PL155666B1 - Łącznik do zabetonowania w konstrukcjach monolitycznych lub prefabrykowanych - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA	OPIS PATENTOWY	155 666
POLSKA	Patent dodatkowy	Int. Ci. s E04B 1/41
	patentu nr--- Zgłoszono: 88 06 30 /P. 273471/ Pierwszeństwo
URZĄD PATENTOWY	Zgłoszenie ogłoszono: 90 01 08
RP	Opis patentowy opublikowano: 1992 05 29

Twórcy wynalazku: Włodzimierz Starosolski, Kazimierz Konieczny

Uprawniony z patentu: Politechnika śląska im. Wincentego Pstrowskiego, Gliwice /Polska/

ŁĄCZNIK DO ZABETONOWANIA W KONSTRUKCJACH MONOLITYCZNYCH LUB PREFABRYKOWANYCH

Przedmiotem wyialazku jest łącznik z gwintem zabetonowany w konstrukcjach monnoitycznych lub prefabrykowanych.

Dotychczas problem wykonywania połączeń elementów konstrukcyjnych iub wyposażeniowych do konstrukcji betonowych /prefabyyoowanych iub monoiltycznych/ realioowany był albo w ten sposób, że w trakcie w/^onywnia konstrukcji betonowej iabetona^ywann w niej metaiowe tzw. miarki, /do których dospawywano montowine elementy instalacyjne iub konstrukcyjne/ albo po wykOnniu konstrukcji betonowej mocowmo uchwyty instalacyjne iub konstrukcyjne za pomocą śrub rozporowych /wprowadzane w nawiercane w podłożu otwory i rozprężane przy użyciu klucza dynamomettycznego/ iub przy wykozystaniu śrub zabetonowanych w wykutych uprzednio otworach. Znane rozwiązania są bardzo pracochłonne.

Zadaniem w^lazku jest opracowanie nowego typu prostego łącznika umoOżiwiającegn łatwe i szybkie wykonywwnie połączeń w konstrukcjach betonowych.

Łącznik z gwintem do zabetonowania w konstrukcjach mmoli -tycznych iub prefabrykowanych z metalową tuieją kotwiącą widług wym^zku charakteryzuje się tym, że metalowa tuleja kotwiąca o średnicy d posiada w swej tylnej części cylindryczny otwór, a w przedniej części cyiindryczny otwór gwintowany. Do czoła tuiei kotwiącej przymocowany jest eiement dystansowostabilizujący korzystnie o podstawie trójkątnej.

W otworze cyiindrycnnm tuiei kotwiącej osadzony jest na stałe element kotwiący korzystnie żebrowany. Odległość Δ od końca otworu gwintowanego do czoła elementu kotwiącego jest nie m^ói^.^sza niż 0,80 d. Eiement dystansπwlstabilizujący może posiadać żebra usztywniające w ilości co najmniej trzy oraz otwory do zamocowania łącznika na czas betonowania do deskowania iub boków formy.

Zaletą łącznika wsełług w/nalazku jest uproszczenie sposobów mocowania elementów konstrukcyjnych i instalacyjnych do betonów monolitycioych i prefabrykatów oraz zmniejszenie pracochłonności tych czynności.

155 666

155 666

Przedmiot wyrnlazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój podłużny łącznika, a fig. 2 - widok łącznika od czoła.

Łącznik składa się z metalowej tulei mooującej 1 o średnicy d. Tuleja 1 zakończona jest w przedruej części gwintowanym otworem 2. W tylnej swej części tuleja mooująca 1 posiada cylindrycznie ukształtowany otwór 3. W otworze 3 osadzony jest w sposób trwały pręt 6 zakończony baki®®,

Odległość Δ. od końca otworu gwintowanego do czoła elementu kotwiącego jest równa d.

Do przedniej części tulei moccuącej 1 przytwierdzony jest element dystansowwostabilizujący 5 o podstawie trójkątnej zakończonej kołnierzem oporowym, w którym wykonane śą trzy otwory

7. W celu zwiększenia sztywności elementu dystansow)--tabilizującego 5 i ograniczenia do minimum jego grubości zastosowano trzy dodatkowe użebrowariia 8. W otwory 7 w^owadza się gwoździe lub innego rodzaju łączniki stabilizujące położenie całego łącznika względem deskowania lub boków formy podczas betonowania konstrukcji. Na czas betonowania część gwintowana 2 tulei mϋo^jącej 1 zabezpieczona jest przed zanieczyszczeniem korkiem 4, który usuwa się po r-z:-ommowaniu betonu.

W ten sposób w betonie osadzone jest na stałe gwintowane złącze umoożiwiające wykonywanie dowolnych połączeń przy użyciu typowych śrub, których nośność ograniczona jest nośnością części gwintowanej łącznika.

Dostawiając do siebie kolejne łączniki które mogą stykać się ze sobą jettaym z boków trójkąta elementu dystans-wo--tabilizującego jak pokazano na fig. 2 uzyskuje się zgrupowanie łączników o dowolnej wielkości i korrfiguracji, umo-żiwiające wskóranie wielu połączeń z możliwością ich mksyimlnego zagęszczenia w planie.

W szczególnym przypadku element dystansowo--tabilizujący 5 może być powiększony w taki sposób, aby można było do niego przytwierdzić dwie lub więcej tuleje mocujące 1.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patenoowe

   1. Łącznik do zabetonowania w konstrukcjach mo-o-itycznych lub prefabnykowanych z metalową tuleją kotwiącą, znamienny tym, że metalowa tuleja kotwiąca /l/ o średnicy d posiada w swej tylnej części cylindryczny otwór /3/ia w przedniej części cylindryczny otwór gwintowany /2/, przy czym do czoła tulei kotwiącej /l/ przymocowany jest element dyttans-wo-stabilizujący /5/ korzystnie o podstawie trójkątnej, a w otworze cylindrycznym /3/ tulei kotwiącej /l/ osadzony jest na trwałe element kotwiący /6/ korzystnie żebrowany, przy czym odległość Z\ od końca otworu gwintowanego /2/ do czoła elementu kotwiącego /6/ jest nie mniejsza niż 0,8 d.
2. 2. Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że element dystazsowo-stabilizujący /5/ posiada co najmniej po trzy żebra usztywniające /8/ oraz otwory /7/ do jego zamocowania na czas betonowania do deskowania lub boków formy.