PL164472B1 - Sposób przeróbki niebezpiecznych odpadów oraz urzadzenie do przeróbki niebezpiecznych odpadów PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Sposób przeróbki niebezpiecznych odpadów d o postaci bezpiecznego aglomeratu otrzymywanych ze zródla stalych odpadów, zawierajacych odpady stale o zróznicowanej wielkosci, polegajacy na wprowadzaniu odpadów wielkoczasteczkowych do pieca obrotowego, oddzieleniu odpadów wielkoczasteczkowych od odpa­ dów drobnych, sterowaniu warunkami spalania roz­ dzielajac wielkoczasteczkowe odpady na staly pierwotny aglomerat w postaci czastek, klinkier, oraz gazowe uboczne produkty spalania, zn am ien n y ty m , ze dopro­ wadza sie do ulotnienia znacznej czesci lotnych sub­ stancji palnych z odpadów wielkoczasteczkowych w komorze wejsciowej, wprowadza sie drobne odpady i materialy palne do urzadzen utleniajacych, usuwa sie, z pieca gazowego produkty uboczne spalania i kieruje sie je do urzadzen utleniajacych za pomoca sztucznego ciagu powietrza, wywoluje sie spalanie, przy sterowanej temperaturze w urzadzeniach utleniajacych, przetwa­ rzajac drobne odpady na drobny material niepalny, plynny zuzel i gaz odpadowy, usuwa sie niepalne drobi­ ny, produkty uboczne spalania oraz gaz odpadowy z urzadzen utleniajacych przy pomocy ciagu sztucznego, chlodzi sie niepalne drobiny gazowych produktów ubo­ cznych spalania oraz gazu odpadowego umozliwiajac ich oddzielanie, oddziela sie niepalne drobiny od gazo­ wych produktów ubocznych spalania i gazu odpadowe­ go, wprowadza sie staly aglomerat pierwotny w postaci czastek oraz ponownie wprowadza sie drobiny niepalne do urzadzen utleniajacych, po czym powoduje sie ude­ rzenie fala ciepla w drobiny niepalne i pierwotny aglo­ merat uzyskujac mieszaniny cieklego zuzla i czastek stalych, a nastepnie chlodzi sie mieszaniny cieklego zuzla i czastek stalych i uzyskuje bezpieczny aglomerat. FIG. 1 PL PL PL

Description

PtzeZmdutem wyealazku jest spusób ptzetóbkd adtbezpdeczaych uZpaZów utaz u5ząZzeade Zu ptzetóbkd adtbozpdeczaych uZpaZów. Wyealazek zeajZuje zas3osowaede w ZzdeZzdede uchtuey śtuZuwdska, a w szczegZleuścd w zakosie ptzetóbkd adtbozpdeczaych ptuZuktów utHiczeych d uZpadków .

Spusób ptzetZbkd uZpaZów d u5ząZztada Zu ptzetóbkd takich uZpaZów zeam są, mdęZzy deeymd, z updsów pateetuwych aatdelskdch, tstopejskdGh d ftaecuskdch GB-A-2 127 945, EP-A-0 247 894, EP-A-0 277 604 utaz FR-A-2 235 335. Wdele p5ocesów ptzemysaowych wytwatza ptuZukty utuczm d uZpaZkd, któte nie mugą być ptawdZauwu usuadę3e bez edektótych tuZzajów zabozpdeGzeń lub p5zotóbkd. W ptzeszauścd czyedoeo były ptóby usuadęcda takdch matereałów, woweąttz zbdutedków ea zaadeczyszczeeda. jeZeak były urn adeoZpowdeZede wubec ede zwtacaeda uwagd, ptzez wytwótców takdch pojenedków, ea wycdek lub ptzecdek substaecjd szkuZldwych.

Btytyjskd pateet UK-2 127 945 A ujaweda ukłaZ pdeców Zu 3opdoeda, w któtych adskow5ząco skłaZedkd, któte p5zechoZzą w stae lutey ptzy wysukdch 3onpota3utach użyte w pdotwszyn pdecu Zu tupdeeda puwtacają Zu pustacd t5wałoj pup5zoz schłaZzaede d fdlttację gazów uZlutuwych z pdeca, a oZzyskaao cząstkd stałe Zos3a5czaao są Zu Z^g^gu pdeca Zu ^p^eda ptacsJącogo w edższej tempeta^^, któty tupd te cząstkd tak, że ede zachoZzd ptzondaea w stae lutey.

Spusób puZaey w puZaeych 5ozwdązaadach ze staeu techedkd wskazuje ea tu, że gazy puchoZzące z pdeca Zu spopdelaada uZpaZów są chaoZzoeo d każZa putwaea, ptuz st^m^ń gazu cząstka jest oZZzdelaaa uZ gazu tak, aby jtZyedO uea zealazła sdę w pdecu Zu 3opdoeda.

Ieeym zaaayn sposobon obchoZzeada sdę ze szkuZldwymd ma3etdaaamd jest umdoszczoedo takdch matereałów w stuZedach, jeZeakże matetdały takde mugą ede byZ uedetschondoeo w obtębdo watstwy, Zu któtej eastąpdłu dch wp5owaZzeade d mugą zealeźć ujścde Zu woZoeośaych watstw gleby. Optócz ptublemów tech^c^ych zwdązaeych z takdmd spusubamd usuwaeda uZpaZów pozostaje jeszcze aspekt oZpowdtZzdalaoścd tych, ktZtzy posaugdwald sdę takdmd i^tuZam^ Wszystkde te ptublemy zadnspdtuwały baZaeda eaZ spusubamd wykunystaeda adebezpdtczeych uZpaZów w p^ces^ ptuZukcyjeym, zmde5zającym Zu wyeldmdaowaeda szkuZldwegu chataktetu tych ma3etdaaów. JeZeu z ptzoZsdęwzdęć pulegału ea u3leadaadu matetdału w wyedku p5zepuszczaada gu ptuz ^ż^gu tuZzaju g5zowczo p^ce w watuekach u3leadających. W ptucesach tegu tuZzaju wykotzys3sjo sdę pdec obto3owy u Zzdaaaadu ptzecdwptąZuwym Zu zadedcjuwaeda spalaeda paleych skłaZedków edebozpdoczaogo uZpaZu d poaączteda matetdaau adepaleogo tak, aby uzyskać pustać ptuZuktu wu^egu uZ cech szkuZldwych, a któty muże być aas3ępadt używaey d sp5zoZawaay bez put^by wedkaeda w eatutę ma3etdaaów wsaZuwych wykutzystywaeych w ptucesde.

Z tegu też wzglęZu jeZeym z celów nanleJszego wyealazku jest zapowedoedo spusubu d utząZzeada wy^^ys^jące^ adebezpdeczeo uZpaZy jaku sutuwdec w ptucesde ptuZukcyjeym.

^eym celem jest ptzetóbka adebezpdeczeeto ma3ttdału w edeszkuZldwy oboję3ey aglonotat utaz stwutzeede muZldwuścd wykutzystaeda adebezpdeczaych uZpaZuwych cdeczy jaku paldwa zamdast gazu zdemaego lub węgla.

Istutą spusubu ptzetóbkd adtbozpdeczaych uZpaZów Zu pustacd bezpdeczeogo aglonota3s uttzymywaeych ze żtóZła stałych uZpaZów, zawdetających uZpaZy stałe u z5óżadcowaeoj wdelkuścd, pulegający ea wp5owaZzaadu uZpaZów wdelkucząsteczkuwych Zu pdeca obto3owego, oZZzdoloadu uZpaZów wdelkucząsteczkuwych uZ uZpaZów Z5obaych, stt5owaadu wa5uakamd spalaeda tuzZzdelając wdelkucząs3eczkowe uZpaZy ea stały pdt5wo3ey aglono5a3 w pustacd cząstek, kldakdet, utaz gazowo ubuczee ptuZukty spalaeda jest tu, że ZuptuwaZza sdę Zu ulotedoada maGmej częścd luteych

164 472 substancji palnych z odpadów wielkocząsteczkowych w komorze wejściowej, wprowadza się drobne odpady i materiały palne do urządzeń utleniających, usuwa się z pieca gazowego produkty uboczne spalania i kieruje się je do urządzeń utleniających za pomocą sztucznego ciągu powietrza, wywołuje się spalanie, przy sterowanej temperaturze w urządzeniach utleniających, przetwarzając drobne odpady na drobny materiał niepalny, płynny żużel i gaz odpadowy, usuwa się niepalne drobiny, produkty uboczne spalania oraz gaz odpadowy z urządzeń utleniających przy pomocy ciągu sztucznego, chłodzi się niepalne drobiny gazowych produktów ubocznych spalania oraz gazu odpadowego umożliwiając ich oddzielanie, oddziela się niepalne drobiny od gazowych produktów ubocznych spalania i gazu odpadowego, wprowadza się stały aglomerat pierwotny w postaci cząstek oraz ponownie wprowadza się drobiny niepalne do urządzeń utleniających, po czym powoduje się uderzenie falą ciepła w drobiny niepalne i pierwotny aglomerat uzyskując mieszaniny ciekłego żużla i cząstek stałych, a następnie chłodzi się mieszaniny ciekłego żużla i cząstek stałych i uzyskuje bezpieczny aglomerat.

Aglomerat pierwotny oraz drobiny niepalne wprowadza się do urządzeń utleniających w postaci ziarnistych porcji wsadu, z których tworzy się, w urządzeniach utleniających, stos.

powierzchnię stosu uderza się falą ciepła z urządzeń utleniających.

Korzystnie przygotowuje się stos z pochyloną powierzchnią, w którą uderza się falą ciepła z urządzeń utleniających.

pochyloną zewnętrzną powierzchnię uderza się falą ciepła i powoduje się odsłonięcie nowej powierzchni niestopionego materiału stosu.

Piec obrotowy utrzymuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie od ok. 1600*F do 2300’F.

W sposobie według wynalazku stosuje się urządzenia utleniające obejmujące pierwszą i drugą komorę utleniania.

I tak przetwarza się drobne odpady w dodatkowy materiał palny w postaci płynnego paliwa oraz gazowe produkty uboczne spalania z pieca w pierwszej komorze utleniania i pracuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej rzędu od 1800‘F do 3000*F.

Korzystnie stosuje się płynne paliwo zawierające palne odpady ciekłe i zawraca się niepalne drobiny z powrotem do pierwszej komory utleniania.

Korzystnie wprowadza się stały pierwotny aglomerat w postaci cząstek do pierwszej komory utleniania.

Korzystnie przetwarza się uboczne produkty spalania oraz drobiny niepalne z pierwszej komory utleniania w drugiej komorze utleniania i pracuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1800°F do 2800°F.

Olatego do drugiej komory utleniania ponownie wprowadza się drobiny niepalne i wprowadza się stały aglomerat pierwotny złożony z cząstek do drugiej komory utleniania.

Korzystnie miesza się stały aglomerat pierwotny złożony z cząstek z drobinami niepalnymi i dodaje się tę mieszaninę do drugiej komory utleniania, po czym wtryskuje się tlen w postaci gazu, do pierwszej komory utleniania.

Korzystnie wtryskuje się także tlen w postaci gazu, do drugiej komory utleniania oraz wtryskuje się płynne odpady do drugiej komory utleniania.

Następnie chłodzi się gaz odpadowy, gazowe produkty uboczne spalania oraz drobiny niepalne z urządzeń utleniających tworząc schłodzony odciek.

Odciek schładza się do temperatury w zakresie od około 350 do 400F oraz neutralizuje się kwasy zawarte w schłodzonym odcieku.

Kwasy neutralizuje się przez wprowadzenie roztworu żrącego dla utworzenia odcieku neutralnego, złożonego z drobin niepalnych i gazu odpadowego.

Zneutralizowany odciek rozdziela się na drobiny niepalne oraz gaz odpadowy przez suchą filtrację, którą przeprowadza się w komorze odpalającej z filtrami workowymi.

Ola pieca oraz urządzenia utleniającego zapewnia się pracę pod ciśnieniem niższym od ciśnienia atmosferycznego i schładza się materiał stały spuszczany z komory wyjściowej pieca.

Drobiny niepalne oraz stały aglomerat pierwotny złożony z cząstek zbiera się w pojemniku znajdującym się w połączeniu przepływowym z urządzeniami utleniającymi.

Drobiny niepalne oraz stały, złozony z cząstek, aglomerat pierwotny umieszcza się w urządzeniach utleniających po napełnieniu pojemnika do wcześniej określonego poziomu.

164 472

Istotą sposobu przeróbki niebezpiecznych odpadów do postaci bezpiecznego aglomeratu otrzymywanych ze źródła stałych odpadów zawierających odpady o zróżnicowanej wielkości, polegający na wprowadzaniu odpadów wielkocząsteczkowych do pieca obrotowego, oddzieleniu odpadów wielkocząsteczkowych od odpadów drobnych jest też to, że prowadzi się procesy w piecu przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1600°F do 2300’F, pod ciśnieniem niższym od atmosferycznego, doprowadza się do ulotnienia znacznej części lotnych materiałów palnych z odpadów wielkocząsteczkowych w komorze wejściowej pieca obrotowego, steruje się warunkami spalania w piecu obrotowym, w którym odpady stałe spala się na stały złożony z cząstek aglomerat pierwotny, stały klinkier oraz parowe produkty uboczne spalania, a większośd stałego materiału spuszczanego z komory wyjściowej pieca składa się ze stałego aglomeratu pierwotnego, złożonego z cząstek, wprowadza się odpady drobne gazowych produktów ubocznych spalania, paliwa pomocniczego oraz tlenu w postaci gazowej do pierwszej komory utleniania, znajdującej się w połączeniu przepływowym z komorą wejściową pieca obrotowego i powoduje się spalanie, przy czym temperatura w pierwszej komorze utleniania waha się od 1800°F do 3000°F, topi się części odpadów drobnych w pierwszej komorze utleniania do postaci płynnego żużla, przemieszcza się gazowe produkty uboczne spalania i nastąpionego materiału jednorodnego z pierwszej komory utleniania do drugiej komory utleniania, przy czym druga komora utleniania utrzymuje się przy pracy w średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1800°F do 2800°F oraz przemieszcza się gazowe produkty uboczne i niestopionego materiału w postaci cząstek z drugiej komory utleniania do komory chłodzącej i neutralizującej, chłodzi się w tej komorze gazowych produktów ubocznych oraz nestopionego materiału w postaci cząstek z drugiej komory utleniania do temperatury poniżej ok. 400°F przez wtryskiwanie do niego płynu składającego się z wody, neutralizuje się kwas w gazowych produktach ubocznych spalania z drugiej komory utleniania przez wtryskiwanie do chłodzącej i neutralizującej komory płynu żrącego tworzącego zneutralizowany odciek gazowy i schłodzony materiał w postaci cząstek, oddziela się zneutralizowany odciek gazowy od schłodzonego materiału w postaci cząstek przez suchą filtrację, doprowadza się zneutralizowany odciek gazowy, łączy się i gromadzi się schłodzony materiał w postaci cząstek oraz aglomerat pierwotny, okresowo wprowadza się połączony schłodzony materiał w postaci cząstek i aglomerat pierwotny do drugiej komory utleniania tworząc stos w pobliżu dna drugiej komory utleniania, przy czym stos ten posiada nachyloną powierzchnię zewnętrzną. Następnie uderza się o nachyloną zewnętrzną powierzchnię stosu falą ciepła z pierwszej komory utleniania i doprowadza się do topienia co najmniej części materiału w mm zawartego, łączy się materiał stopiony i wszelki zawarty w mm materiał niestopiony z płynnym żużlem, po czym usuwa się tę otrzymaną i zasadniczo stopioną mieszaninę z drugiej komory utleniania, a następnie chłodzi się tę zasadniczo stopioną mieszaninę i otrzymuje się bezpieczny, rneługujący aglomerat.

Korzystnie drobne odpady zawierają zanieczyszczoną glebę a paliwo pomocnicze zawiera palne odpady płynne.

Palne odpady płynne zawierają płyn wybrany z grupy obejmującej: rozpuszczalniki organiczne, odpady z przemysłu petrochemicznego, płuczki wiertnicze, farby i inne płyny organiczne i nieorganiczne.

Korzystnie jest także gdy wtryskuje się płyny do drugiej komory utleniania.

Z kolei istotą urządzenia do przeróbki niebezpiecznych odpadów do postaci bezpiecznego aglomeratu zawierającego piec obrotowy, urządzenie utleniające, składające się co najmniej z jednej komory, źródło stałych odpadów zawierające duże stałe odpady i drobne stałe odpady oraz separator oddzielający drobne stałe odpady od dużych stałych odpadów, jest to, że posiada ono urządzenie będące w połączeniu przepływowym pomiędzy pierwszym separatorem i komorą utleniania umożliwiające przemieszczenie drobnych stałych odpadów bezpośrednio z pierwszego separatora do komory utleniania, źródło materiałów palnych w przepływowym połączeniu z komorą utleniania wywołujące spalanie w komorze utleniania i przetwarzające drobne odpady na drobiny niepalne, płynny żużel i gaz odpadowy, drugi separator oddzielający drobiny niepalne od gazu odpadowego, urządzenie będące w przepływowym połączeniu pomiędzy komorą utleniania i drugim separatorem przemieszczające niepalne drobiny i odpadowy gaz z tej komory do drugiego separatora, drugie urządzenie pozostające w połączeniu przepływowym pomiędzy drugim separatorem i komorą utleniania przemieszczające niepalne drobiny z drugiego separatora do komory utleniania a

164 472 i wprowadzające te niepalne drobiny do płynnego żużla, tworząc stopioną mieszaninę, oraz żużlowy otwór usytuowany w dnie komory utleniania usuwający ciekły żużel, a także stanowisko chłodzenia, zawierające środek chłodzący, pozostające w połączeniu przepływowym z żużlowym otworem, chłodzące stopioną mieszaninę dostając się do komory utleniania poprzez otwór i tworząc bezpieczny aglomerat.

Co najmniej jedna komora utleniania obejmuje pierwszą i drugą komorę utleniania we wzajemnym połączeniu przepływowym.

Drugie urządzenie pozostające w przepływowym połączeniu pomiędzy drugim separatorem i komorą utleniania znajduje się w przepływowym połączeniu z pierwszą komorą utleniania i wprowadza niepalne drobiny do stopionego żużla w pierwszej komorze utleniania.

Korzystnie drugie urządzenie pozostające w przepływowym połączeniu pomiędzy drugim separatorem i komorą utleniania znajduje się w przepływowym połączeniu z drugą komorą utleniania i wprowadza niepalne drobiny do stopionego żużla w drugiej komorze utleniania.

Urządzenie według wynalazku w komorze utleniania obok żużlowego otworu posiada ponadto także palnik.

Korzystnie jest gdy urządzenie do przenoszenia gazu odpadowego i niepalnych drobin z komory utleniania do drugiego separatora przenosi te materiały poprzez wywarcie podciśnienia, a pierwszy separator jest przeciwprądowym piecem obrotowym.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do przeróbki niebezpiecznych odpadów, według wynalazku, fig. 2 - urządzenie utleniające, według wynalazku, z fig. 1 w częściowym przekroju, fig. 3 - schemat urządzenia do gromadzenia jednorodnego materiału, wprowadzanego do urządzenia utleniającego, wykonanego według wynalazku, a pokazanego na fig. 1 i 2.

Przedmiot niniejszego wynalazku jest schematycznie przedstawiony na fig. 1. Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do przetwarzania szkodliwych odpadów w bezpieczny aglomerat i sposób działania urządzenia przeznaczonego do tego celu. Według wynalazku załadowany jest piec obrotowy 10, który posiada wejściową komorę 12 i wyjściową komorę 14.

Pomiędzy komorami wejściową i wyjściową znajduje się komora spalania 16. Według wynalazku, granice poszczególnych komór nie są zaznaczone, trzy komory pieca obrotowego nie są oddzielone i mogą wzajemnie na siebie zachodzić. W związku z tym spalanie może zachodzić w wejściowej komorze 12 lub w wyjściowej komorze 14, jednakże spalanie ma miejsce głównie w komorze spalania 16 obrotowego pieca 10.

Piec pokazany schematycznie na fig. 1 jest standardowym przeciwprądowym piecem przeznaczonym do obróbki kamienia wapiennego lub muszli ostryg w celu otrzymania wapnia. Od wewnątrz metalowa powłoka jest wyłożona cegłą ogniotrwałą. Skład cegły ogniotrwałej jest określony przez temperaturę pracy i rodzaj materiału przesuwającego się przez piec obrotowy. W takim przykładzie wykonania, gdzie piec obrotowy pracuje w zakresie temperatur od 1600’F do 2300*F, cegła ogniotrwała zawierająca 70% tlenku glinowego (produkt National Refractory Company of Oakland, California) nie wykazuje przedwczesnego pogarszania jej właściwości ogniotrwałych. Piec obrotowy podparty jest na powszechnie stosowanych podstawach (nie pokazanych) i jest napędzany z prędkością obrotową rzędu 1-75 obrotów na godzinę przez napędy konwencjonalne (nie pokazane) .

Jak później zostanie omówione dokładniej, materiał stały jest wprowadzany do wejściowej komory 12 obrotowego pieca 10. Przy obracaniu się pieca, materiał o granulacji większej niż 50 pm przemieszcza się przez komorę spalania 16 w kierunku wyjściowej komory 14, podczas gdy materiał o mniejszej granulacji jest przenoszony przez przeciwprądowo wpuszczany gaz do materiału o większej granulacji. W opisanym przykładzie wykonania, obrotowy piec 10 zawiera chłodzące komory 18 umieszczone w wyjściowej komorze pieca. Do komór chłodzących materiał stały jest doprowadzany przez drzwi w piecu obrotowym. Komory otrzymują materiał stały o większej granulacji, który jest do nich przenoszony obrotowo do wyjściowej zsypowej rynny 20 pieca obrotowego. Z obrotowym piecem 10 połączony jest zbiornik paliwa 22 oraz zbiornik powietrza 24, do podtrzymywania spalania. Paliwem może byd palna ciecz lub gaz, włącznie z palnymi cieczami opadowymi, palnym ciekłym paliwem lub palnym gazem ziemnym.

Do kontrolowania temperatur i procesu spalania używany jest sam tlen lub tlen w połączeniu z wodą. Mieszanina powietrza i paliwa wprowadzana jest do obrotowego pieca 10 w wyjściowej

164 472 komorze 14 razem z gazem, ktdry w obrotowym piecu 10 przepływa ku wejściowej komorze 12 przeciwprądowo w stosunku do gruboziarnistego materiału przemieszczanego przez obrót pieca w kierunku wyjściowej komory 14. Jak wcześniej zaznaczono, mniejsze drobiny są porywane przez gaz przepływający przez piec i są w ten sposób oddzielone od większych drobin i odtransportowane z pieca.

Zgodnie z wynalazkiem, urządzenie zawiera urządzenie utleniające przylegające do wejściowej komory pieca. Urządzenie według tego przykładu wykonania zawiera pierwszą komorę utleniania 26. Jak pokazano na fig. i, pierwsza komora utleniania 26 przylega do komory wejściowej 12 pieca 10. Pierwsza komora utleniania 26 jest połączona z wejściową komorą 12 obrotowego pieca 10 i przyjmuje lotny gaz odprowadzany z materiału znajdującego się w piecu obrotowym, ktdry jest ubocznym produktem procesu spalania w piecu obrotowym.

Źródło matenałów odpadowych dostarcza materiał do wejściowej komory 12 pieca 10, gdzie przepływ przeciwprądowy gazu powoduje oddzielnie większych drobin (odpadowy materiał stały) i mniejszych drobin (cząstki odpadowe). Według wynalazku odpadowy materiał stały zabiera odpady wielkocząsteczkowe i drobiny. 'W mniejszym wynalazku, odpady wielkocząsteczkowe mmjj rozmiar cząstek większy niż około 50 pm, podczas gdy drobiny odpadowe są zdeflmowane jako wszystkie me materiały o rozmiarach cząstek mniejszych mż 50 m^m, Jakkolwiek urządzenie może pracować z materiałami rozdzielonymi na różne rozmiary ziarn, celem rozdzielenia jest dostarczenie do pierwszej komory utleniania 26 takiego materiału, który może być łatwo utleniany lub topiony w jego stanie fizycznym z materiałem o większej granulacji wprowadzania do pieca w celu rozdzielania, podczas jego transportu przez piec obrotowy, na materiał niepalny, lotny gaz lub produkty uboczne spalania.

Jak pokazano schematycznie na fig. 2 część niepalna cząstek spala się i zbiera na dnie pierwszej komory utleniania 26 w postaci ciekłego żużla 40. Pokazany na fig. 2 ciekły żużel 40 usuwa się z urządzenia za pomocą żużlowego otworu 42, przy czym taki otwór 42 jest umieszczony w dnie pierwszej kkomor utllrnimi 22. Jak pokazaoo na f ig, 2 otwdr ot óopółpr^csujj^ z palnikiem 44 umieszczonym tak, aby utrzymywać materiał w pobliżu żużlowego otworu 42 w stanie stopionym. Urządzenie może zawierać palnik umieszczony w kierunku pierwszej komory utleniania 26 w celu podnoszenia temperatury w różnych punktach wewnątrz tej komory.

Jak pokazano schematycznie na fig. 2 pierwsza komora utleniania 26 jest komorą ogniotrwałą połączoną z wejściową komorą 12 obrotowego pieca 10. W niniejszym przykładzie wykonania pierwsza komora utleniania 26 na kwadratowy przekrój poprzeczny i posiada metalowy płaszcz 46 mający od wewnątrz wykładzinę ogniotrwałą. W tym przykładzie wykonania wykładzina ogniotrwała składa się z ogniotrwałej cegły 48 i jednolitej ogniotrwałej wykładziny 50. W tym przykładzie wykonania cegła ogniotrwała jest 70% tlenkiem glinowym wykonanym przez National Refractory Company z Oakland w Kaliforni. Wykładzina jednolita jest Jade Paklem czyli mieszaniną na osnowie 90% tlenku glinowego i 10% chromu produkowaną przez A.P. Green Company z Mexico, Missouri.

Ogniotrwała cegła 40 umieszczona w dnie pierwszej komory utleniania 26 jest znacznie grubsza niż cegła ogniotrwała jej ścianki. Jest to spowodowane działaniem temperatur w tej części pierwszej komory utleniania 26 powstających na skutek przepływu ciekłego żużla 40 przenoszącego ciepło od gorących gazów przez wewnętrzną komorę 52 pierwszej komory utleniania 26.

W innym korzystnym przykładzie wykonania pierwsza komora utleniania mogłaby mieć ścianki i kołpak chłodzony wodą, a podłogę ogniotrwałą, co pozwoliłoby na podwyższenie temperatury pracy.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 gorące gazy są kierowane pod kątem 90* w kierunku przewodu 54 łączącego pierwszą komorę utleniania 26 z drugą komorą utleniania 56. Konstrukcja drugiej komory utleniania 56 jest podobna pod pewnymi względami do pierwszej komory utleniania 26. Jednakże w pokazanym przykładzie wykonania druga komora utleniania 56 ma kształt cylindryczny z wewnętrzną komorą 58, ktdra również ma kształt cylindryczny. Gorące gazy i drobiny zawieszone w gnieździe przechodzą z pierwszej komory utleniania 26 przewodem 54 do drugiej komory utleniania 56. Konstrukcja przewodu 54 i drugiej komory utleniania 56 jest podobna do opisanej pierwszej komory utleniania 26, ponieważ obie mają konstrukcję ze stali ogniotrwałej. W przewodzie 54 i w drugiej komorze utleniania 56 jako materiał ogniotrwały użyto Jade Pak.

Podobnie jak w pierwszej komorze utleniania 26, druga komora utleniania 56 również posiada na dnie wielowarstwową cegłę ogniotrwałą.

164 472

W wpelzaym przykładzie wykonania eie zachodzę całkowite spalenie materiału odpadowego w oelPwldee komorze utleniania 26. Ważny proces zachodzę również w drugiej komorze utleniania 36. Niepalne drobiny odpadowe przechodzą z komory 32 pierwszej komory utleniania 26 przewodem 34 do komory 30 drugiej komory utleniania S6.

U korzystnym przykładzie wykonania do drugiej komory utleniania S6 wtryskuje seę ciecze przez wlot 60. Źródłem dalllznia wlotu 60, w obecnym przykładzie wykonania, jest układ zbiornikowy (eie pokazany) otaczający całe urządzenie. Ciecz zawierająca odpady pochodzące z paliw, deszczówkę i dzelecdnlzczoną deszczówkę zbiera się w układzie zbiornikowym 39 i wtryskuje do drugiej komory utleniania 36 wlotem 60. W tee sposób całe urządzenie zawiera elementy do wykorzystania odpadów pochodzących z paliw, i daeeeczyszcdoeej wody otaczających urządzenie.

Zgodnie z rozwiązaniem według wynalazku dalUolowaeo układ do chłodzenia niepalnych drobie e gazu odpadowego. Jzk pokazano ea fig. 1, układ zαwelrα reaktor 62 do szybkiego chłodzenia. W tym przykładzie wykonaeea wlut 64 do wody pwllzda dyszę (eie pokazaną), która wtryskuje wodę z polieUrdem z prędkością ponaaaźwllkową. W tym przykładzie wykonania stosuje się dyszę wtryskową typu dźwiękowego SC CNR-03-F-02 wyprodukowaną przez Sonee z New Jersey. Oo wlotu 64 wodę doprowadza się ze zbiornika 66. W tym przykładzie wykonania do zbiornika 66 doprowadza seę wodę, ktdra eie zawiera odpadów. Zzaanilm wody płynącej ze zbiornika 66 jest chłodzenie gazu odpadowego i niepalnych cząstek do temperatury pomięadn 3S0°F a 400’F, tak, że gaz i materizł zaweelzoey w gazie można oddzielić zz pomocą konleecjweαleych środków oddzielających, co zostann omówione poniżej.

Jak pokazano w przykładzie wykonania z fig. 1 układ zawiera róweeeż źródło żrącego materiału 68, które znajduje snę w połączeniu przepływowym z wtryskową dyszą 70. Dyszą 70 wtryskuje się żrącą ciecz do zbiorniki reaktora 62 suchego wtrysku. Zadaniem wtryskiwania materiału żrącego w sposób rozpryskowy jest neutralizacji jakiegokolwiek kwasu znajdującego się w gazie odpadowym.

W rozwiązaniu według wynalazku, urządzenie zawiera środki do przesyłania gazowych ubocznych produktów spalania z piecz e gazu odpadowego z komór utleniania. W układzie znajduje się łączeek 72 ustawiony w połączeniu przepływowym pomiędzy drugą komorą utleniania 36, a reaktorem 62 o suchym wtrysku. Łącznik 72 ma podobną konstrukcję do drugiej komory utleniania 36, mianowicie jest to płaszcz metalowy z wykładziną ogniotrwałą. Podobnie reaktor 62 o suchym wtrysku jest zbiornikiem metalowym z wykładziną ogniotrwałą.

Przy wykonywaniu połączeń pomiędzy różnymi elementami trzeba brać pod uwagę zjawisko różnorodnych wpływów termicznych z uwagi ea występowanie wysokich temperatur materiałów w komorach utleniania 26 i 36, przewodzie Ϊ4 e łączniku 72. Ponadto występują znaczne różnice temperatur w różnych wyjściach urządzenia tik, że miejsca połączeń tych części muszą być tak wykonane, aby eee uległy zniszczeniu przy rozszerzaniu snę e kurczeniu.

Jak ujawniono poniżej układ pracuje ea podciśnieniu. Olatego, eiesdcdetewść na łączeniach pomilazy częściami urządzenia eie jest groźna dopóki wielkość wycieku nee wpływa szkodliwie ea spalanie materiałów wewnątrz komór utleniania. Ten wymóg nee uważa się za konieczny w innych częściach urządzenia działających w niższych temperaturach.

Zgodnie z wynalazkiem urządzenie zawiera elementy do oddzielania niepalnych cząstek e gazu odpadowego. Jak pokazano ea fig. I urządzenie zawiera dwa układy filtrów działające równolegle, przy czym każdy układ składa się z filtru 74 e wentylatora 76. Gaz odpadowy e cząstki zawieszone w gazie są wprowadzane do filtra w temperaturze korzystnie powyżej 350’F, a poniżej 400’F tik, ze można stosować typowy filtr workowy. Możea stosować typowe elementy owtetetpaaluopetnteπowe. Gaz odpadowy oddzieli seę od niepalnych cząstek dzweesdoeych w gazie, a następnie gaz przeprowadza seę przez układ kontrolny 78, który kontroluje skład i temperaturę gazu odpadowego. Następnie gaz odpadowy przepływa do atmosfery przez komie 80. Wentylatory 76 wywołują ceąg w całym urządzeniu wydzielając gazy lotne e uboczne produkty spalania z obrotowego pieca 10. Uboczne produkty spalieii płynące z obrotowego pieca 10, uboczne produkty spalania płynące z komór utleniania i wszystkie gazy przechodzące przez układ przechodzą przez wentylator 76 tak, że całe urządzenie pracuje na podciśnieniu. Cząstki zgromadzone w filtrach 74 przechodzą zz pomocą pomp 82 do osadnika G4. Podobeee pierwotny aglomerat przeprowadza się zz pomocą pompy 66 do osadnika 34. Korzystny przykład wykonania osadnika pokazano ea fig. 3.

164 472

Zgodnie z wynalazkiem urządzenie zawiera elementy do wprowadzania stałego pierwotnego aglomeratu złożonego z cząstek i do ponownego wprowadzania niepalnych cząstek do urządzenia, tworząc zasadniczo płynną mieszaninę. Jak pokazano na fig. 1, 2 urządzenie posiada elementy do wprowadzania niepalnych cząstek zawieszonycn w gazie i pierwotnego aglomeratu do komdr utleniania, zwłaszcza do drugiej komory utleniania 56.

Urządzenie według wynalazku zawiera elementy do rozdzielania odpadowego materiału stałego od drobin ooppdowych. Jjk oonsno pponej i uwiiocznuon na fig. 1. urządzenie zawiera bierny sortownik 33, ktdry oopu^^ moduJyeł oo źrdóda 28 o0oan0w w przzenoi o^pad opol^d^e z ppalw do wejściowej komory 12 obrotowego pieca 10.

Oddzielanie odpadowego materiału stałego od drobin odpadowych odbywa się poprzez obroty pieca 10. Odpady stałe mogą być także rozdzielone według rozmiaru przed wprowadzeniem po pieca a wtedy drobiny oopapowe mogą być wprowadzane bezpośrednio do komór utleniania.

Urządzenie według wynalazku zawiera elementy powodujące spalanie w piecu zamieniające odpadowy materiał stały na aglomerat w postaci cząstek, klinkier, gazy lotne i gazowe produkty ubocznego spalania. Jak tu opisano i uwidoczniono na fig. 1, elementy powodujące spalanie skła dają się ze źródła paliwa 22, źródła tlenu 24 i z obrotowego pieca 10. Jak poniżej przedstawio nu warunki pracy w piecu są takie, ze odpadowy materiał stały jest przetwarzany głównie na aglomerat w postaci cząstek, gazy lotne, gazowe produkty uboczne spalania z minimalną ilością klinkieru wytworzonego w piecu obrotowym.

U wyniku działania obrotowego pieca 10 materiał stały przesuwa się do wyjściowej komory 14 pieca obrotowego, i przez chłodzące komory 18 Po wyjściowej zsypowej rynny 20. Materiał stały opuszczając wyjściową zsypową rynnę 20 jest przesyłany po piecowego sortownika 34. Sortownik 34 może być jakimkolwiek konwencjonalnym urządzeniem po oddzielania dużych stałych cząstek od małych. Każdy materiał stały mający średnicę powyżej 3/8 cala (9,53 mm) jest klasyfikowany jako klinkier, zaś wszystkie materiały o mniejszych środkach stanowią pierwotny aglomerat. Klinkier i cząstki są przesuwane przez magnetyczny separator 32. Pierwotny aglomerat jest przeprowadzany przez separator magnetyczny (nie pokazany). Stopy żelaza są usuwane i umieszczane w metalowych skrzyniach z przeznaczeniem na złom.

Według wynalazku w urządzeniach utleniających znajdują się elementy do przerabiania odpadowych probin, gazPó lotnych i gazowych ubocznych produktów spalania w drobiny niepalne, żużel płynny i gaz odpadowy. Do elementów powodujących palenie w urządzeniach utleniających należy źródło paliwa 36 komory utleniania i źródło tlenu 38 . aatem do pierwsjej oomory uteeniania 26 dostarcza się drobiny odpadowe i lotne gazy z obrotowego pieca 10, które mogą być palne lub niepalne, produkty uboczne spalania z obrotowego pieca 10, paliwo ze źródła 36 paliwa i tlen ze źródła 38 tlenu. J niniejszym opisie pierwsza komora utleniania 26 działa w zakresie temperatur 1800°F - 300F’ 8. \l ządzemu iu ^nemacym im tereał 8ł alana 8y wowuzzoz pierwszej komory utleniania 26 jest przemieniany na gaz odpadowy i niepalne drobiny. Niepalne drobiny w zależności od ich składu mogą ulec stopieniu.

Jak pokazano na fig. 3 osadnik 84 posiada pierwszy wlot 88, przez który wchodzą cząstki z pompy 82. Ponadto posiada drugi wlot 90, przez który wchodzi pierwotny aglomerat wprowadzany pompą 86. W korzystnym przykładzie wykonania osadnik 84 połączony jest z pierwszym czujnikiem 92 dla uzyskania wymaganego maksymalnego poziomu materiału cząstkowego w osadniku 84. Drugi czujnik 94 wykrywa poziom materiału cząstkowego w osadniku 84 i sterujący mechanizm czujnikowy steruje zaworem 98 za pomocą mechanizmu 100 sterującego zaworem. W czasie pracy urządzenia wlotami 88 i 90 do osadnika 84 wprowadzany jest materiał cząsteczkowy, który gromadzi się Po uprzednio określonego poziomu tak, że górny czujnik 92 działa, a czujnik 96 i zawór 100 otwiera zawór 98 umożliwiając w ten sposób materiałowi cząsteczkowemu przejście przewodem 102 po drugiej komory utleniania 56, jak pokazano na fig. 2.

Gdy powierzchnia materiału cząsteczkowego w osadniku 84 osiągnie poziom dolnego czujnika 94, to czujnik sterujący i zawór 100 zamykają zawór 98, przerywając w ten sposób przepływ materiału cząsteczkowego przez przewód 102.

Gpy przewodem 102 wprowadza się stały materiał cząsteczkowy Po drugiej komory utleniania 56, to można go wprowadzić także do pierwszej komory utleniania 26 lub do obu tych komór. Jak pokazano na fig. 2 stały materiał cząsteczkowy wprowadzany do drugiej komory utleniania 56

164 472 przewodem 102 spada do komory 50 i tworzy stos 104 na dnie. Ciepło z gazu przepływającego przez drugą komorę utleniania 56 uderza w powierzchnię stosu materiału cząsteczkowego stapiając część materiału cząsteczkowego tak, że punkt topienia znajduje się poniżej punktu, w którym gaz uderza o powierzchnię. Materiał przepływa ze stosu 104 porywając materiał w postaci cząstek, który iii został stopiony i umożliwia spływ stopionego żużla 40 przez otwór 42.

Przy takich parametrach pracy w piecu obrotowym powstaje stały materiał złożony głównie ze stałego aglomeratu pierwotnego w postaci cząstek z niewielką domieszką materiału, który można sklasyfikować jako klinkier. Dla potrzeb liliejszlgo wynalazku klinkier występuje zwykle w postaci dużych cząstek stałych, np. cegieł, które przechodzą przez piec obrotowy ulegając arzlreagowalou luo ewentualnie aglomeracji substancji charakteryzujących się niską temperaturą topienia, które uległy stopieniu i zdocou w większe cząsteczki w stosunkowo niskich temperaturach pracy pieca obrotowego. Warunki pracy pieca obrotowego są kontrolowane aby umożliwić spełnienie dwóch warunków, wymienionych poniżej.

Po pierwsze, przekształcić większą część odpadów stałych o dużych rozmiarach w stały aglomerat pierwotny w postaci cząstek, a po drugie odprowadzić lotne substancje palne występujące w dużych cząstkach odpadów stałych w komorze wejściowej pieca.

Jak zostanie omówione później, aglomerat pierwotny jest poddawany recyrkulacji w procesie technologicznym w celu stopienia i połączenia z płynnym żużlem w urządzeniu utleniającym.

Ponieważ żużel przekształcony jest w bezpieczny aglomerat, pożądane jest przekształcenie w taką formę możliwie jak największej ilości substancji poddanej obróbce technologicznej. Materiał wchodzący w skład spustu klinkierowego jest poddawany analizie w celu ustalenia, czy zawiera on substancje szkodliwe, które można z niego wyługować. Materiał zawierający substancje szkodliwe jest ponownie zawracany do komory wlotowej pieca obrotowego. Działanie niniejszego urządzenia i proces technologiczny dają w wyniku bardzo niewielką część spustu z pieca, którą można sklasyfikować jak materiał klinkierowy. Drugim celem pracy pieca obrotowego jest odparowanie większej części lotnych substancji palnych w obrębie komory wlotowej pieca obrotowego. Dzięki temu następuje obliźllil poziomu BTU materiału stałego przechodzącego przez piec obrotowy w kamorze spalania 16 pieca obrotowego.

Jeżeli poziom 9TU substancji stałych dostających się do komory spalania 16 jest wysoki, proces spalania w komorze spalania pieca może przybrać postać niekontrolowaną. Wobec tego warunki robocze pieca obrotowego powinny uwzględniać zapewnienie wysokiej temperatury w części wlotowej, aoy odpowiednio zapewnić większości składników lotnych, zawartych w dużych cząstkach odpadów stałych, wprowadzenie do pieca.

Urządzenie według wynalazku zawiera środki chłodzące zasadniczo stopionej mieszaniny w celu utworzma bezpiecznego aglomeratu. Urządzenie zawiera środki chłodzące 106 uwidocznione schematycznie na fig. 1. W korzystnym wykonaniu, środkiem chłodzącym może być woda, do ktdrej wrzuca się zasadniczo stopioną mieszaninę. Środki chłodzące odbierają ciepło od stopionej mieszaniny i tworzą bezpieczny aglomerat. Działanie wcześniej opisanego urządzenia zostanie teraz przedstawione pod kątem przetworzenia szkodliwych odpadów w procesie tworzącym bezpieczny aglomerat.

W niniejszym przykładzie wykonania, pierwszym etapem procesu jest dostarczenie odpadowego stałego materiału w celu porównania dużych odpadów stałych i drobin odpadowych. W opisie niniejszego urządzenia, odpady przenoszone do urządzenia mają różną formę. Odpady mogą mieć kształt cząstek stałych tak, jak zanieczyszczone grudki ziemi, zanieczyszczony gruz budowlany, prawie zestalony osad ze ścieków kanalizacyjnych, metalowe beczki zawierające ciekłe odpady, beczki plastikowe (zwykle laboratoryjne) zawierające ciecze i ciała stałe. Kiedy materiał odpadowy jest cieczą z osadem, odpady są najpierw przeprowadzane przez ekran wstrząsowy, gdzie jest usuwana ciecz, a następnie wprowadzone do urządzenia według wynalazku, oddzielone od osadu stałego.

Kiedy odpady znajdują się w duzycn metalowych beczkach, beczki są cięte i wprowadzane do pieca obrotowego jako części dużych oapadów stałych, co pozwala uniknąć operacji czyszczenia i sprawdzania beczek. Może się również ukazać Ooiiiczii kilkakrotne rozdrabnianie materiału, aby wejściowy materiał mógł być łatwiej przerobiony.

Kontrolując procesy i temperatury przetwarzania różnych składdmków w tych procesach, poznano szczególne charakterystyki materiałów wsadowych tak, że stopień załadowania materiału

164 472 odpadowego i innych materiałów wsadowych wprowadzanych do urządzenia może być kontrolowany w celu utrzymania żądanych warunków procesu.

Korzystnie materiał odpadowy powinien zawierać odpowiedni poziom i wilgotność. W celu usprawnienia działania urządzenia należy koniecznie sprawdzić poziom BTU i inne charakterystyki matenałów wsadowych. Należy odnotować, że jakkolwiek wsad materiału odpadowego może mieć ogólny poziom BTU o danej wartości, często odpady nie są jednorodne i dlatego działanie urządzenia i sterowanie procesem wymaga interwencji dla zapobieżenia odchyłom w paramtrach roboczych niezbędnych dla całkowitego utlenienia palnych składników odpadów i uzyskania żądanego bezpiecznego aglomeratu. Poza znajomością wilgotności i znajomości BTU korzystne jest poznanie zawartości kwasu, ilości popiołu i stężenia halogenu. Znajomość zawartości kwasu pozwala operatorowi na ocenę ilości materiałów żrących niezbędnych do przeprowadzenia procesu, co wpływa zarówno na jego przebieg jak i ekonomikę. Ilość popiołów w odpadach określa ilość końcową aglomeratu. Zawartość halogenu wpływa na przebieg procesu i korzystnie powinna mieścić się w zakresie 10 - 15%. Znajomość charakterystyki odpadów oraz odpowiednie sterowanie ilościami użytej wody, paliwa pomocniczego, tlenu, matenałów żrących, czynnika chłodzącego itp. pozwala na dobranie odpowiednich warunków procesu w celu ekonomicznego wytworzenia żądanego aglomeratu.

Sposób według wynalazku obejmuje etap oddzielania wielkocząsteczkowych odpadów od odpadów drobnych, jak to opisano powyżej. Oddzielenie takie może zachodzić w obrotowym piecu 10 lub może być dokonywane przez kierowanie odpowiednich wielkości odpadów do różnych stanowisk urządzenia. Na przykład, jeśli drobnymi odpadami jest zanieczyszczona górna warstwa gleby może być ona kierowana oezpośrednio do urządzeń utleniających.

Według wynalazku, sposób obejmuje etap wprowadzania dużych brył odpadów do pieca obrotowego posiadającego komorę wejściową, komorę spalania i komorę wyjściową. Warunki procesu w piecu są tak sterowane , aby odpady zostały spalone i utworzyły stały pierwotny aglomerat w postaci cząstek, klinkier oraz gazowe produkty uboczne spalania, przy czym znaczna część lotnych substancji palnych z odpadów wielkocząsteczkowych ulatnia się w komorze wejściowej pieca. Korzystnie piec obrotowy pracuje przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie od około 1600° do 2300°F.

Należy zaznaczyć, że wewnątrz pieca występują znaczne gradienty temperatury zarówno w kierunku podłużnym jak i promieniowo. Olatego w komorach pieca temperatura może różnić się w zakresie od około 1600°F do 2300°F.

Odpady wielkccząttcczoowe wprowddzane są d o iieca obrotowego z prędkością uzależnioną od ich poziomu BTU , 1 eco zwy^e o ι^^^ι^Ι^ι^^^ζο ok , 2ttóOoęę.

Piec obracany jest z prędkością oó 1 do 75 obrotów/godzinę tak, że łączny czas przebywania w piecu materiału stałego spuszczanego z pieca poprzez komorę 14 wnoss1 óC 00 oo 120 imn.

Jak przedstawiono schematycznie na fig. 2 korzystne jest, aby oddzielnie dozowane porcje aglomeratu pierwotnego i drobnych cząsteczek niepalnych dopływały óo drugiej komory utleniania w taki sposób, aby utworzyły tam stos.

Ciepło z urządzeń utleniających dopływa uderzeniowo na powierzchnię stosu, po czym materiał charakteryzujący się ι^Ζζ temperaturą topnienia ulega stoiieniu i spływa do dolnej części komory utleniania w kierunku przewodu 54, gdzie stopiony materiał wypływa przez żużlowy otwór 42. W procesie tym może powstać żużlowy aglomerat lub niepalne drobne cząsteczki, których temperatura topnienia jest wyższa niż temperatura w drugiej komorze utleniania. Tak więc, taki konkretny materiał nie uległby stopieniu. Jest on jednak porwany wraz z materiałem stopionym powstałym w drugiej komorze utleniania 56, z którą przechodzi do żużla tworząc zasadniczo stopioną mieszaninę.

Poprzez stopienie powierzchni stosu, umożliwienie odpływu materiału stopionego oraz stałego materiału w postaci cząstek porwanego przez ten materiał do palnika 44, odsłania się nowa powierzchnia materiału w postaci cząstek, która jest następnie topiona i odpływa z urządzenia odpływem do żużlu.

Jakkolwiek omawiany tu przykład ilustruje wprowadzanie pierwotnego aglomeratu oraz drobin niepalnych do drugiej komory utleniania, to proces zachodzi także wówczas jeśli część tego materiału wprowadzana jest do pierwszej komory utleniania.

Możliwe jest także osobne wtryskiwanie aglomeratu pierwotnego do każdej z komór utleniania lub drobin w postaci cząstek do każdej z komór utleniania, jednakże korzystnym jest połą14

164 472 czenie pierwotnego aglomeratu w postaci cząstek oraz drobie niepalnych i ooewwel wprowadzenie ich do procesu jako mieszzeiey.

Przykład z feg. 2 przedstawia także urządzenie do wtryskiwania tlenu do pierwszej komory utlenlania 26. Proces zachodzę także gdy tlen wtryskiwany jest do drugiej kamory utleniania.

Korzystnie średnia temperatura w pęlPllZlj komorze utleniania wneoli ok. 3000°F. Temperatura w kanale pomiędzy pierwszą e drugą komorą utleniania wynosi 2800°F, ziś temperatura w dru geej komorze utleniania wynosi 2300“F. Korzystne jest także, aby druga komora utleniania dostosowana była do przyjmowania płynów w stosunkowo małych elośceacn tak, aby jakiekolwiek niebezpieczne odpady zawarte w tym płynie zostały utlenione wewnątrz komory.

Jzk tu przedstawiono, druga komora utleniania diwilri wlot 60. Przy temperaturze procesu w drugiej komorze utleniania woda jest odparowywana, zaś części stałe wprowadzane są do strumienia gorącego gazu w celu spalenia, stopienia lub usunięcia razem z innymi niepalnymi drobinami do dalszych części urządzenia.

Jak pokazano schematycznie ez feg. 1 materiał stały wydostający się zsypową rynną 20 jest przesyłany do piecowego sortowapki 34.

Jako sortownik 34 możea stosować dowolne konlencewealee urządzenia do oddzielania dużych cząstek stałych od drobnych cząsteczek stałych.

Jak tu przedstawiono, każdy materiał stały o średnicy cząstki powyżej 3/8 cala (9,33 mm) jest klasyfikowany jako klinkier, a każda substancja o średnicy mnieeldlj niż ta należy do aglomeratu pierwotnego. Klinkier ę materiał w postaci cząstek jest przepuszczany nad separatorem magnetycznym 32.

Aglomerat pierwotny jest przepuszczany ead innym separatorem magnetycznym. Usunięte metale żelazne są usuwane do pojemniki ez netal z przeznaczeniem ea złom.

Zgodnie z wyezladkplm produkty uboczne spalania gazowego są usuwane z peeca za pomocą sztywnego ciągu powietrza.

Jak podano powyżej, w całej instalacji utrzymywane jest podciśnienie za pomocą wentylatora 76, który wyciąga gaz z piecz obrotowego oraz z komór utleneaesa poprzez cały układ.

Zgodnie z wynalazkiem, proces tlchewlogecdnn uwzględnia wprowadzenie drobnych odpadów do urządzeń utleniających. Jak tu przedstawiono, z obrotowego peeca 10 odpady drobne są porywane przez strumień gazu i przenoszone do pierwszej komory utleniania 26.

Zgodnie z wynalazkiem, substancje palee są wprowadzane do urządzeń utleniających. Jak tu przedstawiono, z pierwszą komorą utleniania 26 sprzężone jest źródło 36 ciekłego oαtewa.

Dopływ paliwa, drobnych odpadów, gazów lotnych z odpadów stałych poddawanych obróbce w piecu oraz wtrysk tlenu są wykorzystywane do regulacje temperatury w pierwszej komorze utleeiaeia, która to temperatura powiana kształtować snę w granicach od około 1800°F do 3000*F.

Temperatura jest uwarunkowani pwdpomlm BTU materiałów wsadowych łącznee z dowolnym dodanym paliwem pomoceicdnm. Korzystnie jest, aby paliwo pomocnicze ze źródła 36 daweepałw palne odpadowe substancje ciekłe. Ponadto korzystne jest, aby palee odpadowe substancje ciekłe zawperząn taką ceecz jzk rozpuszczalniki organiczne, odpadowa płuczka wiertnicza lub farba.

Zgodnie z wynalazkiem, proces technologiczny zzαpozdtkowlzln popwcel β^^αιη w urządzeniach utleniających w celu przekształcenia odpadów drobnych w niepalne drobne cząsteczki, płynny żużel i gaz odpadowy. Jzk tu przedstawiono, urządzenie utleniające składa się z dwóch konór utleniania 26, S6. W pierwszej komorze utleniania 26 większa część substancje pilnych jest utleniana w celu uzyskania gazowych produktów ubocznych spalania. Są one osiągane przez llweltpzną część 32 komory utleniania 26 przez kanał 34 do wewnętrznej częśce 38 drugiej komory utleniania ió. W temperaturze roboczej, korzystnie od 1800’F do 3000°F, pewna część substancji stałych ulegi stwopeepu. Substancje te gromadzą nę w dowolnej częśce pierwszej komory utleepieia jik pokazano ai fig. 2, w postice ciekłego żużla 40, który następnie spływa w kierunku żużlowego otworu 42.

Nplstwpioen materiał stały w posticn cząstek przepływa wriz z gazowymi produktami ubocznymi ssał ani a przez przewód 5 i oa drugiej komory utleniania 53, ggzze ppna część może ulec ttm stopieniu lub może stopić się i przejść przez urządzenie w postaci drobnych cząstek stałych.

Zgodnie z wynalazkiem, aglomerat pierwotny w postaci stałych drobnych cząsteczek i drobee cząsteczkę niepalne są doprowadzane do urządzeń utleniających. Jak tu pokazano e wyraźnie

164 472 przedstawiono na fig. 2, przewdd 102 doprowadza aglomerat pierwotny i stałe drobne cząsteczki do wnętrza drugiej komory utleniania 56. Korzystne jest wprowadzenie aglomeratu pierwotnego stałych drobnych cząsteczek w oddzielnych dozowanych porcjach. Utrzymanie ciągłości wprowadzania tych matenałdw do komory utleniania powoduje schłodzenie powierzchni stosu materiału złożonego z drobnych cząsteczek w komorze zapobiegając topieniu jego powierzchni. Uniemożliwia to topienie się materiału doprowadzanego do komory utleniania w postaci cząstek i przep to zapobiega powstawaniu stopionego żużla, który tworzy bezpieczny aglomerat.

Korzystne jest, że gaz odpadowy, gazowe produkty uboczne i cząstki niepalne ze środków utleniających mogą być chłodzone przez wtryskiwanie wody tworząc ochłodzony wyciek. Jak schematycznie pokazano na fig. 1 reaktor 62 suchego wtrysku zawiera środki do wtryskiwania wody do reaKtora. Korzystnie woda tworzy ochłodzony wyciek mający temperaturę niższą niż 400°F, a korzystnie wyższą niż 350°F. Ponadto korzystne jest, że w ochłodzonym odcieku neutralizuje się kwasy. Jak pokazano schematycznie na fig. i urządzenie zawiera lllmelty do wprowadzania roztworu żrącego tworząc w ten sposób zneutralizowany odciek składający się z niepalnych cząstek i gazu odpadowego. Korzystnie gaz odpadowy oddziela się od niepalnych cząstek na drodze suchej filtracji. Ten etap może być przeprowadzony przez przeprowadzenie niepalnych cząstek i gazu odpadowego, przez typową komorę odpylającą z filtrami workowymi. W tym przykładzie wykonania, wentylatory współpracujące z tą komorą (wentylator 76 na fig. 1) wywołują ciąg w całym urządzeniu taki, że urządzenie działa na podciśnienie.

Zgodnie z wynalazkiem, sposób zawiera etap chłodzenia mieszaniny stopionego żużla i cząstek stałych tworząc bezpieczny aglomerat. W korzystnym przykładzie wykonania mieszaninę stopionego żużla i cząstek stałych prowadzi się do przenośnika wypełnionego wodą, gdzie na skutek wystąpienia zjawiska szybkiego chłodzenia chłodzi się mieszaninę tworząc stały bezpieczny mieługujący aglomerat. Woda stosowana do chłodzenia stopionego metalu jest następnie wprowadzana do procesu albo jako woda odpadowa do drugiego utleniacza albo jako chłodziwo do reaktora 62 do szybkiego schładzania.

W wyniku działania urządzenia, według wynalazku, powstają cztery odcieki; metal żelazny, który przechodzi przez piec obrotowy i w ten sposób uwolniony zostaje z materiału zanieczyszczonego; klinkier, który przechodzi przez piec obrotowy, który jeśli zawiera liebezaoeczly ma tenał jest albo łamany uzyskując strukturę klinkieru albo ponownie wprowadzany do procesu, az skład klinkierowy stanie się bezpieczny. Trzeci odciek jest gazowym odciekiem z komina 80 i składa się przede wszystkim z dwutlenku węgla i wody. Jeżeli korzystny przykład me jest sklasyfikowany jako piec do spopielania niebezpiecznych odpadów, to warunki dotyczące wpływu powietrza oparte są na tycn samych jak w części pieca do spopielania odpadów mebezaoeczlycn. Obecny wynalazek spełnia te kryteria.

Dodatkowo spełniając warunki ochrony środowiska aglomerat powstały według sposobu, zawierając ciężkie metale, które mogłyby byd niebezpieczne, gdyby zostały usunięte z aglomeratu, może być przekształcony w materiał gdzie ciężkie metale tworzą aglomerat podobny do szkła.

Dokładniej rzecz ujmując, wielkość arszeni^, baru, kadmu, chromu, ołowiu, rtęci, selenu i srebra znajduje się znacznie poniżej dopuszczalnej wartości. Dodatkowo stężenie związków pestycydowo-heroicydowych, związków kwasu fenolowego, zasadowych związków neutralnych i innych lotnych związków znajduje się również poniżej dopuszczalnej wartości. W ten sposób chociaż materiały mogą zawierać materiały niebezpieczne, to materiały zostają albo utlenione na skutek procesu utleniania albo zamknięte wewnątrz struktury aglomeratu, tak że powstają bezpieczne odcieki.

Claims (35)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób przeróbki niebezpiecznych odpadów do postaci bezpiecznego aglomeratu otrzymywanych ze: źródła stałych odychów, zdwierających ocychz dtałe s areZnicównncj wielkwści, polegający na wprowadzaniu odpadów nepdOzcosuCccdOowych oo neeca bC-utowego, ddldzepleniu ddadólw wielkocząsteczkowych od odpadów drobnych, sterowaniu warunkami spalania rozdzielając wielkocząsteczkowe odpady no stały pierwotny zsPomerat w postaci cząstek, klinkier, oraz gazowe uboczne spalania, znamienny tym, ze dodcowodia snę do ulotnienia znacznej części lotnych substancji palnych z odpadów wielkocząsteczkowych w komorze wejściowej, wprowadza się drobne odpady n materiały palne do urządzeń utleniających, usuwo się, z pieca gazJwegJ produkty uboczne spalania i kieruje się je do urządzeń utleniających za pomocą sztucznego ciągu pownetcia, wywołuje się spalanie, przy sterJwancj temperaturze w urządzeniach utleniających, przetwarzając drobne odpady na drobny materiał niepalny, płynny żużel i gzz odpadowy, usuwo się niepalne dCJbiny, produkty uboczne sporznio oraz gaz odpadowy z urządzeń utleniających przy pomocy ciągu sztucznego, chłodzi się niepalne dcobine gazowych dcoduktów ubocznych spalania orze gzzu odpadowego umożliwiając ich oddzielanie, oddziela się niepalne dcobine od gazowych rcoduktów ubocznych spalania i gazu JddodJwegJ, wdrowadia się stały aglomerat PierwJtny w postaci cząstek oraz ponownie wprowadzz się dcobnny niepalne do urządzeń utleniających, po czym dowJduje się uderzenie falą cnepłz w dcobine niepalne n rnccwJUee aglomerat uzyskując micszannne ciekłego wużla i cząstek stałych, o następnie chłodzi się mncsionnne ciekłego żużla i cząstek stałych n uzyskuje bezpieczny aglomecot.
2. 2. Sposób według iastiZ. 1, nzamienny t , ^m> Zz boIcczczp eCwJwnyro ozz, orobiny niepalne wprowadzo się do urządzeń utleniających w postaci inacnnstech dJCcln wsodu.
3. 3. Ss^só wedłue łusio^ 2, znamienyz tyr, ee z ziarnistych pojeji wsadu aglomeratu picruJteesJ i dcobin niepalnych tuJcze się, w urządzeniach utleniających, stos.
4. 4. Ssposó według «stast i, znamienny tym , Ze z powierzchniy s^uz uderza się falą ciepła z urządzeń utleniających.
5. 5. Ssposó według ^sZos. i. znamienny tym , że przygotowjje się stos z pochyloną downcricheno, w którą uderza się falą ciepła z urządzeń utleniających.
6. 6. Ssposó wedłue ^sZos. ., znamlnner yyz, ee o pochyloną eewnętrzną powierzchnię uderza się folą ciepła n powoduje się odsłonięcie nowej pJuncczchni nnestJdnJncgJ materiału stosu.
7. 7. SsPJdó według łasioZt i. znamienny tym, że piec obrotowy utrzymuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie od ok. 1600F do 2300*F.

   B. Bsposó według ^sZos. i, znamienny ty,, że stosuje się urządzenia utleniające obejmujące pierwszą i drugą komorę utleniania.
8. 9. Sposób według zzsUcz. 8, znamienny tym, ie przetwarza się drobne odpady w dodatkowy materiał palny w postaci płynnego paliwa orzz gozeze oduduyZy oboecze zponnoia i pieca w pierwszej komorze utleniania i pracuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej rzędu od 1800°F do 3000°F.
9. 10. Sposób według zzsUcz. 9, znamienny tym, że stosuje się drenec rzlnwJ zawierające palne odpzdy ciekłe.
10. 11. Sposób według zosUcz. , z znamienyz tmm, io raczasn zii popnelnr drobiny i ppJUC-uc Zd ptnccuzeJ kkomo^ utleniupen.
11. 12. Sposób według iasUri. , z znamienyz tmm, ip owrdwadsn siu łtap. Ciouootee agPoyerzt w postaci cząstek do pierwszej komort utleniania.
12. 13. Sposób według zzsUcz. 8, znamienny tym, że przetwarza ssn Zbożne pr^ dukty spzPanna oraz drodiey nieparne z pncrwlzel domJcy utleniania w drugiej komorze utleniannz n pracuje się przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1800’F do 2800‘F.

    164 472
13. 14. Sposób według zastrz. 13, znaraien ny nia ponownie wprowadza się drobiny niepalne.
14. 15. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym merat pierwotny złozony z cząstek do drugiej komory utleniania.
15. 16. SSPssb według zzstrz. 1,, znamienny tym, pierwotny złoZony z cząstek z drobinami niepalnymi i dodaje się tę mieszaninę do drugiej komory utleniania.
16. 17. Sppodb według zaasrrz 8, znamienny gazu, do pierwszej komory utleniania.
17. 18. Sppsób nedług zzat^. 8, znamienny gazu, do drugiej komory utleniania.
18. 19. Spposó według zzatrz. f3. znamlenny do drugiej komory utleniania.
19. 20. Sposób nedług zastrz. , , znamienyy t m gazowe produkty uboczne pasami a oaz z dobim y i^aane e z uząązzen rlZealsąeyehh tooząą c cchoodzony odciek.

    ” ‘ “ znamienny

    W m,

    Zn do dejnlej komory utleniaZz wprowadza się stały aglomi szassa wst łtnag snZomerat ę mieszaninę do drugiej komom y m, te wtryskuje się tlen w pociaci ty m, że wtryjkuje się tnen w posiaci mym, wt ^tusZ nsi spł iIz noe adyady

    Zw cłodzis iin azw dPzeSot3,
20. 21. Spposd swzług zzatrd. 20, pe^^ry w zakresie od około 150 do 400°F.
21. 22. Sposoti wwmehg zzatrz. 20, znamienny warte w schłodzonym odcieku.

    21. Sposób według za^rz. 22, znamienny tym, Ze kwasy neutralizuje się przez wprowadzenie roztworu Żrącego dla utworzenia odcieku neutralnego, złoZonego z drobin niepalnych i gazu odpadowego.
22. 24. Spoosb seZdug azsrra. 21, znamienny ty m, te zneutra 11zowany ocZciek rozdziela się na drobiny niepalne oraz gaz odpadowy przez suchą filtrację.
23. 25. Spppos wweehg zza^z. ^,, znamienny ty,, te suchą filtrację przeprowadza saę w komorze odpalającej z filtrami workowymi.
24. 26. Spppds s wediug zastrz. , , znamienys t m ^m , Z n la w aZea n ozz w daądaeeaZa utleniającego zapewnia saę pracz pod ciśnieniem niższym od ciśnienia atmosferycznego.
25. 27. Soposb według zastrz . , znamieyny my m, że schzad za s ię maiełs at syaiy spuszczany z komory wyjściowej pieca.
26. 28. SposSb według zastrz, 1, znamienny ty m, te <^^(^ttw ny niepal ne ow az syały aglomerat pierwotny złożony z cząstek zbiera się w pojemniku znajdującym się w połączeniu przepływowym z urządzeniami utleniającymi.
27. 29. Spostb weZeug zastc^j^. 28, znamienny t, m, że drobi ny niepal ne er az sy,^ złozony z cząstek, aglomerat pierwotny umieszcza saę w urządzeniach utleniających po napełnieniu pojemnika do wcześniej określonego poziomu.

    10. Sposób przeróbka niebezpiecznych odpadów do oosrzea bezpiecznego aglomeratu ordat<nyo wanych ze źródła stałych odpadów zawierających odpady o zróżnicowanej wielkości, polegający na wprowadzaniu odpadów wielkocząsteczkowych do pieca obrotowego, oddzieleniu odpadów wielkocząsteczkowych od odpadów drobnych, znamienny tym, Zz prowadza się procesy w piecu przy średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1600*F do 2100*F, pod ciśnieniem niZszym od atmosferycznego, doprowadza się do ulotnienia znacznej części lotnych materiałów palnych z odpadów wielkocząsteczkowych w komorze wejściowej pieca obrotowego, steruje się warunkami spalania w piecu obrotowym, w k^rym odpady stałz spala saę na stały złoZony z cząstek aglomerat pierwotny, stały klinkier oraz parowe produkty uboczne spalania, a większość stałego materiału spuszczanego z komory wyjściowej pieca składa się ze stałego aglomeratu pierwotnego, złoZonego z cząstek, wprowadza się odpady drobne gazowych produktów ubocznych spalania, paliwa Oomocnicazgo oraz tlenu w postaci gazowej do pierwszej komory utleniania, znajdującej saę w połączeniu przepływowym z komorą wejściową pieca obrotowego i powoduje saę spalanie, przy czym temperatura w pierwszej komorze utleniania waha saę od 1800*F do 1000*F, topa się częśca odpadów drobnych w pierwszej komorze utleniania do postaci płynnego ZuZla, odzznaztzeza saę gazowe produkty uboczne spalania i nietropaoeego materiału jzdeoroeeegd z pierwszej komory utleniania do drugiej komory utleniania, przy czym druga komora utleniania utrzymuje się przy pracy my m, że odcs ek scbzaS ta s ię da temZe neutralizjje się kwasy za164 472 w średniej temperaturze wewnętrznej w zakresie 1800*F do 2800’F oraz przemieszcza się gazowe produkty uboczne i niestopionego materiału w postaci cząstek z drugiej komory utleniania do komory chłodzącej i neutralizującej, chłodzi się w tej komorze gazowych produktów ubocznych oraz niestopionego materiału w postaci cząstek z drugiej komory utleniania do temperatury poniżej ok. 400’F przez wtryskiwanie do niego płynu składającego się z wody, neutralizuje się kwas w gazowych produktach ubocznych spalania z drugiej komory utleniania przez wtryskiwanie do chłodzącej i neutralizującej komory płynu żrącego tworzącego zneutralizowany odciek gazowy i schłodzony materiał w postaci cząstek, oddziela się zneutralizowany odciek gazowy od schłodzonego materiału w postaci cząstek przez suchą filtrację, doprowadza się zneutralizowany odciek gazowy, łączy się i gromadzi się schłodzony materiał w postaci cząstek oraz aglomerat pierwotny, okresowo wprowadza się połączony schłodzony materiał w postaci cząstek i aglomerat pierwotny do drugiej komory utleniania tworząc stos w pobliżu dna drugiej komory utleniania, przy czym stos ten posiada nachyloną powierzchnię zewnętrzną, uderza się o nachyloną zewnętrzną powierzchnię stosu falą ciepła z pierwszej komory utleniania i ooprwwadaa się do tppienia co osj/iiniej części materiału w nnii zzzartego, łączy si ę atemai uropten ę i wziiIPi nartły w nim materiał niestopioey z płynnym żużlem, po czym usuwa się tę otrzymaną i zasadniczo stopioną mieszaninę z drugiej komory utleniania, a następnie chłodzi się tę zasadniczo stopioną mlnlzzαene i Dotrzn^e sip beldopezny, nenlaguJący ag^mlone.

    31. Sposób według za^rz. 30, znamienny tym, że drobne odpady zawierają za- meczyszczoną glebę. 32. Sposób według zzsUpz. 30, znamienny tym, że paliwo pwmwcnicde zawiera palne odpady płynne. 33. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że palne odpady płynne zawiera ją płyn wybrany z grupy obejmującej: rozpuszczalniki organiczne, odpady z przemysłu petrochemicznego, płuczki wiertnicze, farby i ιιιι płyny organiczne p nieorganiczne.
28. 34. Sposób według zastrz. 30, znamienny t ym, że wtryskuje się płyny, do drugiej komory utleniania.
29. 35. Urządzenie do prze^óke niebezpiecznych odpadów do postaci bezpiecznego aglomeratu zawierające piec obrotowy, urządzenie utleniające, składające snę co najmniej z elanle komory, źródło stałych odpadów zawierające duże stałe odpady e drobne stałe odpady oraz separator oddzielający drobne stałe odpady od dużych stałych odpadów, znamienne tym, że poliaaa urządzenie będące w połączeniu przepływowym pomiędzy pierwszym separatorem e komorą ^Ιμιζιρι (26) umożliwiające OPdlmeeszcdenil drobnych stałych odpadów bezpośrednio z pierwszego separatora do komory utleniania, źródło (36) materiałów palnych w przepływowym połączeniu z komorą utleniania (26) wywołujące spalanie w komorze utleniania e przetwarzające drobne odpady na drobiny niepalne, płynny żużel (40) i gaz odpadowy, drugs separator oddzielający drobiny niepalne od gazu odpadowego, urządzenie będące w przepływowym połączeniu pomiędzy komorą utleniania i drugim separatorem 0Pdemielzcdaeącl niepalne drobiny i odpadowy gaz z tej komory do drugiego separatora, drugie urządzenie pozostające w połączeniu przepływowym pwmelddy drugim separatorem e komorą utleniania przemieszczające niepalne drobiny z drugiego separatora do komory utleniania i wprowadzające te niepalne drobiny do płynnego żużla (40), tworząc stopioną (πρι^^ριι, oraz żużlowy otwór (42) usytuowany w dnee komory utleniania usuwający ciekły żużel (40) a także stanowisko chłodzenia, zawierające środek chłodzący, pozostające w połączeniu przepływowym z żużlowym otworem (42), chłodzące stopioną πΡι^^ριι dostając się do komory utleniania poprzez otwór (42) e tworząc bezpieczny aglcΓleΓut.
30. 36. Urządzenie wweług zatrzz , 35 i znamienni tn^m i że co jedna komora utleniania obejmuje pierwszą i drugą komorę utleniania we wzajemnym połączeniu przepływowym.
31. 37. Uupzdadlap aedług zatrz. , 3, , znamienna tym, Za drugu ι^^^ι^ι)ι^ριι pozostające w przepływowym połączeniu pomiędzy drugim separatorem i komorą utleniania znajduje się w przepływowym połączeniu z pierwszą komorą utleniania (26) i wprowadza niepalne drobiny do stopionego żużla w pierwszej komorze utleniania (26).
32. 38. UΓPZdadean aedług zsuPz., 3,, znamienna tn^m, ea drugu uΓzadlenlę pozostające w przepływowym połączeniu pomiędzy drugim separatorem i komorą utleniania znajduje się w przepływowym połączeniu z drugą komorą utleniania (36) e wprowadza niepalne drobiny do stopionego żużla w drugiej komorze uUllelznla (36).

    164 472
33. 39. Urządzenie według zastrz. 35, znamienne tym, że w komorze utleniania obok żużluwegu utwuts (42) pusdaZa pueaZtu paledk (44).
34. 40. UtząZzeede według zastrz. 35, znamienne 3ym, że stząZztede Zu ptzenuszeeda gazu oZpaZoweto d edepaleych Ztubde z kumuty stleedaeda Zu Ztutiegu sepatatuta ptzeeusd 3e matetiały pop5zez wywatcde poZcdśedtada.
35. 41. U5ząZzeadt według zasttz. 35, zeamienne tym, że pdetwszy sepatatut jest P5zecdwp5ąZowym ubtutuwym pdecem (10).