PL166525B1 - Sposób oczyszczania roztworów penicyliny - Google Patents

Sposób oczyszczania roztworów penicyliny

Info

Publication number
PL166525B1
PL166525B1 PL29097191A PL29097191A PL166525B1 PL 166525 B1 PL166525 B1 PL 166525B1 PL 29097191 A PL29097191 A PL 29097191A PL 29097191 A PL29097191 A PL 29097191A PL 166525 B1 PL166525 B1 PL 166525B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
penicillin
solution
water
butanol
concentration
Prior art date
Application number
PL29097191A
Other languages
English (en)
Inventor
Piotr Chmielnicki
Jerzy Szymanski
Marek Biedrzycki
Adam Salek
Boguslaw Grochalski
Krzysztof Chmurzynski
Leonard Karabin
Mariusz Czapnik
Jerzy Markowski
Ryszard Andruszaniec
Andrzej Misztalski
Krystyna Nowakowska
Jan Marszalek
Kazimierz Weremiej
Original Assignee
Tarchominskie Zaklad Farma
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Tarchominskie Zaklad Farma filed Critical Tarchominskie Zaklad Farma
Priority to PL29097191A priority Critical patent/PL166525B1/pl
Publication of PL166525B1 publication Critical patent/PL166525B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Sposób oczyszczania, roztworów penicyliny na drodze ekstrakcji i krystalizacji, znamienny tym, że roztwór penicyliny benzylowej, czyli penicyliny G lub penicyliny fenoksymetylowej, czyli penicyliny V, w rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z woda, takim jak octan butylu, octan amylu lub metyloizo- butyloketon, o stężeniu penicyliny G lub V od 20 mg/cm 3 do 120 mg/cm3, przemywa się w temperaturze 0°C do 20°C, przy wartości pH 1,:5-3,5 wodnym roztworem kwasu, takiego jak winowy, cytrynowy, wersenowy, szczawiowy, siarkowy, fosforowy lub wodnym roztworem dowolnej mieszaniny tych kwasów, przy czym stężenie kwasu lub mieszaniny tych kwasów w roztworze wodnym wynosi od 0,05% do 0,5%, a ilość roztworu kwasu lub mieszaniny kwasów wynosi od 5% do 25% objętościowych w stosunku do fazy organicznej, następnie oczyszczoną fazę organiczną alkalizuje się do wartości pH 6,2-7,2 w temperaturze 0°C do 20°C, wodnym roztworem buforu alkalicznego o wartości pH 8,0-12,0 uzyskanego z metalu alkalicznego lub amonu i z kwasu węglowego lub mieszaniny kwasu węglowego i octowego, po czym otrzymany roztwór wodny soli sodowej, potasowej bądź amonowej penicyliny G lub V o stężeniu od 200 mg/cm3 do 600 mg/cm3 przemywa się roztworem butanolu w octanie butylu w ilości od 30% do 120% objętościowych, w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu alkoholu butylowego w octanie butylu od 5% do 25% objętościowych i ewentualnie po dodaniu roztworu butanolowo-wodnego do oczyszczonej fazy wodnej z zawartością soli penicyliny G lub V, w ilości od 200% do 600% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu wody w roztworze butanolowo-wodnym od 3% do 20% objętościowych, po oddestylowaniu azeotropu woda-butanol pod zmniejszonym ciśnieniem i po odsączeniu z butanolu, wyodrębnia się i suszy sól sodową, potasową bądź amonową penicyliny G lub V.

Description

Przedmiotem wynalazkujest sposób oczyszczania organicznych bądź dopnych rnztdęw pedicylidy benzylowej=penicnlidy G lub penicyliny fedęksymetylowej=pedicylidy V.
Metody oczyszczania roztworów penicyliny są znane z ępisód patentowych, takich jak opis patentowy nr 46 12, w którym roztwory wodne penicyliny oczyszcza się za pomęcąjęditów lub węgla aktywnego i opis patentowy ZSRR nr 187 241, w którym naturalne roztwory penicyliny oczyszcza się za pomocą organicznych polielektrolitów, takich jak pochodne kwasu pnliakrnlęwego lub alkoholu poliwinylowego.
Ponadto ogólnie znane są także spęsoby ęczyszczadip organicznych lub wodnych roztwo rów penicyliny, -tosowpde głównie w procesie izolacji penicyliny jak:
- ddcstępdiowp ekstrakcja penicyliny polegająca na ekstrakcji antybiotyku z Uuliodp pęfermedtacyjdegę do rozpuazcza lnika organicznego nie miaszającego z wodą, puzy wartości pH 2,0-2,5, a następnie na reeastracji penicyliny z roztworu rozpuszczalnika organicznego do wodnego roztworu wodęrotledku bądź dędorędęglanu sodu lub potasu,
- trójstopniowa ekstrakcja penicylin polegająca na ekstrakcji antybiotyku z wodnego roztworu uzyskanego w wyniku przepraw^zenia Pdustępdinwej ekstrakcji, do rozpuszczalnika organicznego kie miesz ającego się z wodą, pizy ^rtości pH 2,0-2,s
- czterostopniowa ekstrakcja penicyliny polegająca na ekstrakcji antybiotyku z bulionu pofermentacyjnego do rozpuszczalnika organicznego nie mieszającego się z wodą, przy dartości pH 2,0-2,5, a następnie na reekstrakcji penicyliny z roztworu rozpuszczalnika organicznego do wodnego, alkalicznego roztworu buforu fosfęrpdodegę, na podęddej ekstrakcji pedicnliny z roztworu wodnego do rozpuszczalnika organicznego nie mieszającego się z wodą, przy wartości pH 2,0-2,5 oraz na kolejnej reekstrakcji penicyliny z roztworu rozpuszczalnika organlczdegę do wodnego ręztdęru wodorotlenku potasu.
166 525
Jako rozpuszczalniki organiczne nie mieszające się z wodą stosuje się najczęściej octan butylu lub amylu, metyloizobutyloketon lub chloroform.
Wadę stosowanej metody ekstrakcji dwustopniowej stanowi to, że ekstrakt wodny penicyliny jest zanieczyszczony białkami, barwnikami, tłuszczami i zawiera duże ilości związków penicylino-podobnych, sole kwasu fenylooctowego lub fenoksyoctowego prekursorów penicyliny G lub penicyliny V w procesie fermentacji, w wyniku czego otrzymuje się antybiotyk o stosunkowo niskiej jakości.
W przypadku oczyszczania penicyliny za pomoc ekstrakcji trójstopniowej lub czterostopniowej wadą ich jest niska wydajność procesu spowodowana wielokrotnością prowadzonych ekstrakcji i rozkładem penicyliny w silnie kwaśnym środowisku tak niekorzystnym dla trwałości antybiotyku.
Z metodami oczyszczania roztworów związane są sposoby izolacji penicylin. Znany jest sposób wyodrębniania tego antybiotyku z roztworów wodnych polegający na wytrąceniu go w postaci trudnorozpuszczalnej w wodzie soli, na przykład soli prokainowej penicyliny G lub penicyliny V.
Znany jest również sposób izolacji penicyliny z roztworów rozpuszczalników nie mieszających się z wodą, który polega na wytrąceniu nierozpuszczalnej w tym rozpuszczalniku soli, na przykład soli N-etylopiperydynowej penicyliny G lub penicyliny V.
Stosowanie tych sposobów wyodrębniania tego antybiotyku okazało się nieekonomiczne i niekorzystne, gdyż do wytrącenia soli penicyliny nierozpuszczalnej w wodzie lub w rozpuszczalniku organicznym niezbędne jest zastosowanie drogiego czynnika strącającego, naprzykład chlorowodorku prokainy lub N-etylopiperydyny, a ponadto uzyskanie innej pochodnej penicyliny G lub penicyliny V jest możliwe tylko na drodze chemicznego rozkładu otrzymywanych soli, co powoduje obniżenie wydajności procesu.
Jeszcze inny, znany sposób wyodrębniania penicyliny polega na dodaniu do uzyskanego wcześniej roztworu wodnego penicyliny bezwodnego butanolu, oddestylowaniu wody w postaci azeotropu woda-butanol, a następnie na izolacji nierozpuszczalnej w butanolu soli potasowej bądź sodowej penicyliny G lub penicyliny V.
Wadą tego sposobu wyodrębniania soli sodowej lub potasowej penicylin G i V jest zjawisko bardzo szybkiej krystalizacji antybiotyku w postaci drobnokrystalicznego osadu, spowodowane gwałtownym odwodnieniem środowiska krystalizacyjnego wskutek dodania bezwodnego butanolu podczas destylacji azeotropu woda-butanol. Uzyskany według tej metody produkt może być zanieczyszczony związkami penicylinopodobnymi, które powodują reakcje alergiczne podczas stosowania opisywanych penicylin.
Skuteczne oczyszczenie roztworów penicylinowych umożliwia uzyskanie wysokiej jakości penicyliny G i V, a następnie ich soli sodowej, potasowej, amonowej lub prokainowej, a także kwasu 6-aminopenicylanowego.
Sposobem według wynalazku roztwór penicyliny G/benzylowej/ lub penicyliny V/fenoksymetylowej/ w rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak octan butylu, octan amylu lub metyloizobutyloketon o stężeniu penicyliny G lub V w roztworze od 20 mg/cm'3 do 120 mg/cm3, przemywa się w temperaturze od 0°C do 20°C, przy wartości pH 1,5-3,5, wodnym roztworem takiego kwasu, jak winowy, cytrynowy, wersenowy, szczawiowy, siarkowy, fosforowy lub dowolną mieszaniną tych kwasów, przy czym stężenie kwasu lub mieszaniny kwasów w roztworze wodnym wynosi od 0,05% do 0,5%, a ilość roztworu kwasu użyta do przemywania wynosi od 5% do 25% objętościowych w stosunku do fazy organicznej.
Powyższy proces umożliwia usunięcie pozostałości bulionu fermentacyjnego jak białka, barwniki, tłuszcze i powoduje częściowe odmycie związków penicylinopodobnych, będących silniejszymi kwasami od penicyliny. Ponadto zastosowanie kwasów kompleksujących metale wielowartościowe umożliwia odmycie rozpuszczalnych w wodzie kompleksów, między innymi kompleksów żelaza trójwartościowego. Jak wiadomo metale wielowartościowe katalizują rozkład penicyliny, dlatego celowe jest usunięcie ich w procesie izolacji.
Otrzymuje się fazę organiczną oczyszczoną, którą następnie alkalizuje się do wartości pH 6,2-7,2, dodając wodny roztwór buforu alkalicznego o wartości pH 8,0-12,0, składający się z
166 525 metalu alkalicznego bądź amonu oraz kwasu węglowego lub mieszaniny kwasu węglowego i kwasu octowego, na przykład wodny roztwór buforu, taki jak wodorowęglan sodu-węglan sodu, wodorowęglan potasu-węglan potasu-octan potasu, lub węglan amonu- wodorotlenek amonu i w wyniku tej operacji uzyskuje się wodny roztwór soli sodowej, bądź potasowej lub amonowej penicyliny G lub penicyliny V.
Zastosowanie wodnych roztworów buforowych o alkaliczności znacznie niższej od wodnych roztworów wodorotlenków, zabezpiecza penicylinę przed degradacjami alkalicznymi, mającymi miejsce przy stosowaniu roztworów wodorotlenków. Ponadto w przypadku zastosowania buforu wodorowęglan potasu-węglan potasu-octan potasu, przy wartości pH 6,5-6,7, następuje całkowite usunięcie anionu wodorowęglanowego z roztworu w postaci dwutlenku węgla. Otrzymany wodny roztwór soli penicyliny o wysokim stężeniu od 200 mg/cm3 do 600 mg/cm3 oczyszcza się zgodnie z wynalazkiem, stosując przemywanie roztworem butanolu w octanie butylu w ilości od 30% do 120% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu alkoholu butylowego w octanie butylu od 5% do 25% objętościowych. Operacja ta zapewnia usunięcie z koncentratu wodnego penicyliny resztek zanieczyszczonego rozpuszczalnika organicznego nie mieszającego się z wodą, użytego na początku procesu oczyszczania. Stwierdzono ponadto, że przemycie powoduje wzrost objętości fazy wodnej, przy czym wielkość tego przyrostu zależna jest od stężenia butanolu w octanie butylu, jak również od stężenia penicyliny w roztworze wodnym. Zjawisko to spowodowane jest przechodzeniem stosunkowo dobrze rozpuszczalnego w wodzie alkoholu butylowego z fazy organicznej, czyli alkoholu butylowego w octanie butylu do fazy wodnej, czyli stężonego roztworu wodnego soli penicyliny, w wyniku czego następuje wyparcie z oczyszczonego, wodnego roztworu antybiotyku gorzej rozpuszczalnego w wodzie rozpuszczalnika organicznego nie mieszającego się z wodą. W dalszym etapie izolacji dodaje się do wodnego roztworu soli penicyliny butanol, następnie destyluje go, co jest zjawiskiem korzystnym, gdyż unika się w ten sposób zanieczyszczenia destylatu butanolowego innym, trudnym do oddzielenia rozpuszczalnikiem, na przykład octanem butylu.
Jednocześnie stwierdzono, że przemywanie wodnego roztworu soli penicyliny roztworem butanolu w octanie butylu powoduje częściowe wymycie fenylooctanu lub fenoksyoctanu sodu, potasu bądź amonu, gdyż sole te są lepiej rozpuszczalne w roztworze organicznym od penicyliny, przy czym są one dodatkowo wysalane ze stężonego roztworu wodnego przez sól penicyliny. Częściowo są odmywane również inne sole kwasów słabszych od penicyliny.
Tak oczyszczony roztwór soli penicyliny G lub V może być bezpośrednio użyty bez ich wyodrębniania do otrzymywania pochodnych penicyliny G lub penicyliny V, takich jak kwas 6-aminopenicylanowy, na przykład w wyniku procesu enzymatycznego odszczepienia kwasu fenylooctowego od cząsteczki penicyliny G, lub jak sól prokainowa penicyliny, na przykład w wyniku reakcji penicyliny G lub penicyliny V z chlorowodorkiem prokainy w środowisku wodnym.
Zgodnie z wynalazkiem z oczyszczonego, wodnego roztworu soli penicyliny G lub V, można również wyodrębnić sól sodową, potasową lub amonową penicyliny G albo penicyliny V, przez dodanie roztworu butanolowo-wodnego w ilości od 200% do 600% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu wody w dodawanym roztworze butanolowo-wodnym od 3% do 20% objętościowych, następnie przez usunięcie wody ze środowiska krystalizacyjnego, oddestylowując azeotrop woda-butanol pod zmniejszonym ciśnieniem.
Sól sodową, potasową lub amonową penicyliny G lub penicyliny V wyodrębnia się przez odsączenie z butanolu.
Dodawanie do wodnego roztworu antybiotyku o wysokim stężeniu, butanolu bezwodnego, spowodowałoby wytrącanie penicyliny w postaci drobnokrystalicznego, zanieczyszczonego osadu, dlatego też zgodnie z wynalazkiem dodaje się roztwór butanolowo-wodny o zawartości wody od 3% do 20%. objętościowych. Roztwór butanolowo-wodny jest dozowany w większych objętościach, które jednocześnie oddestylowuje się jako azeotrop woda-butanol. Takie postępowanie zabezpiecza przed gwałtownym wytrącaniem się soli penicyliny.
W wyniku dodawania roztworu butanolowo-wodnego do roztworu wodnego soli penicyliny proces tworzenia kryształów antybiotyku zachodzi bardzo powoli i zanieczyszczenia obecne
166 525 w roztworze krystalizacyjnym nie okludują na powierzchni fazy stałej. Jeżeli zawartość wody w mieszaninie krystalizacyjnej osiągnie wartość poniżej 10%, zaprzestaje się dozowania roztworu butanolowo-wodnego i prowadzi dalej destylację azeotropu woda-butanol aż do uzyskania zawiesiny kryształów w bezwodnym butanolu. Uzyskany z zawiesiny osad kryształów soli sodowej, potasowej bądź amonowej penicyliny G lub penicyliny V sączy się i suszy.
Opisany sposób oczyszczania roztworów penicyliny umożliwia otrzymywanie różnych soli penicyliny G lub V o czystości farmakopealnej z wysoką wydajnością.
Sposób oczyszczania roztworów penicyliny benzylowej = penicyliny G lub penicyliny fenoksymetylowej = penicyliny V polega według wynalazku na przemywaniu roztworu penicyliny o stężeniu od 20 mg do 120 mg/cm3 w rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak octan butylu, octan amylu lub metyloizobutyloketon, w temperaturze od 0°C do 20°C, przy wartości pH 1,5 - 3,5 wodnym roztworem kwasu, takiego jak winowy, cytrynowy, wersenowy, szczawiowy, siarkowy, fosforowy lub dowolną mieszaniną tych kwasów, przy czym stężenie kwasu lub mieszaniny tych kwasów w roztworze wodnym wynosi od 0,05% do 0,5%, a ilość roztworu kwasu wynosi od 5% do 25% objętościowych w stosunku do fazy organicznej. Następnie tak oczyszczoną fazę organiczną alkalizuje się do wartości pH 6,2-7,2, w temperaturze od 0°C do 20°C, wodnym roztworem buforu alkalicznego zawierającego metal alkaliczny lub amon i kwas węglowy lub mieszaninę kwasu węglowego z kwasem octowym. Wartość pH buforu alkalicznego wynosi 8,0 - 12,0. Otrzymany wodny roztwór soli sodowej potasowej lub amonowej penicyliny G lub V o stężeniu od 200 mg/cm3 do 600 mg/cm? przemywa się następnie roztworem butanolu w octanie butylu w ilości od 30% do 120% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu alkoholu butylowego w octanie butylu od 5% do 25% objętościowych. Uzyskaną sól penicyliny G lub V, zawartą w oczyszczonej fazie wodnej, stosuje się bez wyodrębniania jako substrat do otrzymywania kwasu 6-aminopenicylanowego bądź soli prokainowej penicyliny G lub V, i ewentualnie po dodaniu roztworu butanolowo-wodnego w ilości od 200% do 600% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu wody w roztworze butanolowo-wodnym od 3% do 20% objętościowych, a następnie po oddestylowaniu azeotropu woda-butanol pod zmniejszonym ciśnieniem oraz przez odsączenie z butanolu wyodrębnia się sól sodową, potasową bądź amonową penicyliny G lub penicyliny V.
Reasumując proces oczyszczania roztworów penicyliny według wynalazku, należy uwypuklić 3 etapy sposobu oczyszczania:
- przemywanie roztworu penicyliny w rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą roztworem wodnym kwasu lub mieszaniną kwasów kompleksujących metale ciężkie i żelazo, w wyniku czego kompleksy tych metali rozpuszczalne w wodzie zostają wymyte z roztworu rozpuszczalnika organicznego z jednoczesnym odmyciem innych zanieczyszczeń z roztworu rozpuszczalnika organicznego, takich jak białka, barwniki, tłuszcze, związki penicylinopodobne, będące silniejszymi kwasami od penicyliny G lub V,
- reestrakcja penicyliny z oczyszczonego roztworu rozpuszczalnika organicznego nie mieszającego się z wodą do wodnego roztworu buforu alkalicznego, przemycie tak uzyskanego wodnego roztworu soli penicyliny roztworem alkoholu butylowego w octanie butylu, w wyniku czego następuje odmycie soli kwasów penicylinopodobnych, będących słabszymi kwasami od penicyliny G i V, a także soli innych kwasów, słabszych również od penicyliny G lub V, aby w końcowym efekcie oczyszczania uzyskać wodny roztwór soli sodowej, potasowej bądź amonowej penicyliny G lub V o wysokim stężeniu,
- krystalizacja soli sodowej, potasowej bądź amonowej penicyliny G lub V' zachodząca podczas jednoczesnego dodawania do roztworu wodnego soli penicyliny G lub V butanolowowodnego roztworu i destylacja azeotropu woda-butanol, wskutek czego proces krystalizacji antybiotyku przebiega powoli z tworzeniem kryształów soli penicyliny G lub V o właściwej wielkości, co daje produkt o wysokiej czystości.
Poniższe przykłady ilustrują wynalazek.
Przykład I. Do 1000 cm3 ochłodzonego do temperatury 5°C metyloizobutyloketonowego roztworu penicyliny G o zawartości 20 mg penicyliny w 1 cm3, dodano 75 cm3 0,1% wodnego roztworu mieszaniny kwasów winowego i siarkowego. Następnie całość mieszano przez 1 minutę kontrolując pH mieszaniny o wartości 2,0. Po rozdzieleniu faz dodano
166 525 do warstwy organicznej 5,3% roztwór buforu alkalicznego o wartości pH 9,5 składający się z mieszaniny wodorowęglanu amonu i węglanu amonu, po czym całość mieszano przy wartości pH 7,2, w temperaturze 20°C przez 15 minut. Po rozdzieleniu faz uzyskano 87 cm3 wodnego roztworu soli amonowej penicyliny G o stężeniu 222 mg penicyliny w 1 cm3. Do tego roztworu dodano 105 cm3 25% roztworu butanolu w octanie butylu i mieszano w temperaturze 20°G' przez 5 minut. Po rozdzieleniu faz otrzymano 92 cm'3 oczyszczonego wodnego roztworu soli amonowej penicyliny G o stężeniu 206' mg penicyliny w 1 cm3 roztworu, co stanowi 94,8% wydajności.
Uzyskany w ten sposób wodny roztwór soli amonowej penicyliny G rozcieńczono wodą do stężenia 80 mg penicyliny G w 1 cm3 roztworu wodnego, po czym penicylinę zawartą w roztworze poddano enzymatycznej hydrolizie pod wpływem amidazy penicylanowej przy wartości pH 7,5, w temperaturze 37°C. Stałą wartość pH utrzymywano za pomocą roztworu amoniaku. Po zakończeniu hydrolizy oddzielono fazę stałą zawierającą enzym amidazę i przemyto ją 80 cm3 wody. Do połączonych filtratów dodano 60 cm3 toluenu, mieszaninę schłodzono do temperatury 2°C i dodano 10% wodny roztwór kwasu siarkowego do wartości pH 4,0. Całość mieszano w tej samej temperaturze 2°C przez 3 godziny, po czym osad odfiltrowano i wysuszono.Otrzymano 10,5 g kwasu 6-aminopenicyl-anowego, co stanowi 85,7% wydajności teoretycznej.
Przykład II. Do 1000 cm‘3 roztworu penicyliny G w octanie amylu o zawartości 30 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu dodano w temperaturze 15°C - 200 cm3 0,1 % wodnego roztworu mieszaniny kwasów cytrynowego i fosforowego, po czym całość mieszano przy wartości pH
2.4 przez 1,5 minuty. Oddzielono warstwę wodną, a do warstwy organicznej dodano 8% wodny roztwór buforu alkalicznego o wartości pH 9,6, zawierającego wodorowęglan i węglan sodu. Całość mieszano przy wartości pH 6,9 w temperaturze 15°C przez 15 minut.Po rozdzieleniu faz otrzymano 104 cm3 wodnego roztworu soli sodowej penicyliny G o zawartości 277 mg penicyliny w 1 cm'3 Do tego roztworu dodano następnie 125 cm315% butanolu w octanie butylu, po czym mieszano w temperaturze 15°C przez 5 minut. Po rozdzieleniu faz otrzymano 109 cm3 oczyszczonego wodnego roztwom. soli sodowej penicyliny G o stężeniu 260 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu, co stanowi 94,4% wydajności. Do otrzymanego w ten sposób wodnego roztworu soli sodowej penicyliny G, po zaszczepieniu roztworu kryształami penicyliny prokainowej, dodawano w ciągu 30 minut roztwór 24,5 g chlorowodorku prokainy w 50 cm3 wody, utrzymując temperaturę 20°C. Zawiesinę wytrąconego osadu mieszano w temperaturze 10°C przez 1 godzinę, a następnie osad odsączono, przemyto 100 cm3 wody i wysuszono. Otrzymano 47,4 g soli prokainowej penicyliny G, co stanowi 95% wydajności teoretycznej.
Przykład III. Do 1000 cm3 roztworu penicyliny G w octanie butylu o zawartości 40 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu dodano w temperaturze 8°C 100 cm3 0,05% wodnego roztworu mieszaniny kwasów fosforowego i siarkowego, po czym całość mieszano przez 1 minutę, utrzymując wartość pH 2,0. Po rozdzieleniu faz dodano do warstwy organicznej wodny roztwór buforu alkalicznego o wartości pH 11,0, który otrzymano w wyniku połączenia 1 cm3 kwasu octowego ze 100 cm313% roztworu węglanu potasu. Następnie całość mieszano w temperaturze 10°C w ciągu 20 minut, utrzymując wartość pH 6,7. Po rozdzieleniu faz uzyskano 116 cm3 wodnego roztworu soli potasowej penicyliny G o stężeniu 331 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu, po czym do tak uzyskanego roztworu penicyliny dodano 70 cm3 10% roztworu butanolu w octanie butylu i mieszano w temperaturze 10°C przez 5 minut. Rozdzielono fazy i otrzymano 121 cm3 oczyszczonego wodnego roztworu penicyliny G w postaci soli potasowej o stężeniu 311 mg penicyliny · w 1 cm3 roztworu, co stanowi 94,1 wydajności. Do oczyszczonego wodnego roztworu soli potasowej penicyliny G dodano 730 cm3 roztworu butanolowo-wodnego o zawartości wody 15%, jednocześnie oddestylowując w sposób ciągły azeotrop butanol-woda pod zmniejszonym ciśnieniem, w temperaturze 25°C. Po usunięciu wody ze środowiska krystalizacyjnego odsączono wytrącone kryształy antybiotyku, przemyto je 80 cm3 bezwodnego butanolu i wysuszono. Otrzymano 39 g soli potasowej penicyliny G, co stanowi 93,1% wydajności.
Przykład IV. 1000 cm3 roztworu penicyliny V w octanie butylu o zawartości 30 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu dodano w temperaturze 15°C 75 cm3 0,2% wodnego roztworu mieszaniny kwasów szczawiowego i siarkowego, po czym mieszano całość przy wartości pH
1.5 w ciągu 1 minuty. Po rozdzieleniu faz dodano do fazy organicznej wodny roztwór buforu
166 525 alkalicznego o wartości pH 12,0, zawierającego węglan sodu i wodorotlenek sodu. Utrzymując wartość pH 7,0, mieszano całość przez 15 minut. Po rozdzieleniu faz uzyskano 115 cm3 wodnego roztworu soli sodowej penicyliny V o stężeniu 253 mg penicyliny w 1 cm3 roztworu, do którego dodano 70 cm315% roztworu butanolu w octanie butylu i mieszano w temperaturze 20°C przez 5 minut. Po rozdzieleniu faz otrzymano 120 cm3 oczyszczonego wodnego roztworu soli sodowej penicyliny V o stężeniu 237 mg w 1 cm3 roztworu, co stanowi 94,8% wydajności. Oczyszczony wodny roztwór soli sodowej penicyliny V rozcieńczono 90 cm3 metanolu i wkroplono w temperaturze 35°C do zawiesiny 12,7 g dwuchlorowodorku benzatyny w 270 cm3 roztworu, zawierającego 5 części metanolu, 4 części wody i część kwasu octowego. Po wytrąceniu kryształów otrzymanej soli bezatynowej penicyliny V przemyto je 100 cm3 wody i wysuszono. Uzyskano 38,5 g produktu farmakopealnego, co stanowi 93,4% wydajności teoretycznej.
166 525
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 1,00 zł.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    Sposób oczyszczania roztworów penicyliny na drodze ekstrakcji i krystalizacji, znamienny tym, że roztwór penicyliny benzylowej, czyli penicyliny G lub penicyliny fenoksy metylowej, czyli penicyliny V, w rozpuszczalniku organicznym nie mieszającym się z wodą, takim jak octan butylu, octan amylu lub metyloizobutyloketon, o stężeniu penicyliny G lub V od 20 mg/cm3 do 120 mg/^im'. przemywa się w temperaturze 0°C do 20°C, przy wartości pH 1,5-3,5 wodi^^y^i roztworem kwasu, takiego jak winowy, cytrynowy, wersenowy, szczawiowy, siarkowy, fosforowy lub wodnym roztworem dowolnej mieszaniny tych kwasów, przy czym stężenie kwasu lub mieszaniny tych kwasów w roztworze wodnym wynosi od 0,05% do 0,5%, a ilość roztworu kwasu lub mieszaniny kwasów wynosi od 5% do 25% objętościowych w stosunku do fazy organicznej, następnie oczyszczoną fazę organiczną alkalizuje się do wartości pH 6,2-7,2 w temperaturze 0°C do 20°C, wodnym roztworem buforu alkalicznego o wartości pH 8,0-12,0 uzyskanego z metalu alkalicznego lub amonu i z kwasu węglowego lub mieszaniny kwasu węglowego i octowego, po czym otrzymany roztwór wodny soli sodowej, potasowej bądź amonowej penicyliny G lub V o stężeniu od 200 mg/cm' do 600 mg/cm' przemywa się roztworem butanolu w octanie butylu w ilości od 30% do 120% objętościowych, w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu alkoholu butylowego w octanie butylu od 5% do 25% objętościowych i ewentualnie po dodaniu roztworu butanolowowodnego do oczyszczonej fazy wodnej z zawartością soli penicyliny G lub V, w ilości od 200% do 600% objętościowych w stosunku do fazy wodnej, przy stężeniu wody w roztworze butanolowowodnym od 3% do 20m objętościowych, po oddestyiowaniu azeolropu wodó-dutanol pod emniejszonym ciśnieniem i pa odsączeniu z butanolu, wyodrębnia się i suszy sól sodową, potasową bądź amonową penicyliny G lub V.
PL29097191A 1991-07-05 1991-07-05 Sposób oczyszczania roztworów penicyliny PL166525B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL29097191A PL166525B1 (pl) 1991-07-05 1991-07-05 Sposób oczyszczania roztworów penicyliny

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL29097191A PL166525B1 (pl) 1991-07-05 1991-07-05 Sposób oczyszczania roztworów penicyliny

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL166525B1 true PL166525B1 (pl) 1995-05-31

Family

ID=20055133

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL29097191A PL166525B1 (pl) 1991-07-05 1991-07-05 Sposób oczyszczania roztworów penicyliny

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL166525B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
RU2081121C1 (ru) Способ получения клавулановой кислоты или ее фармацевтически приемлемых солей или эфиров, соль клавулановой кислоты с амином
CN109608476B (zh) 一种头孢类抗生素的生产废液处理方法及生产方法
CN109575048B (zh) 一种头孢噻肟钠的制备方法
KR100200242B1 (ko) 클라불란산염의 제조 방법
CN1045604C (zh) 棒酸盐的制备方法
US5210288A (en) Process for the preparation of d-(-)-4-hydroxyphenylglycine and l-(+)-4-hydroxyphenylglycine, starting from d.l.-4-hydroxyphenylglycine
AU691727B2 (en) Clavulanic acid salts
CA2215251C (en) Industrial preparation of high purity gallic acid
JPS6118786A (ja) セフタジダイムの改良結晶化法
PL166525B1 (pl) Sposób oczyszczania roztworów penicyliny
KR100537732B1 (ko) 클라불란산염의제조
CZ241997A3 (cs) Způsob oddělování cefalexinu
CN1298408A (zh) 结晶β-内酰胺抗生素的方法
JPH0351713B2 (pl)
CZ304775B6 (cs) Způsob přípravy klavulanátu draselného
US3634416A (en) Purification of 7alpha-aminoarylacetamido delta**3-4-carboxy-cephalosporins
CN1300148C (zh) 一种6-氨基青霉素烷酸的制备方法
CN113025679A (zh) 一种叔丁氧羰基头孢卡品前体酸的酶法制备工艺
US4970305A (en) Crystalline dihydrochloride of cephalosporin derivative and a method for preparation thereof
US20100010230A1 (en) Method for the purification of lansoprazole
JP2572563B2 (ja) セファロスポリン中間生成物の新規安定な結晶形
CZ307497A3 (cs) Způsob oddělování ampicilinu
US20040002601A1 (en) Method for producing cephalosporins
CN120082624A (zh) 一种青霉素v钾的制备方法
CN101321771B (zh) 青霉素钾盐的制备工艺