Wykryto, iz azo-zwiazki #-etyloamin nadaja sie bardzo do otrzymywania no¬ wych Barwników siarkowych bardzo cen¬ nych. Nagrzewajac do temperatury wyso¬ kiej np, p-nitrobenzoloazo-a-JV-etyloami- nonaftaline z siarka otrzymuje sie barw¬ nik, wyrózniajacy sie pieknoscia odcieni i odpornoscia.Tak samo mozna siarkowac azozwiazki wzmiankowane powyzej, mieszajac je równiez z aminami aromatycznemi lub zwiazkami te ostatnie wydziela jacemi, a szczególnie z azozwiazkami aromatyczne¬ mi ltib nitroaminami, w ten sposób otrzy¬ muje sie równiez barwniki cenne o piek¬ nych odcieniach i dobrej odpornosci.Wedlug wyciagów (porównaj Winter: Patente der organischen Chemie Bd II, str, 1037) otrzymuje sie barwniki siarkowe zólte dzialaniem siarki na mieszanine amin drugorzedowych lub trzeciorzedowych sze- reigu benzolowego z dwuaminami, Przy- tem zaznaczono, iz najlepiej nadaja sie pochodne nizsze jak ,jednometylo-o-rtolui- dyna, dwumetyloanilina i dwumetylotolui- dyna. Lecz w przeciwienstwie do tych da¬ nych okazalo sie, iz #-etylozwiazki amin aromatycznych zajmuja przy otrzymywa¬ niu barwników siarkowych miejsce wyjat¬ kowe; przyczyna tego tkwi w tern, iz atom azotu, zwiazany z grupa etylowa, pozwala na tworzenie sie dwutiazoli.Stosownie do sposobu niniejszego sta¬ pia sie ponadto azozwiazki #-etylopochod-nycli amin aromatycznych; gdy tylko przy- tem nic dodaje sie innych amin, sposób ni¬ niejszy nie posiada ze znanym sposobem rozwazanym zadnych punktów stycznych, Dalej mozna otrzymac np. barwnik w przy¬ kladzie I sposobu niniejszego z p-nitro- benzoloazo - a -JV-etyloaminonaftaliny nie zapomoca siarkowania mieszaniny p-nitro- aniliny z a -eftyloaminonaftalina. Sposób niniejszy osiaga wiec skutek zupelnie nie oczekiwany.Równiez nagrzewajac z siarka np. p- nitrobenzoloazo - N - etylodwufenyloamine, otrzymuje sie zupelnie inny produkt, niz zapomoca siarkowania mieszaniny p-nitro- aniliny z #-etylodwufenyloamina.To samo gdy np. siarkowac mieszanine benzolo- a -^-etyloaminonaftaliny z benzy¬ dyna otrzymuje sie inny barwnik niz zapo¬ moca siarkowania mieszaniny -a-etyloami- nonaftaliny z benzydyna.Przyklad I. 10 czesci p-nitrobenzoloazo- -a-W-etyloaminonaftalimy i 20 cz. siarki nagrzewa sie w ciagu okolo 2 do 6 godzin do 180—250°C. Barwnik tak otrzymany ob¬ rabia sie w sposób znany: np. obrabiajac go stezonym roztworem siarczku sodu, czy¬ ni sie go rozpuszczalnym; na bawelnie bez zaprawy daje on piekne zabarwienie zól- tobrunatne, posiadajace dobra odpornosc na dzialanie wrzacego roztworu mydla i kwasów wrzacych.W sposób podobny mozna otrzymac cenny barwnik siarkowy z p-aminobenzo- loazo^a^-etyloaminonaftaliny lub z p- aminobenzoloazo- P - A^-etyloaminonaf taliny: pierwszy daje zabarwienie zólto-brunatne, drugi —) brunatno-zólte.Przyklad IL Mieszanine 10 czesci p-ni- trobienzoloazoetylodwufenyloamLny i 20 cz. siarki nagrtzewa sie tokolo 4 do 7 godzin do 180—250°C, poczem jeszcze przez 1 do dwóch godzin do 250—270°C. Barwnik po przeprowadzeniu go w sposób znany w stan rozpuszczalny daje na bawelnie bez za¬ prawy pelne zabarwienie brunatne, bardzo odporne w praniu i na dzialanie kwasów wrzacych.Przyklad III. Czesc benzoloazo- a - N- etyloaminonaftaliny i 20 cz. benzydyny na¬ grzewa sie wraz ze 100 cz. siarki w ciagu 4 do 6 godzin do 180—250°C, poczem je¬ szcze 2—3 do 260—28Q°C. Barwnik, prze¬ prowadzony w stan rozpuszczalny, daje na baw&lnie bez zaprawy piekne, zupelne zabarwienie, bardzo odporne na dzialanie mydla, kwasów w temperaturze wrzenia, posiadajace nad wyraz godna uwagi od¬ pornosc na dzialanie chloru.Przyklad IV. Mieszanine, skladajaca sie z 30 czesci benzoloazo-a-iV-etyloamino- naf taliny, 25 cz. benzoloazo- a -naftylami- ny i 100 cz. siarki nagrzewa sie okolo 2 do 8 godzin w temperaturze 180—250°C; po¬ czem barwnik, jak zwykle, przeprowadza sie w stan rozpuszczalny; na bawelnie bez zaprawy daje piekne, pelne odcienie bru¬ natno-zólte o znacznej odpornosci w pra* niu i na dzialanie kwasów wrzacych; od¬ pornosc na dzialanie chloru jest wieksza niz zwyklych barwników siarkowych.Odcienie osiagniete jak równiez niekie¬ dy i odpornosc barwników otrzymanych zapomoca sposobu niniejszego zalezne sa od zmian stosunku ilosciowego od czasu nagrzewania i wysokosci temperatury.Benzoloazo - a ~#-etyloaminonaftalina (porównaj Beilstein, Handbuch der orga- nischen Chemie. i p-nitrobenzoloazo- P -#-etyloaminonafta- lina (porównaj Beilstein, Handbuch der organischen Chemie, III Aufl., 4 Ergan- zugsbanjd, str. 1028) sa znane.Wedlug sposobu, opisanego w podanej literaturze, dotyczacego otrzymywania pro¬ duktu ostatniego, mozna tez otrzymac p- nitrobenzoloazo- a -7V-etyloaminonaftaline i p-nitrobenzoloazoetylodwufenyloamine.Oba te ciala sa w wodzie nierozpuszczalne, przeciwnie zas w alkoholu lub kwasie octowym sa dosyc rozpuszczalne, dajac za¬ barwienie czerwone. - 2 —p-Aminobenzoioazo^a-j\^tyloaminonaf- taline i odpowiednia pochodna p-naftylami- ny mozna otrzymac zapomoca redukcji od¬ nosnych nitroazo zwiazków siarczkiem so¬ du w roztworze alkoholowym; otrzymane przytem roztwory zabarwione pomaran¬ czowo wydzielaja zadane aminozwiazki po dodaniu wody. Zwiazki te sa w wodzie nierozpuszczalne, przeciwnie w alkoholu rozpuszczaja sie latwo, W rozcienczonym kwasie solnym p-aminobenzoloazo- a - N- etylaiminonaftalina rozpuszcza sie latwo, dajac zabarwienie niebiesko czerwone: p- aminobenzoloazo- p -JV-etyloaminonaftalina jest trudnorozpuszczalna, dajac zabarwie¬ nie zólto-brunatne. PL PL