PL159782B3 - Obudowa obszaru chodnika w miejscu skrzyzowania z wyrobiskiem scianowym PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Obudowa obszaru chodnika w miejscu skrzy- zowania z wyrobiskiem scianowym zawierajaca dwie sekcje wyposazone w hydrauliczne stojaki, a sekcje sa polaczone i prowadzone wzgledem siebie za pomoca co najmniej jednego hydraulicznego cylindra i kazda z nich ma stropnice zawierajaca nosna belke oraz polaczona z nia co najmniej jedna wychylna stropnice, a jeden koniec nosnej belki jest prowadzony za pomoca mechanizmu lemniskatowego natomiast drugi za pomoca mechani- zmu zlozonego z belki i ciegla, przy czym mechanizmy wodzenia sa zamocowane do spagnic powiazanych mie- dzy soba za pomoca prowadzacej belki wedlug patentu glównego nr 157 256, znamienna tym, ze do kazdej belki (7, 10) stanowiacej element mechanizmu wodzenia (5, 6) stropnicy (1) jest zamocowana wychylnie i podat- nie co najmniej jedna rozpora (25) o zmiennej dlugosci, zakonczona stopa (29). Fig 2 PL PL PL

Description

Przedmiotem ^oynalazku Jest ttadooa ODszaru ctadnika o miejscu stazyżooania z oyrtbiskiem taianowym, taóra na czas przejścia taieny ^podpiera odrzwiβ ttadowj, ctadnikowej, a równoczetaie spełnia rolę stacji dla napęclu ^przentśnika.

Zn^ana jest ^z patentu głównego nr ¹⁵7 ²⁵6 ttadooa tbszaru ctadnika o miejscu krzyżowania z wyrabiskiem ścianowym skłatająca się z doócłi sekcji., Kataa z sekcji ma stropnicę złożoną ^z ntanej talta połączonej za ^pt>mocą łączników z oychylnymi stropnicami. Jetan ktniec ntśnej talki ^Jes^t prow/adzooy za p°moc^ą mechanizmu lemniskatowego a dru^gi za pomoc^ą mechanizmu złotan^ego z talki i cięgła. Mechanizmy rdzenia są zamoctoane ta ^spągπic^, ptłączonych między ^stbą za pomocą prowadzi^ej talki. W kataej ze spągnic jest tsataony tydrauliczny stojak ptdpierający talkę dar.otaącą elemenl; mechanizmu oodzenia.

Męczy wychyIną stropnicą a belką przynależną do mechanizmu wodzenia jest usytuowany hydrauliczny cylinder o regulowanym wysuwie.

Do korekcji poprzecznej obudowy służą cztery hydrauliczne cylindry, z których dwa są zabudowane na wysokości stropnic a dwa na wysokości spągnic. Ponadto sekcje są powiązane między sobą za pomocą hydraulicznych cylindrów usytuowanych między spągnicami sekcji, służących co przesuwania obudowy wzdłuż chodnika.

Celem wynalazku jest obudowa ooszaru chodnika w miejscu skrzyżowania z wyrobiskiem ścianowym, której konstrukcja zapewni niezawodne przenoszenie sił pochodzących od reakcji góro159 782 tworu, przenośnika oraz maszyny urabiającej, zwłaszcza gdy obudowa Jeat usytuowana pod kątem względem środkowej płaszczyzny wzdłużnej chodnika.

Założony cal wynalazku osiągnięto dzięki zamocowaniu wychylnie i podatnie co najmniej jednaj rozpory o zmiennej długości do każde;) belki stanowiącej element mechanizmu wodzenia stropnicy. Drugi koniec rozpory Jest zakończony stopą.

Koniec rozpory jest osadzony w gnieździe zawierającym dwa obrotowe pierścienie. Jeden z tych pierścieni jest połączony z belką, a ich powierzchnia styku jest nachylona względem powierzchni beIki. Rozpora jest utrzymywana w położeniu ukośnym względem powierzchni styku pierścieni za pomocą upodatniającego elementu.

W innej wersji wynalazku gniazdo ma siedlisko zamocowane do belki, na którym to siedlisku Jest osadzony obrotowo jeden z pierścieni.. Siedlisko współpracuje z kulistą czaszą stanowiącą zakończenie rozpory. Każdy z pierścieni ma zbieżne czołowe powierzchnie.

Zalety obudowy według wynalazku uwidaczniają się, zwłaszcza gdy podtrzymywana segmenty obudowy chodnika są zdefommowane lub gdy istnieją pustki nad nimi, a wiadomo, że takie niesprzyjające warunki występują bardzo często. Rozwiązania umoożiwia prawidłową pracę obudowy w położeniach, w których jest ona odchylona od pionowej płaszczyzny, niezależnie w którą stronę jest odchylona. Ponadto konstrukcja gniazda zapewnia płynną zmianę kierunku ustawienia rozpory w zależności od istniejących warunków.

Przedmiot wynalazku ppkazsno w przykładzie wwyknania na rysunku, na którym fig. 1 przed· stawia obudowę w widoku ogóónim,fig. 2 - oo^dt^^^ w wwdoku Λ zaznaczonym na fig. 1 wraz z wyrobi^kiyπl chodnikowym i zdeformowaną obudową łukowąą fig. 3 - gniazdo w przekroju poprzecznym, fig. 4 - gniazdo w ianei wwrsji wiZkOinia w przee™^ poorzecznym.

Obudowa składa się z dwóch sekcji A, B, z których każda ma stropnicę 1 złożoną z nośnej belki 2 oraz pouczonych z nią za pomocą łączników 3 wychylnych stropnic 4.

Stropnica 1 jest prowadzona za pomocą dwóch mechanizmów wodzenia 5, 6. Mechanizm wodzenia 5 zawiera belkę 7 oraz połączone z nią przegubowo cięgło 8, przy czym koniec belki 7 jest połączony przegubowo z nośną belką 2, a koniec cięgła 8* ze spągnicą 9. Drugim z mechaiiymów jest mechanizm leyaiskatowy i składa się z belki 10, połączonej przegubowo z nośną belką 2, a drugim końcem z cięgłami 11, 12, która z kolei są połączone przegubowo ze spągnicą 13.

Spągnice 9, 13 są połączone między sobą za pomocą prowadzącej belki 14 usytuowanej w pewnej odległości od spągu, z każdej ze spągnic 9, 13 jest osadzony hydrauliczny stojak 15, podpierający belkę 7, 10.

Między wychylną stropnicą 4 a belką 7, 10 jest usytuowany hydrauliczny cylinder 16 o regukiwanyy wysuwie.

Do korekcji poprzecznej obudowy służą cztery hydrauliczne cylindry 17, 18, z których cylindry 17 są za^owane na wysokości stropnic 1, a cylindry 18 na wysokości spągnic 9,13.

Między spągnicami 9, 13 seroci A, B są usytuowane hydrauliczne cylindry 19 zamocowane za pomocą okrktowych złącz z jednej 3trony do jekcji A, natomiast z drugiej strony do sekcji 3, służące do przesuwania koudkwy.

Na każdej z belek 7, 10 serkeci A, 3 jest usytuowane gniazdo 20 zawierające siedlisko 21 oraz dwa obrotowe pierścienie 22, 23. Siedlisko 21 jest za^^cni^ii do belki 7, 10 a na siedlisku 21 jest osadzony kkrktoik pierścień 22, który z kolei jest połączony obrotowo z pieΓήοίεηίβπ; 23. 20^^31^^^2 styku tych pierścieni 22, 23, jest nachylona względem powierzchni belki 7, 10. Siedlisko 21 współpracuje z kulistą czaszą 24 stanowiącą zakończenie rozpory 25 Na drugim końcu rozpory 25 jest zamocowana za pomocą przegubu 26 stopa 27. Rozpora 25 jest utrzy:nyw2nα w r^ołkżi.aiu a.2cizlonyιa względem powierzchni styku Μ^ήοίϋί 22, 23 za pomocą upodabniającego elementu 23. Jeden koniec tego elementu 23 jest zamocowany do pierścienia 23, a drugi do kołnierza 29 osadzonego na rozporze 25.

159 782

W innej wersji wykonania pokazanej na fig. 4, gniazdo 20 stanowią dwa obrotowe pierścienie 22, 23, z których każdy ma zReżne czołowe ^powierzchnie. Pierścień ²² jest zam°co^wany ^obrotowo ^do talki 1, ¹0, a z drugiej strony jest ^połączony obrotowo z pierścieniem ²3.

Dzięki zReżności czołowych ^powierzchni ^pierścieni 22, ²3 ich ^powierzchnia styku jest nachylona wz^ględem ^powierzRni talR 1, ¹⁰« Pierścień ²² stanowi równocześnie siedlisko ²¹, współpracujące z kulistą czaszą ²4 rozpory ²5. Rolę upodatniającego elementu ²8 spełnia s^prężyna.

W przypadku występowania ^bardzo niesprzyjających warunków ^pracy dla otatawy, do Icażtaj belki 7, 1(3, są zamocowane dwie rozpory ²5·

Po rozparciu otadow^y za pomoc^{ą hy}draulicznych stojaków 15 rozsuwa się rozpory ²⁵, dodatkowo blokując obuRwę w wytaanym ^poło^żeniu. Skierowanie rozpory ²⁵ we właściwym kierunku tak, a^by ominąć segment; otadow^y Rodnikowej, a stopa 27 uzysicała kontakt ze stopem, uz^yskuje się przez obrót pierścieni 22, 23.

Obrót; dwtiR ^pierścieni 22, ²3 równocześnie powoduje, że rozpora ²⁵ będzie się ^przemieszczała po powierzctai stożta, a jej stopa 27 ^po oRęgu podstawy tego st;o^żka. ^Oś otaotu tego stożka jest prostopadła do powierzRni belR Ί, 1.0 i przeRodzi przez ^punkt obrotu Iculistej czaszy 2⁴.

^Obr<5t; jednego pierścienia 22, ²3 wz^ględern ^dru^giego ^powoduje przemieszczanie rozpory ²5 wewnątrz stożta, zakreślonego przez rozporę 25 ^przy obrocie dwfiR ^pierścieni 22, 23 równocześnie. ^Stopa 27 ^będzie przyjmowała ^położenia leżące wewnątrz okręgu ^podstewy tego stożka,

W Rańcowym położeniu stopa 27 ^będzie leżała w Rod ku ^po<istawy stożka, natomiast; rozpora 25 ^bęazie współosiowa z osią obrota tego stożka.

Upodatnia jacy element; 28 zataz^piecza rozporę 25 przed zniszczeRem^{, gdy} oddziaływują na nią siły poprzeczne. Gd^y wartość tych sił ^przekroczy okreRoną ^granicę, nast^ąpi ugi^ęćie Rę upodatniającego elementu ²⁸ i przemieszczenie rozpory 25, Róra ^po ust^ąpieniu tych sił wraca do ^położenia wyjściowego.

^po urobieniu kolejnego zabioru w Rianie i powstaniu potrzeby ^przesunięcia obudow^y wzdłuż Rodnika, za pomoc^{ą hy}draulicznych stojaków ¹5 rabuje się sekcję 3 do utraty kontaktu ze stopem oraz zsuwa się rozpory 25 ^prz^ynależne ^do tej sekcji. Rozsuwaj^ące Rę hydrauliczne c^ylindry raparte o sekc^ję A^, przesuwają sekcję B do przodu. Po ^przesuR^ęciu sekcji B dokonu^je się korekcji poprzecznej za pomoc^{ą hy}draulicznych cylindrów 17, 18, po czym rozpiera Rę ^sekcję B oraz rozsuwa Rę rozpory 25 przynależne do niej. Gdy sekcja B przyjmnie nowe położenie przystępuje się do ^przesuni^ęcia rakcji A.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. ^Obud^toa taszaru chodnika o miej9cu skrzyżowania z ^oyrtbiakiem ścianowym zawierająca taie sekcje oy^posażone o tydrauliczne ^st^tj^aki, ^a rataje aą ptaączone i proradzone «względem ^siebie ^za ^ptm^{tcą c}o n^ajrnnie^{j j}ednego hydraulicznego cylindra i każda z nich ma rtropnicę zbierającą ^ntś^ną belkę traz ^połączoną z nią ct najmniej jedną, oychylną «stroptacę a ^jeden taniec ⁿ°śⁿej belki jest ^prooa^dzony za ^ptmoc^ą mechanizmu lemtaskatowego ratomiart dru^gi za ^ptmoc^ą mechanizmu złożonego z belki i cię^gła, ^przy czym mechanizmy «wodzenia ^aą za^mtcowaⁿe ^do ^spągnic ^ptwi^ązanych mi^ędzy st^bą za pomoc^ą proradzącej talki ^oedług patetau ^głównego ⁿr 157 256, znamienna tym, że dc kataej beli /7/, /10/ stantwiącej eleaent medranizmu -wodzenia /5/, /6/ rtropnicy /1/ jest zamoctoana oychylnie i podatiiie co ^najrnni^eJ jedna rozptra /25/ o zmiennej <iłu^gości, zakończona 6.topą /29/.

². Obudtoa oedług zastrz. 1, z n a m i e η n a t y m, ^że rna gⁿiazdo /2⁰/ zawtarejące ^d»a tbrotowe pierścienie /22/, /23/, z lctórych jeden jest ^połączony z talką /7/, /10/ a pb oierzchnia styku tych ^pierścieni /22/, /23/ jest nataylona oz^ględem ptwierzctai talta /7/, /l⁰/, o którym to ^gnieździe /20/ jeet tsadzony taniec rozpory /2⁵/ «Jtrzymyoanej ^o położeniu utaśnyrn oz^ględem powierzctai styku pierścieni /2²/ /23/ za ^pomocą upodatniającego elementu /28/.

3. Obudtoa oedług zastrz. 2, znamienna tym, ^że każdy z ^pierścieni /2²/ /23/ ma zWeżne czołowe powierzchnie.

4. ^O'ou^dooa oedług zastrz. ² albo 3» znamienna tym, ^że jeden z pierścieni /2²/ /23/ jeat tsataony d^rotowo na siedlisku /2¹/ za moctoanym ta talki /7/, /1°/, a sietaisko /21/ ospółpracuje z talistą czaszą /24/ stanooiącą zatańczenie rozptry /25/.