PL176839B1 - Inhalator - Google Patents

Abstract

1. Inhalator, zaopatrzony w komore le-- kowa i usytuowany wewnatrz tej komory le- kowej pojemnik zawierajacy desykant do regulowania wilgotnosci, przy czym poje- mnik zawierajacy desykant jest szczelnie za- mkniety, ale przepuszczalny dla wilgoci, a komora lekowa jest szczelnie zamknieta i ma slaba przepuszczalnosc wilgoci, znamienny tym, ze wewnetrzna wilgotnosc komory leko- wej (6) jest ustalona na poziomie pomiedzy wilgotnoscia na zewnatrz komory lekowej (6) i wewnetrzna wilgotnoscia pojemnika (2) w zaleznosci od wlasciwosci adsorpcyjnych de- sykantu i wlasciwosci przepu- szczania wilgo- ci komory (6) i pojemnika (2). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest inhalator, zaopatrzony w komorę lekową oraz urządzenie do regulowania wilgotności.

W dotychczas powszechnie stosowanych inhalatorach mieszanka lekowa znajduje się w opakowaniu aerozolowym dla dozowania drobno sproszkowanego leku w postaci rozpylonej do układu oddechowego pacjenta. Jednakże, ze względu na niekorzystny wpływ na środowisko, wynikający ze stosowania propelentów w opakowaniu aerozolowym, w ostatnich latach powstało wiele różnego rodzaju inhalatorów proszkowych.

Znane ze stanu techniki inhalatory proszkowe są zbudowane w ten sposób, że lek wymaga używania pojedynczych kapsułek, lub urządzenie jest zaopatrzone w komorę lekową, która zawiera różnorodność dawek oraz jest używana do dozowania leku w różnych rodzajach urządzeń dozujących w inhalowaną przestrzeń. Komora lekowa daje możliwość gromadzenia leku w czystej nierozcieńczonej postaci, lub z kilkoma właściwymi dodatkami. Dla zabezpieczenia efektywnej i odpowiedzialnej pracy urządzenia pod względem dostarczania pożądanej dawki leku w drogi oddechowe użytkownika, a także dostarczania dokładnej dawki, sproszkowany lek musi mieć pewne fizyczne i chemiczne właściwości. Wiele z tych właściwości, takie jak płynność, aglomeracja, wydajność, morfologia lub wygląd proszku zależą od wilgotności. Leki i/lub dodatki są często higroskopijne i/lub wrażliwe na zmiany chemiczne lub morfologiczne zachodzące w bardzo wilgotnym środowisku. W związku z tym działanie urządzenia może być zakłócone przez wpływ wilgoci, tzn. skład proszku i ilość cząsteczek lekujaki ma być inhalowany może być

176 839 znacznie zmniejszona, a odmierzona dawka i jej stężenie będą niewłaściwe. Należy również zauważyć, że inhalator jest często używany przez długi okres czasu i w związku z tym powyższe problemy będą występowały ze znacznym nasileniem.

Podstawę znanych rozwiązań stanowi wyposażenie inhalatora w pojemnik zawierający desykant, na przykład w postaci żelu krzemionkowego (silikażelu). Na przykład, w publikacji WO 92/09322 przedstawiono inhalator posiadający komorę lekową zaopatrzoną w pokrywę, której wewnętrzna ścianka jest wpasowana w komorę zawierającą desykant. Odpowiednio, w urządzeniu przedstawionym w publikacji WO 89/01348 komora inhalatora ma końcówkę wpasowaną w przedział zawierający desykant, w którym to przedziale jest pochłaniane wchodzące powietrze.

W urządzeniu opisanym szczegółowo w amerykańskim opisie patentowym nr 4 274 403 komora lekowa jest oddzielona od pojemnika z desykantem poprzez porowatą powłokę. W tym znanym rozwiązaniu desykantjest zawarty w kapsule usytuowanej w połączeniu z oddzielną komorą lekową i jest zaopatrzony w odpowiednią przepuszczającą wilgoć ściankę lub membranę, tworząc w ten sposób oddzielny składnik w kapsule. Połączenia pomiędzy membraną a zawartością kapsuły powoduj ąproblemy związane ze szczelnością, co ma niekorzystny wpływ na sprawność zespołu, ponieważ niektóre desykanty mogą przedostać się do leku. W przypadku leku, który ma być inhalowany, ta sytuacja jest niedopuszczalna.

Ponadto, w tym znanym rozwiązaniu pojemnik z desykantem znajduje się w kontakcie z otaczającym powietrzem. Desykant musi mieć zdolność osuszania zarówno powietrza jak i leku. W ten sposób, w celu osiągnięcia pożądanego efektu osuszania, jest konieczne użycie znacznego nadmiaru desykantu w stosunku do zawartości wilgoci w leku.

Inhalator według wynalazku, jest zaopatrzony w komorę lekową i usytuowany wewnątrz tej komory lekowej pojemnik zawierający desykant do regulowania wilgotności. Pojemnik zawierający desykant jest szczelnie zamknięty, ale przepuszczalny dla wilgoci, a komora lekowa jest szczelnie zamknięta i ma słabą przepuszczalność wilgoci. Pojemnik tego rodzaju charakteryzuje się tym, że wewnętrzna wilgotność komory lekowej jest ustalona na poziomie pomiędzy wilgotnością na zewnątrz komory lekowej i wewnętrzną wilgotnością pojemnika w zależności od właściwości adsorpcyjnych desykantu i właściwości przepuszczania wilgoci komory i pojemnika.

Korzystnym jest, że komora lekowa jest zaopatrzona w zdejmowalną szczelną pokrywę i/lub w uszczelniony otwór doprowadzający. Pojemnikjest integralny i wykonany z pojedynczego materiału. Pojemnikjest korzystnie utworzony z wybranego materiału mającego określoną przepuszczalność wilgoci, dla zmniejszenia wilgotności i/lub utrzymania określonej wilgotności wewnątrz komory lekowej. Warunki wilgotności panujące wewnątrz komory lekowej są określone przez dostosowanie grubości lub pola powierzchni materiału z którego utworzony jest pojemnik, ewentualnie poprzez obróbkę materiału dla zmiany jego przepuszczalności. Szczelnie zamknięta komora lekowa jest korzystnie utworzona z materiału mającego przepuszczalność wilgotności, którajest mniejsza od przepuszczalności wilgotności materiału, z którego jest utworzony pojemnik. Mniejsza przepuszczalność wilgoci komory lekowej względem pojemnika jest osiągnięta przez zmianę całkowitego pola powierzchni i/lub obrabianej powierzchni dla komory lekowej.

W inhalatorze według wynalazku objętość desykantu jest tylko używana do eliminowania wewnętrznej wilgoci panującej w komorze lekowej w taki sposób, że desykant i sproszkowany lek nie są nawet w najmniejszym kontakcie ze sobą. Używając silikażel, lub inny środek posiadający odpowiednią podobną zdolność odwilżania jak desykant, możliwe jest dostosowanie wewnętrznej wilgotności komory lekowej tak, aby pozostawała ona w ustalonym zakresie bez względu na zewnętrzną wilgotność.

Rozwiązanie według wynalazku wykorzystuje prawie całą zawartość desykantu dla osuszania sproszkowanego leku, ponieważ desykant jest tylko potrzebny do osuszenia wnętrza komory lekowej.

Działanie urządzenia jest regulowane poprzez wybór odpowiednich materiałów według ich przepuszczalności wilgoci. Na przykład, wewnątrz komory lekowej wilgotność może być

176 839 równa połowie wilgotności panującej na zewnątrz, dzięki czemu efekt osuszania jest wystarczający, dodatkowo unikając elektrostatycznych ładunków spowodowanych nadmierną suchością i prawdopodobieństwa zakłócenia pracy urządzenia.

Funkcjonowanie urządzenia opiera się na fakcie, że sama komora lekowa oraz ścinki pojemnika desykantu mają różną przepuszczalność wilgoci. W dobrze pracującym zespole pojemnik desykantu jest bardziej przepuszczalny dla wilgoci niż komora lekowa, dzięki czemu komora lekowa posiada wewnętrzną wilgotność mniejszą od zewnętrznej wilgotności, ale nigdy nie większą od wewnętrznej wilgotności pojemnika desykantu. Jeżeli jest zastosowany desykant pochłaniający nieodwracalnie wilgotność, np. sito molekularne, ta równowaga działa dopóki zawartość desykantu nie zostanie zużyta. Ponadto, wewnętrzna wilgotność komory lekowej stara się osiągnąć poziom zewnętrznej wilgotności. Wówczas właściwości sproszkowanego leku mogą się gwałtownie zmienić w czasie szczytu wilgotności. Gdy inhalator jest utrzymywany w wysokiej wilgotności, np. za zewnątrz w czasie deszczowej pogody, przeprowadzone testy wskazują, że wewnętrzna wilgotność komory lekowej osiąga zewnętrzną wilgotność w przeciągu kilku godzin.

Właściwości osuszające silikażelu są odwracalne, tak że zdolność osuszania zależy od zewnętrznej wilgotności. Kiedy zdolność osuszania jest wyczerpana, np. na poziomie 40% bezwzględnej wilgotności, silikażel jest wciąż zdolny do wchłaniania znacznej ilości wilgoci na poziomie wilgotności 60%. Jeżeli bezwzględna wilgotność zmniejsza się np. do 20%, silikażel dostarcza wilgoć, ażjego zdolność osiągnie poziom zgodny z 20% zewnętrznej wilgotności. Ta cecha może być korzystnie wykorzystana w urządzeniu według wynalazku dla kontroli wewnętrznej wilgotności komory lekowej w czasie, kiedy zasadnicza część zdolności osuszania została wyczerpana. Z powodu odwracalnej osuszalności, wewnętrzna wilgotność komory lekowej pozostaje niższa niż maksymalna zewnętrzna wilgotność i wyższa niż minimalna zewnętrzna wilgotność. Z punktu widzenia trwałości sproszkowanego leku, jest korzystnym wyeliminowanie szczytów wilgotności. Jeżeli, z jakiejś przyczyny, sproszkowany leku musi być utrzymany na

10-30% wilgotności względnej podczas całej pracy inhalatora, to ten cel może być osiągnięty poprzez użycie wystarczającej ilości silikażelu, który stracił część swojej zdolności osuszania.

Przedmiot wynalazku zostanie objaśniony bardziej szczegółowo w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie inhalator z komorą lekową, a fig. 2 przedstawia wykres zawartości wilgoci w komorze lekowej inhalatora.

Na fig. 1, inhalatorjest przedstawiony jako rurowy korpus 1 dla sproszkowanego leku i zawiera urządzenie dozujące nie przedstawione szczegółowo na rysunku. Inhalator jest wykonany z materiału mającego słabą przepuszczalność wilgoci, zwłaszcza tworzywa sztucznego, korzystnie polietylenu i polipropylenu. Górna część inhalatora zawiera komorę lekową 6, ograniczoną przez dno 9 oraz zdejmowalnąi szczelnie zamykaną pokrywę 4. W części środkowej dna 9 komory 6 znajduje się uszczelniony otwór 7 przechodzący przez to dno i wyposażony w kołnierz do określania pozycji urządzenia dozującego. Urządzenie dozujące nie zostało tu przedstawione, ponieważ nie stanowi zasadniczej części rozwiązania według wynalazku. Komora 6 jest zaopatrzona na całej swej długości w kieszeń 3, którajest przeznaczona dla pojemnika 2 zawierającego desykant.

Pojemnik 2 zostaje ustawiony we właściwej pozycji poprzez pchnięcie w kierunku strzałki 8, aż do dna kieszeni 3.

Pojemnik 2 zawiera naczynie wykonane z pojedynczego materiału ABS (kopolimery akrylonitrylu, butadienu i styrenu) lub tym podobnego. Jak tojuż opisano, materiał z którego wykonany jest pojemnik jest tak wybrany, aż pojemnik posiada określoną przepuszczalność wilgoci, grubość materiału, wpływ na kontrolę przepuszczalności, kształt i rozmiar powierzchni która ma być osuszana.

Pojemnik 2 jest wypełniony środkiem pochłaniającym wilgoć, desykantem, np. silikażelem, a następnie zostaje szczelnie zamknięty. To może być uzyskane poprzez zgrzewanie na gorąco, lub jest to możliwe używając pojemnika 2 wyposażonego w pokrywę, którajest szczelnie przyłączona do pojemnika 2.

176 839

W swojej właściwej pozycji, pojemnik 2 jest usytuowany w komorze lekowej, która jest uszczelniona względem otaczającego powietrza. Ponadto, pojemnik jest w kontakcie z lekiem, ale ze względu na grubość pojemnika, nie ma ryzyka zmieszania się desykantu z lekiem.

Wykres z fig. 2 oparty jest na wynikach testu i przedstawia działanie urządzenia zawierającego silikażel jako desykant. Używając 0,7 g desykantu i 0,5 g leku, urządzenie jest utrzymywane 120 dni na poziomie 60% względnej wilgotności, przy 40°C, przenikanie wilgotności będzie przyspieszone w porównaniu do normalnych warunków·. Wewnętrzna wilgotność komory lekowej osiąga zewnętrzną wilgotność w ciągu 70 dni. Jeżeli urządzenie po 120 dniach zostanie przeniesione do warunków pokojowych, można stwierdzić, że wewnętrzna wilgotność komory lekowej pozostaje niezmieniona w zakresie maksymalnej i minimalnej wilgotności.

Fig. 2

176 839

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Inhalator, zaopatrzony w komorę lekową i usytuowany wewnątrz tej komory lekowej pojemnik zawierający desykant do regulowania wilgotności, przy czym pojemnik zawierający desykant jest szczelnie zamknięty, ale przepuszczalny dla wilgoci, a komora lekowa jest szczelnie zamknięta i ma słaba przepuszczalność wilgoci, znamienny tym, że wewnętrzna wilgotność komory lekowej (6) jest ustalona na poziomie pomiędzy wilgotnością na zewnątrz komory lekowej (6) i wewnętrzną wilgotnością pojemnika (2) w zależności od właściwości adsorpcyjnych desykantu i właściwości przepuszczania wilgoci komory (6) i pojemnika (2).
2. 2. Inhalator według zastrz. 1, znamienny tym, że komora lekowa (6) jest zaopatrzona w zdejmowalną szczelną pokrywę (4) i/lub w uszczelniony otwór doprowadzający (7).
3. 3. Inhalator według zastrz. 1, znamienny tym, że pojemnik (2) jest integralny i wykonany z pojedynczego materiału.
4. 4. Inhalator według zastrz. 3, znamienny tym, że pojemnik (2) jest utworzony z wybranego materiału mającego określona przepuszczalność wilgoci, dla zmniejszenia wilgotności i/lub utrzymania określonej wilgotności wewnątrz komory lekowej (6).
5. 5. Inhalator według zastrz. 4, znamienny tym, że warunki wilgotności panujące wewnątrz komory lekowej (6) są określone przez dostosowanie grubości lub pola powierzchni materiału z którego utworzony jest pojemnik (2), ewentualnie poprzez obróbkę materiału dla zmiany jego przepuszczalności.
6. 6. Inhalator według zastrz. 4, znamienny tym, że szczelnie zamknięta komora lekowa (6) jest utworzona z materiału mającego przepuszczalność wilgotności, która jest mniejsza od przepuszczalności wilgotności materiału, z którego jest utworzony pojemnik (2).
7. 7. Inhalator według zastrz. 4, znamienny tym, że mniejsza przepuszczalność wilgoci komory lekowej (6) względem pojemnika (2) jest osiągnięta przez zmianę całkowitego pola powierzchni i/lub obrabianej powierzchni dla komory lekowej (6).