PL162265B1 - Wiazka rur z tworzyw sztucznych do prowadzenia w nich kabli PL - Google Patents

Abstract

1. Wiazka rur z tworzyw sztucznych do prowadzenia w nich kabli, zwlaszcza do bezpo- sredniego umieszczania ich w ziemi, znamien- na tym, ze poszczególne rury (2) z tworzyw sztucznych maja w przekroju poprzecznym wielokatny zarys zewnetrzny o wiecej niz trzech katach i rury te uzupelniaja sie ze soba komplementarnie, przy czym rury (2) z two- rzyw sztucznych sa polaczone ze soba liniowo poprzez odksztalcalne zebra lacznikowe (3), za pomoca których sa one zwijane w wiazke (1) rur jak równiez sa rozwijane w liniowy zespól (4) rur. Fig 1 F ig 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wiązka rur z tworzyw sztucznych do prowadzenia w nich kabli. Taka wiązka rur składa się z płaskiego zespołu rur, w którym poszczególne rury są połączone za pomocą żeber łącznikowych. Płaski zespół rur można bez żadnych trudności nawijać fabrycznie na bęben, transportować go w stanie nawiniętym i podczas układania wiązki rur odwijać go z bębna i formować z niego wiązkę rur. Wiązka rur wymaga oczywiście ustabilizowania. Wykonuje się to przez owinięcie jej taśmą ściągającą lub za pomocą specjalnych elementów zamykających, które są umieszczone na zewnętrznych rurach wiązki rur, stykających się w tej wiązce swoimi obwodami. Kształtowanie i stabilizowanie wiązki rur może odbywać się równocześnie, tak że może ona być układana prosto lub łukowato. Na zespoły rur dobiera się odpowiedni elastycznie odkształcany materiał, aby umożliwić wspomniane nawijanie na bęben i odwijanie z niego jak również zestawianie poszczególnych rur w wiązkę przy równoczesnym odkształcaniu żeber łącznikowych, stosując korzystnie w tym celu polietylen lub polichlorek winylu. Zespoły rur wytwarza się na ogół za pomocą wytłaczarek ślimakowych do tworzyw sztucznych.

Znane są różne wykonania wiązek rur do prowadzenia kabli. W praktyce są stosowane dotychczas tylko wiązki składające się z rur z tworzyw sztucznych o przekroju okrągłym. Taki kształt umożliwia wprawdzie łatwe produkowanie jak również bezproblemowe nawijanie na bęben i odwijanie z niego, lecz stanowi zarazem wadę, gdyż poszczególne rury nie uzupełniają się z sobą komplementarnie. Oznacza to, ze poszczególne rury nie pasują do siebie swoimi przekrojami tak jak poszczególne kwadraty i prostokąty na papierze kratkowanym lub komórki w plastrze pszczelim. W wiązce rur występują więc między poszczególnymi rurami i żebrami łącznikowymi szczeliny lub mniejsze albo większe przestrzenie. Gdy taka wiązka rur zostanie ułożona bezpośrednio w ziemi, to znaczy bez otaczającej ją rury ochronnej , wówczas w szczeliny na stykach między rurami i w wolne przestrzenie może wciskać się woda, co jest szkodliwe, gdyż wiązka rur staje się wskutek tego jakby rurą drenażową i przedostająca się woda może spływać do studzienek kablowych na trasie kabla.

W ostatnim okresie czasu zaproponowano wykonywanie wiązek z rur z tworzyw sztucznych o zmodyfikowanym przekroju trójkątnym. Modyfikacja kształtu trójkąta polega na silnym

162 265 zaokrągleniu naroży. W te] postaci wykonania niekorzystne jest to, że wewnątrz poszczególnych rur o zmodyfikowanym przekroju trójkątnym pozostają w obszarach naroży duże przestrzenie martwe, do których w praktyce nie można wprowadzać kabli. Ponadto zespoły rur, z których składają sie takie wiązki rur, posiadają geometryczny moment bezwładności powierzchni powodujący przy nawijaniu tych zespołów rur na bębny stawianie dużego oporu i ewentualnie nawet niepożądane zniekształcanie trójkątnych przekrojów poszczególnych rur z tworzyw sztucznych.

Zadaniem wynalazku jest zaproponowanie wiązki rur o podanym przeznaczeniu, której zespół rur bedzie można bez trudności nawijać na bęben i odwijać z niego i w której nie będą występowały wyżej opisane szkodliwe wolne przestrzenie.

Zgodnie z wynalazkiem, zadanie to rozwiązano dzięki temu, że w wiązce rur do prowadzenia kabli, składającej się z większej ilości rur z tworzyw sztucznych, które posiadają wielokątny przekrój zewnętrzny o więcej niż trzech kątach, zwłaszcza w wiązce rur do prowadzenia kabli służącej do bezpośredniego układania w ziemi, poszczególne rury z tworzyw sztucznych uzupełniają się z sobą komplementarnie, przy czym rury z tworzyw sztucznych są połączone z sobą liniowo za pomocą wykonanych odkształcalnie żeber łącznikowych jak również są rozwijane z wiązki do płaskiego zespołu rur. Zespoły rur do wytwarzania wiązek rur prowadzących kable według wynalazku otrzymuje się oczywiście przez wytłaczanie. Płaski zespół rur otrzymany przez wytłaczanie można bez trudności zwinąć wiązkę rur o opisanej strukturze. Także w ramach wynalazku naroża wielokątnego przekroju zewnętrznego poszczególnych rur z tworzyw sztucznych są zaopatrzone w zaokrąglenia, lecz według uprzywilejowanej postaci wykonania wynalazku stosuje się jak najmniejsze zaokrąglenia. Gdy poszczególne rury w wiązce rur według wynalazku posiadają wielokątny przekrój zewnętrzny o więcej niż trzech kątach, który jest ustawiony tak, ze możliwe jest opisane juz komplementarne przyleganie rur do siebie, wówczas nie występują przestrzenie wolne, które są uwarunkowane systemowo w wiązkach rur składających się z okrągłych rur z tworzyw sztucznych. Przestrzenie szczelin można tak zminimalizować przez wykonanie zespołu rur o małych tolerancjach i przez odpowiednio dokładne dogniatanie, że szczeliny praktycznie nie przeszkadzają, a w każdym razie nie może wystąpić wyżej wspomniane szkodliwe zjawisko drenażu. Małe zaokrąglenia mogą być tak umieszczone, że w zespole rur nie będą się wzajemnie uzupełniać do szkodliwych przestrzeni wolnych, spełniających opisaną funkację drenażową.

W ramach wynalazku istnieje cały szereg możliwości kształtowania przekroju zewnętrznego poszczególnych rur z tworzyw sztucznych. Zwłaszcza poszczególne rury z tworzyw sztucznych mogą posiadać prostokątny i/lub kwadratowy przekrój. Według uprzywilejowanej postaci wykonania wynalazku poszczególne rury z tworzyw sztucznych mają sześciokątny przekrój zewnętrzny. Przekrój wewnętrzny poszczególnych rur z tworzyw sztucznych w wiązce rur prowadzących do kabli według wynalazku lub w odpowiednim zespole rur może być zgodny z przekrojem zewnętrznym, lecz także może on być okrągły.

Na ogół wiązkę rur prowadzących do kabli według wynalazku wykonuje się z czterech rur z tworzyw sztucznych. W ramach wynalazku możliwe jest jednak także stosowanie wiązek zawierających więcej niz cztery rury z tworzyw sztucznych, gdy zespoły rur można w opisany sposób zestawić komplementarnie w takie wiązki.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wiązkę rur z tworzywa sztucznego do prowadzenia kabli, składającą się z czterech kwadratowych rur, w przekroju poprzecznym; fig. 2 - zespół rur odpowiadający wiązce rur z fig. 1, lecz w rozwinięciu i w przekroju poprzecznym; fig.

- wiązkę rur, w której poszczególne rury mają sześciokątny przekrój poprzeczny; fig.

- zespół rur z fig. 3, lecz w rozwinięciu liniowym; fig. 5 - dalszy przykład wykonania wiązki rur z fig. 1 w przekroju poprzecznym i fig. 6 - zespół rur z fig. 5, lecz w rozwiązaniu liniowym.

Przedstawione na figurach wiązki rur są wiązkami 1 rur do prowadzenia kabli. Składają się one z większej ilości rur 2 z tworzyw sztucznych, a mianowicie w przykładzie wykonania

162 265 zawsze z czterech rur 2 z tworzyw sztucznych. Posiadają one wielokątny przekrój zewnętrzny o wiecej niż trzech kątach. Wiązki 1 rur są przeznaczone przede wszystkim do bezpośredniego układania w ziemi. Przekroje zewnętrzne rur 2 z tworzyw sztucznych są tak ukształtowane, że poszczególne rury 2 w wiązce 1 uzupełniają się z sobą komplementarnie. Nadaje to wiązce 1 rur szczególnie dużą stabilność kształtu także wówczas, gdy wiązka 1 musi być układana w postaci łuku nawet niezależnie od tego czy zostanie ona ustabilizowana przez opasanie taśmą ściągającą lub za pomocą elementów zamykających. Na fig. 3 i 4 można stwierdzić, że rury 2 do tworzyw sztucznych są połączone z sobą liniowo za pomocą uformowanych odkształcalnie żeber łącznikowych 3 i mogą być rozwijane z wiązki do płaskiego zespołu 4 rur. Odwrotnie, płaski zespół 4 rur może być łatwo zwijany w wiązkę rur o opisanej budowie. Dzięki dobraniu odpowiedniego materiału do wykonania rur 2 i żeber łącznikowych 3 z tworzyw sztucznych płaski zespół 4 rur ulegając elastycznemu odkształcaniu może być nawijany na beben lub odwijany z niego, jak to zwykle stosuje sie w przypadku kabli. Naroża 5 rur 2 z tworzyw sztucznych zespołów 4 rur są trochę zaokrąglone. Przekrój wewnętrzny rur 2 z tworzyw sztucznych może odpowiadać ich przekrojowi zewnętrznemu, lub może być okrągły. Obydwa przypadki pokazano na rysunku.

W postaciach wykonania według fig. 1 i 2 poszczególne rury 2 z tworzyw sztucznych mają prostokątne przekroje zewnętrzne. W postaciach wykonania według fig. 3 i 4 zastosowano sześciokątne przekroje zewnętrzne. W obydwóch przypadkach przekroje zewnętrzne rur 2 z tworzyw sztucznych stanowią wielokąty foremne. Z fig. 1 i 3 można wywnioskować, ze w wiązce 1 rur według wynalazku można uniknąć szkodliwych przestrzeni wolnych, pełniących niepożądaną funkcje drenażową.

Przykład wykonania wynalazku według fig. 5 przedstawia rury 2 z tworzyw sztucznych o foremnym przekroju sześciokątnym. Składają sie one spiralnie w wiązkę rur. Jak w tym celu należy umieszczać zebra łącznikowe 3, pokazuje fig. 6. Zebra łącznikowe 3 oznaczono na fig. 5 i 6 pogrubionymi liniami.

162 265

162 265

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Wiązka rur z tworzyw sztucznych do prowadzenia w nich kabli, zwłaszcza do bezpośredniego umieszczania ich w ziemi, znamienna tym, że poszczególne rury (2) z tworzyw sztucznych mają w przekroju poprzecznym wielokątny zarys zewnętrzny o więcej niż trzech kątach i rury te uzupełniają się ze sobą komplementarnie, przy czym rury (2) z tworzyw sztucznych są połączone ze sobą liniowo poprzez odkształcalne żebra łącznikowe (3) , za pomocą których są one zwijane w wiązkę (1) rur jak również są rozwijane w liniowy zespół (4) rur.

2. Wiązka rur według zastrz. 1, , znamienna t y m, że naroża wielokątnego zarysu zewnętrznego rur (2) są zaokrąglone. 3. Wiązka rur według zastrz. 1 albo 2, znamię η n a t y m, że poszczególne rury (2) mają prostokątny względnie 4. Wiązka rur według zastrz. kwadratowy przekrój 1 albo 2, z n a m i poprzeczny. e η n a ty m, że poszczególne rury (2) mają sześciokątny przekrój 5. Wiązka rur według zastrz. 1 poprzeczny. albo 2, znamię η n a t y m , że rury (2, w

przekroju poprzecznym mają kształt regularnego wielokąta.

* * *