PL159381B1 - wych osadzonych na nosniku glinowym PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób otrzymywania katalizatorów kobaltowo-molibdenowych lub niklowo-molibdeno- wych osadzonych na nosniku glinowym, polegajacy na wprowadzaniu do masy glinowej sub- stancji aktywnych w postaci zwiazków, formowaniu tej masy w odpowiednie ksztaltki, suszeniu i kalcynowaniu ksztaltek i ewentualnie na impregnowaniu skladnikami aktywnymi i ponownej kalcynacji, znamienny tym, ze jako nosnik glinowy stosuje sie rozdrobniony przejsciowy tlenek glinowy uzyskany w procesie prazenia technicznego gibsytu w temperaturze 375-900°C, przy czym uformowane ksztaltki rehydratuje sie za pomoca kondycjonowania w nasyconej parze wodnej i nastepnie w wodzie, po czym ksztaltki suszy sie i kalcynuje. PL

Description

Przedmiotem wynalazku Jest sposób otrzymywania katallzatoról kobaltowo-moIndenowych 1 nlktowo-molldaenolych osadzonych w nośniku ginonym - kαtαllzatoról o zróżnicowanej strukturze porowatae, zwłaszcza do konw^ji ly8okomotθkυlariyJh węglowodorów zawartych w surowcach karbtJhamiJZiyJh 1 pozostałościach ropnych.

W polskim opisie patenoowym nr 99 913 przedstawiony Jest sposób wytwarzanie katalizatora do konw^es! iysokomoteaklariych węglowodorów. Sposób polega na wprowadzeniu do zeolitu, tlenku glinu lub wodorotlenku substancci aktywnych, takich Jak zwięzki kobaltu, molibdenu 1/lub niklu 1 wolframu. Ponadto do tlenku glinu lub lodototlθiku glinu wprowadzę się dodatki podwyższejęce stabilność termicznę oraz zeooit. Ze zmieszanych składników glnnowych formuje się kształtki, które następnie suszy się 1 kalcynuje w odpowiednie podwyższonej tempeesturze. Eweaiuatiia kształtki-impregnuje się składnikami aktywnymi 1 ponownie kalcynuje. W Innym polskim opisie patenoowym nr 100 639 stosowany Jest surowiec gil nowy zallaraJeJż minerałizatory 1 stabilizatory struktury. I w tym przypadku strukturę porowatę uzyskuje się przez peptyzo^^nie wodorotlenku genowego 1 zlepianie nim ziaren tlenku glinu łęcznle z mlneralizatorami 1 stαbliZzatoraml. W wyniku otrzymuje się kształtki katalizatora o znacznej wytrzymałości mθchanicziaj 1 regulowanej w szerokim zakresie strukturze porowatej 1 również powierzchni właściwej .

Niedogodnością tych znanych metod wytwarzania katalzzaooóów sę skutki stosowania kwasu azotowego do peptyzecci noddootlenku genowego. W dalszej termicznej przemianie kwas azotowy rozkłada się na bardzo szkodliwe dla otoczenia tlenki, których dezaktywacja Jest bardzo utrudniona.

159 381

Według wynalazku wytwarzanie katalizatora polega na wprowadzaniu do masy glinowej substancji aktywnych, na formowaniu z tej mieszaniny odpowiednich kształtek z udziałem wody, a następnie na suszeniu kształtek 1 kalcynowanlu oraz ^θη^θΐη^ na impregnowaniu kształtek składnikami aktywnymi 1 na ponownej kalcynaajj. istotę tego wynalazku Jest zastosowanie przejściowego tlenku glinu Jako nośnika gHnowego, przy czym przejściowy tlenek glinu uzyskuje się w procesie prażenia technicznego glbsytu. Z mieszaniny rozdrobnionego przejśc-wego tlenku glinu 1 składników aktywnych formuje się kształtki, które poddaje się procesowi rehydratacci za pomocę kondycjo-wanle w nasyconej parze wodn^, a następnie w wodzie. Jest ^kon^dycjonowanlł kształtek w parze nasyconej o ^tem^^^łi^^,tu^{rze 20} - ¹OO°C przez ^{2 d}o 4⁸ godzin, a w wodzie w temperaturze 20 - 10⁰°C przez ² - 24 godzin. Po re^hydretacj^{1 k}ształtki suszy s^{ię 1} kaH^uje w ^mperaturze ⁴⁰⁰ - ⁹⁰⁰°C, korzyst^{nie 450 - 600}°C przez 2 do 6 godzin. Wskazane Jest również rozdrobnienie' przejśdowego tlenku glinu do ziaren od 0,05 do 0,75 μπ. istnieje także możliwość wprowadzania dodatków w postaci substancji porogennych oraz lepiszcza typu maeylocslulozy.

Sposób według wynalazku pozwala na zastęplenie psptyzacc1 procesem kontrolowanej rehydratacci, używanym do więżenia składników katalizatora w wytrzymał? meechancznle kształtkę. Składniki aktywne katalizatora można wprowadzać bezpośrednio do masy gll-wee, bez konieczności impregnowania katalizatora po uformowaniu w kształtki. W wyniku stosowanie tej metody otrzymuje się produkt o bardzo dobrej wytrzymałości 1 o bardzo wysokiej aktywności procesowy. Przykłady wykonania sposobu według wynalazku.

PΓly^kład i. Do 1^{00 g} z^^^nanego w temperat urze ⁴5⁰°C tlenl<u gHnowego dodano 25 g slθdmiomollbdenlaiu amonu i dokładnie wymieszano. Oo mieszaniny tej dodano 25 ^g tlent<u glinu zawierajęcego ³% NIO, ^któr^{y by}ł uprzei^io fir^ony w amperaturze ⁵⁵⁵°^C oraz 68 g 1% wodnego roltooru karbok8ymlłylocθluloly 1 ponownie Z tak przygotowanej mesy uforlootio wytłoczki o średnicy 2 m. Wyt tłoczki kondycji onowano przez 8 godzin w powlθtrlu, w którym prężność pary wyno^ła 12,75 kPa, a następnie w wodzie o temperaturze 85°C. Po up^wie 12 (jodz^ wytłoczki suszono przez 6 godzin w tempera turze 11⁰°^{C 1 p}rażono 4 godziny w temperaturze ⁴⁶⁵°C· Wyprażln^y katalizator mollb^renooy zaimpregnowano wodnym roztworem azotanu niklewego, wprowadzajęc 4,i% niklu Jako N10, suszono 1 prażono w podanych uprzednio warunkach termicznych, otrzymujęc gotowy katalizator typu NlMo/AlgO^.

□est on szczególnie przydatny do prochów hydroodd ia-zanle ciężkich frakcji węglowodorowych np. olejów opałowych.

Prz^ykład II. Do i^{00 g} ^ehy^owanego w temperaturze ³⁵⁰°C denku glinu wprowadzono 20 g sI^^ZiIo—llbdenlanu amonu 1 50 g rozdrobnionego na ziarna poniżej 0,1 mm tlenku gnoo^ego zaolłrtJęcθgoi 15% Μ0Ο3 1 3% TlOg. Do tej mieszaniny dodano 82 g wodnego 1.2% roztworu nseylocelulozy 1 wymlθsztio. Z tej masy uformowano wytłoczkl o średnicy 1,6 mm, które przeniesiono na 10 godzin do powlθtrlt, w którym prężność pary wodnej wynoolła 97,09 kPa, a następnie zanurzono w kondensacie o temperaturze 2O°C. Po upływie 50 godzin wytłoczkl wysuszono 1 wyprażono w temperaturze podanej w przykładzie i. Oo oykalcynootiłgo katalizatora, za pomocę impregna^i wprowadzono 3% CoO stosujęc azotan kobaltowy. W efekcie otrzymano katalizator typu CoMo/AlgOg o zróżnicowanej strukturze porowotθł.

Przykład iii. katalizator wykonano identycznie Jak w przykładzie i z tym, że temperatura kon^nsatu po^zas ⁴ godzin trwa jęcej r^ydratecc i wyno^ła ^99,5°C.

Przykład iV. Ole porównania wykonano katalizator metodę tradycyjnę, modyfikujęc przykład i· Zastępiono proces klrldycJoiloanlł 1 rehydraaacj 1 procesem peptyzaacj.

A więc dodano do 100 g wodorotlenku glinu /pseudobθmltu/, 75 g 1,5% roztworu ooriegl kwasu azotowego, w którym rozpuszczono 25 g sledminlibdłilaiu amonu 1 zmieszano całość z wstępnie wypr^onyml w temperaturze ⁵⁵5°C 25 ^g tlenku ^gllnu ztwlertJęcyl 3% NIO. ^Oo tej mieszaniny wprowadzono 4% wodny roztwór ktrbokaymlłylocθlulozy w ilości 17 g. Po uformowaniu z powstałej ma6y wytłoczek suszenie ich, prażenie 1 uprowadzanie do nich niklu przebiegało tak Jak w przykładzie i.

159 381

Katalizatory z przykładów od I do IV badano pod względem aktywności hydroodslarczajęcej 1 własności mechhnicznych. W badaniach aktywności surowcem był olej próżniowy z rop^y romaszHóskiej o ^le^pkości ³6,³ cst w temperaturze 50°C ¹ zawartości siar^ki 2,08%. Hydroodsiarczanla przeprowadzono w czterorekktrrowym aparacie, pracujęcym w temperaturze 4⁰⁵°C i pod ciśnlente® wodoru ³⁹2^^,66 ^kpa. prz^y objęi^c^^ciw^^^m ^przepływi.e 1.³ Htra oleju na godzinę 1 na 1 litr katalizatora 1 przy stosunku wodoru do surowca równym

500. Oznaczone zawartości siarki hydrorafinatach w % występuję w tabeli Jako S. Natomiast wytrzymałość mechanicznę. na zgniatanie Wz przedstawiono w tabeli w postaci porównawczego wskaźnika. Ścieralność poszcze^gólnyc^h katal^za^-ów Jest proporcjonalna do wskaźników Wz.

Tabela porównawcza

	----r - -	1
i Katalizator	1	Wz i	s
	- - - - r - -	----- - (- .
• Przykład I	1	195 i	0,46
1 Przykład II	1	140 1	0,31
1 Przykład III	1 |	270 ' I	0,42
i Przykład IV	1	100 i	0,45

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowa

   1· Sptsób otrzymywania katalizatorów kobaltowt-mtllbdanowych lub nlklowt-motlbdenowych osadzonych na nośniku glnnowym, polegajęcy na wprowadzaniu bo masy glinowej substancji aktywnych w postaci związków, formowaniu tej mesy w odpowiednie kształtki, suszeniu 1 kalcynowanlu kształtek 1 ewentualnie ne impregnowaniu składnikami aktywnymi 1 ponownej kalcynacj1, znamienny tym, te Jako nośnik glinowy stosuje się rozdrobniony przejściowy tlanak glnnowy uzyskany w procesie prażenia technicznego glbsytu w temperaturze 375 - ^prz^y czym u^formowane kształt^ rehydratuje s^ię za pomocą koibycJonolanle w nasyconej parze wodnej 1 następnie w wodzie, po czym kształtki suszy elę 1 kalcynuje.
2. 2. Sposób według zestrz.l, znamienny tym, że kondycjonowanla w nasycona,] ^parze wodnej ^pro!adzl s^ię w temperaturze 20 - 100°C ^przez 2-48 godzin.
3. 3. Sposób według zaetrz.l, znamienny tym, że kondycjonowanie w wo(dzle prowadzi s^lę w temperaturze ²⁰ - 1⁰⁰°C przez ² - 24 ^godzin.
4. 4. Sposób według zastrz.l, znamienny tym, że kształtki po wysuszaniu kalcynuje s^ię w temperaturze ⁴⁰⁰ - 900°^ korz^t^e 4⁵⁰ - ⁶°°°C^, przez ² do ⁸ godzin.
5. 5. Sposób według zastrz.l, znamienny tym, że przejściowy tlenek glinu rozdrabnia się do częatak od 0,05 do 0,75 /*m.