PL177009B1 - Środek do czyszczenia i pielęgnacji podłóg - Google Patents

Abstract

1. Srodek do czyszczenia i pielegnacji podlóg, zawierajacy syntetyczna anionowa substancje powierzchniowo czynna i pielegnacyjna substancje, znamienny tym, ze co najmniej 20% wagowych zawartych w tym srodku substancji powierzchniowo czynnych, lacznie z mydlami, wystepuje w postaci soli litowych i jako substancje pielegnacyjna zawiera wosk i/lub powlokotwórczy polimer o minimalnej temperaturze tworzenia powloki 0-70°C i/lub mydlo, korzystnie w ilosci 5 do 50% wagowych w lacznie zawartych nielotnych skladnikach. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek pielęgnacyjno-ścierający do podłóg.

Wynalazek znajduje zastosowanie w dziedzinie czyszczenia podłóg za pomocą wodnych roztworów substancji powierzchniowo czynnych.

Najczęściej stosowane dziś sposoby czyszczenia i pielęgnacji podłóg można zasadniczo podzielić na trzy klasy:

Sposoby, których celem w pierwszym rzędzie jest pielęgnacja i konserwacja podłóg, stosują środki, które po naniesieniu i rozprowadzeniu wytwarzają na powierzchniach podłóg bardziej albo mniej twardą wytrzymałą powłokę ochronną. W tym celu środki zawierają, najczęściej w zemulgowanej postaci, woski albo substancje powłokotwórcze oraz sieciujące substancje czynne, z reguły sole metali ciężkich, które po wyschnięciu tworzą na obrobionych powierzchniach samopołyskliwe albo dające się polerować powłoki. W ten sposób można osiągnąć długotrwałą konserwację powierzchni, przy czym zależnie od jakości powłoki dobrze są znoszone również silne mechaniczne obciążenia. Niedogodność tych środków polega na tym, że usunięcie mocno przyczepnej powłoki, gdy to jest konieczne na przykład z powodu zabrudzenia albo uszkodzenia, jest możliwe tylko w ekstremalnych warunkach.

W przeciwieństwie do tego w sposobach, których celem jest oczyszczenie i odzyskanie pierwotnej powierzchni, stosuje się środki zawierające wysokie udziały substancji powierzchniowo czynnych, często razem z substancjami o odczynie zasadowym, rozpuszczalnikami

177 009 organicznymi albo materiałami ściernymi. Przy użyciu tych środków w wielu przypadkach możliwe jest dokładne usunięcie zabrudzeń i starych powłok, jednakże tak oczyszczone powierzchnie potem są z reguły narażone nieuchronnie na ponowne zabrudzenie, o ile nie przeprowadzi się obróbki konserwacyjnej.

Obok tego sposobu podstawowego czyszczenia, w którym usuwa się stare samopołyskliwe powłoki, znane są sposoby pobieżnego czyszczenia, w których usuwa się tylko luźno leżący i przylegający brud, ale nie dochodzi do naruszenia powłok pielęgnacyjnych. Do tego utrzymującego czyszczenia stosuje się środki z reguły tylko w postaci rozcieńczonej i zawierające w użytkowym stężeniu tylko małe ilości substancji powierzchniowo czynnych i ewentualnie małe ilości alkaliów. Środki te zawierają zazwyczaj jednocześnie w małych stężeniach substancje pielęgnacyjne i dlatego określane są równieżjako środki pielęgnacyjno-ścierające. Pielęgnacyjne substancje podczas wysychania pozostawiają na podłodze cienką dodatkową powłokę, która ze' swej strony może wyrównywać nierówności występujące na powierzchni i, która przyczynia się do łatwiejszego usunięcia zabrudzeń, ponieważ przy następnej tego rodzaju obróbce zostaje ponownie usunięta. Przykłady takich środków znajdują się na przykład w niemieckim zgłoszeniu patentowym 35 33 531 i brytyjskim opisie patentowym 1 528 592.

Przy opracowywaniu środków pielęgnacyjno-ścierających występuje bardziej niż w przypadku innych środków czyszczących konieczność jednoczesnego optymalnego rozwiązania kilku zadań. Po pierwsze środki te powinny wykazywać dobrą zdolność czyszczenia i powinny być w stanie ponownie rozpuścić powłoki pielęgnacyjne pochodzące z wcześniejszych zastosowań tych środków, ale z drugiej strony nie powinny atakować ewentualnie występujących więcej albo mniej nienaruszonych powłok pielęgnacyjnych. Dalej środki te przy zastosowaniu powinny wysychać tak równomiernie, żeby powierzchnia wyglądała jednolicie i nie powinny być zauważalne żadne pozostałości w postaci smug albo kropel. Przy tym w zależności od wyboru pielęgnacyjnych substancji środki mogą pozostawiać powłoki o jedwabistym macie, samopołyskliwe albo też dające się polerować. W każdym przypadku wymagane jest, aby pozostająca powłoka pielęgnacyjna ze swej strony nie przyspieszała ponownego zabrudzenia. Pomimo licznych propozycji w odniesieniu do składu środków pielęgnacyjno-ścierających jeszcze dziś daleko jesteśmy od środka, który spełnia optymalnie wszystkie wymienione wymagania. Z tego względu w dalszym ciągu istnieje zadanie opracowania łącznie bardziej odpowiedniego środka.

Wynalazek przedstawia rozwiązanie tego problemu w postaci wodnego środka, który zawiera syntetyczną anionową substancję powierzchniowo czynną i pielęgnacyjną substancję z grupy wosków, polimerów powłokotwórczych, mydeł i ich mieszanin i, który charakteryzuje się tym, że co najmniej 20% wagowych zawartych w tym środku substancji powierzchniowo czynnych, łącznie z mydłami, występuje w postaci soli litowych i jako substancja pielęgnacyjna zawiera wosk i/lub powłokotwórczy polimer o minimalnej temperaturze tworzenia powłoki 0-70°C i/lub mydło, korzystnie w ilości 5 do 50% wagowych w łącznie zawartych nielotnych składnikach.

Środek zawiera korzystnie jako substancję pielęgnacyjną mieszaninę złożoną z wosku i powłokotwórczego polimeru.

Udział substancji powierzchniowo czynnych w postaci soli litowych wynosi korzystnie

20-90% wagowych, zwłaszcza 30-60% wagowych, w odniesieniu do łącznie zawartych substancji powierzchniowo czynnych.

Nowe środki odznaczają się zarówno dobrą zdolnością czyszczenia jak również niezwykle równomiernym działaniem pielęgnacyjnym, a wytworzone przy użyciu tych środków powłoki pielęgnacyjne są nadzwyczaj niewrażliwe na ponowne zabrudzenie. To jest w dużym stopniu niezależne od tego, jakie substancje pielęgnacyjne stosuje się w środkach, tak że możliwe jest uzyskiwanie różnych efektów powierzchniowych bez rezygnowania z innych korzyści środków. Zastosowanie substancji powierzchniowo czynnych w postaci soli litowych proponowano wcześniej do czyszczenia tekstylnych przedmiotów, na przykład· dywanów i wyściełanych mebli (opisy patentowe DE 1 178 968 i DE 1 284 555), jednak zadania do rozwiązania tam są różne od zadań w przypadku czyszczenia twardych powierzchni podłogi. Tam wymienione środki mają również inny skład i nie zawierają substancji pielęgnacyjnych, jakie są potrzebne w przypadku środków pielęgnacyjno-ścierających do podłóg.

177 009

Odnośnie syntetycznych anionowych substancji - powierzchniowo czynnych, które są zawarte w środkach według wynalazku, chodzi przede wszystkim o substancje typu sulfonianów i siarczanów. Jako substancje powierzchniowo czynne typu sulfonianu wchodzą w rachubę alkilobenzenosulfoniany o rodniku C9-C}5-alkilowym, na przykład dodecylobenzenosulfonian, oraz olefinosulfoniany, to znaczy mieszaniny złożone z alkeno- i hydroksyalkanosulfonianów oraz disulfonianów, jakie otrzymuje się na przykład z C12-Ci8-monoolefin o podwójnym wiązaniu stojącym na końcu albo wewnątrz przez sulfonowanie gazowym tritlenkiem siarki i następną alkaliczną albo kwasową hydrolizę produktów sulfonowania. Odpowiednie są również alkanosulfoniany, które otrzymuje się z C12-Cis-alkanów przez sulfochlorowanie albo sulfonowanie za pomocą SO2 i O2 i następną hydrolizę względnie zobojętnienie albo przez przyłączenie wodorosiarczynu do olefin, jak również estry kwasów α-sulfotłuszczowych, np. α-sulfonowane estry metylowy i etylowy uwodornionych kwasów tłuszczowych z oleju kokosowego, z oleju palmowego z. ziaren albo z łoju.

Odpowiednimi substancjami powierzchniowo czynnymi typu siarczanu są monoestry kwasu siarkowego i długołańcuchowych pierwszorzędowych alkoholi naturalnego albo syntetycznego pochodzenia, to znaczy alkoholi tłuszczowych, jak np. alkoholi tłuszczowych otrzymanych z oleju kokosowego, alkoholu oleilowego, laurylowego, mirystylowego, palmitylowego albo stearylowego, albo Cio-C2o-okso alkoholi albo drugorzędowych alkoholi o tej -długości łańcucha. Odpowiednie są również monoestry kwasu siarkowego i oksyetylenowanych 1 - 6 molami tlenku etylenu (EO) alifatycznych długołańcuchowych pierwszorzędowych alkoholi względnie oksyetylenowanych drugorzędowych alkoholi. Poza tym nadają się także siarczanowane alkanoloamidy kwasów tłuszczowych, siarczanowane monoglicerydy kwasów, tłuszczowych, długołańcuchowe estry kwasu sulfobursztynowego oraz sole etefokwasów karboksylowych, które otrzymuje się na przykład przez reakcję długołańcuchowych, oksyetylenowanych 1-10 molami EO alkoholi z kwasem chlorooctowym. Anionowe substancje- powierzchniowo czynne, o ile nie występują w postaci soli litowych, stosuje się korzystnie jako sole alkaliczne, zwłaszcza sole sodowe, jednak można stosować także sole amonowe albo sole alkanoloamin o 2 - 6 atomach węgla. Szczególnie korzystne syntetyczne anionowe substancje powierzchniowo czynne w ramach omawianego wynalazku stanowią alkanosulfoniany, olefinosulfoniany, siarczany alkoholi tłuszczowych i alkilopolioksyetylenosiarczany.

Do anionowych substancji powierzchniowo czynnych zalicza się również mydła, to znaczy sole kwasów, -tłuszczowych o 10-22, korzystnie 12-18 atomach węgla. Obok właściwości powierzchniowo czynnych, które potrzebne są do czyszczenia, mydła wykazują także właściwość tworzenia powłok pielęgnacyjnych po wyschnięciu na powierzchni podłogi. Zwłaszcza wówczas, gdy pożądane są jedwabisto-matowo błyszczące powłoki pielęgnacyjne, środki mogą zawierać dlatego mydła również jako jedyne substancje pielęgnacyjne. Także mydła, -jeżeli do środków nie stosuje się ich jako mydła litowe, korzystnie stosuje się jako mydła sodowe.

Obok syntetycznych anionowych substancji powierzchniowo czynnych i ewentualnie mydeł środki według wynalazku mogą zawierać niejonowe substancje powierzchniowo czynne. Jako niejonowe substancje powierzchniowo czynne nadają się w pierwszym rzędzie produkty przyłączenia 3-20 moli tlenku etylenu (EO) do pierwszorzędowych Cio-C2o-alkoholi, jak na przykład alkoholi tłuszczowych z oleju kokosowego albo łoju, do alkoholu oleilowego, do oksoalkoholi albo do drugorzędowych alkoholi o tej długości łańcucha. Przy tym obok objętych tu rozpuszczalnych w wodzie niejonowych substancji powierzchniowo czynnych mogą być ciekawe też niecałkowicie rozpuszczalne w wodzie nisko oksyetylenowane etery alkohol tłuszczowy-poliglikol o 3 - 7 rodnikach etylenoglikoloeterowych w cząsteczce, przede wszystkich wówczas, gdy stosuje się je razem z rozpuszczalnymi w wodzie niejonowymi albo anionowymi substancjami powierzchniowo czynnymi. Przydatne są również odpowiednie produkty oksyetylenowania innych długołańcuchowych związków, na przykład kwasów tłuszczowych i amidów kwasów tłuszczowych o 12 -18 atomach węgla oraz alkilofenoli o 8 -16 atomach węgla w części alkilowej. We wszystkich tych produktach zamiast części tlenku etylenu można przyłączyć też tlenek propylenu (PO). Dalszymi odpowiednimi niejonowymi substancjami powierzchniowo czynnymi są także rozpuszczalne w wodzie, zawierające 20 - 250 grup etylenoglikoloeteru i 10 - 100 grup propylenoglikoloeteru produkty przyłączenia tlenku etylenu

177 009 do glikolu polipropylenowego, glikolu alkilenodiaminopolipropylenowego i do glikolu alkilopolipropylenowego o 1 - 10 atomach węgla w łańcuchu alkilowym, w których łańcuch glikolu polipropylenowego działa jako rodnik hydrofobowy. Jako niejonowe substancje powierzchniowo czynne nadają się również mono- i dietanoloamidy kwasów tłuszczowych oraz długołańcuchowe aminotlenki albo sulfotlenki, na przykład związki N-kokosoalkilo-N,N-dimetyloaminotlenek, N-łojoalkilo-N,N-dihydroksyetyloaminotlenek, oraz również rozpuszczalne w wodzie alkiloglikozydy, których hydrofobowy rodnik C8-C2o-alkilowy połączony jest glikozydowo z najczęściej oligomerycznym hydrofilowym rodnikiem glikozydowym, na przykład alkohol C12-C14-tłuszczowy + 1,6 glukoza. W środkach według wynalazku jako niejonowe substancje powierzchniowo czynne korzystne są alkilopoliglukozydy.

Obok syntetycznych anionowych i/albo niejonowych substancji powierzchniowo czynnych oraz mydeł środki według wynalazku mogą ewentualnie zawierać w mniejszych ilościach także inne substancje powierzchniowo czynne, gdy to jest wymagane do uzyskania specjalnych efektów, i które przez to nie uszczuplają innych korzystnych właściwości środków. Szczególnie należy tu wymienić amfoteryczne substancje powierzchniowo czynne, które w swej cząsteczce zawierają zarówno kationowo naładowane centrum (zazwyczaj trzeciorzędową grupę aminową albo czwartorzędową grupę amoniową) jak też anionowo naładowane centrum (zazwyczaj grupę karboksylanową albo sulfonianówą)., Przykłady tego rodzaju substancji powierzchniowo czynnych stanowią N-kokosoalkilo.-N,N-dimetyloaminooctan i N-dodecylo-N,N-dimetylo-3-aminopropanosulfonian.

Środki według wynalazku zawierają substancje powierzchniowo czynne w ilości korzystnie 1 - 35% wagowych, zwłaszcza 3 - 1^%o wagowych, w odniesieniu do ogólnego ciężaru nierozcieńczonego wodnego środka. Korzystnie 20 - 90% wagowych, zwłaszcza 30 - 60% wagowych tych substancji powierzchniowo czynnych powinno występować w postaci soli litowych, aby szczególnie wyraźnie osiągnąć korzyści według wynalazku.

Jako pielęgnacyjne substancje poza już wymienionymi mydłami wchodzą w rachubę woski i polimery powłokotwórcze. Te substancje można stosować , w środkach według wynalazku pojedynczo jako substancje pielęgnacyjne, jednak możliwe są również mieszaniny. Korzystnie; stosuje się kombinacje wosków z polimerami powłokotwórczymi ze względu na ich szczególnie wyważone właściwości pielęgnacyjne.

Jako woski nadają się zarówno naturalne woski jak też syntetyczne woski, które mogą być naturalnego pochodzenia albo też wytwarzane całkowicie syntetycznie. Przykłady stanowią woski polietylenowe, utlenione woski polietylenowe, estry wosku montanowego, woski parafinowe, wosk kandelila i wosk karnauba. Z tych wosków korzystne są w środkach według wynalazku estry wosku montanowego, wosk polietylenowy i wosk karnauba. Szczególnie korzystne są mieszaniny wosków złożone z estrów wosku montanowego i wosku polietylenowego oraz z estrów wosku montanowego i wosku karnauba.

Woski występują w środkach w zemulgowanej postaci, o ile nie stosuje się przeważająco wosków samoemulgujących, środki według wynalazku zawierają zwykłe emulgatory wosków w ilościach do 50% wagowych, korzystnie 10 - 20% wagowych, w odniesieniu do. zawartości wosku. Przykładami tego rodzaju emulgatorów są alkohol oleilocetylowy + 20 EO oraz monooleinian sorbitu.

W przypadku powłokotwórczych związków polimerowych chodzi o związki, które przy obojętnej wartości pH są co najmniej częściowo nierozpuszczalne w wodzie i wykazują minimalną temperaturę tworzenia powłok w zakresie między około 0 i około 70°C. Chodzi przy tym korzystnie o polimery wytworzone z etylenowo nienasyconych monomerów. Przykłady takich monomerów stanowią styren, estry kwasu akrylowego albo estry kwasu metakrylowego z alifatycznymi alkoholami wykazującymi 1-8 atomów węgla, akrylonitryl, octan winylu, kwas akrylowy i kwas metakrylowy. Szczególnie korzystne są poli(met)akrylany z dwu lub więcej tych monomerów, które ewentualnie mogązawierać w podrzędnej ilości także dalsze monomery. Całkiem szczególnie korzystne polimery posiadają 1 - 30 części wagowych monomerów zawierających grupy kwasu karboksylowego, 30 - 70 części wagowych monomerów,, które tworzą homopolimery o temperaturach zeszklenia poniżej 20°C, korzystnie estry kwasu akrylowego z Cr-Cs-alkoholami i/albo kwasu metakrylowego z C4-Cs-alkoholami i 30 - 70 części

177 009 wagowych monomerów, które tworzą homopolimery o temperaturach zeszklenia powyżej temperatury pokojowej, korzystnie estry kwasu metakrylowego z Ci-C3-alkoholami albo styren. Jeżeli kilka różnych związków polimerowych wymienionego wyżej rodzaju stosuje się w mieszaninie, temperatura tworzenia powłoki, którą ustala się dla mieszaniny, powinna znajdować się w zakresie 0 - 70°C. Wymienione temperatury tworzenia powłok odnoszą się do układu wolnego od zmiękczaczy, to znaczy do polimerów bez dalszych dodatków.

Przykładami tego rodzaju powłokotwórczych polimerów są następujące, oferowane jako dyspersje produkty handlowe: Syntran 1501 (firmy Interpolymer), Primal 644 (firmy Rohm i Haas), Neocryl A 1049 (firmy ICI).

Substancje pielęgnacyjne stanowią w środkach według wynalazku korzystnie 5 - 50% wagowych, a zwłaszcza 20 - 40% wagowych łącznie zawartych w środkach nielotnych składników (stałych substancji). Jako całkiem szczególnie korzystna okazała się kombinacja złożona z wosku, polimeru i substancji powierzchniowo czynnej w stosunku wagowym wynoszącym około 0,5 : 0,5 : 2.

Obok wyżej opisanych obligatoryjnych substancji zawartych i wody, środki według wynalazku mogą zawierać dalsze substancje pomocnicze i domieszki, jakie stosuje się zwykle w takich środkach. Warunkiem jest oczywiście to, żeby przez to nie zostały uszczuplone pozytywne właściwości środków. Jako przykłady tego rodzaju domieszek można wymienić olejki zapachowe, barwniki, regulatory lepkości, środki konserwujące aminy, rozpuszczalniki, środki solubilizujące, sole i żywice sieciujące. Te substancje stosuje się zazwyczaj w ilościach nie przekraczających 10% wagowych, korzystnie w ilościach wynoszących 0,01 - 5% wagowych.

Środki można wytwarzać w najprostszym przypadku przez wspólne zmieszanie wszystkich składników w dowolnej kolejności. Co prawda często jest korzystne takie postępowanie, że wychodzi się z przygotowanych wstępnie dyspersji wosku względnie polimeru w wodzie i te dyspersje miesza się z wodą i pozostałymi składnikami środków.

Środki stosuje się zasadniczo po rozcieńczeniu wodą, przy czym stopień rozcieńczenia zależy od stężenia środków. Rozcieńczony roztwór środka ustawiony na stężenie użytkowe powinien zawierać nielotne składniki w ilości korzystnie między około 0,03 i około 1,0% wagowych. To osiąga się przez rozcieńczenie wodą, zależnie od stężenia nierozcieńczonych środków, w stosunku wynoszącym około 1 : 10 do 1:1 000, korzystnie 1 : 50 do 1 : 200. Powierzchnię obrabia się roztworami ustawionymi na stężenie użytkowe w ten sposób, że chłonny materiał, na przykład ścierkę albo gąbkę, nasyca się roztworem i przeznaczoną do obróbki powierzchnię wyciera się równomiernie tym materiałem. W tym procesie brud i ewentualnie obecne resztki powłoki z wcześniejszych obróbek zostają odłączone od powierzchni i pobrane przez, ścierkę albo gąbkę, a następnie przy płukaniu ś<cierl<i albo gąbki rozcieńczonym roztworem środka czyszczącego zostają oddane do tego roztworu. Pozostająca na powierzchni powłoka cieczy wysycha równomiernie i pozostawia cienką pielęgnacyjną powłokę, która przy późniejszej takiej samej obróbce zostaje znowu odłączona co najmniej częściowo.

Przykłady

Przez zmieszanie poszczególnych składników w wodzie wytworzono podany w tabeli środek według wynalazku nr 1 oraz nie będące przedmiotem wynalazku środki nr 2 i 3. Dane liczbowe odnośnie zawartych substancji oznaczają procenty wagowe, a resztę do 100% wagowych stanowi woda. 10 ml tych środków rozcieńczono każdorazowo do 11 i w tej postaci użyto do badania różnych właściwości. Wyniki badań również są przytoczone w tabeli.

W badaniach postępowano szczegółowo w następujący sposób:

1. Badanie zdolności czyszczenia

Działanie czyszczące środków pielęgnacyjno-ścierających oznaczano za pomocą doświadczalnego przyrządu do mycia i szorowania Gardner’a, w sposób opisany w normach jakościowych Industrieverbandes Putz-.und .Pflegemittel e. V. (Seifen-Ole-Fette-Wachse, 108, strony 526 - 528 (1982)). W tej metodzie białą folię PCW zaopatrzono w testowe zabrudzenie z sadzy i tłuszczu, i w standardowych warunkach ścierano mechanicznie gąbką nasyconą środkiem czyszczącym. Sprawność czyszczenia mierzono za pomocą fotoelektrycznego oznaczania stopnia remisji w procentach.

177 009

2. Badanie zdolności czyszczenia po wstępnej obróbce

Badania te przeprowadzono w taki sam sposób jak opisano pod 1, jednak przed naniesieniem testowego zabrudzenia białą folię PCW przetarto 10-krotnie przeznaczonym do badania roztworem czyszczącym pozostawiając każdorazowo do wyschnięcia. Czas schnięcia między poszczególnymi cyklami przecierania wynosił 10-45 minut. Dopiero na tak obrobione wstępnie testowe paski naniesiono zabrudzenie następnego dnia i potem przeprowadzono badanie czyszczące.

3. Badanie zdolności zwilżania

W tym badaniu ustalono w jakim stopniu budowa powłoki pielęgnacyjnej uszczupla zwilżanie przy następnej obróbce czyszczącej. W tym celu większą wykładzinę podłogową z PCW w ciągu 10 dni 2 razy dziennie wycierano badanym rozcieńczonym roztworem czyszczącym. Przy ostatnim traktowaniu opiniowano wizualnie zdolność zwilżania podczas wycierania i następnie podczas fazy schnięcia, a oceny dokonano według niżej podanej skali:

= produkt zwilża całą powierzchnię i nie zrywa się także podczas fazy schnięcia = produkt zwilża całą powierzchnię, a zrywa się podczas fazy schnięcia = produkt zrywa się podczas procesu wycierania i w fazie schnięcia tworzy wyspy = na całej powierzchni obserwuje się silne tworzenie wysp, które po wyschnięciu pozostawiają wyraźnie plamiste ogólne wrażenie.

4. Badanie ponownego zabrudzenia

W celu oceny przyjęcia zabrudzenia i właściwości ponownego zabrudzenia wykładzinę podłogową o szerokości około 60 cm i długości około 2 m, która zawierała większe białe powierzchnie w postaci wzoru, wytarto najpierw 10-krotnie przeznaczonym do badania rozcieńczonym roztworem czyszczącym z każdorazowym wyschnięciem. Tak wstępnie obrobioną wykładzinę rozłożono potem na miejscu uczęszczanym równomiernie i tam raz dziennie wycierano ją rozcieńczonym roztworem badanym. Po 10 dniach doświadczenie zakończono i oceniono wizualnie powierzchnię przed i po ostatnim wytarciu. Oceny dokonano według następującej skali:

= brak przylegającego brudu = lekkie zabrudzenie = średnie równomierne zabrudzenie = silne zabrudzenie = bardzo silne nierównomierne zabrudzenie.

Z przytoczonych w poniższej tabeli wyników badania widać wyraźnie, że środek według wynalazku w przypadku wszystkich badanych właściwości wykazuje korzyści w porównaniu ze środkami stanu techniki.

Tabela

Zawarte substancje	Środki
1	2	3
wosk karnauba	1	1	1
C12/l6-alkilopoliglukozyd (1,4 glukozy)	1	1	1
dyspersja polietylenu (Licomer WHS, firmy Hoechst)	1,5	1,5	1,5
eter monofenylowy glikolu etylenowego	1,5	1,5	1,5
substancja zapachowa	0,5	0,5	0,5
C8/12-alkilosiarczan Li	5	-	-
C12/14-alkilosiarczan Na	-	5	-
alkohol C10/14-tluszczowy+1,2PO+6,4EO	-	-	-
zdolność czyszczenia (1)	43,5	41,3	40,2
zdolność czyszczenia po wstępnej obróbce (2)	56,8	51,4	48,5
zdolność zwilżania (3)	0	1	2
ponowne zabrudzenie (4)	1	2	3

177 009

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz Cena 2,00 zł.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Środek do czyszczenia i pielęgnacji podłóg, zawierający syntetyczną anionową substancję powierzchniowo czynną i pielęgnacyjną substancję, znamienny tym, że co najmniej 20% wagowych zawartych w tym środku substancji powierzchniowo czynnych, łącznie z mydłami, występuje w postaci soli litowych i jako substancję pielęgnacyjną zawiera wosk i/lub powłokotwórczy polimer o minimalnej temperaturze tworzenia powłoki 0-70°C i/lub mydło, korzystnie w ilości 5 do 50% wagowych w łącznie zawartych nielotnych składnikach.
2. 2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako pielęgnacyjną substancję zawiera mieszaninę złożoną z wosku i powłokotwórczego polimeru.
3. 3. Środek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że udział soli litowych wynosi 20-90% wagowych, korzystnie 30-60% wagowych substancji powierzchniowo czynnych łącznie zawartych w środku czyszczącym.
4. 4. Środek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jako substancję powierzchniowo czynnąw postaci soli litowej zawiera sól litową długołańcuchowego monoalkilosiarczanu o 8-18 atomach węgla w części alkilowej.
5. 5. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 1-35% wagowych, korzystnie 3-10% wagowych substancji powierzchniowo czynnych.
6. 6. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancje powierzchniowo czynne zawiera niejonowe substancje powierzchniowo czynne, korzystnie alkilopoliglikozydy, obok anionowych substancji powierzchniowo czynnych.
7. 7. Środek według zastrz. 1 albo 6, znamienny tym, że jako anionowe substancje powierzchniowo czynne zawiera substancje wybrane z grupy alkilosiarczanów, alkanosulfonianów, olefinosulfonianów, alkilopolioksyetylenosiarczanów, mydeł i ich mieszanin.
8. 8. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 20-40% wagowych pielęgnacyjnych substancji w łącznie zawartych nielotnych składnikach.
9. 9. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako pielęgnacyjną substancję zawiera mydło.