PL174367B1 - Korpus absorbujący do artykułu absorpcyjnego - Google Patents

Abstract

1. Korpus absorbujacy do artykulu ab- sorpcyjnego, zawierajacy hydrofilowe wlók- na i czastki materialu superabsorbentowego, majacy czesci przednia i tylna i usytuowana pomiedzy nimi czesc krokowa, która ma ob- szar nawilzania, do którego jest kierowana wieksza czesc wyplywajacego plynu, przy czym korpus absorbujacy zawiera odsloniety konwencjonalny superabsorbent oraz czastki oslonietego superabsorbentu, które zawieraja superabsorbent otoczony materialem wolno rozpuszczajacym sie w absorbowanym ply- nie lub/i wolno przesiakajacym absorbowa- nym plynem, znamienny tym, ze czastki oslonietego superabsorbentu (14) o opóznio- nym czasie aktywacji sa usytuowane w ob- szarze nawilzania (16) korpusu absorbujace- go lub w jego poblizu, a konwencjonalny superabsorbent (15) jest usytuowany w kor- pusie absorbujacym poza obszarem nawilza- nia (16). Fig 1 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest korpus absorbujący do artykułu absorpcyjnego, zwłaszcza takiego jak pieluszka, środek ochronny dla osób mimowolnie moczących się, podpaska lub tym podobnych, które zawierają superabsorpcyjny materiał polimerowy w szczególnej postaci, na przykład w postaci ziarn, granulek, płatków lub włókien o wysokiej wydajności w absorbowaniu płynów, na przykład moczu i krwi przy jednoczesnym pęcznieniu i tworzeniu nierozpuszczalnego w wodzie żelu.

Tak zwane superabsorbenty są polimerami, które są zdolne do absorbowania płynów w ilościach odpowiadających wielokrotnościom ich własnej wagi. Są one zdolne także do zatrzymywania zaabsorbowanego płynu nawet, kiedy znajdują się pod wpływem zewnętrznego nacisku. Takie polimery znajdują szerokie zastosowanie w higienicznych artykułach absorpcyjnych takich jak pieluszki, podpaski higieniczne i tym podobne, przy czym te polimery są zwykle

174 367 w postaci cząstek takich jak ziarna, granulki, płatki lub włókna i są zmieszane lub ułożone warstwowo z innym materiałem absorpcyjnym, zwykle włóknami celulozowymi.

Wydajność takich superabsorbentów w korpusach absorbujących zależy od wielu czynników, na przykład od tego gdzie i jak jest superabsorbent umieszczony w korpusie absorbującym, postaci jego cząsteczek i właściwości chemicznych i fizycznych, a także prędkości z jaką absorbuje płyny, jego odporności na żelowanie i jego zdolności do zatrzymywania płynów. Zjawisko nazywane blokowaniem żelu może także wpływać negatywnie na absorpcję struktury włóknistej zawierającej superabsorbent. Blokowanie żelu jest zjawiskiem, w którym następuje krystalizacja substancji i ma na celu zabezpieczenie cząstek przed absorpcją płynów podczas wytwarzania korpusu absorbującego za pomocą procesu układania na mokro. Po suszeniu korpusu, jest konieczne zniszczenie osłony, na przykład mechanicznie lub termicznie, przy wykorzystaniu ultradźwięków lub tym podobnych w celu uaktywnienia cząstek superabsorbentu do absorbowania płynu.

Opis patentowy nr US-A-4,548,847 ujawnia superabsorbent, który ma postać anionowego polielektrolitu, który jest odwracalnie usieciowany z kationami poliwalentnego metalu. Zawiera on także substancję, która, kiedy dochodzi do kontaktu z płynem reaguje lub wiąże się z kationem metalu tworząc z nim kompleksowy związek. Dopóki to nie nastąpi superabsorbent nie jest uaktywniony i nie może zacząć pochłaniać płynu. To powoduje stosunkowo krótki czas absorpcji.

Korpus absorbujący do artykułu absorpcyjnego, według wynalazku, zawiera hydrofilowe włókna i cząstki materiału superabsorbentowego i ma części przednią i tylną i usytuowaną pomiędzy nimi część krokową, która posiada obszar nawilżania, do którego jest kierowana większa część wypływającego płynu. Korpus absorbujący zawiera odsłonięty konwencjonalny superabsorbent oraz cząstki osłoniętego superabsorbentu, które zawierają superabsorbent otoczony materiałem wolno rozpuszczającym się w absorbowanym płynie lub/i wolno przesiąkającym absorbowanym płynem.

Korpus absorbujący według wynalazku, charakteryzuje się tym, że cząstki osłoniętego superabsorbentu o opóźnionym czasie aktywacji są usytuowane w obszarze nawilżania korpusu absorbującego lub w jego pobliżu, a konwencjonalny superabsorbentjest usytuowany w korpusie absorbującym poza obszarem nawilżania.

W częściach korpusu absorbującego, zawierających osłonięty superabsorbent o opóźnionym czasie aktywacji jest umieszczony w danej proporcji konwencjonalny superabsorbent. Osłonięty superabsorbent o opóźnionym czasie aktywacji jest usytuowany w dolnej strefie korpusu absorbującego. Osłonięty superabsorbent o opóźnionym czasie aktywacji jest usytuowany w chłonącej, dolnej warstwie korpusu absorbującego.

W korzystnym wariancie korpus absorbujący zawiera co najmniej dwa osłonięte superabsorbenty o różnych czasach opóźnienia aktywacji, przy czym są one w postaci zasadniczo jednorodnej mieszaniny lub są rozłożone z różnym stężeniem w różnych częściach korpusu.

Osłonięty superabsorbent o dłuższym czasie aktywacji, jest usytuowany w pobliżu obszaru nawilżania lub w górnej strefie korpusu absorbującego od strony użytkownika, zaś osłonięty superabsorbent o krótszym czasie aktywacji, jest usytuowany poza tymi częściami, które zawierają osłonięty superabsorbent o dłuższym czasie aktywacji, przy czym konwencjonalny superabsorbent jest umieszczony z dala od obszaru nawilżania.

Cząstki osłoniętego superabsorbentu posiadają powłokę z materiału wybranego z żelatyny, mikrokrystalicznej celulozy, pochodnej celulozy.

Alternatywnie kilka cząstek superabsorbentu może być zawartych we wspólnej osłonie ze wspomnianego materiału.

Korzystnie, osłonięty superabsorbent o opóźnionym czasie aktywacji jest usytuowany na spodzie korpusu w warstwie, która jest warstwą chłonącą płyn. Poniżej lub powyżej korpusu korzystnie jest umieszczona oddzielna rozpraszająca płyn warstwa. Ta rozpraszająca warstwa korzystnie zawiera osłonięty superabsorbent o opóźnionym czasie aktywacji i także pełni funkcję jako rezerwowa pojemność przy powtarzającym się zwilżaniu artykułu, jednak nie zapobiegając wchłanianiu płynu.

174 367

Niniejszy wynalazek zapewnia korpus absorbujący, w którym transport płynu od wilgotnego regionu korpusu absorbującego do obszarów poza wilgotnym regionem następuje łatwo nawet przy powtarzającym się zwilżaniu artykułu absorpcyjnego.

Najwięcej 30%, korzystnie najwięcej 20%, a najkorzystniej najwięcej 10% całkowitej absorbowalności cząstek superabsorbentu jest osiągana po pięciu minutach, zgodnie z testem herbacianej torebki. W wielu zastosowaniach pożądane są dużo dłuższe czasy opóźnienia, na przykład rzędu jednej i więcej godzin, zanim cząstki zaczną absorbować płyn w znacznym stopniu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pieluszkę w widoku z góry od strony użytkownika, fig. 2-4 przedstawiają schematyczne, wzdłużne przekroje warstwy absorpcyjnej w różnych przykładach wykonania wynalazku, i fig. 5 i 6 przedstawiają wykresy ilustrujące zmiany zawartości superabsorbentu w kierunku wzdłużnym podpaski, w kilku przykładach wykonania wynalazku.

Pieluszka przedstawiona na fig. 1 zawiera przepuszczalną dla cieczy górną warstwę osłonową 1, wykonaną na przykład z włókniny lub perforowanej folii z tworzywa sztucznego, nieprzepuszczalną dla cieczy dolną warstwę osłonową 2 na przykład z folii z tworzywa sztucznego lub hydrofobowej włókniny oraz korpus absorbujący 3 zawarty pomiędzy warstwami osłonowymi 1, 2.

Pieluszkajest przeznaczona do obejmowania dolnej części korpusu użytkownika w postaci majtek. W związku z tym pieluszka ma tylną część 4, przeznaczoną do układania z tyłu użytkownika, przednią część 5, przeznaczoną do układania z przodu użytkownika i węższą część krokową 6, która jest umieszczona pomiędzy tylną częścią i przednią częścią pieluszki i która podczas użycia jest układana w kroku użytkownika pomiędzy jego nogami. Pieluszka jest zabezpieczana w wymaganej postaci majtek za pomocą klapek mocujących 7 zamocowanych w obszarze tylnej krawędzi taliowej 8 pieluszki. Klapki mocujące 7 są utwierdzane na przedniej części 5 pieluszki, kiedy pieluszka jest noszona, w pobliżu przedniej krawędzi taliowej 9 tak, żeby utrzymać pieluszkę wokół talii użytkownika.

Pieluszka przedstawiona na fig. 1 zawiera również wstępnie naprężone elementy elastyczne 10, które mogą stanowić elastyczne taśmy, powlekane elastycznie nici, elastyczna pianka lub temu podobne materiały. Dla uproszczenia, na fig. 1 elementy elastyczne 10 są pokazane w stanie rozciągniętym. Jak tylko naprężenie przestaje działać w elastycznych elementach, elementy kurczą się tworząc elastyczne otwory na nogi.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1, korpus absorbujący 3 pieluszki składa się z dwóch warstw, to jest przejmującej płyn górnej warstwy 11 i magazynującej oraz chłonącej płyn dolnej warstwie 12. Górna warstwa 11 jest w stanie w krótkim czasie pomieścić duże ilości płynu, to jest ma dużą chwilową pojemność absorpcji płynu, zaś chłonąca i magazynująca dolna warstwa 12 ma dużą wydajność wciągania płynu i jest w stanie przejąć płyn z górnej warstwy 11 i rozprowadzić płyn w dolnej warstwie 12. Różne właściwości dwóch warstw górnej 11 i dolnej 12 są osiągane poprzez różne ich gęstości, przy czym struktura mocniej ściśniętych włókien rozprowadza płyn bardziej wydajnie niż odpowiadająca jej struktura włókien o mniejszej gęstości, co jest spowodowane tym, że jej pory o większym rozmiarze mają wyższą chwilową pojemność absorpcji płynu i mniejszą zdolność odciągania płynu. Różnice we właściwościach dwóch warstw 11,12 mogą być także osiągnięte za pomocą różnej budowy włókien, które mają różne właściwości. Wytwarzana chemicznie celulozowa spulchniona pulpa jest w stanie rozprowadzić płyn w większym zakresie niż pulpa mechaniczna lub chemotermomechaniczna, tak zwana CTMP. Struktura włóknista, która zawiera chemicznie usztywnione celulozowe włókna również ma wyższą chwilową pojemność absorpcji . płynu ale niższą zdolność rozprowadzania płynu niż konwencjonalna pulpa chemiczna. Górna warstwa 11 zwykle zawiera syntetyczną lub naturalną włókninową watolinę lub puszysty .włókninowy materiał.

Chociaż przejmująca górna warstwa 11 może być pozbawiona materiału superabsorpcyjnego, korzystnie zawiera ona pewną część superabsorbentu pomiędzy 2 i 30%, a korzystniej pomiędzy 2 i 15%, licząc względem całkowitej wagi warstwy w stanie suchym, w obszarze lub obszarach, w których superabsorbent jest umieszczony. Materiał superabsorbentu jest rozłożony w przybliżeniu równomiernie w górnej warstwie 11 w obrębie co najmniej jednego

174 367 jej obszaru i ma na celu absorpcję i wiązanie płynu, który pozostaje w górnej warstwie 11 po przeniknięciu do chłonącej i magazynującej dolnej warstwy 12. Ze względu na to, że górna warstwa 11 zawiera superabsorbenty, uzyskuje się bardzo suchą powierzchnię, ponieważ luki pomiędzy włóknami są pozbawione płynu. Superabsorbent w górnej warstwie 11 ma korzystnie wysoką odporność na tworzenie żelu, to jest mogą wchłaniać i przetrzymywać płyn i pozostają nie zmienione przez naciski, które zwykle występują nie blokując lub zapobiegając rozprowadzaniu płynu. Te superabsorbenty charakteryzują się wysokim stopniem usieciowania, które bardziej uodparnia je na ściskanie superabsorbentów ze sobą niż w przypadku żelu, który ma niższy stopień usieciowania.

Dolna warstwa 12 również zawiera superabsorpcyjny materiał. Zawartość superabsorbentu w dolnej warstwie 12, korzystnie wynosi pomiędzy 2 i 90%, a korzystniej pomiędzy 10 i 80% licząc względem całkowitej wagi warstwy w stanie suchym. W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 2 dolna warstwa 12 zawiera dwa różne typy superabsorbentu cząsteczkowego: osłonięty superabsorbent 14 i konwencjonalny superabsorbent 15. Dolna warstwa 12 w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 zawiera osłonięty superabsorbent 14 w pobliżu obszaru nawilżania 16 pieluchy (fig. 1), to jest w obszarze lub rejonie pieluchy, który pierwszy wchodzi w kontakt z płynem wydalanym przez użytkownika. Obszar nawilżania 16 zwykle jest przesunięty nieco w kierunku przedniej części pieluchy. Cząstki osłoniętego superabsorbentu 14 zawierają konwencjonalny superabsorbent osłonięty materiałem, który jest wolno rozpuszczany lub jest wolno nawilżany przez absorbowany płyn, na przykład mocz. Tak zamknięty konwencjonalny superabsorbent nie pęcznieje i nie absorbuje płynu dopóki materiał osłonowy nie rozpuści się i/lub nie nasiąknie płynem. Górna warstwa 11 korzystnie również zawiera osłonięty superabsorbent 14, który pełni funkcje rezerwowego zbiornika przy powtarzającym się nawilżaniu pieluchy.

Superabsorbent w obecnym wynalazku obejmuje zarówno ziarna superabsorbentu i granulki superabsorbentu, płatki i krótkie włókna. Superabsorbenty zawierają nierozpuszczalne w wodzie i chemicznie usieciowane polimery i mogą stanowić wiele różnych chemicznych związków. Chemiczny skład superabsorbentu jednak nie ma znaczenia dla obecnego wynalazku i dlatego możliwe jest zastosowanie dowolnego superabsorbentu w postaci cząstek o ile ma on właściwości odpowiednie do zamierzonego celu. Oczywiście mieszaniny różnych superabsorbentów mogą również być zastosowane. Osłonięty superabsorbent 14 zastosowany w artykule absorpcyjnym według wynalazku odznacza się opóźnionym czasem aktywacji, to znaczy pęcznienie osłoniętego superabsorbentu 14 i absorpcja przez niego płynu do danego zakresu nie następuje przy pierwszym nawilżaniu pieluszki, ale pierwotny rozmiar jego cząstek zasadniczo utrzymuje się. To nie pogarsza rozprowadzania płynu z obszaru nawilżania 16 do pozostałych części dolnej warstwy 12, która zawiera konwencjonalny superabsorbent 15 zaczynający absorbować płyn natychmiast po kontakcie z płynem lub w kilku sekund po kontakcie z płynem. Kiedy płyn jest kolejno osadzany na pieluszce, osłonięty superabsorbent 14 jest praktycznie nie wykorzystany i dlatego nie zapobiega dalszemu rozprowadzaniu i rozpraszaniu płynu. Bez przeszkód następuje pęcznienie i absorbowanie płynu, pod warunkiem, że zostanie przedłużone opóźnienie aktywacji.

Czas potrzebny na aktywację osłoniętego superabsorbentu 14 zależy od materiału dobranego na jego pokrycie i także od grubości osłony, a zatem może być dostosowany do potrzeb. Czas aktywacji jest zwykle dostosowany do oczekiwanego czasu, jaki zwykle upływa do pojawienia się drugiego wypływu płynu, zwykle kilka godzin. Jednak czas aktywacji powinien odpowiadać co najmniej czasowi potrzebnemu na rozproszenie pierwszej porcji płynu osadzonego na pieluszce z obszaru nawilżania do tych części dolnej warstwy 12, które zawierają konwencjonalny superabsorbent 15 i na zaabsorbowanie przez konwencjonalny superabsorbent 15 większej części płynu. Ten okres wynosi co najmniej pięć minut, korzystnie co najmniej piętnaście· minut. Bardziej korzystnie czas aktywacji wynosi co najmniej jedną godzinę. Czas aktywacji jednak może być dostosowany do typu produktu, którego dotyczy i także do długości czasu, w jakim ten produkt ma być używany.

Odpowiednią metodą do pomiaru czasu aktywacji jest tak zwana metoda herbacianej torebki. Zgodnie z tą metodą 0,2 g superabsorbentu jest umieszczone w torebce, która jest

174 367 wykonana z sieci poliestrowej, 5x5 cm, a torebka jest następnie sklejana na obwodzie. Torebka jest potem umieszczana w misie lub naczyniu zawierającym ponad 0,9% roztwór NaCl, przy czym dopuszcza się, aby próbka swobodnie pęczniała w torebce. Użyta próbka nie powinna być na tyle duża, aby torebka ograniczała absorpcję. Próbka jest usuwana z roztworu soli po danym czasie i pozwala się na jej ocieknięcie przez jedną minutę, po czym torebkę waży się. Proces pomiaru jest uważany za zakończony, jeżeli dwa następujące po sobie bezpośrednio pomiary wykazują, że roztwór nie jest już absorbowany, co interpretuje się, że superabsorbent zaabsorbował roztwór do jego całkowitej pojemności.

Pojemność absorpcyjną Ai (g/g) superabsorbentu oblicza się ze wzoru:

Ai=(Wi - W₂)/0,2 gdzie W1 jest wagą torebki i próbki po absorpcji, W2 jest wagą torebki, a 0,2 jest wagą suchej próbki.

W tym przypadku czasu aktywacji jest określony jako czas potrzebny, aby superabsorbent osiągnął dany procent jego całkowitej pojemności absorpcyjnej. Tak więc zgodnie z wynalazkiem, superabsorbent powinien osiągać najwięcej 30%, korzystnie najwięcej 20%, a najkorzystniej najwięcej 10% całkowitej pojemności absorpcyjnej w niektórych przypadkach po pięciu minutach, w innych przypadkach po piętnastu minutach, a czasami nawet po jednej godzinie lub więcej.

Materiał używany na pokrycie superabsorbentu, jest na przykład taki sam jak materiał używany na pokrycia tabletek o opóźnionym uwalnianiu i może, na przykład, być żelatynową osłoną, osłoną złożoną z mikrokrystalicznej celulozy, pochodnej celulozy, środka powierzchniowo czynnego lub jakiegoś innego materiału, który wolno rozkłada się lub jest wolno rozpuszczany przez płyn, który ma być rozpuszczany. Osłona korzystnie zawiera materiał, który rozpuszcza się wolno w absorbowanym płynie lub który jest nierozpuszczalny w tym płynie ale ma pory umożliwiające wolną penetrację płynu przez materiał. Kiedy osłonięty superabsorbent 14 wchodzi w kontakt z płynem, zaczyna pęcznieć i zewnętrzne pokrycie ewentualnie pęka.

Granica pomiędzy różnymi superabsorbentami osłoniętymi 14 i konwencjonalnym 15 w dolnej warstwie 12 jest wyraźna lub stosunkowo ciągła tak, że superabsorbenty są ze sobą zmieszane w strefie przejściowej.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 3 osłonięty superabsorbent 14 jest umieszczony w i wokół obszaru nawilżania 16, chociaż tylko w górnej części dolnej warstwy 12, zaś konwencjonalny superabsorbent 15 jest umieszczony w obszarach poza obszarem 16 nawilżania i w dolnej części dolnej warstwy 12 nawet przeciwległe do obszaru nawilżania 16.

Figura 4 przedstawia inny przykład wykonania, w którym osłonięty superabsorbent 14 jest zawarty w obszarze nawilżania 16 a także na spodzie dolnej warstwy 12. Taki układ nie zapobiega rozprzestrzenianiu płynu na spodzie dolnej warstwy 12 i płyn może rozprzestrzeniać się zasadniczo w tym samym zakresie jak w warstwie z samej pulpy. Aktywacja osłoniętego superabsorbentu 14 umożliwia wykorzystanie w pełni zwykle niewykorzystanej pojemności absorpcyjnej wyrobu.

Korzystnie poniżej lub powyżej dolnej warstwy 12 umieszczona jest oddzielna warstwa chłonąca. Ta warstwa chłonąca korzystnie zawiera osłonięty superabsorbent 14, który zapewnia rezerwową pojemność w tym przypadku, kiedy płyn jest stale dostarczany przez użytkownika.

Może być zastosowanych kilka różnych osłoniętych superabsorbentów 14 mających różne czasy aktywacji, przy czym osłonięty superabsorbent o dłuższym czasie aktywacji jest umieszczony w obszarze nawilżania, zaś inny osłonięty superabsorbent o krótszym czasie aktywacji jest umieszczony bardziej na zewnątrz i tak dalej. Osłonięty superabsorbent o najkrótszym czasie aktywacji jest umieszczony najdalej od obszaru nawilżania 16. W tym przypadku czasy aktywacji mogą być dostosowane do oczekiwanych czasów kolejnych wypływów, to jest drugiego, trzeciego i tak dalej. Jak można zrozumieć, granice pomiędzy różnymi typami osłoniętych superabsorbentów nie muszą być wyraźne ale mogą być ciągłe tak, że w pewnych częściach warstwy występuje mieszanina różnych osłoniętych superabsorbentów. Jest również możliwe

174 367 zastosowanie mieszaniny osłoniętych superabsorbentów o różnych czasach aktywacji we wszystkich częściach rdzenia absorbującego.

Figura 5 przedstawia inny wariant, w którym całkowita zawartość superabsorbentu, pokazana linią ciągłą, ma gradient w kierunku wzdłużnym dolnej warstwy 12. W przedstawionym przykładzie, osłonięty superabsorbent 14, którego gradient stężenia jest pokazany linią przerywaną, ma największe stężenie w obszarze nawilżania 16, przy spadku jego stężenia w kierunku części przedniej i tylnej dolnej warstwy 12. Konwencjonalny superabsorbent 15 ma dwuwypukły gradient stężenia, pokazany linią łańcuchową, w kierunku wzdłużnym dolnej warstwy 12. Największe stężenia ma w obszarach usytuowanych bezpośrednio poza obszarem nawilżania 16 przy spadku jego stężenia na zewnątrz w kierunku części końcowych i w kierunku obszaru nawilżania.

Łączne stężenie superabsorbentu, pokazane linią ciągłą, jest najwyższe w tych obszarach, które leżą bezpośrednio poza obszarem nawilżania, jest niższe w samym obszarze nawilżania i wzrasta na zewnątrz w kierunku części końcowych. To zapewnia efektywne wykorzystanie superabsorbentu.

W przykładzie wykonania z fig. 6, stężenie osłoniętego superabsorbentu 14 jest zwiększone tak, że uzyskuje się równomierne rozłożenie całkowitego superabsorbentu w środkowej części dolnej warstwy 12.

Te dwie figury ukazują, że obszar nawilżania 16 usytuowany jest w środku dolnej warstwy 12. Należy jednak rozumieć, że obszar nawilżania 16 może być przesunięty, na przykład w kierunku przedniej części warstwy chłonącej przy odpowiednim przesunięciu gradientów stężeń. W niektórych przypadkach mogą być zastosowane dwa lub więcej obszary nawilżania 16, ponieważ usytuowanie obszaru nawilżania 16 zależy od położenia użytkownika, a więc od tego czy on leży, stoi i tak dalej.

Opcjonalnie wszystkie przykłady wykonania opisane powyżej mogą zawierać małe ilości konwencjonalnego superabsorbentu 15 domieszanego do tych części chłonącej warstwy dolnej 12, które zawierają osłonięty superabsorbent 14, na przykład w obszarze nawilżania 16 tak, aby absorbować płyn pozostały w sieci włókien, który nie jest odprowadzony do innych części korpusu absorbującego. Jest również dopuszczalne umieszczanie konwencjonalnego superabsorbentu 15 w cienkiej strefie na górze dolnej warstwy 12 tak, aby zwiększyć suchość powierzchni artykułu absorpcyjnego.

Wynalazek jest przeznaczony przede wszystkim do pieluszek, które mają być noszone przez długi czas, na przykład w nocy, kiedy płyn jest często podawany wielokrotnie. Należy rozumieć jednak, że wynalazek nie jest ograniczony do przedstawionych przykładów wykonania i mogą być dokonane modyfikacje w zakresie następujących zastrzeżeń patentowych. Na przykład superabsorbenty 14 i 15 mogą być ułożone w warstwach a nie zmieszane z włóknami w strukturze. Konwencjonalny superabsorbent 15 nie musi mieć postaci cząsteczek, ale może być na przykład w postaci arkusza.

W innym aspekcie, kształt i budowa pieluszki jest zupełnie dowolna i wynalazek może być zastosowany do wszystkich typów pieluszek, osłon, podpasek i tym podobnych. Korpus absorbujący może także być zbudowany w różny sposób, na przykład w postaci jednej warstwy lub kilku warstw. Oprócz włókien celulozowych, struktura włóknista, w której umieszczony jest superabsorbent według wynalazku, może zawierać inne hydrofilowe włókna, naturalne lub syntetyczne, które mają właściwości absorpcyjne odpowiednie do zamierzonych celów. Superabsorbent może także być umieszczony na przykład pomiędzy warstwami bibułki.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Korpus absorbujący do artykułu absorpcyjnego, zawierający hydrofitowe włókna i cząstki materiału superabsorbentowego, mający części przednią i tylną i usytuowaną pomiędzy nimi część krokową, która ma obszar nawilżania, do którego jest kierowana większa część wypływającego płynu, przy czym korpus absorbujący zawiera odsłonięty konwencjonalny superabsorbent oraz cząstki osłoniętego superabsorbentu, które zawierają superabsorbent otoczony materiałem wolno rozpuszczającym się w absorbowanym płynie lub/i wolno przesiąkającym absorbowanym płynem, znamienny tym, że cząstki osłoniętego superabsorbentu (14) o opóźnionym czasie aktywacji są usytuowane w obszarze nawilżania (16) korpusu absorbującego lub w jego pobliżu, a konwencjonalny superabsorbent (15) jest usytuowany w korpusie absorbującym poza obszarem nawilżania (16).
2. 2. Korpus absorbujący według zastrz. 1, znamienny tym, że te części korpusu absorbującego, które zawierają osłonięty superabsorbent (14) o opóźnionym czasie aktywacji zawierają również w danej proporcji konwencjonalny superabsorbent (15).
3. 3. Korpus absorbujący według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że osłonięty superabsorbent (14) o opóźnionym czasie aktywacji jest usytuowany w dolnej strefie korpusu absorbującego.
4. 4. Korpus absorbujący według zastrz. 1, znamienny tym, że osłonięty superabsorbent (14) o opóźnionym czasie aktywacji jest usytuowany w chłonącej, dolnej warstwie (12) korpusu absorbującego.
5. 5. Korpus absorbujący według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus absorbujący zawiera co najmniej dwa osłonięte superabsorbenty (14) o różnych czasach opóźnienia aktywacji, przy czym są one w postaci zasadniczo jednorodnej mieszaniny.
6. 6. Korpus absorbujący według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus absorbujący zawiera co najmniej dwa osłonięte superabsorbenty (14) o różnych czasach opóźnienia aktywacji, przy czym są rozłożone z różnym stężeniem w różnych częściach korpusu.
7. 7. Korpus absorbujący według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że osłonięty superabsorbent (14) o dłuższym czasie aktywacji, jest usytuowany w pobliżu obszaru nawilżania (16) lub w górnej strefie korpusu absorbującego od strony użytkownika, zaś osłonięty superabsorbent (14) o krótszym czasie aktywacji, jest usytuowany poza tymi częściami, które zawierają osłonięty superabsorbent (14) o dłuższym czasie aktywacji, przy czym konwencjonalny superabsorbent (15) jest umieszczony z dala od obszaru nawilżania (16).
8. 8. Korpus absorbujący według zastrz. 1, znamienny tym, że cząstki osłoniętego superabsorbentu (14) posiadają powłokę z materiału wybranego z żelatyny, mikrokrystalicznej celulozy, pochodnej celulozy.