PL185072B1 - Ładowarka górniczego kombajnu ścianowego - Google Patents

Abstract

1. Ładowarka górniczego kombajnu ścianowego, złożona z odkładni i złączonego z odkładnią z jej boku ramienia osadzonego obrotowo wokół osi obrotu urabiającego organu kombajnu, znamienna tym, że odległość (d) wewnętrznej powierzchni (7) odkładni (1) od pobocznicy walca (6) zakreślanego przez wierzchołki noży urabiającego organu kombajnu, która to odległość (d)jestmierzona w płaszczyźnie prostopadłej do osi (5) obrotu ładowarki,jest większa od odległości (d) mierzonej w każdej płaszczyźnie równoległej, a lezącej dalej od ramienia (2)

Description

Przedmiotem wynalazku jest ładowarka górniczego kombajnu ścianowego.

Znana z polskiego opisu patentowego P 316 468 ładowarka górniczego kombajnu ścianowego składa się z odkładni i ramienia. Odkładma jest wycinkiem pobocznicy walca o przekroju kołowym, a długość odkładni odpowiada szerokości urabiającego organu kombajnu. Odkładnia jest zamocowana od strony jednej z podstaw do ramienia, przy czym oś walca, którego wycinek pobocznicy stanowi odkładnię, jest prostopadła do ramienia, a zatem tworzące walcowego zarysu odkładni są prostopadłe do ramienia. Z drugiego końca ramię ma piastę, którąjest osadzone na wale urabiającego organu współosiowo z organem. Taka budowa znanej ładowarki powoduje, że odległość wewnętrznej powierzchni odkładni od pobocznicy walca zakreślanego przez wierzchołki noży osadzonych na urabiającym organie jest w każdym miejscu jednakowa, czyli transportowy kanał między odkładniąa powierzcbniązakreślanąprzez wierzchołki noży ma jednakową szerokość po stronie czoła ścianowego wyrobiska i po stronie ścianowego przenośnika, po którym jest przemieszczany kombajn i na który jest ładowany urobek. Transport urobku wzdłuż odkładni ładowarki w kierunku przenośnika jest wywołany działaniem ślimakowych płatów ładujących urabiającego organu kombajnu.

Wadą ładowarki znanej z polskiego opisu patentowego P 316 468 jest dławienie przepływu urobku wzdłuż odkładni. Urobekjest transportowany od strony czoła wyrobiska ku przenośnikowi, czyli wzdłuż urabiającego organu. Ładowarki są stosowane do współpracy z urabiającymi organami walcowymi, które urabiają caliznę wzdłuż całej ich pobocznicy. W wyniku tego ilość urobku, w miarę zbliżania się do przenośnika ulega zwiększeniu, gdy tymczasem pojemność przestrzeni wypełnionej urobkiem mierzona wzdłuż odkładni jest taka sama. Następuje więc stopniowe zagęszczanie urobku wzdłuż odkładni, co wywołuje wzrost oporów przemieszczania urobku, a to w sposób zwrotny zwiększa jego zagęszczenie. Jest to zatem zjawisko dławienia przepływu urobku, co stanowi istotną wadę współdziałania ładowarki z walcowym urabiającym organem.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie dławienia przepływu urobku wzdłuż odkładni ładowarki

Cel ten osiągnięto według wynalazku przez nadanie odkładni takiego kształtu, iż długość wewnętrznej powierzchni odkładni od pobocznicy walca zakreślanego przez wierzchołki noży urabiającego organu kombajnu, która to odległość jest mierzona w płaszczyźnie prostopadłej

185 072 do osi obrotu ładowarki, i bliższej ramienia, jest większa od odległości mierzonej w każdej płaszczyźnie równoległej, leżącej dalej od ramienia. W szczególnym rozwiązaniu wewnętrzna powierzchnia odkładni jest wycinkiem pobocznicy walca o przekroju kołowym, którego oś jest usytuowana skośnie względem ramienia ładowarki. W innym szczególnym rozwiązaniu wewnętrzna powierzchnia odkładni jest wycinkiem pobocznicy stożka. Korzystnie skrajne krawędzie odkładni są równoległe do osi obrotu ładowarki.

Ładowarkę według wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig.1 jest widokiem z góry ładowarki, której wewnętrzną powierzchnię odkładni tworzy wycinek walca, fig. 2 jest widokiem z góry ładowarki, której wewnętrznąpowierzchniaodkładni tworzy wycinek pobocznicy stożka, fig. 5 jest poprzecznym przekrojem odkładni płaszczyzną prostopadłą do osi obrotu ładowarki, a fig. 4 jest przekrojem ładowarki płaszczyzną przechodzącą przez oś obrotu ładowarki.

Odkładnia 1 jest zamocowana do ramienia 2 wzdłuż brzegu, przy czym odkładnia 1 jest zwrócona wklęsłąwewnętrznąpowierzcłmią7 w stronę osi 5 obrotu ładowarki. Ramię 2 ma piastę 3, osadzoną obrotowo wokół osi 5, a która to oś jest zarazem osiąobrotu urabiającego organu kombajnu.

Przedstawiona na fig. 1 ładowarka ma odkładnię 1 z wewnętrzną powierzchnią 7 utworzoną z wycinka walca o kołowej podstawie. Wspomniany wycinek walca jest utworzony przez przecięcie walca dwoma równoległymi wzajemnie płaszczyznami skośnymi względem osi 4 walca. Przez to po zamocowaniu odkładni 1 do ramienia 2 oś 4 jest nachylona do ramienia 2 i tworzy kąt mniejszy od kąta prostego od strony osi 5, przy czym oś walca i oś 5 obrotu ładowarki leżą w jednej płaszczyźnie, będącej płaszczyzną symetrii odkładni 1. Od góry i od dołu odkładnia 1 jest ograniczona skrajnymi krawędziami 8, które korzystnie są równoległe do osi 5. Przedstawiona na fig. 2 ładowarka ma odkładnię 1 z wewnętrzną powierzchnią 7 utworzoną z wycinka stożka, który to wycinek jest ograniczony dwoma wzajemnie równoległymi płaszczyznami prostopadłymi do osi 9 stożka, i dwoma skrajnymi krawędziami 8, korzystnie równoległymi do osi 5 obrotu ładowarki. Odkładnię 1 mocuje się do ramienia 2 wklęsłością wewnętrznej powierzchni 7 w stronę osi 5. W tym przypadku oś 9 stożka, z którego wycięto odkładnię 1, jest prostopadła do ramienia 2. Na fig. 1 i fig. 2 zaznaczono płaszczyznę Al-Al i równoległą do niej płaszczyznę A2-A2, prostopadłe do osi 5 obrotu ładowarki. W tych płaszczyznach mierzy się odległość d między punktami na wewnętrznej powierzchni 7 odkładni 1 i na powierzchni walca 6, którego pobocznicę wyznaczają wierzchołki wirujących noży urabiającego organu. Przez to, że wewnętrzna powierzchnia 7 odkładni 1 została utworzona z wycinka walca odciętego skośnymi płaszczyznami względem osi 4 walca, albo z wycinka stożka odciętego prostopadłymi płaszczyznami względem osi 9 stożka, odległość d w płaszczyźnie A2-A2 jest większa od odległości d w płaszczyźnie A1-A1 lezącej dalej od ramienia 2. Na fig. 4 jest widoczny kanał między wewnętrzną powierzchnią 7 odkładni 1, a zarysem walca 6 zakreślanego ostrzami noży urabiającego organu. Kanał ten rozszerza się w kierunku ramienia 2, a więc zgodnie z kierunkiem przemieszczania urobku wzdłuż odkładni 1.

Urabiający organ kombajnu obracając się wokół osi 5 urabia węgiel nożami rozmieszczonymi na zewnętrznej powierzchni organu, w szczególności na krawędziach śrubowo zwiniętych płatów tworzących ślimakowy przenośnik. Ilości urobku uzyskiwane w poszczególnych poprzecznych przekrojach organu są sobie prawie równe. Urobek ten jest transportowany przez śrubowo zwinięte płaty urabiającego organu równolegle do osi 5 w kierunku ramienia 2, czyli w stronę ścianowego przenośnika. Ilość urobku w poszczególnych przekrojach organu jest zatem coraz większa w miarę zbliżania się do ramienia 2, bo do urobku transportowanego wzdłuż odkładni 1 jest dodawany urobek z każdej następnej płaszczyzny urabiania. Kształt odkładni ładowarki według wynalazku powoduje, że kanał między wewnętrzną powierzchnią 7 odkładni 1, a powierzchnią 6 walca zakreślanego przez wierzchołki noży urabiającego organu, jest coraz szerszy w kierunku ramienia 2, czyli zgodnie z kierunkiem transportu urobku. Rozszerzanie wspomnianego kanału powoduje, że nie następuje w mm miejscowe zagęszczanie urobku, gdyż ze zwiększeniem ilości urobku w poszczególnych

185 072 przekrojach zwiększa się pojemność wspomnianego kanału. W konsekwencji nie występują zwiększone opory tarcia brył urobku między sobą i tarcia urobku o powierzchnię 7 odkładni 1. Polepsza to ładowanie urobku na ścianowy przenośnik i zarazem zmniejsza opory, które ma do pokonania urabiający organ w czasie obrotowego ruchu roboczego.

185 072

fig.3

B-B

fig4

185 072

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Ładowarka górniczego kombajnu ścianowego, złożona z odkładni i złączonego z odkładnią z jej boku ramienia osadzonego obrotowo wokół osi obrotu urabiającego organu kombajnu, znamienna tym, że odległość (d) wewnętrznej powierzchni (7) odkładni (1) od pobocznicy walca (6) zakreślanego przez wierzchołki noży urabiającego organu kombajnu, która to odległość (d) jest mierzona w płaszczyźnie prostopadłej do osi (5) obrotu ładowarki, jest większa od odległości (d) mierzonej w każdej płaszczyźnie równoległej, a leżącej dalej od ramienia (2).

2. Ładowarka według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnętrzna powierzchnia (7) odkładni (1) jest wycinkiem pobocznicy walca o przekroju kołowym, którego oś (4) jest usytuowana skośnie względem ramienia (2).

3. Ładowarka według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnętrzna powierzchnia (7) odkładni (1) jest wycinkiem pobocznicy stożka.

4. Ładowarka według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że skrajne krawędzie (8) odkładni (1) są równoległe do osi (5) obrotu ładowarki.