.

Jednane w tym francuskim wzorze użytkowym środki przegubowe, przewidziane pomiędzy klapką uchwytową a obudową, działają w środkowym obszarze klapki uchwytowej, aby ta ostatnia tworzyła poza tymi środkami przegubowymi przycisk, który należy nacisnąć, by spowodować jej wysunięcie.

Prócz tego w tym francuskim wzorze użytkowym klapka uchwytowa ma w rzucie poziomym kontur niesymetryczny z obu stron tych środków przegubowych, przy czym ta z jej

185 761 części, która tworzy przycisk, który należy nacisnąć, w celu uzyskania jej wysunięcia, nie ma takiego samego konturu, jak część, służąca do uchwycenia po tym wysunięciu.

Wynika stąd, że w celu uzyskania - po zmianie kierunku otwierania drzwi - tych samych warunków działania na uchwyt, trzeba przeprowadzić jego odwrócenie.

Ponadto jeśli drzwi należy zaopatrzyć w zamek oprócz uchwytu, to zamek ten należy niemal koniecznie umieścić obok uchwytu, a zatem musi on być widoczny na przekór walorom estetycznym.

Jeśli natomiast, w celu uczynienia go niewidocznym, umieszcza się go pod częścią do chwytywania klapki uchwytowej, to jego wysunięcie względem płaszczyzny środkowej całości komplikuje warunki manipulowania nim.

W zgłoszeniu francuskiego wzoru użytkowego nr 2.716.600 klapka uchwytowa uchwytu zawiera tylko jeden obszar połączenia przegubowego wzdłuż osi, przechodzącej przez dwa sworznie, wyrównane liniowo ze sobą.

Podobnie jest w zgłoszeniu patentu niemieckiego nr 37 12 376, chociaż w tym ostatnim możliwe jest obracanie odpowiedniej klapki uchwytowej z obu stron jej obszaru połączenia przegubowego.

W opisie patentowym niemieckim nr 40 02 963 klapka uchwytowa uchwytu zawiera dwa obszary połączenia przegubowego, jednak działają one jednocześnie, a ta klapka uchwytowa nie jest obrotowa, ponieważ przemieszcza się ona równolegle do siebie samej.

W opisie patentowym niemieckim nr 38 18 187 dwie klapki obrotowe, różne od siebie, są uruchamiane jednocześnie przez ten sam element sterujący.

Opis patentowy amerykański nr 4.912.951 dotyczy z kolei zamka - zresztą dość skomplikowanego - drzwi przesuwnych, przy czym uchwyt tych drzwi nie jest wyposażony w jakąkolwiek klapkę uchwytową osadzoną obrotowo.

Podobnie, patent amerykański nr 3.850.464 dotyczy prostego rygla, osadzonego przesuwnie, zaś zgłoszenia patentowe międzynarodowe nr WO 93/09323 i nr WO 85/02647, dotyczą drzwi, a nie uchwytów, w których chodzi po prostu o możliwość ich otwierania w lewo lub w prawo.

Uchwyt do skrzydła otwieranego, osadzony na wyposażonym w niego skrzydle otwieranym, zawierający obudowę, oraz klapkę uchwytową, która za pomocą środków przegubowych jest osadzona obrotowo na obudowie pomiędzy dwoma położeniami, a mianowicie spoczynkowym położeniem schowania, w którym jest ona wpuszczona w przybliżeniu na płask w obudowę, i dwoma roboczymi położeniami wysunięcia, w których wystaje ona przynajmniej częściowo z tej obudowy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że środki przegubowe zawierają dwa zespoły środków uzupełniających, usytuowane w dwóch oddzielnych, oddalonych od siebie wzajemnie obszarach, przy czym jedna część środków uzupełniających każdego zespołu jest połączona z obudową, zaś druga część środków uzupełniających każdego zespołu jest połączona z klapką uchwytową, tworząc potencjalną oś obrotu w położeniu spoczynkowym klapki uchwytowej, natomiast każde z położeń roboczych jest określone przez wychylenie klapki uchwytowej wokół osi określanej przez jeden zespół, przy czym elementy drugiego zespołu są rozłączone.

W przypadku przynajmniej jednego z dwóch zespołów środki przegubowe zawierają z jednej strony wydrążony na każdym z dwóch przeciwległych boków obudowy rowek do obrotu i przytrzymywania, którego co najmniej jeden odcinek jest całkowicie prostoliniowy, i jest usytuowany w przybliżeniu równolegle do przedniej powierzchni obudowy, z drugiej zaś strony wystający na każdym z dwóch odpowiednich boków klapki uchwytowej występ do obrotu i przytrzymywania, umieszczony w rowku do obrotu i przytrzymywania w obudowie.

Każdy z rowków do obrotu i przytrzymywania w obudowie uchodzi na jej przednią powierzchnię odcinkiem współpracującym, który rozszerza się do zewnątrz.

Odcinek współpracujący rowków do obrotu i przytrzymywania w obudowie biegnie w przybliżeniu pod kątem prostym względem ich prostoliniowego odcinka.

W przypadku tego samego boku obudowy prostoliniowe odcinki rowków do obrotu i przytrzymywania biegną w całości grzbietami do siebie.

185 761

Obydwa boki odcinka prostoliniowego rowków do obrotu i przytrzymywania w obudowie zbiegają się ku sobie od jednego do drugiego z końców tego odcinka prostoliniowego, przy czym występy do obrotu i przytrzymywania klapki uchwytowej mają w przekroju poprzecznym obrys, który jest przynajmniej częściowo w kształcie klina.

Występy do obrotu i przytrzymywania w klapce uchwytowej mają w przekroju poprzecznym obrys, złożony zpółokręgu, przylegającego do trapezu prostokątnego na jego większej podstawie.

Co najmniej jeden z rowków do obrotu i przytrzymywania w obudowie zawiera wystający na co najmniej jednym ze swych boków garb podtrzymujący, za pomocą którego występ do obrotu i przytrzymywania klapki uchwytowej jest osadzony zatrzaskowo w w/w rowku.

Garb podtrzymujący jest usytuowany na połączeniu odcinka współpracującego z prostoliniowym odcinkiem.

W przypadku co najmniej jednego z zespołów, środki przegubowe zawierają ponadto z jednej strony wyżłobiony na każdym z dwóch danych boków obudowy rowek prowadniczy, którego co najmniej jeden odcinek jest całkowicie krzywoliniowy, biegnąc w przybliżeniu prostopadle do przedniej powierzchni tej obudowy, z drugiej zaś strony wystający na każdym z dwóch boków klapki uchwytowej występ prowadniczy, umieszczony w rowku prowadniczym obudowy.

Rowki prowadnicze obudowy uchodzą na jej przednią powierzchnię odcinkiem współpracującym, który rozszerza się do zewnątrz.

Zakrzywiony odcinek rowków prowadniczych obudowy biegnie wzdłuż łuku krzywoliniowego, którego wklęsłość jest zwrócona ku płaszczyźnie środkowej całości.

Występy prowadnicze klapki uchwytowej mają w przekroju poprzecznym okrągły obrys.

Rowki prowadnicze obudowy ciągną się poza rowki do obrotu i przytrzymywania względem płaszczyzny środkowej uchwytu.

Obydwa zespoły są identyczne i są umieszczone symetrycznie do siebie względem płaszczyzny środkowej uchwytu.

W rzucie poziomym obudowa i klapka uchwytowa mają obrysy komplementarne, które są wydłużone w przybliżeniu prostopadle do płaszczyzny środkowej uchwytu i dla których ta płaszczyzna środkowa jest również płaszczyzną symetrii.

Oba zespoły są usytuowane w sąsiedztwie końców obudowy i klapki uchwytowej.

Pomiędzy obydwoma zespołami obudowa zawiera wewnątrz płytkę, do zainstalowania zamka.

W celu założenia zamka płytka obudowy zawiera otwór, zakryty przez wygniataną pokrywkę.

Obudowa zawiera na zewnątrz, wystającą na jednym z jej boków, stopkę, tworzącą połączenie zatrzaskowe z ościeżnicą, na której osadzone jest dane skrzydło otwierane.

Klapkę uchwytową uchwytu według wynalazku można wysuwać według jednej lub drugiej z dwóch różnych konfiguracji, które w praktyce są symetryczne do siebie względem płaszczyzny środkowej całego zespołu. Wynika stąd, że w przypadku zmiany kierunku otwierania drzwi możliwe jest uzyskanie tych samych warunków oddziaływania na uchwyt bez jego odwracania. Inaczej mówiąc, zachowane są walory ergonomiczne uchwytu, bez konieczności jakiegokolwiek oddziaływania na ten uchwyt. Operacje, niezbędne do zmiany kierunku otwierania drzwi, są dzięki temu uproszczone.

Prócz tego dwa oddzielne obszary połączenia przegubowego, są odsunięte dostatecznie od siebie, w celu pozostawienia miejsca, niezbędnego do zainstalowania zamka.

Obudowa uchwytu według wynalazku zawiera zatem wewnątrz wolną przestrzeń pomiędzy tymi dwoma obszarami połączenia przegubowego, oraz płytkę, nadającą się do zainstalowania zamka. W stanie spoczynku zastosowany zamek pozostaje w ten sposób ukryty pod klapką uchwytową.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia skrzynkę, której drzwiczki są wyposażone w uchwyt według wynalazku, w widoku perspektywicznym, fig. 2 przedstawia ten uchwyt drzwiczek, na których jest on osadzony, oraz ościeżnicę, z którą drzwiczki te są połączone przegubowo, z wyrwaniem miej

185 761 scowym i w rozerwanym widoku perspektywicznym, fig. 3 przedstawia obudowę uchwytu według wynalazku, uwidocznioną oddzielnie i widzianą z przodu, w większej skali i w widoku perspektywicznym, fig. 4 przedstawia tę samą obudowę w innym widoku perspektywicznym, widzianą od tyłu wzdłuż strzałki IV na fig. 3, fig. 5 przedstawia to samo w jeszcze większej skali i w przekroju podłużnym wzdłuż osi V-V na fig. 3, fig. 6 przedstawia w jeszcze większej skali szczegół z fig 5, objęty ramką IV na tej fig. 5, fig. 7 przedstawia w skali z fig. 3 widok perspektywiczny klapki uchwytowej uchwytu według wynalazku, uwidocznionej oddzielnie, fig. 8 przedstawia w skali z fig. 5 widok z boku tej klapki uchwytowej wzdłuż strzałki VIII na fig. 7, fig. 9 przedstawia w skali z fig. 6 szczegół z fig. 8, ujęty w ramkę IX na tej fig. 8, fig. 10 przedstawia w przekroju podłużnym uchwyt według wynalazku w przypadku położenia schowania /spoczynkowego/ jego klapki uchwytowej, fig. 11 przedstawia go w przekroju podłużnym, analogicznym do przekroju z fig. 10, w przypadku położenia wysunięcia /roboczego/ tej klapki uchwytowej, fig. 12 przedstawia również tę klapkę uchwytową w położeniu wysunięcia, w widoku perspektywicznym zwyrwaniami miejscowymi, fig. 13 przedstawia widok perspektywiczny, analogiczny do widoku z fig. 12, gdy przewidziany jest zamek.

Figury te ilustrują tytułem przykładu zastosowanie wynalazku do skrzynki 10. Ponieważ ta skrzynka 10 jako taka nie dotyczy wynalazku, przeto nie zostanie tu opisana we wszystkich swych szczegółach. Wystarczy wskazać, że w przedstawionej postaci wykonania chodzi o skrzynkę 10, zawierającą ogólnie, z jednej strony obudowę 11, która jest przeznaczona np. do wpuszczania w dowolny, nie uwidoczniony układ nośny, np. ścianę, z drugiej zaś strony drzwi 12 do zamykania tej obudowy 11. Jak to uwidoczniono, drzwi 12 sąnp. połączone przegubowo z ościeżnicą 13 za pomocą ośki 14, której końce tworzą zawiasy, a ościeżnica ta jest połączona trwale z obudową 11. W przedstawionej postaci wykonania ościeżnica 13 zawiera ramę przednią 15, za pośrednictwem której opiera się ona na układzie nośnym, a wzdłuż boków swego obwodu wewnętrznego - odgięte brzegi 16, za pośrednictwem których jest zespolona z obudową 11.

Przynajmniej na niektórych z jej odgiętych brzegów 16 przewidziane są z odstępami wzajemnymi, np. w postaci wypustek, opory drzwiowe 17, przeznaczone do ograniczenia wchodzenia drzwi 12 do wewnątrz.

Na jednym i drugim z odgiętych brzegów 16, okalających pionowe boki ramy przedniej 15, przewidziany jest prócz tego, w położeniu środkowym, otwór 18, który jest przeznaczony do utworzenia tarczki zasuwkowej i który w przedstawionej postaci wykonania jest wydłużony pionowo w kształcie butonierki.

W przedstawionej postaci wykonania same drzwi 12 są okolone odgiętymi brzegami 20 wzdłuż swego obwodu.

Ośka 14 biegnie wzdłuż jednego z boków pionowych drzwi 12 i w pobliżu ich przeciwległego boku pionowego drzwi są wyposażone w uchwyt 21.

Jeśli - jak to uwidoczniono na fig. 1 i 2 - uchwyt 21 jest zainstalowany po lewej stronie, a ośka 14 znajduje się sama po prawej stronie, to drzwi 12 otwierają się od lewej strony ku prawej wzdłuż strzałki FI na fig. 1.

Jeśli natomiast uchwyt 21 jest zainstalowany po prawej stronie jak to uwidoczniono na fig. 12, przy czym ośka 14 jest umieszczona wówczas po lewej stronie, to drzwi 12 otwierają się od prawej strony ku lewej wzdłuż strzałki F’l na tej fig. 12.

W celu umożliwienia działania ośki 14 z jednej lub drugiej strony, te z odgiętych brzegów 16 ościeżnicy 13, które odpowiadają poziomym bokom tej ościeżnicy 13, zawierają otwór 22 na każdym ze swych końców.

Stosownie do tego te z odgiętych brzegów 20 drzwi 12, które odpowiadają poziomym bokom tych drzwi 12, zawierają odpowiednio otwór 23 na tym ze swych końców, który znajduje się po stronie, przeciwległej względem uchwytu 21.

Ponieważ powyższe układy są dobrze znane jako takie, przeto nie będą tu opisane bardziej szczegółowo.

Dla zainstalowania uchwytu 21 drzwi 12 zawierają wybranie 24.

185 761

W przedstawionej postaci wykonania to wybranie 24 jest okolone wzdłuż całego swego obwodu odgiętym brzegiem 25, który wystaje ku wnętrzu jak odgięte brzegi 20 oraz który miejscami jest przedłużony lokalnie uchami 26, z których każde ma otwór 27.

Takie ucho 26 przewidziane jest np. na jednym z boków wybrania 24, w danym przypadku na tym, który jest najbliższy swobodnemu brzegowi drzwi 12, jak to jest uwidocznione na fig. 2, a dwa inne ucha 26 są przewidziane na przeciwległym względem poprzedniego boku wybrania 24, jak to jest widoczne w przypadku jednego z nich na fig. 12 i 13.

Uchwyt 21 zawiera z jednej strony obudowę 29, za pośrednictwem której jest on osadzany na skrzydle otwieranym, jakie stanowią drzwi 12, z drugiej zaś strony klapkę uchwytową 30, która za pomocą środków przegubowych 31, omówionych szczegółowo dalej, jest osadzona obrotowo na obudowie 29 pomiędzy dwoma położeniami, a mianowicie od położenia schowania /spoczynkowego/, w którym - jak to uwidoczniono liniami ciągłymi na fig. 1 i 10 - jest ona wpuszczona w przybliżeniu na płask w obudowę 29, do położenia wysunięcia /roboczego/, w którym - jak to uwidoczniono liniami przerywanymi na fig. 1 i 12 oraz liniami ciągłymi na fig. 11 - wystaje ona, przeciwnie, przynajmniej częściowo poza obudowę 29.

W myśl wynalazku środki przegubowe 31 zawierają dwa różne zespoły Z, które są położone z odstępem wzajemnym w dwóch oddzielnych obszarach.

Obudowa 29 jest przystosowana do wpuszczenia w drzwi 12 dzięki wybraniu 24.

W przedstawionej postaci wykonania ta obudowa 29 ma postać ogólną ramy.

Tworzy ona zatem wewnętrznie wnękę 33, która otwiera się do zewnątrz i za pośrednictwem której jest ona przystosowana do odebrania na płask klapki uchwytowej 30, ajej przednia powierzchnia 34, tj. ta część, która jako jedyna jest widoczna na powierzchni drzwi 12, ogranicza się do samej krawędzi.

Na zewnątrz obudowa 29 ma wystające poprzecznie z odstępami wzajemnymi, w stanie cofnięcia względem powierzchni przedniej 34 oraz równolegle do niej, odsądzenia 35, za pośrednictwem których jest ona przystosowana do oparcia się o krawędź odgiętego brzegu 25 wybrania 24 drzwi 12.

Stosownie do tego dla swego przymocowania zapadkowego do drzwi 12 ma ona ząbki 36, odpowiadające uchom 26 tego odgiętego brzegu.

W przypadku jednego tylko ucha 26, występującego z jednej strony wybrania 24 drzwi 12, ząbek 36 działa sam w obszarze środkowym wykroju 38 /fig. 4/.

W przypadku dwóch uch 26, występujących z przeciwległej strony, dwa ząbki 36 są niesione odpowiednio przez dwie sprężyście odkształcalne stopki 40, w celu ułatwienia zamontowania obudowy 29 na drzwiach 12.

Ponadto w przedstawionej postaci wykonania obudowa 29 ciągnie się na całą wysokość pomiędzy odkształcalnymi sprężyście stopkami 40, w celu wyeliminowania na tym poziomie wszelkiego przenikania obcych ciał do skrzynki 10.

W przedstawionej postaci wykonania obudowa 29 zawiera na zewnątrz wystającą od strony, najbliższej względem swobodnego brzegu drzwi 12, a zatem z tej samej strony co wykrój 38, stopkę 41, która jako uformowana schodkowo i tworząca w ten sposób hak jest zdolna do współpracy zapadkowej z ościeżnicą 13 dzięki otworowi 18 odpowiedniego odgiętego brzegu 16 tej ostatniej, w celu utrzymywania drzwi 12 w położeniu zamknięcia /fig. 12 i 13/.

W przedstawionej postaci wykonania obudowa 29 i klapka uchwytowa 30 mają w rzucie poziomym komplementarne obrysy, które są wydłużone prostopadle do płaszczyzny środkowej M, wspólnej dla całości, oraz dla których ta płaszczyzna środkowa M jest także płaszczyzną symetrii.

Ściślej, obrysy te są w całości prostokątne, z bokami podłużnymi, które jako w przybliżeniu prostoliniowe ciągną się równolegle do pionowych boków drzwi 12, oraz z bokami poprzecznymi, które są lekko zakrzywione i ciągną się w całości równolegle do poziomych boków tych drzwi 12.

Jest zrozumiałe, że wybranie 24 drzwi 12 ma samo obrys komplementarny względem obrysu obudowy 29.

Na fig. 1, 5, 8, 10, 11 i 12 płaszczyzna środkowa M jest uwidoczniona schematycznie za pomocą linii przerywanej.

185 761

Uwzględniając szczególny rozkład ząbków 36 i stopkę 41, zauważa się, że ta płaszczyzna środkowa M nie stanowi ściśle płaszczyzny symetrii w odniesieniu do obudowy 29.

Przeciwnie, stanowi ona płaszczyznę symetrii klapki uchwytowej 30.

Prócz tego pokrywa się ona z odpowiednią poziomą płaszczyzną środkową drzwi 12, która jest również płaszczyzną symetrii tych ostatnich.

Inaczej mówiąc, uchwyt 21 ciągnie się w przybliżeniu w sposób symetryczny z obu stron płaszczyzny poziomej, przechodzącej przez środek drzwi 12.

W przedstawionej postaci wykonania obydwa zespoły Z, przewidziane pomiędzy obudową 29 a klapką uchwytową 30, są identyczne ze sobą i są symetryczne do siebie względem płaszczyzny środkowej M.

W przedstawionej postaci wykonania te dwa zespoły Z ciągną się odpowiednio w sąsiedztwie końców obudowy 29 i klapki uchwytowej 30.

W przypadku przynajmniej jednego z tych dwóch zespołów Z, a w praktyce w przypadku każdego z nich, środki przegubowe 31 zawierają z jednej strony wydrążony na każdym z dwóch przeciwległych boków obudowy 29, w danym przypadku jej boków podłużnych, rowek 44 do obrotu i przytrzymywania, którego co najmniej jeden odcinek 45 jest całkowicie prostoliniowy, biegnąc w przybliżeniu równolegle do przedniej powierzchni 34 obudowy 29, z drugiej zaś strony wystający na każdym z dwóch odpowiednich boków klapki uchwytowej 30 występ 46 do obrotu i przytrzymywania, za pośrednictwem którego ta klapka uchwytowa 30 współpracuje z rowkiem 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29.

Każdy z rowków 44 do obrotu i przytrzymywania, jakie ma zatem obudowa 29, uchodzi na powierzchnię przednią 34 tej ostatniej odcinkiem współpracującym 47, który korzystnie, jak to uwidoczniono, rozszerza się do zewnątrz.

Ogólnie ten odcinek współpracujący 47 biegnie w przybliżeniu pod katem prostym względem prostoliniowego odcinka 45, do którego daje dostęp.

Dla tego samego boku obudowy 29 prostoliniowe odcinki 45 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania ciągną się w całości grzbietami do siebie, każdy odpowiednio w kierunku odpowiednich końców tej obudowy 29.

W przedstawionej postaci wykonania obydwa boki prostoliniowego odcinka 45 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania zbiegają się ku sobie od jednego do drugiego z końców tego prostoliniowego odcinka 45, tj. od końca otwartego lub końca wejściowego, za pośrednictwem którego ten prostoliniowy odcinek 45 łączy się z odcinkiem współpracującym 47, którego stanowi przedłużenie, do drugiego końca tego prostoliniowego odcinka 45, który w praktyce jest ze swej strony końcem ślepym.

Ściślej, ten z tych boków, który jest bardziej oddalony od powierzchni przedniej 34 obudowy 29, biegnie w przybliżeniu równolegle do tej powierzchni przedniej 34, natomiast drugi z nich biegnie w całości skośnie względem tej ostatniej.

Razem występy 46 do obrotu i przytrzymywania w klapce uchwytowej 30 mają w przekroju poprzecznym obrys, który jest przynajmniej częściowo w kształcie klina.

Ściślej, w przedstawionej postaci wykonania obrys tych występów 46 do obrotu i przytrzymywania składa się z półokręgu, do którego przystaje trapez prostokątny swą większą podstawą.

Występy 46 do obrotu i przytrzymywania biegną w całości prostopadle do powierzchni przedniej 48 klapki uchwytowej 30, apółokrąg ich obrysu tworzy część tego obrysu, najbardziej oddaloną od powierzchni przedniej 48.

Wysokość H2 występów 46 do obrotu i przytrzymywania, mierzona prostopadle do powierzchni przedniej 48 klapki uchwytowej 30, jest ze zrozumiałych względów nieco mniejszą od wysokości HI końca otwartego /wejściowego/ prostoliniowego odcinka 45 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29.

Korzystnie przynajmniej jeden z rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29, a w przedstawionej postaci wykonania każdy z nich, zawiera wystający na przynajmniej jednym z jego boków garb podtrzymujący 50, zdolny do łączenia zapadkowego odpowiedniego występu 46 do obrotu i przytrzymywania w klapce uchwytowej 30.

185 761

W przedstawionej postaci wykonania ten garb podtrzymujący 50 uczestniczy niejako w łączeniu odcinka współpracującego 47 tych rowków 44 do obrotu i przytrzymywania z ich prostoliniowym odcinkiem 45 na tym z boków odcinka współpracującego 47, który jest położony najbliżej płaszczyzny środkowej M.

Dl jest odległością, oddzielającą od siebie dwa garby podtrzymujące 50, działające z tej samej strony obudowy 29, a D2 jest odległością, oddzielającą od siebie dwa odpowiednie występy 46 do obrotu i przytrzymywania w klapce uchwytowej 30.

Odległość Dl jest nieco większa od odległości D2.

W przedstawionej postaci wykonania środki przegubowe 31 zawierają prócz tego poza rowkami 44 do obrotu i przytrzymywania oraz występami 46 do obrotu i przytrzymywania w przypadku co najmniej jednego z zespołów Z, a w praktyce w przypadku każdego z nich, z jednej strony wydrążony na każdym z dwóch danych boków obudowy 29 rowek prowadniczy 52, którego przynajmniej odcinek 53 jest całkowicie zakrzywiony, biegnąc w przybliżeniu prostopadle do przedniej powierzchni 34 obudowy 29, z drugiej zaś strony wystający na każdym z dwóch odpowiednich boków klapki uchwytowej 30 występ prowadniczy 54, za pośrednictwem którego ta klapka uchwytowa 30 współpracuje z rowkiem prowadniczym 52 obudowy 29.

Korzystnie, przy tym zachodzi to w przedstawionej postaci wykonania, każdy z poszczególnych rowków prowadniczych 52, jakie ma zatem obudowa 29, uchodzi na powierzchnię przednią 34 tej obudowy 29 odcinkiem współpracującym 55, który rozszerza się do zewnątrz.

W praktyce te rowki prowadnicze 52 ciągną się poza rowki 44 do obrotu i przytrzymywania względem płaszczyzny środkowej M.

Inaczej mówiąc, ciągną się one pomiędzy rowkami 44 do obrotu i przytrzymywania a danymi końcami obudowy 29, a prostoliniowy odcinek 45 tych rowków 44 jest skierowany kunim.

Stosownie do tego zakrzywiony odcinek 53 rowków prowadniczych 52 biegnie wzdłuż łuku krzywoliniowego, np. łuku okręgu, którego wklęsłość jest zwrócona ku płaszczyźnie środkowej M.

Jeśli chodzi o odpowiednie występy prowadnicze 54 klapki uchwytowej 30, to w przedstawionej postaci wykonania mają one w przekroju poprzecznym okrągły obrys.

Te występy prowadnicze 54 są położone stosunkowo blisko końców klapki uchwytowej 30, natomiast występy 46 do obrotu i przytrzymywania są cofnięte względem nich.

Pomiędzy występami prowadniczymi 54 a występami 46 do obrotu i przytrzymywania klapka uchwytowa 30 tworzy zatem na swych końcach dwa przyciski wciskowe 56, przy czym dla ich ukształtowania ma ona wydrążony na swej przedniej powierzchni 48, w sąsiedztwie każdego z tych końców, jeden lub kilka rowków 57.

Względem powierzchni przedniej 48 klapki uchwytowej 30 występy prowadnicze 54 biegną w przybliżeniu na tym samym poziomie jak trapez prostokątny obrysu występów 46 do obrotu i przytrzymywania. Są one zatem cofnięte względem półokręgu obrysu tych występów 46.

Wreszcie z przedstawionej postaci wykonania obudowa 29 zawiera wewnątrz pomiędzy dwoma zespołami Z w pustej przestrzeni, w stanie cofnięcia względem przedniej powierzchni 34, płytkę 59, zdolną do odebrania zamka 60.

Ta płytka 59 ciągnie się poprzecznie od jednego do drugiego z dwóch boków podłużnych obudowy 29, pozostawiając wolnym na każdym z jej końców, a zatem na każdym z końców wnęki 33, jaką tworzy, wybranie 61, umożliwiające częściowe wchodzenie do wewnątrz klapki uchwytowej 30 dzięki odpowiednim rowkom prowadniczym 52 tej obudowy 29.

W przedstawionej postaci wykonania dla założenia zamka 60 płytka 59 obudowy 29 zawiera otwór 62, zakrywany przez wygniataną pokrywkę 63.

Dzięki odcinkowi współpracującemu 47 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania obudowy 29 i odcinkowi współpracującemu 55 jej rowków prowadniczych 52 osadzenie klapki uchwytowej 30 na obudowie 29 przeprowadza się bardzo prosto od przodu wzdłuż strzałki F2 na fig. 10 przez zwykłe wstawienie tej klapki 30 w tę obudowę 29.

185 761

Odpowiednie wstawienie prowadzi się dopóty, dopóki występy 46 do obrotu i przytrzymywania nie oprą się o ten z boków prostoliniowego odcinka 45 rowków 44 do prowadzenia i obrotu w obudowie 29, który jest najbardziej oddalony od przedniej powierzchni 34 tej obudowy 29.

Występy 46 do obrotu i przytrzymywania w tej klapce uchwytowej 30 ciągną się wówczas w przybliżeniu na wprost otwartego /wejściowego/ końca prostoliniowego odcinka 45 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29, z półokręgiem ich obrysu, znajdujących się poza garbami podtrzymującymi 50 względem przedniej powierzchni 34 tej obudowy 29.

Jeśli uwzględnić wymienione powyżej parametry wymiarowe, to występy 46 do obrotu i przytrzymywania zapewniają zatem, łącznie z garbami podtrzymującymi 50, połączenie zapadkowe klapki uchwytowej 30 z obudową 29, a zatem utrzymują na swoim miejscu tę klapkę uchwytową 30 na obudowie 29.

Razem występy prowadnicze 54 klapki uchwytowej 30 ciągną się na wprost otwartego /wejściowego/ końca rowków prowadniczych 52 obudowy 29.

Jak uwidoczniono na fig. 10, w stanie spoczynkowym klapka uchwytowa 30 ciągnie się zatem na płask w obudowie 29, wystając tylko nieznacznie na jej przedniej powierzchni 34.

Załóżmy najpierw, że - jak to jest uwidocznione schematycznie na fig. 10 za pomocą strzałki F3 wywierane jest działanie naciskowe na jeden z przycisków wciskowych 56, jakie tworzy klapka uchwytowa 30 na swych końcach, np. na przycisk wciskowy 56, jaki ta klapka uchwytowa 30 tworzy na swym górnym końcu, jak to jest przedstawione.

Przez wychylanie dokoła odpowiedniego występu 46 do obrotu i przytrzymywania ten przycisk wciskowy 56 wchodzi wówczas stopniowo do obudowy 29, natomiast pozostała część klapki uchwytowej 30 wychodzi stopniowo wzdłuż strzałki F4 na fig. 11 z tej obudowy 29, jak to jest uwidocznione schematycznie liniami przerywanymi I i Γ na fig. 11.

Jak to jest zatem łatwo zrozumieć, występy 46 do obrotu i przytrzymywania oraz występy prowadnicze 54, niesione przez pozostałą część klapki uchwytowej 30, opuszczają wtedy rowki 44 do obrotu i przytrzymywania i odpowiednie rowki prowadnicze 52 obudowy 29 na rzecz ich odcinków współpracujących 47 i 55.

Od początku ruchu wysuwania, jakiego doznaje zatem klapka uchwytowa 30, występy 46 do obrotu i przytrzymywania, za pośrednictwem których współpracuje ona jeszcze z obudową 29, wychylają się dokoła półokręgu ich obrysu, co przyczynia się do ich wejścia w prostoliniowy odcinek 45 odpowiednich rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29.

Stosownie do tego występy prowadnicze 54 klapki uchwytowej 30, za pośrednictwem których ta ostatnia również współpracuje jeszcze z obudową 29, wchodzą same w krzywoliniowy odcinek 53 odpowiednich rowków prowadniczych 52 tej obudowy 29.

Z przemieszczenia, nadanego klapce uchwytowej 30 przez te rowki prowadnicze 52, wynika, że przy kontynuowaniu ich ruchu wychylnego występy 46 do obrotu i przytrzymywania w tej klapce uchwytowej 30 wchodzą stopniowo jeszcze głębiej w prostoliniowy odcinek 45 odpowiednich rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29.

Zatem od początku ruchu wysuwania klapki uchwytowej 30 przytrzymywanie tej klapki uchwytowej 30 względem obudowy 29 jest zapewnione przez występy 46 do obrotu i przytrzymywania.

Ogólnie ruch wysuwania klapki uchwytowej 30 wynika z kombinacji dwóch ruchów, z których jeden odpowiada ruchowi tych występów prowadniczych 54, a drugi - ruchowi występów 46 do obrotu i przytrzymywania, z których wynika sztuczny obrót dokoła chwilowego środka obrotu, który sam przemieszcza się wraz z ruchem wysuwania.

Przy końcu tego ruchu wysuwania klapka uchwytowa 30 biegnie w przybliżeniu prostopadle do obudowy 29, tj . w przybliżeniu prostopadle do jej przedniej powierzchni 34.

Jej występy 46 do obrotu i przytrzymywania są wówczas zakleszczone na dnie ślepego końca prostoliniowego odcinka 45 rowków 44 do obrotu i przytrzymywania w obudowie 29, co wzmacnia jej utrzymywanie na tej ostatniej. Odtąd klapka uchwytowa 30 może być pociągana wzdłuż strzałki F5 na fig. 11, bez obawy odłączenia jej od obudowy 29. Pozwala ona zatem z całą niezawodnością na otwarcie drzwi 12.

185 761

Po zamknięciu tych drzwi 12 klapkę uchwytową 30 można doprowadzić z powrotem do jej położenia początkowego według procedury, odwrotnej względem poprzedniej.

Jeżeli przy otwieraniu drzwi 12 wywierane jest działanie naciskowe już nie na przycisk wciskowy 56, obecny na górnym końcu klapki uchwytowej 30, lecz wzdłuż strzałki F’3 na fig. 10 na przycisk wciskowy 56, obecny na dolnym końcu tej ostatniej, to klapka uchwytowa 30 wysuwa się według procedury tego samego rodzaju jak poprzednia, jednak wystając wówczas w dolnej części obudowy 29, jak to uwidoczniono schematycznie liniami przerywanymi lina fig. 11.

Wskutek tego, jeśli drzwi odwraca się o 180° w ich płaszczyźnie, w celu zmiany kierunku otwierania, to zachowane zostają warunki oddziaływania na uchwyt 21 przez proste odwrócenie przycisków wciskowych 56, które należy naciskać, w celu uzyskania wysunięcia jego klapki uchwytowej 30.

W postaci stosowania, przedstawionej na fig. 13, zamek 60 jest skutecznie zamocowany w obudowie 29 uchwytu 21. W stanie spoczynku, tj. wówczas, gdy klapka uchwytowa 30 tego uchwytu 21 znajduje się w położeniu schowania, ten zamek 60 jest niewidoczny. Jego zasuwa 65 współpracuje z otworem 18, tworzącym tarczkę zasuwkową w ościeżnicy 13.

Jest zrozumiałe, że wynalazek nie ogranicza się do opisanej i przedstawionej na rysunku postaci wykonania, lecz obejmuje wszelkie warianty wykonawcze.

Prócz tego zakres stosowania wynalazku nie ogranicza się do wyposażenia drzwi skrzyni typu opisanego bliżej i przedstawionego na rysunku, lecz rozciąga się również na wyposażenie dowolnego innego typu skrzydła otwieranego, w szczególności zaś na wyposażenie pokrywy.

185 761

FIG.8 FIG. 5 FIG. 6

185 761

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Uchwyt do skrzydła otwieranego osadzony na wyposażonym w niego skrzydle otwieranym, zawierający obudowę, oraz klapkę uchwytową która za pomocą środków przegubowych jest osadzona obrotowo na obudowie pomiędzy dwoma położeniami, a mianowicie spoczynkowym położeniem schowania, w którym jest ona wpuszczona w przybliżeniu na płask w obudowę, i dwoma roboczymi położeniami wysunięcia, w których wystaje ona przynajmniej częściowo z tej obudowy, znamienny tym, że środki przegubowe (31) zawierają dwa zespoły (Z) środków uzupełniających (44, 52, 46, 54), usytuowane w dwóch oddzielnych, oddalonych od siebie wzajemnie, obszarach, przy czym jedna część (44, 52) środków uzupełniających każdego zespołu (Z) jest połączona z obudową (29), zaś druga część (46, 54) środków uzupełniających każdego zespołu (Z) jest połączona z klapką uchwytową (30), tworząc potencjalną oś obrotu w położeniu spoczynkowym klapki uchwytowej (30), natomiast każde z położeń roboczych jest określone przez wychylenie klapki uchwytowej (30) wokół osi określonej przez jeden zespół (Z), przy czym elementy drugiego zespołu (2) są rozłączone.
2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku przynajmniej jednego z dwóch zespołów (Z) środki przegubowe (31) zawierają z jednej strony wydrążony na każdym z dwóch przeciwległych boków obudowy (29) rowek (44) do obrotu i przytrzymywanią którego co najmniej jeden odcinek (45) jest całkowicie prostoliniowy, i jest usytuowany w przybliżeniu równolegle do przedniej powierzchni (34) obudowy (29), z drugiej zaś strony wystający na każdym z dwóch odpowiednich boków klapki uchwytowej (30) występ (46) do obrotu i przytrzymywanią umieszczony w rowku (44) do obrotu i przytrzymywania w obudowie (29).
3. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że każdy z rowków (44) do obrotu i przytrzymywania w obudowie (29) uchodzi na jej przednią powierzchnię (34) odcinkiem współpracującym (47), który rozszerza się do zewnątrz.
4. Uchwyt według zastrz. 3, znamienny tym, że odcinek współpracujący (47) rowków (44) do obrotu i przytrzymywania w obudowie (29) biegnie w przybliżeniu pod kątem prostym względem ich prostoliniowego odcinka (45) .
5. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że w przypadku tego samego boku obudowy (29) prostoliniowe odcinki (45) rowków (44) do obrotu i przytrzymywania biegną w całości grzbietami do siebie.
6. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że obydwa boki odcinka prostoliniowego (45) rowków (44) do obrotu i przytrzymywania w obudowie (29) zbiegają się ku sobie od jednego do drugiego z końców tego odcinka prostoliniowego (45), przy czym występy (46) do obrotu i przytrzymywania klapki uchwytowej (30) mają w przekroju poprzecznym obrys, który jest przynajmniej częściowo w kształcie klina.
7. Uchwyt według zastrz. 6, znamienny tym, że występy (46) do obrotu i przytrzymywania w klapce uchwytowej (30) mają w przekroju poprzecznym obrys, złożony z półokręgu, przylegającego do trapezu prostokątnego na jego większej podstawie.
8. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że co najmniej jeden z rowków (44) do obrotu i przytrzymywania w obudowie (29) zawiera wystający na co najmniej jednym ze swych boków garb podtrzymujący (50), za pomocą którego występ (46) do obrotu i przytrzymywania klapki uchwytowej (30) jest osadzony zatrzaskowe w rowku (44).
9. Uchwyt według zastrz. 8, znamienny tym, że garb podtrzymujący (50) jest usytuowany na połączeniu odcinka współpracującego (47) z prostoliniowym odcinkiem (45).
10. Uchwyt według zastrz. 2, znamienny tym, że w przypadku co najmniej jednego z zespołów (Z), środki przegubowe (31) zawierają ponadto z jednej strony wyżłobiony na każdym z dwóch danych boków obudowy (29) rowek prowadniczy (52), którego co najmniej jeden odcinek (53) jest całkowicie krzywoliniowy, biegnąc w przybliżeniu prostopadle do przedniej powierzchni (34) tej obudowy (29), z drugiej zaś strony wystający na każdym

185 761 z dwóch boków klapki uchwytowej (30) występ prowadniczy (54), umieszczony w rowku prowadniczym (52) obudowy (29).
11. Uchwyt według zastrz. 10, znamienny tym, że rowki prowadnicze (52) obudowy (29) uchodzą na jej przednią powierzchnię (34) odcinkiem współpracującym (55), który rozszerza się do zewnątrz.

Uchwyt według zastrz. 10, znamienny tym, że zakrzywiony odcinek (53) rowków prowadniczych (52) obudowy (29) biegnie wzdłuż łuku krzywoliniowego, którego wklęsłość jest zwrócona ku płaszczyźnie środkowej (M) całości.

Uchwyt według zastrz. 10, znamienny tym, że występy prowadnicze (54) klapki uchwytowej (30) mają w przekroju poprzecznym okrągły obrys.
14. Uchwyt według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że rowki prowadnicze (52) obudowy (29) ciągną się poza rowki (44) do obrotu i przytrzymywania względem płaszczyzny środkowej (M) uchwytu.
15. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że obydwa zespoły (Z) są identyczne i są umieszczone symetrycznie do siebie względem płaszczyzny środkowej (M) uchwytu.
16. Uchwyt według zastrz. 15, znamienny tym, że wrzucie poziomym obudowa (29) i klapka uchwytowa (30) mają obrysy komplementarne, które są wydłużone w przybliżeniu prostopadle do płaszczyzny środkowej (M) uchwytu i dla których ta płaszczyzna środkowa (M) jest również płaszczyzną symetrii.
17. Uchwyt według zastrz. 16, znamienny tym, że oba zespoły (Z) są usytuowane w sąsiedztwie końców obudowy (29) i klapki uchwytowej (30).
18. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy obydwoma zespołami (Z) obudowa (29) zawiera wewnątrz płytkę (59), do zainstalowania zamka (60).
19. Uchwyt według zastrz. 18, znamienny tym, że w celu założenia zamka (60) płytka (59) obudowy (29) zawiera otwór (62), zakryty przez wygniataną pokrywkę (63).
20. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (29) zawiera na zewnątrz, wystającą na jednym z jej boków, stopkę (41), tworzącą połączenie zatrzaskowe z ościeżnicą (13), na której osadzone jest dane skrzydło otwierane (12).

* * *