PL174763B1

PL174763B1 - Wiertarka do wykonywania otworów z podcięciem

Info

Publication number: PL174763B1
Application number: PL94304851A
Authority: PL
Inventors: Herbert Erath
Original assignee: Fischer Artur Werke Gmbh
Priority date: 1993-09-06
Filing date: 1994-08-31
Publication date: 1998-09-30
Also published as: DK0641616T3; JP2846250B2; PL304851A1; ATE158966T1; DE4330058A1; JPH0780826A; HUT69856A; CZ284281B6; HU9402397D0; US5544989A; ES2110156T3; BR9403436A; EP0641616B1; EP0641616A1; CZ212994A3; DE59404266D1

Abstract

1. Wiertarka do wykonywania otworów z pod- cieciem, zwlaszcza w plytach elewacyjnych z kamie- nia, ceramiki, betonu itp., wyposazona w urzadzenie napedowe do obrotowego napedzania wrzeciona wier- tarki w postaci wrzeciona pustego, w którym umiesz- czony jest uchwyt wiertla, wychylany na boki we wrzecionie wiertarki i w który to uchwyt wprowadzo- ne jest wiertlo, posiadajaca urzadzenie podnoszace, za pomoca którego wrzeciono wiertarki jest przesuwne w kierunku osiowym, dla wytworzenia ruchu posuwo- wego ku plycie elewacyjnej i wyposazona w ograni- cznik glebokosci, który zatrzym uje w rzeciono wiertarki po osiagnieciu zadanej glebokosci otworu, a takze majaca otaczajaca wrzeciono wiertarki tuleje przesuwna, która jest przesuwna osiowo wzgledem wrzeciona wiertarki i polaczona z elementem odchy- lajacym, który wspólpracuje z powierzchnia sterujaca lub podobna uchwytu wiertla i przy przesuwie osio- wym tulei przesuwnej, wychyla go wzgledem wrze- cio n a w iertarki na boki, znamienna tym, ze zamocowane w uchwycie wiertla (23, 38) wiertlo (4) ma wystajace na boki ostrza (25) i ze tuleja przesuw- na (11) poprzez urzadzenie blokujace jest polaczona z urzadzeniem podnoszacym (1,6-10, 13). FIG. 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wiertarka do wykonywania otworów z podcięciem, zwłaszcza w płytach elewacyjnych z kamienia, ceramiki, betonu itp., wyposażona w urządzenie napędowe do obrotowego napędzania wrzeciona wiertarki w postaci wrzeciona pustego, w którym umieszczony jest uchwyt wiertła, wychylany na boki we wrzecionie wiertarki i w który to uchwyt wprowadzone jest wiertło, posiadająca urządzenie podnoszące, za pomocą którego wrzeciono wiertarki jest przesuwne w kierunku osiowym, dla wytworzenia ruchu posuwowego ku płycie elewacyjnej i wyposażona w ogranicznik głębokości, który zatrzymuje wrzeciono wiertarki po osiągnięciu zadanej głębokości otworu, a także mająca otaczającą wrzeciono wiertarki tuleję przesuwną, która jest przesuwna osiowo względem wrzeciona wiertarki i połączona z elementem odchylającym, który współpracuje z powierzchnią sterującą lub podobną

174 763 uchwytu wiertła i przy przesuwie osiowym tulei przesuwnej, wychyla go względem wrzeciona wiertarki na boki.

Znane są wiertarki do wykonywania otworów z podcięciem, w którym do wyrabiania otworów przewidziano wychylanie całego wiertła. Na skutek wychylania wiertła z jednoczesnym ruchem mieszaj ącym umieszczone na wiertle boczne ostrza wykonują w obszarze podstawy otworu podcięcie, w którym mocowany jest kształtowo kołek rozporowy z rozprężną tuleją rozporową.

Tego rodzaju wiercone otwory z podcięciem można wykonywać również w płytach elewacyjnych lub temu podobnych elementach, podcięcia należy tam jednak wykonywać bardzo dokładnie, aby przy osadzaniu i rozprężaniu kołka rozporowego nie powstawało zbyt duże ciśnienie rozporowe. Zbyt duże ciśnienie rozporowe może mianowicie doprowadzić do tego, że część płyty elewacyjnej odpryśnie. Aby podcięcie wykonać z dużą dokładnością, wiertarki te są skonstruowane w sposób umożliwiający automatyczne, sterowane maszynowo wychylanie. Ponadto stosowane są wiertła, których głowice są pokryte kruszywem diamentowym. Przy zagłębianiu zamocowanego współosiowo z osią napędu wiertarki wiertła w płytę elewacyjną pracuje cała powierzchnia czołowa głowicy wiertła, mająca kształt ściętego stożka.

Z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr GB-A 518 688 znane jest urządzenie do wykonywania otworów z podcięciem. To urządzenie zawiera wrzeciono wiertarki wykonane jako wrzeciono puste, w którym znajduje się uchwyt wiertła, zamocowany wychylnie we wrzecionie pustym w celu wychylania na boki. Wychylanie odbywa się za pomocą tulei przesuwnej, która jest przesuwna osiowo na wrzecionie wiertarki i która pociąga za sobą przechodzący poprzecznie przez wrzeciono puste kołek, jako element wychylający. Poprzez skośne prowadzenie, uchwyt wiertła jest obrócony i przez to wiertło w nim zamocowane zostaje wychylone na boki. To wrzeciono wiertarki jest w wiertarce zamocowane, napędzane obrotowo i w celu wykonania posuwu w kierunku osiowym przesuwane ku przedmiotowi, w którym ma być wiercony otwór. Wiertło wchodzi najpierw bez wychylania w przedmiot i wykonuje otwór cylindryczny, aż do oparcia się na przedmiocie ogranicznika głębokości wiertarki. Jednocześnie tuleja przesuwna, połączona z ogranicznikiem głębokości, przesuwanajest przeciw sile elementu sprężystego na wrzecionie wiertarki i przez to wychylany jest na boki uchwyt wiertła z wiertłem. Wiertło wykonuje ruch zataczania, to jest porusza się po powierzchni tworzącej stożka, przy czym wychylenie na boki, to jest kąt stożka ruchu zataczania, powiększa się wraz ze zwiększaniem się głębokości wiercenia. W ten sposób wykonane zostaje stożkowe podcięcie z ostrym kątem stożka.

Tego rodzaju podcięcie stwarza dla wprowadzonego kołka rozporowego z rozprężną tuleją rozporową jedynie słabe połączenie kształtowe. Większa część siły kotwiącej kołka rozporowego przenoszona jest przez połączenie kształtowe. Dla osiągnięcia dobrego połączenia kształtowego, podcięcie musi być wykonane głęboko. Przy płycie elewacyjnej powstaje jednak problem taki, że maksymalna głębokość otworu ograniczona jest grubością płyty.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie wiertarki do wykonywania otworów z podcięciem, w której przy małej głębokości otowru wykonane jest podcięcie o dużej powierzchni dla kształtowego przenoszenia dużych sił kotwiących.

Zadanie to zostało rozwiązane zgodnie z wynalazkiem dzięki temu, że w wiertarce opisanego na wstępie rodzaju, wiertło zamocowane w uchwycie wiertła ma wystające na boki ostrza i że tuleja przesuwna poprzez urządzenie blokujące jest połączona z urządzeniem podnoszącym.

Korzystnie, uchwyt wiertła jest obrotowy wokół usytuowanej poprzecznie we wrzecionie wiertarki osi obrotu. .

Zgodnie z kolejną cechą wynalazku, w uchwycie wiertła krzywkę sterującą stanowi podłużny otwór, którego kierunek przebiega pod kątem ostrym względem osi symetrii wiertarki i w który wchodzi element odchylający w postaci kamienia jarzma.

Korzystnie, uchwyt wiertła jest zamocowany we wrzecionie wiertarki przesuwnie promieniowo i równolegle względem osi wrzeciona wiertarki a element odchylający dla uchwytu wrzeciona stanowi suwak z nachylonymi krawędziami sterującymi, który jest osiowo przesuwny we wrzecionie wiertarki.

174 763

Korzystnie, tuleja przesuwna jest oparta osiowo poprzez element sprężysty na wrzecionie wiertarki za pomocą połączonego z wrzecionem wiertarki bloku mocującego, tuleja przesuwna jest przesuwna osiowo za pomocą dźwigni uruchamiającej a z wrzeciona wiertarki wystaje ograniczający głębokość otworu ogranicznik głębokości.

Zgodnie z dalszą cechą wynalazku, urządzenie blokujące ma dźwignię wahliwą usytuowaną na płycie głównej urządzenia podnoszącego, która współpracuje z utrzymującym tuleję przesuwną uchwytem.

Wiertarka według wynalazku wyposażona jest w blokadę ruchu pionowego.

Zaletą wiertarki według wynalazku jest to, że wiertło w celu wykonania podcięcia wychylane jest wyłącznie na boki, tak, że wykonywane jest podcięcie z powierzchnią promieniową lub zbliżoną do promieniowej. Gwarantuje to dobre połączenie kształtowe dla wprowadzonego kołka rozporowego przy minimalnej głębokości podcięcia w kierunku osiowym. Dzięki temu można osiągnąć duże siły kotwiące również w cienkich płytach elewacyjnych.

Uchwyt wiertła znajduje się w wykonanym jako wrzeciono puste, wrzecionie wiertarki razem z elementem odchylającym, współpracującym z powierzchnią sterującą uchwytu wiertła. Oprócz wrzeciona wiertarki występuje tu tuleja przesuwna, obejmująca wrzeciono. Urządzenie obracania osłonięte jest w przeważającej części we wrzecionie wiertarki, tak, że powstaje w połączeniu z tuleją przesuwną bardzo zwarte urządzenie wychylania.

Uchwyt wiertła może być obracany wokół osi, ustawionej poprzecznie we wrzecionie wiertarki, lub tak osadzony we wrzecionie wiertarki, że ma możliwość równoległego przesuwu względem osi symetrii wrzeciona. W obu przypadkach odchylanie następuje w wyniku osiowego przesuwu tulei przesuwnej. Obracanie wokół osi obrotu realizowane jest przy pomocy kamienia jarzma, podczas gdy przesuw równoległy może następować za pośrednictwem przesuwanego osiowo we wrzecionie wiertarki suwaka.

Szczególnie korzystne jest to, że tuleja przesuwna jest przesuwana osiowo przy pomocy dźwigni i wspiera się za pośrednictwem elementu sprężystego na wrzecionie wiertarki, przy czym na wrzecionie umieszczony jest ogranicznik głębokości. W ten sposób przy pomocy dźwigni można opuszczać tuleję przesuwną, a wraz z nią wrzeciono wiertarki, w celu wykonania otworu, do momentu napotkania ogranicznika głębokości. Wówczas rozpoczyna się ruch względny tulei przesuwnej w stosunku do wrzeciona wiertarki, przy czym wychylanie uchwytu wiertła następuje w sposób wymuszony, a podcięcie jest wykonywane przy obracającym się wiertle. Wychylanie wiertła nie wymaga żadnych dodatkowych prac nastawczych od osoby obsługującej, lecz następuje w wyniku uruchomienia ręcznej dźwigni, przy pomocy której wykonywany jest pionowy ruch wiertła w celu wywiercenia cylindrycznej części otworu.

Aby zapewnić całkowite rozwiercenie podcięcia na żądanej średnicy, zastosowana została dźwignia wahliwa, która zaskakuje dopiero po wykonaniu podcięcia i w ten sposób za pośrednictwem elementu sprężystego powoduje powrót tulei przesuwnej do położenia wyjściowego. Wiertło jest wówczas ustawione ponownie współosiowo do osi symetrii wiertarki i można je wyciągnąć z otworu.

Zastosowana została również blokada podnoszenia, która umożliwia ruch urządzenia podnoszącego tylko w jednym kierunku aż do momentu odblokowania suwu powrotnego. Można w ten sposób zagwarantować ruch urządzenia podnoszącego do każdej z zadanych pozycji końcowych w obu kierunkach bez obawy, że wcześniej zostanie nieumyślnie spowodowany ruch powrotny.

Wiertło może posiadać płytkę z węglików spiekanych, która jest wymiennie zamocowana w uchywcie zaciskowym. Umożliwia to wymianę zużytej płytki z węglików spiekanych na nową. Można również stosować do różnych celów płytki z węglików spiekanych o różnie ukształtowanych ostrzach.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wiertarkę z osadzonym uchylnie we wrzecionie wiertarki uchwytem wiertła, fig. 2 - wiertarkę z fig. 1 w widoku perspektywicznym, częściowo w przekroju, fig. 3 - wiertarkę z fig. 1 z opuszczonym wrzecionem, fig. 4 - blokadę suwu powrotnego dla urządzenia podnoszenia wrzeciona wiertarki, w ujęciu aksonometrycznym, fig. 5 - wiertarkę z przesuwanym na boki we wrzecionie uchwytem wiertła, w przekroju

174 763 wzdłużnym, fig. 6 - wiertarkę według fig. 1, lecz z działającą między wrzecionem i urządzeniem podnoszącym blokadę, fig. 7 i 8 - zastosowane w wiertarce wiertło z obsadzoną płytką z węglików spiekanych w widoku bocznym i przekroju wzdłużnym.

Przedstawiona na fig. 1 wiertarka składa się w zasadzie z urządzenia podnoszącego 1, urządzenia napędowego 2 oraz wykonanego w postaci wrzeciona pustego wrzeciona wiertarki 3 z elementami do odchylania wiertła 4 z osi symetrii wiertarki 5.

Urządzenie podnoszące 1 zawiera płytę główną 6, którą za pośrednictwem ręcznej dźwigni 7 i połączonego z nią koła zębatego 8 można pionowo podnosić i opuszczać. Gdy płyta podstawowa 6 zostanie opuszczona przez naciśnięcie ręcznej dźwigni 7, wówczas zamocowana na niej dźwignia wahliwa 9 stanowiąca urządzenie blokujące pociąga za sobą uchwyt 10, na którym w łożysku 12 osadzonajest otaczająca wrzeciono wiertarki 3 tuleja przesuwna 11. W trakcie takiego ruchu płyty głównej 6 od dołu wraz z nią porusza się ku dołowi obejmujący wrzeciono wiertarki 3 blok mocujący 13 do momentu, gdy połączony z wrzecionem 3 organicznik głębokości 14 dotknie powierzchni 15 przedstawionej tu płyty elewacyjnej 16. Sytuacja ta została pokazana na fig. 3.

Jeżeli teraz płyta główna 6 będzie opuszczana dalej przeciwnie do działania siły elementu sprężystego 17, który działa między blokiem mocującym 13 i uchwytem 10, wówczas ramię uruchamiające 18 dźwigni wahliwej 9 zetknie się z ogranicznikiem 19 o regulowanej wysokości, który może wypchnąć dźwignię wahliwą 9 z pozycji zatrzaskowej. Pozycja ta została przedstawiona na fig. 3. Mający przy tym miejsce ruch względny między dźwignią wahliwą 9 i tuleją przesuwną 11 z jednej strony oraz w stosunku do bloku mocującego 13 z wrzecionem 3 z drugiej strony powoduje, że tuleja przesuwna 11 jest przesuwana względem wrzeciona wiertarki 3 ku dołowi. Powoduje to odchylenie wiertła 4 od osi symetrii wiertarki 5.

W celu wychylania wiertła 4 tuleja przesuwna 11 jest połączona z wykonanym w postaci kamienia jarzma 20 elementem odchylającym 21, który wchodzi w otwór 22 uchylnego uchwytu wiertła 23. Uchwyt.-wiertła 23 ma możliwość obrotu wokół umieszczonej we wrzecionie wiertarki 3 osi obrotu 24. Na fig. 3 uchwyt wiertła 23, a wraz z nim również zamocowane czołowo wiertło 4, są nieznacznie odchylone od osi symetrii wiertarki 5. W tym położeniu obracające się wiertło 4 zatacza kręgi wokół osi symetrii wiertarki 5, w wyniku czego jego wystające na boki ostrza 25 mogą rozwiercać podcięcie 26 (fig. 3).

Jeżeli tuleja przesuwna 11 zostanie za pośrednictwem swego uchwytu 10 i płyty głównej 6 przesunięta ku dołowi bardziej niż to zostało pokazane na fig. 3, wówczas ogranicznik 19 w połączeniu z ramieniem uruchamiającym 18 powoduje wyskoczenie górnego końca 27 dźwigni wahliwej 9, w wyniku czego uchwyt 10, a wraz z nim również tuleja przesuwna 11, zostają przez element sprężysty 17 przesunięte ku górze do neutralnego położenia końcowego. Powoduje to powrót uchwytu wiertła 23 do położenia pionowego, co zostało pokazane na fig. 1. Uniesienie dźwigni uruchamiającej 7 powoduje wówczas cofnięcie całej jednostki napędowej i wrzeciona wiertarki do przedstawionej na fig. 1 pozycji wyjściowej. W trakcie tego procesu podnoszenia dolny koniec 28 dźwigni wahliwej 9 jest zatrzaśnięty na krawędzi zatrzaskowej 29. W górnym położeniu końcowym sprężyna naciskowa 30 powoduje powrót dźwigni wahliwej 9 do pozycji zatrzaskowej, pokazanej na fig. 1.

Figura 2 pokazuje wiertarkę w położeniu, przedstawionym na fig. 1, przy czym użyta została nieznacznie zmieniona dźwignia wahliwa 9.

Na fig. 4 zastosowana została wyposażona w dwa wolne koła 31, 32 blokada ruchu pionowego 33, uruchamiana za pośrednictwem krzywki 34 i bloku sterującego 35. Krzywka 34 naciska bok sterujący 35 w lewo lub w prawo, zależnie od położenia tulei przesuwnej 11. Jeżeli krzywka 34 jest na dole, gdzie znajduje się pracujący jako sprężyna naciskowa element sprężysty 17, wówczas blok sterujący 35 znajduje się z prawej strony. Położenie to zostało przedstawione na fig. 4, na której pokazana z prawej strony dźwignia zatrzaskowa 36 nie styka się z wolnym kołem 31. Lewa dźwignia zatrzaskowa 37 współpracuje natomiast z przyporządkowanym jej wolnym kołem 32, które umożliwia jedynie wykonywanie przez urządzenie podnoszące 1 (fig. 1) ruchu ku górze. Gdy tuleja przesuwna 11 przemieści się po wykonaniu podcięcia ponownie ku górze, wówczas blok sterujący 35 zostaje przy pomocy krzywki 34 przestawiony w nie pokazane tu lewe położenie, w wyniku czego wolne koło 31 współpracuje

174 763 teraz z prawą dźwignią zatrzaskową 36. Urządzenie podnoszące może teraz cofnąć się ku górze do położenia wyjściowego. Ponowne naprężenie elementu sprężystego 17 powoduje w górnym położeniu odwrócenie blokady wolnych kół.

Figura 5 pokazuje wykonanie, zawierające przesuwny równolegle względem osi symetrii wiertarki 5 uchwyt wiertła 38 uruchamiany przez osadzony z możliwością przesuwu osiowego we wrzecionie wiertarki 3 suwak 39. Suwak 39 stanowi tu element odchylający 21, który za pośrednictwem trzpienia 40 jest połączony z tuleją przesuwną 11. Suwak 39 posiada nachylone krawędzie sterujące 41,42, które przylegają do tak samo nachylonych krawędzi 43,44 uchwytu wiertła 38. Gdy suwak 39 zostanie w wyniku odpowiedniego ruchu tulei przesuwnej 11 przesunięty do dołu, wówczas jego krawędzie sterujące przesuwają uchwyt wiertła 38 w lewo z pokazanej pozycji centralnej. Wiertło 4 zatacza wówczas, przy obracającym się jednocześnie wrzecionie 3, kręgi, które umożliwiają rozwiercenie w otworze żądanego podcięcia. Jeżeli tuleja przesuwna 11 zostanie cofnięta do położenia, przedstawionego na fig. 5, wówczas sprężyny naciskowe 45 powodują cofnięcie uchwytu wiertła 38 do środkowej pozycji wyjściowej.

Figura 6 pokazuje wykonanie, zawierające blokadę 46, działającą między blokiem mocującym 13 i urządzeniem podnoszącym 1. Blokada 46 zawiera dźwignię zatrzaskową 47, która zapewnia sztywne połączenie bloku mocującego 13 z urządzeniem podnoszącym 1 ewentualnie z płytką podstawową 6 do momentu, gdy zostanie osiągnięta zadana głębokość otworu. Cofany przeciwnie do kierunku działania siły sprężyny naciskowej 48 kołpak ssawny 49 umożliwia odblokowanie połączenia zatrzaskowego 46 dopiero wówczas, gdy kołpak ssawny 49 zostanie cofnięty do góry na tyle, że dźwignia zatrzaskowa 47 będzie mogła przy pomocy sprężyny naciągowej 50 wychylić się w prawo.

Na figurze 8 przedstawiono widok boczny uchwytu zaciskowego 51, w którym mocowana jest płytka z węglików spiekanych 52. Wykonane w ten sposób wiertło może znaleźć zastosowanie w opisanej uprzednio wiertarce. Przedstawiony na fig. 8 przekrój wzdłużny pokazuje kolejne szczegóły uchwytu zaciskowego 51 ze śrubą zaciskową 53 do płytki z węglików spiekanych 52. Na fig. 7 uwidocznione są również wyraźnie wystające na boki ostrza 25.

174 763

α)

-52 5

b)

- — 52

25' fTg?7

174 763

FIG. 6

174 763

FIG.5

¹⁷⁴ 7₆₃

174 763

FIG.3

174 763

FIG.2

174 763

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wiertarka do wykonywania otworów z podcięciem, zwłaszcza w płytach elewacyjnych z kamienia, ceramiki, betonu itp., wyposażona w urządzenie napędowe do obrotowego napędzania wrzeciona wiertarki w postaci wrzeciona pustego, w którym umieszczony jest uchwyt wiertła, wychylany na boki we wrzecionie wiertarki i w który to uchwyt wprowadzone jest wiertło, posiadająca urządzenie podnoszące, za pomocą którego wrzeciono wiertarki jest przesuwne w kierunku osiowym, dla wytworzenia ruchu posuwowego ku płycie elewacyjnej i wyposażona w ogranicznik głębokości, który zatrzymuje wrzeciono wiertarki po osiągnięciu zadanej głębokości otworu, a także mająca otaczającą wrzeciono wiertarki tuleję przesuwną, która jest przesuwna osiowo względem wrzeciona wiertarki i połączona z elementem odchylającym, który współpracuje z powierzchnią sterującą lub podobną uchwytu wiertła i przy przesuwie osiowym tulei przesuwnej, wychyla go względem wrzeciona wiertarki na boki, znamienna tym, że zamocowane w uchwycie wiertła (23, 38) wiertło (4) ma wystające na boki ostrza (25) i że tuleja przesuwna (11) poprzez urządzenie blokujące jest połączona z urządzeniem podnoszącym (1,6-10,13).
2. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że uchwyt wiertła (23, 38) jest obrotowy wokół usytuowanej poprzecznie we wrzecionie wiertarki (3) osi obrotu (24).
3. Wiertarka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że w uchwycie wiertła (23) krzywkę sterującą stanowi podłużny otwór (22), którego kierunek przebiega pod kątem ostrym względem osi symetrii wiertarki (5) i w który wchodzi element odchylający (21) w postaci kamieniajarzma (20).
4. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że uchwyt wiertła (23, 38) jest zamocowany we wrzecionie wiertarki (3) przesuwnie promieniowo i równolegle względem osi wrzeciona wiertarki (3), i że element odchylający (21) dla uchwytu wrzeciona (38) stanowi suwak (39), z nachylonymi krawędziami sterującymi (41, 42), który jest osiowo przesuwny we wrzecionie wiertarki (3).
5. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że tuleja przesuwna (11) jest oparta osiowo poprzez element sprężysty (17) na wrzecionie wiertarki (3) za pomocą połączonego z wrzecionem wiertarki (3) bloku mocującego (13), że tuleja przesuwna (11) jest przesuwna osiowo za pomocą dźwigni uruchamiającej (7) i, że z wrzeciona wiertarki (3) wystaje ograniczający głębokość otworu ogranicznik głębokości (14).
6. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie blokujące stanowi dźwignię wahliwą (9, 18) usytuowaną na płycie głównej (6) urządzenia podnoszącego (1), która współpracuje z utrzymującym tuleję przesuwną (11) uchwytem (10).
7. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada blokadę ruchu pionowego (33).